Masuk“แล้วกัปตันเรือลำนี้ชื่ออะไรคะ หล่อมากไหม”
ไอรินถามแบบนั้น เพราะเธอไม่มั่นใจว่าชายหนุ่มผู้นั้นจะยังทำงานในบริษัทนี้อยู่ไหม “หล่อมากเลยล่ะ เขาชื่อคุณภีม เขาเลื่อนตำแหน่งขึ้นมาเป็นกัปตันตอนที่พี่มาทำงานที่นี่ได้หนึ่งปีน่ะ หล่อก็ช่างเถอะ เขามีคู่หมั้นแล้ว” “!” ตอนที่ 6 เจอคนที่ตามหา ไอรินถึงกับนิ่งเงียบ เมื่อได้ยินว่ากัปตันที่เธอตามหา มีคู่หมั้นเสียแล้ว “หลับแล้วเหรอ” เอมิเลียถามไอริน “ยังไม่หลับค่ะ ยังอยากชวนพี่เอมี่คุย ไอซ์ไม่คุ้นเคยกับที่นี่ คงจะหลับยาก” “พี่คุยได้ทั้งคืนแหละ เพราะพรุ่งนี้เป็นวันหยุดของพี่ พี่ก็คงจะนอนในห้องทั้งวันน่ะ” “คู่หมั้นของกัปตันสวยไหมคะ” หญิงสาวเลือกที่จะถามถึงเรื่องกัปตันภีรดลอีกครั้ง “สวยหรือเปล่าพี่ก็ไม่รู้นะ เพราะพี่ไม่เคยเห็น แค่ได้ยินพนักงานพูดคุยกัน ว่าเขามีคู่หมั้นคู่หมายที่ผู้ใหญ่จับจองไว้ ไม่รู้ว่าเป็นเรื่องจริงหรือแค่ข่าวลือ แต่ที่แน่ๆ กัปตันภีมเป็นคนสุขุม นิ่งเงียบ และเขาแอบกินสาวๆแบบไม่ผูกมัดน่ะ พี่เคยเห็นเวลาขึ้นฝั่ง เขาพาผู้หญิงเข้าห้องแบบไม่ซ้ำหน้าอ่ะ” ไอรินรู้สึกโกรธขึ้นมา เมื่อได้ฟังสิ่งที่เอมิเลียพูด แต่เธอก็ต้องเตือนตัวเองในใจ ว่าเธอไม่ควรจะโกรธเขา เพราะเธอเองก็ไม่ได้รู้จักตัวตนของเขาเลยสักนิด “ก็แปลว่าเขาเป็นผู้ชายที่มั่ว เอาไม่เลือกสินะ” “พี่ว่าเป็นธรรมดาของคนหล่อรวยนะ เขาเป็นถึงทายาทเรือสำราญ เป็นถึงมหาเศรษฐี ผู้หญิงที่ไหนก็อยากเข้าหาเขาทั้งนั้น” “คุณภีมเขาเป็นทายาทบริษัท PSR Cruises เหรอพี่เอมี่” เธอถามเอมิเลียด้วยความสนใจเป็นอย่างมาก “ใช่ ก็เพราะว่าเขาเป็นทายาทของบริษัท PSR Cruises ไง เขาถึงได้เลื่อนตำแหน่งเป็นกัปตันเรือเร็วกว่าคนอื่น” “แล้วปกติพนักงานอย่างพวกเราจะได้เจอกัปตันเรือบ่อยไหมพี่” “ถ้าอยู่บนเรือ ก็แทบจะไม่ได้เจอเลยล่ะ จะได้เจอก็ตอนที่มีงานปาร์ตี้ของกัปตันน่ะ แต่ตอนเรือจอดปลายทาง พวกเราขึ้นฝั่งไปเที่ยวข้ามคืน ก็จะได้เจอเขาตอนนั้นแหละ พี่นอนแล้วนะ ง่วงแล้ว” “ค่ะ พี่เอมี่ ไอซ์ก็จะนอนเหมือนกัน” ไอรินรู้สึกมีความหวังที่จะได้เจอกับชายที่เธอตามหา เวลาเลยผ่านไปหลายวัน ไอรินทำหน้าที่ตำแหน่งดีลเลอร์ได้ดี ราวกับว่าเธอเคยทำงานนี้มานานแล้ว “เป็นไงบ้าง ทำงานที่นี่เหนื่อยหรือเปล่า” มิอา เลขาหัวหน้าแผนกดีลเลอร์ถามไอริน หลังจากที่เธอเลิกงาน และเตรียมจะเดินกลับห้องพัก “ไม่เหนื่อยค่ะ ไอซ์ชอบทำงานนี้ด้วยค่ะ” เธอตอบตามความเป็นจริง เพราะเธอเองก็ค่อนข้างสนุกกับการทำงานในตำแหน่งดีลเลอร์พอสมควร “พรุ่งนี้เรือจะจอดพักที่เลออาฟร์หนึ่งคืน อยากจะไปเที่ยวพักผ่อนในเมืองก็ไปได้นะ” “ว้าว...ดีใจจังเลยค่ะ ไอซ์จะได้เที่ยวแล้ว” ไอรินแสดงท่าทางดีใจเหมือนกับเด็ก เธอไม่ได้ต้องการที่จะเที่ยว แต่เธอต้องการที่จะหาโอกาสไปเจอกัปตันภีรดลต่างหาก เช้าวันต่อมา “ไอซ์ พี่รู้สึกไม่สบายน่ะ ที่เราคุยกันว่าจะขึ้นฝั่งไปเที่ยว พี่ไปกับไอซ์ไม่ได้แล้วนะ ไอซ์ไปกับเพื่อนๆพนักงานคนอื่นเถอะ พี่ทานยายแก้หวัดแล้วง่วงมากเลย” เอมิเลียบอกไอริน ขณะที่เรือกำลังแล่นจอดที่ท่าเทียบเรือเลออาฟร์ “ไอซ์ไปคนเดียวได้ค่ะ ว่าแต่พี่เอมี่เถอะ ไหวใช่ไหม อยู่คนเดียวได้นะ” “พี่ไม่ได้ป่วยหนักหรอก พี่แค่ง่วงเพราะฤทธิ์ยาน่ะ” “โอเคค่ะ งั้นไอซ์จะไปเที่ยวคนเดียว แล้วจะซื้อของมาฝากพี่เอมี่นะ” “โอเค เที่ยวให้สนุกนะไอซ์” ไอรินขึ้นจากเรือพร้อมพนักงานคนอื่นๆ เธอพยายามมองหากัปตันภีรดล แต่ก็ไม่มีวี่แววว่าจะได้เจอเขา เธอยืนรอดูพนักงานที่เข้าคิวขึ้นฝั่งจนถึงคนสุดท้าย แต่ก็ไร้เงาของกัปตันหนุ่มที่เธอตั้งใจรอเจอ “เฮ่อ...จะทำยังไงถึงจะได้เจอนะ รอถึงวันปาร์ตี้ของกัปตัน ก็คงจะได้เจอแบบห่างๆ แล้วแบบนี้ฉันจะมีโอกาสคุยกับเขาได้ยังไง” ไอรินบ่นพึมพำ ขณะที่เธอกำลังเดินชมทิวทัศน์รอบๆชายหาด ด้วยความรู้สึกว้าวุ่น (พรึ่บ) “เฮ้ย! ไอ้ขี้ขโมย!” ชายคนหนึ่งได้ทำการล้วงกระเป๋าผู้ชายอีกคนที่กำลังยืนคุยโทรศัพท์แบบไม่รู้เรื่องอะไรเลย ไอรินที่เห็นเหตุการณ์ รีบวิ่งตามผู้ชายหัวขโมยไปทันที “หยุดนะ ไอ้ขี้ขโมย! ช่วยด้วย ช่วยด้วยค่ะ ผู้ชายคนนั้นขโมยกระเป๋าตังค์คนอื่น ช่วยจับด้วย” ไอรินส่งเสียงร้องเอะอะโวยวาย พร้อมกับวิ่งตามหลังชายวัยกลางคนไปติดๆ “เฮ้ย! ช่วยจับหน่อยเร็ว ไอ้นั่นมันขโมยกระเป๋าเขามา” เสียงผู้คนเรียกร้องบอกกัน (ตุ๊บ!) “แม่งเอ๊ย!” ชายหัวขโมย วิ่งสะดุดขาตัวเองจนล้มลงไป จึงทำให้กระเป๋าในมือของเขากระเด็นไปอยู่บนพื้นทราย ซึ่งห่างจากตัวเขาพอสมควร แต่เมื่อเขาเห็นว่ามีคนกลุ่มหนึ่งกำลังวิ่งตามมา เขาจึงรีบวิ่งหนีไปโดยไม่ได้เก็บกระเป๋าตังค์ไปด้วย “เฮ้ย ตามมันไป จับมันไปส่งให้ตำรวจให้ได้” เสียงชายคนหนึ่งบอกคนที่วิ่งตามเขามา (พรึ่บ) ไอรินรีบเก็บกระเป๋าตังค์ขึ้นมาทันที จากนั้นเธอจึงเดินกลับไปยังจุดเกิดเหตุ เพื่อที่จะนำกระเป๋าไปคืนชายผู้นั้น และเธอก็พบว่าเขายังยืนคุยโทรศัพท์อยู่ที่เดิม โดยที่เขาเองก็ไม่รู้เลยว่า เขาโดนขโมยล้วงกระเป๋า “คุณคะ นี่กระเป๋าตังค์ของคุณค่ะ” เธอหยุดยืนอยู่ด้านหลังของชายคนดังกล่าว เป็นจังหวะเดียวกันกับที่เขาวางสายโทรศัพท์พอดี ชายหนุ่มหมุนตัวหันมามองคนที่ยืนอยู่ด้านหลัง “คุณพูดกับผมเหรอครับ” “!...คุณภีม” ------------------------------------------- ในที่สุดไอซ์ก็ได้เจอกับคุณภีมแล้ว เรื่องราวจะเป็นยังไงต่อไป ฝากติดตามด้วยนะคะ กดไลค์ Comment รีวิวเป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะตอนพิเศษ (จบบริบูรณ์)“นี่คุณจะโทรหาลูกทำไมนักหนา คุณอรุณ ลูกอาจจะไม่ว่าง ถ้าลูกว่างก็โทรมาเองนั่นแหละ คุณไม่ต้องเดินไปเดินมาหลายๆรอบก็ได้ ผมเห็นแล้วเวียนหัว”นายภูภักดิ์ นักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ผู้มั่งคั่ง พูดในเชิงตำหนินางไออรุณ ผู้เป็นภรรยา“จะไม่ให้ฉันโทรหาลูกได้ยังไงล่ะ ก็ฉันเป็นห่วงลูก สองวันแล้วที่ยัยไอซ์ไม่รับสายฉัน ทักไลน์ไปก็ไม่ยอมอ่าน”นางไออรุณ เกิดความกังวลที่ไม่สามารถติดต่อลูกสาวได้“ลูกอาจจะอยู่ในกองประกวด หรือไม่ก็ไปทำกิจกรรมเกี่ยวกับพวกนางงามเขาทำกัน ก็เลยไม่มีเวลารับสาย คุณอย่าคิดมากไปหน่อยเลย ตอนลูกขอไปทำงานบริษัทเรือสำราญ ลูกก็ไม่ค่อยได้โทรหาคุณกับผม คุณก็ไม่ได้ดูกังวลขนาดนี้นี่”“แต่น้ำทิพย์บอกฉันว่า เมื่อไม่กี่วันมีผู้ชายมาหายัยไอซ์ถึงที่นี่ ทั้งขอเบอร์โทรทั้งขอที่อยู่ แล้วลูกก็เล่นเงียบไม่ยอมรับสายฉันแบบนี้ คุณจะไม่ให้ฉันกังวลได้ยังไงคุณภู”“งั้นเราไปหาลูกที่คอนโดดีไหม ลูกอาจจะอยู่ที่คอนโด โทรศัพท์เสียเลยไม่ได้รับสาย หรือว่าลูกจะไม่สบาย ผมว่าเราไปหาลูกตอนนี้เลยดีกว่า”นายภูภักดิ์ไม่ได้กังวลอะไร ที่ไม่สามารถติดต่อลูกสาวได้ เขารู้ว่าไอรินเป็นคนเก่ง เอาตัวรอดได้ แ
ไอรินนำตุ๊กตาหลายตัวมาวางไว้ในตู้กระจกใส ภายในห้องนอนของเธอ “ชอบตุ๊กตามากเลยเหรอ พี่เห็นในห้องไอซ์มีแต่ตุ๊กตา ห้องเดิมที่พี่เคยไปเมื่อสองปีก่อน ตุ๊กตาก็เต็มไปหมด”ภีรดลถามด้วยความสงสัย“ชอบมากสิคะ ไอซ์ชอบสะสมตุ๊กตา แต่ต้องเป็นตุ๊กตาที่คีบมาได้เท่านั้นนะคะ ไอซ์ดีใจจังเลยที่พี่ภีมจำได้ว่าในห้องเก่าของไอซ์มีตุ๊กตาเต็มไปหมด”“จำได้สิครับ พอนึกถึงก็จำได้เลย เสียดายนะ ที่ตอนนั้นพี่ไม่รับฟังไอซ์เลย ถ้าพี่ยอมเปิดใจฟังไอซ์ตั้งแต่แรก เราก็คงจะได้เป็นแฟนตั้งแต่ตอนอยู่บนเรือแล้ว”เขาพูดพร้อมกับโอบกอดเธอในท่ายืนซ้อนด้านหลัง“ไม่หรอกค่ะ ต่อให้พี่ภีมจำได้ พี่ภีมก็ไม่เปิดใจให้ไอซ์อยู่ดี พี่คงจะคิดว่าไอซ์ไปผ่านผู้ชายมาแล้ว จนไม่อยากจะยุ่งกับไอซ์”“ก็น่าจะใช่นะ ช่างมันเถอะ ยังไงวันนี้พี่กับไอซ์ก็เป็นแฟนกันแล้ว แล้วก็...เป็นผัวเมียกันด้วย”(พรึ่บ)“ว้าย!”“ไปอาบน้ำกันเถอะนะครับ พี่จะได้ทำหน้าที่ผัวที่ดีสักที”เขาช้อนอุ้มร่างสาวเดินเข้าไปในห้องอาบน้ำ และวางเธอให้ยืนบนพื้น“วันนี้พี่จะอาบน้ำให้ไอซ์ แล้วไอซ์ก็ต้องอาบให้พี่ด้วย เข้าใจไหมครับ”ไอรินพยักหน้าตอบกลับ เธอเขินจนหน้าแดงเป็นลูกตำลึง เธอกับเขาเพิ่ง
ทั้งสองนอนกอดกันแนบแน่นด้วยความคิดถึง เขาไม่ได้ทำอะไรเธอไปมากกว่าการหอมหน้าผาก แม้ว่าความต้องการของเขาในตอนนี้จะมากล้น จนแทบจะทนไม่ไหว แต่เพราะเธอบอกเขาว่า เขาจะต้องจีบเธอให้ติด จนเธอยอมเป็นแฟน เธอถึงจะยอมให้เขาทำมากกว่าการกอดจูบ“ขอโทษนะ ที่วันนั้นฉันทิ้งเธอไปโดยไม่ได้บอกลา”(พรึ่บ)ไอรินที่กำลังซุกหน้าอยู่ในอกแกร่ง ถึงกับเอียงคอแหงนมองใบหน้าหล่อเหลา“คุณหมายถึงอะไรคะ”เธอยังไม่แน่ใจในสิ่งที่เขาพูด“ก็คืนแรกที่เราเจอกันไง ฉันทิ้งเธอไปทั้งๆที่เธอยังนอนหลับ ถ้าฉันย้อนเวลาได้ ฉันจะไม่ทำแบบนั้นเลย”เขาพูดพร้อมกับจ้องมองดวงตากลมโตอย่างรู้สึกผิด“คุณภีมจำเรื่องในคืนนั้นได้เหรอคะ คุณจำฉันได้จริงๆหรือว่าคุณแกล้งจำได้”เธอพูดด้วยน้ำเสียงเศร้าเล็กน้อย เพราะเธอคิดว่า เอมิเลียคงจะเล่าให้เขาฟังตามที่เธอเคยบอกเอมิเลีย เขาคงจะไม่ได้จดจำเรื่องราวในอดีตอย่างที่พูด“ฉันจำเธอได้ และที่ฉันต้องไปจากเธอแบบไม่บอกลา เพราะคืนนั้นเราไม่ได้มีอะไรกัน”ไอรินเองก็ยังรู้สึกสับสนเรื่องนี้ เธอยังไม่มั่นใจ ว่าแท้จริงแล้วคือ คืนนั้นหรือคืนที่อยู่บนเรือ คืนไหนเป็นคืนแรกที่เธอเสียตัวให้เขา เธอนิ่งเงียบเพื่อที่จะตั้งใจฟั
ตอนที่ 19 ตามหาจนเจอหนึ่งเดือนต่อมาภีรดล เดินทางถึงสนามบินสุวรรณภูมิในช่วงเช้ามืด ตลอดเวลา 1 เดือนที่ผ่านมา เขาแทบจะไม่ได้รับรู้เรื่องราวเกี่ยวกับไอรินเลย แม้แต่เอมิเลียก็ไม่สามารถติดต่อไอรินได้ เอมิเลียให้ข้อมูลเขาแค่เพียงว่า ไอรินติดต่อไปหา ตอนที่เธอกลับถึงประเทศไทยได้ 3 วัน และเธอยังบอกอีกว่า เธอได้สมัครประกวดนางงามเวทีหนึ่ง และน่าจะเป็นช่วงเก็บตัวเตรียมความพร้อม จากนั้นเธอก็ไม่ได้ติดต่อกลับไปหาเอมิเลียอีกเลย(พรึ่บ)ร่างสูงล้มตัวลงนอนกลางเตียงใหญ่ด้วยความเหนื่อยล้า นับตั้งแต่วันที่เขามีอะไรกับไอรินจนถึงวันนี้ ไม่มีวันไหนที่เขาไม่คิดถึงเธอ เขาคิดถึงเธอทุกลมหายใจ และคิดถึงเธอจนแทบจะบ้า“เวรกรรมของฉันสินะ ตอนนั้นฉันหนีไปแบบไม่ลาเธอสักคำ ปล่อยให้เธอเข้าใจผิด และคิดถึงฉันอยู่ฝ่ายเดียว จนเธอต้องทำทุกอย่างเพื่อตามหาฉัน ตอนนี้ฉันถึงได้กลับมาตามหาเธอ โดยที่ฉันไม่รู้ว่าเธออยู่ไหน เธอสบายดีหรือเปล่า เธอจะคิดถึงฉัน เหมือนที่ฉันคิดถึงเธอบ้างไหม”เขานอนเอาแขนเกยหน้าผาก แล้วพูดคนเดียวอยู่แบบนั้น ภีรดลเผลอหลับไปด้วยความเหนื่อยล้า และสะดุ้งตื่นขึ้นมาอีกทีในช่วงบ่าย“ฉันจะต้องตามเธอให้เจอจนได้ ไม
ตอนที่ 18 เรื่องราวเมื่อ 2 ปีก่อน“ฉันขอคุยกับเธอเกี่ยวกับไอซ์ได้ไหม”“ได้ค่ะ แต่ตอนนี้ฉันกำลังจะเข้างาน ฉันเลิกงานหกโมงเย็นค่ะ”เอมิเลียบอกกัปตันหนุ่ม“หลังเลิกงาน เธอขึ้นไปหาฉันที่ท้ายเรือบนชั้นดาดฟ้านะ”“ได้ค่ะ กัปตัน”ภีรดลกลับมาทำหน้าที่ควบคุมเรือในช่วงบ่าย วันนี้เป็นวันที่เขามีอาการเหม่อจนดูผิดปกติ“กัปตันครับ ไม่สบายหรือเปล่า ถ้าไม่สบายก็กลับไปพักผ่อนได้นะครับ พวกผมจะดูแลตรงนี้เอง”วิคเตอร์ ต้นหน ที่ทำหน้าที่ร่วมกันกับเขาพูดขึ้นด้วยความรู้สึกเป็นห่วง “อืม งั้นฉันกลับห้องก่อนนะ มีปัญหาอะไรก็โทรบอกฉันแล้วกัน”“ครับ”ร่างสูงก้าวขาออกจากห้องสะพานเดินเรือ เขาไม่ได้กลับห้องแต่อย่างใด เขาเลือกที่จะไปนั่งเหมื่อมองท้องทะเล เพื่อรอเวลาที่เอมิเลียเลิกงาน“กัปตันมีอะไรจะคุยกับฉันเหรอคะ”เอมิเลียยืนถามอยู่ห่างๆ หลังจากที่เธอเลิกงาน เธอรีบขึ้นมาที่ชั้นดาดฟ้าตามคำสั่งของเขา“มานั่งตรงนี้ก่อนสิ ฉันจะถามเธอเรื่องไอซ์น่ะ”เอมิเลียเดินมานั่งเก้าอี้หวายที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกับเขา“กัปตันจะถามอะไร ก็ถามฉันได้เลย ฉันจะตอบทุกเรื่องที่ฉันรู้เกี่ยวกับไอซ์”“ไอซ์คงจะเล่าเรื่องหลายอย่างให้เธอฟังสินะ”เขาถา
ตอนที่ 17 ไอซ์ไปจากที่นี่แล้ว“ทำไมต้องกลับไปนอนที่ห้องเธอด้วย นอนกับฉันมันจะเป็นอะไร”เขาถามเธอด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดพอสมควร“แล้วทำไมฉันต้องนอนที่ห้องคุณด้วยล่ะ เมื่อก่อนคุณก็ไม่ได้อยากอยู่ใกล้ฉันด้วยซ้ำ”เธอตอบกลับด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “แต่ตอนนี้ฉันอยากให้เธอนอนที่นี่ไง แล้วก็ไม่ต้องพูดมาก ถ้าเธอยังดื้อรั้นคิดจะกลับห้อง ฉันก็จะจับเธอกระแทกทั้งคืน ลองดูไหมล่ะ”“มะ...ไม่เอา ฉัน...เจ็บ”ไอรินกลัวว่าเขาจะทำแบบนั้นจริงๆ เธอจึงค่อยๆก้าวขาเดินไปที่เตียงนอน(พรึ่บ)“ว้าย!”เขาใช้สองแขนโอบกอดร่างเล็ก จนเธอล้มลงไปนอนในอ้อมกอดของเขา ทั้งสองมองจ้องกันอย่างลึกซึ้ง หัวใจดวงน้อยกำลังเต้นแรง เธอไม่กล้าที่จะดีดดิ้น แถมยังรู้สึกอบอุ่นเมื่ออยู่ในอ้อมกอดของเขา“นอนได้แล้ว ถ้าไม่อยากโดนเอา เข้าใจหรือเปล่า”“เข้าใจค่ะ” “ดีมาก เป็นเด็กเป็นเล็ก อย่าหัดดื้อรั้น เข้าใจไหม”เธอพยักหน้าตอบกลับ ก่อนจะหลับตาซุกหน้าเข้าหาอกแกร่ง ภีรดล อมยิ้มด้วยความพอใจ เด็กดื้อแสนร้ายที่เขารู้สึกเกลียดในวันนั้น กลับทำให้เขารู้สึกมีความสุขที่ได้โอบกอดเธอไว้แนบกายเวลาเลยผ่านมาหลายชั่วโมง เขายังคงนอนครุ่นคิด และมองหน้าคนที่กำลังนอน
“ถ้าเธอจะมากล่าวหาฉันอีก เชิญออกไปจากตรงนี้ เพราะที่ตรงนี้ไม่ใช่ที่นั่งของเธอ!”เขาพูดด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว“แล้วทำไมฉันถึงจะนั่งไม่ได้”“ก็เพราะที่ตรงนี้มีคนจะมานั่งไงล่ะ”ไอรินมองเขาอย่างเอาเรื่อง“คุณคิดว่าคุณไล่ฉัน แล้วฉันจะไปเหรอ”“คุณภีมคะ”ในขณะที่ทั้งสองกำลังเริ่มคุยกันด้วยน้ำเสียงที่ไม่มีใ
ไอรินพูดเรื่องราวทั้งหมดที่เคยเกิดขึ้นกับเธอและภีรดล ให้เอมิเลียฟังทั้งหมด“พี่เชื่อไอซ์นะ และพี่ก็เชื่อว่ากัปตันภีมจำไอซ์ไม่ได้ เพราะเขาก็คงจะเมามาก และนอกเวลางาน คุณภีมมักจะควงผู้หญิงในผับแบบไม่ซ้ำหน้า เป็นคนที่รักสนุกแต่ไม่คิดจะผูกพันน่ะ น้ำแตกก็แยกกันไป”“แล้วแบบนี้ไอซ์จะทำยังไงดี ไอซ์ชอบเขา ไอ
“หยุดเพ้อเจ้อได้แล้ว ถ้าเธอยังพูดเรื่องไร้สาระแบบนี้อีก เธออาจจะไม่ได้ทำงานบนเรือลำนี้อีก จำไว้”“คุณขู่ฉันเหรอคะ ฉันอุตส่าห์ข้ามน้ำข้ามทะเลมาเพื่อเจอคุณ คิดว่าฉันจะกลัวคำขู่ของคุณหรือไง”“นี่เธอกล้าท้าทายฉันเหรอ”“ฉันไม่ได้ท้าทายคุณ แต่ฉันมาที่นี่ เพื่อจะคุยกับคุณให้รู้เรื่อง ทำไมคุณถึงทิ้งฉันมาแบ
“คุณจะให้ผมรับผิดชอบอะไร บ้าไปแล้ว! ผมบอกว่าผมไม่รู้จักคุณไง อย่ามากล่าวหาผมมั่วๆ ถ้าไม่อยากได้เงินก็ไม่ต้องเอา ผมขอตัวนะ เชิญคุณเพ้อเจ้อไปตามสบายเลย”เขาพูดก่อนจะเดินจากไปด้วยอารมณ์โกรธ“คุณจำไว้นะ! ไม่ว่าคุณจะลืมฉันจริงๆ หรือว่าแกล้งลืม แต่ฉันจะทำให้คุณมารับผิดชอบชีวิตฉันให้ได้ จำไว้!”กัปตันภีรด







![เด็กแสบของคนเถื่อน (NC20+) [ซีรีส์ คนเถื่อน 3/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)