FAZER LOGINCompartilhar
บทที่ 2
Data de publicação:
2026-10-18 01:10:45เมื่อเห็นเตียงเขาก็ขึ้นไปนอน...ไม่ได้เปิดไฟ เขาพบว่าห้องเย็นฉ่ำไปด้วยเครื่องปรับอากาศ พอเมา ๆ มาเจอแอร์เย็น ๆ ตาก็เลยหลับพริ้ม มือของเขาคว้าหมอนข้างไปกอดอย่างเคยชิน แต่ทว่า สิ่งที่เขาคว้ามากอดดันไม่ใช่หมอนข้าง...
ในสติลางเลือนของอชิระ เขาพบว่าเขากำลังฝัน...
เอ...
หรือว่าไม่ได้ฝันแค่เมาวะ
เขานอนกอด...ผู้หญิงร่างนุ่ม สัดส่วนโค้งเว้าเย้าใจชาย แรงขับเคลื่อนอันแรงร้อนในจิตใต้สำนึกของผู้ชาย เดือดพล่านขึ้นมา ยิ่งเขาไม่มีสติด้วยแล้ว อชิระก็ปล่อยใจโดยไม่มีอะไรฉุดรั้ง เขาซุกหน้าลงกับซอกคอของสาวในฝัน แล้วเริ่มซุกไซ้ไปมา หอมมาก เหมือนจริงเหลือเกิน ฝันดีมากเลย...คืนนี้
คนที่กำลังนอนหลับสนิทเพราะฤทธิ์ยาแก้ปวด เมื่อจู่ ๆ ถูกดึงเข้าไปในวงแขนกรุ่นกลิ่นแอลกอฮอล์ปนกับกลิ่นหอมประจำตัว ต้องสะดุ้งตื่น เมื่อรับรู้ว่ากำลังมีอะไรบางอย่างไล้ไปมาที่ซอกคอของเธอ ทำให้เธอขนลุกเกรียวไปหมด
ผิวนุ่มราวกับครีม กลิ่นหอมนั้นทำให้คนเมาระงับใจไม่ไหว งับตรงจุดที่ตัวเองสูดดมเมื่อครู่แล้วเริ่มดูดเบา ๆ กมลมาลย์ตื่นเต็มตาแล้วตอนนี้ เธอร้องอุทานเบา ๆ ริมฝีปากที่กำลังเพลิน ๆ กับผิวเนื้อหอม ๆ เลยเลื่อนมาที่ริมฝีปากที่เผยออุทานอย่างเหมาะเจาะ
“อื้อ...”
“อืม...”
เขากดริมฝีปากลงบดเคล้า คนโดนปล้นจูบทุบเขาอึกอัก ความตกใจทำให้เธอร้องไห้ แล้วน้ำตาของเธอทำให้อชิระรู้สึกตัวตอนนั้นแหละ เขาผละออกแล้วปรือตา มองวงหน้าเนียนของคนที่กำลังเผยอปากค้าง แล้วน้ำตาไหลพราก ๆ มองเขาเหมือนเห็นผี...
“นะ นาย”
“หืม นึกว่าใคร? พี่ฝันอยู่เหรอ?”
เขายิ้มให้กับเธอ เห็นจากแสงสลัวจากไฟที่เปิดไว้ตรงหัวเตียง โอ...รอยยิ้มนั้นทำให้สาวน้อยถึงกับเผลอมองนิ่งค้าง เขาหล่อเกินไป เหมือนกับเทพบุตรแสงจันทร์ ขณะที่อชิระเองก็มองเธอด้วยนัยน์ตาฉ่ำปรือ...อา...สาวน้อยในฝันนี้ สวยเหลือเกิน น่ารักมาก เธอสวมชุดนอนสีชมพูน่ารักแบบแขนสั้น ขาสั้นติดลูกไม้...แบบของมันบางเบา พอเขากอดกระชับไว้แบบนี้ก็รู้เลยว่า น้องไม่ได้ใส่อะไรใต้ชุดนอนนี่
เขาก็ผ่านประสบการณ์มาพอสมควรในวัยนี้ ด้วยรูปร่างหน้าตา และความเป็นดาวคณะ...ก็มักจะมีสาว ๆ ผ่านแวะเวียนมาในชีวิตจำนวนหนึ่ง
“ฝะ ฝัน อื้อ ฝันบ้าอะไร ออกไปนะ เข้ามาห้องฉันทำไม”
เมื่อพอจะรู้แล้วว่าอะไรเป็นอะไร เธอก็ทุบตีเขาแรง ๆ อชิระพอเจ็บเข้าก็เริ่มสร่าง แล้วเขาก็สะดุ้ง ปล่อยเธอเหมือนกำลังจับของร้อน
“เฮ้...นี่มันเกิดอะไรขึ้นวะ พี่มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?”
“อะ เอ่อ”
น้องทำตาปริบ ๆ โดนปล้นจูบแรกไปแบบงง ๆ
ก็จู่ ๆ เขาไม่ใช่เหรอมาบุกถึงห้องเธอถึงเตียงเธอ!
“โอ...”
อชิระเกาหัวจนผมยุ่งไปหมด ก่อนจะมองหน้าน้องที่ยังอ้าปากค้างมองเขาด้วยสายตาเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม จำหน้าน้องแม่นเลยละตอนนี้ คนอะไรน่าฟัดชะมัด ยิ่งผมยุ่งนิด ๆ แก้มแดงปากแดง ทำตาโตแบบนั้นมองเขา อชิระก็เกือบจะลืมตัว ‘ต่อ’ กับสิ่งที่ค้างไว้ แต่...ไม่ได้นี่หว่า
“นะ นายต่างหาก ทะ ที่เข้ามาอะ เข้ามาได้ยังไงกัน”
ความเคยชินว่าอยู่กันแค่สองคนแม่ลูก และไม่มีใครมาถึงชั้นนี้ ทำให้บางหนกมลมาลย์ก็หลงลืมที่จะลงกลอน แม้มารดาจะบอกเตือนในระยะหลังนี้ก็เถอะ เพราะช่างในอู่เป็นผู้ชายล้วน บางทีระวังตัวไว้ก่อนก็ดีกว่าที่เหตุจะเกิด
“คือ...พี่ขอโทษก็แล้วกัน ราตรีสวัสดิ์นะ”
เขายิ้มใส่ตาเธอ แล้วเอามือบีบแก้มเธออย่างมันเขี้ยว ยัยน้องร้องโอ๊ย เขาหัวเราะเบาๆ แล้วลุกขึ้นจากเตียงของเธอ ก่อนจะเดินเซน้อย ๆ แล้วเปิดประตูออกไปจากห้องเธอทิ้งให้เจ้าของห้องทำตาปริบ ๆ แล้วมองตามเขาไปอย่างงง ๆ
ก่อนจะสะดุ้งสุดตัวเมื่อประตูถูกเปิดผัวะเข้ามาอีกหน ยัยน้องร้องกรี๊ดเบา ๆ เขายิ้มเผล่ให้ตรงช่องประตูแล้วเอ่ยเสียงอ่อย
“ห้องพี่อยู่ไหน? รู้ไหม”
“ไม่รู้โว้ย ออกไปเดี๋ยวนี้นะ ตาบ้า!”
เธอคว้าเอาหมอนปาไปที่เขา แต่อชิระหลบทัน เขากดล็อกประตูให้เธอ ก็ยังไม่วายพูดให้เธอต้องโมโหอีก
“อะ พี่ปิดให้ วันหลังจากเผลอเปิดไว้อีกล่ะ ไม่อย่างนั้นพี่จะถือกว่ากวางอ่อยพี่”
“โอ๊ย! ไอ้คนบ้า”
หนนี้มือของสาวน้อยคว้าเอาโหลแก้วที่ใส่ดาวกระดาษที่พับไว้ตรงหัวเตียงมาถือไว้ เตรียมจะขว้างใส่ แต่ประตูห้องของเธอปิดเสียก่อน
กมลมาลย์ได้แต่โมโหหงุดหงิด เธอเอามือถูปากที่โดนเขาจูบเอา หมดกันจูบแรกของฉัน...ฮือ แม่นะแม่พาอีตานี่มาอยู่บ้านเราทำไม!
Último capítulo
เด็กดื้อของพี่วิศวะ บทที่ 7
ชิล ๆ เย็นนี้พร้อมกับแก๊งเพื่อนของเธอ มารดาก็เอ่ยอนุญาต ดูท่าทางจะอารมณ์ดีมาก ๆ กมลมาลย์ไม่วายหันมาสั่งแม่ทิ้งท้าย ว่าห้ามหนีไปไหนนะ วันนี้ไม่ไปไหนนะ วิลาโบกมือให้ลูกสาวเป็นเชิงว่าไม่ไปไหนแน่แล้ว จะกินเบียร์อยู่บ้านวันนี้สบายใจ ชิลอยู่บ้านดีกว่า กมลมาลย์มองหน้าแม่ก่อนจะเม้มปากนิด ๆ เครียดเบา ๆ กลัวแม่จะแอบหนีเที่ยว แต่ก็น่ะ...รับมาแล้วห้าพันขอพาเหยื่อ เอ๊ย พาพี่ไปหาเพื่อนแป๊บ เธอส่งเธอเสิร์ฟแล้วก็ถือกว่าหมดหน้าที่ จะได้แฮปปี้ใช้เงินเพื่อนสบายหน่อย “แม่ไม่ไปไหนจริงๆ นะ” ยังไม่วายก่อนออกบ้านก็ทักแม่อีกที สาวน้อยเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว เป็นเสื้อครอบสีดำ สกรีนลายคิตตี้น่ารัก กางเกงยีนสีซีดขากระบอก ผมยาวมัดเป็นหางม้า แต่งหน้านิดหน่อย พร้อมกับสะพายกระเป๋าผ้าสีแดงลายจุดใบโปรด ใบนี้เป็นงานฝีมือทำเองตั้งแต่ มอหก ส่งครูเสร็จก็เอามาใช้เป็นของประจำกาย เพราะใส่ของได้เยอะดี “จะให้ไปไหนล่ะ? เรานั่นแหละ อย่าหนักนักนะ อย่าไปปีนเสาไฟที่ไหนอีกนะยัยตัวดื้อของแม่” “แม่!” หน้าแดงก่ำขึ้นทันที คนข้าง ๆ ที่ยืนรอน้องอยู่เงียบ ๆ เลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง ปีนเสาไฟ? อะไรยั
เด็กดื้อของพี่วิศวะ บทที่ 6
วันนี้พอกลับมาถึงบ้าน ที่อู่ก็มีเรื่องวุ่นวายนิดหน่อย เพราะช่างใหญ่ประจำอู่จู่ ๆ ก็ลา แม่ของเธอเลยหน้าหงิกมาก ท่านเดินวนไปวนมา บ่น ๆ พวกลูกน้องก็ได้แต่ทำหน้าเจื่อน ๆ สงสารเจ๊วิลานั่นแหละ รู้ๆ กันว่าช่างใหญ่เป็นคนแบบไหน ก็ไม่มีใครกล้าแตะ เจ้าของอู่ยังต้องกลัวเกรงใจ โอ๋สุดเบอร์ เพราะไม่มีใครทำงานได้ดีเท่าเขา เก่งเท่าเขา อู่ของวิลาต้องพึ่งพาเขานั่นแหละ สำหรับงานใหญ่อย่างการยกเครื่องใหม่แล้วตอนนี้งานก็ยังคาอยู่ นัดลูกค้าพรุ่งนี้ แต่ช่างใหญ่ประจำอู่ดันเบี้ยว จะไม่ให้เครียดได้ยังไงกัน “จะทำยังไงดีนะ เฮ้อ...” วิลาถึงกับกุมขมับนั่งแปะอย่างหมดแรง ลูกน้องส่งสายตาสงสารมาให้แต่ไม่มีใครพูดอะไร เพราะรู้ ๆ กันว่า ขืนพูดไปจะมีคนคาบไปรายงาน นิวัฒน์ และนั่นอาจจะงานเข้ากันได้ อู่นี้คนใหญ่จริงๆ คือกู! นายช่างคนนี้พูดแบบนั้น เขาอยู่กับวิลามาหลายปี ตอนแรก ๆ ก็ดี หลัง ๆ ก็กร่าง แถมยังจ้องกมลมาลย์ด้วยสายตากรุ้มกริ่ม คนทั้งอู่รู้ วิลานั้นไม่ค่อยได้สังเกตนัก เพราะนิวัฒน์เองก็ระวังไม่ทำรุ่มร่ามต่อหน้าเธอ “มีอะไรหรือครับน้าวิ” “ก็นั่นไง”วิ
เด็กดื้อของพี่วิศวะ บทที่ 5
เดอะแก๊งของกมลมาลย์ ต่างพากันตั้งหน้าตั้งตารอจ้องหน้าพี่วิศวะชอปน้ำเงินขายาวแปดเมตรด้วยอาการใจเต้นตุบต่อม ว่าจะหล่อจริงอย่างจินตนาการไหม ก็เลยพากันไปมุงครบแก๊งอย่างพร้อมเพรียงกัน โดยมีกมลมาลย์มองค้อนพวกเขาอยู่ แต่ก็ห้ามไม่ได้นี่ เฮ้อ...แถมรับเงินยัยนกยูงมาแล้วตั้งห้าพัน จะหว่านล้อมพี่ยังไงนะ ให้ไปปาร์ตี้ด้วยเย็นนี้ คิดในใจ ขณะที่มองไปยังถนนที่มีรถแล่นมาคันแล้วคันเล่า เธอนัดกับพี่ตรงนี้ เขาบอกว่าจะมารับตรงที่มาส่ง ตอนสี่โมงครึ่ง เธอยกนาฬิกาขึ้นดู ตอนนี้เพิ่งจะสี่โมงสิบนาที เธอก็ใจเต้นไม่แพ้เดอะแก๊งนั่นแหละ คิดคำอยู่ว่า จะชวนเขาไปยังไงดี “นี่ ไปรอที่ร้านก่อนไป๊!”หันมาไล่ยัยตัวแสบ ที่ดูจะตื่นเต้นหนักมากกว่าเธอ เดินวนไปเดินวนมาไม่พักจนเธอเวียนหัว “เออ ปะ ไปเผาหัวรอก่อน”คนอยากตี้ที่สุดในกลุ่มลุกขึ้น ถือกระบอกเก็บความเย็นมาดูดแต่ปรากฏว่าเหลือแต่น้ำแข็ง ก็ทำหน้าเซ็ง “ยัยคุณมิน ถ้าหมอเจาะเลือดหล่อนเนี่ย คงจะเจอเหล้ามากกว่าเลือดละ”อดว่าเอาไม่ได้ ไม่ใช่อะไรแหละ ห่วง มินตาหัวเราะหึ ๆ พร้อมกับเอ่ยเสียงง่วง ๆ “ดีสิ เวลาฉัน
เด็กดื้อของพี่วิศวะ บทที่ 4
“ยัยกวางใครมาส่งอะ”วันนี้เธอซ้อนรถมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์สีแดง มีหนุ่มใส่เสื้อชอปวิศวะมาส่ง เพื่อนๆ ก็เลยแตกตื่นกันใหญ่ ก็เพราะกมลมาลย์มีประวัติดีไม่เคยมีหนุ่มมาวุ่นวาย ตั้งแต่เรียนปีหนึ่ง ถึงจะ ป๊อบเงียบ ๆ ในหมู่นักศึกษาชายคณะเดียวกันพอสมควร แต่ก็ไม่เห็นว่า กมลมาลย์จะยอมใจอ่อนเป็นแฟนกับใครสักที“พี่ที่บ้าน”ทำหน้าเบื่อหน่ายนิด ๆ แต่แก้มแดง แถมยังเอามือเกา ๆ ปิด ๆ ตรงคอ มีพิรุธสุด ๆ แค่เพื่อนพูดถึงพี่เข้าพี่พาเธอแวะร้านยาหน้าหมู่บ้าน ซื้อพลาสเตอร์แล้วเอาแปะคอให้ ไม่มีใครพูดอะไรกันว่า มันเกิดเพราะอะไร เขาไม่ได้ล้อเลียนอะไรอีก ตอนเธอซ้อนรถมาพี่ก็ไม่ได้ขี่ฉวัดเฉวียนให้เธอต้องกลัวแต่อย่างใด แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็กอดเอวเขาแน่นเพราะกลัวตก หลับหูหลับตาเกาะเขาแน่นมาจนถึงมอ“พี่ที่บ้าน แกมีพี่ชายตั้งแต่เมื่อไหร่ยัยกวาง”มยุรินทร์ทรุดลงนั่งตรงกันข้ามพลางทำตาโต ไม่เห็นหรอกหน้า เพราะใส่หมวกกันน็อกเต็มใบ แต่จากหุ่น จากมาดที่เห็น ขายาวมาก...สเปกชายในฝันชัดๆ แบบนี้ แถมใส่เสื้อชอปมอดังอีกต่างหาก ไม่สนใจไหวเหรอ?“เพิ่งมี” ตอบแล้วย่นจมูกน้อย ๆ มือรับแก้วชานมเย็นมาจากเพื่อนอีกคน ที่ไปซื้อมาฝาก “ขอบ
เด็กดื้อของพี่วิศวะ บทที่ 3
กมลมาลย์นอนไม่หลับเกือบทั้งคืน! ยังผลให้วันนี้ เธอตาดำปื๋อ แล้วสมองอ๊องหน่อย ๆ เริ่มตั้งแต่หยิบเสื้อมาใส่กลับด้าน โดยไม่รู้ตัว หน้าวันนี้ก็แต่งอ่อนๆ แบบทุกวัน แต่...เธอแต่งหน้าข้างเดียว! ใช่แต่งไปก็หาวไป หลับตาแต่งด้วยซ้ำ ไม่แต่งก็ไม่ได้สมองสั่งการแบบออโต้ ไม่งั้นยัยนกยูงจะอำว่าอ่อมไม่เริด สาวน้อยเดินลงมายังชั้นสองที่เป็นห้องครัวของบ้าน แม่ของเธอก็สภาพไม่ต่าง...เพราะเมื่อคืนแฮงก์หนักถึงขนาดขึ้นไปนอนไม่ไหว นอนมันตรงโซฟารับลูกค้าอู่นั่นแหละ มีอยู่หนึ่งคนที่สภาพดีที่สุดของบ้าน คืออชิระ สมาชิกใหม่ เขามองหน้าของกมลมาลย์ ที่พอเห็นหน้าเขา ยัยน้องก็ถลึงตาใส่ อชิระนั้นกลั้นขำจนแก้มตุ่ย แล้วเมินมองไปทางอื่น เธอทรุดตัวลงนั่งแบบกระแทก ๆ ให้รู้กันทั้งโต๊ะแหละว่าเธอไม่พอใจ ใครจะทำไมอะ! วิลาผู้ที่ปรือตาขึ้นมามองหน้ายัยดื้อของบ้าน ถึงกับสั่นหน้า มองจ้องลูกสาวอีกหน อีทีนี้ปล่อยหัวเราะออกมาครืนใหญ่สร่างเมากันเลยทีเดียว ส่วนอชิระกลัวน้องโกรธ เขาเลยทำทีเป็นลุกจากโต๊ะหนีไปหัวเราะในห้องน้ำ ได้ยินเสียงแว่ว ๆ แหละ แต่กมลมาลย์ที่ยังงงว่าแม่ขำอะไร เลยกอดอก แล้วถา
เด็กดื้อของพี่วิศวะ บทที่ 2
เมื่อเห็นเตียงเขาก็ขึ้นไปนอน...ไม่ได้เปิดไฟ เขาพบว่าห้องเย็นฉ่ำไปด้วยเครื่องปรับอากาศ พอเมา ๆ มาเจอแอร์เย็น ๆ ตาก็เลยหลับพริ้ม มือของเขาคว้าหมอนข้างไปกอดอย่างเคยชิน แต่ทว่า สิ่งที่เขาคว้ามากอดดันไม่ใช่หมอนข้าง... ในสติลางเลือนของอชิระ เขาพบว่าเขากำลังฝัน... เอ... หรือว่าไม่ได้ฝันแค่เมาวะ เขานอนกอด...ผู้หญิงร่างนุ่ม สัดส่วนโค้งเว้าเย้าใจชาย แรงขับเคลื่อนอันแรงร้อนในจิตใต้สำนึกของผู้ชาย เดือดพล่านขึ้นมา ยิ่งเขาไม่มีสติด้วยแล้ว อชิระก็ปล่อยใจโดยไม่มีอะไรฉุดรั้ง เขาซุกหน้าลงกับซอกคอของสาวในฝัน แล้วเริ่มซุกไซ้ไปมา หอมมาก เหมือนจริงเหลือเกิน ฝันดีมากเลย...คืนนี้ คนที่กำลังนอนหลับสนิทเพราะฤทธิ์ยาแก้ปวด เมื่อจู่ ๆ ถูกดึงเข้าไปในวงแขนกรุ่นกลิ่นแอลกอฮอล์ปนกับกลิ่นหอมประจำตัว ต้องสะดุ้งตื่น เมื่อรับรู้ว่ากำลังมีอะไรบางอย่างไล้ไปมาที่ซอกคอของเธอ ทำให้เธอขนลุกเกรียวไปหมด ผิวนุ่มราวกับครีม กลิ่นหอมนั้นทำให้คนเมาระงับใจไม่ไหว งับตรงจุดที่ตัวเองสูดดมเมื่อครู่แล้วเริ่มดูดเบา ๆ กมลมาลย์ตื่นเต็มตาแล้วตอนนี้ เธอร้องอุทานเบา ๆ ริมฝีปา
Você também pode gostar
พี่เขยเสน่ห์ร้าย
กาสะลอง94.6K visualizaçõesเรื่องสั้นซ่อนรัก LOVE
C102.8K visualizaçõesคุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!
ทะเลใต้205.5K visualizaçõesรวมเรื่องแซ่บ (1) NC20+
Beefy Cat74.0K visualizaçõesจอมมารสยบรัก NC25+
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง12 visualizaçõesนางร้ายขัดดอก
เลดี้พิ้งค์80 visualizaçõesสลับชะตา บุปผาคู่
ศรีอักษรรินทร์140 visualizaçõesไม่ได้อยากเป็นสตรีหมายเลขหนึ่งของท่านประธานาธิบดีสักหน่อย!
หนูแดงตัวน้อย66 visualizações
