Masukหลังจากที่นั่งชงเหล้าให้กับลูกค้ามาได้สักพัก ฉันก็ถูกตามตัวให้มาช่วยงานในห้องครัว จนตอนนี้ฉันทำงานทุกอย่างจนเสร็จหมดแล้ว “กลับกันเลยไหม?” ทันทีที่เดินมาหายัยคริสตัลที่ยังคงนั่งดื่มรอฉันตรงเคาน์เตอร์บาร์ ฉันก็เอ่ยถามมันออกไป ก่อนที่มันจะถามฉันกลับเช่นกัน “ทำงานเสร็จแล้วเหรอ?” “อ่า พี่แกบอกให้ทำถึงแค่ตีหนึ่ง” ซึ่งตอนนี้มันก็เลยตีหนึ่งมาเกือบสิบนาทีแล้วด้วย “เดี๋ยวขอโทรหาเฮียแป๊บ ฉันขับรถกลับไม่ไหวแล้ว” ว่าจบมันก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดโทรออกหาพี่ชายมันตามที่บอก และ…. “เฮียขาาาา ไปส่งกลับบ้านที” “เมาอ่า ขับไม่ไหวค่ะ นะนะ ไปส่งหนูหน่อย” “งั้นเดี๋ยวหนูกับยัยจัสไปรอเฮียที่รถนะคะ รีบๆ ลงมานะ” พูดจบมันก็กดตัดสายพี่ชายของมันทิ้งไป ก่อนจะหันมาพูดกับฉัน “เราไปรอเฮียไคที่รถกันเถอะ พยุงหน่อยสิ โลกหมุนอ่า” ดีนะที่ยัยคริสตัลมันตัวเล็กกว่าฉันน่ะ ไม่งั้นฉันรับน้ำหนักมันไม่ไหวแน่ๆ @ในรถ “ทำงานวันแรกเป็นไงบ้าง ไหวไหม?” ทันทีที่ขึ้นมานั่งในรถ เฮียไคก็เปิดบทสนทนากับฉันก่อนเลย “ก็ไหวนะคะ คืนนี้ลูกค้าให้ทิปมาเยอะด้วยค่ะ” รวมๆ ก็เกือบหมื่นแล้วนะ ถ้าได้แบบนี้ทุกคืนก็คงจะดี ฉันฉีกยิ้มกว้างตอบคนที่นั่งฝั่งคนขับรถไป เพราะยัยคริสตัลมันทิ้งตัวลงนอนแผ่หลาเต็มเบาะหลังจนไม่มีที่ว่างให้ฉันนั่ง ฉันจึงต้องพาตัวเองมานั่งเป็นตุ๊กตาหน้ารถอยู่เบาะหน้าเนี่ยแหละ ไม่คุ้นเอาซะเลย “ถ้ามีปัญหาอะไร บอกเฮียได้เลยนะ” “ขอบคุณมากๆ นะคะ ที่รับจัสเข้าทำงาน” เพราะถ้าเฮียไคไม่รับ ฉันก็ไม่รู้ว่าจะไปทำงานที่ไหนดี แล้วก็ไม่รู้ด้วยว่าจะหาเงินจากที่ไหนมาใช้หนี้แทนแม่ นี่ดีหน่อยที่แม่ไปคุยกับเจ้าของบ่อนแล้วเขายอมยืดระยะเวลาให้หนึ่งเดือน แต่สำหรับฉันเวลาแค่หนึ่งเดือนมันคงจะไม่พอ “ดูยัยคริส จะห่วงเรามาก ปกติชวนมาไม่เคยมาเลยสักครั้ง” จู่ๆ คนข้างๆ ก็เอ่ยขึ้น ซึ่งฉันเองก็พอจะเข้าใจว่าเฮียไคต้องการจะสื่ออะไร “ไม่ใช่แค่ยัยคริสที่ห่วงหนูนะคะ หนูเองก็ห่วงยัยคริสไม่แพ้กัน” เพราะเราสองคนโตมาด้วยกัน นั่นจึงทำให้ฉันกับยัยคริสรักและผูกพันกันเหมือนพี่น้องเลย มีเรื่องอะไรเราคุยกันตลอด แทบจะไม่เคยมีความลับต่อกันเลยด้วยซ้ำ “แล้วคืนนี้จะนอนที่ไหน? บ้านเราหรือว่าบ้านเฮีย” ฉันหันไปมองคนด้านข้างในทันทีที่เขาถามคำถามเมื่อกี้ออกมา ทำไมประโยคที่เฮียไคถามถึงได้ดูสองแง่สองง่ามขนาดนี้นะ “หมายถึงจะไปนอนกับยัยคริสมั้ย?” เฮียไคเห็นฉันไม่ตอบ เขาก็พูดขึ้นมาอีกครั้ง ซึ่งครั้งนี้ดีหน่อย เพราะมันเป็นคำถามที่ควรจะถามตั้งแต่ครั้งแรกแล้วมั้ย ไม่ใช่มาถามว่าจะนอนบ้านฉันหรือว่านอนบ้านเขาแบบนี้ ถ้าใครมาได้ยินเข้า เขาต้องคิดไปไกลแน่ๆ ขนาดฉันยังคิดเลย!! “คืนนี้จัสไปค้างกับยัยคริสค่ะ พอดีคุยกันไว้แล้ว” คุยกันตอนที่ยืนรอเฮียไคตรงลานจอดรถเมื่อกี้นี้แหละ ใช้เวลาไม่นานเฮียไคก็พาพวกเรากลับมาถึงบ้านอย่างปลอดภัย ก่อนที่เขาจะอุ้มยัยคริสที่เมาหลับไปแล้วขึ้นมาส่งในห้องนอน “บอกเพื่อนเราว่าให้ลดชาบู ปิ้งย่างบ้างนะ อุ้มจะไม่ไหวอยู่แล้ว” “ยัยคริสหนักขนาดนั้นเลยเหรอคะ?” “เหมือนอุ้มหมูยังไงยังงั้น” ฉันแทบจะกลั้นขำเอาไว้ไม่ไหว เพราะสิ่งที่เฮียไคพูดคือเกินจริงไปมาก ยัยคริสตัวเล็กกว่าฉันอีกนะ นี่ถ้าเฮียไคได้ลองมาอุ้มฉัน รับรองเลยว่าฉันได้กลายเป็นช้างหรือไม่ก็ฮิปโปที่อยู่ในสวนสัตว์แน่ๆ แต่มันคงไม่มีวันนั้น เพราะถึงยังไงเฮียไคคงไม่มาอุ้มฉันหรอกถ้าหากว่าฉันเมาเหมือนยัยคริสตัลในตอนนี้ ทันทีที่มาถึงห้อง เฮียไคก็วางยัยคริสไว้บนเตียงนอนอย่างทะนุถนอม ก่อนที่เขาจะหันมาพูดกับฉัน “คืนนี้เฮียฝากเราดูยัยคริสด้วยนะ มีอะไรก็เรียกเฮียได้เลยที่ห้องฝั่งตรงข้าม” “ได้ค่ะ เดี๋ยวจัสดูยัยคริสให้เอง” ดูที่แปลว่าดูจริงๆ เพราะหลังจากที่เฮียไคออกจากห้องไป ยัยคริสก็แผลงฤทธิ์ทันที “อยากอ้วก!” ในขณะที่ฉันกำลังจะเข้าไปอาบน้ำ จู่ๆ ยัยคริสที่นอนอยู่บนเตียงก็พยายามยันตัวเองให้ลุกขึ้นมา แล้วทำท่าจะอ้วกอย่างที่พูดจริงๆ ฉันจึงรีบวิ่งไปหามันก่อนจะช่วยพยุงให้มันลุกขึ้นนั่งเอาหลังพิงหัวเตียง “แกอย่าเพิ่งอ้วกนะ เดี๋ยวฉันไปเอาถังขยะมาให้” “ไม่ จะออกแล้ว อุบ” ตึกตึกตึก!! ทันทีที่มันพูดจบ มันก็รีบวิ่งเข้าไปในห้องน้ำด้วยความรวดเร็ว ก่อนที่ยัยคริสตัลจะนั่งลงกับพื้นแล้วโก่งคออ้วกลงในชักโครก ซึ่งมีฉันยืนลูบหลังให้มันอยู่ “ไหวไหมเนี่ย?” “อื้อ!” คนที่พยักหน้าบอกว่าไหว ตอนนี้แทบจะทิ้งตัวนอนลงไปบนพื้นในห้องน้ำอยู่แล้ว “ยัยคริส ลุกไปนอนบนเตียงดีๆ” คือจะให้ฉันอุ้มมันไปที่เตียงเหมือนที่เฮียไคอุ้มมันขึ้นมา บอกเลยว่าไม่ไหวแน่ๆ “ลุก ไม่ ไหวอะ” ทีแบบนี้ล่ะไม่ไหว เมื่อกี้ยังวิ่งมาเองได้เลย “ต้องลุกให้ไหว มาเดี๋ยวฉันช่วยพยุงแกเอง” ฉันใช้ความพยายามเป็นอย่างมาก ที่จะช่วยพยุงยัยคริสตัลให้ลุกขึ้นจากพื้น แต่ยัยเพื่อนบ้ากลับเอาแต่ทิ้งตัวจะนอนท่าเดียวเลย ทำไงดีวะ? แล้วจู่ๆ ประโยคที่เฮียไคพูดเมื่อกี้ก็ดังขึ้นมาในสมองของฉันทันที จากที่ว่าจะช่วยพยุงยัยคริสให้กลับไปนอนที่เตียงดีๆ แต่ตอนนี้ฉันทิ้งมันให้นอนแผ่หลาอยู่บนพื้นในห้องน้ำ แล้วเดินออกมาเคาะประตูเรียกเฮียไคที่อยู่ห้องฝั่งตรงข้ามกับมัน ก๊อก!! ก๊อก!! ก๊อก!! “เฮียไคคะ นอนยังคะ?” รอไม่นานบานประตูก็ถูกเปิดออกด้วยฝีมือของคนที่อยู่ด้านใน “มีอะไรเหรอ?” O.O ฉันแทบอยากจะกรี๊ดออกมา ให้กับภาพตรงหน้า เพราะตอนนี้เฮียไคมีแค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวที่พันรอบเอวเอาไว้ ส่วนท่อนบนนั้นเปลือยเปล่า เผยให้เห็นกล้ามเป็นมัดๆ ชัดไปทุกสัดส่วน แถมไม่พอยังมีรอยสักตรงหัวไหล่ที่ยาวลงมาจนถึงข้อมือด้านขวาแล้วก็ข้างลำตัวอีก ปกติฉันจะเห็นตั้งแต่แขนลงไปที่ข้อมือเพราะเฮียไคมักจะใส่เสื้อเชิ้ตพับแขนขึ้นมานิดเดียวไง ไม่คิดว่าเฮียเขาจะสักเยอะแยะมากมายขนาดนี้ โอ๊ย!! ใจจะวาย เพิ่งเห็นผู้ชายแก้ผ้าครั้งแรก “จัส สรุปมีอะไร?” เสียงของคนตรงหน้าทำให้ฉันหลุดจากภวังค์ แล้วตั้งสติขึ้นมาได้ “เฮียช่วยไปอุ้มยัยคริสในห้องน้ำทีได้มั้ยคะ คือว่า…” ฉันพูดยังไม่ทันจะจบ เฮียไคก็เดินจ้ำอ้าวไปที่ห้องนอนที่ฉันเพิ่งจะเดินออกมา ซึ่งพอฉันเห็นแบบนั้นก็รีบเดินตามหลังเขาไปทันที แล้วตอนนี้เฮียไคก็อุ้มยัยคริสที่นอนหมดสภาพอยู่บนพื้นห้องน้ำมาไว้บนเตียงนอนอีกครั้ง ทว่าในขณะที่เฮียไคกำลังจะหมุนตัวเดินออกจากห้องไป ยัยเพื่อนบ้ามันกลับคว้าผ้าเช็ดตัวที่พันอยู่รอบเอวของเฮียไคเอาไว้ และ…… พรึ่บ!! “เฮ้ย ยัยคริส!!” OoO ————————- กรี๊ดดดดดด ยัยคริสตัล เธอทำอะไรของเธอ🫣🤭 เธอทำอะไรรรรรร จัสมินอยากจะตะโกนออกไปแบบนี้แน่ๆ 555555 🤣🤣🤣
หลายวันต่อมา@CK PUB 20.45 น.“ไง!! ว่าที่คุณพ่อป้ายแดง ถึงกับต้องนั่งดมยาเลยเหรอวะ” เลโอที่เพิ่งจะมาถึง พูดแซวคนที่กำลังนั่งดมยาอยู่ในห้องทำงาน“เออ กูจะตายอยู่แล้วเนี่ย กินห่าอะไรก็ไม่ได้สักอย่าง แม่ง” ว่าที่คุณพ่อป้ายแดงพิงศีรษะกับเก้าอี้ทำงาน ในขณะที่มือยังคงถือยาดมจ่ออยู่ที่จมูกไม่ยอมปล่อย“ทำไม อาการมันเป็นยังไง?” ปากเอ่ยถาม มือหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดถ่ายภาพที่แสนจะหายากตรงหน้า ซึ่งคนโดนถ่ายยังไม่รู้ตัวเพราะเอาแต่หลับตาอยู่“เหม็นอะดิ ถามได้ นี่เกิดมากูก็เพิ่งจะรู้ว่ามีอาการแบบนี้ด้วย” อาการแพ้ท้องแทนเมียที่เขาเป็นอยู่ตอนนี้โคตรจะทรมานเหี้ยๆ“กูก็เพิ่งจะรู้จากมึงนี้แหละ เพราะตอนที่ยัยควีนท้องเจ้าสามเจ กูไม่เห็นไอ้เจเดนจะเป็นแบบมึงเลย มีแต่ยัยควีนที่เป็น”“ก็นั่นอะดิ แต่ทำไมกูเหมือนคลับคล้ายคลับคลาว่าเคยเห็นใครเป็นเหมือนกูมาก่อนวะ?”“ไอ้ธันไง อาการเดียวกับมึงเป๊ะเลย เมื่อปีก่อนโน้นอะ ไปหาหมอ หมอก็บอกว่ามันปกติดีทุกอย่าง”“เออ จริงด้วย ตอนนั้นน้ำหนักมันลงไปหลายโลเลยนี่ แต่ว่ามันไม่มีเมียนี่นา หรือว่ามันจะไปเผลอทำใครท้องวะ?” ประโยคที่ไคโรพูดขึ้น ทำให้เลโอที่นั่งฟังอยู่รีบส่ายหัวไปมา
สามเดือนต่อมา@บ้านไคโร 19.40 น.“วันนี้เฮียไคไม่เข้าร้านเหรอคะ?” ฉันหันไปถามคนที่เดินออกจากห้องน้ำมาด้วยชุดนอนที่พร้อมนอนมาก ด้วยความสงสัย เพราะถ้าเป็นปกติเวลานี้เขาต้องแต่งตัวพร้อมออกจากบ้านแล้ว“วันนี้เฮียรู้สึกไม่ค่อยสบาย เวียนหัวทั้งวัน แถมยังคลื่นไส้ตลอดเวลาเลยจัส”“เพิ่งเป็นวันนี้เหรอคะ?”“ใช่ สงสัยจะพักผ่อนไม่เพียงพอ” เฮียไคว่าพลางทิ้งตัวลงนอนบนเตียงนอนขนาดใหญ่ ซึ่งพอฉันเห็นแบบนั้นฉันก็ลุกจากโซฟาแล้วไปดูเขาที่เตียงด้วยความเป็นห่วง“ตัวก็ไม่มีไข้ งั้นคืนนี้ก็นอนไวหน่อย พรุ่งนี้ถ้ายังไม่หายต้องไปหาหมอนะคะ”“ครับเมีย รับทราบแล้วครับ” คนตรงหน้าตอบรับคำของฉันด้วยรอยยิ้ม ก่อนที่เขาจะดึงฉันให้เข้าไปใกล้ “มานอนด้วยกันสิ อยากกอด”“กอดเฉยๆ เหรอคะ?”“ครับ สภาพเฮียเป็นแบบนี้ ทำมิดีมิร้ายจัสไม่ไหวหรอก”“จัสยังไม่ได้พูดอะไรเลย” ถึงแม้ว่าในใจลึกๆ ฉันจะคิดก็ตาม เพราะล่าสุดเขาก็เพิ่งจะเอาฉันไปเมื่อสามวันก่อนนี้เอง“จัสเป็นผู้หญิงที่ตัวหอมมาก รู้ตัวมั้ย” ทันทีที่เฮียไคสวมกอดฉันจากทางด้านหลัง เขาก็ฝังจมูกโด่งๆ ของเขาลงมาที่ซอกคอของฉันในทันที“หอมขนาดนั้นเลยเหรอคะ เราสองคนก็ใช้ครีมอาบน้ำกลิ่นเดีย
สองปีต่อมา@บ้านไคโร 20.30 น.“จัส!!”“คะ?”“ลองชิมไวน์ตัวนี้หน่อย เฮียเพิ่งได้มาใหม่” ไคโรที่เดินมาพร้อมกับขวดไวน์และแก้วเปล่าในมืออีกสองใบ ทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ กับจัสมินที่กำลังนั่งดูซีรีส์อยู่บนโซฟาตัวใหญ่ที่อยู่ในห้องนอนปกติเธอไม่ค่อยชอบดูอะไรพวกนี้สักเท่าไหร่ แต่หลังจากที่เรียนจบและชีวิตในวันหยุดของเธอดูจะว่างเกินไป เธอก็เลยลองหาอะไรทำดู อย่างเช่นดูซีรีส์ที่คริสตัลชอบดู เธออยากรู้ว่ามันสนุกตรงไหน และคำตอบที่ได้คือสนุกมาก แถมไม่พอพระเอกยังหล่อมากๆ อีกด้วย“ใครเอาให้มาเหรอคะ?” จัสมินเอ่ยถามคนที่กำลังรินไวน์ ใส่แก้วเปล่าทั้งสองใบ ก่อนที่เขาจะยื่นมันให้กับเธอ“ยัยควีนเอาให้มา เห็นว่าเป็นไวน์ที่ประมูลได้”“ประมูลเหรอคะ? แพงมั้ย?” คำว่า ‘ประมูล’ ทำให้จัสมินรู้ได้ในทันที ว่าไวน์ขวดนี้ราคาต้องไม่ธรรมดาแน่ๆ“ห้าล้าน”“ห้าล้าน!!” O.O ร่างบางที่กำลังจะยกแก้วไวน์ขึ้นจิบถึงกับตกใจหลังจากที่ได้ยินคำตอบจากผู้เป็นสามีที่บอกว่าเป็นสามีนั้น เพราะตอนนี้เธอกับเขาแต่งงานและจดทะเบียนสมรสกันอย่างถูกต้องตามกฎหมายแล้วเธอกับเขาเป็นสามีภรรยาทั้งทางนิตินัยและพฤตินัยอย่างสมบูรณ์ จะขาดก็แต่ทายาทสืบสกุล ที่ตอ
ด้านไคโร“หึ”บทสนทนาของหญิงสาวสองคนที่อยู่ด้านใน ทำคนที่ยืนแอบฟังอยู่ด้านนอกถึงกับหลุดขำออกมา เขาไม่คิดว่าตัวเองจะได้มาฟังอะไรแบบนี้ก่อนหน้านี้ไคโรเดินมาดูจัสมินอยู่หลายรอบมาก แต่ก็พบว่าเธอยังนอนหลับอยู่ เลยไม่กล้ากวน แถมยังมีไข้ต่ำๆ อีกด้วย ซึ่งเขาเองก็รู้สึกผิดไม่น้อยที่เป็นต้นเหตุให้เธอเป็นแบบนี้อีกแล้ว“เดี๋ยวฉันจะลงไปดูป้าแดงก่อน ว่าทำข้าวต้มเสร็จหรือยัง แกก็พักผ่อนไปก่อนเลยนะ”ประโยคล่าสุดทำให้ไคโรรีบปิดประตูที่ตัวเองเปิดแง้มเอาไว้ก่อนหน้านี้อย่างรวดเร็ว ก่อนจะเดินกลับเข้าไปในห้องของตัวเองและ…..ก๊อก!! ก๊อก!! ก๊อก!!“เฮียไคคะ!”แกร๊ก!!!แอดดดด!!“ว่าไง” คนที่ยืนอยู่หลังประตูก่อนแล้ว รีบเปิดประตูออกไปทันทีหลังจากที่ได้ยินเสียงเคาะประตู“ยัยจัสตื่นแล้วค่ะ คริสฝากเฮียเข้าไปดูด้วยนะ เดี๋ยวคริสมา”“เราจะไปไหน?”“ลงไปในครัวค่ะ ไปดูป้าแดงว่าทำข้าวต้มเสร็จหรือยัง”“อ่อ งั้นเดี๋ยวเฮียไปดูจัสให้” เพราะเขาเองก็ตั้งใจจะไปดูจัสมินตั้งแต่เมื่อกี้ ถ้าไม่ติดว่าจะไปขัดจังหวะหญิงสาวทั้งสองคนที่กำลังคุยกันอยู่ เขาก็คงจะเปิดประตูเข้าไปแล้วหลังจากที่คริสตัลลงไปด้านล่าง ไคโรก็รีบเข้าไปดูจัสมินด้ว
วันต่อมา@บ้านไคโร 12.40 น.“ยัยจัส แกเป็นอะไร ทำไมเฮียไคถึงอุ้มแกมา?” ทันทีที่คริสตัลเห็นไคโรอุ้มจัสมินเข้ามาในบ้าน เธอก็รีบปรี่เข้าไปหาเพื่อนของเธอทันทีก่อนหน้านี้คริสตัลพยายามโทรหาจัสมินกับไคโร ก็โทรไม่ติด เพราะว่าเธอตื่นมาโดยที่ไม่พบใครอยู่ในบ้านเลยสักคน ซึ่งเธอรู้สึกว่ามันผิดปกติ!!“เอ่อคือว่า…”“ให้เฮียพาจัสขึ้นไปนอนบนห้องก่อนได้มั้ย แล้วเดี๋ยวเฮียจะเล่าให้คริสฟัง?”ซึ่งพอคริสตัลได้ยินแบบนั้น เธอก็รีบหลีกทางให้พี่ชายของเธออุ้มจัสมินขึ้นไป ซึ่งเธอเองก็เดินตามขึ้นไปแบบติดๆ เช่นกันหลังจากที่พาจัสมินขึ้นไปพักบนห้องนอน สองพี่น้องก็เริ่มเปิดประเด็นคุยกันทันที!!“สรุปยัยจัสเป็นอะไรคะ?” คริสตัลเอ่ยถามอย่างอยากรู้“เป็นเมียของเฮีย!!” ไคโรที่คิดอยู่นานว่าจะบอกน้องสาวของตัวเองว่าไง ก็ตัดสินใจพูดออกไป ซึ่งประโยคที่เขาพูดดูเหมือนจะติดเล่นไปเสียมากกว่า“คริสจริงจังอยู่นะเฮีย ไม่เล่น”“เฮียก็จริงจังเหมือนกัน ไม่ได้พูดเล่น” สีหน้าและแววตาของไคโรในตอนนี้ ทำให้คริสตัลรับรู้ได้ทันทีว่าสิ่งที่พี่ชายของเธอพูดนั้นคือเรื่องจริง“ตั้งแต่เมื่อไหร่คะ?”“เมื่อสองเดือนก่อน”“เฮียไคชอบยัยจัสเหรอ หรือแค่จะ
“จัสมิน!! ถ้าเราเข้าห้องไปกับมัน ได้เห็นดีกับเฮียแน่”“ถ้าเมาก็กลับไปนอนค่ะ อย่ามาพูดจาเลอะเทอะแถวนี้” จัสมินทำทีท่าเป็นไม่สนใจ เธอตั้งท่าจะเดินเข้าห้องของธันวาไป แต่ก็ถูกไคโรขัดขวางซะก่อน“เฮียไค จะทำอะไรคะ ปล่อยจัสลงเดี๋ยวนี้เลยนะ” ร่างบางที่ถูกช้อนตัวขึ้นพาดบนบ่าแกร่งถึงกับร้องประท้วงออกมา“ไอ้เหี้ยไค นั่นมึงจะทำอะไร?”“สั่งสอนเมีย คนนอกอย่างมึงไม่เกี่ยว” พูดจบไคโรก็เดินมุ่งหน้าไปยังห้องนอนของเขาทันที ก่อนที่จะ….ฟุ่บ!!“อ๊ะ!!” เขาโยนจัสมินลงบนเตียงนอนขนาดใหญ่จนเธอร้องเสียงหลงออกมาเพราะรู้สึกจุก ก่อนจะตามขึ้นไปคร่อมอยู่บนตัวของเธอ“อยากเป็นเมียไอ้ธันวามันมากนักเหรอจัส?”“เฮียไคเป็นบ้าอะไรคะ”“ทำไมถึงยอมให้มันจูบ แล้วยังจะเข้าห้องไปกับมันอีก” อารมณ์ที่กำลังเดือดดาล บวกกับแอลกอฮอล์ที่พลุ่งพล่านในร่างกายของไคโร ทำให้เขาควบคุมตัวเองไม่อยู่“ก็จัสกับพี่ธันวาเป็นแฟนกัน ทำไมจะทำไม่ได้ล่ะคะ”“หยุดพูดว่าเป็นแฟนมันสักทีจัส เลิกกับมันซะ เพราะชีวิตของเธอมีเฮียเป็นผัวได้แค่คนเดียว”“เฮียชอบจัสใช่มั้ย?”“เออ ชอบมาก ชอบจนจะเป็นบ้าอยู่แล้วเนี่ย ไม่รู้ตัวเหรอ?” จัสมินถึงกับเงียบไปทันที เพราะเธอไม่
ด้านไคโรอึกอึกอึก!!ปึก!แก้วเหล้าที่ถูกยกดื่มรวดเดียวจนหมดแก้ว ถูกกระแทกลงบนโต๊ะกระจกจนเกิดเสียงดัง จนทำให้เพื่อนคนอื่นๆ ที่นั่งอยู่ในโต๊ะเดียวกันต่างหันไปมอง“เป็นเหี้ยอะไร?”“กูเปล่า” ชายหนุ่มเจ้าของความสูงหนึ่งร้อยเก้าสิบเซนติเมตรหันไปตอบเพื่อนของเขาที่ถามเมื่อกี้“แต่มึงดูหงุดหงิด”“อาจจะเหนื
ตอนเที่ยง@โรงอาหารคณะบริหารธุรกิจ“วันนี้จัสเรียนถึงกี่โมงเหรอ?”“บ่ายสาม วันนี้เรามีเรียนสองวิชา” ตอนเช้าเรียนตรวจสอบภายใน เดี๋ยวตอนบ่ายเรียนบัญชีบริหารต่อ“งั้นเลิกเรียนเราไปดูหนังกันไหม?”“เอ่อ คือว่าพอดีช่วงนี้เราไม่ค่อยว่างอะดิน”“ต้องรีบกลับบ้านเหรอ?”“ก็ประมาณนั้น พอดีต้องรีบกลับไปทำการบ้าน
ด้านไคโรหลังจากที่จัสมินลงจากรถของเขาไปด้วยความรวดเร็วกว่าทุกๆ ครั้ง ก็ทำให้ไคโรมั่นใจว่าสิ่งที่เขานอนคิดมาตลอดทั้งคืนนั้นเป็นเรื่องจริงเรื่องจริงที่ว่าเด็กสาวหน้าตาสะสวยอย่างจัสมินนั้นได้เห็นอาวุธลับ ที่สาวๆ ทุกคนต่างหลงใหลของเขาเข้าแล้วจริงๆสายตาคมเอาแต่จ้องมองไปยังร่างบางที่เดินเข้าตึกเรียนไป
เสียงของเฮียไคที่ตะโกนเรียกชื่อยัยคริสออกมา ทำให้ฉันรีบหันหน้าหนีไปทางอื่นด้วยความตกใจ เพราะภายใต้ผ้าขนหนูสีขาวผืนนั้นมันมีบางสิ่งบางอย่างซ่อนอยู่งูยักษ์ใช่มั้ย!! หรือว่ามันคือตัวอะไร?อนาคอนด้าหรือเปล่า!!“เอ่อ เดี๋ยวเฮียขอตัวก่อนนะ” พูดจบเฮียไคก็รีบเดินออกจากห้องไปด้วยความรวดเร็ว ทิ้งให้ฉันที่ยื







