Share

เด็กเลี้ยงชั่วคราวของหมอชวิน
เด็กเลี้ยงชั่วคราวของหมอชวิน
Author: Duangkwan

1 สมัครงาน

Author: Duangkwan
last update publish date: 2026-04-13 13:16:27

ชวิน อายุ30ปี

เจ้าของธุรกิจโรงแรมห้าดาวที่มีอยู่หลายสาขาในกรุงเทพมหานคร และเจ้าของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังที่มีสาขาอยู่ในกรุงเทพมหานครและอีกหลายสาขาในต่างจังหวัด

สายป่าน อายุ22ปี

พ่อแม่ทำอาชีพขายข้าวแกง

.

.

.

.

ตัวอย่างนิยาย

"พอสายป่านอยู่ครบสัญญาหกเดือน คุณก็ต้องหาเด็กเลี้ยงคนใหม่มาแทนอีกใช่ไหมคะ"

"ไม่หรอก"

"ทำไมเหรอคะ หรือว่าคุณจะเลิกเลี้ยงเด็กแล้ว"

"ใช่ ฉันจะเลิกเลี้ยงเด็กแล้ว"

"สายป่านคงจะเป็นเด็กเลี้ยงคนสุดท้ายของคุณสิน่ะคะ"

"คงจะอย่างนั้นแหละ เพราะฉันจะต้องหมั้นกับผู้หญิงที่แม่ดูๆไว้ให้นานแล้ว"

"คุณจะแต่งงานแล้วเหรอคะ"

"อืม"

.

.

.

.

"ยังเหลือเวลาอีกเดือนเดียวแล้วที่คุณจะหมั้น สายป่านอยากรู้ว่าคุณจะให้สายป่านออกไปจากที่นี่เมื่อไหร่คะ"

"ก่อนงานหมั้นหนึ่งอาทิตย์ ฉันจะให้เธอย้ายออกไป"

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

โรงแรมหรูห้าดาว

เคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์โรงแรม

"สวัสดีค่ะ ฉันมาสมัครงานค่ะ" เสียงของสายป่านเอ่ยทักทายและบอกกับพนักงานสาวที่นั่งอยู่หลังเคาน์เตอร์หรูด้วยท่าทีร้อนใจ

"เดี๋ยวคุณไปพบฝ่ายบุคคลได้เลยค่ะ อยู่ชั้นสามนะคะ" พนักงานประชาสัมพันธ์สาวเอ่ยแนะนำด้วยรอยยิ้มเป็นกันเองสมกับที่เป็นพนักงานของโรงแรมดังระดับห้าดาว

"ขอบคุณมากนะคะพี่" สายป่านเอ่ยขอบคุณหญิงสาวตรงหน้าด้วยความรู้สึกดีที่พนักงานสาวพูดจากับเธอด้วยใบหน้ายิ้มแย้มใจดีจนเธอรู้สึกสบายใจ

"ไม่เป็นไรค่ะน้อง พี่ขอให้น้องได้งานนะคะ"

"ขอบคุณค่ะ งั้นฉันขอตัวขึ้นไปหาฝ่ายบุคคลก่อนนะคะ" บอกจบ เจ้าของร่างบอบบางก็สาวเท้าไปยืนรอหน้าลิฟต์ ซึ่งมีชายหนุ่มร่างสูงสวมใส่ชุดสูทหรูดูดีที่มีใบหน้าอันหล่อเหลาเกลี้ยงเกลายืนอยู่ด้วย

ติ๊ง!

ทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออกเรียวขายาวก็ก้าวเข้าไปข้างใน ก่อนที่เรียวขาสวยของสายป่านจะก้าวตามเข้าไป

"เธอมาสมัครงานเหรอ" ทันทีที่ประตูลิฟต์ปิดลง เสียงทุ้มมีเสน่ห์ของชายหนุ่มร่างสูงก็เอ่ยถามขึ้น โดยไม่ได้หันมามองเธอที่ยืนอยู่ข้างๆ

"คุณถามฉันเหรอคะ" เจ้าของใบหน้าใสหันถามยังคนตัวสูงที่ยืนอยู่ข้างเธอด้วยสีหน้างุนงง เมื่ออยู่ๆเขาก็เอ่ยถามขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเรียบๆ และเธอก็แปลกใจว่าเขารู้ได้ยังไงว่าเธอมาสมัครงาน

"ในนี้มีฉันกับเธออยู่กันแค่สองคน เธอคิดว่าฉันพูดอยู่กับใครเหรอ"

"จู่ๆคุณก็ถาม ฉันก็เลยงงว่าคุณรู้ได้ยังไงว่าฉันมาสมัครงาน ทั้งๆที่ฉันกับคุณก็เพิ่งได้เจอกันวันนี้" ก่อนที่เรียวปากหนาจะขยับเอ่ยออกไป

"ตอนที่ฉันเดินผ่านหน้าเคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ฉันได้ยินเธอคุยกับพนักงาน"

"อ๋อค่ะ"

"เธอเคยทำงานที่ไหนมาบ้างหรือเปล่า" ถามแต่สายตามองตรงไปข้างหน้า

"ฉันเพิ่งเรียนจบค่ะ ยังไม่เคยทำงานที่ไหน"

"ทำไมถึงมาสมัครงานที่นี่"

"ที่ฉันต้องมาที่นี่ เพราะในระยะหนึ่งเดือนที่ผ่านมานี้ฉันสมัครงานมาแล้วหลายที่ แต่ไม่มีที่ไหนมีตำแหน่งว่างเลยค่ะ"

"ฉันหวังว่าที่นี่คงมีตำแหน่งว่างให้เธอนะ"

"ฉันก็หวังไว้อย่างนั้นค่ะ เพราะถ้าวันนี้ฉันไม่ได้งาน ฉันต้องแย่แน่ๆเลยค่ะ"

"ทำไมเหรอ" เจ้าของใบหน้าหล่อหันถามยังหญิงสาวที่ยืนอยู่ด้านข้างพร้อมขมวดคิ้วนึกสงสัย

"คือ...ตอนนี้ฉันต้องใช้..."

ติ๊ง!

ยังไม่ทันที่เธอจะพูดจบ ประตูลิฟต์ก็เปิดออกทันที ก่อนที่สายป่านจะบอกกับเขา

"งั้นฉันขอตัวนะคะ"

"อืม"

จากนั้นร่างเล็กในชุดเดรสสุภาพก็ก้าวขาออกจากลิฟต์ไป โดยเจ้าของดวงตาคมที่ยืนอยู่ในลิฟต์ก็มองตามเจ้าของแผ่นหลังบางที่เดินออกไป จนกระทั่งประตูลิฟต์ปิดลงแล้วพาเขาขึ้นไปยังชั้นสี่ที่เป็นชั้นของผู้บริหารของโรงแรมนี้ ซึ่งก็คือเขานั่นเอง

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เด็กเลี้ยงชั่วคราวของหมอชวิน   30 รักเธอคนเดียว (จบ)

    เพ้นท์เฮ้าส์ ห้าเดือนต่อมา ตอนนี้สายป่านย้ายมาอยู่กับชวินเป็นที่เรียบร้อยแล้ว หลังจากที่งานแต่งได้เสร็จสิ้นไปเมื่อหนึ่งเดือนก่อน พรึบ! เสียงของร่างเล็กที่ทิ้งตัวนั่งลงยังโซฟาด้วยความอ่อนล้าหลังจากที่วันนี้อาเจียนไปห้ารอบแล้ว "สายป่านเหนื่อยจังเลยค่ะพี่ชวิน" ใบหน้าใสหันบอกกับร่างสูงที่นั่งอยู่ข้างตัวเอง "อืม" เขารับคำในลำคอแล้วดึงร่างเล็กมาโอบกอดไว้ "ที่สายป่านอาเจียนบ่อยแบบนี้ มันเป็นเพราะอะไรเหรอคะพี่ชวิน" "เอ่อ...มันคงเป็นอาการของคน...แพ้ท้องน่ะ" เขาตอบด้วยท่าทีอึกๆอักๆเหมือนคนมีพิรุธ "สายป่านจะแพ้ท้องได้ยังไงคะก็ในเมื่อสายป่านยังแปะแผ่นยาคุมอยู่เลย" "ถึงจะแปะแผ่นยาคุม แต่มันก็มีโอกาสท้องได้เหมือนกัน ถ้าเกิดว่าแปะแผ่นยาคุมไม่เรียบกับผิวหนัง เพราะประสิทธิภาพในการคุมกำเนิดจะลดลงไปด้วย" เขาจะเป็นคนเปลี่ยนและแปะแผ่นยาคุมกำเนิดให้เธอทุกครั้ง แต่เมื่อหนึ่งเดือนก่อนเขาจงใจแปะแผ่นยาคุมไม่เรียบ เพราะอยากให้เธอท้อง และตอนนี้เธอก็ท้องจริงๆ ถือว่าแผนที่วางไว้สำเร็จแล้ว "พี่ชวินคิดว่าสายป่านจะท้องไหมคะ" "พี่คิดว่าท้องนะ เพราะพี่ตั้งใจให้เธอท้อง" เขาจำต้องบอกความจริง ไม่อยากโกหก "พี่ต

  • เด็กเลี้ยงชั่วคราวของหมอชวิน   29 สายป่านคือคนที่พี่รัก

    เพ้นท์เฮ้าส์ หนึ่งอาทิตย์ต่อมา "พี่ชวินคะ วันนี้สายป่านจะออกไปหามายด์นะคะ" "จะออกไปเลยไหม" "ออกไปเลยค่ะ" "งั้นก็อาบน้ำแต่งตัวสิ เดี๋ยวออกไปพร้อมพี่เลย" "ได้ค่ะ" ว่าจบ หญิงสาวก็เข้าไปอาบน้ำ ก่อนที่ร่างสูงที่อยู่ในชุดสูทหรูจะออกจากห้องไปรอข้างนอก เวลาต่อมา สายป่านที่อยู่ในชุดเดรสสั้นสีสวยออกจากห้องแล้วเดินมาหายังร่างสูงที่นั่งก้มหน้าดูโทรศัพท์อยู่ ก่อนที่เขาจะเงยหน้าขึ้นไปมองยังร่างสวยที่มายืนอยู่ตรงหน้า นัยน์ตาคมจ้องมองเธอที่อยู่ในชุดเดรสสั้นโชว์ไหล่บอบบางและช่วงเนินอกขาวนวลเนียนด้วยความรู้สึกพึงพอใจ ก่อนจะพูดออกไป "ไปกันเถอะ" พูดจบ ชวินก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วพากันออกจากเพ้นท์เฮาส์ไป คาเฟ่แห่งหนึ่ง หลังจากที่สองสาวสั่งน้ำและขนมมาทานกันแล้ว สายป่านก็เอ่ยถามมายด์ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม "พี่ชวินบอกฉันว่าเธอมีคนในใจอยู่แล้ว ตกลงคนในใจของเธอคือใครเหรอมายด์" "ออสติน" มายด์ตอบแล้วหยิบขนมขึ้นมากินไปด้วย "ออสติน?" สายป่านถามออกไปด้วยสีหน้าอึ้งๆ ก่อนที่มายด์จะเอ่ยออกมา "ใช่ ฉันชอบออสตินมาตั้งแต่เรียนอยู่ปีหนึ่งแล้วล่ะ และออสตินก็ชอบเธอมานานแล้วด้วยเหมือนกัน" "ออสตินชอบฉันงั้นเห

  • เด็กเลี้ยงชั่วคราวของหมอชวิน   28 กลับมาอยู่ในอ้อมกอดอีกครั้ง

    เมื่อทั้งสองร่วมรักกันเสร็จแล้ว ชวินก็อุ้มสายป่านไปชำระล้างคราบน้ำรักในห้องน้ำแล้วออกมาสวมใส่เสื้อผ้ากัน ก่อนที่เสียงใสจะเอ่ยถาม "ยาคุมล่ะคะพี่ชวิน" "ไม่กินได้ไหม" "ถ้าไม่กินยาเดี๋ยวก็ท้องสิคะ" "เธอยังไม่อยากท้องเหรอ" "สายป่านว่ามันเร็วไปหน่อยค่ะถ้าจะให้ท้องตอนนี้" "แต่สำหรับพี่พี่ว่าไม่เร็วไปหรอก แต่ถ้าเธอยังไม่พร้อมเดี๋ยวพี่จะให้เธอกินยาก่อนก็ได้ พอหลังจากนี้พี่ค่อยป้องกันเอง" "โดยการใส่ถุงยางน่ะเหรอคะ" "ใช่" "ไม่เอาค่ะ สายป่านไม่ชอบให้พี่ใส่ถุง" เธอทำเสียงออดอ้อนแล้วสวมกอดเอวสอบและแนบหน้าไปกับอกแกร่ง ก่อนที่มือหนาจะยกขึ้นโอบกอดร่างเล็กไว้ด้วยความรักและหวงแหน "หึ ชอบให้พี่เอาสดใช่ไหม" หัวเราะยิ้มด้วยความรู้สึกเอ็นดู เขาชอบที่เธออ้อนเขาแบบนี้ "ใช่ค่ะ สายป่านชอบแบบเนื้อแนบเนื้อ เรามีอะไรกันแบบเนื้อแนบเนื้อมาตั้งหลายเดือนแล้วนะคะ แล้วจู่ๆจะให้กลับไปใส่ถุงอีกเหรอคะ" "พี่ก็ไม่ได้อยากกลับไปใส่ถุงอีกหรอกนะ แต่พี่แค่ไม่อยากให้เธอต้องคุมเองน่ะ พี่ก็เลยเป็นฝ่ายป้องกันเองจะดีกว่า" "พี่ชวินไม่ต้องป้องกันเองหรอกค่ะ เดี๋ยวสายป่านจะคุมเอง สายป่านจะคุมแบบใช้แผ่นแปะอีกค่ะ" "ถ้าอย่างนั้

  • เด็กเลี้ยงชั่วคราวของหมอชวิน   27 ห่างหาย NC20+

    เมื่อเขาดูดเลียทรวงอกอวบอิ่มจนรู้สึกว่าพอใจแล้ว จากนั้นเขาก็หยัดกายขึ้นแล้วถอดเสื้อผ้าออกไปจากกายหนา โดยความแข็งแกร่งที่อยู่กึ่งกลางกายก็เริ่มผงาดแข็งขึ้นมาพร้อมที่จะสอดแทรกเข้าไปในร่องคับแคบสีหวานที่เขาไม่ได้เข้าไปสองเดือนแล้ว "คุณชวินคะ" สีหน้าของเธอแสดงความวิตกกังวลออกมาอย่างชัดเจนเมื่อนึกไปถึงมายด์ที่เป็นคู่หมั้นของเขา "เรามามีความสุขกันเถอะนะสายป่าน สองเดือนแล้วนะที่เราไม่ได้มีความสุขด้วยกัน และตอนนี้เธอก็ไม่ต้องไปคิดถึงเรื่องอะไรทั้งนั้น" พูดจบ เขาก็อุ้มร่างเล็กไปนั่งบนขอบอ่างอาบน้ำหรูขนาดใหญ่ เขาลงไปนั่งในอ่างพร้อมกับจับขาเรียวให้กางออกเป็นรูปตัวเอ็ม ก่อนจะมุดหน้าเข้าไปชิมความหวานที่เขาโหยหามานานมากแล้ว ห่างหายเรื่องนี้ไปสองเดือนก็เหมือนกับสองปีสำหรับเขา แผล่บ แผล่บ "ซี้ดด อ๊า" เธอแอ่นกลางกายเข้าหาลิ้นร้อนที่ตวัดเลียอย่างนุ่มนวล พลางสะโพกสวยก็ร่อนส่ายไปมาเนิบนาบด้วยความเสียวซาบซ่านที่ก่อตัวขึ้นเร็วมากหลังจากที่ลิ้นชื้นสัมผัสเข้ามาในร่องกลีบของเธอ ลิ้นหนาเลียติ่งเกสรซ้ำๆอยู่หลายครั้งหมายกระตุ้นความต้องการของคนตัวเล็กให้เพิ่มสูงขึ้น "อ๊า อื้อ" เธอหลับตาด้วยความเคลิบเคลิ้ม พล

  • เด็กเลี้ยงชั่วคราวของหมอชวิน   26 อดทนอดกลั้น

    หนึ่งเดือนต่อมา ในขณะที่มายด์นั่งดูทีวีอยู่นั้น จู่ๆโทรศัพท์ของเธอก็ส่งเสียงดังขึ้น เธอหยิบขึ้นมาดูเมื่อเห็นว่าเป็นอดีตเพื่อนนอนที่ไม่ได้ติดต่อเธอมาหลายเดือนแล้วก็เกิดความลังเลว่าจะรับดีหรือไม่รับดี แต่แล้วเธอก็จำต้องกดรับสาย เพราะอยากรู้ว่าเขาจะพูดอะไร ครืด~ 'มีอะไร' 'เธออยู่ไหน' 'อยู่บ้าน นายมีธุระอะไรกับฉันงั้นเหรอ' 'เย็นนี้เธอมาหาฉันที่คอนโดหน่อย' 'ไม่ไป' 'ฉันมีธุระสำคัญมากอยากจะคุยกับเธอ' 'คุยทางโทรศัพท์ก็ได้' 'ฉันไม่อยากคุยทางโทรศัพท์ เธอมาหาฉันหน่อยนะ ฉันคุยไม่นานหรอก' 'ก็ได้ เย็นนี้ฉันจะไป' 'ฉันจะรอนะ' 'อืม' จากนั้น มายด์ก็กดวางสายพลางคิดในใจว่าเขายังมีเรื่องสำคัญอะไรอยากจะคุยกับเธออีกงั้นเหรอ แต่พอเขาบอกมาแบบนั้นก็ทำให้เธออยากรู้เข้าไปใหญ่ ดังนั้นเธอต้องไปหาเขา เพราะอยากรู้ว่าเรื่องที่เขาบอกว่าสำคัญมากคือเรื่องอะไร บริษัทออสติน ตอนเย็น สายป่านมาทำงานเป็นเลขาของออสตินได้หนึ่งเดือนแล้ว ออสตินที่รู้ว่าเธอยังไม่มีงานทำเขาก็เลยชวนเธอมาทำงานในบริษัทของเขา "กลับบ้านกันเถอะสายป่าน เดี๋ยวฉันไปส่ง" ออสตินเปิดประตูออกมาจากห้องทำงานแล้วบอกกับร่างบางที่นั่งอยู่หน้าห้อง "

  • เด็กเลี้ยงชั่วคราวของหมอชวิน   25 ไม่สามารถทำได้ตามใจตัวเอง

    อีกด้าน วันนี้มายด์ชวนชวินมาบ้านของสายป่าน เพราะเธอบอกว่าอยากจะมากินข้าวราดแกงที่นี่ ซึ่งเธอกับออสตินจะมากินบ่อยตอนเรียนมหาวิทยาลัย เมื่อเป็นอย่างนั้นชวินจึงจำเป็นต้องบอกให้มายด์รู้ก่อนล่วงหน้าว่าเขารู้จักกับครอบครัวของสายป่าน เพราะแม่ของสายป่านเคยเป็นคนไข้ของเขา "สวัสดีค่ะพ่อแม่" มายด์ยกมือไหว้วิชาญกับวิภาด้วยท่าทีนอบน้อม "สวัสดีหนูมายด์" วิชาญกับวิภารับไหว้หญิงสาวพร้อมกับเอ่ยออกไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้มใจดี ก่อนที่ชวินที่เดินมาทีหลังจะยกมือไหว้พร้อมกับเอ่ยออกไป "สวัสดีครับคุณอาคุณน้า" "สวัสดีครับคุณหมอ/สวัสดีค่ะคุณหมอ" วิชาญกับวิภารับไหว้แล้วทักทายกลับไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้มอย่างเช่นเคย เมื่ออาทิตย์ก่อนหลังจากที่สายป่านกลับมาจากงานหมั้นของมายด์ สายป่านบอกพ่อกับแม่ว่าคู่หมั้นของมายด์ก็คือหมอชวิน วิชาญกับวิภารู้สึกแปลกใจนิดหน่อยเมื่อรู้ว่าชวินหมั้นกับมายด์ แต่ก็ไม่ได้อะไร "สายป่านอยู่ไหมคะแม่" "สายป่านนอนป่วยอยู่ข้างในน่ะ ออสตินก็อยู่ข้างในด้วย" "..." เมื่อได้ยินอย่างนั้น ชวินกับมายด์ก็นิ่งไป พลางสีหน้าของทั้งสองก็ถอดสีอย่างเห็นได้ชัด ก่อนที่มายด์จะพูดออกไป "งั้นมายด์ขอไปหาสายป่าน

  • เด็กเลี้ยงชั่วคราวของหมอชวิน   6 ทำตามสัญญา

    บ้านสายป่าน วันต่อมาในขณะที่สายป่านหิ้วกระเป๋าเสื้อผ้ากำลังจะเดินออกจากบ้าน อยู่ๆเสียงโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงก็ส่งเสียงดังขึ้นมา เธอหยิบออกมาดูก็เห็นว่าเป็นเบอร์แปลก จากนั้นเธอก็กดรับสาย'ฮัลโหล''ออกจากบ้านมาหรือยัง' แค่ได้ยินเสียง เธอก็จำได้ว่าเป็นเขา'กำลังจะออกไปขึ้นรถค่ะ''เธอรอฉันอยู่

  • เด็กเลี้ยงชั่วคราวของหมอชวิน   5 ได้งานแล้ว

    โรงพยาบาลของรัฐแห่งหนึ่งหลังจากออกมาจากโรงแรมของชวินแล้ว สายป่านก็เดินทางมายังโรงพยาบาลที่แม่ของเธอรักษาอยู่ห้องพักผู้ป่วยรวมเจ้าของร่างบอบบางสาวเท้าเดินเข้ามาภายในห้องพักผู้ป่วยรวมที่ตอนนี้แม่ของเธอนอนแน่นิ่งอยู่บนเตียง เป็นเวลาสองเดือนแล้วที่แม่ของเธอนอนแบบเจ้าหญิงนิทราอยู่แบบนี้ เธอกับพ่อของเ

  • เด็กเลี้ยงชั่วคราวของหมอชวิน   4 ข้อตกลง

    บ้านสายป่านเมื่อกลับมาถึงบ้านสายป่านก็คิดแล้วคิดอีกจนรู้สึกเครียด เธอภาวนาว่าในหนึ่งอาทิตย์นี้ขอให้ได้งานด้วยเถอะ ไปสมัครงานที่ไหนก็ขอให้เขารับเข้าทำงานทีเถอะ สาธุจนกระทั่งหนึ่งอาทิตย์ผ่านไป คำขอของเธอก็ไม่เป็นผลเมื่อเธอไปยื่นใบสมัครงานที่ไหน ทุกที่ก็บอกกับเธอว่า'ไม่มีตำแหน่งไหนว่างเลยค่ะ''ไม่ม

  • เด็กเลี้ยงชั่วคราวของหมอชวิน   3 อยากช่วย

    โรงแรมชวินเมื่อมาถึงโรงแรมสายป่านก็เข้าไปหาฝ่ายบุคคล และหัวหน้าฝ่ายบุคคลคนเมื่อวานก็บอกกับเธอว่าให้ขึ้นไปพบคุณชวินในห้องทำงานที่อยู่ชั้นสี่ได้เลยก๊อก! ก๊อก! แกร่ก!สายป่านเคาะประตูบานหรูแล้วเปิดเข้ามาในห้องทำงานของเขา เธอชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นเจ้าของโรงแรมผู้มีใบหน้าอันหล่อเหลา ซึ่งเขาก็คือคนที

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status