MasukShare
บทที่ 12
Tanggal publikasi:
2026-10-31 11:16:09
Bab terbaru
เด็กดื้อของพี่วิศวะ บทที่ 13
กมลมาลย์รีบทำกับข้าว คือข้าวผัดสำหรับหกที่ และไข่ดาว ก็เลยใช้เวลานานมากหน่อย เธอหวังว่าเขาจะยังไม่ลงมา ถ้าเขามาเธอจะทำหน้ายังไงล่ะ? นั่นสิจะทำหน้ายังไงดี ไม่ต้องได้เตรียมอะไรกันล่ะ ในเมื่อกำลังตอกไข่ใส่ถ้วยรอน้ำมันร้อนเพื่อทำไข่ดาว ยังไม่ทันลงมือทำเลยพี่ก็มายืนกอดอกพิงกรอบประตูแล้วทำหน้าดุใส่เธอแล้ว กมลมาลย์ถึงกับสะดุ้งเกือบทำไข่หลุดมือ “อุ๊ย!” “ตกใจอะไรคนหน้าเลือด”ทำหน้างอ ๆ ใส่น้อง ทำดุไว้ก่อน ยัยน้องก็พานตกใจ เห็นน้องทำหน้าเซียว ๆ ก็ยิ่งเล่นใหญ่...คนเจ้าเล่ห์นั้นพยายามกลั้นยิ้มไว้อย่างสุดความสามารถ “พี่อชิ หนูไม่ได้...” “เห็นพี่เป็นวัวเป็นควายเหรอคะ เอาพี่ไปขายห้าพัน” ยังไม่หยุด...ยัยน้องหัวเราะแหะ ๆ พอเห็นเขาโกรธเอาจริงเอาจังแบบนั้น “หนูเปล่า....หนู...” “ยังไม่พอนะ น้องกวางยัง...”คนตัวโตเล่นใหญ่สมบทบาท ด้วยการกัดปาก แล้วถอนใจอีกสามรอบติด น้องทำตาปริบ ๆ กับสิ่งที่พี่กำลังเล่นละครฉากใหญ่นั้น “นะ หนูทำอะไร?”ใจสั่นรอแล้ว...เช้าตื่นลืมตาพี่บอกให้คิดทบทว
เด็กดื้อของพี่วิศวะ บทที่ 12
พอเขาออกมาจากห้องของสาวน้อยก็รีบมองซ้ายขวาแล้วเข้าห้องตัวเอง ใจเต้นตุบ ๆ แหละ ก็ไปนอนห้องลูกสาวเขาแบบนั้น...คืนนี้เขาไม่ได้อยากไปล่วงเกินอะไรน้อง แต่...น้องนั่นแหละที่เกือบจะล่วงเกินเขา โชคดีที่ไม่มีใครผ่านมาทางนี้ เขาไม่รู้ว่าพอเขาปิดประตูห้องแล้ว ก็มีวิลาวิ่งปนย่องปราดขึ้นไปบนห้องของตัวเองเช่นกัน... ก่อนที่จะรีบอาบน้ำแต่งตัวแล้วเดินตัวเบาลงมายังห้องครัว มองนาฬิกาก็เกือบสิบโมงแล้ว ตายละฉันต้องรีบ...วิลารีบลงมายังชั้นล่าง เปิดประตูออกมาพบว่า ลูกน้องของเธอมายืนรอกันอยู่แล้วที่หน้าอู่ เพราะปรกติแล้วเธอจะเปิดอู่วันเสาร์ อาทิตย์เร็วกว่าวันอื่น และมีวันหยุดประจำอาทิตย์คือวันจันทร์ “ทำไมมาช้าจังเจ๊” เสียงทักของลูกน้องดังขึ้น ที่นี่ทุกคนเรียกเธอว่าเจ๊ ตอนแรกก็ไม่ค่อยชอบ แต่หลัง ๆ ก็ชิน ทำไมพออายุสามสิบอัปแล้วทุกคนเรียกเธอว่าเจ๊หมดนะ หรือว่าฉันจะดูแก่มากก็ไม่รู้ “ตื่นสายมั่งอะไรมั่งสิ เอ้า...มาแล้วก็ไปทำงานได้แล้วย่ะ”วิลาว่า ลูกน้องของเธอทยอยกันไปเข้าที่ประจำพวกเขาดูแลปัดกวาดความสะอาดเรียบร้อยของอู่ในตอนเช้าเย็น เป็นกิจวัตรประจำวัน ตระเตรียมเพื่อรอรับลูกค
เด็กดื้อของพี่วิศวะ บทที่ 11
เสียงโทรเข้าจากไลน์ดังขึ้นรัว ๆ ทำให้คนที่กำลังหลับอยู่งัวเงีย มือก็ไขว่คว้าไปรอบตัว จนถึงต้นกำเนิดของเสียง คือเจ้ากระเป๋าใบโปรดของเธอนั่นเอง มือของกมลมาลย์ควานเข้าไป แล้วก็นั่งแบบตายังไม่ตื่นดี กดรับวิดีโอคลอ หน้าของเพื่อนซี้ของเธอโผล่มาจากหน้าจอ พร้อมกับเสียงดังแจ้ว ๆ “ยัยกวาง แกประสบภัยเหมือนพวกฉันไหมอะ” “ประสบภัยอะไร?”สาวน้อยหยีตา แล้วมองจ้องไปยังภาพที่เพื่อนกำลังกวาดให้ดู พบว่าเห็นภาพที่ไม่น่าเชื่อนั่นคือ... มินตรานอนกลิ้งอยู่ข้างเตียงนอน คาดว่าน่าจะเป็นห้องของสุรเดช ส่วนสุรเดชนั้นเอาเท้าข้างหนึ่งของมินตาไปหนุนนอน อะไรกันนั่น! มันเกิดอะไรขึ้น “หืม...อะไรของพวกแกอะ” “น่าจะคุกกี้กัญของพี่เจ้าของร้านแน่เลย”มยุรินทร์เกาศีรษะแกรก ๆ เธอเม้มปากนิด ๆ แล้วก็ค่อย ๆ แพลนกล้องให้เห็นข้างตัวเธอ... ผู้ชายที่ไหนอะ! “เฮ้ย! อะไรนะยัยนกยูง มันเกิดอะไรขึ้น แกไปหิ้วใครมา” “นั่นสิ ฉันไปหิ้วใครมา...ใครวะ...ตอนแรกตื่นมานึกว่าพี่อชิอะ พี่อชิไปไหน ทำไมกลายมาเป็นตานี่” มยุรินทร์เขย่าพ่อหนุ่มคนนั้นเบา ๆ แต่เข
เด็กดื้อของพี่วิศวะ บทที่ 10
เมื่ออชิระกลับไปถึง ก็พบว่า... ยัยน้องเมา เมาสนิท น่าจะเมากัญ เมามากเสียด้วย โธ่... ตอนนี้ ยัยน้องไปยืนเต้นอยู่บนโต๊ะ โดยมีเพื่อน ๆ อีกสามคนหัวเราะชอบใจไม่มีใครห้ามใคร แถมมยุรินทร์ก็ทำท่าจะปีนอีกคน ไอ้พืชสีเขียวนี้ ถ้าเอามาผสมให้กินแบบขนม อาการออกฤทธิ์มันจะแรงกว่าสูบ หรือว่าเสพแบบอื่น ไอ้พี่ก็ยังไงนะ เอามาให้เด็กลอง แล้วเด็กแก๊งนี้ ก็พากันเมากัญ จนเสียอาการไปหมด น่าจะเพราะผสมไปกับเหล้าด้วย เขาได้แต่ส่ายหัวไม่รู้จะทำยังไง ตัวการก็หนีไปแล้วตอนนี้ หนีไปกับแม่น้องอีกต่างหาก...ต้องเรียกได้ว่ามาอยู่บ้านนี้ได้ไม่กี่วัน บันเทิงจริง ๆ นะชีวิตเขานี่ เขาไปนั่งกับแก๊งน้อง สังเกตอาการว่าเริ่มคุยกันไม่รู้เรื่องละ ก็เห็นควรว่าควรหยุดเวลาปาร์ตี้แล้ว... “บ้านช่องอยู่ไหนกันจำได้ไหมน่ะ”อชิระตอนนี้คว้ายัยน้องลงจากโต๊ะได้แล้ว ยัยน้องกำลังกอดเอวเขาอยู่ ซุกหน้ากับซอกแขนเขา ส่วนมยุรินทร์ก็กอดยัยน้องต่ออีกที อีกสองคนนั่งฝั่งตรงกันข้าม ออกแนวนั่งตาเยิ้มง่วง สุรเดชหลับไปแล้วเรียบร้อยตอนนี้ หลับคาวงไปอย่างหมดสภาพ “ปักหมุดให้แล้วลูกพี่” มินตรา สาวเท่ย
เด็กดื้อของพี่วิศวะ บทที่ 9
วิลาคว้าแขนของอชิระพาเดินดุ่ม ๆ มาที่ร้านขายโรตี เอ่ยสั่งโรตีอาบัง ร้านนั้นตั้งอยู่หน้าเซเว่น ไกลจากร้านของธงเทพราวสองร้อยเมตร นี่ฉันอยากกินโรตีเหรอ? วิลาถามตัวเองในใจ ขณะที่ถอนใจเฮือก“น้าวิ...เอ่อ...แอบแซ่บกับพี่ธงเหรอครับ” คำถามแรกเล่นเอาวิลาหน้าแดงแจ๊ด เธอตีแขนเขาอย่างเขิน ๆ แล้วหันซ้ายหันขวาก่อนจะหันมาจุ๊ปากกับชายหนุ่ม “ชูว์ เบา ๆ เดี๋ยวคนได้ยิน เง้อ...ทำไมโลกมันกลมแบบนี้ เรารู้จักกับธงด้วยเหรอ หะ!” “รู้จักสิครับ ผมเซอร์ไพรส์มากนะนี่บอกตรง ๆ น้าวิ” “เฮ้อ...น้าก็เซอร์ไพรส์เหมือนกันอะ ที่เรารู้จักกับธง แล้ว...ยัยกวางมาด้วยหรือเปล่าอะ?” “มาด้วยกันแหละครับ” “งั้นน้ารีบกลับบ้านก่อนดีกว่า”วิลากลอกตา ความสุขตื่นเต้นหายวับ เจอผู้ชายได้สองนาทีถ้วน เธอกับเขาคุยกันทางแชต วิดีโอคลอกันมามั่งก็หลายเดือนละ ไม่เคยได้นัดเจอกันนี่เป็นหนแรก เฮ้อ...แต่เอาวะ อย่างน้อยๆ เขาก็ตรงปก แล้วก็หล่อมาก...กว่าที่คิดไว้ ค่อยคิดอีกทีว่าจะคุยต่อหรือพอแค่นี้ วิลาคิดอย่างเซ็ง ๆ เขาเด็กไป เด็กมากกว่าเธอตั้งเจ็ดแปดปี เธอเป็นแม่หม้าย
เด็กดื้อของพี่วิศวะ บทที่ 8
“ทางนี้ อชิ” เสียงเรียกดังทักทายทันที เมื่อเขาเดินเข้าไปในร้านเหล้า ที่ตกแต่งไว้อย่างมีสไตล์แบบสิงห์นักบิด โดยมีรถฮาเล่ย์จอดไว้หน้าร้าน เป็นรถเก่าที่เอามาทำเป็นของตกแต่งร้าน มีพวกของสะสมของเจ้าของร้าน มาเป็นของตกแต่ง บางอย่างลูกค้าขอซื้อเอาดื้อ ๆ ก็มี ธงเทพขายบ้างให้บ้าง ไอ้ประการหลังที่ไปให้เขาฟรี เพราะบางทีคุยแล้วถูกคอ ไม่ก็โดนมอม เจ้าของร้านเลยให้ไปเฉย รู้ตัวอีกทีตอนสร่างเมา ก็ให้เศร้าเสียดายกับของบ้างชิ้น แต่ก็เอาเถอะสมบัติผลัดกันชมนั่นล่ะ “เพื่อน ๆ ของเรามารอแล้ว”เขาชี้ไปยังกลุ่ม สองสาวกับหนึ่งหนุ่ม ที่กำลังหัวเราะกันร่วน หัวเราะกันดังจนน่าผิดปรกติ ไม่รู้ไปโดนตัวไหนมา “มานานแล้วเหรอ?” กมลมาลย์เดินไปหาเพื่อน ๆ โดยมีอชิระตามมาหลังจากที่เขาแวะทักทายเจ้าของร้านแล้ว มยุรินทร์นั้นจัดเต็มมาในชุดสวย ชุดเดรสแบบกระโปรงสั้นสีแดง ตัดกับผิวขาว ๆ นั่นทำให้เจ้าตัวดูเด่นมากในที่นี่ ไหนจะส่วนบนที่พกมาเกินขนาดนั่นอีก ตอนนี้ทำให้เธอกลายเป็นจุดเด่นเรียกสายตาจากหนุ่ม ๆ ที่มาเดี่ยว มองกันมาตาเป็นมัน ส่วนอีกคนไม่อยากเด่นก็ดันเด่น เพราะรูปร่างหน้าตานั่นแหละ ผู้หญิง
Anda juga akan menyukai
เศรษฐีสาวขอเอาคืน
เกาลัดไม่หวาน82.3K Dibacaแอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน NC 25++
ลานิรินน์202.5K Dibacaเกิดมาร่าน
Beefy Cat217.1K Dibacaรอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด323.2K Dibacaไม่ได้อยากเป็นสตรีหมายเลขหนึ่งของท่านประธานาธิบดีสักหน่อย!
หนูแดงตัวน้อย107 Dibacaกัปตันของพี่คะน้า
Chorchorwa74 Dibacaลูกสาวเพื่อน
Sadistic_X147 Dibacaเปลี่ยนคืนเหงาเป็นเราสอง
จินต์พิชา120 Dibaca
