Share

8 NC

Auteur: Plearn9
last update Dernière mise à jour: 2024-12-26 11:30:38

#เกรซ

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะฉันดื่มแอลกอฮอล์เข้าไปมากเกินหรือเปล่าฉันถึงได้ไม่มีเรี่ยวแรงที่จะผลักเขาออกไปเลยแต่ในทางกลับกันฉันดันรู้สึกดีกับสัมผัสจากเขามาก ๆ สายลมอ่อนโยนต่อฉันมากจนฉันรู้สึกเคลิ้มไปกับเขาเลย

จ๊วบ...จ๊วบ...จ๊วบ

สายลมขยับปากช้า ๆ พร้อมกับยกมือขึ้นมาประคองใบหน้าของฉันให้เงยขึ้นเพื่อให้เขาสามารถจูบได้ถนัดกว่าเดิมจากนั้นเขาก็เริ่มสอดลิ้นเข้ามาตวัดเกี่ยวพันในโพรงปากของฉันอย่างช่ำชองราวกับกำลังควานหาความหวานจากปากของฉันยังไงยังงั้น สายลมค่อย ๆ เลื่อนมือลงมาที่หน้าขาของฉันแล้วลูบไล้มันเบา ๆ จนฉันขนลุกซู่ฉันจึงยกมือขึ้นมาออกแรงดันที่หน้าอกของเขาเบา ๆ สายลมจึงหยุดทันทีพร้อมกับถอดจูบออกมามองหน้าฉันด้วย

แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก

แม้จะยังไม่ได้ทำอะไรแต่หัวใจของฉันมันเต้นเร็วมากจนฉันรู้สึกเหนื่อย สีหน้าของสายลมที่มองฉันอยู่ตอนนี้เหมือนกับว่าเขากำลังต้องการฉันมาก ๆ แต่พอฉันบอกให้หยุดเขาเขาก็ยอมหยุดทันทีจนดูเหมือนกับว่าเขากำลังพยายามอดกลั้นอารมณ์ความปราถนาของตัวเองเอาไว้อยู่

"ผมขอโทษ" สายลมพูดออกมาด้วยแววตารู้สึกผิดจนฉันเองก็อดสงสารไม่ได้เพราะเมื่อกี้ฉันก็ปล่อยตัวปล่อยใจไปกับเขาเองจนทำให้เขาเผลอคิดไปถึงขั้นนั้น ฉันเอาขาของตัวเองออกจากตักของสายลมแล้วขยับเข้าไปหาเขาพร้อมจับยื่นมือไปจับมือเขาไว้

"ไม่เป็นไรไม่ใช่ความผิดนาย"

สายลมหันหน้ามาหาฉันแล้วค่อย ๆ ทิ้งหน้าผากของเขาลงมาชนที่ไหล่ของฉัน

"ผมรู้ว่ามันเร็วเกินไปแต่พออยู่กับพี่สองคนที่ไรผมก็ห้ามใจไม่ได้สักที" สายลมพูด ลมหายใจอุ่น ๆ ของเขาโดนเข้าเต็ม ๆ ที่ช่วงอกของฉันจนมันรู้สึกเสียวขึ้นมาแปลก ๆ

"อย่าโกรธผมเลยนะที่ทำตัวลามปามกับพี่ไปเมื่อกี้" สายลมพูดด้วยน้ำเสียงอ้อน ๆ ฉันเลยยกมือขึ้นมาลูบที่หัวของเขาเพื่อบอกให้เขารู้ว่าฉันไม่ได้โกรธอะไรเขาเลยและตัวนี้ฉันก็เข้าใจเขามาก ๆ ด้วย

"บอกแล้วไงว่าไม่เป็นไร"

สายลมเงยหน้าขึ้นมาสบตากับฉัน เขามองจ้องฉันอยู่แบบนั้นเป็นนาทีเลยก่อนจะถอยตัวกลับไปนั่งดี ๆ

"ดึกมากแล้วผมกลับก่อนดีกว่า ฝันดีนะครับพี่" สายลมพูดจบก็ลุกขึ้นยืนเตรียมจะออกจากห้องแต่สายตาของฉันมันดันไปสะดุดกับบางอย่างที่นูนเด่นออกมาจากเป้ากางเกงของเขา

"ลม" ฉันรีบเรียกเขาไว้ทันที

"ครับ" สายลมตอบ

"มันดึกแล้วอ่ะ...คืนนี้นอนด้วยกันที่นี่เถอะ" สีหน้าของสายลมดูตกใจมากเมื่อได้ยินฉันพูดแบบนั้นออกมา

"พี่ก็รู้ว่าผม..." สายลมอึกอักที่จะพูดแต่ฉันก็พอจะเดาได้ว่าเขาหมายถึงอะไรฉันเลยยืนขึ้นประจันหน้ากับเขา

"ถ้าทนไม่ไหวก็ไม่ต้องทน อยากทำอะไรก็ทำเลย" ฉันพูดออกไปแบบนั้นทั้ง ๆ ปกติแล้วฉันคงไม่มีทางพูดแบบนี้กับใครแน่นอน

"พี่เกรซ" สายลมเรียกชื่อฉันออกมาเบา ๆ อย่างไม่อยากจะเชื่อเพราะสีหน้าของเขาตอนนี้ก็ยังคงตกใจอยู่ไม่น้อย

"หรือถ้านายอยากกลับไปนอนคอนโดตัวเองจริง ๆ ก็กลับไปเถอะ ฉันจะไปอาบน้ำนอนแล้ว" พูดจบฉันก็เดินเข้าห้องนอนไปทันทีใจนึงก็รู้สึกอายที่พูดแบบนั้นออกไปใจนึงก็รู้สึกเสียความมั่นใจที่เห็นสายตาที่เปลี่ยนไปของสายลม ไม่รู้ว่าในหัวเขาตอนนี้จะมองฉันเป็นผู้หญิงยังไงไปแล้วบ้าง

#สายลม

แม้ตอนนี้พี่เกรซจะเดินหายเข้าไปในห้องนอนของเธอแล้วแต่ผมก็ยังคงช็อคอยู่ดี วันนี้พี่เกรซเล่นกับใจผมไปหลายครั้งมากตั้งแต่ชวนผมขึ้นมาบนห้อง ชวนผมดื่มเบียร์ ยอมเปิดโอกาสให้ผมจีบ ยอมให้ผมจูบแล้วตอนนี้ยังชวนผมนอนค้างที่นี่ด้วยแถมยังมีคำพูดสองแง่สองง่ามที่ชวนให้ผมคิดไปไกลว่าเธอกำลังเปิดโอกาสให้ผมทำตามใจเรื่องนั้นอยู่จนหัวใจของผมตั้งรับไม่ทันเลย

หลังจากยืนคิดทบทวนอยู่สักพักผมก็ตัดสินใจเดินไปเปิดประตูห้องนอนของพี่เกรซ เสียงน้ำจากฝักบัวดังออกมาจากห้องน้ำทำให้ผมรู้ทันทีว่าเธอยังอาบน้ำอยู่จากนั้นเท้าของผมก็ก้าวเดินไปช้า ๆ แล้วหยุดอยู่หน้าประตูห้องน้ำทันที ผมยืนสูดหายใจเข้าออกลึก ๆ เพื่อสงบสติอารมณ์จากนั้นไม่นานพี่เกรซก็เปิดประตูห้องน้ำออกมา เธอสะดุ้งเล็กน้อยแล้วเงยหน้าสบตากับผม

อึก (เสียงกลืนน้ำลาย)

ตอนนี้พี่เกรซนุ่งผ้าเช็คตัวสีขาวกระโจมอกอยู่หยดน้ำเล็ก ๆ ที่ไหลลงบนตัวเธอทำให้เธอดูเซ็กซี่มากยิ่งขึ้น ผมกวาดสายตามองตั้งแต่ใบหน้าจนถึงร่องหน้าอกของเธออย่างไม่อาจห้ามใจ

"ผมขับรถกลับไม่ไหวขอนอนด้วยนะครับ"

"อืม" พี่เกรซตอบแล้วก็เดินผ่านผมไปแต่ด้วยความที่ผมเองก็อดใจไม่ไหวแล้วจึงได้หมุนตัวเดินตามเธอไปละด้วยความที่ห้องมันก็ไม่ได้ใหญ่มากเตียงกับห้องน้ำเลยอยู่ไม่ไกลกัน ผมจับพี่เกรซพลิกหันหน้าเข้าหาตัวเองแล้วผลักเธอเบา ๆ ให้ลงไปนอนบนที่นอนจากนั้นก็ขึ้นไปคร่อมบนตัวของเธอแล้วเริ่มซุกไซร้ซอกคอขาวของพี่เกรซทันที กลิ่นหอมจากสบู่ทำให้อารมณ์ของผมพลุ่งพล่านมากกว่าเดิมและครั้งนี้ผมก็ไม่สนใจอะไรแล้วด้วย

จุ๊บ...จ๊วบ...จ๊วบ...จ๊วบ

ผมทั้งดูดและไซร้ไปทั่วคอของพี่เกรซจนมันขึ้นรอยจ้ำแดงจากนั้นก็ค่อย ๆ เลื่อนขึ้นไปงับที่หูของเธอจนเธอเริ่มมือไม้อยู่ไม่สุขยกมือจับที่หัวของผม

"อืม...อ่า...อืม" พี่เกรซเริ่มหลุดเสียงครางออกมาเบา ๆ ทำให้ผมรู้สึกดีมาก

จ๊วบ...จ๊วบ...จ๊วบ

เราสองคนจูบประกบปากกันอย่างดูดดื่มและครั้งนี้พี่เกรซก็ให้ความร่วมมือกับผมมาก ๆ ผมเลื่อนมือขึ้นมาปลดผ้าขนหนูของเธอออกแล้วค่อย ๆ จูบไล่ลงไปช้า ๆ จนมาหยุดอยู่ที่หน้าอกของเธอจากนั้นผมก็อ้าปากงับที่ยอดประทุมถุนของพี่เกรซแล้วเริ่มดูดเลียตามความต้องการของตัวเอง

"อ๊ะ...ซี๊ด...อืม...อื้ม"

ผมทั้งดูดทั้งขยำหน้าอกทั้งสองฝั่งของพี่เกรซอย่างเอร็ดอร่อยท่ามกลางเสียงครางเบา ๆ ในคอของพี่เกรซที่ฟังดูแล้วลื่นหูเอามาก ๆ เลย หลังจากทำแบบนั้นจนพอใจผมก็ยืดตัวขึ้นมองดูร่างกายอันเปลือยเปล่าที่แสนสวยของพี่เกรซ

"อย่ามอง" พี่เกรซพูดออกมาด้วยใบหน้าแดงก่ำพร้อมกับยกมือขึ้นมาบังสายตาของผมแต่ผมก็จับแขนของเธอลง

"สวยขนาดนี้จะหวงทำไม"

พี่เกรซได้ยินแบบนั้นก็แสร้งทำเป็นหันหน้าหนีผมไปเลยทันที ยิ่งผมได้เห็นพี่เกรซเขินแบบนี้ผมก็ยิ่งชอบเธอเข้าไปใหญ่ ผมเอามือไปวางบนเนินน้องสาวไร้ขนของพี่เกรซแล้วก็รู้สึกได้ทันทีเลยว่าเธอกำลังเกร็งอยู่จากนั้นผมก็ค่อย ๆ ใช้นิ้วกลางสัมผัสลงตรงกลางกลีบสวย ๆ นั่นซึ่งมันนุ่มมากอย่างกับผิวเด็ก

"อ๊ะ!"

พี่เกรซสะดุ้งขึ้นมาทันทีเมื่อผมสัมผัสกับคลิตอริสของเธอ ผมลองใช้นิ้ววนที่จุดนั้นซ้ำ ๆ ช้า ๆ เพื่อช่วยให้เธอรู้สึกมายิ่งขึ้น

"อ๊า...ซี๊ด...อืม..อื้ม...ซี๊ด"

พี่เกรซเริ่มหายใจแรงขึ้นเรื่อย ๆ เธอหลับตาหน้าเหยเกไปด้วยความเสียวส่วนมือก็ควานหาเอาผ้าห่มมากอดเอาไว้ ซึ่งมันเป็นภาพที่ผมชอบมาก ๆ เลย ผมมองดูพี่เกรซด้วยความพอใจและตอนนี้เป้าของผมมันก็ปวดจนแทบจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว

"ชอบไหมครับ"

"อ๊ะ...อืม...ซี๊ด" พี่เกรซไม่สนใจคำถามของผมเลยผมจึงลองแกล้งลดความเร็วลง

"ไม่ชอบเหรอครับ"

"อื้ม~ ชอบบบบ" พี่เกรซดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดหน้าแล้วตอบด้วยน้ำเสียงหยาน ๆ เหมือนกำลังอยากจะงอแงยังไงยังงั้น

"แล้วถ้าแบบนี้ล่ะชอบไหม" ผมถามแล้วลองใช้นิ้วสองนิ้วแหย่เข้าไปในช่องทางรักสีชมพูของเธอ

"อ๊ะ...อื้ม...ชอบ" เมื่อได้ยินคำตอบที่พอใจผมก็เริ่มขยับนิ้วช้า ๆ แต่ดูเหมือนมันจะไม่ได้ดั่งใจพี่เกรซเท่าไหร่

"เร็วกว่านี้ได้ไหม" พี่เกรซพูดออกมาเบา ๆ ด้วยความเขินอายแต่ผมก็ได้ยินชัดทุกคำจึงจัดให้ตามที่เธอขอ

"อ๊ะ...อ๊า...อืิอ...ซี๊ด...อ๊ะ...อ๊ะ" พี่เกรซเริ่มครางดังขึ้นพร้อมกับบิดไปมาด้วยความเสียวจนผมมั่นใจแล้วว่าเธอน่าจะกำลังเสร็จแล้วแน่ ๆ เพราะช่องทางรักของเธอเองก็ตอดนิ้วผมตุบ ๆ เลยผมจึงหยุดทุกอย่างแล้วเอานิ้วออกทันที

"ฮะ" พี่เกรซอุทานออกมาแล้วเปิดผ้าห่มลงมาครึ่งหน้า

"มีอะไรหรือเปล่า" พี่เกรซถาม ผมยิ้มแล้วลุกขึ้นถอดเสี้อผ้าของตัวเองออก

"ผมไม่ยอมให้พี่เสร็จก่อนแล้วทิ้งผมไว้กลางทางเหมือนครั้งที่แล้วหรอก"

พูดจบผมก็หยิบกระเป๋าสตางค์ในกางเกงออกมาจากนั้นก็หยิิบเอาถุงยางออกมา 2 อัน พี่เกรซมองดูการกระทำผมอยู่ตลอดเวลาแต่เมื่อผมหันไปสบตากับเธอเธอก็จะแกล้งทำเป็นไม่สนใจผมทุกที

"นี่นายถึงขั้นพกถุงยางติดตัวตลอดเวลาเลยเหรอ" พี่เกรซถาม

"พกไว้เพื่อฉุนเฉินไง" ผมตอบแล้วก็แกะถุงยางใส่ต่อหน้าพี่เกรซเลย

"ฉันว่านายน่าจะเตรียมไว้เผื่อต้องไปต่อกับใครมากกว่า" พี่เกรซพูดด้วยสายตาไม่พอใจยกทำให้ผมอกยิ้มไม่ได้ ผมกลับขึ้นไปนั่งบนเตียงด้วยท่าคุกเข่าอยู่กลางหว่างขาของพี่เกรซ

"ทำไม หึงผมเหรอ" ผมถาม

"หึงทำไม ฉันกับนา- อ๊ะ!"

ผมไม่รอให้พี่เกรซได้ปฏิเสธผมหรอกเพราะผมเองก็อยากเข้าไปหาพี่เกรซแทบใจจะขาดอยู่แล้ว ผมจึงใช้ช่วงเวลาที่เธอกำลังเผลออยู่จับน้องชายของผมไปจ่อที่เธอแล้วค่อย ๆ ดันเข้าไป

"ซี๊ด~ อ่า"

ช่องทางของพี่เกรซลื่นมากก็จริงแต่มันก็แน่นมากด้วยบวกกับผมเข้าไปด้วยไม่ได้บอกเธอก่อนเลยทำให้เธอตกใจจนเผลอเกร็งออกมา

"แน่นจัง" ผมค่อย ๆ ดันเข้าไปช้า ๆ จนสุด

"เจ็บไหม" ผมถามเพื่อความชัวร์เพราะไม่อยากให้เซ็กส์ครั้งแรกของพวกเรามันเต็มไปด้วยความรู้สึกไม่ดีแต่โชคดีที่พี่เกรซส่ายหน้าตอบว่าไม่เจ็บผมเลยค่อยสบายใจหน่อยจากนั้นผมก็เริ่มขยับสะโพกช้า ๆ

"อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊ะ...ซี๊ด"

พี่เกรซใช้มือทั้งสองข้างจับแขนผมไว้แน่นมากจนเล็บของเธอจิกเข้ากับแขนของผมเลยแต่ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรเธอเพราะมันทำให้ผมรู้ว่าผมทำมันออกมาได้ดีพอสมควร ผมก้มลงไปใช้ลิ้นตวัดเลียหน้าอกของพี่เกรซที่สั่นกระเพื่อมล่อหน้าล่อตาผมอยู่ตลอดพร้อมกับเร่งขยับสะโพกเร็วขึ้น

"อื้อ...อ๊ะ...อ๊ะ...ลม...ซี๊ด...อื้อ" เมื่อได้ยินพี่เกรซครางเรียกชื่อผมผมก็ยิ่งเสียงเข้าไปใหญ่

"ซี๊ด...อ่า...เสียวไหมครับ" ผมถามพร้อมกับขยับสะโพกถี่ขึ้นเรื่อย ๆ

"สะ...เสียว...อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊ะ...อือ" พี่เกรซครางไปก็กัดปากตัวเองไปจนผมทนไม่ไหวต้องเข้าไปประกบปากแลกลิ้นกับเธอไว้เพราะกลัวว่าเธอจะเจ็บ

จ๊วบ...จ๊วบ...จ๊วบ...อือ...จ๊วบ...จ๊วบ

"อื้อ...จะเอ็ดแอ้ว (จะเสร็จแล้ว)...อ๊ะ...อ๊ะ" ผมผละจูบจากพี่เกรซแล้วยืดตัวขึ้นมาใช้มือจับที่เอวบางของเธอให้ขยับรับแรงกระแทกจากผมไปพร้อมกันจากนั้นก็เร่งขยับสะโพกถี่ยิบเพื่อส่งเธอให้ถึงจุดหมาย

"อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊ะ...ลม...อ๊ะ...ไม่...ไม่ไหวแล้ว...อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊าาา"

พี่เกรซเสร็จออกมาในที่สุด เธอกระตุกตัวเองอยู่หลายครั้งพร้อมกับช่องล่างของเธอที่ฉอดผมถี่ยิบจนผมทนไม่ไหวต้องขยับสะโพกตัวเองต่อทันทีเพื่อให้ถึงจุดหมายตามเธอไป

"อ๊า...ซี๊ด...เสียวมากเลย...พี่เกรซ...พี่เกรซครับ...ซี๊ด...โอ๊ย...จะแตกแล้ว...ซี๊ด...จะแตกแล้ว...อ่า...อ่า...อ่า"

ผมกระแทกเน้น ๆ ใส่เธอไปอีกหลายทีเพื่อรีดเอาน้ำของตัวเองออกมาให้หมดจากนั้นก็ฟุบลงไปกอดเธอทั้งที่ยังเสียบคาไว้แบบนั้น

แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก

เราสองคนนอนหอบหายใจใส่กันดังมากและที่ดังไปกว่านั้นก็คือเสียงหัวใจของพี่เกรซเพราะตแนนี้ผมกำลังนอนเอาหูแนบอยู่ที่หน้าอกข้างซ้ายของเธอจนรู้สึกได้ถึงการเต้นของหัวใจที่เร็วมาก

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Latest chapter

  • เด็กก็รักเป็นไหมพี่   72 ปลอบ

    หลังจากเสียงชัตเตอร์สุดท้ายดังขึ้นและช่างภาพประกาศว่า "เสร็จแล้วครับ เดี๋ยวเปลี่ยนชุดและเซ็ตฉากใหม่ได้เลยนะ!" บรรยากาศในสตูดิโอพลันผ่อนคลายลงทันที ทีมงานเริ่มเคลื่อนไหว จัดเก็บอุปกรณ์และเตรียมตัวพักเบรก​เกรซยังคงยืนอยู่ตรงจุดเดิม เธอพยายามสงบสติอารมณ์และปรับสีหน้าให้เป็นปกติที่สุดแม้ว่าภายในใจยังคงปั่นป่วน อยู่ก็ตาม สายตาของเธอยังคงจับจ้องไปที่สายลมและมีนที่ตอนนี้กำลังพูดคุยและหัวเราะกันอย่างเป็นกันเอง รอบ ๆ ตัวทั้งคู่มีทีมงาน 2-3 คนกำลังดูแลอยู่ มีนเอื้อมมือไปจัดปกเสื้อของสายลมเล็กน้อย ก่อนที่สายลมฝืนยิ้มตอบแห้ง ๆ แบบเกรงใจจากนั้นเขาก็หันมามองที่เกรซเพื่อดูว่าเธอมองอยู่หรือเปล่าและเมื่อเจอเข้ากับแววตาเศร้า ๆ ของเกรซเขาก็แทบอยากจะเดินออกจากตรงนั้นมาหาเธอเลย แต่เมื่อก้าวขาออกมาได้ก้าวเดียวมีนก็รีบคว้าแขนของเขาไว้"พี่ลมจะไปไหนคะ""เอ่อ...พี่""พวกเราต้องเปลี่ยนชุดเพื่อถ่ายเซ็ตต่อไปนะคะ" ​เกรซรู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างบาดลึกลงไปในอก เธออยากจะเดินเข้าไปหาสายลมแล้วปัดมือของมีนออกจากเขา ​ทันใดนั้นสายลมก็หันกลับมาสบตาเธออีกครั้ง แววตาของเขาดูลำบากใจและดูต้องการอยากจะมาหาเธอมาก ๆ ซึ่งมันทำใ

  • เด็กก็รักเป็นไหมพี่   71 งานคืองาน

    "อีก 20 นาทีคุณสายลมกับคุณมีนจะมาถึง ทีมสไตล์ลิสต์พร้อมกันแล้วใช่ไหม" เกรซดำเนินการควบคุมงานเองทุกขั้นตอนจนตอนนี้ผ่านมาเดือนกว่าแล้ว สินค้าทุกอย่างผ่านตามความต้องการของลูกค้าหมดและวันนี้ก็เป็นอีกหนึ่งวันสำคัญของงานนั่นก็คือการถ่ายแบบพรีเซนเตอร์กับสินค้าเพื่อใช้ในการตลาด"พร้อมแล้วค่ะพี่เกรซ""แล้วทีมเมคอัพกับแฮร์ล่ะ" "เตรียมของเสร็จหมดแล้วพร้อมเริ่มงานค่ะ""ดีมาก อย่าให้มีอะไรผิดพลาดนะ" เกรซเดิรออกมาที่หน้าเซ็ทเพื่อเช็คความเรียบร้อยอีกรอบนึง"ขาดเหลืออะไรไหมวุฒิ""ไม่มีครับพี่เกรซ""กล้อง แบต ไฟทุกอย่างโอเคนะ""โอเคครับพี่""ดีมาก ถ้ามีอะไรขาดเหลือให้รีบบอกพี่นะ""ครับพี่เกรซ" "นี่น้องฝึกงานเหรอ" เกรซเห็นเด็กหนุ่มในชุดนักศึกษากำลังช่วยวุฒิจัดของอยู่เลยถามดูเพราะเธอไม่เคยเห็นหน้าเขามาก่อน ชายหนุ่มรีบลุกขึ้นยืนกุมมือด้านหน้าอย่างสุภาพ"เอ่อ...สวัสดีดีครับผมชื่อ วิทยา ตั้งสงค์ อายุ 21 ปีมาฝึกงานเป็นผู้ช่วย Creative Content Creator ครับ วันนี้รับหน้าที่เก็บภาพเบื้องหลังเพื่อใช้เป็นฟุตเทจตัดต่อวิดีโอการทำงานของแบรนด์ครับ" เขาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง ท่าทางดูเกร็งมาก"เอ่อ...จ่ะ เรามีชื่อเล

  • เด็กก็รักเป็นไหมพี่   70 ของขวัญ

    "อยู่ได้ใช่ไหมกล้าหรือว่าอยากไปอยู่กับพี่" เกรซถามความเห็นน้องชายหลังจากพาเขามาดูห้องที่เธอจัดหาไว้ให้"กล้าอยู่ได้พี่เกรซ ดีกว่าห้องที่บ้านเยอะเลย""ถ้าอยู่ได้ก็ดี ทำตัวตามสบายได้เลยนะเรื่องห้องพี่จัดการไว้ให้หมดแล้วถ้าอยากได้อะไรก็โทรหาพี่ได้ตลอดส่วนเงินที่พี่ให้ไว้ก็ใช้ประหยัด ๆ อยากกินอะไรพี่ไม่หวงนะกล้าซื้อกินให้เต็มที่ได้เลยแต่อะไรที่มันไม่ดีก็อย่าไปยุ่งล่ะ""ครับ""พี่เพิ่มเงินค่าขนมให้อีกอาทิตย์ล่ะสองพันนะเดี๋ยวถึงเวลาพี่จะโทนให้เอง ถ้าเหงาอยากกลับบ้านก็บอกพี่นะหรือถ้าอยากมาหาพี่ที่คอนโดก็มาได้ตลอดเลย""รู้แล้วหน่าพี่เกรซไม่ต้องห่วงผมหรอกผมดูแลตัวเองได้""งั้นคืนนี้ให้พี่มาอยู่เป็นเพื่อนไหม""โอ๊ยยย~ ไม่ต้องเลยพี่รีบกลับไปเถอะวันนี้พากล้าไปซื้อของมาทั้งวันแล้ว พี่ลมก็น่าจะเหนื่อยแล้วเดี๋ยวเกรงใจพี่เขาบ้าง" เกรซหันไปมองสายลมที่ยืนกอดอกพิงกำแพงอยู่"ตามสบายเลย" สายลมตอบ"พี่กลับก็ได้" สายลมเดินเข้ามาหาทั้งสองคน"เรื่องเรียนไม่ต้องห่วงนะไว้เทอมหน้าพี่จะพาไปสมัครเอง" สายลมพูดพร้อมเอามือแตะที่ไหล่ของกล้าเบา ๆ "ขอบคุณครับ...ขอบคุณสำหรับวันนี้ด้วยที่พี่ช่วยผมขนของแถมยังพาไปซื้อของใช

  • เด็กก็รักเป็นไหมพี่   69 ปรึกษา

    "ผมเข้าห้องก่อนนะ" "อื้ม" เกรซขับรถพาทุกคนกลับมาที่บ้านเพื่อพูดคุยว่าจะเอายังไงต่อแต่เธอเห็นสีหน้าของกล้าดูไม่พร้อมจะคุยเลยยอมปล่อยให้นอนไปพักในห้องก่อน"อ้าว! มึงไม่เรียกมันมาคุยล่ะจะได้รู้ว่ามันจะเอายังไงต่อ ยังอยากเรียนอยู่ไหม""ให้มันอยู่กับตัวเองสักพักเถอะแม่""ก็ถ้ามันไม่อยากเรียนกูจะได้ไปคุยกับเจ๊เล้งเจ้าของตลาดให้ว่าพอจะมีงานอะไรให้มันทำไหม""แม่ไม่ต้องห่วงฉันไม่มีทางปล่อยให้น้องไปเป็นเด็กเก็บค่าแผงหรือขนผักในตลาดหรอก ตอนนี้หน้าที่ของมันมีแค่เรียนเท่านั้นห้ามแม่พาน้องไปทำงานหาเงินตอนนี้เด็ดขาด""ก็ถ้ามันไม่เรียนก็ต้องช่วยกูออกทำงานไหม จะให้นอนกินเกาพุงอยู่ที่บ้านเฉย ๆ เหรอ"กล้ายืนแอบอยู่บนบันไดเพื่อฟังสิ่งที่แม่กับพี่สาวของเขาคุยกัน เขารู้สึกเสียใจที่ไม่สามารถเรียนอยู่ที่นั่นต่อได้ทั้ง ๆ ที่พี่สาวของเขาใช้เงินไปในน้อยเลยเพื่อที่จะส่งเขาเรียนที่ดี ๆ ทั้งค่าเทอม ค่ากินอยู่ ค่าอุปกรณ์การเรียนหรือแม้แต่ค่าจิปาถะต่าง ๆ ที่ผ่านมาเขาพยายามอดทนไม่ตอบโต้ฝ่ายตรงข้ามเพราะรู้ว่าถ้าตัวเองมีปัญหาพี่สาวคงเสียใจมากแต่สุดท้่นแล้ววันนี้มันก็มาถึง กล้าเดินคอตกกลับขึ้นไปบนห้องด้วยความเสียใจ เขา

  • เด็กก็รักเป็นไหมพี่   68 ห้องปกครอง

    (เกรซ) ตลอดระยะเวลาอาทิตย์กว่า ๆ ที่ผ่านมาฉันกับสายลมก็ยังใช้ชีวิตกันปกติแต่ที่ไม่เหมือนเดิมก็คือเขาบังไม่ได้กลับมาอยู่กับฉันเหมือนเดิม พวกเราใช้เวลาว่างในการโทรคุยกันบ้างแต่ไม่บ่อยนักเพราะฉันมีงานที่ต้องจัดการอยู่เต็มไปหมดและตอนนี้ฉันก็กำลังแต่งตัวเพื่อไปรอต้อนรับหลานคนแรกของกลุ่มที่โรงพยาบาลกับเพื่อน ๆ ตืด ตืด ตืด (เสียงโทรศัพท์เข้า) "ฮัลโหลแม่" "อยู่ไหนเนี่ย" "ฉันอยู่ห้องกำลังจะออกไปหาป่านวาดที่โรงพยาบาล" "มึงไม่ต้องไปมาหากูที่บ้านก่อน" "แม่มีธุระอะไรก็พูดมาเลยฉันนัดกับเพื่อนไว้แล้ว" "เพื่อนมึงมันสำคัญกว่าแม่กว่าน้องใช่ไหม" "นี่แม่เป็นอะไรอีกเนี่ย" "ไอ้กล้ามันไปมีเรื่องที่โรงเรียนตอนนี้พ่อแม่ของไอ้เด็กที่มันไปต่อยเขากำลังจะเอาเรื่องน้องมึง" "ฮะ?! กล้าเนี่ยนะไปมีเรื่อง" "ก็เออน่ะสิ" "แล้วตอนนี้แม่อยู่ไหน" "กูอยู่ตลาดกำลังจะเก็บแผงพอดี" "งั้นแม่รีบไปโรงเรียนก่อนเลยเดี๋ยวฉันตามไป" "รีบมานะ!" "ฉันรู้แล้วหน่าแค่นี้นะ" ฉันวางสายจากแม่แล้วโทรหาแจนทันที "ฮัลโหลว่าไงจ๊ะสาว" พีต้าเอ่ยทักทายฉันด้วยน้ำเสียงสดใส "พีต้าเหรอ" "แล้วจะเป็นใครได้ล่ะจ๊ะ" "

  • เด็กก็รักเป็นไหมพี่   67 ปรับความเข้าใจ

    มานิตย์เดินเข้ามาในห้องอาหารเข้าไปกระซิบพศินเบา ๆ เพื่อรายงานว่าสายลมออกไปกับเกรซแล้ว พศินไม่พอใจนิดหน่อยที่สายลมหนีออกไปทั้ง ๆ ที่เขายังมีแขกอยู่แต่ตั้งแต่ที่สายลมอ้างว่าจะไปเข้าห้องน้ำเขาก็พอจะเดาได้อยู่แล้วว่าลูกชายจะต้องไปหาเกรซเพื่อปรับความเข้าใจกันอย่างแน่นอนแต่ก็ไม่คิดว่าจะกล้าหักหน้าเขาโดยการทิ้งแขกแล้วหนีออกไปเลย มานิตย์ถอยออกไปยืนด้านหลังจากนั้นพศินก็พยายามปั้นหน้ายิ้มเพื่อไม่ให้แขกทั้งสองคนไม่สบายใจ"พอดีสายลมเขามีธุระด่วนนิดหน่อยเลยไม่ว่างอยู่ทานข้าวกับพวกเราแล้วน่ะ" "พี่สายลมไปแล้วเหรอคะ" มีนรู้สึกน้อยใจนิดหน่อยที่สายลมไปรับเธอมาแต่กลับปล่อยเธอเอาที่บ้านแล้วเขาก็ออกไปไหนไม่รู้"เอาไว้พวกเราทานข้าวเสร็จแล้วเดี๋ยวพ่อให้คนไปส่งหนูมีนที่บ้านทีหลังนะ""ขอบคุณค่ะ"บรรยากาศในรถเงียบมากเกรซนอนพิงเบาะของเธอหันหน้าออกมองด้านนอกตลอดเวลา สายลมเหล่มองเธอเป็นระยะอยากจะชวนเธอคุยแต่ก็รู้นี่ยังไม่ใช่เวลาที่เหมาะสม ความเงียบทำให้เกรซได้มีเวลาคิดทบทวนกับตัวเอง เธอรักสายลมแต่ก็รู้สึกเสียใจที่สายลมโกหกจนไม่สามารถเชื่อใจเขาได้อีก มันเป็นความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย อยากจะเลิกให้มันจบ ๆ แล้วไปเริ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status