بيت / โรแมนติก / เดือนร่ายดาว / ตอนที่ 36 โหยหา 18+

مشاركة

ตอนที่ 36 โหยหา 18+

last update تاريخ النشر: 2025-04-18 15:21:32

"พี่เตอร์อย่าทำแบบนั้น...."

"ทำแบบไหนเหรอ" เตอร์กำลังวนอยู่กับช่วงล่างอยู่นั่นแหละรู้ก็รู้ว่าเธอเสียวจนจะทนไม่ไหวแต่เขายิ่งอยากแกล้งเธอ

"หวันไม่ไหวแล้ว.." ใครมันจะไปไหวล่ะก็เขาใช้นิ้วเขี่ยตรงนั้นจนดาหวันต้องจับมือเขาเอาไว้

"ทำไมล่ะครับที่รัก"

"หวันไม่ไหวแล้วอยากได้มากกว่านิ้วพี่"

เสียงออดอ้อนทำให้เขาตื่นเต้น

และจัดให้ตามคำขอเขาจับส่วนนั้นถูกไถล่องกลางที่มีน้ำหวานหยาดเยิ้มก่อนจะจ่อและกดสะโพกดันลงไปจนสุดเอวสอบเริ่มขยับที่ละนิดจนถี่และแรงตามเสียงครวญครางของคนตัวเล็ก

ยิ่งเตอร์กระแทกแรงเท่าไหร่เธอยิ่งครางเสียวตาเริ่มลอยเคล้ง จิกมือเท้าเกร็งไปหมด

ไม่รู้เตอร์ไปเอาเเรงมากจากไหนเพราะตอนนี้เขายังกระแทกไม่หยุด จนขาเธอเริ่มสั่นมีบางจังหวะที่เขาผ่อนแรงแต่ก็ตะโบบจูบเธอเหมือนคนหิวกระหายทั้งๆวันที่อยู่ทะเลก็เพิ่งจัดหนักกันอยู่เลย

พอเขาผละออกจากริมฝีปากบางช่วงล่างก็เริ่มขยับแรงและถี่ขึ้น

"อ๊ะ อื้อออ พะ พี่เตอร์หวันจุก"

"จุกหรือเสียวหืออ้าซิ้ดด"

"สะเสียว ... อื้ออไม่ไหวจะเสร็จแล้ว"

เสียงเนื้อกระทบกันดังลั่นห้อง สักพักดาหวันก็ถึงฝั่งก่อนแต่มีหรือที่เขาจะยอมให้เธอสำเร็จแค่คนเดียว น้ำยังไม่อาบนิว่าแล้วก็อุ้มเธอเข้าห้องน้ำท่าลิงอุ้มแตงไปเลยแล้วกัน

เตอร์เปิดน้ำจากฝักบัวให้ไหลผ่านส่วนที่เชื่อมกันเขาเริ่มขยับบั้นท้ายโดยให้เธอหันหลังให้มือสองข้างจับเอวบางเพื่อยึดแรงกระแทกทำให้ดาหวันต้องใช้แขนสองข้างกันหน้าไว้ไม่งั้นหน้าเธอนี่แหละจะกระเเทกกะข้างฝา

ยิ่งเขาใกล้จะเสร็จเขายิ่งตอกความเป็นชายให้ลึกเท่าที่จะลึกได้เริ่มความถี่จนคนตัวเล็กครางไม่ได้ศัพท์ก่อนจะอัดน้ำกามเข้าท้องเธอจนอุ่นวามและไหลลงเหนียวข้นเหนอะหนะตามส่วนนั้นที่คาเชื่อมกันอยู่

ถึงเวลาต้องอาบน้ำสักทีเอาดุจริงๆดาหวันคิดในใจก่อนที่จะถูกสบู่เหลวตามร่างกายให้เขาส่วนเขาก็ถูกให้เธออย่างเบามือ

"ถูกช้าขนาดนี้เมื่อไรจะเสร็จล่ะพี่"

"พี่ก็อยากสัมผัสร่างกายแฟนนานๆหน่อย"

รีบอาบดีกว่าไม่งั้นโดนอีกแน่ สายตามองไปที่ส่วนนั้นของเขานี้เพิ่งจะเสร็จกิจไปทำไมมันถึงยังได้ตั้งผงาดอยู่

"มองอะไรหือ.."

ดาหวันเงยหน้ามองแฟนหนุ่มแล้วยิ้มกริ่ม เขาคว้ามือเธอให้สัมผัสมัน

"ล้างให้พี่หน่อย"

ดาหวันก้มหน้าลงไปให้เสมอส่วนนั้นและแลบลิ้นเลียส่วนหัวและปลายแง่ง สายตาก็เหลือบมองคนตัวสูงที่ครางอยู่ในลำคอด้วยความเสียวซ่าน

ยิ่งเธออ้าปากครอบส่วนนั้นดูดรูดขึ้นลง ขึ้นลงเขายิ่งพอใจกดหัวทุยสวยไว้เหมือนอยากให้เธอทำมันนานๆ

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นดาหวันจึงนึกขึ้นได้ว่าบอกเพื่อนๆว่ามาไม่นานแต่เธอก็ใช้เวลาอยู่กับเตอร์นานมากแล้วป่านนี้พวกนั้นคนเป็นห่วงแย่เพราะไม่ได้บอกทุกคนด้วยว่าเจอกับเตอร์

"พี่เตอร์ พวกนั้นโทรตามแล้วคงเป็นห่วงที่หวันมานาน"

"อาบน้ำเสร็จเดี๋ยวค่อยโทรกลับก็ได้"

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นอีกครั้งทำให้เธอดึงผ้าเช็ดตัวมาคลุมแต่ก็โดยอีกคนรั้งเอาไว้

"หวันทำให้พี่อยากอีกรอบ จะรับผิดชอบยังไงครับ"

เขาใช้จมูกไซร้ซอกคอขาว

"พี่เตอร์อย่างอแงสิค่ะ"

"ก็พี่ให้หวันล้างให้แต่หวันก็อมมันเข้าไปจนพี่อยากจะแย่แล้ว"

เสียงออดอ้อนของเขาทำให้เธอใจอ่อน

"งั้นไปที่เตียงกันเถอะค่ะ"

"ครับ" เตอร์คว้าผ้าเช็ดตัวมาพันรอบเอว

"เดี๋ยวหวันส่งบอกเพื่อนก่อนนะ"

ดาหวันไม่ได้โทรกลับแต่ส่งข้อความไปทางต้นหอมว่าเจอกับเตอร์และคุยกันอยู่เดี๋ยวเธอจะรีบไป

"ไอ้หวันมันบอกคุยกับพี่เตอร์อยู่เดี๋ยวมันรีบมา"

ต้นหอมอ่านข้อความนั้นเพราะทะเลนั่งไม่ติดเป็นห่วงเธอมากกลัวจะมีคนรังแกถ้าไม่ติดที่ยังให้น้ำเกลือป่านนี้เขาไปตามเธอแล้ว

"แล้วมันไปเจอไอ้เตอร์ได้ไง"

"มันส่งมาบอกแค่นั้น มันมามึงค่อยถามมันเอาหล่ะกัน"

ทะเลสีหน้ากังวลใจแต่ก็รอเธอมาอยู่ดี

ดาหวันส่งข้อความเสร็จเตอร์ก็บรรจงจูบเธออย่างดูดดื่มเขาแทรกลิ้นเขาไปตวัดเกี่ยวกับลิ้นของเธออยู่แบบนั้นมือก็รั้งท้ายทอยเอาไว้ ดาหวันได้แต่คิดในใจว่าเขากะจะกระแทกให้เธอตายคาเตียงเลยหรือไงก็ไม่รู้

เมื่อท่อนนั้นดันเข้ามาจนสุดเขาก็ยิ่งกดมันเข้าให้ลึกเท่าที่จะลึกได้ความใหญ่ยาวทำให้จุกและเสียวจวนใจจะขาดยิ่งเธอขมิบรัดมันยิ่งแน่นทำให้เขาแทบคลั่งและเริ่มกระแทกสวนเขาช่องนั้นอยากเมามันส์เสียงครางของทั้งคู่ประสานกันดังหยาบโลน

เหงื่อไหลท่วมตัวแม้เปิดแอร์เย็นฉ่ำกว่ารอบนี้จะเสร็จก็เล่นเขาขาสั่นเดินแทบไม่ไหว

"พี่เตอร์หวันต้องไปเฝ้าไอ้ทะเลพี่จะไปกับ หวันไหม"

"ไปสิ พี่ไม่อยากให้หวันไปคนเดียวมันอันตราย"

"โอเค..งั้นรีบใส่เสื้อผ้าเถอะค่ะ"

"อุ้ย..ขาพี่สั่นง่ะทำไงดี"

"ทำแค่นี้ก็ขาสั่นแล้วเหรอ..ป๊อดจริงๆ"

"ทำแค่นี้.? เอาอีกสักรอบไหมล่ะ"

ว่าแล้วก็ทำท่าจะกดเธออีกรอบ

"ฮ่าๆ พี่เตอร์ก็ ....หวันล้อพี่เล่นแค่นี้ก็.."

"ก็อะไรเหรอ"

"ก็จุกไปอีกหลายวันแล้วค่ะ"

เตอร์ยิ้มด้วยความพอใจที่ทำเธอมีความสุขได้ขนาดนี้เพราะเรื่องนี้เขาทุ่มเทที่อยากจะทำกับเธอเพียงแค่คนเดียวเท่านั้น เขาทั้งรักทั้งหวงทั้งห่วงเธอมากโหยหาเพียงแต่เธอเมื่อแม่เขารับปากแล้วทำไม่ได้ยังจะจ้างคนมารังแกเธออีก ก็อย่าโทษเขาเลยที่จะออกมาปกป้องผู้หญิงที่เขารัก

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • เดือนร่ายดาว   ตอนที่ 60 ความจริงที่เจ็บปวด [ จบบริบูรณ์ ]

    "พี่เตอร์มาหรือยังค่ะ"ดาหวันยกโทรศัพท์โทรหาเขาแต่เช้า วันนี้เป็นวันครบรอบวันเกิดเธอกะจะไปใส่บาตรแต่เช้าจากนั้นค่อยไปบ้านสวนเพราะนัดกับเตอร์ไว้แล้ว"พี่ใกล้จะถึงแล้วครับ หวันจะลงมารอพี่เลยไหมหรือให้พี่ขึ้นไปรับ""ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวหวันลงไปรอข้างล่างเลย"เพราะถ้าให้เขาขึ้นมาก็จะเสียเวลาไปกันใหญ่อีกอย่างเธอก็ไม่ได้ป่วยหรือมองไม่เห็นนิพอเขาขับรถมาถึงเธอก็อ้อมไปขึ้นฝั่งคนนั่งข้างเขาทันที"พี่เตอร์เราไปใส่บาตรกันตรงไหนดีค่ะ"เธอเอ่ยถามเขา"แถวหมู่บ้านใกล้ๆ นี่ก็ได้ครับ"ตรงนี้เป็นแหล่งชุมชนมีคนขายอาหารหลากหลายเมนู เขากับเธอจึงลงไปซื้ออาหารคาวหวานพร้อมทั้งน้ำและดอกไม้แล้วก็ใส่บาตรเลยเมื่อพระท่านเดินบิณฑบาตรมาพอดี"เป็นไงบ้างรู้สึกดีไหมครับ""รู้สึกดีมากค่ะ""งั้นไปกันเถอะถ้าหิวก็บอกนะจะได้แวะหาอะไรทาน""ได้ค่ะ ป่ะขึ้นรถ"ดาหวันรู้สึกคิดถึงบ้านสวนมากตั้งแต่ผ่าตัดตาเธอก็ไม่ได้มาเหยียบที่นี่เลย เพราะทะเลไม่อยู่ด้วยและ อีกอย่างแม่ก็ไปทำงานต่างประเทศบ่อยด้วย ขับรถจากกรุงเทพไปราชบุรีใช้เวลาเกือบสองชั่วโมงเพราะรถติด "นึกถึงตอนนั้นที่หวันอยู่ที่นี่ พี่ได้แต่แอบมองหวันจากไกลๆ และโกรธที่ตัวเองขี้ขลาด

  • เดือนร่ายดาว   ตอนที่ 59 เริ่มต้นชีวิตใหม่

    ดาหวันตัดสินใจเรียนปริญญาโทต่อ กว่าจะผ่านความเจ็บปวดทางใจมาได้ก็หนักเอาการ เธอไม่ควรยึดติดกับสิ่งที่ทำให้ทุกข์ใจ เวลาผ่านไปจิตใจของเธอก็แข็งแกร่งขึ้น เธอไม่โทษทะเลหรอกนะไม่โทษเขาแล้ว อย่างน้อยเขาก็เคยเป็นเพื่อนและเป็นแฟนที่แสนดีของเธอ ชีวิตคนเรามันต้องเดินไปข้างหน้า"หวัน...เราลองกลับมาคบกันอีกสักครั้งได้ไหม ให้โอกาสพี่จีบหวันใหม่ พี่รับรองว่าจะไม่ทำให้หวันเสียใจ"เตอร์คุกเข่าลงต่อหน้าเธอพร้อมดอกกุหลาบช่อหนึ่ง "ก็ได้ค่ะ"ไหนๆ แล้วก็ให้โอกาสเขาอีกสักครั้งก็แล้วกันเห็นกับที่เขาพยายามมานานเตอร์อึ้งกับคำตอบที่เธอตอบรับไม่คิดว่าคนตัวเล็กจะยอมกลับมาคบกับเขา นี่เขาคงไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหม"เมื่อกี้หวันว่าไงนะ"แหงนหน้ามองเธอน้ำตาคลอ"หวันบอกว่าก็ได้ค่ะ หวันให้โอกาสพี่จีบหวันอีกครั้ง"เธอรับดอกไม้ช่อนั้นขึ้นมาดมและยื่นมือให้เขาจับ เตอร์จับมือบางแล้วลุกขึ้นยืนเต็มตัวก่อนจะก้มลงจุมพิตที่หน้าผากของเธออย่างแผ่วเบาในช่วงที่เธอเรียนต่อเขาค่อยไปรับไปส่งทำตัวเป็นแฟนที่ดีที่สุดเขาอย่างให้เธอกลับมารักเขาหมดใจถึงแม้จะรับรู้ได้ว่าในส่วนลึกเธอไม่เคยลืมทะเลเลยก็ตามถึงแม้ในบางทีที่เธอหลับยังคงละเมอเพ้อถึงเขาสั

  • เดือนร่ายดาว   ตอนที่ 58 ข้อความตัดเยื่อใย

    วันเวลาล่วงเลยผ่านไป สำหรับคนอื่นอาจจะไวแต่สำหรับเธอกว่าจะผ่านมันมาได้ในแต่ละวัน ทุกเวลาทุกนาทียังคงรอคอยทะเลอยู่เสมอ เหตุใดเขาจึงใจร้ายได้เพียงนี้"หวันยินดีด้วยนะครับ"เตอร์ถือดอกไม้ช่อใหญ่มาร่วมยินดี"ขอบคุณค่ะพี่เตอร์"เธอยื่นมือไปรับช่อดอกไม้นั้นทุกวันเวลาที่ผ่านมาเตอร์พยายามตามง้อขอคืนดีเธอนับครั้งไม่ถ้วนแต่เธอก็ปฎิเสธให้เรื่องเพียงความสัมพันธ์ที่แสนดีถึงแม้จะทราบถึงเหตุผลที่เขาเจอมาก็ตาม อีกอย่างเรื่องราวในอดีตทำให้เธอรู้ว่าเขาอ่อนแอเกินไปหากมีวันหนึ่งเกิดเรื่องขึ้นเหมือนในอดีตเขาคงเลือกที่จะปล่อยมือเธอต่างจากทะเลที่ไม่มีวันทำเช่นนั้นแน่แต่ว่าตอนนี้ทะเลกำลังทำมันกับเธอ เธอเหนื่อยที่ต้องรออย่างไร้จุดหมาย น้ำตาที่ไหลรินด้วยความเสียใจเริ่มจะชินชา"มึง วันนี้ไปฉลองไหนดี"ต้นหอมถามเพื่อนสาว ถึงต้นหอมกับมิเกลจะเรียนจบและทำงานก่อนก็ไม่ได้ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเธอลดลงไปเลย"ร้านเดิมแหละ"ดาหวันบอกเพื่อนสาวสองคนเพราะเธอเองก็ไม่รู้จะไปที่ไหน"ร้านเดิมอีกแหละ มึงไปร้านใหม่กัน ร้านนี้เขาบอกเล่นเพลงสนุกมากคนไปเยอะ"มิเกลทำหน้าสดใสเมื่อพูดถึงร้านใหม่ที่มีคนชักชวนมาอีกที"จะดีเหรอกูอยากไปร

  • เดือนร่ายดาว   ตอนที่ 57 ภาพแรกคือเธอ

    วันนี้ถึงวันที่ต้องเปิดตา มันเป็นอะไรที่ทำให้หัวใจของดาหวันหวั่นไหวเป็นอย่างมาก หากเปิดมาแล้วเธอยังมองไม่เห็นล่ะ ก็คงไม่เป็นไรหรอกนะยังไงเธอก็มองไม่เห็นมาเป็นปีๆ อยู่แล้วนิ ที่สำคัญตอนนี้คืออยากติดต่อทะเลให้ได้ เขาจะรู้ไหมว่าเธอไม่ต้องการอะไรอีกแล้วนอกจากให้เขากลับมาอยู่ข้างกาย"พร้อมนะครับ หมอจะเปิดแล้วนะ"ดาหวันพยักหน้ารับคำ มิเกลต้นหอมพร้อมกับแม่ของเธอต่างนั่งไม่ไกลให้กำลังใจเธอคุณหมอค่อยๆ ถอดผ้าปิดตาและใช้แอลกอฮอล์เช็ดแผลค่อยๆ ทำความสะอาดรอบดวงตาและบอกให้เธอลืมตาได้เธอค่อยๆ ปรือตาช้าๆ ตามที่หมอบอกหัวใจสั่นระรัวไม่เป็นจังหวะ เธอมองเห็นแล้วมองเห็นจริงๆ ด้วย ภาพแรกที่อยู่เบื้องหน้าคือหน้าของทะเลผู้ชายที่เธอรักเขามากเธอยิ้มด้วยความดีใจ"ทะเล" เมื่อม่านตาขยายภาพตรงหน้ากับค่อยๆ จางหายไปและภาพทุกอย่างตรงหน้าก็ชัดขึ้นเรื่อยๆ น้ำตาที่เอ่อล้นไหลลงอาบแก้มทันทีเพียงแต่กระพริบตา"ทะเลๆๆๆ"เสียงสะอื้นไห้จุกภายในอก มือก็คว้าอากาศเบี้ยงหน้า ทำให้ทุกคนอดสงสารคนตัวเล็กไม่ได้"ไหนลองบอกหมอได้ไหม ภาพแรกที่คุณมองเห็นคืออะไร""ภาพแรกของฉันคือเขาฮือๆ คือทะเล...ตะแต่ความเป็นจริงกับไม่ใช่เพราะอะไร...เพรา

  • เดือนร่ายดาว   ตอนที่ 56 ผ่าตัด

    ถึงวันนัดผ่าตัดเมื่อเดินทางมาถึงโรงพยาบาลดาหวันก็มีอาการตื่นเต้นจนมือเท้าเย็นไปหมด"ที่รักทำใจให้ร่มๆ ไม่มีอะไรน่ากลัวเขาจะอยู่กับที่รักเสมอ ไม่ต้องกลัวนะคนดี"ทะเลโอบหลังคนตัวเล็กเอาไว้เพื่อไม่ให้เธอเป็นกังวลมากเกินไป "รู้สึกกลัวนิดหน่อย""ไม่เป็นไรนะ ที่รักมองหน้าเขา จำสัมผัสนี้ไว้เขาจะอยู่กับเธอเสมอ"ทะเลก้มจูบหน้าผากเธอเบาๆการผ่าตัดดำเนินไปหลายชั่วโมงจนกระทั่งสำเร็จ ทีมแพทย์ออกมาจากห้องผ่าตัดพร้อมรอยยิ้ม"การผ่าตัดสำเร็จด้วยดีครับ ตอนนี้ต้องรอการฟื้นตัวและดูผลในไม่กี่วัน"หมอบอกแม่ของดาหวัน เธอยกมือไหว้หมอยิ้มทั้งน้ำตาปากก็ขอบคุณซ้ำๆ ในที่สุดลูกสาวก็จะกลับมามองเห็นดาหวันอยู่ห้องพักฟื้นซึ่งเป็นห้องพิเศษที่ทะเลจัดเตรียมไว้ให้ ไม่นานแม่เธอก็เดินเข้ามาด้วยความที่ยังมองไม่เห็นจึงคิดว่าเป็นแฟนหนุ่ม"ที่รัก ที่รักใช่ไหมไปไหนมาเหรอ เขาออกมาจากห้องผ่าตัดตั้งนาน""แม่เองหวัน""อ้าว แม่เองเหรอแล้วทะเลไปไหนค่ะ""ที่บ้านทะเลมีปัญหานิดหน่อยนะลูก เขาเลยต้องรีบกลับไป""แต่ครอบครัวทะเลย้ายไปอยู่อเมริกากันหมดแล้วนะคะ อย่าบอกนะเขาบินไปแล้ว""ใช่ลูกเป็นธุระด่วนเลย พ่อกับแม่ทะเลคงจะเกิดเรื่องไม่งั้นคง

  • เดือนร่ายดาว   ตอนที่ 55 ขอพร

    สามเดือนถัดมาวันนี้เป็นวันเกิดของดาหวัน ซึ่งทะเลก็เตรียมของขวัญให้เจ้าตัวอย่างลับๆ โดยการแอบออกไปข้างนอกตอนเธอหลับ แม่ของเธอกลับจากงานที่ต่างประเทศก็มาร่วมฉลองวันเกิดให้เธอและที่ขาดไม่ได้ก็คือเพื่อนสุดสวยสองคนนั้นที่กำลังเตรียมของกินกันใหญ่"พวกมึงไม่ต้องเตรียมอะไรเยอะหรอก เดี๋ยวกินไม่หมด"ดาหวันบอกเพื่อนสาวเพราะกินกันแค่นี้ถ้าไม่หมดเสียดายแย่อีกอย่างก็ไม่อยากให้เหนื่อยกันตอนเก็บด้วย"เออๆ เดี๋ยวกูจะย่างกุ้งตัวใหญ่ๆ ให้มึงกินด้วยแหละ มีหมึกกับปูด้วยนะ"ต้มหอมบอกดาหวันพร้อมยกของในมือให้เธอดูแม้จะรู้ว่าเธอมองไม่เห็นก็ตาม"อืมม์ได้กลิ่นแล้วหอมมาก สู้สู้กูรอกินอยู่"เธอได้กลิ่นของอาหารทะเลลอยมาพาให้น้ำลายไหล"ได้เลยจ้าคุณหนูของบ่าว เดี๋ยวบ่าวไปตำน้ำจิ้มรสเด็ดสักครู่ก่อนนะจ๊ะ"มิเกลตบไหล่เพื่อนสาวพร้อมพูดหยอกเย้าอย่างอารมณ์ดีดาหวันนั่งยิ้มหน้าบานแฉ่งจะได้กินของอร่อย อยู่ๆ ก็มีมือหนาใหญ่เอื้อมมือเธอไปจับ"ว่าไงพ่อครัววันนี้ไม่ลงมือทำกับข้าวเองเหรอ"ดาหวันเอ่ยปากเพราะรู้ว่าสัมผัสนั้นเป็นแฟนของเธอ"เดี๋ยวก่อนสิ เขาจะพาที่รักไปเปลี่ยนชุดก่อน""ชุดอะไรบอกใบ้ได้ไหมค่ะ""ชุดวันเกิดครับ""ชุดวันเกิด

  • เดือนร่ายดาว   ตอนที่ 25 อึดอัดใจ

    ทะเลรู้สึกอึดอัดใจมาตลอดหลายวันที่รู้ว่าเตอร์มีคู่หมั้น เขาไม่อาจจะเพิกเฉยต่อความจริงที่ได้รับรู้ และยิ่งเมื่อเห็นดาหวันยังไม่รู้เรื่องอะไรเลย เขายิ่งไม่อาจทนอยู่เฉยได้อีกต่อไป ในเช้าวันนั้น ทะเลตัดสินใจเดินไปที่คณะวิศวกรรมศาสตร์ของเตอร์โดยไม่ลังเล แม้จะเป็นพื้นที่ที่เขาไม่คุ้นเคยนัก แต่เป้าหมายข

  • เดือนร่ายดาว   ตอนที่ 24 เก็บเป็นความลับ

    โนเตอร์รู้ดีว่าเรื่องที่บ้านกำลังจะกลายเป็นปัญหาใหญ่ แต่เขาก็ไม่อยากให้ดาหวันรู้เรื่องนี้ เขาตัดสินใจเก็บเรื่องการหมั้นและความขัดแย้งในครอบครัวไว้เป็นความลับ ด้วยความหวังว่ามันจะคลี่คลายไปเอง ช่วงเช้าวันหนึ่งที่มหาวิทยาลัย ดาหวันเดินควงแขนโนเตอร์เข้ามาในคณะ พวกเขายังคงหัวเราะพูดคุยกันเหมือนเดิม ด

  • เดือนร่ายดาว   ตอนที่ 23 การหมั้นที่ไม่เต็มใจ

    ตอนนี้โนเตอร์รู้สึกเหมือนถูกหักหลังและติดอยู่ในสถานการณ์ที่เขาไม่สามารถควบคุมได้ ความเสียใจค่อยๆ กัดกินเขาจากภายใน เมื่อจ๊าบถามถึงการหมั้น เตอร์พยายามตอบด้วยเสียงเรียบ แต่มันก็ไม่สามารถซ่อนความเจ็บปวดในใจได้ "ก็อย่างที่กูเล่าให้มึงฟังแหละ" เตอร์พูดเสียงเบา แต่ภายในนั้นเต็มไปด้วยความขมขื่น รู้สึกเ

  • เดือนร่ายดาว   ตอนที่ 22 อย่าขัดคำสั่ง

    บรรยากาศภายในบ้านหรูของเตอร์เงียบสงบ แต่ก็ดูอึดอัดเล็กน้อย พอเขาขับรถมาถึงก็ตรงดิ่งเข้ามาภายในห้องโถงขนาดใหญ่ที่ประดับด้วยเฟอร์นิเจอร์หรูหรา ทันทีที่ก้าวเข้าสู่ห้องรับประทานอาหาร เขาเห็นพ่อ แม่ และญาติๆ หลายคนกำลังนั่งล้อมโต๊ะอยู่ พวกเขากำลังคุยกันอย่างสนุกสนาน แต่ก็หยุดเมื่อเห็นเขาเดินเข้ามา "พ่

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status