LOGINด้านไคโร อึกอึกอึก!! ปึก! แก้วเหล้าที่ถูกยกดื่มรวดเดียวจนหมดแก้ว ถูกกระแทกลงบนโต๊ะกระจกจนเกิดเสียงดัง จนทำให้เพื่อนคนอื่นๆ ที่นั่งอยู่ในโต๊ะเดียวกันต่างหันไปมอง “เป็นเหี้ยอะไร?” “กูเปล่า” ชายหนุ่มเจ้าของความสูงหนึ่งร้อยเก้าสิบเซนติเมตรหันไปตอบเพื่อนของเขาที่ถามเมื่อกี้ “แต่มึงดูหงุดหงิด” “อาจจะเหนื่อยกับงานนิดหน่อย” เพราะวันนี้หุ้นส่วนของเขาอีกสองคนต่างหนีไปเที่ยวเกาะ ทิ้งให้เขาดูแลร้านเองเพียงลำพัง จะว่าลำพังก็ไม่เชิงเพราะอย่างน้อยก็ยังมีลูกน้องและเด็กในร้านคนอื่นๆ ที่ช่วยกันอยู่ “แล้วทำไมมึงไม่ไปเที่ยวกับพวกไอ้ธัน” “กูขี้เกียจไป อีกอย่างไม่อยากทิ้งน้องไว้คนเดียวด้วย” “น้องมึงยี่สิบกว่าแล้วนะไอ้ไค ไม่ใช่เด็กสองขวบ” “ถึงยังไงก็ยังเป็นเด็ก อีกอย่างน้องกูก็เป็นผู้หญิง” ถึงแม้ว่านิสัยจะดูห้าวๆ เหมือนเด็กผู้ชายไปบ้าง แต่ยังไงคริสตัลก็เป็นผู้หญิง แถมยังสวยมากๆ ด้วย “น้องมึงยังไม่มีแฟนอีกเหรอ?” “ไม่เห็นจะควงใครสักคน” วันๆ เห็นอยู่แต่กับจัสมิน บางทีเขายังคิดว่าน้องสาวของเขาอาจจะเป็นเลสเบี้ยนที่ชอบเพศเดียวกันซะด้วยซ้ำ “อาจจะแอบคบ แต่ไม่บอกมึงงี้” “มันก็เป็นสิทธิ์ของน้องกูนะ กูเป็นพี่กูไม่ก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของน้องกูอยู่แล้ว” “โห พูดโคตรจะดูดีเลยสัส กูเห็นพี่บางคนหวงน้องยิ่งกว่าจงอางหวงไข่อีก ดูอย่างไอ้เพทายดิ ปกติหวงน้องสาวมันมาก แต่ไม่รู้ว่าทำไมไอ้องศาถึงเอาไปแดกได้ น้องพราวอย่างสวยเลย” “แต่ยกเว้นกูครับ ไม่หวงเลย อยากคบใครก็คบ เพราะกูเชื่อว่าน้องกูเป็นคนฉลาด” ไคโรเอ่ยตอบเพื่อนของเขาไป ก่อนจะหันไปยกขวดเหล้าขึ้นมาเทใส่แก้วของตัวเองอีกครั้ง “มึงดูเด็กร้านมึงดิ โคตรสวยอะ เป็นหญิงแกร่งซะด้วย กูไม่แปลกใจเลยว่าทำไมไอ้เด็กพวกนั้นถึงได้อยากฟันกันนัก” เสียงกระซิบที่ข้างกกหูทำให้ไคโรหันไปมองตามสายตาของเพื่อนชายของเขาที่มองไปทางร่างบางที่กำลังเดินยกลังที่มีเครื่องดื่มแอลกอฮอล์จำนวนหลายขวดด้วยท่าทางทะมัดทะแมง “สวยเหรอ กูว่างั้นๆ นะ” ความจริงสวยแหละ สวยมาก แต่เพราะเขาไม่เคยชมเด็กที่อายุน้อยกว่าเขาเกือบสิบปีว่าสวยต่อหน้าเพื่อนของเขาเลยสักคน อาจเป็นเพราะว่าเวลาที่เขาเห็นเด็กผู้หญิงพวกนั้น เขามักจะเห็นหน้าน้องสาวของเขาลอยมาอยู่ตลอดเวลาเลยก็ได้ “ตามึงโคตรถั่ว แบบนี้ไม่เรียกสวย แล้วแบบไหนที่เรียกว่าสวยวะ” “คนนั้นไง สวยมาก เดี๋ยวกูมานะ” พูดจบไคโรก็ลุกจากโซฟาแล้วเดินไปยังโต๊ะที่มีผู้หญิงนั่งกันอยู่สี่ห้าคน โดยมีสายตาของเพื่อนเขามองไปด้วยความปลง สองชั่วโมงต่อมา 23.30 น. “พี่เค้กคะ เดี๋ยวจัสขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ” “โอเคจ๊ะ รีบไปรีบมานะ ลูกค้ายังเยอะอยู่เลย” “ได้ค่ะ เดี๋ยวจะรีบมานะคะ” เพราะลูกค้าเยอะนี่แหละ ตั้งแต่เช้าฉันยังไม่ได้เข้าห้องน้ำเลย นี่ก็ปวดฉี่จนจะราดอยู่แล้ว ฉันรีบพาตัวเองเดินตรงไปยังห้องน้ำหญิง ก่อนจะใช้ห้องที่อยู่ด้านในสุด รีบฉี่แล้วจะได้รีบกลับไปทำงาน ทว่าในขณะที่ทำธุระตัวเองเสร็จเรียบร้อยนั้น จู่ๆ ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา “เราจะเอากันในนี้จริงๆ เหรอคะ? เดี๋ยวมีใครมาเห็นทำยังไงคะ!!” “ผมเอาป้ายทำความสะอาดวางไว้หน้าห้องน้ำแล้วครับ ไม่มีใครเข้ามาในนี้แน่นอน” “แต่ว่า…..” “ถ้าคุณไม่พร้อมผมก็ไม่บังคับนะ งั้นเราออกไปกันเลยก็ได้” “เดี๋ยวสิคะ นุ่นยังไม่ได้บอกเลยว่าไม่พร้อม” บทสนทนาที่อยู่ด้านนอก ทำให้ฉันที่กำลังจะกดชักโครกจำต้องชักมือตัวเองกลับคืนมา ก่อนที่เสียงต่อมาจะเป็นเสียงดังจ๊วบจ๊าบเหมือนคนจูบกัน แล้วนี่ทำไมต้องมาเอากันตอนที่ฉันอยู่ในห้องน้ำด้วยวะ อยากจะบ้า “อ๊ะ อื้อ!! ใจเย็นๆ สิคะ” “ก็หุ่นคุณมันน่าจับกระแทก” “คุณมีถุงยางใช่มั้ย?” “มีครับ เพราะผมก็ไม่เอาใครโดยที่ไม่ใส่ถุงยางเหมือนกัน” “งั้นให้ฉันใส่ให้มั้ยคะ เดี๋ยวเอาปากใส่ให้” ตายๆๆ ทำไมฉันจะต้องมาได้ยินอะไรพวกนี้ด้วยเนี่ย ถ้าเปิดประตูออกไปตอนนี้มีหวังสองคนนั้นกรี๊ดลั่นห้องน้ำแน่ๆ แต่ถ้าจะให้นั่งฟังบทรักอันร้อนแรงที่กำลังจะขึ้นตอนนี้ก็ไม่ไหวหรือเปล่าวะ ทำไงดียัยจัสมิน จริงสิ ฉันมีหูฟังมาด้วยนี่นา งั้นก็ฟังเพลงรอไปพลางๆ ก่อนแล้วกันนะ สองคนนั้นคงไม่เอากันนานเป็นชั่วโมงหรอกมั้ง ปกติคนเรามีเซ็กส์กันกี่นาทีนะ สิบนาที? หรือว่ายี่สิบนาที? ลองหาข้อมูลในอินเทอร์เน็ตดูดีกว่า คิดได้แบบนั้นฉันก็พิมพ์ลงในพี่กูลทันทีหลังจากที่กดเล่นเพลงในแอพมือถือเสร็จ ซึ่งตอนนี้ฉันก็นั่งฟังเพลงไปด้วย หาข้อมูลเกี่ยวกับระยะเวลาของการมีเซ็กส์ไปด้วย นี่ฉันกำลังทำบ้าอะไรอยู่วะเนี่ย สามสิบนาทีต่อมา “อ๊ะ อ๊ะ อื้อ ขอแรงกว่านี้อีกได้มั้ยคะ” “เสียวจังเลยค่ะ ของคุณใหญ่มาก อ๊า” “อื้อ!! แรงอีกค่ะ แบบนั้นแหละ โอ๊ยเสียว นุ่นจะเสร็จอีกแล้วค่ะ” ฉันได้แต่กลอกตามองบนไปมาหลังจากที่ลองเอาหูฟังออกจากหู เพราะอยากรู้ว่าชายหญิงสองคนที่อยู่ด้านนอกเค้าเล่นจ้ำจี้กันเสร็จหรือยัง เพราะตอนนี้มันผ่านมาแล้วครึ่งชั่วโมง ครึ่งชั่วโมงที่ฉันต้องทนนั่งอยู่บนฝาชักโครกแล้วฟังเพลงไปเกือบจะสิบเพลงแล้วด้วย แต่สองคนด้านนอกก็ยังเล่นจ้ำจี้กันไม่เสร็จ แล้วจะเสร็จกันกี่โมง นี่บอกพี่เค้กว่าขอมาเข้าห้องน้ำแป๊บเดียว แต่ดันหายมาครึ่งชั่วโมงแล้ว เดี๋ยวอีกชั่วโมงก็ต้องกลับแล้วด้วย เพราะคืนนี้เฮียไคนัดฉันให้ไปเจอที่ลานจอดรถตอนตีหนึ่ง “อ๊ะ อ๊ะ อ๊า” “โอ๊ย แตกแล้วครับคนสวย” “ฉันก็ถึงหลายรอบแล้วค่ะ คุณเป็นผู้ชายที่อึดมากเลยนะคะ” “นี่ชมผมอยู่ใช่มั้ย” “ถ้าใช่ล่ะคะ อึดๆ แบบนี้นุ่นชอบมาก ว่าแต่ถ้าอยากสนุกกับคุณอีกต้องทำยังไงคะ เราแลกไลน์กันดีมั้ย” “แฟนคุณจะไม่มาดักทำร้ายร่างกายผมใช่มั้ย” “ฉันโสดค่ะ โสดที่แปลว่าไม่มีแฟน” “ผมก็โสดครับ โสดที่แปลว่าไม่อยากมีแฟน” อยากจะเห็นหน้าไอ้ผู้ชายกับผู้หญิงสองคนนี้จังว่าหน้าตามันจะเป็นยังไง เล่นจ้ำจี้กันเสร็จแล้วก็รีบๆ ออกไปสิ คนจะไปทำงานต่อแล้วโว้ย มัวแต่พูดกันอยู่ได้ “นุ่นไม่อยากเชื่อเลยค่ะ ว่าคุณไคโรยังโสด” “ถ้าไม่เชื่อก็มาเที่ยวที่ผับผมบ่อยๆ สิครับ แล้วจะรู้ว่าผมโสดจริงมั้ย” เดี๋ยวนะ ชื่อที่ผู้หญิงคนนั้นเรียกเมื่อกี้เหมือนชื่อเฮียไคเลย นี่อย่าบอกนะว่าผู้ชายคนนั้นจะเป็นเฮียไคจริงๆ อะ ไวกว่าความคิดก็คงจะเป็นมือของฉันนี่แหละที่แอบแง้มประตูห้องน้ำแล้วมองไปยังชายหญิงสองคนที่อยู่ตรงหน้ากระจก แต่แล้วจู่ๆ สายตาของฉันดันไปปะทะเข้ากับสายตาของเฮียไคผ่านทางกระจกบานใสพอดิบพอดี ฉันเลยรีบปิดประตูด้วยความรวดเร็ว ตายแน่ๆ ยัยจัส แกต้องตายแน่ๆ เฮียไคจะรู้ไหมนะว่าเป็นฉันอะ “เดี๋ยวฉันขอตัวกลับก่อนนะคะ พอดีเพื่อนๆ โทรมาตามแล้วค่ะ” “ครับ ผมก็จะไปแล้วเหมือนกัน ยังไงเจอกันใหม่นะครับ” ฟู่!! ฉันถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกหลังจากที่ได้ยินบทสนทนาของทั้งสองคนเมื่อกี้ ก่อนจะฟังให้แน่ใจว่าทั้งสองออกไปจากห้องน้ำแล้วจริงๆ เสียงเงียบไปแล้ว แสดงว่าออกไปกันหมดแล้วแน่ๆ คิดได้แบบนั้นฉันก็หันไปกดชักโครก แล้วเปิดประตูห้องน้ำออกมา ทว่าก็ต้องตกใจเมื่อเห็นใครบางคนยืนกอดอกพิงกำแพงมองมาทางฉัน “ไง เป็นถ้ำมองเหรอเราอะ” O.O
หลายวันต่อมา@CK PUB 20.45 น.“ไง!! ว่าที่คุณพ่อป้ายแดง ถึงกับต้องนั่งดมยาเลยเหรอวะ” เลโอที่เพิ่งจะมาถึง พูดแซวคนที่กำลังนั่งดมยาอยู่ในห้องทำงาน“เออ กูจะตายอยู่แล้วเนี่ย กินห่าอะไรก็ไม่ได้สักอย่าง แม่ง” ว่าที่คุณพ่อป้ายแดงพิงศีรษะกับเก้าอี้ทำงาน ในขณะที่มือยังคงถือยาดมจ่ออยู่ที่จมูกไม่ยอมปล่อย“ทำไม อาการมันเป็นยังไง?” ปากเอ่ยถาม มือหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดถ่ายภาพที่แสนจะหายากตรงหน้า ซึ่งคนโดนถ่ายยังไม่รู้ตัวเพราะเอาแต่หลับตาอยู่“เหม็นอะดิ ถามได้ นี่เกิดมากูก็เพิ่งจะรู้ว่ามีอาการแบบนี้ด้วย” อาการแพ้ท้องแทนเมียที่เขาเป็นอยู่ตอนนี้โคตรจะทรมานเหี้ยๆ“กูก็เพิ่งจะรู้จากมึงนี้แหละ เพราะตอนที่ยัยควีนท้องเจ้าสามเจ กูไม่เห็นไอ้เจเดนจะเป็นแบบมึงเลย มีแต่ยัยควีนที่เป็น”“ก็นั่นอะดิ แต่ทำไมกูเหมือนคลับคล้ายคลับคลาว่าเคยเห็นใครเป็นเหมือนกูมาก่อนวะ?”“ไอ้ธันไง อาการเดียวกับมึงเป๊ะเลย เมื่อปีก่อนโน้นอะ ไปหาหมอ หมอก็บอกว่ามันปกติดีทุกอย่าง”“เออ จริงด้วย ตอนนั้นน้ำหนักมันลงไปหลายโลเลยนี่ แต่ว่ามันไม่มีเมียนี่นา หรือว่ามันจะไปเผลอทำใครท้องวะ?” ประโยคที่ไคโรพูดขึ้น ทำให้เลโอที่นั่งฟังอยู่รีบส่ายหัวไปมา
สามเดือนต่อมา@บ้านไคโร 19.40 น.“วันนี้เฮียไคไม่เข้าร้านเหรอคะ?” ฉันหันไปถามคนที่เดินออกจากห้องน้ำมาด้วยชุดนอนที่พร้อมนอนมาก ด้วยความสงสัย เพราะถ้าเป็นปกติเวลานี้เขาต้องแต่งตัวพร้อมออกจากบ้านแล้ว“วันนี้เฮียรู้สึกไม่ค่อยสบาย เวียนหัวทั้งวัน แถมยังคลื่นไส้ตลอดเวลาเลยจัส”“เพิ่งเป็นวันนี้เหรอคะ?”“ใช่ สงสัยจะพักผ่อนไม่เพียงพอ” เฮียไคว่าพลางทิ้งตัวลงนอนบนเตียงนอนขนาดใหญ่ ซึ่งพอฉันเห็นแบบนั้นฉันก็ลุกจากโซฟาแล้วไปดูเขาที่เตียงด้วยความเป็นห่วง“ตัวก็ไม่มีไข้ งั้นคืนนี้ก็นอนไวหน่อย พรุ่งนี้ถ้ายังไม่หายต้องไปหาหมอนะคะ”“ครับเมีย รับทราบแล้วครับ” คนตรงหน้าตอบรับคำของฉันด้วยรอยยิ้ม ก่อนที่เขาจะดึงฉันให้เข้าไปใกล้ “มานอนด้วยกันสิ อยากกอด”“กอดเฉยๆ เหรอคะ?”“ครับ สภาพเฮียเป็นแบบนี้ ทำมิดีมิร้ายจัสไม่ไหวหรอก”“จัสยังไม่ได้พูดอะไรเลย” ถึงแม้ว่าในใจลึกๆ ฉันจะคิดก็ตาม เพราะล่าสุดเขาก็เพิ่งจะเอาฉันไปเมื่อสามวันก่อนนี้เอง“จัสเป็นผู้หญิงที่ตัวหอมมาก รู้ตัวมั้ย” ทันทีที่เฮียไคสวมกอดฉันจากทางด้านหลัง เขาก็ฝังจมูกโด่งๆ ของเขาลงมาที่ซอกคอของฉันในทันที“หอมขนาดนั้นเลยเหรอคะ เราสองคนก็ใช้ครีมอาบน้ำกลิ่นเดีย
สองปีต่อมา@บ้านไคโร 20.30 น.“จัส!!”“คะ?”“ลองชิมไวน์ตัวนี้หน่อย เฮียเพิ่งได้มาใหม่” ไคโรที่เดินมาพร้อมกับขวดไวน์และแก้วเปล่าในมืออีกสองใบ ทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ กับจัสมินที่กำลังนั่งดูซีรีส์อยู่บนโซฟาตัวใหญ่ที่อยู่ในห้องนอนปกติเธอไม่ค่อยชอบดูอะไรพวกนี้สักเท่าไหร่ แต่หลังจากที่เรียนจบและชีวิตในวันหยุดของเธอดูจะว่างเกินไป เธอก็เลยลองหาอะไรทำดู อย่างเช่นดูซีรีส์ที่คริสตัลชอบดู เธออยากรู้ว่ามันสนุกตรงไหน และคำตอบที่ได้คือสนุกมาก แถมไม่พอพระเอกยังหล่อมากๆ อีกด้วย“ใครเอาให้มาเหรอคะ?” จัสมินเอ่ยถามคนที่กำลังรินไวน์ ใส่แก้วเปล่าทั้งสองใบ ก่อนที่เขาจะยื่นมันให้กับเธอ“ยัยควีนเอาให้มา เห็นว่าเป็นไวน์ที่ประมูลได้”“ประมูลเหรอคะ? แพงมั้ย?” คำว่า ‘ประมูล’ ทำให้จัสมินรู้ได้ในทันที ว่าไวน์ขวดนี้ราคาต้องไม่ธรรมดาแน่ๆ“ห้าล้าน”“ห้าล้าน!!” O.O ร่างบางที่กำลังจะยกแก้วไวน์ขึ้นจิบถึงกับตกใจหลังจากที่ได้ยินคำตอบจากผู้เป็นสามีที่บอกว่าเป็นสามีนั้น เพราะตอนนี้เธอกับเขาแต่งงานและจดทะเบียนสมรสกันอย่างถูกต้องตามกฎหมายแล้วเธอกับเขาเป็นสามีภรรยาทั้งทางนิตินัยและพฤตินัยอย่างสมบูรณ์ จะขาดก็แต่ทายาทสืบสกุล ที่ตอ
ด้านไคโร“หึ”บทสนทนาของหญิงสาวสองคนที่อยู่ด้านใน ทำคนที่ยืนแอบฟังอยู่ด้านนอกถึงกับหลุดขำออกมา เขาไม่คิดว่าตัวเองจะได้มาฟังอะไรแบบนี้ก่อนหน้านี้ไคโรเดินมาดูจัสมินอยู่หลายรอบมาก แต่ก็พบว่าเธอยังนอนหลับอยู่ เลยไม่กล้ากวน แถมยังมีไข้ต่ำๆ อีกด้วย ซึ่งเขาเองก็รู้สึกผิดไม่น้อยที่เป็นต้นเหตุให้เธอเป็นแบบนี้อีกแล้ว“เดี๋ยวฉันจะลงไปดูป้าแดงก่อน ว่าทำข้าวต้มเสร็จหรือยัง แกก็พักผ่อนไปก่อนเลยนะ”ประโยคล่าสุดทำให้ไคโรรีบปิดประตูที่ตัวเองเปิดแง้มเอาไว้ก่อนหน้านี้อย่างรวดเร็ว ก่อนจะเดินกลับเข้าไปในห้องของตัวเองและ…..ก๊อก!! ก๊อก!! ก๊อก!!“เฮียไคคะ!”แกร๊ก!!!แอดดดด!!“ว่าไง” คนที่ยืนอยู่หลังประตูก่อนแล้ว รีบเปิดประตูออกไปทันทีหลังจากที่ได้ยินเสียงเคาะประตู“ยัยจัสตื่นแล้วค่ะ คริสฝากเฮียเข้าไปดูด้วยนะ เดี๋ยวคริสมา”“เราจะไปไหน?”“ลงไปในครัวค่ะ ไปดูป้าแดงว่าทำข้าวต้มเสร็จหรือยัง”“อ่อ งั้นเดี๋ยวเฮียไปดูจัสให้” เพราะเขาเองก็ตั้งใจจะไปดูจัสมินตั้งแต่เมื่อกี้ ถ้าไม่ติดว่าจะไปขัดจังหวะหญิงสาวทั้งสองคนที่กำลังคุยกันอยู่ เขาก็คงจะเปิดประตูเข้าไปแล้วหลังจากที่คริสตัลลงไปด้านล่าง ไคโรก็รีบเข้าไปดูจัสมินด้ว
วันต่อมา@บ้านไคโร 12.40 น.“ยัยจัส แกเป็นอะไร ทำไมเฮียไคถึงอุ้มแกมา?” ทันทีที่คริสตัลเห็นไคโรอุ้มจัสมินเข้ามาในบ้าน เธอก็รีบปรี่เข้าไปหาเพื่อนของเธอทันทีก่อนหน้านี้คริสตัลพยายามโทรหาจัสมินกับไคโร ก็โทรไม่ติด เพราะว่าเธอตื่นมาโดยที่ไม่พบใครอยู่ในบ้านเลยสักคน ซึ่งเธอรู้สึกว่ามันผิดปกติ!!“เอ่อคือว่า…”“ให้เฮียพาจัสขึ้นไปนอนบนห้องก่อนได้มั้ย แล้วเดี๋ยวเฮียจะเล่าให้คริสฟัง?”ซึ่งพอคริสตัลได้ยินแบบนั้น เธอก็รีบหลีกทางให้พี่ชายของเธออุ้มจัสมินขึ้นไป ซึ่งเธอเองก็เดินตามขึ้นไปแบบติดๆ เช่นกันหลังจากที่พาจัสมินขึ้นไปพักบนห้องนอน สองพี่น้องก็เริ่มเปิดประเด็นคุยกันทันที!!“สรุปยัยจัสเป็นอะไรคะ?” คริสตัลเอ่ยถามอย่างอยากรู้“เป็นเมียของเฮีย!!” ไคโรที่คิดอยู่นานว่าจะบอกน้องสาวของตัวเองว่าไง ก็ตัดสินใจพูดออกไป ซึ่งประโยคที่เขาพูดดูเหมือนจะติดเล่นไปเสียมากกว่า“คริสจริงจังอยู่นะเฮีย ไม่เล่น”“เฮียก็จริงจังเหมือนกัน ไม่ได้พูดเล่น” สีหน้าและแววตาของไคโรในตอนนี้ ทำให้คริสตัลรับรู้ได้ทันทีว่าสิ่งที่พี่ชายของเธอพูดนั้นคือเรื่องจริง“ตั้งแต่เมื่อไหร่คะ?”“เมื่อสองเดือนก่อน”“เฮียไคชอบยัยจัสเหรอ หรือแค่จะ
“จัสมิน!! ถ้าเราเข้าห้องไปกับมัน ได้เห็นดีกับเฮียแน่”“ถ้าเมาก็กลับไปนอนค่ะ อย่ามาพูดจาเลอะเทอะแถวนี้” จัสมินทำทีท่าเป็นไม่สนใจ เธอตั้งท่าจะเดินเข้าห้องของธันวาไป แต่ก็ถูกไคโรขัดขวางซะก่อน“เฮียไค จะทำอะไรคะ ปล่อยจัสลงเดี๋ยวนี้เลยนะ” ร่างบางที่ถูกช้อนตัวขึ้นพาดบนบ่าแกร่งถึงกับร้องประท้วงออกมา“ไอ้เหี้ยไค นั่นมึงจะทำอะไร?”“สั่งสอนเมีย คนนอกอย่างมึงไม่เกี่ยว” พูดจบไคโรก็เดินมุ่งหน้าไปยังห้องนอนของเขาทันที ก่อนที่จะ….ฟุ่บ!!“อ๊ะ!!” เขาโยนจัสมินลงบนเตียงนอนขนาดใหญ่จนเธอร้องเสียงหลงออกมาเพราะรู้สึกจุก ก่อนจะตามขึ้นไปคร่อมอยู่บนตัวของเธอ“อยากเป็นเมียไอ้ธันวามันมากนักเหรอจัส?”“เฮียไคเป็นบ้าอะไรคะ”“ทำไมถึงยอมให้มันจูบ แล้วยังจะเข้าห้องไปกับมันอีก” อารมณ์ที่กำลังเดือดดาล บวกกับแอลกอฮอล์ที่พลุ่งพล่านในร่างกายของไคโร ทำให้เขาควบคุมตัวเองไม่อยู่“ก็จัสกับพี่ธันวาเป็นแฟนกัน ทำไมจะทำไม่ได้ล่ะคะ”“หยุดพูดว่าเป็นแฟนมันสักทีจัส เลิกกับมันซะ เพราะชีวิตของเธอมีเฮียเป็นผัวได้แค่คนเดียว”“เฮียชอบจัสใช่มั้ย?”“เออ ชอบมาก ชอบจนจะเป็นบ้าอยู่แล้วเนี่ย ไม่รู้ตัวเหรอ?” จัสมินถึงกับเงียบไปทันที เพราะเธอไม่
สองวันต่อมา@คณะบริหารธุรกิจ 13.00 น.“ยัยจัส ทำไมวันนี้แกดูซึมๆ มีเรื่องอะไรหรือเปล่า?”“มี หนักด้วย”พูดถึงเรื่องนี้ฉันก็อยากจะร้องไห้อีกแล้ว หลังจากที่เมื่อวานเอาแต่หมกตัวอยู่แต่ในห้อง ไม่ยอมพูดยอมจากับแม่เลยแม้แต่คำเดียว“ไหนเล่า ฉันช่วยแกได้มั้ย?”“งั้นแกช่วยขอให้พี่ชายแก รับฉันเข้าทำงานที่ร้า
หลายวันต่อมา@บ้านจัสมิน 09.30 น.“แม่คะ นั่นแม่จะออกไปไหนเหรอคะ?” ร่างบางที่นั่งอ่านหนังสือทบทวนบทเรียนอยู่ตรงโซฟา เอ่ยถามคนเป็นแม่ที่กำลังจะเตรียมตัวออกไปข้างนอก“พอดีวันนี้แม่มีธุระด่วนน่ะลูก หนูอยู่บ้านคนเดียวได้ใช่ไหม แล้วก็ถ้ามีใครมากดออดเรียก หนูอย่าออกไปเปิดเด็ดขาดนะ”“มีอะไรหรือเปล่าคะ แล
หลังจากที่กินปิ้งย่างกันเสร็จ ไคโรก็พาจัสมินมาส่งที่บ้านของเธอ ก่อนจะไปส่งคริสตัลน้องสาวของเขาที่บ้านหลังถัดไป“เฮียจะเข้าร้านเลยเหรอคะ?”“อืม ช่วงนี้ที่ร้านคนเยอะน่ะ เราก็พักผ่อนเช้าๆ เลยนะ อย่าดูซีรี่ย์ให้มันมากจนเกินไป”“รับทราบแล้วค่า งั้นหนูเข้าบ้านแล้วนะ ขอจุ๊บแก้มหน่อย”พูดจบคริสตัลก็กระโดดจ
บทนำ@คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยX 14.45 น.“ยัยจัส ฉันหิวข้าวแล้ว เราไปกินข้าวกันเถอะ”“เดี๋ยว!! ขอทำข้อนี้ให้เสร็จก่อน แป๊บนึง”“แป๊บของแกนี่กี่นาที?”“ไม่เกินสิบนาที จะเสร็จแล้วเนี่ย”เสียงใสเอ่ยตอบเพื่อนสาวคนสนิทอย่างคริสตัลไป ในขณะที่เธอกำลังตั้งหน้าตั้งตาทำโจทย์บัญชีต้นทุนที่อาจารย์เพิ่งให้เป







