로그인"ไม่เสือกครับ จะเสียงใครก็เรื่องของกูครับ" เชนตอบกลับเพื่อน
"เดี๋ยวนี้มีความลับกับเพื่อนนะไอ้คุณชาย" ฟานว่าให้เชนอย่างไม่จริงจังนัก
"เห็นเงียบ ๆ ซุกหญิงไว้ห้องเหรอมึงไอ้คุณชาย" ริทว่าให้เพื่อนอย่างขำ ๆ
"หึ จนได้" เสียงเแลคพูดขึ้นอย่างไม่ค่อยใส่ใจนัก
"มึงรู้ใช่ไหมแลค ว่าไอ้คุณชายมันซุกใครไว้ที่คอนโด" บีมถามขึ้นเหมือนเป็นหัวข้อใหม่ที่สำคัญในวันนี้
"กูไม่ชอบเสือกเรื่องชาวบ้าน ถ้าเขาอยากให้รู้ก็คงบอกเราแล้วถ้าเขาไม่บอกนั่นหมายความว่าเขาไม่อยากให้เรารู้ และเรา…ก็ไม่ควรเสือกครับ" แลคตอบไปแบบเบื่อหน่ายกับความขี้เสือกของเพื่อน
"เออสัส ปิดได้ปิดไป" บีมตอบกลับแบบไม่ค่อยพอใจสักเท่าไหร่
"สรุปก็เอาตามนี้นะ ดึกแล้วกูขอนอนก่อนเจอกันพรุ่งนี้พวกมึงแล้วก็อย่าลืมงานที่กูสั่งละ" เชนบอกเพื่อน ๆ ออกไป
"ครับพ่อ" บีม ฟาน ริท ตอบเชนพร้อมกัน ส่วนแลคปิดหน้าจอพร้อมออกจากกลุ่มสนทนาไปเป็นที่เรียบร้อย เชนปิดโน๊ตบุ้คพร้อมกับเดินเข้าห้องนอนตามหญ้าไป
"ลืมตัวเหรอครับคนสวย" พูดพร้อมกับนอนลงข้าง ๆ และไม่ลืมที่จะดึงคนตัวเล็กเข้ามากอดเหมือนทุกวัน
"แหะ ๆ" เด็กสาวตอบแบบอาย ๆ พร้อมพยักหน้าหงึก ๆ เป็นคำตอบ
"แต่เชนก็อยากเปิดตัวให้เพื่อน ๆ รู้นะพวกมันจะได้ช่วยเชนเป็นไม้กันหมาจากพวกที่ชอบมาจีบแฟนเชน"
"รอก่อนนะคะ เดือนเดียวเองจุ๊บ" เด็กสาวตอบแบบอ้อน ๆ แล้วจุ๊บปากเชนไปหนึ่งที ยังไม่วายเอามือลูบแผงอกคนเป็นพี่เล่นอย่างเพลิน ๆ โดยไม่รู้เลยว่ามันทำให้คนเป็นพี่เริ่มอยู่ไม่เป็นสุข
"อย่าซนครับ นอนได้แล้วครับก่อนที่จะไม่ได้นอน" เชนกล่าวเตือนน้องด้วยเสียงสั่น พยายามเก็บอาการไว้อย่างยากลำบาก
"หญ้าจะนอนแล้ว แต่ไอ้นั่นของเชนมันเด้งขึ้นมาทิ่มคนอื่น เก็บลงไปเดี่ยวนี้เลยนะ" เด็กสาวพูดขึ้นอย่างอาย ๆ พร้อมเอาหน้าซบลงตรงอกแกร่งพร้อมมือที่หยุดชะงักไปแบบอัตโนมัติ
"มันคงอยากออกมาทักทายน้องมั้ง" พูดขึ้นพร้อมกับพลิกตัวขึ้นคร่อมเด็กสาวและจ้องหน้าราวอย่างกับจะกลืนกิน
"เชน จะทำอะไร ไม่เล่นนะ" เด็กสาวพูดขึ้นเสียงสั่น
"เชนไม่ได้เล่นครับ เชนเอาจริง"
"อึ อือ อื้อ...เชน" ไม่รอให้น้องได้พูดต่อใช้ปากฉกชิมความหวานจากปากบางอยู่นานสองนาน ก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะอิ่ม
ตุ๊บๆๆๆ
เสียงกำปั้นเล็กทุบอกแกร่งเพราะเริ่มหายใจไม่ออกหลังจากโดนจูบอยู่นานจนเกือบจะขาดใจ
"พะ พอ พอก่อน อื้อ…หายใจไม่ทัน" เด็กสาวพูดขึ้นพร้อมกับสูดหายใจเข้าปอดอย่างเร็ว
"ก็มันอดใจไม่ไหวนิครับ จุ๊บ" ตอบเด็กสาวพร้อมกับจุ๊บหนึ่งทีอย่างมันเขี้ยว
"นอนได้แล้ว ดึกมากแล้วพรุ่งนี้หญ้ามีเรียนเช้า" เด็กสาวบอกเชนพร้อมซุกหน้าเข้ากับหมอนใบใหญ่
"หึ หึ ยังไม่เลิกเขินอีก จูบกันออกจะบ่อย" เชนยังไม่วายหยุดแซวเด็กสาว
"บ่อยอะไรล่ะ เลิกพูดเลยนะถ้าไม่งั้นจะโกรธจริง ๆ แล้ว" ขู่ออกไปอย่างไมจริงจังนัก
"ครับหยุดก็หยุด นอนก่อนเลยครับพี่ไปเข้าห้องน้ำแป๊บ"
"หึย ไอ้คนหื่นเอ้ย จ้องจะกินกันอยู่ทุกวัน ช่วยตัวเองไปเลย" เด็กสาวตะโกนไล่หลังเชน
"อย่าเผลอละ ถ้าเชนกินบอกเลยว่ากินจุมาก ฮ่า ฮ่า"
หญ้าพยักหน้าพร้อมส่งยิ้มเป็นคำตอบ ความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจก่อนหน้านี้หายหมด มีแต่ความดีใจเข้ามาแทนที่แม้จะเป็นเพียงแค่ข้อความสั้น ๆ แค่ไม่กี่ข้อความก็ช่วยรักษาความเสียใจก่อนหน้าได้เป็นอย่างดี เปรียบเสมือนยาวิเศษมาสค็อตหมีทั้ง 4 ตัวเมื่อได้รับสัญญาณจากคนเป็นนายจึงเบี่ยงตัวหลบออกไปด้านข้างทันที เผยให้เห็นชายหนุ่มในชุดสูทสีดำยืนถือช่อดอกไม้สีขาวด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มคนตัวเล็กเมื่อเห็นบุคคลที่ยืนอยู่ตรงหน้าถึงกลับพูดไม่ออก ไม่คิดว่าจะมายืนตรงนี้ ไหนบอกว่ามาไม่ได้ ไหนบอกว่าติดงานสำคัญแล้วผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าล่ะเป็นใคร ใช่เขาจริง ๆ หรือเปล่าจึงเผลอเอ่ยเรียกคนรักเบา ๆ"เชน""ครับ ขอโทษนะครับที่มาช้า นี่ครับดอกไม้สำหรับคนเก่ง" เชนคุกเข่าพร้อมยื่นกุหลาบสีขาวช่อโตให้คนตัวเล็กพร้อมการ์ดสีขาวที่ติดอยู่กับช่อดอกไม้ ซึ่งมีข้อความเขียนไว้ว่า‘Marry me, will you agree?’หญ้าที่ยืนงงกับเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นตอนนี้ได้แต่ยืนอึ้งอ่านข้อความความในการ์ดสลับกับมองหน้าผู้ชายที่คุกเข่าอยู่ตรงหน้านานนับนาที"What's up?, can you marry me (ตกลงว่าไงครับ แต่งงานกับผมได้ไหม)" เชนเอ่ยถามขึ้นอีกครั้งส่งสายตาอ้
"เดี๋ยวพี่เขาก็คงมา น่าจะติดธุระสำคัญม๊าว่าน้องหญ้ามานั่งรอตรงนี้ดีกว่า ยืนนานแล้วเดี๋ยวปวดเท้าเอามานั่งนี่มาลูกสาวคนสวยของม๊า" ม๊าเอ่ยบอกคนเป็นลูกสะใภ้ออกไป ไม่เข้าใจลูกชายตัวเองเหมือนกันว่ากำลังจะทำอะไรเพราะเขาได้รับเพียงโทรศัพท์จากลูกชายว่าให้บินกลับไทยด่วนเพื่อมาวันรับปริญญาของลูกสะใภ้คนสวย แต่ก็ไร้เงาลูกชายในวันสำคัญของคนรัก จนเขาเองก็กังวลอยู่ไม่น้อย"สงสัยพี่ ๆ เขาคงไม่มาแล้วล่ะค่ะ หญ้าว่าเรากลับกันเถอะค่ะนี่ก็เย็นมากแล้วพี่ ๆ เขาคงติดงานสำคัญคงมาไม่ได้เรากลับบ้านกันเถอะค่ะ" หญ้าเอ่ยออกมาน้ำตาคลอเบ้า จากที่ตั้งใจว่าจะไม่ร้องไห้แต่ก็อดไม่ได้กับความน้อยใจคนรักและพี่ชาย ที่เห็นงานสำคัญกว่าวันสำคัญของเขาเช่นนี้"รอเฮียอีกสักพักเถอะครับ ผมว่าเฮียน่าจะกำลังมา เฮียรักน้องหญ้ามากพี่เชื่อว่ายังไงเฮียก็ต้องมา รออีกสักพักนะครับเชื่อพี่สักครั้ง พี่ขอร้อง" ชาโคเอ่ยบอกคนตัวเล็กเพื่อปลอบใจไม่ให้ร้องไห้เสียใจ เพราะยังไงเขาก็เชื่อว่าคนเป็นเจ้านายจะมา"แต่นี่ก็เย็นมากแล้วถ้าพี่ ๆ เขาจะมาเขาก็น่าจะมาตั้งนานแล้วนะคะ" ฟ่างพูดบอกชาโคออกไปด้วยน้ำเสียงน้อยอกน้อยใจอย่างเห็นได้ชัด"รออีกสักพักนะครับถือว่
"แลคไม่ทานเหรอคะ""รอคนป้อนอยู่ครับ สงสัยเขาลืมว่าแลคนั่งอยู่ตรงนี้" แลคตอบเด็กสาวออกไปแต่สายตากลับมองไปยังคนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ"เดี๋ยวหญ้าป้อนนะ เอาอันนี้ดีกว่ากุ้งตัวโตมาก" มือเล็กกำลังยื่นไปตักกุ้งในชามเพื่อป้อนพี่ชายกลับต้องหยุดชะงักทันที"ผัวนั่งอยู่นี่ครับ ไอ้แลคแฟนมันก็มีให้คุณมลโน่นเป็นคนป้อนเป็นแค่น้องอย่าทำหน้าที่แฟนครับเมีย เอามานี่เดี๋ยวเชนกินเอง" เชนยื่นหน้าไปงับเอากุ้งตัวโตในช้อนของหญ้าเข้าปากทันที"เอ่อ...คุณแลคจะทานอะไรคะ เดี๋ยวมลตักให้" อัลวิมลเมื่อไม่มีทางเลือกจำต้องตักข้าวป้อนแลคอย่างเลี่ยงไม่ได้"อะไรก็ได้ที่คุณชอบทานผมทานได้หมดครับ" ตอบเลขาสาวออกไปพร้อมอมยิ้มมุมปากอย่างเก็บไม่อยู่"นี่คะ ลองทานอันนี้ดูมลว่ามันอร่อยดี" อัลวิมลตักข้าวป้อนแลคด้วยความเขินอายที่ต้องมาทำแบบนี้ต่อหน้าทุกคน"ขอบคุณครับ อร่อยครับ" แลคเคี้ยวข้าวไปยิ้มไปอย่างกับว่าได้ทานของวิเศษเข้าไป"เฮียกับข้าวร้านนี้เขาใส่กัญชาด้วยเหรอ" เอเมื่อได้ยินคำถามก็ได้แต่นั่งงงไม่เข้าใจว่าน้องต้องการจะสื่ออะไร"เปล่านี่ ร้านนี้เฮียก็สั่งมาทานประจำทำไมเหรอ" จึงตอบเชนออกไปตามความจริง"ก็ผมเห็นไอ้แลคมันกินไปยิ้มไปผมนึ
"คงจะจริงอย่างชาโคมันว่า เราอาจจะห่วงน้องเกินไปเราไม่เคยปล่อยให้น้องได้เรียนรู้อะไรด้วยตัวเองเลย บางทีน้องมันก็คงอึดอัดปล่อยให้น้องได้เรียนรู้งานกับไอ้แลคสักเดือนก่อนแล้วกัน จากนั้นค่อยให้น้องมาเรียนรู้งานกับเราต่อ เฮียว่าเกมส์นี้เราเดินหมากผิดตั้งแต่แรก ถึงจะยังแก้ไขทันแต่ผลลัพธ์ก็ไม่เป็นที่น่าพอใจซักเท่าไหร่คงต้องยอมรับ" เอนั่งหลังพิงพนักโซฟาหลับตาอย่างใช้ความคิดอยู่สักพักแล้วพูดออกมาทั้งที่ตายังหลับอยู่"คิดได้ก็ดี ดีกว่าคิดไม่ได้เลย ทางที่ดีอย่ากดดันให้แม่มดแปลงร่างเพราะถ้าเป็นอย่างนั้นจะพังพินาศกันหมด อย่าหาว่าชาโคไม่เตือน" ชาโคพูดเสริมแกมแดกดันเจ้านายนิดหน่อย"เงียบปากไป! ไม่ต้องมาซ้ำ กูรู้!!!" เอกรินทร์สวนกลับลูกน้องคนสนิททันทีรู้สึกว่าเหมือนเขาโดนหลอกด่ายังไงไม่รู้"ถ้าไม่เตือนสติ จะรู้ตัวไหมครับ ถามจริงนะครับ บ้าพอกันทั้งพี่ทั้งน้องผมชักไม่แน่ใจแล้วว่าคุณแลคกับคุณหญ้าโตมาด้วยกันกับพวกคุณหรือเปล่าความคิดต่างกันฉิบหาย" ชาโคสวนเจ้านายกลับเสียงเบาแต่คำพูดไม่ได้เบาตามเสียงเลย"ด่ากูว่าควายจะง่ายกว่าไหมพูดยาว ๆ เพื่อ สุดท้ายก็ความหมายเดียวกันป่ะ""ได้เหรอเฮีย ผมสงสารบุคคลที่ถูกพาดพิ
หนึ่งปีผ่านไปซึ่งตอนนี้หญ้าก็เข้าสู่การเป็นนักศึกษาปีสุดท้าย ซึ่งเข้าสู่การฝึกงานซึ่งแน่นอนว่าต้องฝึกงานที่บริษัทของพี่ชายคนโตอย่างแน่นอนระหว่างที่พี่น้องนั่งพูดคุยปรึกษากันเรื่องฝึกงานของสองสาวอยู่นั้น แต่ก็ยังตกลงกันไม่ได้เพราะต่างฝ่ายก็ต่างไม่ยอม เอและเชนก็อยากให้แฟนมาฝึกงานกับตัวเองส่วนสองสาวก็อยากเรียนรู้งานแผนกอื่นก่อน แลคได้แต่ส่ายหัวกับความเอาแต่ใจของเพื่อนและพี่ชาย"หญ้ากับฟ่างจะไปฝึกงานแผนกออกแบบ อยากรู้ว่าตึกขนาดใหญ่โตที่เราสร้างเขาวางพวกระบบไฟฟ้าและความปลอดภัยยังไง เฮียช่วยแจ้งไปที่ HR ให้เขาจัดการด้วยนะคะ" หญ้าพูดขึ้นหลังจากที่เงียบอยู่นาน"เฮียไม่อนุญาต! อยากรู้อะไรก็ถามเฮียกับเชนสิ เฮียเป็นเจ้าของบริษัทรู้ทุกเรื่อง อยากเรียนอะไรมาเรียนกับเฮียกับเชนจะลงไปคลุกคลีกับคนอื่นทำไมเฮียไม่ชอบ" เอกรินทร์ตอบเด็กสาวออกไปอย่างหัวเสียที่โดนขัดใจ แค่คนตัวเล็กคนเดียวที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เขายังพอรับมือไหว แต่น้องสาวเขานี่สิดื้อไม่ยอมใครยังหาวิธีจัดการไม่ได้เลยแค่งานที่อยู่บนโต๊ะเขาก็ปวดหัวมากพอแล้วได้แต่นั่งคิ้วขมวดอย่างคนใช้ความคิดอย่างหนัก"เฮียจะเอาแต่ใจแบบนี้ไม่ได้นะ ถ้าไม่งั้นหญ้ากับ
"เชี่ย! พ่อทุกสถาบันนี่ใช่ไหม แล้วมาทำอะไรวะ พี่เขาเรียนจบไปแล้ว อย่าบอกนะว่าคนนี้แฟนพี่หญ้า" เสียงสบทจากกลุ่มนักศึกษาปี 1 ที่เห็นเชนปรากฏตัวขึ้นต่อหน้า"สวัสดีครับปี1 ทุกคน ผมเชรินเป็นรุ่นพี่ของพวกคุณวันนี้ผมแวะมาทักทายและผมถือโอกาสชี้แจงทุกคนตรงนี้เลยว่า เฮดว๊ากที่ยืนอยู่ตรงนี้เป็นคู่หมั้นผมครับ ถ้าใครยังอยากที่จะจีบคู่หมั้นผมอยู่ถามรุ่นพี่พวกคุณดูได้ครับว่าผมหวงแค่ไหน ยินดีต้อนรับรุ่นน้องทุกคนครับ" เชนพูดเสร็จก็เดินกลับไปยืนที่ข้างลานเกียร์ตำแหน่งเดิม"สวัสดีครับปี 1 ทุกคน ผมแลคซีนเป็นรุ่นพี่ของพวกคุณ คณะวิศวกรรมศาสตร์ยินดีต้อนรับครับ" แลคพูดเสร็จก็เดินตามเชนกลับไปยืนที่ตำแหน่งเดิม"หึ หวงน่าดูเลยเนาะ แม้แต่รุ่นน้องก็ไม่เว้นยังไม่วายข่มขู่ให้น้องมันกลัว" แลคเอ่ยพูดขึ้นกับเชนเป็นการแซะเบา ๆ อย่างหมั่นไส้นี่เขาต้องทิ้งงานที่บริษัทออกมาเพื่อจะมาดูเพื่อนประกาศความเป็นเจ้าของน้องสาวเขาแค่นี้นะหรือ"เชี่ย! นี่พี่เขาจะโหดไปไหนวะขนาดยืนเฉย ๆ ยังน่ากลัวเลยสัส กูไม่อยากจะคิดเลยว่าตอนที่พวกพี่เขาเป็นพี่ว๊ากจะโหดแค่ไหน แค่พูดคำว่าสวัสดีครับกูนี่ตัวเก็รงเลย""แต่เขาพูดกันว่าพี่ว๊ากกลุ่มนี้ใจดีแ







