LOGINShare
บทที่ 69
publish date:
2026-09-12 07:03:37"รินทำไม่ได้หรอกค่ะ!" นิรินเถียงสู้ สองมือเล็กๆ กำชายเสื้อเชิ้ตของตัวเองแน่น "พี่รัญกับทุกคนกำลัง
Latest chapter
เดิมพันรักหมอเถื่อน บทที่ 90
"ทำแผลเสร็จแล้วก็ไปล้างมือ แม่บ้านจัดอาหารเช้าไว้ให้ที่โต๊ะกินข้าวแล้ว กินให้หมดชาม อย่าให้พี่ต้องใช้วิธีบังคับป้อน" เขาออกคำสั่งด้วยมาดเผด็จการตามความเคยชิน แต่มุมปากกลับมีรอยยิ้มจางๆการรับประทานอาหารเช้าดำเนินไปอย่างเงียบเชียบและเรียบง่าย นิรินจัดการกับซุปใสและข้าวต้มหมูสับจนเกือบหมดชามตามคำสั่ง อารัญนั่งดื่มกาแฟและเช็กข่าวสารผ่านแท็บเล็ตอยู่ฝั่งตรงข้าม บรรยากาศภายในเพนต์เฮาส์ดูคล้ายกับชีวิตประจำวันของคู่รักธรรมดาคู่หนึ่งทว่าความสงบสุขนั้นดำรงอยู่ได้เพียงไม่นานติ๊ด... แกร๊กเสียงระบบล็อกอิเล็กทรอนิกส์ของประตูหน้าเพนต์เฮาส์ดังขึ้น ตามด้วยเสียงผลักประตูไม้เนื้อแข็งให้เปิดออก คินก้าวเข้ามาภายในโถงทางเดิน บอดี้การ์ดคนสนิทสวมเสื้อสูทสีดำตัวใหม่ทับรอยฟกช้ำและบาดแผลที่หน้าขา ท่าทางของเขาเคร่งเครียดและเป็นงานเป็นการขั้นสุดอารัญละสายตาจากหน้าจอแท็บเล็ต เขาวางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะกระจก รังสีความคุกคามของผู้นำโลกใต้ดินกลับมาสวมทับร่างของเขาอีกครั้ง"รายงานมา" อารัญสั่งเสียงห้วนกระด้างคินเดินเข้ามาหยุดยืนห่างจากโต๊ะอาหาร ปรายตามองนิรินเล็กน้อยเ
เดิมพันรักหมอเถื่อน บทที่ 89
"ชีพจรเต้นเก้าสิบครั้งต่อนาที... เร็วไปนิด แต่จังหวะสม่ำเสมอดี การสูบฉีดเลือดไม่มีปัญหา" เขาประเมินค่าออกมาเป็นตัวเลขทางการแพทย์ด้วยความเชี่ยวชาญนิรินหลุบตาลงมองแผงอกกว้างที่โผล่พ้นรอยแยกของคอเสื้อ "ก็พี่รัญดึงรินเข้ามาใกล้ขนาดนี้... หัวใจมันก็ต้องเต้นเร็วสิคะ"คำตอบซื่อตรงของเธอทำให้อารัญหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เป็นเสียงหัวเราะที่แทบจะไม่เคยเกิดขึ้นเลยตั้งแต่เธอรู้จักผู้ชายคนนี้ เขาปล่อยมือจากข้อมือเธอ เปลี่ยนมาโอบรอบเอวคอดไว้หลวมๆ"ปากเก่งขึ้นนะ ตั้งแต่เมื่อคืน" เขาเย้าแหย่ นัยน์ตาพราวระยับหญิงสาวหน้าร้อนผ่าว รีบเปลี่ยนเรื่องเพื่อลดความประหม่าของตัวเอง สายตาของเธอเลื่อนไปหยุดอยู่ที่หัวไหล่ซ้ายของเขา รอยเลือดซึมออกมาเล็กน้อยที่ขอบพลาสเตอร์กันน้ำ"แผลพี่รัญเลือดซึมอีกแล้วนะคะ" นิรินขมวดคิ้วด้วยความกังวล "ไปทำอะไรมาคะ ทำไมมันถึงมีเลือดออก""ก็เมื่อคืนมีเด็กดื้อบางคนจิกไหล่พี่ไม่ยอมปล่อย ตอนที่พี่กำลัง...""พี่รัญ!" นิรินรีบยกมือขึ้นปิดปากเขาไว้ก่อนที่เขาจะพูดประโยคชวนหน้าแดงออกมาจนจบ เธอถลึงตาใส่ศัลยแพทย์หน้าตายที่กล้าเอาเรื่องบนเตียงมาพู
เดิมพันรักหมอเถื่อน บทที่ 88
ชายหนุ่มหลุบตาลงมองผู้หญิงที่กำลังหลับสนิทอยู่ในอ้อมแขน นิรินซุกใบหน้าลงกับลาดไหล่ของเขา เส้นผมสีดำสนิทแผ่กระจายปกคลุมผิวเนื้อเปลือยเปล่า ลมหายใจของเธอเข้าออกเป็นจังหวะเนิบช้าและสม่ำเสมอ บ่งบอกถึงสภาวะการพักผ่อนที่ลึกซึ้งและปราศจากความหวาดผวา หน้าอกบางขยับขึ้นลงอย่างเป็นธรรมชาติ ไม่มีการสะดุดขาดห้วงหรือเสียงหวีดแหลมจากอาการหลอดลมตีบตันให้ต้องกังวลอีกต่อไปอารัญยกมือขวาขึ้นสอดปลายนิ้วเข้าไปในกลุ่มผมของเธอ ลูบไล้อย่างทะนุถนอมที่สุดเท่าที่ผู้ชายหยาบกระด้างอย่างเขาจะทำได้ สัมผัสถึงไออุ่นจากร่างกายของคนที่เขายอมสละทิฐิและอาณาจักรมาเฟียเพื่อแลกกับลมหายใจของเธอ'พี่รักริน... ได้ยินไหมว่าพี่รักหนู'คำสารภาพที่หลุดออกจากปากเขาเมื่อหลายชั่วโมงก่อนยังคงดังก้องอยู่ในความทรงจำ มันไม่ใช่คำพูดที่เกิดจากอารมณ์ชั่ววูบหรือความพลั้งเผลอ แต่เป็นความจริงที่ตกตะกอนอยู่ในก้นบึ้งของจิตใจมาเฟียเถื่อนมาเนิ่นนาน เขาเคยสร้างกำแพงความเกลียดชังเพื่อกันเธอออกไป เคยใช้คำว่าของขัดดอกมาเป็นข้ออ้างในการกักขังและทำร้ายจิตใจเธอสารพัด เพียงเพราะไม่อยากยอมรับว่าลูกสาวของศัตรูมีอิทธิพลต่อหัวใจของเขามา
เดิมพันรักหมอเถื่อน บทที่ 87
ปั้ก... ปั้ก...เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องสะท้อนในความเงียบของห้องนอน อารัญปล่อยให้เธอเป็นผู้นำอย่างเต็มที่ เขานั่งพิงหัวเตียง ปล่อยให้ผู้หญิงที่เขาเคยมองว่าเป็นความอ่อนแอ เป็นฝ่ายคุมเกมและสร้างความสุขสมให้กับเขาทั้งสองคนแต่สัญชาตญาณความเป็นเจ้าของของมัจจุราชเถื่อนก็ไม่เคยจางหายไปไหนเขาใช้มือขวาข้างเดียวบีบเคล้นสะโพกของเธออย่างมันเขี้ยว สลับกับการเลื่อนมือขึ้นมาครอบครองหน้าอกอวบอิ่ม บีบคลึงและใช้ปลายนิ้วสะกิดยอดอกที่ชูชันจนนิรินต้องเชิดหน้าขึ้นครางเสียงหลง
เดิมพันรักหมอเถื่อน บทที่ 86
"เจ็บไหมคนดี..." เขาพึมพำชิดผิวเนื้อ เน้นย้ำความห่วงใยในทุกการกระทำ"ไม่ค่ะ... ไม่เจ็บเลย..." นิรินส่ายหน้า เธอหลุดลอยไปในห้วงอารมณ์ที่เขานำทาง ความรู้สึกหวาดกลัวถูกแทนที่ด้วยความหวามไหวที่พุ่งทะยานสูงขึ้นเรื่อยๆอารัญเลื่อนมือขวาลงไปตามหน้าท้องแบนราบ ลูบไล้ผ่านขอบกางเกงนอนขาสั้นของเธอ ก่อนจะรูดมันออกจากเรียวขาขาวเนียนพร้อมกับชั้นในตัวจิ๋ว แล้วโยนทิ้งไปที่ปลายเตียง ความเป็นหญิงของเธอเปิดเปลือยต่อหน้าเขาอย่างสมบูรณ์เขารู้ดีว่าร่างกายของเธออ่อนแอ และการร่วมรักครั
เดิมพันรักหมอเถื่อน บทที่ 85
"นอนบนนี้ไม่ได้เหรอคะ" นิรินขยับตัวเข้ามาใกล้ริมขอบเตียงมากขึ้น ระยะห่างระหว่างพวกเขาลดลงจนแทบไม่มีอากาศแทรกผ่าน "เตียงตั้งกว้าง... รินอยากให้พี่รัญนอนตรงนี้"คำเชิญชวนที่ซ่อนอยู่ในน้ำเสียงออดอ้อนนั้น ท้าทายความอดทนของศัลยแพทย์หนุ่มอย่างรุนแรง อารัญขบกรามแน่น เขารู้สึกถึงความร้อนที่เริ่มแผ่ซ่านไปตามเส้นเลือด"นิริน..." เขากดเสียงต่ำ พยายามเตือนสติเธอ "หนูเพิ่งผ่านการช็อกจนหัวใจหยุดเต้นมาเมื่อคืน ร่างกายหนูยังไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์ พี่ไม่อยากทำร้ายหนู""รินไม่ได้ป่วยหนักขนาดนั้นแล้วนะคะ" หญิงสาวเถียงกลับอย่างดื้อดึง เธอปล่อยมือจากต้นแขนของเขา เลื่อนฝ่ามือบางขึ้นมาวางทาบลงบนแผงอกกว้าง สัมผัสได้ถึงกล้ามเนื้อที่ตึงเครียดและการเต้นของหัวใจที่เริ่มรัวเร็วขึ้นภายใต้ผิวเนื้อของเขา"รินอยากอยู่ใกล้ๆ พี่รัญ... อยากรู้ว่าเราสองคนยังมีชีวิตอยู่จริงๆ"คำพูดของเธอทะลวงผ่านปราการความอดทนของเขาจนพังทลายลงในพริบตาความจริงที่ว่าพวกเขาเพิ่งรอดพ้นจากความตายมาด้วยกัน มันกระตุ้นสัญชาตญาณดิบเถื่อนและความโหยหาในส่วนลึกของจิตใจให้ตื่นตัวขึ้น นิรินไม่ได้ต้องการแค่การนอน
You May Also Like
BAD PRISON ขังรัก
อยู่ในตะเกียงแก้ว11.4K viewsคลั่งรัก | คุณป๋า
ลำเจียก14.9K viewsซีรีส์ มืดมน NC35+(ถ่อย+ปิ๊งรักสาวอ้วน+ทางผ่านจอมเถื่อน)
ณิการ์86.6K viewsเตียงพิศวาส (nc35+)
ณิการ์12.8K viewsอย่าให้รัก
GINOICHI119 viewsLUV My Devil รักหมดหัวใจของนายปีศาจ
Phat_sara191 viewsสวรรค์เหวนรก(กาม) nc35+ #ห่าเหวหอก
ณิการ์5.3K viewsพันธะวิวาห์เถื่อน
ณิการ์1.1K views
