บทที่ 6

สีหราชหันกลับมามองหน้าสาวตรงหน้าอีกครั้ง สายตาเขายังเดาอารมณ์ไม่ได้อีกเช่นเคย มือเล็กจึงยอมคลายออกจากแขนของเขาแต่โดยดี รู้สึกว่าตัวเองจะใจกล้าหน้าด้านมากที่กล้าร้องขอมีเซ็กซ์กับผู้ชาย

            “อายุเท่าไหร่” น้ำเสียงยังราบเรียบ

            “ยี่สิบสองค่ะ” แววตาที่ดูดุดันผ่อนคลายลงเล็กน้อย ถ้าสิ่งที่เธอบอกเป็นความจริงเขาก็ไม่ซีเรียสนัก ขอแค่ผู้หญิงที่เขามีสัมพันธ์ด้วยมีอายุไม่ต่ำกว่ายี่สิบปีก็พอ

            “แน่ใจว่าจะไม่เปลี่ยนใจ” ดวงตาคมเข้มจ้องริมฝีปากอวบอิ่มตาไม่กะพริบ แก่นกายใหญ่ยังชี้ตระหง่านอยู่ตรงหน้าเธอ

            “แน่ใจค่ะ”

            “คุณห้ามรู้สึกอะไรกับผมในภายหลัง” กฎข้อนี้เขาตั้งมันขึ้นมาเอง อย่างที่บอกเขาไม่อยากให้ใครมารู้สึกดีกับเขา

            “ไม่มีทางค่ะ ฉันไม่มีทางรู้สึกอะไรกับคุณเด็ดขาด” จะให้รู้สึกอะไรล่ะ งานเสร็จก็จบแยกย้ายกันไป

            “ดี งั้นคุณก็ต้องชดใช้” ว่าจบก็ผลักร่างคนตัวเล็กลงกับที่นอนนุ่ม มือสากช้อนสะโพกงามยกสูงขึ้นแล้วดึงเข้ามาชิดกับหน้าขาของเขามากขึ้น เขาไม่ได้โกรธขนาดนั้น แต่เขาอยากสั่งสอนเด็กเลี้ยงแกะให้หลาบจำ จะได้ไม่กล้าไปทำกับใครอีก

            “คุณจะทำอะไรคะ” ดวงตาดำขลับฉายแววตระหนกกับสายตาที่ดูเหมือนจะกลืนกินเธอเข้าไปทั้งตัว

            “เดี๋ยวก็รู้” สีหราชยิ้มร้ายให้กับสาวตรงหน้า เธอต้องชดใช้ที่บังอาจมาหลอกคนอย่างนายหัวแห่งโรงเลื่อยไม้บุรินทร

            “ยะ อย่า อ๊ะ…” ลิ้นร้อนแตะลงบนส่วนอ่อนไหวที่สุดของเธอแผ่วเบาโดยไม่ฟังเสียงปรามของคนตัวเล็ก แล้วละเลงลิ้นกับเนื้อนวลอย่างเอาใจ เหมือนเขากำลังปลอบประโลมเธอให้ทุเลาความเจ็บแสบลง ไม่เหมือนสายตาที่เขามองเธอราวกับอยากจะฆ่าให้ตายก่อนหน้าเลยสักนิด

            คนที่ไม่เคยโดนลิ้นจากชายใดปรนเปรอได้แต่เก็บกักเสียงที่ไม่อยากให้ใครได้ยินเอาไว้จนสุดจะกลั้น ความกระสันซ่านแผ่กระจายไปทั่วสรรพางค์ จนเนื้อสาวสั่นระริก

            ยิ่งเธอเก็บเสียงมากเท่าไร สังเกตจากมือทั้งสองของเธอขยุ้มกลุ่มผมของเขาเอาไว้อย่างลืมตัว คนเอาแต่ใจอย่างสีหราชยิ่งบดคลึงปลายลิ้นหนักขึ้นและหนักขึ้น

            ใช่ เขาอยากแกล้งและลงโทษผู้หญิงที่ชอบโกหก เขาเกลียดผู้หญิงประเภทที่เขาว่าจริง ๆ แต่เรื่องนี้เขาก็ยังพออนุโลมได้ เขาอยากรู้มากกว่าว่าเหตุผลของเธอที่ตัดสินใจรับงานนี้เพราะอะไร ทั้งที่รู้ว่าตัวเองมีคุณสมบัติไม่ครบตามที่เขาระบุไว้ตั้งแต่ต้น

            ปลายลิ้นสอดใส่เข้าข้างในโดยไม่ให้เธอตั้งตัว

            “อ๊ะ คุณ” ในที่สุดคนที่นอนส่ายสะโพกอยู่ก็หลุดเสียงครางออกมา

            “…”

            “คุณ…”

            “เสร็จกับลิ้นของผม” บอกเธอเสียงอู้อี้ปลายลิ้นไม่ได้ละจากกลีบสาวแม้แต่เสี้ยววินาทีเดียว เหมือนคนเอาแต่ใจจะติดใจกลิ่นของเธอขึ้นมาแล้วสิ

            กลิ่นหอมหวานจากสาวบริสุทธิ์มันดีอย่างนี้นี่เอง เขาเพิ่งรู้จริง ๆ แต่ก่อนเขาปฏิเสธผู้หญิงประเภทนี้มาตลอดเพราะไม่อยากสอนพวกที่ไม่เป็นงาน แล้วต้องมาทนดูท่าทางเงอะงะที่พวกหล่อนแสดงออก แต่กับเธอคนนี้ทำให้ความคิดของเขาเปลี่ยนไป

            ลิ้นที่พลิ้วไหวขยับรัวเร็วอยู่ในจุดกระสันซ่านของเธอแรง ๆ จนเกิดเสียงฉ่ำแฉะออกมา

            “คุณ…อา ฉันไม่ไหวแล้วค่ะ อ๊ะ อ๊ะ” ร่างเล็กเกร็งกระตุกแรงจนเขารับรู้ได้ ดอกไม้งามของเธอผลิตน้ำหวานออกมาให้เขาลิ้มเลียอย่างหนำใจ

            คนตัวโตหยัดกายขึ้นนั่งคุกเข่าแล้วยิ้มในหน้า ขาของเธอยังสั่นพั่บ ๆ

            “คุณดึงหัวผมแทบหลุด” ในแววตาไม่ได้มีความขุ่นเคืองใจแม้แต่น้อยที่โดนมือเล็กดึงทึ้งศีรษะแรง ๆ

            “ก็คุณ…” ริมฝีปากเล็กคว่ำลงเล็กน้อยแล้วเลือกที่จะเงียบปาก ก็เขาทำให้เธอเสียวขนาดนั้นใครจะไปต้านทานไหว เธอเองก็ไม่รู้ตัวที่เผลอดึงผมเขาอย่างแรง

            ใช่สิ เธอไม่ใช่ผู้หญิงพวกที่ช่ำชองของเขานี่นา

            มือใหญ่รูดรึงแก่นกายของตัวเองขึ้นลงช้า ๆ

            “คุณจะทำอะไรอีกคะ”

            “ก็ผมยังไม่เสร็จ คุณลืมไปแล้วหรือไง” มุมปากกระตุกยิ้มจาง ๆ เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นเขายิ้มออกมา เธอถามออกมาได้ยังไง จ้างมาเป็นแสนยังไม่แตกสักน้ำยังมีหน้ามาถามอีก

            “…”

            “หรือคุณลืมไปว่าต้องอยู่กับผมทั้งคืน” พูดอย่างใจเย็นแล้วเสียดสีส่วนปลายของลำเอ็นกับกลีบระเรื่อขึ้นลงเบา ๆ

            “มะ ไม่ลืมค่ะ” ใจเธอกำลังจดจ่ออยู่กับส่วนล่างของเธอมากกว่า เกรงว่าเขาจะทะลุทะลวงเข้ามาเหมือนครั้งแรก

            “ผมจะไม่ทำให้คุณเจ็บ” เหมือนเขาอ่านแววตาของเธอออก

            “ฉันกลัว…มะ มันใหญ่” เขายิ้มพอใจกับคำว่า ‘ใหญ่’ ไม่มีหญิงใดพูดคำว่าใหญ่ได้เซ็กซี่และเย้ายวนเท่าเธออีกแล้ว

            “ตอนรับงานทำไมไม่กลัว” ถามกลับเสียงเรียบ แต่เธอกลับเบือนหน้าหนีเหมือนไม่อยากตอบ และเธอไม่อยากบอกเหตุผลกับเขาที่ต้องมารับงานนี้ ใคร ๆ ก็ต้องรู้อยู่แล้วว่ามันคือเรื่องเงิน

            “ถ้าเจ็บก็บอก ถ้าเสียวก็ร้อง ผมไม่ชอบคนกั๊กเสียง” สั่งเธอเสียงเรียบเรื่อย คนใต้ร่างเริ่มตัวแดงขึ้นมาอีก

            สั่งเอา ๆ นี่คงเป็นนิสัยของเขาสินะ