ตอนที่5 หนี

ตอนที่5 หนี

เครื่องบินลำใหญ่ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า กลุ่มเมฆสีขาวลอยเต็มท้องฟ้า ฝ่ามือเรียวเล็กกางสัมผัสแนบกับหน้าต่าง

“จนนาทีสุดท้ายคุณก็ยังเย็นชากับฉัน” หญิงสาวพึมพำกับตัวเองเมื่อนึกถึงคำพูดและท่าทางรังเกียจของชายหนุ่มเจ้าของแจ็กเกต

บนรถ

“จะแวะที่ไหนก่อนไหมครับ หรือกลับบ้านเลย” ธาราเอ่ยถามเมื่อทั้งสองขึ้นนั่งบนรถเรียบร้อยโดยมีธาราทำหน้าที่เป็นคนขับ

“หนูว่าจะแวะห้างซื้อของที่ซูเปอร์มาเกตหน่อยค่ะ ช่วงนี้พี่ธาราทำแต่งานไม่ค่อยได้ทานข้าวที่บ้านเลย” พลอยใสที่รักธาราเหมือนพี่ชายจะคอยเอาใจใส่และห่วงใยตลอด

“เดี๋ยวไอ้ชาร์มันก็อิจฉาพี่อีกหรอกที่พลอยทำกับข้าวให้พี่ทาน พี่ขี้เกียจฟังมันบ่น” ธาราพูดติดตลกเรียกรอยยิ้มและเสียงหัวเราะจากว่าที่คุณแม่มือใหม่ที่กำลังอุ้มท้องทายาทมาเฟียตัวน้อยอยู่

“ช่างเขาเถอะค่ะ นับวันยิ่งทำตัวเป็นเด็กเอาแต่ใจ” พลอยใสได้แต่ส่ายหัวเมื่อพูดถึงคนเป็นสามี ที่ทุกวันนี้ทิ้งการทิ้งงานให้ธาราและลุคค์ดูแล ส่วนตัวเขานั้นเอาแต่ตามติดเธอแทบจะสิงร่างเธออยู่แล้ว

“หึ! มันกำลังหลงเมียหลงลูก พี่ก็ไม่คิดว่าคนอย่างมันจะรักคนอื่นเป็น ตอนแรกพี่ก็แอบกลัวเหมือนกันที่รู้ว่ามันสนใจพลอย”

“พี่ธาราร