LOGINShare
7
publish date:
2026-06-24 22:46:49“โอย...มันสุดเหวี่ยงมาก”
ไอ้คมยังคงสนุกอยู่ไม่หาย ยังคงพร่ำถึงปาร์ตี้สุดสวิง วันนี้เรามาเตะบอลกัน ผมก็เริ่มเข้าสู่วงจรชีวิตแบบเดิม ค่อยผ่อนคลายความหมกมุ่นทำงานไปบ้าง ก็งานเสร็จแล้วนี่ครับ เราแวะกันที่ร้านบะหมี่หน้าเซเว่น ทำไมไม่รู้ ผมชอบเซเว่นจริงๆ แหะ
ถ้าผมไม่เมาผมก็คง 18+ไม่ออก เหอๆ
ไม่รู้ทำไมผมถึงเห็นหน้าผู้หญิงที่เข้ามานัวเนีย จนไปถึงไหนต่อไหนกันในวันนั้นเป็น...ผมยอมรับไม่อายเลยว่า ผมเห็นเธอเป็นแหวนดอกไม้
เฮ้อ...
“ฝันว่าได้ไปกี่คนล่ะ” ผมเบรก เล่นเอาหมอต้องหันมาทำตาเหลือกใส่
“หนหน้าไม่เมาขนาดนั้นแล้วโว้ย ใครจะไปเหมือนมึงล่ะ เดี๋ยวเกาหลี เดี๋ยวญี่ปุ่น เดี๋ยวประเทศไหนไม่รู้ แว้บมา แว้บมา สุดท้ายมึงก็ไปกับสาวญี่ปุ่น น่ารักฉิบหาย ได้ไลน์ไหมวะ”
“ไม่ได้ขอ”
ผมยักไหล่ อยากจะบอกว่าจำหน้าไม่ได้ด้วยซ้ำ ผู้หญิงที่ฉุดผมเข้าห้องคืนนั้น ผมจำได้แต่...หน้าของ...นั่นแหละครับ
“โธ่...เสียดาย”
“ไม่มีรักแท้และจริงจังในวันที่ไม่มีสติหรอกนะเพื่อน”
“โอย...คม บาดหัวใจเพื่อน”
“แต่ความรักมันก็ไม่มีเหตุผลนะ บางอย่างไม่อยากรักก็รักเฉยเลย” ผมเผลอพูด ไอ้คมเอียงคอมองหน้าผม แล้วกระแอม
“ไปแอบรักใครที่รักไม่ได้เข้าวะ ถึงได้เสียงเศร้าขนาดนั้น อย่าบอกนะว่ามึงแอบรักพี่แหวนเข้า”
ครับ ผมเป็นฝ่ายสำลักบะหมี่ที่กำลังซู้ดเข้าไป จนน้ำหูน้ำตาไหล
“จริงๆ หรือวะไอ้แทน มึงแอบรักพี่เค้ารึไงนั่น เฮ้ยๆ ได้หรือวะ นั่นพี่สาวมึงนะ” ผมซับน้ำตาแล้วทำตาเขียวใส่ไอ้คม ใจก็แปลบ แปล๊บๆ
“จะบ้าหรือยังไงกัน กูไม่ได้แอบรักพี่แหวนเสียหน่อย กูแอบรักคุณบุษต่างหาก”
บลั๊ฟกลับเสียเลย พอพูดแบบนั้นเข้า ไอ้คมก็หน้าซีด อ้าปากค้าง ท่าของมันตลกจริงๆ ผมเลยหัวเราะก๊าก
“เอ้าๆ จินตนาการไปไหนต่อไหนแล้ว กูพูดเล่น”
“ห่า กูก็นึกว่า โอเคกูดูการ์ตูนโป๊มากไปหน่อยพักนี้ พวกครอบครัวหรรษา ไอ้แทน มึงทำกูคิดเตลิดไปโน่น อย่านะโว้ย ต้องห้ามเลยล่ะถ้ามึงคิดนิดๆ กูว่าเลิกคิด แล้วก็มองสาวอื่นดีกว่า”
“ทำไมวะ ก็กูกับเขาไม่ได้เป็นพี่น้องกันจริงๆ เสียหน่อย” ผมย้อน เป็นคำพูดจากใจเลยล่ะครับหนนี้
“พ่อของมึงมาแต่งงานกับแม่พี่แหวน มึงกับพี่แหวนก็เป็นพี่น้องกัน พี่น้องจะมามีอะไรกัน จะรักกันมันไม่ได้โว้ย เข้าใจปะ พี่น้องอะ ไหนจะพ่อมึงกับแม่เค้า จะมองหน้ากันติดไหมล่ะ ยังไงก็...ไม่ควร...มันพี่น้องกันนะนั่น ฟ้าผ่าพอดี”
“เอ่อๆ กูก็ไม่ได้คิดอะไรกับพี่แหวนหรอก”
ผมรีบโบกมือ คิดเคืองและคิดค้านในใจว่า อะไรคือความเหมาะสมวะ อะไรคือรักกันไม่ได้ ก็ไม่ใช่พี่น้องกันจริงๆ สักกะหน่อย ดีเอ็นเอคนล่ะแบบด้วย ไอ้คมยังคงติดใจเกี่ยวกับเรื่องที่ผมอาจจะไปหลงรักพี่แหวนเข้า มันเลยร่ายยาวว่ามันจะชุลมุนไม่เหมาะสมยังไง
“ถ้าเกิดพ่อมึงกับแม่เค้า มีลูกด้วยกันไปอีกล่ะ แล้วมึงกับเค้าเกิดรักกันอีก คิดดูถึงความยุ่งของการลำดับญาติสิ ไหนจะสายตาคนนอกอีก เรื่องแบบนี้คนไทยเค้าถือนะ พี่น้องจะมารักกันเองแบบนี้ มันไม่ได้ ไม่เหมาะ”
แนะ...คนไทยถือ ถืออีกล่ะ ถือนั่นถือนี่กันเยอะแยะไปหมด จะถืออะไรมากมายวะ
ผมคิดค้านในใจ แล้วชวนมันคุยเรื่องอื่นไปเสีย ไอ้คมดูจะแอนตี้จริงจัง มาแอนตี้อะไรกับเรื่องแบบนี้วะนั่น มันไม่ได้ผิดอะไรสักหน่อยนี่สำหรับผม
เฮ้อ...
ภาพบางอย่างที่หน้าบ้านทำให้ผมถึงกับทำถุงขนมตกแหวนดอกไม้ยืนคุยกับพี่แบงค์ พร้อมกับยื่นอะไรบางอย่างส่งให้เขาและ...
ไอ้พี่แบงค์มันดึงพี่แหวนไปกอด!
ใจของผมตกลงตุบตามขนมเลยทีเดียว
คืนนั้นผมถึงกับนอนไม่หลับ ภาพนั้นวนเวียนหลอกหลอนไปมา ครับ ผมกลับมาถึงบ้านผมก็ขึ้นชั้นสองแล้วปิดประตูเข้าห้องเลย หลังจากตะโกนบอกคุณบุษว่ากินข้าวเย็นมาแล้ว และจะทำงานอย่าให้ใครมากวนผม
นอนพลิกไปพลิกมาแล้วก็ยังไม่หลับ ผมเลยออกมาที่ชานบ้าน นอนแม่งมันตรงนั้นล่ะ อากาศโล่งๆ ลมเย็นๆ คงจะพอทำให้ผมสดชื่นได้บ้าง
แต่แทนที่จะดีขึ้น มันเสือกทำให้ผมนึกถึงวันที่มานอนดูฝนดาวตกกับแหวนดอกไม้และไอ้พี่แบงค์เสียนี่
เสียงใสๆ ดังขึ้น ทำเอาผมสะดุ้งสุดตัว ผมลุกพรวดขึ้นนั่ง เธอนั่นเองครับ ผู้หญิงที่วนเวียน ป้วนเปี้ยนกับชีวิตผมเหลือเกิน
“พี่แหวน”
“นอนไม่หลับเหรอ”
เธอทรุดลงนั่งข้างๆ ผม เธอสวมชุดนอนลายการ์ตูนน่ารักเชียวครับ ปล่อยผมยาวสยาย ผิวของเธอใสเนียน ดูน่ารักเป็นผู้หญิงไปทั้งตัว
“อืม...” ผมทำเป็นแหงนมองฟ้า ไม่อยากมองหน้าเธอน่ะครับ เฮ้อ
“พี่ก็นอนไม่หลับเหมือนกัน” เธอว่า ผมหันไปมองหน้าเธออย่างเป็นห่วง
“มีอะไรหรือเปล่า? พี่แหวน ถึงนอนไม่หลับ เครียดเรื่องอะไรหรือ”
“แหม...ก็ไม่เป็นอะไรหรอก มีอะไรให้คิดนิดหน่อยน่ะ” เธอนั่งขัดสมาธิ แล้วเอามือกุมแก้มไว้ทั้งสองข้าง
“ถ้ามีอะไรก็เล่าให้ฟังได้นะพี่แหวน เผื่อผมจะช่วยได้”
“คือ...” เธอกัดริมฝีปาก เหมือนจะลังเล แต่ก็ตัดสินใจพูดออกมา
“พี่แบงค์ขอพี่เป็นแฟน”
“หืม?”
“แต่ว่า...พี่...”
“พี่แหวนตกลงกับมันไปหรือยัง”
ผมหูอื้อ ตาลายไปหมดแล้วกับสิ่งที่เธอพูด ผมกระชากเธอเข้ามาในวงแขน แหวนดอกไม้ดูจะตกใจกับการกระทำของผมมาก
“แทน! อะไรนี่”
“ห้ามพี่แหวนตกลงอะไรกับมันทั้งนั้น”
เธอพยายามผลักผมเพราะตกใจ ขณะที่ผมกลับกดเธอไว้ในอ้อมแขน และผมก็ทำในสิ่งที่ไร้สติที่สุดในชีวิต ด้วยการก้มลงจูบเธอ
ตอนแรกเธอถึงกับนิ่งขึงไปเลย แล้วก็เริ่มทุบผมเมื่อผมจูบเธออย่างดูดดื่มมากขึ้น ผมปล่อยเธอ และผมก็โดนเธอตบเอา
“แทน...”
ดูเหมือนเธอเองก็ตกใจที่ตบหน้าผม ผมมองหน้าเธอด้วยสายตาตัดพ้อ ปากเจ้ากรรมมันพูดออกมาโดยไม่ผ่านการกลั่นกรองใดๆ จากสมอง
“ผมรักพี่แหวน”
เธอตกตะลึง ลุกพรวดขึ้น แล้วก็วิ่งหนีไปเสียจากผม
แบบนี้หรือเปล่า?
ที่ไอ้คมมันว่าในฐานะของเราสองคนแล้ว การที่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเผลอรักอีกฝ่าย มันจะชุลมุนและไม่เหมาะด้วยประการใดๆ ทั้งปวง
เธอหลบหน้าผมตั้งแต่วันนั้น ส่วนผมก็อึดอัดใจจนเกินจะพูดหรือทำตัวเหมือนเดิม มันเหมือนอกจะระเบิด ครับ ผมเข้าใจแล้วว่า ทำไมผมถึงไม่ควรรัก...พี่สาวของตัวเอง
มันก็คงจะให้อารมณ์ประมาณเราบอกรักเพื่อนสนิท แต่เพื่อนสนิทเค้าดันไม่รักเรานั่นแหละครับ ผมทนความอึดอัดนี้ไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว มันไม่มีความสุขจริงๆ ยิ่งเธอไม่มอง ไม่พูด ไม่ส่งยิ้มวิบวับให้ผม แค่สามสี่วัน ผมก็เหมือนจะขาดใจ ทนไม่ได้จริงๆ
แล้ววันหนึ่งผมก็ระเบิด
วันนั้นพ่อกับคุณบุษไม่อยู่ ผมเดินไปเคาะประตูห้องของเธอ ผมตัดสินใจแล้วล่ะครับ ว่ามันจะเป็นการพูดคุยกันครั้งสุดท้าย...ระหว่างเรา
“แทน มะ...มีอะไร”
เธอกะพริบตาปริบๆ เพราะคงไม่คิดว่าผมจะมาบุกเอาลุ่นๆ แบบนี้ ผมกลืนน้ำลาย พลางยืนขวางประตูอยู่แบบนั้น ไม่เข้าไป และไม่ถอยทำให้เธอต้องยืนเหมือนๆ กับผมไปโดยปริยาย
“ผมมีเรื่องจะคุยด้วย”
“เรื่องวันนั้นครับพี่แหวน”
“เรื่อง” เธอกัดริมฝีปาก เงยมองหน้าผม หน้าของเธอยังแดง แต่เธอก็ทำบางอย่าง ที่ทำให้ผมยิ่ง...รู้สึก
ครับ เธอกอดผม แล้วซบหน้ากับอกของผม พร้อมกับเงยหน้าขึ้นมา ส่งยิ้มวิบวับที่ผมแสนจะคิดถึงให้ผม โอ...หัวใจผมแทบละลาย
“ถ้าเป็นเรื่องที่แทน...เอ่อ...พูดกับพี่คืนนั้น แทน พี่ก็รักแทนนะ แต่พี่รักแทนแบบน้องชาย พี่...ชอบพี่แบงค์ ความรักที่แทนให้พี่มันอาจจะเป็นความรักแบบพี่น้องก็ได้”
นรกสิ ถ้ามันเป็นความรักแบบพี่น้อง
เหอะ!
แต่ผมรักรอยยิ้มนั่นเหลือเกิน ครับ...ผมถอนใจเฮือก แล้วก็กอดเธอ รัดเธอจนแน่น ผมซบหน้ากับกลุ่มผมของเธอ มันหอมละมุน ชื่นใจนัก ก่อนจะเอ่ยออกมาเสียเครือ มันกลั้นไม่ไหวจริงๆ
“ครับ พี่แหวน ผมจะรักพี่แบบน้องชายรักพี่สาวให้ได้ ผมสัญญา แต่พี่แหวน...อย่าหลบหน้าผมอีกนะ”
“อื้อ...เรามาเป็นเหมือนเดิมนะ” เธอกอดตอบผม ยอมให้ผมกอดแล้ว…
ห่า...
ผมร้องไห้
ผมร้องไห้อย่างไม่อายเธอเลย
ถึงจะพูดแบบนั้น...
แต่ผมก็อยู่สู้หน้าเธอยังไม่ไหวอยู่ดี
ครับ...
วันต่อมาผมก็จากทุกคนไป...โดยไม่บอกกล่าวใครเลยสักคน
อกมันหักครั้งแรก
ผมก็ต้องขอเวลาทำใจหน่อย อย่าว่ากันเลยนะครับ แต่ผมไม่อยากอยู่ดูแหวนดอกไม้ดี๊ด๊า ยินดีกับคนอื่นจริงๆ ยิ่งกับผู้ชายที่ผมไม่ชอบเลยนั่น ผมต้องขอเวลาทำใจจริงๆ
คงไม่นาน
ผมจะกลับมาหาครอบครัวของผมอีกครั้ง
Latest chapter
เด็กมันร้าย ผู้ชายสายรุก 13
“แต่งงานกันนะพี่แหวน” มันคือคำทักทายแรกของผมในตอนเช้าเมื่อเจอเธอ แหวนดอกไม้ทำตาโต พลางกะพริบตาปริบๆ ก่อนจะอุทานออกมาอย่างงๆ“หะ”“หะ เหออะไรเล่า” ผมจับมือเธอมากุมไว้ แล้วก็รูดแหวนที่นิ้วก้อยของตัวเอง สวมเข้าหมับที่นิ้วนางด้านซ้ายของเธอ จะบอกว่าผมรู้ขนาดครับ ก็เคยลองเอาแหวนที่นิ้วนี้ของเธอมาสวมดู มันสวมได้พอดีกับนิ้วก้อยของผม เรียบร้อย ผมจับแหวนดอกไม้ของผมล็อกแล้ว หนีไปไหนไม่ได้แล้ว หึ หึ หึ“อะไรของแทน”เธอขำครับ แล้วก็หน้าแดงไปด้วย พยายามดึงมือจากมือผม แต่เรื่องอะไรผมจะปล่อย ผมจับมือเธอไว้ แล้วมองตาเธอด้วยสายตาที่มุ่งมั่นจริงจังสุดๆ แล้วในชีวิตล่ะ“ผมบอกว่ารักแล้ว พี่แหวนก็เกี่ยงนั่นนี่โน่น กลัวนั่นนี่ ผมก็เลยนอนคิดทั้งคืน เราแต่งงานกันเลยดีกว่า พี่แหวนจะได้เลิกกลัว ดีไหม”“แล้วถ้าแทนเป็นอย่างที่พี่กลัว ใครจะรับผิดชอบ”เธอคงจะแกล้งพูดนั่นแหละครับ แนะๆ กลั้นยิ้มไม่อยู่ล่ะสิ ปลื้มล่ะสิ ผมรู้นะว่าเธอชอบทับทิมสีแดง ผมอุตส่าห์ไปแอบทำไว้ กะจะให้เธอในวันเกิด แต่เอาเป็นแหวนหมั้นเสียเลย“ผมไม่มีทางเป็นแบบนั้น เอาอย่างนี้ ถ้าเกิดว่าผมทิ้งพี่แหวน หรือทำตัวไม่ดีกับพี่แหวน ผมอนุญาตให้พี่แ
เด็กมันร้าย ผู้ชายสายรุก 12
ตั้งแต่กลับมาวันนั้น...สิ่งที่ผมมุ่งมั่นตั้งใจไว้เฮ้อ...มันก็พังไปเบาๆ น่ะครับ เพราะการเริ่มต้นค่อนข้างวุ่นวายพอสมควรกับร้านของเรา เราปิดร้านไปนานพอสมควร เรื่องผลไม้อีก อ้อ..ทับถมไปต่อเนื่องด้วยปัญหาภายในของบริษัทของผม จึงทำให้ผมต้องรีบบินกลับไปหาสองเพื่อนซี้เพื่อทำการแก้ปัญหา และยังถูกให้อยู่ต่ออีกนิดหนึ่ง เพราะแม่ของบ็อบเสียชีวิต ผมจึงต้องอยู่ช่วยเหลือเพื่อนรักทางจิตใจ ระหว่างนั้นผมก็ไม่ได้ทิ้งแหวนดอกไม้ให้อยู่คนเดียว ต้องขอบคุณอินเตอร์เน็ตที่ทำให้ผมติดต่อเธอได้ตลอดเวลาแม้จะอยู่ห่างไกลกันคนล่ะซีกโลกก่อนมาผมจ้างไอ้คม ครับ จะมีใครล่ะที่จะเป็นหูเป็นตา เป็นมือเป็นเท้าให้ผมอย่างดีได้เท่าเพื่อนรักคนไทยคนนี้อีก ให้ช่วยเหลือดูแลแหวนดอกไม้ มันรับคำอย่างเต็มใจเลยล่ะครับ แล้วมันก็ยังขนญาติลูกพี่ลูกน้อง มาช่วยงานในร้านอีกสองคน มันบอกว่าจะได้ผนึกกำลังกัน แนะ...คนอื่นไว้ใจไม่ได้ผมต้องห่างจากเธอมาเกือบสองเดือนแล้วล่ะครับ ผมกะว่ามะรืนนี้จะบินกลับเมืองไทย บอกเธอไว้แล้วด้วยว่าจะขนอะไรไปฝากบ้าง ดูเหมือนเธอจะเหม่อๆ แปลกๆ พิกลระยะหลังนี่ เอ...แต่เดี๋ยวผมก็รู้ครับว่าทำไมผมคิดเล่นๆ ว่าถ้าระบบร้าน
เด็กมันร้าย ผู้ชายสายรุก 11
เราตกลงมาเที่ยวเหนือกันครับ ขับรถมากันเรื่อยๆ ค่ำไหนก็นอนนั่น ดูสถานที่ชิลๆ น่าเที่ยวจากคู่มือท่องเที่ยวบ้าง เฟซบุ๊กบ้าง ก็สนุกดีนะครับ เราเที่ยวกันจริงจังสามจังหวัด คือลำปาง แพร่ และน่าน ผมมีความสุขที่ได้เห็นเธอเริ่มยิ้มกว้าง ยิ้มวิบวับบ่อยขึ้น เราชิมอาหารพื้นเมืองอร่อยๆ มีบางอย่างที่ผมชอบมาก คือไส้อั่ว กับน้ำพริกอ่อง ชอบขนาดขอสูตรจากร้านที่ไปนั่งกินกันเลยล่ะครับ แถมเขาก็ใจดีไม่หวง ชวนผมทำด้วยซ้ำ อาจจะเพราะคุกกี้สูตรของย่า ที่แหวนดอกไม้เอาติดตัวมาแล้วให้ป้าแกชิมก็เป็นได้ จึงเกิดการแลกสูตรลับกันเกิดขึ้น มีความสุขกันไปทั้งสองฝ่ายเลยทีเดียวเรากะว่าทัวร์นี้จะจบลงที่จังหวัดน่านครับ แล้วเราจะกลับไปที่นครปฐม เริ่มเปิดร้าน ขายผลไม้ของพวกเราเสียที คืนนี้เรานอนโฮมสเตย์ครับ เจ้าของบ้านพาเราไปทำกิจกรรมมาทั้งวันอย่างสนุกสนาน ตบท้ายด้วยอาหารพื้นเมือง ที่ผมกินไปร้องโอมายก็อดไปด้วยความเผ็ดอย่างน้ำพริกน้ำปู จนเจ้าของบ้านหัวเราะผม มีผักแปลกๆ ให้กินแกล้มกับน้ำพริก ผมเพิ่งรู้ว่ายอดมะม่วงสีออกน้ำตาลอ่อนๆ นี่มันกินได้! อเมซิ่งมาก อร่อยสุดๆ เมื่อเอากินกับลาบหมู ไก่มะแข่น อันหลังนี่เด็ดจริงๆ รสชาต
เด็กมันร้าย ผู้ชายสายรุก 10
จะให้ผมเล่าถึงเรื่องไอ้แบงค์น่ะหรือครับ ขยับเข้ามาใกล้ๆ สิครับ ใกล้อีกนิด...ขอผมระงับอารมณ์นิดหนึ่งน่ะครับเอาล่ะ...พร้อม...ไอ้คมเล่าว่า ที่มหาวิทยาลัยที่ไอ้แบงค์สอน เรื่องที่ไอ้แบงค์รับปรับเกรดนักศึกษา จากทั้งตัว ทั้งเงิน เหอๆ เป็นเรื่องจริงน่ะสิครับ แล้วเรื่องก็แดงโร่ ตอนที่มีนิสิตคนหนึ่ง ปรับเกรดกับมันทุกเทอมจนท้อง...แล้วมันก็ให้เค้าไปทำแท้ง ความแตกตรงที่ว่านิสิตคนนั้นตกเลือด และพ่อแม่เค้าไม่ยอม จะเอาเรื่องมัน ก็สมควรล่ะไอ้เลว! ต่อหน้าทำเป็นคนดีนักนี่ เขาเรียกร้องค่าเสียหายจากมันเป็นจำนวนเงินก้อนโต ถึงล้านบาทครับแล้วเงินก้อนโตที่ว่าน่ะ มันเสือกมาหลอกเอาจากแหวนดอกไม้นี่สิเรื่องปิดไม่มิด ตรงนิสิตคนนั้นที่ตอนแรกนึกว่ามันจะรักเค้าจริง แต่พอรู้ว่ามันมีแฟนออกหน้าออกตาคือแหวนดอกไม้ และเที่ยวปรับเกรดไปทั่ว นั่นแหละครับ นางจึงเอาทุกอย่างมาแฉเรื่องนี้ลือลั่นสนั่นมาก เกือบๆ จะได้ลงเป็นเนตไอดอลกัน แต่พ่อแม่ของนิสิตสาวหน้าบาง จับลูกสาวล้างน้ำใส่ตะกร้า ใช่ไหม? ผมจำไม่ค่อยได้กับคำเปรียบเปรยแบบนี้ หรือใส่ตะกร้าล้างน้ำอะไรสักอย่างนี่ล่ะ เลยมีข่าวกันแค่ในมหาวิทยาลัย หลุดๆ ออกมาเป็นท
เด็กมันร้าย ผู้ชายสายรุก 9
หลังงานทุกอย่างเสร็จสิ้นลง ผมกับแหวนดอกไม้ไปส่งย่าและป้าเอ็มที่สนามบินเสร็จเรียบร้อย เคลียร์เรื่องทุกอย่าง เช่นค่าใช้จ่ายงานของพ่อและแม่เรา พ่อของผมมีพินัยกรรมด้วยครับผมเพิ่งรู้ และพินัยกรรมของพ่อทำให้ย่าและป้าเอ็มถึงกับยิ้มไปตามๆ กันพ่อให้อสังหาริมทรัพย์กับย่า และ ป้าเอ็ม รวมถึงเงินรองรังจำนวนหนึ่ง ผมก็ได้เงินและหุ้นของพ่อ คุณบุษก็ได้สิทธิ์ในหุ้นและเงินของพ่ออีกส่วนหนึ่ง ซึ่งมันก็ตกเป็นของแหวนดอกไม้ไปโดยปริยายเพราะเธอเสียชีวิตลงแล้ว ส่วนของคุณบุษ...ไม่น่าเชื่อว่าเธอจะน่ารักขนาดมีทำประกันชีวิตไว้โดยมีผมเป็นผู้รับผลประโยชน์ ในกรมธรรม์ฉบับหนึ่ง เหมือนเธอจะรู้ชะตากรรมล่วงหน้าของตนเองหรือเปล่าหนอ...ผมอดคิดในใจไม่ได้ เพราะที่เธอยกให้ผมนั้นคือประกันชีวิตที่เพิ่งจะส่งเบี้ยประกันได้ไม่ถึงปีจัดการเรื่องเงินๆ ทองๆ เรื่องทุกอย่างเสร็จสิ้นแล้ว ผมก็ต้องจัดการเรื่องต่อไปล่ะครับนั่นก็คือเรื่องของบุคคลที่ทุกคนต่างฝากฝังเธอไว้กับผม แหวนดอกไม้เธอดูอ่อนแอและบอบบางในสายตาใครต่อใคร ญาติๆ ของเธอ แม้กระทั่งญาติของผม ก็บอกให้ผมอย่าทิ้งเธอ ให้อยู่เป็นเพื่อนเธอจนกว่าเธอจะตั้งหลักทำใจได้ การสูญเสียแ
เด็กมันร้าย ผู้ชายสายรุก 8
สองปีผ่านไปครับ จนถึงตอนนี้ผมก็ยังไม่ได้กลับไปหาครอบครัวอย่างที่ตั้งใจไว้ เฮ้อ...รักแรกของผม รักที่แท้จริงและจริงจังตอนอายุสิบแปด ไฉนมันถึงฝังลึกยาวนานนักก็ไม่รู้สิครับผมมาอยู่ที่แอลเอ กับบ็อบ และโทมัส สองเพื่อนซี้คู่หูทำเกมของผม เราเปิดบริษัทครับตอนนี้ บริหารงานกันเป็นเรื่องเป็นราวตามแบบของเรา ถือได้ว่าเป็นนิวเจนที่ประสบผลสำเร็จกันตั้งแต่อายุยังน้อย ความสำเร็จทำให้พวกเราเหลิงกันนิดๆ แต่ไม่ถึงขั้นจะเตลิดอะไรกันมาก ผม...อาจจะเพราะเป็นคนมีปมที่มีพ่อเป็นคนดัง เลยค่อนข้างจะปิดตัวเอง ใช้ชีวิตแบบอาร์ตๆ ประหลาดๆ (มีคนว่าแบบนั้นนะ) ผมซื้ออพาร์ทเม้นท์ขนาดกลาง เลี้ยงสัตว์เลี้ยงคือปลาทองคู่หนึ่ง ตั้งหน้าตั้งตาทำงาน เดตบ้างอะไรบ้างตามประสาหนุ่มโสด ยังไม่คิดจะจริงจังกับใคร...ก็ใจมันยังไม่ปิ๊งนี่ครับ ผมยังไม่ลืม...เธอคนนั้นได้สักทีบ็อบเองก็มีครอบครัวที่ต้องดูแล เงินที่ได้มาถึงขั้นระดับเศรษฐีย่อยๆ ของเขาส่วนหนึ่งกลายเป็นค่ารักษาน้องสาวคนเดียวที่ป่วยหนัก แบมบูน้องสาวของเขาเป็นโรคภูมิคุ้มกันทำลายตัวเอง แม่ของเขาเป็นโรคซึมเศร้า ยายเป็นโรคอัลไซเมอร์ ส่วนพ่อของเขานั้น...อย่าไปพูดถึงดีกว่านะครับ เป็น
You May Also Like
คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ
หลิวหลีเสวียเสวี่ย728.4K viewsเรื่องสั้นซ่อนรัก LOVE
C102.9K viewsCLOSE FRIEND เพื่อนเล่นไม่เล่นเพื่อน
ACHICHI111.7K viewsหย่ารักทวงใจ
เหยียนอี่เฟย363.0K viewsยามความรักมอดไหม้เหลือเพียงเถ้าธุลี
เพลิงพนา971 viewsสยบรัก ยัยแฝดพี่จอมแสบ
ไข่มุกสีชมพู (Pink Pearl) / ดรุณีร่านรัก135 viewsเมื่อฉันกลายมาเป็นนางร้ายที่คุณไม่รัก
NaBee-KP377 viewsซัมเมอร์ร้อนคุณอาคลั่งรัก
จินต์พิชา308 views
