LOGINShare
Ep.2
Last Updated:
2026-01-19 18:31:23Chartchanok
"สองร้อยห้าสิบบาทครับ" เสียงคนขับแท็กซี่ดังแทรกเข้ามาในห้วงความคิด ในขณะที่ฉันกำลังคิดไม่ตก ว่าตัวเองกำลังจะเดินไปเจอกับอะไร ดวงตากลมโตก้มมองเวลาที่อยู่บนหน้าจอโทรศัพท์มือถือเพียงนิด เห็นเป็นเวลาบ่ายสี่โมงยี่สิบนาที นั่นหมายความว่า จากบ้านเธอมาที่นี่ ใช้เวลาราวชั่วโมงเศษๆ จึงมาถึง มือบางล้วงเงินจำนวนหนึ่งจากกระเป๋าสะพาย ก่อนจะยื่นให้คนขับแท็กซี่ ก่อนที่ฉันจะก้าวขาลงจากรถเป็นอันดับถัดมา ฉันถึงกับห่อปาก เมื่อดวงตาจ้องมองเพียงประตูบ้าน ที่มีป้ายไม้สักเขียนเป็นบ้านเลขที่ติดไว้ ให้ตาย ชาตินี้ฉันก็ไม่มีวาสนาที่จะเข้าไปเหยียบคฤหาสน์ที่ใหญ่ราวกับวังแบบนี้ได้ และรู้ดี ว่าการที่ฉันมาที่นี่ ก็ใช่ว่า ฉันจะต้องมาเจอกับความสุขสบาย เพราะเป้าหมายของฉันคือการใช้หนี้ ใช้หนี้ยี่สิบล้าน ที่คนอย่างฉันไม่มีวาสนาพอที่จะได้เห็นมัน "เห้ออ.." ฉันถอนหายใจออกมาหนักๆ ในจังหวะที่เอื้อมมือไปกดกริ่งหน้าบ้าน ไม่ว่าต่อจากนี้ฉันจะต้องเจอกับอะไร สุดท้าย ฉันก็ต้องเผชิญหน้าเพื่อสู้กับมัน หนี้ของพ่อฉัน ก็คงมีแค่ฉัน ที่ควรช่วยเหลือท่าน ครืดดดดดดดดดดดด~ ประตูบ้านขนาดใหญ่ เปิดออกช้าๆ เพียงแค่ฉันส่งสัญญาณที่หน้าบ้านได้ไม่นาน "หนูมาพบคุณณัฐภาคย์ค่ะ" ฉันบอกกับผู้หญิงวัยกลางคนที่เป็นคนโผล่เข้ามาเป็นคนแรก ดวงตาคู่นั้นเหลือบมองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า ทำเอาฉันกลืนน้ำลายอึกใหญ่ แต่สุดท้าย ผู้หญิงคนนั้น ก็ผายมือเชื้อเชิญให้ฉันเข้าไปด้านใน ฉันกำสายกระเป๋าสะพายแน่น ตลอดระยะทางที่ย่างเท้าเข้ามาเหยียบในตัวบ้าน เห็นด้านนอกที่ว่าอลังการ พอได้มาเดินด้านใน มันก็เหนือความคาดหมาย ทุกอย่างที่อยู่ภายในบ้าน เป็นของทุกอย่างที่มีค่า คิดเอาเถอะ แม้แจกันโชว์ที่ตั้งอยู่ในบ้านของเขา คนอย่างฉันก็คงไม่มีปัญญาที่จะซื้อมันมาครอบครองได้ "มาแล้วหรอ" เสียงทุ่มทว่ามีเสน่ห์ ส่งผลให้ฉันปรับเปลี่ยนทิศทางของใบหน้า เพื่อมองไปยังต้นเสียง เห็นร่างสูงโปร่งดูดีที่อยู่ในชุดไปรเวทโทนสีดำ ที่กำลังก้าวขาลงมาจากบันได "อึก.." ฉันกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ เมื่อผู้ชายคนนั้น เดินมาหยุดยืนที่ตรงหน้ากัน เขาสูงกว่าฉันมาก ผิวพรรณดีมาก และเขาก็ดูดีมากเช่นกัน ฉันรีบยกมือไหว้ เมื่อสำเหนียกได้ว่า เขาคือใคร ก่อนที่เขาจะทำในสิ่งที่ฉันไม่คาดฝัน คือการเอื้อมมือมาจับที่มือของฉัน ทั้งๆที่มือของฉันยังอยู่ในท่าประนมไหว้ ตึกตัก ตึกตัก~ หัวใจดวงน้อยเต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง แม้ใบหน้าของเขาจะเรียบเฉย ไม่ถ่ายทอดความรู้สึกอะไรออกมาเลย แต่ฉันก็ไม่ได้เด็กมากพอที่จะไม่รู้ว่าสิ่งที่เขาทำมันหมายความว่ายังไง "ไปนั่งก่อนสิ" เขาผละมือออก พลางผละห่าง แล้วไปทิ้งร่างที่บนโซฟา ฉันจึงต้องรวบรวมความกล้า แล้วเดินตามเขาไป "เดี๋ยว" ฉันที่กำลังจะทรุดกายลงนั่ง ถึงกับชะงักไปอีกครั้ง "ขึ้นมานั่งที่โซฟา.." "...ข้างๆฉัน" เป็นอีกครั้งที่ฉันถึงกับอึ้งไป ยอมรับว่าตอนจะมา ฉันคิดเอาไว้หลายอย่าง ว่างานที่ฉันต้องมาทำเพื่อปลดหนี้ มันควรจะเป็นงานแบบไหน แต่ก็ยังไม่อยากปักใจเชื่อว่า สิ่งที่อยู่ในใจของฉันตอนนี้ มันจะคืองานที่ฉันต้องทำ "หนูชื่อฉัตรค่ะ ฉัตรชนก พ่อของหนูเป็นหนี้ แล้วคุณคือคนที่ใช้หนี้ให้ หนูจึงมาหาคุณเพื่อทำงาน ใช้หนี้คุณ" "อื้ม ยี่สิบล้าน ฉันให้คนจัดการให้ ตั้งแต่พ่อเธอติดต่อเข้ามาแล้ว" "อึก.." ฉันกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ เมื่อยามที่ได้ยินเขาเอ่ยถึงเงินยี่สิบล้าน โดยไม่สะทกสะท้านใดๆเลย "หนูขอบคุณคุณนะคะ ที่ช่วยเหลือ บุญคุณครั้งนี้ หนูจะไม่ลืม" "อื้ม ฉันชอบเด็กดี" "ละ แล้วงานที่คุณจะให้หนูทำ คืองานอะไรคะ หนูทำงานบ้านได้ หนูทำอาหารอร่อยค่ะ" "หรอ?" คำตอบสั้นๆของเขา ส่งผลให้ฉันช้อนสายตาเพื่อมองสบตากับเขาอีกครั้ง "แม่ครัวที่นี่ก็ทำอาหารอร่อยมาก อร่อยโดยไม่ต้องชิม ส่วนแม่บ้าน ก็ชินกับที่นี่ ถึงขั้นทำความสะอาดได้เรียบร้อยจนไม่มีที่ติ เธอคงไม่เหมาะกับงานนี้.." "...เธอสวยดี ไว้คอยดูแลฉันแบบใกล้ชิดดีกว่า" "ดะ เด็กเสี่ยเหรอคะ" ตึกตัก ตึกตัก~ หัวใจของฉันเต้นไม่เป็นส่ำ ลำคอแห้งผาด หลังจากที่เอ่ยคำนั้นออกไป "เด็กของเฮีย" "แต่ฉันไม่ถนัดกับงานแบบนั้น" "ฉันไม่ชอบคำว่าฉัน ฉันชอบคำว่าหนูมากกว่า!" -------------
Latest chapter
เด็กของเฮีย ep.50
หนึ่งวันผ่านไปหนึ่งสัปดาห์ผ่านไปสองสัปดาห์ผ่านไปสามสัปดาห์ผ่านไปหนึ่งเดือนผ่านไปสองเดือนผ่านไป"เมื่อไหร่จะเลิกทำตัวแบบนี้วะฉาย" เสียงของไอ้กอล์ฟดังขึ้น ในจังหวะที่ผมกระดกกระเป๋าเบียร์เข้าปาก ปรายตามองเพื่อนเพียงนิด ในจังหวะที่วางกระป๋องเบียร์กระแทกลงบนโต๊ะ พลางเลื่อนมือไปกุมเมาส์ เพื่อที่จะสนใจงานที่อยู่ตรงหน้าแบบเดิม"พรุ่งนี้กูต้องส่งแค่ไอ้นี่อย่างเดียวใช่ไหมกอล์ฟ" ผมจ้องมองหน้าจอโน๊ตบุ๊ก พยายามที่จะเพ่งมองอย่างสนใจ แต่เอาตรงๆ เถอะ ไม่เห็นจะมีอะไรอยู่ในหัวสักอย่างเลย"พอเถอะฉาย มีอะไรมึงหันมาคุยกับกู มึงหันมาระบายให้กูฟัง เลิกทำหน้าเหมือนคนอมทุกข์แบบนี้ได้แล้ว""กูก็เป็นของกูแบบนี้ มึงยังไม่ชินอีกหรือไง""ฉาย""มึงพอเถอะกอล์ฟ อยากให้กูเป็นแบบไหนอีกวะ กูทำดีที่สุดแล้วเว้ย กูทำได้แค่นี้""กูรู้เว้ย ว่าสิ่งที่มึงทำมันดีแล้ว ปล่อยเขาไป ไม่วุ่นวาย ไม่ก้าวก่าย หันกลับมาตั้งใจเรียนอีกครั้ง ไม่คิดที่จะคบผู้หยิงคนไหนเพื่อคั่นเวลา หรือเพียงเพราะว่าเหงาอีกต่อไป สิ่งที่มึงทำ มันดีแล้วเว้ย มันโอเคทุกอย่าง แต่เมื่อไหร่วะ เมื่อไหร่ที่แต่ละคืน มึงจะเลิกดื่ม เลิกเมาทุกๆ คืนแบบนี้สักที""เรื่อง
เด็กของเฮีย ep.49
@บ้านของสปาย"คิกๆ" เสียงหัวเราะคิกคักเบาๆ ดังขึ้นในตอนที่เรากำลังแปรงฟัน ฉลามที่ในมือถือด้ามแปรงสีฟันสีฟ้าอันเล็กๆ โดยที่ฉันใช้แปรงสีฟันสีชมพูอันใหญ่ ปัดขนแปรงไปตามฟันขาวๆ ปัดขนแปรงขึ้นในฟันล่าง และปัดขนแปรงลงในฟันบน คนตัวเล็กทำตามอย่างว่าง่าย เข้าใจว่า ที่ผ่านมา ปู่ย่าของฉลามสอนหลานมาดีทุกอย่างเลย "ถ้าไม่อยากฟันผุ ก่อนนอน เราต้องแปรงฟัน โอเคไหมครับ" "ครับ" เจ้าของคำพูดยิ้มกว้าง อวดฟันขาวที่ถูกทำความสะอาดเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ฉลามอยู่ในชุดนอนสีฟ้าลายทางสีเดียวกันกับกางเกง ในวันแรก มีถามหาคุณย่าบ้าง แต่ฉันอธิบายให้ลูกฟังว่าคุณย่าป่วย ต้องนอนที่โรงพยาบาล คนตัวเล็กก็เหมือนจะเข้าใจ ไม่งอแง ไม่ร้องหาคุณย่าแบบที่คิดเอาไว้เลย"ตอนอยู่ที่โรงเรียน ก่อนจะนอน คุณครูพาฉลามแปรงฟันหรือเปล่าครับ""แปรงฟันก่อนนอน ตื่นนอนแล้วก็ดื่มนมครับ""เหรอครับ แล้วฉลามดื่มนมที่โรงเรียนหมดทุกวันไหมครับ""ดื่มหมดครับ ย่าบอกว่า ดื่มนมจะตัวสูง" ฉันยิ้มกว้างเมื่อได้ฟัง พลางใช้ผ้าขนหนูผืนเล็ก เช็ดคราบน้ำออกจากริมฝีปากและใบหน้า ก่อนที่จะจูงมือเล็กเข้าไปที่ห้องนอนพร้อมกัน"บ้านแม่ปาย มีห้องน้ำแค่สองห้อง ห้องหนึ่งมีไว้ฉ
เด็กของเฮีย ep.48
ฉัน แม่ฉัน และฉลาม เราเลือกที่จะอยู่เป็นเพื่อนคุณปู่กับคุณย่าตลอดทั้งวัน บนใบหน้า ดวงตา เท่าที่เห็นยังไม่มีวี่แววว่าจะยุบลงง่ายๆ เห็นจะมีตรงบริเวณริมฝีปาก ที่พอจะยุบลงบ้าง ส่วนตามผิวตัว รอยผื่นแดงๆ ไม่ถึงกับหายไป แต่ย่าของฉลามบอกว่าไม่ค่อยจะคันสักเท่าไหร่ การหายใจกลับมาเป็นปกติ มีรู้สึกอึดอัดบ้าง แต่โดยรวมแล้ว อาการดีขึ้นตามลำดับ"คืนนี้ให้ปายมาอยู่เฝ้าแม่นะคะ พ่อกลับไปนอนพักผ่อนที่บ้านก็ได้""ไม่เป็นไรหรอกลูก ให้พ่ออยู่กับแม่ก็ได้ ส่วนปาย อยู่เป็นเพื่อนฉลามกับยายละกันนะ" ปู่ฉลามเป็นคนเอ่ยออกมา ฉันอยากอยู่กับลูกนะ แต่เป็นไปได้ ฉันก็อยากอยู่ดูแลท่านตรงนี้ อย่างน้อยๆ ผู้หญิงด้วยกัน อาจจะเข้าใจว่าท่านต้องการอะไร อยากได้แบบไหน ฉันอาจจะคล่องตัวกว่า แล้วสะดวกลุกขึ้นมากลางดึกเพื่อดูแลคนป่วยได้"ให้พ่ออยู่เป็นเพื่อนแม่น่ะดีแล้วลูก ปายอยู่กับฉลามนะ นานๆ กลับบ้านที จะได้มีเวลาอยู่กับลูกด้วย"ฉันหันกลับไปมองแม่ตัวเองเพื่อขอความเห็น ส่วนแม่ฉันก็พยักหน้าออกมา "ไว้ถ้าปู่ของฉลามกลับบ้านไปอาบน้ำ ปายอยู่กับย่าก่อนก็แล้วกันลูก" ครั้งนี้เป็นความเห็นของแม่ฉัน"ได้ค่ะ ถ้าพ่อไปอาบน้ำ เดี๋ยวปายอยู่กับแม่เอ
เด็กของเฮีย ep.47
นับตั้งแต่วันนั้น ตะวันฉายก็หายออกไปจากชีวิตของฉันเลย ความเมา อาจจะทำให้เขาพูดแรงไป แต่สุดท้ายแล้วคนเมา มักพูดสิ่งที่มันตรงกับใจ และเป็นสิ่งที่ภายในใจของเขาคิดจริงๆ ฉันเสียใจ ในส่วนที่เป็นสาเหตุทำให้คนอื่นมาต่อว่าถึงพ่อแม่ฉัน แต่คำพูดของฉาย การกระทำของฉายในวันนั้น มันก็ทำให้ความคิด การตัดสินใจ การวางแบบแผนให้กับชีวิตของตัวเองมันง่ายขึ้น และชัดเจนขึ้นมากกว่าเดิมฉันยังตั้งใจกับทุกๆ คลาสเรียนที่เข้า ไม่ว่าผลลัพธ์จะออกมาในรูปแบบไหน ฉันจะตั้งใจในส่วนของฉันที่สุด งานที่ร้านอาหาร ฉันยังคงไปทำทุกวัน แทบไม่สนใจวันหยุดด้วยซ้ำ มีโอกาสจะรีบคว้า คิดเพียงว่า มีคนจำนวนไม่น้อย ที่อยากทำงานแบบฉัน อยากมีเพื่อนร่วมงานที่น่ารักแบบฉัน ส่วนการขายออนไลน์ ฉันก็ยังขายของฉันทุกวัน แอบกลัวว่าลึกๆ เพื่อนร่วมเฟซบุ๊กจะรำคาญที่เห็นโพสของฉันซ้ำๆ แต่ฉันกลับพบแต่มุมของเพื่อนร่วมเฟซบุ๊กที่น่ารักมาก ไม่เคยบ่นว่ารำคาญ ซ้ำยังช่วยแชร์ เปิดการมองเห็นให้กว้างขึ้น ยิ่งส่งเสริมให้ฉันขายดีมากกว่าเดิมเชื่อแล้วว่า ชีวิตของคนเรา มันไม่ได้มีแค่ส่วนที่แย่เสมอไปวันหนึ่ง ในขณะที่ฉันมีนัดส่งของให้กับลูกค้าปลีก ที่พึ่งสั่งเครื่องสำ
เด็กของเฮีย ep.46
Lineeeee~ผมมองข้อความที่อยู่ตรงหน้าไม่วางตา หัวใจเต้นแรงมาก ตอนที่รู้ว่า ข้อความถูกส่งจากใคร ทั้งที่ก่อนหน้านี้ เธอไม่เคยเป็นฝ่ายส่งข้อความมาก่อนด้วยซ้ำ ส่วนมากก็มีแต่ผมที่เป็นฝ่ายติดต่อไปเอง "นี่ปายยอมคุยกับมึงดีๆ แล้วเหรอ" ไอ้กอล์ฟที่นั่งข้างๆ แอบมองหน้าจอโทรศัพท์ของผมพร้อมกับเอ่ยออกมา สีหน้าของมันดูแปลกใจมาก เหมือนมันกำลังคิดในใจว่า ผมเลวมาก มากพอที่สปายจะไม่กลับมา"มองกูแบบนี้ทำไม ทุกทีกูก็เห็นมีแค่มึงที่ตามไปป่วนเขา การตามไปหึงหวง แม้กับคนที่คอมเมนต์บนเฟซบุ๊กเขา แต่เขาไม่ได้ให้ความสนใจ ซ้ำยังลบคอมเมนต์ของมึงทิ้งอย่างไม่ใยดี กูว่าแบบนี้มันชัดเจนนะ ว่าเขาเทมึงแล้วจริงๆ" ได้ยินคำพูดของเพื่อนแล้วรู้สึกแย่ชะมัดเลย"แต่ทุกสิ่งทุกอย่างในตอนนี้ มีแต่มึงที่เป็นคนลิขิตมัน""รู้มาก ถ้ากูไม่มีหวัง เขาจะเป็นฝ่ายส่งข้อความมาแบบนี้ไหม" ผมตอบอย่างหงุดหงิดใจ พลางเปิดไฟล์ที่ถูกส่งเข้ามา และพบว่า เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับการเรียนทั้งหมดเลย"เขาใจกว้างดีนะ ทำกับเขาเอาไว้ขนาดนั้น เขายังมีน้ำใจถึงขนาดนี้" มันยกยิ้มมุมปาก พลางตวัดสายตามองแรงใส่ไอ้จีโน่อีกคน"ถ้ากูเป็นมึงนะไอ้จีโน่ กูจะเป็นเพื่อนที่ไม่ม
เด็กของเฮีย ep.45
ไม่มีคำไหนที่เหมาะกับฉายมากกว่าคำว่าเห็นแก่ตัวอีกแล้ว "ฉันยอมเป็นคนเห็นแก่ตัว ที่ไม่เสียเธอไป" ยิ่งได้ฟังเขายืนยัน มันยิ่งตอกย้ำความเห็นแก่ตัวของเขามากกว่าเก่า"ฉันและนายไม่มีคำว่าเหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว ยิ่งนายพูดแบบนี้ ยิ่งนายคิดแบบนี้ มันยิ่งทำให้ฉันรู้สึกว่าคิดไม่ผิด ที่ถอนตัวออกมา ฉันถูกสวมเขา มันเกิดขึ้นตั้งแต่วันที่ฉันอุ้มท้องเลยนะ ฉันแบกรับความรู้สึกแย่ๆ เพราะนายที่มันทำฉัน แล้วนายจะใช้เรื่องนี้มาบังคับให้ฉันกลับไปคบกับนาย ทุเรศที่สุด เห็นแก่ตัวที่สุด""ฉันผิดเรื่องนั้น ฉันพลาดในเรื่องนั้น แต่มันไม่ได้หมายความว่า ความรู้สึกที่ฉันมีต่อเธอมันจะลดน้อยไป มันเป็นแค่อารมณ์ชั่ววูบของการใช้ชีวิตแบบวัยรุ่นแค่นั้นเองปาย ตลอดเวลาที่ฉันมีคนอื่น ฉันทิ้งขว้างเธอไหม ฉันทำตัวดีกับเธอมาโดยตลอด เธอเป็นที่หนึ่งในใจของฉันตลอด ต่อให้เธอจะบอกว่าสิ่งที่ฉันทำมันเลว แต่คนเลวแบบฉันก็รักเธอที่สุดอยู่ดี"ฉันมองหน้าตะวันฉายด้วยความรู้สึกหลายอย่างที่ประเดประดังเข้ามา ก่อนจะตั้งคำถามเงียบๆ ขึ้นในหัวว่า เมื่อก่อนฉันรักผู้ชายคนนี้จริงๆ เหรอทำไมคนที่ฉันรักในตอนนั้น ถึงไม่เหมือนกับคนที่อยู่ตรงหน้าฉันตรงนี้เลยสั
You may also like
ในวันหย่าร้าง ฉันถูกอาเล็กของอดีตสามีลักพาตัวไปจดทะเบียน
แสงอรุณฤดูใบไม้ผลิ61.2K viewsเรื่องสั้นอีโรติก HOT NC 25+++
C99.3K viewsชีวิตหลังความตายของเซินมาน
จี้เสี่ยวนวน93.3K viewsรวมเรื่องแซ่บ (5) NC20+
Beefy Cat44.2K viewsประกาศิตซาตาน
Kaowsethong52 viewsเมีย Bad Boy 18+ (Set 3 BadBoyไร้รัก 1/3)
บีน่าเลดี้5.8K viewsก็เด็กมันร้าย
กัญจารีย์1.5K viewsคลั่งรักยัยรุ่นพี่ [Crazy in love]
ศรีสวาท1.5K views
