ログインช่วงบ่ายแก่ ๆหลังจากแอชตันเลิกเห่อของเล่นใหม่แล้ว สองหนุ่มก็ย้ายไปนั่งริมสระว่ายน้ำด้านนอก มองเด็กชายตัวเล็กว่ายน้ำไปกลับอยู่ในสระใหญ่ โดยมือทั้งคู่มีเหล้าราคาแพงที่อีวานซื้อติดมือมาฝากเพื่อนที่ไม่ชอบขี้หน้าเขานัก ส่วนหญิงสาวเจ้าของบ้านขอแยกตัวไปคุยงานของตัวเอง ทำให้เควินและอีวานนั่งกันอยู่ตามลำพัง
“อีวานนนนน ~”“ไงสุดหล่อ คิดถึงลุงไหม” หนุ่มเอเชียอุ้มเด็กชายเอาไว้เอ่ยทักทายเป็นภาษาอังกฤษ ซึ่งเขาก็สามารถตอบกลับได้อย่างคล่องปร๋อเนื่องจากเธอเลี้ยงลูกสองภาษาอยู่แล้ว“คิดถึงสุด ๆ ครับ รอบนี้มีอะไรมาฝากแอชตันบ้าง”“แอชตัน! ลุงเพิ่งมาถึงก็ถามหาของฝากแล้ว ไม่น่ารักเลย” คนเป็นแม่เอ่ยปรามลูกน้อย ก่อนจะ
ห้าปีต่อมาคฤหาสน์เควินเด็กชายผิวขาวจั๊วะจนสามารถมองเห็นเส้นเลือดฝอยบนพวงแก้ม วิ่งหน้าตั้งลงบันไดบ้านมาด้วยความตื่นเต้น ขาสั้นป้อมรีบลัดเลาะผ่านห้องกินข้าวไปยังห้องครัวซึ่งพ่อแม่กำลังนั่งรับประทานอาหารเช้าอยู่ในนั้น“มัม ยุงอีวานจะมาถึงตอนหนาย”“เฮอะ!”ฝรั่งหนุ่มผู้พ่อถึงกับกลอกสายตาระอา อดน้อยเนื้
“ไม่ต้องห่วง เพื่อนเธอไม่เหงาหรอก...ไปถ่ายรูปเล่นตรงนั้นไหม”ร่างสูงชี้ไปยังขอนไม้ใหญ่ริมหาดไม่ไกลจากหน้าที่พักมาก แววตายามเควินหันมองมันเปี่ยมล้นไปด้วยความสุขจนเธอสามารถรู้สึกได้ ส่งผลให้ใบหน้าหวานอดอมยิ้มไม่ได้“ค่ะ”ร่างเย้ายวนในชุดเดรสยาวสีขาวรับตัวลูกชายมาอุ้มพลางเดินย่ำทรายละเอียดไปยังจุดที่เข
บรรยากาศน่าอึดอัดในตอนแรกดีขึ้นบ้างแล้วหลังจากอิงฟ้าเห็นว่าชินคอยเฝ้าดูแลลูกน้อยของเธอไม่ห่าง และเด็กชายก็ยังหลับสบายอย่างที่เควินอ้าง ทำให้เมื่อแวะจุดดำน้ำต่อไปเธอจึงยอมให้มาเฟียขี้หวงลงมาว่ายน้ำกับเธอได้ แถมยังถูกเขาแอบลวนลามในน้ำไปหลายทีใบหน้าหวานเงยขึ้นจากน้ำ นิ่วหน้าหันมองพฤติกรรมแปลก ๆ ระหว่า
“เควินไง”“อ้าว! หมอนั่นยอมเหรอ”“ก็ยอมแหละ เพราะฉันไม่ไว้ใจให้ลูกน้องเขาดูแลลูกให้แน่นอน”อิงฟ้ายกยิ้มสะใจ นัยน์ตาเป็นประกายวิบวับ ก้มหน้าเย้าแหย่กับลูกชายต่ออย่างอารมณ์ดีสามสิบนาทีต่อมาเรือใหญ่จอดนิ่งสนิทบนพื้นน้ำสีฟ้าใส หลังจากกัปตันโยนสมอลงไป แล้วสิ่งที่อิงฟ้าคาดไว้ก็เกิดขึ้นจริง ๆ หลังจากเธอบ
อีกด้านโรงแรมแกรนด์ เดอ ลาสร่างสมส่วนยืนกอดอกพิงโต๊ะทำงานตนเองในห้องทำงานด้านหลังผับ เผชิญหน้ากับมาเฟียหนุ่มโดยไม่ได้มีสีหน้าหวาดกลัวแม้แต่น้อย มุมปากอวบอิ่มเย้ายวนยกคลี่ขึ้นเล็กน้อย ไม่ได้แสดงอาการอึดอัดกับบรรยากาศตึงเครียดในห้อง“ทำแบบนั้นทำไม” ร่างสูงยืนตระหง่านหน้าประตูห้องทำงาน นัยน์ตาสีฟ้าสว
วันต่อมาอิงฟ้าจำเป็นต้องหยุดเรียนไปหนึ่งวันเพื่อนอนพักจากอาการบาดเจ็บ แน่นอนว่าเมื่อเธอหายไปเช่นนี้กิ๊ฟก็ไม่รีรอที่จะโทรมาไถ่ถามด้วยความเป็นห่วง และพอครั้งนี้ติดต่อเพื่อนสาวได้ตามปกติ จึงทำให้สาวหมวยคลายความกังวลลงได้มากหญิงสาวมามหาวิทยาลัยโดยยังมี เร็น ทำหน้าที่คนขับมาส่งเหมือนเช่นทุกวัน สิ่งแรกท
“รวมถึงคุณด้วยสินะ”แววตาของหญิงสาวแข็งกร้าวขึ้นมา สบประสานเข้ากับนัยน์ตาคู่สวยนั้นอย่างไม่คิดจะหลบเหมือนที่ผ่านมาเสียงหัวเราะในลำคอดังขึ้น พร้อมรอยยิ้มร้ายคลี่ออกกว้าง เอนพิงเก้าอี้ข้างเตียงสบายอารมณ์“ค่อนข้างมีส่วนมากทีเดียว แต่ก่อนที่จะสู้กับใคร อย่าลืมประเมินความสามารถตัวเองด้วยแล้วกัน” คำขู่ก
สามวันต่อมาตั้งแต่วันเกิดเรื่องหญิงสาวก็ยังไม่มีโอกาสได้เจอเควินอีกเลย ช่วงเช้าเธอจะไปเรียนยังมหาวิทยาลัย และเมื่อกลับมาก็ยังจำเป็นต้องทำงานในเลานจ์แห่งนั้นอยู่ดี สิ่งเดียวที่พอจะดูเปลี่ยนไป คือไม่มีสาวคนไหนเข้ามาหาเรื่องเธอตรง ๆ ขอย้ำว่าตรง ๆ เพราะเธอยังถูกจ้องรังแกตลอดเวลาพลั่ก!“อุ้ย! ขอโทษจ้ะ







