LOGINShare
Ep.5
publish date:
2026-01-19 18:32:44'เป็นเด็กดีแล้วกันนะ เชื่อฟังคุณเขา อย่าขัดใจ อย่าทำให้เขาไม่พอใจ แล้วทุกอย่างมันจะดีเอง'
ฉันทวนคำพูดของป้าแม่บ้าน หลังจากที่เดินมาหยุดยืนที่หน้าห้องนอนของเจ้านาย ตามคำสั่งของ 'ศุภกร' ซึ่งเป็นลูกน้องคนสนิทของเจ้าของบ้าน ฉันถอดถอนหายใจออกมาหนักๆ จากนั้นก็สูดลมหายใจเข้าให้เต็มปอด เอาเถอะ ไหนๆนี่มันก็คืองานของฉัน สิ่งไหนที่ทำ แล้วมันทำให้ฉันและพ่ออยู่รอด ฉันก็คงต้องทำ หากฉันไม่ทำ หากฉันไม่ช่วย ก็คงไม่มีใครช่วยพ่อของฉันได้ ก๊อก ก๊อก ก๊อก~ มือเรียวยกขึ้นเคาะประตูเป็นจังหวะ แล้วจากนั้นไม่นาน เสียงของคนที่อยู่ด้านในก็เล็ดลอดออกมา "เข้ามา" เสียงทุ่ม ส่งผลให้หัวใจดวงน้อยสั่นระรัวอย่างหนัก ทราบและเข้าใจดี ว่าหน้าที่ที่ฉันต้องทำ มันคืออะไร แกร๊กก~ ขาเรียวสั่นน้อยๆ เมื่อความเย็นของเครื่องปรับอากาศภายในห้องนอนหรูกระทบกับร่าง ฉันยกมือขึ้นมาลูบที่ใบหน้าของตัวเองเป็นเชิงเรียกสติ ก่อนที่จะเดินเข้าไปหาอีกคน ซึ่งหันหลังให้ฉัน โดยที่มือของเขากำลังปลดกระดุมเสื้อ "คุณภาคย์ มะ มีอะไรให้หนูรับใช้เหรอคะ" ฉันเหลือบตามองเวลาบนนาฬิกาแขวนผนัง ตีสาม ตีสามนี่น่ะเหรอ ที่เขาให้คนไปตามฉันมา ขวับ แล้วจากนั้นไม่นาน ร่างสูงโปรงดูดี ก็หันกลับมาเผชิญหน้ากัน "อึก.." ฉันกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ เมื่อสายตาปะทะกับแผงอกขาว เมื่อกระดุมเสื้อแถบบน ถูกปลดออกเก็บทั้งหมด บนอกแกร่งมีซิกแพคเป็นลอนๆสวยงาม เสมือนเป็นผู้ชายที่ดูแลตัวเองมาเป็นอย่างดี "ฉันอยากอาบน้ำ ถอดเสื้อผ้าออก แล้วไปอาบน้ำกับฉัน!" ฉันเบิกตากว้าง ในขณะที่หัวใจเต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง วันแรกที่ฉันก้าวขาเข้ามาที่นี่ เขาก็เริ่มต้นโดยการชวนอาบน้ำเลยอย่างนั้นน่ะเหรอ "อยากให้ฉันถอดให้?" คิ้วหนาเข้มเลิกสูง ดวงตาคมเฉียบตวัดมองไปตามชุดนอนที่ฉันใส่ ไม่ทันได้มีโอกาสตั้งตัวด้วยซ้ำ ร่างสูงก็ตามมาประชิดตัวฉัน "นะ หนูอาบน้ำแล้วค่ะ" ฉันรีบร้อนอธิบายออกมา เมื่อมือหนาเคลื่อนมาหยุดที่กระดุมเสื้อนอนของฉัน ซึ่งมันอยู่ในระดับ ที่สำคัญพอดิบพอดี ฉันรีบเงยหน้า ช้อนสายตาขึ้นไปมองสบตาเมื่อเห็นว่า อีกฝ่ายเงียบไป แล้วพอฉันเงยหน้ามองเท่านั้น ฉันจึงได้รู้ว่า ดวงตาคมเฉียบ กำลังจับจ้องมองมาที่ฉันไม่วางตา และฉันก็รู้ดี ว่าเขากำลังไม่พอใจ.. มือเรียวกำเข้าหากันอัตโนมัติ ปากอิ่มเม้มเข้าหากันแน่น เมื่อสำเหนียกได้ว่า หากฉันทำให้เขาไม่พอใจ อะไรมันจะเกิดขึ้นกับฉัน รวมถึงพ่อฉันด้วยบ้าง "รู้หรือเปล่า ว่าพ่อของเธอกำลังหวนกลับไปเล่นการพนันอีกครั้ง!" "อะไรนะคะ" ฉันเบิกตากว้างด้วยความตกใจ และแน่นอนว่า ฉันเถียงออกไปทันที "ไม่จริงหรอกค่ะ พ่อรับปากเอาไว้แล้ว ว่าจะเลิกเล่นการพนัน พ่อไม่มีทางผิดคำพูดหรอกค่ะ หนูรู้นิสัยของพ่อตัวเองดี" ทันทีที่ฉันหลุดคำนั้น เขาก็เลือกที่จะพยักหน้าออกมา "เธอดูรัก และเชื่อใจในตัวของพ่อตัวเองดีจังเลยนะ เหมือนกันแหละ พ่อเธอก็ดูรักเธอดีเหมือนกัน แม้จะสร้างปัญหาให้ ก็ยังดิ้นรน หาวิธีที่จะช่วยเหลือเธอ ทั้งๆที่วิธีที่เลือก จะเป็นวิธีที่ไม่ควรนำกลับมาใช้" "..." ฉันเงียบไป หัวใจเต้นผิดจังหวะ เมื่อได้รับฟังในสิ่งที่เขาพูดออกมา "พ่อเธอกลับไปเล่นการพนันอีกครั้ง เพราะอยากได้เงินมาใช้หนี้ฉัน แล้วอยากได้ตัวของเธอกลับคืน ทั้งๆที่รู้อยู่แก่ใจ ว่าหนี้สินก้อนใหม่สองล้าน ที่ถูกกู้จากบ่อนเพราะหวังจะใช้หาเงินยี่สิบล้านมาคืนฉัน จำนวนหนี้มันอาจจะเพิ่มมหาศาลขึ้นมาอีกครั้ง" "..." ความอึดอัดร้อนใจ ส่งผลให้ดวงตาของฉันวูบไหวและร้อนผ่าว ความกลัวกับภาพเหตุการณ์เดิมวนเข้ามาในหัว ภาพที่พ่อของฉันโดนทำร้าย คำขู่ที่ว่า คนพวกนั้นจะเอาฉันไปขาย และเอาเงินไปใช้ขัดดอกของเสี่ยเจ้าของบ่อน เพียงแค่ขัดดอก แล้วหนี้ยี่สิบล้านก็ใช่ว่าจะหายไป คุณค่าในตัวฉันอยู่ที่ไหน มันไม่มีเลย ซึ่งแน่นอนว่า หากแม้ได้ตัวฉันไปขายขัดดอก ก็ใช่ว่าพ่อของฉันจะเป็นอิสระและปลอดภัย "พวกนั้นอาจจะเห็นว่าหนี้ก้อนแรกของพ่อเธอ มีฉันที่เป็นคนจัดการให้ง่ายๆ พวกนั้นเลยกล้าที่จะปล่อยเงินกู้ก้อนใหม่ เพื่อหลอกล่อ ให้พ่อของเธอกลับไปเป็นหนี้พวกมันอีกครั้ง" "ไม่นะคะ ช่วยพ่อหนูหน่อยได้ไหมคะ" น้ำตาของฉันเอ่อคลอออกมาอย่างห้ามไม่ได้ แค่นี้มันก็มากเกินพอแล้วไหม ยี่สิบล้านฉันก็ไม่รู้จะมีปัญญาไปหาที่ไหนมาใช้ ไม่รู้ว่าหนี้สินก้อนนี้มันจะหมดไปเมื่อไหร่ หากมีหนี้ก้อนใหม่ อาจจะไม่โชคดีเหมือนครั้งนี้ก็ได้ ใจหายแค่ไหน เมื่ออีกฝ่ายเลือกที่จะเงียบ ไม่พูดอะไรเลย "คุณคะ.." ฉันกำลังขอร้องเขาออกมาทั้งน้ำเสียงคำพูดและแววตา ฉันกำลังต้องการความช่วยเหลือ ต่อให้คนอื่นจะมองฉันแบบไหน ฉันก็คงไม่เก็บมาใส่ใจ เพราะฉันไม่มีทางเลือกแล้วเหมือนกัน "เคยบอกไปแล้ว ว่าอยากได้อะไรก็จะได้ หากเป็นเด็กดี" หัวใจของฉันสั่นขึ้นมาน้อยๆ เมื่อเห็นสิ่งที่เขาต้องการ มันฉายชัดที่ดวงตาคู่นั้น ฉันเม้มปากเข้าหากันแน่น เรื่องแค่นั้นมันไม่ได้ยากอะไรมากมาย แม้จะไม่เต็มใจ หากต้องทำเพื่อให้ฉันและพ่อยังมีชีวิตที่ปลอดภัย ฉันก็คงต้องทำ "หนูจะอาบน้ำกับคุณค่ะ ชะ ช่วยไม่ให้พ่อของหนูกลับไปเล่นการพนันได้ไหมคะ" เขาคลี่ยิ้มออกมาอย่างพอใจ และรับปากฉันในทันที "จะให้ลูกน้องจัดการให้เดี๋ยวนี้ ถอดเสื้อผ้า แล้วไปรอที่ห้องน้ำสิ.." -----------------------------------------
Latest chapter
เด็กของเฮีย ep.70
อีกคนตวัดสายตามองค้อนกลับ ผมถึงกลับหลุดระบายรอยยิ้มออกมาทันทียัยนี่ บางทีก็ทำตัวน่ารักดีเหมือนกัน บทโหดของเธอมันน่ารัก ส่วนบทลงโทษ ผมก็ชอบมันมากๆ เลย"ไหวหรือเปล่า" ผมถามอีกครั้ง เมื่อเห็นว่า คนตัวเล็กพยายามที่จะถอยห่าง เพราะความห่วงใยล้วนๆ เลยนะที่ทำให้ผมเอ่ยถามแบบนั้น แต่ทว่า คำตอบที่ผมได้เป็นการตอบรับ คือการทำตาเขียวปั๊ดกลับมา"หมายถึงลุกไปเข้าห้องน้ำไหวหรือเปล่า" เป็นอีกครั้งที่ผมเผลออมยิ้ม ยัยนี่น่ารักจังวะ หน้าซื่อๆ แววตาที่ไร้เดียงสา การกระทำของเธอก่อนหน้านี้ บ่งบอกว่าเธอไม่เด็กแล้วนะ แต่ทว่า ลึกๆ แล้ว ผมก็มองเห็นความเด็กในตัวของเธออยู่ดี เด็กที่ว่า ไม่ใช่รูปร่าง หรือวัดจากสัดส่วนบทเรือนร่าง แต่ผมกำลังวัดจากการแสดงออกในแบบเผลอๆ ของเธอ"สี่ทุ่มแล้ว เดี๋ยวสั่งข้าวมาให้กินที่ห้องละกัน" ผมบอก พลางหยัดกายลุกไปก่อน คว้าผ้าขนหนูสะอาดมาพันรอบเอวพอหมิ่นเหม่เอาไว้ จากนั้น ก็เลือกที่จะใช้ผ้าอีกผืน แล้วนำมายื่นให้อีกคน เธอยอมรับไปอย่างว่าง่าย แล้วรีบนำไปห่อหุ้มร่างกาย ปกป้องเรือนร่างของเธอจากสายตาของผมในทันที "ส่วนเรื่องผ้าปูที่นอน ไว้เดี๋ยวขอผืนใหม่ ระหว่างเธอเข้าไปอาบน้ำ เดี๋ยวให้เขาม
เด็กของเฮีย ep.69
"พี่ อ๊าา..." ปลายลิ้นแข็งแรง ปาดเลียทักทายใจกลางความเป็นสาว กลีบกุหลาบงามที่บอบช้ำสีแดงเข้มเพราะโดนกระแทกในเวลาที่เธอยังไม่พร้อม แต่ทว่า มันยังคงงดงามแก่สายตา ผมกวาดสายตามองไปทั่วทุกสัดส่วน หน้าท้องแบนราบ ขาวจั๊วทั้งตัว ขนอ่อนที่ประดับอยู่บนนั้น ทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านตา มันโอเคไปหมดจนทำให้ไม่อยากปล่อยผ่าน ผมดึงสายตากลับมายังเนินสามเหลี่ยมอีกครั้ง พลางเลื่อนริมฝีปากไปขบเม้มหยอกเย้าในจุดที่คิดว่า เมื่อโดนสัมผัสเธอจะเสียวแน่ๆ แล้วมันก็เป็นแบบที่ผมคิดเอาไว้จริงๆ"มะ ไม่เอาแบบนั้น อ๊าา..." ขาสวยเกร็งไปหมด เธอพยายามที่จะหุบเรียวขาเข้าหากัน แต่ผมใช้มือดันมันไว้ และใช้ปากและลิ้นปรนเปรอเธอต่อไปแผล็บๆ~ "อื้อออ..."จ๊วบๆ~"อ๊าา..."ผมตวัดสายตามองคนที่เปล่งเสียงครวญครางจนดังลั่น มือบางสอดเข้ามากอบกำที่เส้นผมของผมเพื่อระบายความเสียวซ่านที่ผมกำลังมอบให้ ยิ่งผมรัวลิ้นกับน้องสาวของเธอเร็วเท่าไหร่ นานเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งเก็บอาการเอาไว้ไม่ไหว ผมดึงสายตากลับมาจับจ้องความงดงามตรงหน้าใหม่ สอดปลายลิ้นเข้าไปหยอกเย้าช่องทางรับคับแคบ เกร็งปลายลิ้น เย้าแหย่ถี่ๆ จนอีกคนปลดปล่อยธารน้ำหวานให้ไหลออกมาแล้วใครจ
เด็กของเฮีย ep.68
ไม่มีคำตอบที่อีกคนมอบให้ ผมจึงดึงข้อเท้าของอีกคน ส่งผลให้ร่างของเธอ ถูกดึึงให้มานอนอยู่ใต้ร่างของผมแบบเดิม เช่นเดียวกับหัวใจแกร่งที่กำลังเต้นแรง"ถ้าเธอไม่ตอบ อย่างนั้นก็ช่วยกันถอด ในฐานะที่ฉันเป็นผู้ชาย ฉันจะเป็นฝ่ายเสียสละ ฉันยอมเป็นฝ่ายถอดกางเกงก่อนก็ได้นะ จากนั้นค่อยถอดเสื้อของเธอ" ใบหน้าที่แดงขึ้นเรื่อยๆ ของอีกคน ส่งผลให้ผมขยับยิ้มออกมาอย่างพอใจ ความเขินอาย ความไร้เดียงสา ความที่รู้ว่า เธอไม่เคยผ่านมือใครมานอกจากผม มันยิ่งทำให้ผมอยากมองเธอให้นานกว่าเดิม"เธอ ฉันกำลังคุยกับเธออยู่นะ เลิกหลับตา เลิกหลบหน้า แล้วหันมามองหน้ากันดีๆ สักที""พี่เมาแล้ว พี่ไม่มีสติ พี่เป็นเหมือนวันนั้นแน่ๆ ลุกออกไปก่อน ไปอาบน้ำก็ได้ เผื่อว่าสติของพี่มันจะกลับคืนมา""ฉันไปอาบน้ำก็ได้นะ แต่มีข้อแม้ว่าเธอต้องอาบด้วยกัน""ไม่ใช่แบบนั้น" เธอค้านทันที เป็นเวลาที่ผมใช้ต้นขาแทรกกลางระหว่างขาของอีกคน จนกระทั่ง ผมสัมผัสกับความอ่อนโยนนั้นอย่างไม่ได้ตั้งใจยัยนี่กระพริบตาถี่ เพราะความที่เราแนบชิดกัน ผมรับรู้ว่าเธอใจเต้นแรงมาก น้ำหวานยกมือมาดันอกผมเอาไว้ ผมจึงดันกายลงต่ำ แล้วรูดกางเกงชั้นในของเธอออกแทน"อื้อออ มะ ไม
เด็กของเฮีย ep.67
"อื้ออออ มะ ไม่" ผมกดริมฝีปาก บดขยี้ซ้ำๆ ลงไปที่ปากของอีกคน ลมหายใจที่เป่ารดกัน เป็นคำตอบที่ค่อนข้างชัดเจน ว่าในตอนนี้ เราแนบชิดกันมากแค่ไหน มือเรียวพยายามที่จะดันหน้าของผมออกห่าง ยิ่งยามที่ผมพยายามบังคับให้เธอเผยอปาก เพื่อที่จะสอดปลายลิ้นเข้าไป อีกคนจึงเปลี่ยนเป้าหมาย โดยการรัวกำปั้นเล็กๆ ฟาดลงมาที่อกของผมรัวๆ"หายใจไม่ออก" เธอรีบโวยวาย เมื่อสิ่งที่พันธนาการโดยการสร้างจากผมหลุดออกจากกัน "หายใจไม่ออกก็รีบๆ เปิดปาก ไม่ใช่ต่อต้านแบบที่เธอทำ" "ไม่ได้บอกว่าจะให้จูบไง" "ไม่ได้จะจูบไง แค่ลบรอยคนอื่นที่มันทิ้งไว้เท่านั้นเอง"อีกคนจ้องหน้าผมเขม็ง แล้วพยายามที่จะเม้มปาก "แต่เท่าที่เห็น คือเธอไม่ได้เต็มใจที่จะให้ฉันลบสักเท่าไหร่""แล้วใครบอกว่าของแบบนี้มันลบได้ เรื่องมันผ่านไปแล้ว ก็ควรที่จะปล่อยผ่านไม่ใช่หรือไง ใครบ้างล่ะ ที่สามารถเปลี่ยนแปลงอดีตได้" "ฉันรู้ ว่าไม่มีใครเปลี่ยนแปลงอดีตได้ ในเมื่อเปลี่ยนไม่ได้ กลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้ ฉันจึงต้องลบทุกอย่าง แล้วทิ้งสัมผัสของฉันเอาไว้แทนไง""พะ พี่ จะทำอะไร" ผมไม่ตอบ แต่เลือกที่จะจับมือบางเอาไว้แน่น แล้วดึงออกมาจากมุมนั้น เป้าหมายคือการก้าวขาเข
เด็กของเฮีย ep.66
เราเดินออกมาจากห้องพักพร้อมกัน ในสถานที่ท่องเที่ยวเพื่อการพักผ่อนแบบนี้ คนเยอะเป็นธรรมดา ผมเลือกที่จะกุมมือบางไม่ยอมปล่อย ซึ่งอีกคน ก็ไม่ได้ดึงมือผมออกห่าง หรือว่าขัดขืนแต่อย่างใดอีกคนชะงักฝีเท้า เมื่อเราเดินออกมาได้สักพัก ผมมองไปในทิศทางสายตาที่อีกคนมอง พบว่า ตรงหน้าเป็นกลุ่มเพื่อนของเธอ โดยที่หนึ่งในนั้น มีแฟนเก่าของเธอนั่งอยู่ตรงนั้นด้วย"มาร" ผมหลุดคำนั้นเบาๆ แต่ทว่า อีกคนหันมามองหน้าผมทันที"ว่าไงนะ" "ฉันบอกว่ามาร เจอมาร!" ผมย้ำชัด ซึ่งเธอปรายตากลับไปมองที่ด้านหลังเพียงนิด คงรู้นั่นแหละ ว่าผมหมายถึงใคร"เถียงไหม?" ผมดึงความสนใจจากเธอด้วยคำถาม ซึ่งแน่นอนว่า เธอมองมาที่ผมทันที"ไม่เถียง ไม่ชอบทะเลาะ""ดี แล้วจำที่บอกได้ใช่ไหม?""...""หวงได้หวง แฟนคือของส่วนตัว ที่ไม่ควรแบ่งปันกับใคร" "...""ฉันอยากให้เธอคิดแบบนั้นนะ เพราะฉันเองก็จะคิดแบบนั้นเหมือนกัน!"ผมยิ้มกลับ แล้ววางปลายนิ้วคลอเคลียแก้มของอีกคนอย่างจงใจ ก็เห็นๆ กันอยู่ ว่าแฟนเก่าของเธอมองมา ผมจำเป็นต้องแสดงความหวานแบบออกนอกหน้า ซ้ำยังประกาศเป็นนัยๆ ว่าผู้หญิงคนนี้ ของฉลาม!แขนแข็งแรง โอบเอวบางเข้ามาหา เธอเงยหน้ามองผม ผมจึ
เด็กของเฮีย ep.65
ผมเลือกที่จะละเลยสีหน้างุนงง ที่ทำเหมือนยังไม่เข้าใจของอีกคน "ไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ฉันจะพาเธอออกไปกินข้าว""ดะ เดี๋ยว แล้วเรื่องที่ฉันทำให้พี่ไม่โอเคล่ะ พี่ให้อภัยฉันหรือเปล่า พี่รับคำขอโทษของฉันไหม""สัญญาก่อนสิ ว่าเธอจะไม่เลิกกับฉัน แล้วฉันจะยกโทษให้เธอ"เรามองสบตากันอีกครั้ง ซึ่งแววตาคู่นั้น ถ่ายทอดความรู้สึกหลายๆ อย่างออกมาอย่างชัดเจน งุนงง ไม่เข้าใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น ยังไม่แน่ใจ ว่าเรื่องที่เธอกำลังเผชิญมันคือเรื่องจริงไหม แต่ผมไม่อยากรอให้เธอใช้เวลาเพื่อปรับจูนกับอะไรให้มันมากมาย อยากได้คำยืนยันว่าเราจะไม่เลิกกันเท่านั้นก็พอ "ไหนบอกว่าเข้าใจไง ว่าอารมณ์ของคนที่โดนทำอะไรลับหลังมันรู้สึกแย่แบบไหน""โอเค ฉันเข้าใจ""แล้วทำไมถึงไม่พูดออกมา ว่าเราจะไม่เลิกกัน""ฉันแค่ยังไม่แน่ใจ พี่เมาหรือเปล่า ดื่มมาไหม มีสติไหม ฉันแค่กลัวว่าเรื่องที่พี่พูด มันจะไม่...""มันคือเรื่องจริง สิ่งที่ฉันพูดกับเธอ มันคือเรื่องจริง!""...""แปลกเหรอ ในเมื่อฉันกับเธอ เข้ามาเกี่ยวข้องกันเพราะความผิดพลาด แม้จะพูดได้เต็มปาก ว่ามันเป็นเรื่องที่ไม่เต็มใจ แต่สุดท้าย เราก็เป็นของกันและกันไปแล้ว ความจริงข้อนั้น ไม่ว่
เด็กของเฮีย ep.51
ผมชื่อฉลาม เป็นลูกชาย และหลานชายเพียงคนเดียวของทั้งสองบ้าน ทั้งสองบ้าน! หลายคนอาจจะกำลังสงสัย ว่าทำไมผมถึงมีสองบ้าน เหตุผล เพราะบ้านหลังที่หนึ่งคือบ้านแม่ ส่วนบ้านหลังที่สอง คือบ้านของพ่อ แน่นอนครับ พ่อกับแม่ผมแยกทางกัน เหตุผลมันเป็นเรื่องของผู้ใหญ่ จะถามพ่อ เวลาที่เห็นสายตาของพ่อที่แอบมองแม่ เอา
Last Updated : 2026-04-04เด็กของเฮีย ep.31
"รถอยู่ไหน" สุดท้ายฉันก็เอ่ยถามออกไป เอาเถอะ เขาพูดมาถึงขนาดนี้แล้ว เขาคงไม่คิดที่จะทำมิดีมิร้ายกับฉันหรอก เท่าที่เห็นมา สิ่งที่เขาแสดงออกก็ถือว่าใช้ได้ ถือว่าวัดใจ ถ้าเขาคิดไม่ดีกับฉันจริงๆ ต่อไปนี้จะได้ไม่ต้องคุยกัน'ฉัน : ฉันกลับแล้วนะเม บังเอิญเจอฉายกับผู้หญิงของเขา หมดสนุกแล้ว'ฉันไลน์บอกเม ใน
Last Updated : 2026-04-03เด็กของเฮีย ep.32
"ขอโทษนะ ที่พี่เป็นสาเหตุที่ทำให้เราน้ำตาคลออีกครั้ง พี่ไม่รีบนะ พี่ตั้งใจจีบ เพราะพี่ชอบเราจริงๆ" สิ่งที่เขาพูด ฉันได้ยินทุกประโยค รับรู้ทุกๆ คำ แต่ฉันไม่อยากรีบร้อนไม่ว่าจะกับเรื่องอะไรก็ตาม อยากปล่อยให้ทุกอย่างมันอยู่แบบนี้ไปเรื่อยๆ มีเวลาเรียนรู้และศึกษาการใช้ชีวิตแบบวัยรุ่นนานๆรถของสไปรท์เลื
Last Updated : 2026-04-03เด็กของเฮีย ep.24
คำขอเป็นเพื่อน 1121+'ฉลาม' ชื่อที่สะดุดตา แต่ทว่า โปรไฟล์เป็นรูปที่ฉันเป็นคนถ่าย มันทำให้ฉันรู้ในทันที ว่าคนที่พยายามส่งคำขอเข้ามาคือใครฉันมองข้ามและเลื่อนผ่าน พยายามที่จะไม่ใส่ใจอะไรทั้งนั้น บล็อกกี่ครั้งต่อกี่ครั้ง คนอย่างฉายก็คงจะสร้างเฟซบุ๊กขึ้นมาใหม่ คนอย่างเขาไม่เคยยอมอะไรง่ายๆหรอก ข้อนั้น
Last Updated : 2026-04-02
You may also like
พลิกชะตาชีวิตหลังเป็นทาสมาสามปี
โม่เสียวชี่577.0K viewsบ่วงเสน่หา คุณชาย อันตราย
ฉี แม่น้ำสายเก่า156.0K viewsพราวกลิ่นบุปผาตัณหารัก
พะเนินเทินทึก78.1K viewsคลั่งรักเมียแต่ง
ชะนีติดมันส์193.5K viewsเล่ห์รักน่านฟ้า
กัญจารีย์439 viewsปราการรักร้าย
เค้กมัฟฟิ่นn795 viewsเผลอใจรักคุณอาหมอ
ปลายฟ้า/ไรท์เกว583 viewsรวมเรื่องสั้นสุดเสียว
จิน 金钱81 views
