FAZER LOGINCompartilhar
บทที่ 4
Data de publicação:
2026-10-18 01:12:05“ยัยกวางใครมาส่งอะ”
วันนี้เธอซ้อนรถมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์สีแดง มีหนุ่มใส่เสื้อชอปวิศวะมาส่ง เพื่อนๆ ก็เลยแตกตื่นกันใหญ่ ก็เพราะกมลมาลย์มีประวัติดีไม่เคยมีหนุ่มมาวุ่นวาย ตั้งแต่เรียนปีหนึ่ง ถึงจะ ป๊อบเงียบ ๆ ในหมู่นักศึกษาชายคณะเดียวกันพอสมควร แต่ก็ไม่เห็นว่า กมลมาลย์จะยอมใจอ่อนเป็นแฟนกับใครสักที
“พี่ที่บ้าน”
ทำหน้าเบื่อหน่ายนิด ๆ แต่แก้มแดง แถมยังเอามือเกา ๆ ปิด ๆ ตรงคอ มีพิรุธสุด ๆ แค่เพื่อนพูดถึงพี่เข้า
พี่พาเธอแวะร้านยาหน้าหมู่บ้าน ซื้อพลาสเตอร์แล้วเอาแปะคอให้ ไม่มีใครพูดอะไรกันว่า มันเกิดเพราะอะไร เขาไม่ได้ล้อเลียนอะไรอีก ตอนเธอซ้อนรถมาพี่ก็ไม่ได้ขี่ฉวัดเฉวียนให้เธอต้องกลัวแต่อย่างใด แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็กอดเอวเขาแน่นเพราะกลัวตก หลับหูหลับตาเกาะเขาแน่นมาจนถึงมอ
“พี่ที่บ้าน แกมีพี่ชายตั้งแต่เมื่อไหร่ยัยกวาง”
มยุรินทร์ทรุดลงนั่งตรงกันข้ามพลางทำตาโต ไม่เห็นหรอกหน้า เพราะใส่หมวกกันน็อกเต็มใบ แต่จากหุ่น จากมาดที่เห็น ขายาวมาก...สเปกชายในฝันชัดๆ แบบนี้ แถมใส่เสื้อชอปมอดังอีกต่างหาก ไม่สนใจไหวเหรอ?
“เพิ่งมี”
ตอบแล้วย่นจมูกน้อย ๆ มือรับแก้วชานมเย็นมาจากเพื่อนอีกคน ที่ไปซื้อมาฝาก
“ขอบใจนะยัยมิน”
“หล่อมากอะ แนะนำมั่งสิ”
มยุรินทร์ออกอาการระริกระรี้ คันขึ้นมาทันที ทำให้สุรเดชหนุ่มหนึ่งเดียวในกลุ่มค้อนขวับ
“นี่หล่อนเห็นทะลุหมวกกันน็อกเลยเหรอนังตัวดี พี่ชายเพื่อนก็เว้นมั่งเฮ้อ เกิดเปิดหมวกมาตาเหล่ล่ะ? หะนังนกยูง”
“ขายาวแปดเมตร ใส่ชอปสีนี้อีก หุ่นดี๊ดี ยอมให้ย่ำยีไม่เกี่ยงหน้าตาค่า ให้ใส่หมวกกันน็อกไว้ทุกเวลา เพื่อนขาก็ฟินแล้ว”
“ยัยบ้า”
คำพูดของมยุรินทร์เรียกให้เกิดเสียงหัวเราะดังกันในกลุ่ม ตอนนี้ทุกคนในกลุ่มเรียกได้ว่าโสดล้วน ๆ โสดเป็นเพื่อนกมลมาลย์เพราะต่างเพิ่งอกหักกันมาถ้วนหน้า จากที่หนีเธอไปมีแฟนกัน ตอนนี้กลับมาซบอก เห็นละว่า มีเพื่อนดีกว่าแฟน หึ!
“เย็นนี้ตี้กันไหมยัยกวาง”
“ตี้อะไรอะ”
กมลมาลย์มองคนชวนพลางทำคิ้วขมวด แล้วมองหน้าเพื่อนเรียงคน เธอเป็นคนตัวเล็กเอวบางที่สุดในกลุ่ม แต่งตัวเรียบร้อย เรียนเก่ง ซื่อ ๆ บุคลิกเด็กเนิร์ด เลยดูเหมือนเจ้าหญิงผู้เรียบร้อยน่าถนอมประจำกลุ่ม
มยุรินทร์ คนนี้เป็นสาวหุ่นแซ่บ 36 25 38 ใส่ชุดนักศึกษาไซซ์ s เข้าไปอีกให้รัดแน่นตรงส่วนภูเขามหึมา ลูกสาวเถ้าแก่ร้านทอง มาเรียนเป็นงานอดิเรกตามใจพ่อ เน้นมาเหล่หนุ่ม เรียนมาสองปีมีแฟนแล้วหกคน...ตอนนี้กำลังล้วงหยิบกระจกออกมาเสริมแต่งความงาม
สุรเดชหนุ่มเกย์ หน้าหล่อ สะอาดหุ่นดี ความแรดอาจจะพอ ๆ กับมยุรินทร์ แต่เป็นพวกไม่ออกอาการ เจ้าชู้เงียบ เหตุเกิดรถไฟชนกันทีสามคันรวดมาแล้วจนต้องแกล้งเป็นลมกลางวงรถไปหนีตายเอาดื้อ ๆ ถึงจะซ่าแต่เรื่องเรียนไม่มีเสีย เรียนเก่งพอ ๆ กับกมลมาลย์
คนสุดท้ายของกลุ่ม มินตรา คนนี้เป็นสาวเซอร์ ๆ ติสต์หน่อย ๆ สาวผมสั้นที่ให้ลุคยูนีค เธอเป็นสาวผิวขาวตาคม สูง 175 หุ่นดี จริงๆ ชอบผู้ชายแต่มีสาวมาจีบมากกว่าหนุ่ม ล่าสุดก็ลองคบกับผู้หญิงดู ไหน ๆ ก็มีแต่ผู้หญิงมาชอบ สุดท้ายไม่ไหว ไม่สู้ สาวเอาแต่ใจมากไป กำลังคิดอยู่ว่าต่อไปจะลองคบกับผู้ชาย หรือว่าเพศไหนดี? เพราะลองแล้วทั้งสองแบบ ไม่ค่อยเข้าที เป็นสาวสายตี้ ขี้เมา แต่ดันเรียนเก่งที่สุดในกลุ่ม ถ้าไม่ติดว่ามัวแต่เมาจนมาเรียนไม่ทันเวลาเรียนจะไม่พอ หรือลืมมาสอบ ผลการเรียนก็จะเลิศกว่าใคร
“ตี้ที่ฉันอกหัก”
มินตราชี้นิ้วที่ตัวเอง แล้วยักไหล่ พลางกลอกตา
“ผู้หญิงแม่งเข้าใจยาก”
“นังมิน หล่อนเป็นผู้หญิงค่ะ”
“เอ่อ ลืม”
ว่าแล้วก็ยักไหล่อีกที พลางยิ้มหวาน ตาของเธอเป็นประกายมีเสน่ห์ เป็นผู้หญิงที่เท่มาก กมลมาลย์จ้องนาน ๆ ก็พานจะเคลิ้ม เอ๊ะ...นี่จิตใจฉันเป็นอะไรกันนี่ หรือเราจะเสพซีรีส์ยูริมากไปนะ
“จริง ๆ แค่อยากแดกเหล้าอะ เหงาปาก”
แน่ะ สรุปเสร็จ พร้อมกับหันมายักคิ้วให้กับสาวเรียบร้อยหนึ่งเดียวในกลุ่ม
“นะ ยัยกวาง ไปตี้กันเย็นนี้”
“เอ่อ...”
“เดี๋ยวขอแกแม่แกให้ ว่าแกนอนห้องฉันคืนนี้”
มยุรินทร์ทำท่าจะคว้าโทรศัพท์มาไลน์หาแม่เพื่อน แต่กมลมาลย์รีบห้ามไว้ก่อน
“ขืนแกขอแม่คงให้ไปหรอก รอบก่อนก็มีเรื่องทีแล้วอะ จำไม่ได้เหรอ”
เท้าความถึงความหลัง วันนั้นก็โกหกแม่แบบนี้แหละ แต่จริง ๆ แล้ว ชาวแก๊งพาเธอไปต่างจังหวัด ไปนอนค้างคืนกางเต็นท์กัน คุณวิลาเลยเอ็ดเอาแถมโดนทำโทษด้วย แล้วแผลก็เพิ่งจะหมาด ๆ จริง ๆ แล้วเธอไม่ได้ตั้งใจจะโกหกเลย ยัยนกยูงพูดไม่หมด บอกจะพามานอนด้วย แต่ดันพาไปนอนด้วยถึงเขาใหญ่ เมากันแประ ถ่ายคลิปไว้อีกต่างหาก แล้วสภาพที่เธอเมาแล้วไปปีนเสาไฟ...โวยวายแตกตื่นกันทั้งลานกานเต็นท์ ก็ทำให้แม่ของเธอเกือบเป็นลม
ทำไปได้นะยัยกวาง
การกินเหล้าหนแรก เมาปลิ้นหนแรก ที่เป็นประวัติศาสตร์กันเลยทีเดียว เง้อ...
“ว้าย...ลืม”
“แกแหละ ให้ฉันตอแหลแม่ยัยกวาง แถมยังให้ฉันมอมเหล้านางอีก ถ่ายคลิปไว้อีก วงเกือบแตก เกือบได้เลิกคบกันเหมือนที่ฉันเลิกคบผัว”
สุรเดชเอานิ้วจิ้มหน้าผากนังตัวดีประจำกลุ่ม ที่ร้องอุ๊ย! แล้วเอ่ยเสียงอ่อย
“เพื่อนไม่รู้อะ เพื่อนกลัวแม่ไม่ให้ไป เลยโกหกไว้ก่อนอะดิ ส่วนเรื่องยัยกวางเมา ฉันไม่ใช่คนผิด ผิดที่มันแหละ สาระแนคออ่อน”
“อ้าว...”
ทำแก้มป่องใส่เพื่อน แล้วทำหน้างอ
“งื้อ...เอ่อ...งั้นไปกันเองเหอะเย็นนี้อะ”
“ไปด้วยกันดิ อยากชุมนุมกะแก๊ง แกเมาแล้วตลก ฮาดี”
มินตราชวน เธอเสยผมแล้วยกแก้วเก็บความเย็นขึ้นดูด พร้อมกับทำหน้าเคลิ้ม
“ฮ้าย สดชื่น เอื๊อก”
“เอาอะไรมากินอะ นังมิน มาชิมดิ๊”
มือของสุรเดชทำจะคว้า แต่มินตราเอาหลบแล้วแลบลิ้นใส่
“ไม่ได้ น้ำอมฤตเพื่อน คนอื่นกินไม่ได้ พระอินทร์ลงโทษ”
ฟังแล้วแปลก ๆ พิกล กมลมาลย์เลยคว้าแย่งแล้วเอามาดม พลางทำหน้ายู่ยี่
“ยัยมิน นี่มันเหล้าอะ”
“เหล้าที่ไหนเบียร์”
“โห...แก...อื้อหือ”
สุรเดชหันซ้ายแลขวา เพื่อนเขานี่มันแสบจริง ๆ
“เดี๋ยวจารย์เห็น แกซวยแน่ๆ นังมิน”
“ถ้าไม่เติมเรียนไม่หมดวันแน่ๆ เมื่อคืนอิพี่ชายฉันสิ ลากคอไปชวนตี้เกือบสว่าง ดีนะเติมใส่แก้วนี้ไว้ จิบ ๆ ประคองอาการเลยไม่แฮงก์”
แม่สาวสายตี้ว่า เพื่อนทั้งสามมองตากัน ตำราไหนของมันละนั่น ยัยมินเอ๊ย...แกเดินออกนอกชายคายามฝนตก น่าจะฟ้าผ่าเอาแหง คอทองแดงขนาดนี้
“แล้วแกก็จะยังชวนไปตี้อีก?”
คำถามนี้มาจากกมลมาลย์ เพื่อนของเธอพยักหน้าก่อนจะยิ้มหวาน
“อื้อ...ไหน ๆ ก็สองวันติดแล้ว อยากทำสถิติ”
“นังมิน!”
หนนี้สามเสียงประสานกัน แล้วพากันส่ายหน้า ขณะที่มินตราหัวเราะร่วนชอบใจ ก็น่ะ...เธอเป็นคนแปลก ๆ สักหน่อย คนในกลุ่มของกมลมาลย์เรียนเก่งทุกคน ยกเว้น มยุรินทร์ไว้คน คนหลังนี้ไม่ชอบเรียนมากกว่า ถึงขนาดไม่ชอบก็เรียนไม่เคยตก ถ้าตั้งใจเรียนจริงจังก็คงจะฟาดเกรดเอทุกวิชาเหมือนกัน
แบบนี้วิลาแม่ของกมลมาลย์ถึงได้วางใจให้ลูกสาวได้คบหา เพราะเธอรู้จักเพื่อน ๆ ของลูกครบทุกคน ถ้าวันนั้นไม่พากันโกหกไปค้างต่างจังหวัดเธอก็คงไม่ลงโทษลูกและห้ามไปไหนมาไหนกับเพื่อนซี้สองเดือนเป็นการลงโทษ กมลมาลย์ก็โมโหแม่หน่อย ๆ แล้วเรื่องนี้ พอมาเจอเรื่องว่าแม่แอบคุยกับเด็กเข้าอีก จะเอาคนมาแทนที่บิดา ที่เธอพอจะมีความหวังอยากดึงให้ท่านกลับมาดีกับแม่ กมลมาลย์เลยงอนแม่ป่อง ๆ ไปเลยพักนี้
ไหนจะแม่พาอีตาอชิมาอยู่ในบ้านอีก
เฮ้อ พักนี้มีแต่เรื่อง จะว่าไปก็ชักจะไปอยากตี้ให้ลืม ๆ แต่งานนี้ไม่ปีนอีกแล้วนะเสาไฟอะ
“ตกลงเอาไง พรุ่งนี้วันหยุด ไปขอแม่ให้มะ แม่วิใจดีแหละ ไปกินกันแถว ๆ อู่แกก็ได้นะยัยกวาง แม่แกจะได้ไม่ห่วง”
“อืม...ฉันทะเลาะกะแม่สิพักนี้ ไม่อยากขออะ”
กมลมาลย์เม้มปากนิด ๆ แล้วเพิ่งคิดขึ้นได้ว่า เย็นนี้อชิระจะมารับเธอกลับอู่ เพราะเขาบอกไว้ว่าจะมารับเธอทั้งขาไปและกลับ
เอาไงดีนะ
หรือจะชวนเขาไปตี้กะเพื่อน ๆ ของเธอดี จะได้ให้เขาคุยกับแม่ดูด้วย
“เดี๋ยวเย็นนี้พี่อชิมารับ ฉันจะให้พี่อชิลองคุยกะแม่ดู”
“สุดหล่อขายาวแปดเมตรชื่ออชิเหรอ อร๊าย ชื่อน่ารัก คล้องจองกับฉันมาก อชิ นกยูง”
“นังนกยูง คล้องจองกันยังไงก่อนยะ คนละพยัญชนะ คนละตัวสะกดเลย อยู่ไหนนะคำคล้องจอง”
สุรเดชเบรกดังเอี๊ยด
“ใจไงล่ะยะ ใจมันคล้องกัน”
มยุรินทร์หัวเราะจนตาปิด แล้วหันมายิ้มหวานจ๋อยส่งให้กับกมลมาลย์
“ยัยกวางช่วยเชียร์อัปฉันกับพี่อชิด้วยละ เพื่อนอยากมีคนดามใจ”
“ขอห้าร้อย”
แกล้งว่าไปงั้น แต่เพื่อนเธอดันโอนจริง แถมโอนตั้งห้าพันแน่ะ ป๋าสุดๆ ยัยนกยูง
“อะ ค่าแม่สื่อ อย่าลืมนะยะ”
กมลมาลย์ยิ้มกว้างละหนนี้ เออ ก็ดีเหมือนกันนะ ผลักเขาให้ปิ๊งกับยัยนกยูงไป เขาจะได้ไม่มาทำให้เธอรู้สึกแปลกประหลาดอีก
ไอ้จูบแรกที่เสียไปแล้วล่ะ เสียงหนึ่งดังเตือนในหัว หน้าของเธอแดงก่ำขึ้นมาทันที
ก็...
เอาเหอะ รับเงินเพื่อนมาแล้วห้าพัน ก็ต้องตามนั้น เธอไม่ได้อยากมีแฟน ยิ่งเป็นเขา...ไม่เอาดีกว่า
Último capítulo
เด็กดื้อของพี่วิศวะ บทที่ 7
ชิล ๆ เย็นนี้พร้อมกับแก๊งเพื่อนของเธอ มารดาก็เอ่ยอนุญาต ดูท่าทางจะอารมณ์ดีมาก ๆ กมลมาลย์ไม่วายหันมาสั่งแม่ทิ้งท้าย ว่าห้ามหนีไปไหนนะ วันนี้ไม่ไปไหนนะ วิลาโบกมือให้ลูกสาวเป็นเชิงว่าไม่ไปไหนแน่แล้ว จะกินเบียร์อยู่บ้านวันนี้สบายใจ ชิลอยู่บ้านดีกว่า กมลมาลย์มองหน้าแม่ก่อนจะเม้มปากนิด ๆ เครียดเบา ๆ กลัวแม่จะแอบหนีเที่ยว แต่ก็น่ะ...รับมาแล้วห้าพันขอพาเหยื่อ เอ๊ย พาพี่ไปหาเพื่อนแป๊บ เธอส่งเธอเสิร์ฟแล้วก็ถือกว่าหมดหน้าที่ จะได้แฮปปี้ใช้เงินเพื่อนสบายหน่อย “แม่ไม่ไปไหนจริงๆ นะ” ยังไม่วายก่อนออกบ้านก็ทักแม่อีกที สาวน้อยเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว เป็นเสื้อครอบสีดำ สกรีนลายคิตตี้น่ารัก กางเกงยีนสีซีดขากระบอก ผมยาวมัดเป็นหางม้า แต่งหน้านิดหน่อย พร้อมกับสะพายกระเป๋าผ้าสีแดงลายจุดใบโปรด ใบนี้เป็นงานฝีมือทำเองตั้งแต่ มอหก ส่งครูเสร็จก็เอามาใช้เป็นของประจำกาย เพราะใส่ของได้เยอะดี “จะให้ไปไหนล่ะ? เรานั่นแหละ อย่าหนักนักนะ อย่าไปปีนเสาไฟที่ไหนอีกนะยัยตัวดื้อของแม่” “แม่!” หน้าแดงก่ำขึ้นทันที คนข้าง ๆ ที่ยืนรอน้องอยู่เงียบ ๆ เลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง ปีนเสาไฟ? อะไรยั
เด็กดื้อของพี่วิศวะ บทที่ 6
วันนี้พอกลับมาถึงบ้าน ที่อู่ก็มีเรื่องวุ่นวายนิดหน่อย เพราะช่างใหญ่ประจำอู่จู่ ๆ ก็ลา แม่ของเธอเลยหน้าหงิกมาก ท่านเดินวนไปวนมา บ่น ๆ พวกลูกน้องก็ได้แต่ทำหน้าเจื่อน ๆ สงสารเจ๊วิลานั่นแหละ รู้ๆ กันว่าช่างใหญ่เป็นคนแบบไหน ก็ไม่มีใครกล้าแตะ เจ้าของอู่ยังต้องกลัวเกรงใจ โอ๋สุดเบอร์ เพราะไม่มีใครทำงานได้ดีเท่าเขา เก่งเท่าเขา อู่ของวิลาต้องพึ่งพาเขานั่นแหละ สำหรับงานใหญ่อย่างการยกเครื่องใหม่แล้วตอนนี้งานก็ยังคาอยู่ นัดลูกค้าพรุ่งนี้ แต่ช่างใหญ่ประจำอู่ดันเบี้ยว จะไม่ให้เครียดได้ยังไงกัน “จะทำยังไงดีนะ เฮ้อ...” วิลาถึงกับกุมขมับนั่งแปะอย่างหมดแรง ลูกน้องส่งสายตาสงสารมาให้แต่ไม่มีใครพูดอะไร เพราะรู้ ๆ กันว่า ขืนพูดไปจะมีคนคาบไปรายงาน นิวัฒน์ และนั่นอาจจะงานเข้ากันได้ อู่นี้คนใหญ่จริงๆ คือกู! นายช่างคนนี้พูดแบบนั้น เขาอยู่กับวิลามาหลายปี ตอนแรก ๆ ก็ดี หลัง ๆ ก็กร่าง แถมยังจ้องกมลมาลย์ด้วยสายตากรุ้มกริ่ม คนทั้งอู่รู้ วิลานั้นไม่ค่อยได้สังเกตนัก เพราะนิวัฒน์เองก็ระวังไม่ทำรุ่มร่ามต่อหน้าเธอ “มีอะไรหรือครับน้าวิ” “ก็นั่นไง”วิ
เด็กดื้อของพี่วิศวะ บทที่ 5
เดอะแก๊งของกมลมาลย์ ต่างพากันตั้งหน้าตั้งตารอจ้องหน้าพี่วิศวะชอปน้ำเงินขายาวแปดเมตรด้วยอาการใจเต้นตุบต่อม ว่าจะหล่อจริงอย่างจินตนาการไหม ก็เลยพากันไปมุงครบแก๊งอย่างพร้อมเพรียงกัน โดยมีกมลมาลย์มองค้อนพวกเขาอยู่ แต่ก็ห้ามไม่ได้นี่ เฮ้อ...แถมรับเงินยัยนกยูงมาแล้วตั้งห้าพัน จะหว่านล้อมพี่ยังไงนะ ให้ไปปาร์ตี้ด้วยเย็นนี้ คิดในใจ ขณะที่มองไปยังถนนที่มีรถแล่นมาคันแล้วคันเล่า เธอนัดกับพี่ตรงนี้ เขาบอกว่าจะมารับตรงที่มาส่ง ตอนสี่โมงครึ่ง เธอยกนาฬิกาขึ้นดู ตอนนี้เพิ่งจะสี่โมงสิบนาที เธอก็ใจเต้นไม่แพ้เดอะแก๊งนั่นแหละ คิดคำอยู่ว่า จะชวนเขาไปยังไงดี “นี่ ไปรอที่ร้านก่อนไป๊!”หันมาไล่ยัยตัวแสบ ที่ดูจะตื่นเต้นหนักมากกว่าเธอ เดินวนไปเดินวนมาไม่พักจนเธอเวียนหัว “เออ ปะ ไปเผาหัวรอก่อน”คนอยากตี้ที่สุดในกลุ่มลุกขึ้น ถือกระบอกเก็บความเย็นมาดูดแต่ปรากฏว่าเหลือแต่น้ำแข็ง ก็ทำหน้าเซ็ง “ยัยคุณมิน ถ้าหมอเจาะเลือดหล่อนเนี่ย คงจะเจอเหล้ามากกว่าเลือดละ”อดว่าเอาไม่ได้ ไม่ใช่อะไรแหละ ห่วง มินตาหัวเราะหึ ๆ พร้อมกับเอ่ยเสียงง่วง ๆ “ดีสิ เวลาฉัน
เด็กดื้อของพี่วิศวะ บทที่ 4
“ยัยกวางใครมาส่งอะ”วันนี้เธอซ้อนรถมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์สีแดง มีหนุ่มใส่เสื้อชอปวิศวะมาส่ง เพื่อนๆ ก็เลยแตกตื่นกันใหญ่ ก็เพราะกมลมาลย์มีประวัติดีไม่เคยมีหนุ่มมาวุ่นวาย ตั้งแต่เรียนปีหนึ่ง ถึงจะ ป๊อบเงียบ ๆ ในหมู่นักศึกษาชายคณะเดียวกันพอสมควร แต่ก็ไม่เห็นว่า กมลมาลย์จะยอมใจอ่อนเป็นแฟนกับใครสักที“พี่ที่บ้าน”ทำหน้าเบื่อหน่ายนิด ๆ แต่แก้มแดง แถมยังเอามือเกา ๆ ปิด ๆ ตรงคอ มีพิรุธสุด ๆ แค่เพื่อนพูดถึงพี่เข้าพี่พาเธอแวะร้านยาหน้าหมู่บ้าน ซื้อพลาสเตอร์แล้วเอาแปะคอให้ ไม่มีใครพูดอะไรกันว่า มันเกิดเพราะอะไร เขาไม่ได้ล้อเลียนอะไรอีก ตอนเธอซ้อนรถมาพี่ก็ไม่ได้ขี่ฉวัดเฉวียนให้เธอต้องกลัวแต่อย่างใด แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็กอดเอวเขาแน่นเพราะกลัวตก หลับหูหลับตาเกาะเขาแน่นมาจนถึงมอ“พี่ที่บ้าน แกมีพี่ชายตั้งแต่เมื่อไหร่ยัยกวาง”มยุรินทร์ทรุดลงนั่งตรงกันข้ามพลางทำตาโต ไม่เห็นหรอกหน้า เพราะใส่หมวกกันน็อกเต็มใบ แต่จากหุ่น จากมาดที่เห็น ขายาวมาก...สเปกชายในฝันชัดๆ แบบนี้ แถมใส่เสื้อชอปมอดังอีกต่างหาก ไม่สนใจไหวเหรอ?“เพิ่งมี” ตอบแล้วย่นจมูกน้อย ๆ มือรับแก้วชานมเย็นมาจากเพื่อนอีกคน ที่ไปซื้อมาฝาก “ขอบ
เด็กดื้อของพี่วิศวะ บทที่ 3
กมลมาลย์นอนไม่หลับเกือบทั้งคืน! ยังผลให้วันนี้ เธอตาดำปื๋อ แล้วสมองอ๊องหน่อย ๆ เริ่มตั้งแต่หยิบเสื้อมาใส่กลับด้าน โดยไม่รู้ตัว หน้าวันนี้ก็แต่งอ่อนๆ แบบทุกวัน แต่...เธอแต่งหน้าข้างเดียว! ใช่แต่งไปก็หาวไป หลับตาแต่งด้วยซ้ำ ไม่แต่งก็ไม่ได้สมองสั่งการแบบออโต้ ไม่งั้นยัยนกยูงจะอำว่าอ่อมไม่เริด สาวน้อยเดินลงมายังชั้นสองที่เป็นห้องครัวของบ้าน แม่ของเธอก็สภาพไม่ต่าง...เพราะเมื่อคืนแฮงก์หนักถึงขนาดขึ้นไปนอนไม่ไหว นอนมันตรงโซฟารับลูกค้าอู่นั่นแหละ มีอยู่หนึ่งคนที่สภาพดีที่สุดของบ้าน คืออชิระ สมาชิกใหม่ เขามองหน้าของกมลมาลย์ ที่พอเห็นหน้าเขา ยัยน้องก็ถลึงตาใส่ อชิระนั้นกลั้นขำจนแก้มตุ่ย แล้วเมินมองไปทางอื่น เธอทรุดตัวลงนั่งแบบกระแทก ๆ ให้รู้กันทั้งโต๊ะแหละว่าเธอไม่พอใจ ใครจะทำไมอะ! วิลาผู้ที่ปรือตาขึ้นมามองหน้ายัยดื้อของบ้าน ถึงกับสั่นหน้า มองจ้องลูกสาวอีกหน อีทีนี้ปล่อยหัวเราะออกมาครืนใหญ่สร่างเมากันเลยทีเดียว ส่วนอชิระกลัวน้องโกรธ เขาเลยทำทีเป็นลุกจากโต๊ะหนีไปหัวเราะในห้องน้ำ ได้ยินเสียงแว่ว ๆ แหละ แต่กมลมาลย์ที่ยังงงว่าแม่ขำอะไร เลยกอดอก แล้วถา
เด็กดื้อของพี่วิศวะ บทที่ 2
เมื่อเห็นเตียงเขาก็ขึ้นไปนอน...ไม่ได้เปิดไฟ เขาพบว่าห้องเย็นฉ่ำไปด้วยเครื่องปรับอากาศ พอเมา ๆ มาเจอแอร์เย็น ๆ ตาก็เลยหลับพริ้ม มือของเขาคว้าหมอนข้างไปกอดอย่างเคยชิน แต่ทว่า สิ่งที่เขาคว้ามากอดดันไม่ใช่หมอนข้าง... ในสติลางเลือนของอชิระ เขาพบว่าเขากำลังฝัน... เอ... หรือว่าไม่ได้ฝันแค่เมาวะ เขานอนกอด...ผู้หญิงร่างนุ่ม สัดส่วนโค้งเว้าเย้าใจชาย แรงขับเคลื่อนอันแรงร้อนในจิตใต้สำนึกของผู้ชาย เดือดพล่านขึ้นมา ยิ่งเขาไม่มีสติด้วยแล้ว อชิระก็ปล่อยใจโดยไม่มีอะไรฉุดรั้ง เขาซุกหน้าลงกับซอกคอของสาวในฝัน แล้วเริ่มซุกไซ้ไปมา หอมมาก เหมือนจริงเหลือเกิน ฝันดีมากเลย...คืนนี้ คนที่กำลังนอนหลับสนิทเพราะฤทธิ์ยาแก้ปวด เมื่อจู่ ๆ ถูกดึงเข้าไปในวงแขนกรุ่นกลิ่นแอลกอฮอล์ปนกับกลิ่นหอมประจำตัว ต้องสะดุ้งตื่น เมื่อรับรู้ว่ากำลังมีอะไรบางอย่างไล้ไปมาที่ซอกคอของเธอ ทำให้เธอขนลุกเกรียวไปหมด ผิวนุ่มราวกับครีม กลิ่นหอมนั้นทำให้คนเมาระงับใจไม่ไหว งับตรงจุดที่ตัวเองสูดดมเมื่อครู่แล้วเริ่มดูดเบา ๆ กมลมาลย์ตื่นเต็มตาแล้วตอนนี้ เธอร้องอุทานเบา ๆ ริมฝีปา
Você também pode gostar
นางบำเรอแสนรัก
ดวงดาวบนหาดทราย160.0K visualizaçõesคุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!
ทะเลใต้205.5K visualizaçõesGardener คนสวนของคุณหนู
กาสะลอง84.5K visualizaçõesภรรยาในนาม
ชะนีติดมันส์283.5K visualizaçõesเลี้ยงรัก... คุณภีม
MummyPhukun118 visualizaçõesทริปสวาท The Lustful Journey
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko146 visualizaçõesคุณผู้ชายข้างบ้าน รับงานมั๊ยคะ?
Pyne D'zember167 visualizaçõesรวมเรื่องสั้น นิยายผู้ใหญ่
สตอเบอรี่สีชมพู735 visualizações
