LOGINShare
7 พูดหว่านล้อม
publish date:
2026-04-13 13:21:33คอนโด
สามวันต่อมา ตอนเย็น วันนี้ทั้งวันสายป่านมีความรู้สึกกลัวๆและประหม่าเมื่อคิดว่าวันนี้แล้วสินะที่เขาจะมา และเธอก็ต้องทำหน้าที่เด็กเลี้ยงของเขา ในขณะที่เธอนั่งครุ่นคิดและวิตกกังวลอยู่นั้น เสียงสแกนคีย์การ์ดก็ดังขึ้นพร้อมกับเสียงลูกบิดที่เปิดเข้ามา ติ๊ด! แกร่ก! จึงทำให้เธอที่นั่งอยู่ในห้องรับแขกถึงกับสะดุ้งตกใจ แล้วหันไปมองยังประตูก็เห็นร่างสูงในชุดสูทหรูพอดีตัวสาวเท้าเดินตรงเข้ามายังที่เธอนั่งอยู่ ก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงข้างๆเธอ พรืด! เธอถอยกรูดเบียดตัวเองเข้ากับพนักวางแขนของโซฟาอย่างรวดเร็ว เพราะไม่อยากให้เขาเข้าใกล้ตัวเธอ "หึ รู้อยู่แล้วว่าวันนี้จะต้องเจอกับอะไร เธอยังไม่ได้เตรียมใจเอาไว้อีกเหรอ" เขาหัวเราะยิ้มเอ่ยพลางมองคนตัวเล็กที่ตอนนี้ขยับไปจนร่างของเธอเบียดเข้ากับพนักวางแขน "สายป่านเตรียมใจเอาไว้แล้วค่ะ แต่พอเห็นคุณ สายป่านก็ตกใจค่ะ" พูดด้วยท่าทีตื่นๆ ถึงเธอจะพยายามควบคุมตัวเองเอาไว้แล้ว แต่ความตื่นกลัวก็ปิดไม่มิดอยู่ดี "ตกใจหรือว่ากลัว" "ทั้งสองอย่างค่ะ" "การมีเซ็กส์ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่เธอคิดหรอกนะ แต่มันคือความสุขต่างหากล่ะ" "..." ต่อให้เขาพูดว่าเป็นความสุข แต่เธอก็ไม่อยากจะเชื่อเท่าไหร่ เพราะเธอไม่เคยรู้มาก่อนว่าความสุขจากเรื่องนั้นมันเป็นยังไง "วันนี้กินอะไรหรือยัง" เขาถามเรื่องอื่นเพื่อให้เธอไม่ต้องรู้สึกกดดันจนเกินไป เพราะดูจากท่าทางของเธอตอนนี้คงกลัวไม่น้อย ดังนั้นเขาจึงไม่อยากรบเร้าเธอให้ตื่นกลัว "กินหลายอย่างแล้วค่ะ" ตอบแต่ไม่ได้หันหน้ามาทางเขา "เธออย่ากลัวไปเลยนะ ฉันไม่ขืนใจเธอหรอกถ้าเธอไม่ยอม" "..." ขอให้จริงเถอะ "ในครัวมีอะไรกินบ้าง" "มีพิซซ่าค่ะ" "เธอสั่งพิซซ่ามากินเหรอ" "ค่ะ" "ฉันอยากกินพิซซ่า เธอช่วยไปหยิบพิซซ่ามาให้ฉันหน่อยสิ ตอนนี้ฉันหิวน่ะ" "ได้ค่ะ" จากนั้น หญิงสาวก็ลุกจากโซฟาแล้วเข้าครัวไปหยิบพิซซ่าสองชิ้นที่อยู่ในครัวมาให้เขา "ป้อนให้ด้วยสิ" เขาบอกกับเธอที่ยืนอยู่ "คุณกินเองดีกว่าค่ะ" ว่าแล้ว มือหนาก็เอื้อมไปจับยังข้อมือเรียวของคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า แต่ทว่าเธอสะบัดออกอย่างรวดเร็ว เพราะไม่เคยชินกับการที่ให้ผู้ชายมาแตะเนื้อต้องตัว พรึบ! "หึ หวงตัวจังเลยนะ" เขาหัวเราะยิ้มเอ่ยแล้วเงยไปมองยังเจ้าของใบหน้าใสที่มีสีหน้าไม่พอใจอยู่ แต่เขาไม่ได้ถือสาเธอหรอก เขาเข้าใจได้ทันทีเลยว่าเธอยังไม่เคยโดนผู้ชายถูกเนื้อต้องตัวมาก่อนจึงหวงตัวแบบนี้ "สายป่านขอโทษนะคะ ที่เมื่อกี้สายป่านลืมตัวไปหน่อย ก็เลยเผลอสะบัดมือคุณแรงไป" พูดจบ ร่างบอบบางก็เดินไปหย่อนสะโพกนั่งลงที่เดิม จากนั้นชวินก็จัดการกินพิซซ่าไปด้วยท่าทีไม่ได้อะไรกับท่าทีของเธอ จนกระทั่งเขากินพิซซ่าหมดไปสองชิ้น แล้วหันไปพูดกับเธอที่นั่งอยู่ด้านข้าง "เธอช่วยไปหยิบน้ำให้ฉันหน่อยสิ" จากนั้น สายป่านก็ลุกไปหยิบน้ำในครัวมายื่นให้เขา เขารับมาดื่มจนหมดขวดแล้ววางลงบนโต๊ะตรงหน้า ก่อนเรียวปากหนาจะถามออกไป "ตลอดสามวันเธอไม่ได้ออกไปไหนเลยเหรอ" "ไม่ค่ะ" "ไม่เบื่อบ้างเหรออยู่แต่ในคอนโด" "ไม่เบื่อค่ะ" "งั้นเราออกไปข้างนอกกันไหม" เขาถามพลางคิดในใจว่าอะไรดลใจให้เขาชวนเด็กเลี้ยงออกไปข้างนอกนะ ทั้งๆที่กับเด็กเลี้ยงคนก่อนๆเขาไม่เคยไปไหนมาไหนกับพวกเธอสักครั้ง แล้ววันนี้เกิดบ้าอะไรขึ้นมาถึงได้เอ่ยปากชวนเธอ "ไม่ดีกว่าค่ะ" "ไม่ไปก็ไม่ไป งั้นก็เข้าห้องนอนกันเถอะ" ผู้หญิงสิบคนที่เขาเคยเลี้ยงมาไม่เคยต้องพูดตะล่อมกันถึงขนาดนี้เพื่อให้พวกเธอมีเซ็กส์กับเขา เพราะปกติพวกเธอเหล่านั้นจะเป็นฝ่ายเริ่มก่อนเสมอ แต่กับเด็กเลี้ยงคนที่สิบเอ็ดนี่สิ เขากลับต้องพูดหว่านล้อมเพื่อให้เธอยอมมีอะไรกับเขา เพราะดูๆแล้วกว่าจะได้เธอคงไม่ง่ายเลย "ยังไม่มืดเลยค่ะ เดี๋ยวรอให้มืดก่อนค่อยเข้าไปค่ะ" "ตอนนี้ฉันต้องการเธอ" "..." เงียบไม่พูดต่อ "ตอนนี้ฉันอยากเอาเธอ" "..." ไม่มีปฏิกิริยาใดๆตอบโต้ เธอยังนั่งนิ่งอยู่อย่างนั้น เมื่อเห็นว่าเธอยังนิ่ง เขาจึงไม่รีรอที่จะขยับร่างเข้าไปแนบชิดติดกับเธอแล้วสวมกอดเธอไว้อย่างว่องไวเพราะกลัวว่าเธอจะลุกหนี หมับ "คุณ!" เธออุทานด้วยความตกใจพลางดีดดิ้นอย่างสุดกำลัง แต่อ้อมแขนแกร่งทั้งสองข้างยิ่งกอดรัดเธอไว้อย่างแน่นหนาจนเธอไม่สามารถขยับเขยื้อนร่างกายได้แม้แต่น้อย จนเธอรู้สึกหอบเหนื่อยจึงหยุดดิ้นด้วยความจำยอม "ทำไมถึงได้พยศจัง" ใบหน้าหล่อเหลาที่ซุกอยู่ที่ต้นคอของเธอเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำนุ่มนวล "ก็สายป่านไม่ชินนี่คะ" "ไม่เคยโดนผู้ชายแตะเนื้อต้องตัวเลยเหรอ" "ไม่ค่ะ" "งั้นฉันก็เป็นผู้ชายคนแรกสินะที่ได้แตะเนื้อต้องตัวเธอ" "..." เม้มปากพยักหน้า "เธอกลัวอะไรเหรอ" "สายป่านกลัวคุณค่ะ" "เธอจะกลัวฉันทำไม" "สายป่านบอกไม่ถูกค่ะ แต่ว่ารู้สึกกลัวๆ" "กลัวเจ็บเหรอ" "คงจะอย่างนั้นค่ะ" "เธอไม่ต้องกลัวไปหรอกนะ ฉันรับรองว่าคืนนี้ฉันจะไม่ทำให้เธอเจ็บ ฟอดด" บอกพร้อมกับปลายจมูกโด่งสวยกดจูบไปบนพวงแก้มใสเบาๆ จนเธอถึงกับต้องย่นคอหลบ แต่ก็ไม่พ้นอยู่ดี "ฉันจะย้ายแม่ของเธอมารักษาที่โรงพยาบาลของฉัน" "คุณมีโรงพยาบาลด้วยเหรอคะ" เธอหันถามอย่างลืมตัวจนริมฝีปากของเธอบังเอิญประกบกับริมฝีปากของเขาเต็มๆ จุ๊บ! เมื่อเป็นอย่างนั้นเธอจึงรีบผละออกแต่ทว่าฝ่ามือแกร่งรั้งต้นคอของเธอไว้แล้วบดจูบริมฝีปากสวยด้วยความอ่อนโยนโดยไม่ได้ใช้ลิ้นรุกล้ำเข้าไป เขาเอียงหน้าขบเม้มริมฝีปากอมชมพูอย่างละเมียดละไมอยู่หลายอึดใจ ก่อนริมฝีปากหยักได้รูปจะผละออกมาจากริมฝีปากอมชมพูด้วยท่าทีอ้อยอิ่งพลางลืมตาจ้องหน้าเธอ พร้อมกับเสียงทุ้มมีเสน่ห์ก็เอ่ยออกไป "ใช่ ฉันมีโรงพยาบาล" "สายป่านไม่คิดว่าคุณจะมีโรงพยาบาลด้วย" ถามด้วยสีหน้าตื่นเต้น "พ่อฉันเป็นหมอ แล้วทีนี้พ่ออยากทำธุรกิจโรงพยาบาล พ่อก็เลยสร้างโรงพยาบาลตั้งแต่ยังหนุ่มๆ ส่วนฉันอยากมีธุรกิจด้านโรงแรมด้วยก็เลยสร้างเอง" "อ๋อค่ะ" "เข้าไปคุยในห้องนอนกันดีกว่านะ" "ค่ะ" จากนั้น เขาจึงจัดการอุ้มร่างเล็กแล้วพาเข้าห้องนอนไป โดยที่เธอไม่ได้ขัดขืนอะไร
Latest chapter
เด็กเลี้ยงชั่วคราวของหมอชวิน 30 รักเธอคนเดียว (จบ)
เพ้นท์เฮ้าส์ ห้าเดือนต่อมา ตอนนี้สายป่านย้ายมาอยู่กับชวินเป็นที่เรียบร้อยแล้ว หลังจากที่งานแต่งได้เสร็จสิ้นไปเมื่อหนึ่งเดือนก่อน พรึบ! เสียงของร่างเล็กที่ทิ้งตัวนั่งลงยังโซฟาด้วยความอ่อนล้าหลังจากที่วันนี้อาเจียนไปห้ารอบแล้ว "สายป่านเหนื่อยจังเลยค่ะพี่ชวิน" ใบหน้าใสหันบอกกับร่างสูงที่นั่งอยู่ข้างตัวเอง "อืม" เขารับคำในลำคอแล้วดึงร่างเล็กมาโอบกอดไว้ "ที่สายป่านอาเจียนบ่อยแบบนี้ มันเป็นเพราะอะไรเหรอคะพี่ชวิน" "เอ่อ...มันคงเป็นอาการของคน...แพ้ท้องน่ะ" เขาตอบด้วยท่าทีอึกๆอักๆเหมือนคนมีพิรุธ "สายป่านจะแพ้ท้องได้ยังไงคะก็ในเมื่อสายป่านยังแปะแผ่นยาคุมอยู่เลย" "ถึงจะแปะแผ่นยาคุม แต่มันก็มีโอกาสท้องได้เหมือนกัน ถ้าเกิดว่าแปะแผ่นยาคุมไม่เรียบกับผิวหนัง เพราะประสิทธิภาพในการคุมกำเนิดจะลดลงไปด้วย" เขาจะเป็นคนเปลี่ยนและแปะแผ่นยาคุมกำเนิดให้เธอทุกครั้ง แต่เมื่อหนึ่งเดือนก่อนเขาจงใจแปะแผ่นยาคุมไม่เรียบ เพราะอยากให้เธอท้อง และตอนนี้เธอก็ท้องจริงๆ ถือว่าแผนที่วางไว้สำเร็จแล้ว "พี่ชวินคิดว่าสายป่านจะท้องไหมคะ" "พี่คิดว่าท้องนะ เพราะพี่ตั้งใจให้เธอท้อง" เขาจำต้องบอกความจริง ไม่อยากโกหก "พี่ต
เด็กเลี้ยงชั่วคราวของหมอชวิน 29 สายป่านคือคนที่พี่รัก
เพ้นท์เฮ้าส์ หนึ่งอาทิตย์ต่อมา "พี่ชวินคะ วันนี้สายป่านจะออกไปหามายด์นะคะ" "จะออกไปเลยไหม" "ออกไปเลยค่ะ" "งั้นก็อาบน้ำแต่งตัวสิ เดี๋ยวออกไปพร้อมพี่เลย" "ได้ค่ะ" ว่าจบ หญิงสาวก็เข้าไปอาบน้ำ ก่อนที่ร่างสูงที่อยู่ในชุดสูทหรูจะออกจากห้องไปรอข้างนอก เวลาต่อมา สายป่านที่อยู่ในชุดเดรสสั้นสีสวยออกจากห้องแล้วเดินมาหายังร่างสูงที่นั่งก้มหน้าดูโทรศัพท์อยู่ ก่อนที่เขาจะเงยหน้าขึ้นไปมองยังร่างสวยที่มายืนอยู่ตรงหน้า นัยน์ตาคมจ้องมองเธอที่อยู่ในชุดเดรสสั้นโชว์ไหล่บอบบางและช่วงเนินอกขาวนวลเนียนด้วยความรู้สึกพึงพอใจ ก่อนจะพูดออกไป "ไปกันเถอะ" พูดจบ ชวินก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วพากันออกจากเพ้นท์เฮาส์ไป คาเฟ่แห่งหนึ่ง หลังจากที่สองสาวสั่งน้ำและขนมมาทานกันแล้ว สายป่านก็เอ่ยถามมายด์ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม "พี่ชวินบอกฉันว่าเธอมีคนในใจอยู่แล้ว ตกลงคนในใจของเธอคือใครเหรอมายด์" "ออสติน" มายด์ตอบแล้วหยิบขนมขึ้นมากินไปด้วย "ออสติน?" สายป่านถามออกไปด้วยสีหน้าอึ้งๆ ก่อนที่มายด์จะเอ่ยออกมา "ใช่ ฉันชอบออสตินมาตั้งแต่เรียนอยู่ปีหนึ่งแล้วล่ะ และออสตินก็ชอบเธอมานานแล้วด้วยเหมือนกัน" "ออสตินชอบฉันงั้นเห
เด็กเลี้ยงชั่วคราวของหมอชวิน 28 กลับมาอยู่ในอ้อมกอดอีกครั้ง
เมื่อทั้งสองร่วมรักกันเสร็จแล้ว ชวินก็อุ้มสายป่านไปชำระล้างคราบน้ำรักในห้องน้ำแล้วออกมาสวมใส่เสื้อผ้ากัน ก่อนที่เสียงใสจะเอ่ยถาม "ยาคุมล่ะคะพี่ชวิน" "ไม่กินได้ไหม" "ถ้าไม่กินยาเดี๋ยวก็ท้องสิคะ" "เธอยังไม่อยากท้องเหรอ" "สายป่านว่ามันเร็วไปหน่อยค่ะถ้าจะให้ท้องตอนนี้" "แต่สำหรับพี่พี่ว่าไม่เร็วไปหรอก แต่ถ้าเธอยังไม่พร้อมเดี๋ยวพี่จะให้เธอกินยาก่อนก็ได้ พอหลังจากนี้พี่ค่อยป้องกันเอง" "โดยการใส่ถุงยางน่ะเหรอคะ" "ใช่" "ไม่เอาค่ะ สายป่านไม่ชอบให้พี่ใส่ถุง" เธอทำเสียงออดอ้อนแล้วสวมกอดเอวสอบและแนบหน้าไปกับอกแกร่ง ก่อนที่มือหนาจะยกขึ้นโอบกอดร่างเล็กไว้ด้วยความรักและหวงแหน "หึ ชอบให้พี่เอาสดใช่ไหม" หัวเราะยิ้มด้วยความรู้สึกเอ็นดู เขาชอบที่เธออ้อนเขาแบบนี้ "ใช่ค่ะ สายป่านชอบแบบเนื้อแนบเนื้อ เรามีอะไรกันแบบเนื้อแนบเนื้อมาตั้งหลายเดือนแล้วนะคะ แล้วจู่ๆจะให้กลับไปใส่ถุงอีกเหรอคะ" "พี่ก็ไม่ได้อยากกลับไปใส่ถุงอีกหรอกนะ แต่พี่แค่ไม่อยากให้เธอต้องคุมเองน่ะ พี่ก็เลยเป็นฝ่ายป้องกันเองจะดีกว่า" "พี่ชวินไม่ต้องป้องกันเองหรอกค่ะ เดี๋ยวสายป่านจะคุมเอง สายป่านจะคุมแบบใช้แผ่นแปะอีกค่ะ" "ถ้าอย่างนั้
เด็กเลี้ยงชั่วคราวของหมอชวิน 27 ห่างหาย NC20+
เมื่อเขาดูดเลียทรวงอกอวบอิ่มจนรู้สึกว่าพอใจแล้ว จากนั้นเขาก็หยัดกายขึ้นแล้วถอดเสื้อผ้าออกไปจากกายหนา โดยความแข็งแกร่งที่อยู่กึ่งกลางกายก็เริ่มผงาดแข็งขึ้นมาพร้อมที่จะสอดแทรกเข้าไปในร่องคับแคบสีหวานที่เขาไม่ได้เข้าไปสองเดือนแล้ว "คุณชวินคะ" สีหน้าของเธอแสดงความวิตกกังวลออกมาอย่างชัดเจนเมื่อนึกไปถึงมายด์ที่เป็นคู่หมั้นของเขา "เรามามีความสุขกันเถอะนะสายป่าน สองเดือนแล้วนะที่เราไม่ได้มีความสุขด้วยกัน และตอนนี้เธอก็ไม่ต้องไปคิดถึงเรื่องอะไรทั้งนั้น" พูดจบ เขาก็อุ้มร่างเล็กไปนั่งบนขอบอ่างอาบน้ำหรูขนาดใหญ่ เขาลงไปนั่งในอ่างพร้อมกับจับขาเรียวให้กางออกเป็นรูปตัวเอ็ม ก่อนจะมุดหน้าเข้าไปชิมความหวานที่เขาโหยหามานานมากแล้ว ห่างหายเรื่องนี้ไปสองเดือนก็เหมือนกับสองปีสำหรับเขา แผล่บ แผล่บ "ซี้ดด อ๊า" เธอแอ่นกลางกายเข้าหาลิ้นร้อนที่ตวัดเลียอย่างนุ่มนวล พลางสะโพกสวยก็ร่อนส่ายไปมาเนิบนาบด้วยความเสียวซาบซ่านที่ก่อตัวขึ้นเร็วมากหลังจากที่ลิ้นชื้นสัมผัสเข้ามาในร่องกลีบของเธอ ลิ้นหนาเลียติ่งเกสรซ้ำๆอยู่หลายครั้งหมายกระตุ้นความต้องการของคนตัวเล็กให้เพิ่มสูงขึ้น "อ๊า อื้อ" เธอหลับตาด้วยความเคลิบเคลิ้ม พล
เด็กเลี้ยงชั่วคราวของหมอชวิน 26 อดทนอดกลั้น
หนึ่งเดือนต่อมา ในขณะที่มายด์นั่งดูทีวีอยู่นั้น จู่ๆโทรศัพท์ของเธอก็ส่งเสียงดังขึ้น เธอหยิบขึ้นมาดูเมื่อเห็นว่าเป็นอดีตเพื่อนนอนที่ไม่ได้ติดต่อเธอมาหลายเดือนแล้วก็เกิดความลังเลว่าจะรับดีหรือไม่รับดี แต่แล้วเธอก็จำต้องกดรับสาย เพราะอยากรู้ว่าเขาจะพูดอะไร ครืด~ 'มีอะไร' 'เธออยู่ไหน' 'อยู่บ้าน นายมีธุระอะไรกับฉันงั้นเหรอ' 'เย็นนี้เธอมาหาฉันที่คอนโดหน่อย' 'ไม่ไป' 'ฉันมีธุระสำคัญมากอยากจะคุยกับเธอ' 'คุยทางโทรศัพท์ก็ได้' 'ฉันไม่อยากคุยทางโทรศัพท์ เธอมาหาฉันหน่อยนะ ฉันคุยไม่นานหรอก' 'ก็ได้ เย็นนี้ฉันจะไป' 'ฉันจะรอนะ' 'อืม' จากนั้น มายด์ก็กดวางสายพลางคิดในใจว่าเขายังมีเรื่องสำคัญอะไรอยากจะคุยกับเธออีกงั้นเหรอ แต่พอเขาบอกมาแบบนั้นก็ทำให้เธออยากรู้เข้าไปใหญ่ ดังนั้นเธอต้องไปหาเขา เพราะอยากรู้ว่าเรื่องที่เขาบอกว่าสำคัญมากคือเรื่องอะไร บริษัทออสติน ตอนเย็น สายป่านมาทำงานเป็นเลขาของออสตินได้หนึ่งเดือนแล้ว ออสตินที่รู้ว่าเธอยังไม่มีงานทำเขาก็เลยชวนเธอมาทำงานในบริษัทของเขา "กลับบ้านกันเถอะสายป่าน เดี๋ยวฉันไปส่ง" ออสตินเปิดประตูออกมาจากห้องทำงานแล้วบอกกับร่างบางที่นั่งอยู่หน้าห้อง "
เด็กเลี้ยงชั่วคราวของหมอชวิน 25 ไม่สามารถทำได้ตามใจตัวเอง
อีกด้าน วันนี้มายด์ชวนชวินมาบ้านของสายป่าน เพราะเธอบอกว่าอยากจะมากินข้าวราดแกงที่นี่ ซึ่งเธอกับออสตินจะมากินบ่อยตอนเรียนมหาวิทยาลัย เมื่อเป็นอย่างนั้นชวินจึงจำเป็นต้องบอกให้มายด์รู้ก่อนล่วงหน้าว่าเขารู้จักกับครอบครัวของสายป่าน เพราะแม่ของสายป่านเคยเป็นคนไข้ของเขา "สวัสดีค่ะพ่อแม่" มายด์ยกมือไหว้วิชาญกับวิภาด้วยท่าทีนอบน้อม "สวัสดีหนูมายด์" วิชาญกับวิภารับไหว้หญิงสาวพร้อมกับเอ่ยออกไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้มใจดี ก่อนที่ชวินที่เดินมาทีหลังจะยกมือไหว้พร้อมกับเอ่ยออกไป "สวัสดีครับคุณอาคุณน้า" "สวัสดีครับคุณหมอ/สวัสดีค่ะคุณหมอ" วิชาญกับวิภารับไหว้แล้วทักทายกลับไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้มอย่างเช่นเคย เมื่ออาทิตย์ก่อนหลังจากที่สายป่านกลับมาจากงานหมั้นของมายด์ สายป่านบอกพ่อกับแม่ว่าคู่หมั้นของมายด์ก็คือหมอชวิน วิชาญกับวิภารู้สึกแปลกใจนิดหน่อยเมื่อรู้ว่าชวินหมั้นกับมายด์ แต่ก็ไม่ได้อะไร "สายป่านอยู่ไหมคะแม่" "สายป่านนอนป่วยอยู่ข้างในน่ะ ออสตินก็อยู่ข้างในด้วย" "..." เมื่อได้ยินอย่างนั้น ชวินกับมายด์ก็นิ่งไป พลางสีหน้าของทั้งสองก็ถอดสีอย่างเห็นได้ชัด ก่อนที่มายด์จะพูดออกไป "งั้นมายด์ขอไปหาสายป่าน
เด็กเลี้ยงชั่วคราวของหมอชวิน 22 ยังต้องการ
เวลาต่อมา ร่างสูงของนายแพทย์หนุ่มผู้มีใบหน้าอันหล่อเหลากับเจ้าหน้าที่รถเข็นเปิดประตูเข้ามาในห้องพักฟื้นที่คนตัวเล็กอยู่กับพ่อแม่ของเธอ ก่อนเรียวปากหนาจะเอ่ยออกไป "เดี๋ยวคุณน้าลงมานั่งในรถเข็นได้เลยนะครับ" พูดจบ ร่างสูงก็เดินไปที่เตียง ก่อนที่สายป่านจะเดินไปที่เตียงด้วยเหมือนกัน จากนั้นวิภาก็ค่อยๆ
เด็กเลี้ยงชั่วคราวของหมอชวิน 16 รู้สึกผูกพัน
คอนโด ชวินกลับมาถึงคอนโดในเวลาสามทุ่มกว่าๆ ชายหนุ่มเปิดประตูเข้าห้องนอนก็เห็นว่าคนตัวเล็กนอนอยู่บนเตียง สายป่านที่ยังไม่หลับหันไปมองยังร่างสูงที่เปิดประตูเข้ามา ก่อนเสียงทุ้มจะเอ่ยถามออกไป "ยังไม่นอนเหรอ" "สายป่านยังไม่ง่วงค่ะ" "ที่ไม่ง่วงเพราะกำลังรอฉันอยู่หรือเปล่า" ยกยิ้มนิดๆ "เปล่าค่ะ ไม่ไ
เด็กเลี้ยงชั่วคราวของหมอชวิน 13 ขอลองดูก่อน NC20+
โรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง วันต่อมา เมื่อชวินขับรถหรูเข้ามาจอดยังที่จอดส่วนตัว จากนั้นทั้งสองก็พากันลงจากรถแล้วสาวเท้าเข้าไปในโรงพยาบาลขนาดใหญ่ที่ภายในตกแต่งด้วยสิ่งของราคาแพง ก่อนที่จะมีเสียงของพนักงานในโรงพยาบาลจะเอ่ยทักทายพร้อมกับยกมือไหว้ลูกชายเจ้าของโรงพยาบาลด้วยท่าทีอ่อนน้อม "สวัสดีค่ะคุณหมอชวิน
เด็กเลี้ยงชั่วคราวของหมอชวิน 6 ทำตามสัญญา
บ้านสายป่าน วันต่อมาในขณะที่สายป่านหิ้วกระเป๋าเสื้อผ้ากำลังจะเดินออกจากบ้าน อยู่ๆเสียงโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงก็ส่งเสียงดังขึ้นมา เธอหยิบออกมาดูก็เห็นว่าเป็นเบอร์แปลก จากนั้นเธอก็กดรับสาย'ฮัลโหล''ออกจากบ้านมาหรือยัง' แค่ได้ยินเสียง เธอก็จำได้ว่าเป็นเขา'กำลังจะออกไปขึ้นรถค่ะ''เธอรอฉันอยู่
You May Also Like
บังเอิญเป็นผัวเธอ (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น115.7K viewsนางบำเรอแสนรัก
ดวงดาวบนหาดทราย159.5K viewsงานแต่งสายฟ้าแลบ：สามีลึกลับเป็นมหาเศษรฐี！
หลั่วหลิ่วหยิง65.6K viewsคลั่งรักเมียแต่ง
ชะนีติดมันส์228.8K viewsหัวใจต้องมนตรา
ศรีปุรัม มณีปุรัม205 viewsเมียหมอ
Wabibi54 viewsLove of four lovers คนสุดท้ายที่เธอคิดถึง
Melyssa633 viewsดวงใจถลำรักร้าย
ผัดบวบ38 views
