เดือนร่ายดาว

เดือนร่ายดาว

last updateHuling Na-update : 2025-04-20
By:  Charuda Singsathon Ongoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
61Mga Kabanata
2.5Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

ดาหวัน นักศึกษาสาวปี 2 คณะแพทยศาสตร์เป็นที่หมายปองของหนุ่มๆ หลายคน ด้วยความสวยสะดุดตาของเธอ ทั้งผมยาวดำสลวย จมูกโด่ง ตาโตคม ผิวขาวออร่าและบุคลิกที่โดดเด่น ทำให้เธอเป็นดาวเด่นของคณะ แม้จะมีคนเข้ามาชอบและจีบเธอไม่ขาดสาย แต่ดาหวันกลับยังไม่เจอใครที่ทำให้หัวใจเธอเต้นแรงจริงๆ

view more

Kabanata 1

แนะนำตัวละคร

海原市から新浜市へ戻った日、それは天野紬(あまの つむぎ)と天野成哉(あまの せいや)の結婚三周年の記念日だった。

紬は新浜へ着く前にインフルエンザにかかり、咳も決して軽くはなかった。

それでも、成哉と息子、娘の三人とはすでに三か月も会っていない。会いたい気持ちが勝ち、無理を押して帰ってきたのだった。

天野家は新浜の名家である。

のちに事業を海原へと広げ、家族も海原へ移り住んだものの、本宅だけは変わらず新浜に残っていた。

その本宅に足を踏み入れた瞬間、紬のスマホにニュースがポップアップで浮かび上がった。

【天野の御曹司、気前よく大金を投じ、人気女優・橋本望美(はしもと のぞみ)のためにキャンプファイヤーを開催】

紬の表情からすっと血の気が引いていく。

天野家で働く家政婦、田中恵子(たなか けいこ)は海原出身で、ニュースを見るなり、慌てて紬に声をかけた。

「メディアなんてデタラメを書くのが大好きなんですよ、奥様。どうかお気になさらないでください。旦那様は今夜、お仕事でお忙しいのですから」

しかし紬は何も言わなかった。

帰る前、紬はわざわざ成哉にメッセージを送っていた。

ただ、そのメッセージはいまもスマホの中で静かに眠っている。

返信は、ひとつもない。

紬はくよくよする性格ではない。それでも考えてしまう。ピラミッドの頂点に立ち、新浜全体の経済の生命線を握るあの男は、一体どれほど忙しいのだろうか。

妻からのたった一通のメッセージに返信する暇もないほどに。

これ以上考えてはだめだ、と紬は自分に言い聞かせた。

コートを脱ぎ、キッズスペースにいる息子と娘のもとへ向かう。

三か月会わないうちに、二人はずいぶんと成長していた。

紬はそっと笑みを浮かべ、おままごとに興じる双子の前でしゃがみ込んだ。

二人は砂で小さな家をつくり、その中に二つの人形を置いていた。一目で、それがパパとママを表しているのだとわかる。

紬は娘の天野芽依(あまの めい)に、からかうように尋ねた。

「ねぇ、この二人は誰なの?」

芽依は砂を盛りながら、顔も上げずに答えた。

「パパと望美さん」

「違うよ」息子の天野悠真(あまの ゆうま)が首を振る。

「僕のおうちに住んでるのが望美さんで、芽依のおうちに住んでるのはママだよ」

「でも私、望美さんにママになってほしいもん」芽依は唇を尖らせた。

紬は思わず動きを止め、そっと芽依のおさげを撫でた。

「ママじゃ、だめなの?」

「ダメなわけじゃないけど、やっぱり望美さんのほうがパパとお似合いだもん」

悠真も自然に頷き、娘は真剣な顔のままだった。

芽依はおしゃれが大好きだ。紬の手を不機嫌そうに払いのけた。

「それにママ、風邪ひいてるでしょ。私から離れててよ。頭も触らないで、髪、ぐちゃぐちゃになるじゃん。これは望美さんが結んでくれた三つ編みなんだよ。崩れたら、望美さんが悲しむでしょ」

紬はそっと自分のマスクに触れた。子どもたちが望美の人形の服をどう作るか、興奮気味に話し合っている。その一方で、ママを表す小さな人形は隅に追いやられ、誰からも見向きされていない。

胸がきゅっと締めつけられ、口の中に苦味が広がる。

娘の言う望美は、夫・成哉の「心を許した相手」だった。

新浜メディアがもてはやす、運命のカップル。

紬と成哉が内密に結婚していたこの数年間、望美こそが誰もが認める天野家の夫人かのようだった。

だがまさか、たった数か月会わない間に、血のつながった我が子までもが望美のほうに懐いているとは。

紬は目を伏せ、長く黙って子どもたちを見ていた。やがて恵子に促され、シャワーを浴びるために二階へと向かう。

ちょうどその時、成哉の秘書である木村健一(きむら けんいち)が駆けつけ、紬の姿を見て一瞬、目を見開いた。

「奥様。社長は今夜、ご用事でお戻りになれません。望美さんへのプレゼントを、こちらへ持ってくるよう仰せつかりまして」

「ええ、わかったわ」紬は静かに答えた。

健一が去ると、胸の奥が鋭く痛んだ。

自分の夫は、他の女性への贈り物のことは覚えていても、妻との三周年の記念日は覚えていない。

紬は成哉にビデオ通話をかけた。

電話はすぐにつながる。

「どうした?」

画面に映ったのは、成哉専用のラウンジ。

煌びやかな照明に照らされた室内は、隙間なく行き届いた贅沢で埋め尽くされ、新浜市の富が凝縮された空間だった。

成哉は千万円もするオーダーメイドのスーツを身にまとい、ワイングラスを片手にソファに身を沈めていた。

その姿には、新浜の実業家にありがちな小利口な雰囲気は一切ない。洗練された気配と、どこか冷ややかな整った眉目。高嶺の花のように遠い存在感を漂わせている。

多くの人が決して手の届かない、憧れの象徴。

そんな男を、紬は丸六年間、変わらず愛してきた。

紬は口調を和らげた。「私たち、ずいぶん会ってないわ。今夜……」

「天野さん……」

紬の言葉が終わらないうちに、電話の向こうから甘くか細い女性の声が響いた。

望美だった。

すぐにビデオ通話は切られた。

切れる直前、成哉は淡々と一言だけ言い残した。「帰ってから話す」

紬はスマホを強く握りしめた。

そして、静かに窓の外へ目を向ける。

高層ビルの群れが夜の闇を押し上げるようにそびえ立ち、車の流れは光の帯を織り成し、息をのむほどの華やぎで街を染めていく。

その喧騒の中心で、夫の成哉は数兆もの資産を操り、新浜の世を動かしている。

ただ、妻である彼女にだけには、微塵の優しさも示さない。

六年間、成哉の態度は変わらず冷淡で、よそよそしかった。

穏やかな眼差しの奥には、隠しきれない無関心が潜んでいる。

紬は長い間、その心を取り戻そうと努めてきた。

だが今日、ふと、自分でも驚くほどに疲れ切った、と感じた。

かけ直すこともせず、紬はそのまま眠りに落ちた。

翌日、ようやく成哉からメッセージが届く。

【すまない。3周年おめでとう】

続いて、短い一文。

【これは埋め合わせだ】

直後、銀行口座に九桁の入金通知が届いた。

紬は無言でメッセージをスワイプした。

そのとき、望美のSNS投稿がポップアップで浮かび上がる。

【F国で8ヶ月かけてオーダーメイド、生涯に一度しか作れないダイヤモンドリング。天野さん、ありがとう】

望美は微笑み、白い指先には大粒のダイヤがきらめいている。

高くそびえるタワーのふもと、ローズレッドのスカートが風に揺れ、その贅沢な気配は見る者を酔わせるほど艶やかだった。

「心を込めた」という事実は、痛いほど伝わってくる。

紬の脳裏に、嫁ぐ前の記憶がよみがえった。

静かで古風な本宅。成哉は廊下をすっと通り過ぎ、その瞳は波立つことなく、紬の幼い期待を簡単に見抜いた。

成哉は言った。「お前と結婚はする。だが、それだけだ」

以前は、「お金なんていらない、たくさんの愛がほしい」なんて言葉は気取りだと思っていた。

だが今になって、ようやく悟る。

六年間抱き続けてきた望み――欲しかったのは、成哉の愛だけだったのだ。そしてそれを一度も手にしたことはなかった。

胸に渦巻く思いを押し込み、紬は階下へ降りた。

小さな庭園から、芽依の無邪気な声が響く。だがその声には、不満の色がはっきりと滲んでいた。

「ママ、なんで帰ってきたの?本当は今日、望美さんがコンサートに連れて行ってくれるって言ってたのに……クマさんが踊るショーを見るはずだったのに……あーあ、ママが永遠に帰ってこなければよかったのに……」

「そうだよ。パパだって望美さんのほうが好きだよ。成実おじさんが言ってたもん。パパは望美さんと結婚できなかったから、ママと結婚したんだって。ママもきれいだけど、僕は望美さんのほうが好きだな……」

悠真はしょんぼりとうつむいていた。

その無邪気な残酷さが、紬の胸に容赦なく突き刺さった。

結婚できなかったから?

驚愕に心が止まり、痺れたように感覚が遠のく。

紬は二人の子供に目を落とした。

悠真と芽依を出産したとき、紬は難産で大出血し、生死の境をさまよった。

二人の子供は生まれつき体が弱かった。睡眠時間を削ってまで尽くした献身的な育児が、やがて紬自身の身体を壊す原因となってしまった。

その後、新浜で問題が起きた。

天野家当主・天野崇(あまの たかし)が重病になったのだ。

成哉は新浜へ戻って采配を振るうことになり、子供たちも連れて帰ることになった。

紬は近年ずっと二つの都市を往復していたが、悠真と芽依は、紬からどんどん離れていった。

紬は気づけば部屋に戻っていた。

子供たちには家庭教師の授業があり、恵子が二人を送り出している。

紬は多忙の合間を縫い、成哉に会う約束を取った。

自分は成哉の妻だ。

子供のことも、望美のことも、夫に確かめるべき理由がある。

だが返ってきたのは、「重要な用事があるから、明日の夜にしよう」

ただそれだけ。

紬は言葉にならない苦さを噛みしめた。

気づけば足は家を離れ、無意識のまま、かつて成哉と出会った寺へ向かっていた。

新浜の寺院は規模こそ小さいが、敷地に足を踏み入れた瞬間、静謐な空気が身を包む。

荘厳な仏塔の前、そこで娘の明るい声が響いた。

「望美さん、これ、本当にどんな願いでも叶えてくれるの?」

「もちろんよ」

紬は息を呑んで顔を上げた。

少し離れた場所で、望美と成哉が二人の子供の手を引いていた。

まるで家族そのもののように寄り添い、仏塔の前で仲睦まじく手を合わせていた。
Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
61 Kabanata
แนะนำตัวละคร
เรื่องราวความรักวุ่นๆ นี้ จะลงเอยอย่างไร ระหว่างทะเลที่คอยอยู่เคียงข้างอย่างอ่อนโยน กับโนเตอร์ที่พยายามจะพิชิตหัวใจของดาหวัน? ดาหวัน ดาหวันเป็นนักศึกษาสาวสวยปี 2 ของคณะแพทยศาสตร์ ด้วยความสูงเพียง 163 ซม. และน้ำหนัก 43 กก. เธอดูเล็กแต่มีเสน่ห์อย่างล้นหลาม ผมยาวดำสลวยของเธอไหลลงมาถึงบั้นท้าย ตาโตคมดำ คิ้วหนาแต่ได้รูปสวย จมูกโด่งเป็นสัน และริมฝีปากอวบอิ่มเป็นกระจับเพิ่มความน่ารักและน่าดึงดูด ผิวขาวสะอาดของเธอมีออร่าเปล่งปลั่ง ที่ทำให้ใครๆ ต่างก็หลงใหล ดาหวันเป็นที่จับตามองของหนุ่มๆ แต่เธอยังไม่รู้สึกว่ามีใครที่ทำให้หัวใจเต้นแรง เธอเป็นคนเรียนเก่งและเอาจริงเอาจัง แต่ในขณะเดียวกันเธอก็ต้องเผชิญกับความลำบากใจเมื่อมีคนมาจีบมากมาย โนเตอร์ โนเตอร์เป็นหนุ่มปี 4 คณะวิศวกรรมศาสตร์ที่โดดเด่นไม่แพ้ใคร ด้วยความสูงถึง 190 ซม. น้ำหนัก 70 กก. เขาเป็นคนที่หล่อเหลามีเสน่ห์เกินต้าน ท่ามกลางสาวๆ ที่มักจะหลงรักเขา ไม่เพียงเพราะรูปลักษณ์แต่ยังรวมถึงความเท่ของเขาอีกด้วย โนเตอร์ชอบร้องเพลงและเล่นกีฬา โดยเฉพาะฟุตบอล ซึ่งช่วยเสริมภาพลักษณ์ของเขาในสายตาคนอื่นๆ แม้จะมีสาวๆ มารุมล้อม แต่โนเตอร์กลับรู้สึกหว
Magbasa pa
ตอนที่ 1 สวยค่ะแต่ยังโสด
ให้ตายเถอะ ความสวยไม่ได้ช่วยห่าอะไรเลยหรือนี่ หรืออาจจะเป็นเพราะฉันเรื่องมากเอง ถึงจะมีคนมาจีบมากมาย แต่ทำไมใจมันถึงไม่เต้นโครมครามเลยล่ะ? ดาหวันมองออกไปนอกหน้าต่างคอนโดของเธอ ผ่านกระจกที่สะท้อนภาพของหญิงสาวที่สวยงามถึงเพียงนี้ แต่กลับรู้สึกอึดอัดใจและไม่พอใจกับสถานะของตัวเองทุกครั้งที่มีใครเข้ามาหาเธอ ไม่ว่าจะเป็นการทักทายอย่างสุภาพหรือการจีบอย่างจริงจัง ดาหวันก็ยังไม่รู้สึกว่ามีใครที่ทำให้หัวใจเธอเต้นแรง แค่เพียงเสียงกระซิบจากหนุ่มๆ หรือการส่งดอกไม้และข้อความหวานๆ ก็ไม่สามารถทำให้เธอรู้สึกถึงความพิเศษหรือความรักที่แท้จริง "ฉันมันเรื่องมากเองหรือเปล่านะ?" ดาหวันถามตัวเองในใจ ขณะที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ในห้องนอนที่จัดไว้อย่างเรียบร้อย สายตาของเธอจับจ้องไปที่สภาพแวดล้อมที่ดูดี แต่กลับไม่สามารถทำให้ความรู้สึกภายในของเธอเปลี่ยนแปลงได้ดาหวันบ่นกับตัวเองไปเรื่อยๆ จนกระทั่งมือถือของเธอร้องเตือนข้อความใหม่ หน้าจอโชว์ข้อความจากเพื่อนๆ ในคณะที่ยังคงพูดถึงเรื่องของทะเลและโนเตอร์ หนึ่งในข้อความพูดถึงการที่ทะเลเพิ่งมอบดอกไม้ให้กับเธออีกครั้ง และอีกข้อความก็พูดถึงโนเตอร์ที่ถูกมองว่าเป็นหนุ่มหล่อ
Magbasa pa
ตอนที่ 2 เพื่อนสนิทอย่างเรา
หลังจากเลิกเรียน ดาหวันและเพื่อนสนิทของเธอกำลังนั่งอยู่ที่มุมหนึ่งของมหาลัยเพื่อพักผ่อน เธอได้รับการเซอร์ไพรส์จากทะเลที่เพิ่งเดินเข้ามาพร้อมกับถุงขนมหลายใบ “มึงหอบอะไรมาเยอะขนาดนี้?” ดาหวันถามด้วยความประหลาดใจ เธอมอถุงขนมที่ทะเลถือมาเต็มมือ “ให้มึงคนเดียวแหละ ไม่คิดให้ใคร” ทะเลตอบพร้อมรอยยิ้มอบอุ่น เขาวางถุงขนมลงบนโต๊ะข้างๆ ดาหวัน ก่อนที่จะนั่งลงข้างๆ เธอ เพื่อนสาวของดาหวันที่นั่งอยู่รอบๆ เริ่มแซวกันยกใหญ่ “โอ้โห! นี่มันจะเกินไปแล้วนะไอ้ทะเล ขนมหมดนี่ให้ไอ้หวันคนเดียวเนี่ยนะ?” “พอเถอะ! อย่าแซวมันเลย” ดาหวันบอกเพื่อนด้วยความเขิน “ขอบใจมากนะมึง..แต่ไม่ต้องทำขนาดนี้ก็ได้มึงเล่นซื้อมาซะทุกวัน” “ไม่เป็นไร กูแค่อยากให้มึงมีความสุข” ทะเลกล่าวพร้อมรอยยิ้มที่จริงใจ “ขนมพวกนี้เป็นของที่มึงชอบกินนิ” “มันก็ใช่แต่มึงจะขุนให้กูเป็นหมูหรือไง” ดาหวันบ่นแต่ก็ได้แต่บ่นแหละเพราะรู้ว่าห้ามทะเลไม่ได้ ขณะที่เธอเริ่มหยิบขนมออกจากถุงและแบ่งให้เพื่อนๆ “เห็นไหมล่ะ ไอ้ทะเลนี่มันเอาใจเก่งจริงๆ” มิเกลเพื่อนสาวของดาหวันพูดอย่างชื่นชม “เห็นทีต้องเปลี่ยนสถานะจากเพื่อนสนิทเป็นแฟนแล้ว” “โอ้ย! อีเกล
Magbasa pa
ตอนที่ 3 หว่านเสน่ห์
“เห้ย มึง ไอ้เตอร์!” เสียงจ๊าบเพื่อนสนิทของโนเตอร์ดังขึ้นขณะที่พวกเขานั่งอยู่ที่โต๊ะม้าหินอ่อนในคณะวิศวะ “นั่นไง น้องดาหวัน คณะแพทย์ฯ คนสวย คนที่มึงบอกว่าเป็นคนเดียวที่ไม่หวั่นไหวกับความหล่อของมึงไง” โนเตอร์หันไปมองดาหวันที่เดินผ่านมาในชุดนิสิตแพทย์สีขาวสะอาดตา ผมยาวดำสลวยของเธอพลิ้วไหวไปตามลม ดวงตาคมโตของเธอจ้องตรงไปข้างหน้าอย่างไม่สนใจใครเลย เห็นภาพนี้ทำให้ใจของโนเตอร์รู้สึกทั้งทึ่งและท้าทายไปพร้อมๆ กัน “มึงนี่ก็ตอกย้ำกูจังนะ” โนเตอร์พูดพร้อมถอนหายใจพลางส่ายหัว แต่สายตากลับไม่ละไป จากดาหวัน “กูว่ามึงติดใจยัยนี่จริงๆ ว่ะ” พี่จ๊าบยิ้มกว้าง “สาวๆ หลายคนมาติดมึงเป็นสิบ แต่ดาหวันกลับไม่สนใจเลย แบบนี้ยิ่งทำให้น่าสนใจใช่ป่ะล่ะ?” โนเตอร์ยิ้มมุมปาก ความท้าทายนี้เป็นสิ่งที่เขาไม่เคยเจอมาก่อน “เออ กูยอมรับว่ามึงพูดถูก คนอื่นมองแต่ความหล่อของกู แต่ยัยนี่เหมือนจะมองข้ามทุกอย่าง...ยิ่งทำให้กูอยากจะรู้จักเธอมากขึ้นไปอีก” “มึงนี่แปลกวะ” จ๊าบหัวเราะลั่น “ยิ่งโดนเมิน ยิ่งตาม” โนเตอร์ยิ้มบางๆ ก่อนจะพิงหลังกับพนักม้าหินอ่อน “เฮอะ เดี๋ยวกูจะพิสูจน์ให้ดูก็แล้วกัน ว่าถึงจะสวยแต่โสด ดาหวันก็ไ
Magbasa pa
ตอนที่ 4 วางแผนจีบเธอ
โนเตอร์นั่งคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหันไปพูดกับจ๊าบอย่างจริงจัง “แกล้งเดินชนอะไรประมาณนี้ มันจะเข้าท่าไหมวะ?” จ๊าบทำหน้าเหลอหลา พร้อมหัวเราะออกมาดังๆ “มุกเด็กๆ แบบนี้ไม่อยากจะเชื่อเลยว่ามึงคิดออกมาได้ สาวๆ ติดมึงได้ยังไงวะเนี่ย?” โนเตอร์ยักไหล่ “อ้าว ก็กับคนอื่นมันไม่ต้องพยายามไง แค่เดินผ่านก็มีคนมองแล้ว” จ๊าบส่ายหัวอย่างขบขัน “กับคนอื่นก็เรื่องนึง แต่ดาหวันน่ะไม่ใช่สาวที่จะตกหลุมมุกง่ายๆ แบบนั้น มึงต้องคิดแผนที่มันเหนือชั้นกว่านี้ว่ะ” โนเตอร์เอนตัวพิงหลังอย่างครุ่นคิด “งั้นกูต้องทำไงดีวะ? ยัยนี่ไม่เหมือนคนอื่นเลย มึงคิดว่าอะไรจะทำให้ดาหวันเริ่มสนใจกู?” จ๊าบคิดอยู่พักหนึ่งก่อนจะตอบ “กูว่ามึงต้องทำให้ตัวเองให้โดดเด่นในแบบที่เธอไม่เคยเห็นนะ ลองทำอะไรที่แสดงว่ามึงเป็นคนที่เอาใจใส่จริงๆ แบบที่เธอไม่เคยเจอจากใครมาก่อน” “เช่น?” โนเตอร์เลิกคิ้วสงสัย “เช่น...อาจจะช่วยเหลือเธอในเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ไม่ต้องทำตัวน่าหมั่นไส้ แค่ให้เธอเห็นว่ามึงเป็นคนที่เธอไว้ใจได้ แบบเนียนๆ ไปเรื่อยๆ” โนเตอร์หัวเราะออกมา “กูว่ามันฟังดูท้าทายดีแฮะ เออว่ะ งั้นกูจะลองเป็นคนดีแบบเนียนๆ ดูสักที” จ๊าบพยั
Magbasa pa
ตอนที่ 5 อย่าหวัง
ดาหวันเริ่มรู้สึกได้ว่าเตอร์เข้ามาในชีวิตเธอมากขึ้นเรื่อยๆ ทุกการกระทำของเขามักจะเต็มไปด้วยความใส่ใจ ไม่ว่าจะเป็นการมอง การพูดคุย หรือแม้แต่รอยยิ้มที่เขาส่งมาให้ มันทำให้หัวใจเธอเต้นแรงทุกครั้ง ถึงแม้จะรู้สึกว่าความสนใจจากเขากำลังทวีความชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ แต่เธอก็ยังพยายามควบคุมตัวเองไว้ ไม่ให้แสดงออกอะไรมากนัก การเก็บความรู้สึกและทำตัวให้ดูปกติเป็นสิ่งที่เธอทำอยู่ทุกวัน "อย่าหวังเลยว่าจะหวั่นไหวง่ายๆ" เธอบอกตัวเองในใจ ขณะที่ใจเธอกลับเต้นแรงทุกครั้งที่เตอร์เข้ามาใกล้ เธอยังคงยึดมั่นในความคิดของตัวเองว่า จะไม่ยอมให้ใครเห็นว่าเธอกำลังสั่นคลอนในเรื่องนี้ โดยเฉพาะกับคนอย่างเตอร์ที่ทั้งหล่อและดูเหมือนจะชนะใจใครต่อใครได้อย่างง่ายดาย ดาหวันหันมามองมิเกลและต้นหอมที่ชวนกันไปดูแข่งบอลด้วยสีหน้าแบบเบื่อๆ "เอาจริงเหรอ?" ดาหวันถาม "ไปดูผู้หล่อๆเนี่ยนะ?" "มึงรู้ไหมว่าทีมวิศวะลงด้วย พี่เตอร์ของมึงก็ลงสนามนะเว้ย!" มิเกลพูดพร้อมกับทำหน้าตาตื่นเต้นกว่าเดิม "พี่เตอร์กู..ช่างกล้าพูดนะมึงไอ้เกล" ต้นหอมก็เสริมขึ้นมา "มึงไปดูพี่เขาเตะบอลดิวะ จะได้เห็นว่าผู้ชายวิศวะมันไม่ใช่แค่หล่อ แต่ยังเล่นกีฬาเก่ง
Magbasa pa
ตอนที่ 6 คนนี้กูจอง
ทะเลรู้สึกเหมือนหัวใจถูกไฟสุมหลังจากได้ยินข่าวเรื่องโนเตอร์ที่กำลังตามจีบดาหวัน เพื่อนสาวที่เขาแอบรักมาตลอด ความรู้สึกโกรธและน้อยใจถาโถมเข้ามาในหัว เขานั่งเงียบอยู่พักใหญ่ก่อนจะตัดสินใจว่าเรื่องนี้ต้องมีการคุยกันให้ชัดเจน "ไอ้นี่มันคิดจะจีบคนที่กูรักเหรอ" ทะเลพึมพำอย่างเคืองใจ เส้นเลือดบนมือที่กำหมัดแน่นเริ่มปูดขึ้นมา เขาไม่เคยคิดว่าจะต้องเผชิญหน้ากับคู่แข่งที่ทั้งหล่อและมีเสน่ห์ขนาดนี้ แต่ทะเลก็ไม่ใช่คนที่จะยอมปล่อยให้ใครมาคว้าหัวใจของดาหวันไปง่ายๆ ทะเลเดินหน้าบึ้งตึงเข้ามาอย่างไม่สนใจสายตาคนอื่น ความรู้สึกของทะเลนั้นปั่นป่วนเต็มไปด้วยความโกรธและความอิจฉา แต่ก็ยังมีความหวาดหวั่นว่าอาจจะสายเกินไปที่จะบอกความในใจ จ๊าบที่ยืนคุยกับเพื่อนอยู่เห็นทะเลเดินเข้ามาก็แซวเสียงดัง “ว้าว! เดือนคณะแพทย์เดินมาทำไรคนเดียววะไอ้น้อง!” ทะเลหันมาตอบเสียงแข็ง พร้อมแววตาเอาจริง “มาหาพ่อมึงมัน” จ๊าบหัวเราะเบาๆ แล้วพูดขึ้น “อ้าวไอ้สัด...กวนตีนกูเหรอเนี่ย ไอ้เตอร์ๆว้อย หมามาเห่าถึงที่เลยโว้ยจัดการเลยไหม" ทะเลกำหมัดแน่นด้วยความโกรธ เขาไม่ได้มาที่นี่เพื่อทะเลาะกับจ๊าบ แต่หัวใจที่ร้อนรุ่มทำให
Magbasa pa
ตอนที่ 7 ร้านเหล้ามันเร้าใจ
ในร้านเหล้าประจำของโนเตอร์ บรรยากาศเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและการพูดคุยอย่างครึกครื้น กลิ่นเหล้าลอยอ่อนๆ ผสมกับกลิ่นควันบุหรี่ทำให้ร้านเต็มไปด้วยความรู้สึกอบอวลแบบที่พวกเขาคุ้นเคย จ๊าบและเพื่อนๆ นั่งล้อมโต๊ะไม้กลม ข้างๆ มีขวดเหล้าและแก้วตั้งอยู่เต็มไปหมด “ไอ้เตอร์ ช่วงนี้มึงดูคึกเป็นพิเศษนะ มีเรื่องดีอะไรหรือเปล่าวะ?” จ๊าบพูดพร้อมหัวเราะหึๆ จ้องหน้าเตอร์อย่างรู้ทัน เตอร์ยักคิ้วเล็กน้อยก่อนจะตอบแบบกวนๆ “กูแค่รู้สึกดีว่ะ พอเจอคนที่อยากได้ก็ต้องลุยดิว่ะ” “น้องดาหวันสิท่า” เพื่อนอีกคนแซวขึ้นมา พูดไม่ทันขาดคำทุกคนก็หัวเราะกันใหญ่ จ๊าบตบโต๊ะเสียงดังเสริมบรรยากาศ “เออว่ะ พวกมึงรอดูกูได้เลย กูจีบติดแน่” เตอร์พูดด้วยความมั่นใจ พลางยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มอึกใหญ่ บรรยากาศในร้านเริ่มครึกครื้นขึ้นเรื่อยๆ เสียงดนตรีจากเวทีสดดังก้องในร้าน มันเป็นช่วงเวลาที่ทุกคนรู้สึกปล่อยตัวปล่อยใจ แต่ลึกๆ แล้วเตอร์เองก็ยังคิดถึงใครบางคน เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูรูปดาหวันในสตอรี่สั้นๆ พลางยิ้มมุมปาก ความมุ่งมั่นในใจเริ่มเต้นแรงขึ้น "เห้ยมึง....ดูสาวโต๊ะนั่นทำไมมันคุ้นจังวะ" เตอร์หันไปมองตามที่จ๊าบชี้ และสายตาของเขา
Magbasa pa
ตอนที่ 8 ว้าวุ่นภายใน 18+
"หวัน...หยุดก่อน พี่จะไม่ไหวแล้วนะ" เสียงของโนเตอร์แหบพร่า เต็มไปด้วยความพยายามที่จะยับยั้งตัวเอง แต่แรงยั่วยวนของดาหวันกลับทำให้ทุกอย่างยิ่งยากขึ้น ความอดทนของเขาเริ่มจะขาดผึง มือหนาเอื้อมไปสัมผัสผิวนุ่มของเธอ ก่อนที่จะเริ่มถอดเสื้อผ้าออกทีละชิ้น สัมผัสร้อนแรงระหว่างผิวหนังของทั้งสองยิ่งทำให้ความร้อนรุ่มในอกลุกโชนขึ้น ดาหวันยังคงจูบพรมไปทั่วลำคอของเขา ความร้อนแรงที่เกิดขึ้นระหว่างพวกเขาทำให้ความต้องการที่เก็บกดเอาไว้เริ่มเอ่อล้นออกมา ทุกสัมผัสราวกับไฟที่โหมกระหน่ำ ไม่มีใครสามารถหยุดความปรารถนานี้ได้อีกต่อไป เสียงเนื้อกระทบกันดังอย่างหยาบโลน แต่กลับทำให้ทั้งคู่หลงใหลในความรู้สึกที่เกิดขึ้น ความสุขสมที่ทวีคูณตามแรงอารมณ์ ราวกับไฟราคะที่ก่อตัวขึ้นไม่อาจมอดดับได้ ทุกการเคลื่อนไหวของพวกเขายิ่งเพิ่มความร้อนแรง จังหวะที่เน้นหนักทำให้เปลวไฟในใจทั้งสองลุกโหมอย่างไม่มีที่สิ้นสุด แรงปรารถนาที่ถูกปลดปล่อยออกมา กลายเป็นเหมือนสายลมที่โหมไฟให้ยิ่งแรงขึ้นเรื่อยๆ ทั้งคู่ต่างจมอยู่ในวังวนของความสุขสมที่ยากจะหลุดพ้นจากกันและกัน ความต้องการที่แรงกล้าได้ทำให้ทุกสิ่งรอบตัวดูเลือนลาง ดาหวันเหมือนถูกม
Magbasa pa
ตอนที่ 9 เพื่อนชายงอน
สองวันผ่านไปแล้ว แต่ทะเลยังคงนั่งหน้าบึ้ง ไม่หายงอนกับบรรดาเพื่อนสาวที่แอบหนีไปกินเหล้ากันโดยไม่ชวนเขา ยิ่งพอรู้ว่าดาหวันไปเจอโนเตอร์ที่ร้านเหล้าอีก ก็ยิ่งทำให้ทะเลหัวเสียจนแทบจะเป็นจะตาย คนตัวเล็กอย่างดาหวันก็พยายามทำทุกอย่างง้อเขา ทั้งพาไปกินของอร่อย ซื้อน้ำหวานที่เขาชอบ แต่ทะเลกลับทำเป็นไม่สนใจ หลบหน้าหลบตาเธอตลอด ข้าวก็ไม่ยอมกินด้วย“ทะเล...งอนอะไรนักหนาวะ มึงเป็นอะไรไปเนี่ย” ดาหวันเอ่ยถามเสียงอ่อนๆ พยายามนั่งข้างๆ เพื่อนรักที่หันหน้าหนีตลอดทะเลยังคงไม่พูดอะไร แถมทำเป็นหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่น ไม่สนใจดาหวันเลยแม้แต่น้อย"มึงจะไม่พูดกับกูจริงๆ เหรอ" ดาหวันทำหน้าสลด ยิ่งเห็นเพื่อนรักเป็นแบบนี้เธอก็ยิ่งรู้สึกผิดทะเลได้ยินคำถามก็ถอนหายใจลึกๆ ก่อนจะเงยหน้ามองเธอแว่บหนึ่งแล้วกลับไปจ้องโทรศัพท์ต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น"ทะเล...มึงโกรธกูเรื่องพี่เตอร์ใช่ไหม" เธอถามตรงๆ ซึ่งทำให้ทะเลสะดุดไปชั่วขณะ แต่ก็ยังไม่ยอมตอบดาหวันถอนหายใจหนัก "ถ้ามึงไม่พูด กูก็ไม่รู้จะทำยังไงแล้วนะ จะให้กูกราบมึงเลยไหมเนี่ย"คำพูดนั้นทำให้ทะเลเผลอหลุดขำเบาๆ แต่ก็ยังคงพยายามเก็บท่าทีเหมือนเดิมดาหวันสังเกตเห็นปฏิกิ
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status