บทที่ 7

นิ้วหัวแม่มือกดคลึงกับปุ่มไตที่กำลังบวมเป่ง ส่วนปลายบานเริ่มคืบคลานเข้ามาในตัวเธอช้า ๆ เขาพยายามยั้งแรงไว้ให้มากที่สุด สะโพกแกร่งซอยเนิบช้าอีกสามที จนมันเข้าได้ลึกสุด

            “อา” คนหน้าดุแยกเขี้ยวครางเสียงยาวออกมาเมื่อรับรู้ได้ถึงการตอดรัดกายเขาแน่น

            “ยังเจ็บอยู่ไหม” เสียงเขาอ่อนลงทั้งที่ในกายแทบระเบิดออกมาเป็นเสี่ยง ๆ

            “มะ ไม่แล้วค่ะ แต่มันจุก อุ้มหายใจไม่ออก”

            “เดี๋ยวก็ชิน…ผมขยับนะ” พูดพร้อมขยับบั้นท้ายแน่นเครียดช้า ๆ ถอดถอนตัวตนออกจนเกือบสุดแล้วสอดแทรกเข้าไปใหม่ จนกายสาวยอมรับตัวตนของเขาให้เข้าออกได้ง่ายขึ้น มือทั้งสองที่จับเอวนุ่มไว้ ข้างหนึ่งเลื่อนขึ้นไปจับเต้าขาวแล้วนวดคลึงเบา ๆ

            “อือ คุณ” ความเสียวเริ่มแผ่ซ่านไปทั่วทุกอณูในกายเล็ก พร้อมกับความร้อนที่อัดแน่นอยู่ตรงท้องน้อยมากขึ้น

            “หืม” ตอนนี้เขาอยากกระแทกเธอแรง ๆ แต่ก็ต้องอดกลั้นเอาไว้เพราะไม่อยากให้เธอเจ็บทั้งที่ไม่เคยเอาใจหญิงใดมาก่อนยกเว้นแฟนสาว

            “…”

            “ครางออกมาดัง ๆ” เขาสั่งร่างใหญ่สั่นเทิ้มเหงื่อผุดพรายออกมาและดูเหมือนว่าความอดทนของเขาจะไม่หลงเหลืออีกแล้ว

            สะโพกหนาเริ่มขยับแรงขึ้น คนใต้ร่างได้แต่กัดริมฝีปากตัวเองแน่น เขาก้มลงไปจูบปากที่ปิดแน่นให้เผยอออก

            “ขอลิ้นหน่อย” เขาพูดเสียงกระเส่าบั้นท้ายก็ขยับไปด้วย คนตัวเล็กก็ตามใจลุ่มหลงไปกับการหลอกล่อของเขา แขนเรียวทั้งสองโอบกอดคอเขาไว้แน่น มือหนาประคองแผ่นหลังเธอขึ้นมาแล้วกระแทกหนัก ๆ เหมือนอยากให้เธอร้องออกมา ดูดลิ้นเธอแรง ๆ แล้วปล่อยให้เป็นอิสระ

            “อา”

            “…”

            “ครางออกมาอุ้ม ผมชอบฟังเสียงอุ้มคราง” เสียงทุ้มพร่าสั่งเธออย่างเผลอไผล อชิรญาบ้าไปแล้วที่อยากฟังเสียงเขาเรียกชื่อเธอซ้ำ ๆ ทั้งคืน

            สะโพกแกร่งยังกระแทกไม่หยุด เธอสัมผัสได้ถึงการเสียดสีของจุดอ่อนไหวกับกายใหญ่ของเขาที่ทำให้เธอเสียวจนต้องร้องครางเสียงแหบแห้ง สีหราชช้อนร่างเล็กขึ้นมาแล้วตอกตรึงของรักแข็งขึงเข้ากับกายเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขากำลังรู้สึกติดใจรสหอมหวานของเด็กคนนี้ แขนเรียวเล็กทั้งสองกอดเขาแน่น

            หูตาพร่าพรายไปหมด เขาซอยถี่ ๆ หนัก ๆ จนเธอแทบลืมหายใจ

            “อ๊ะ อุ้มไม่ไหวแล้วค่ะ อื้อ” เขี้ยวเล็ก ๆ ฝังลงกับจมูกสิงโตที่ชื้นเหงื่อแรง ๆ มันยังมองเธอไม่เลิก แต่ก็เหมือนแรงกัดของเธอจะไม่ได้ระคายผิวกายคนตัวโตเลยสักนิด

            เขาตอกอัดแก่นกายแรง ๆ ให้เข้าลึกสุดอีกครั้ง

            “อ้า” พร้อมกับพ่นลาวาร้อนเข้าในกายเธอสะโพกสอบยังซอยเข้าออกช้า ๆ เพื่อรีดพิษออก พร้อมกับเสียงคำรามต่ำที่ดังมาอย่างต่อเนื่อง ครั้งนี้เป็นการปล่อยน้ำในกายสาวครั้งแรกที่ประทับใจเขามากที่สุดในรอบหลายปี

            คนตัวเล็กผละออกจากกายใหญ่ หัวใจเธอยังเต้นแรงแข่งกับเขา มือบางเผลอลูบคลำบนอกของเขาข้างที่เธอกัด เมื่อแก้มเนียนที่แนบอกเขาสัมผัสได้ถึงเส้นนูนของรอยแผลเป็นที่ลากจากหัวไหล่ลงมาเกือบถึงยอดอก ตอนที่มันยังเป็นแผลสดเขาคงเจ็บปวดมาก

            “คุณเจ็บไหมคะ” มองเขาด้วยสายตาห่วงใยทั้งที่ไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร ดีเลวแค่ไหน และไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับเขา พร้อมใช้มือนุ่มลูบมันแผ่วเบา ความรู้สึกบางอย่างวาบผ่านเข้ามาในกายใหญ่ แม้แต่คู่หมั้นของเขาก็ไม่เคยถามคำนี้

            “ไม่ ผมเคยเจ็บมากกว่านี้หลายเท่า” แววตาคนพูดหม่นลงแต่ไม่ทันที่เธอจะสังเกตเห็น ถอดแก่นกายออกจากร่างงาม ทิ้งคอนดอมอันเก่าลงในถังขยะใบเล็กข้างเตียงแล้วสวมชิ้นใหม่เข้าไปแทนที่

            คนที่มองตามการกระทำของเขาถึงกับตะลึง ทำไมมันไม่หดลงเลยสักนิด

            “คุณจะทำอะไรคะ”

            “ผมจะเอาคุณยันเช้า” ใบหน้าเขาวางเฉยเหมือนไม่รู้สึกรู้สากับความตื่นกลัวของเธอ

            “มะ ไม่นะคุณ” แค่นี้เขายังไม่พอใจอีกหรือไง

            “คุณคิดว่าผมจ้างคุณมาเป็นแสน ๆ แล้วผมจะมีอะไรกับคุณแค่ครั้งเดียวอย่างนั้นหรือ” เขาไม่ใช่คนโง่ และไม่ได้บ้าพอที่จะทำอย่างนั้น ถึงแม้ว่าก่อนหน้าเขาไม่ได้คิดอยากจะมีอะไรกับผู้หญิงที่หามาวันนี้เกินสองครั้ง ถึงจะบอกกับตัวเองว่าต้องเอาให้คุ้มค่ากับเงินที่เสียไปก็เถอะ แต่เมื่อได้เข้าไปอยู่ในตัวเธอแล้วมันกลับทำให้เขารู้สึกดีเหลือเกินจนไม่อยากถอดถอนตัวตนออกมา

            “ก็เปล่าค่ะ แต่คุณจะไม่ให้ฉันพักเลยเหรอคะ” เห็นคอนดอมที่กระจัดกระจายอยู่บนเตียงเธอก็ไม่ได้คิดอยู่แล้วว่าเขาจะทำกับเธอแค่ครั้งเดียว

            “ให้ผมเหนื่อยแล้วคุณค่อยพัก” ซึ่งไม่รู้ว่าตอนไหน ตัวเขาเองก็ตอบไม่ได้เหมือนกัน

            สิ้นคำเขาไม่ปล่อยให้เธอได้ห้ามอะไรเขาอีก นอกจากเสียงครางที่เสียวแบบทรมานอย่างเดียว คนตัวเล็กก็ต้องตามใจเขาอยู่วันยังค่ำ