LOGINหยาดฝนเสียววูบ มวนท้องจนต้องแขม่ว ความรู้สึกเดิมเกิดขึ้นมาอีกครั้ง เหมือนมีฝูงผีเสื้อนับพันบินว่อนเวียนอยู่ตรงนั้น
“กรี๊ด...” สาวน้อยกรีดร้องอย่างไม่อาย ความรู้สึกมันเสียวสยิวเหมือนร่างกายถูกเหวี่ยงขึ้นไปบนที่สูง แล้วตกดิ่งวูบลงมาอย่างรวดเร็ว ร่างน้อย ๆ กระตุก ๆ ทิ้งหลังลงไปกับเตียง ร่องสาวเต้นระยิบ สารหล่อลื่นบางอย่างถูกขับส่งจากร่างกาย
หลุยส์รู้สึกชอบที่เห็นอาการของเธอแบบนั้น ปลายลิ้นร้อน ๆ ที่ตวัดรัวยังคงไม่หยุด และชายหนุ่มก็ดูดกินน้ำหวานที่หลั่งไหลพรั่งพรูจนหมด
ร่องสาวช่างหอม กลิ่นตัวของเธอดึงดูดใจให้หลุยส์ละห่างจากร่างของเธอไม่ได้ ความเป็นชายของเขาแข็งหยัดพองตัวใหญ่ขึ้น เขาไม่อาจทนทานต่อไป อยากเข้าไปฝังตัวอยู่ในกายของเธอมากที่สุด
หลุยส์เลื่อนตัวมาประกบปาก เขากระซิบเสียงกระเส่า
“เป็นของผมนะครับ” สองสายตาประสานกันเชื่อม
หยาดฝนไม่ได้ตอบเขาเป็นคำพูด แต่เธอพยักหน้าน้อย ๆให้เขา ส่งสายตามองการเคลื่อนไหวของหลุยส์ที่ขยับอย่างช้าบนตัวของเธอ เขานั่งคุกเข่า ก่อนจะใช้มือจับแท่งบุรุษจดจ่อลงไปกลางร่องสาวที่ปิดสนิท
สาวน้อยหยาดฝนถึงกับหลับตาของตัวเองแน่นกลั้นลมหายใจ เพียงชายหนุ่มกดแค่หัวมนลงไปเธอถึงกับสะดุ้ง เขาก็รับรู้ และกดตัวเองลงไปเบา ๆ เธอขบเม้มริมฝีปากกลั้นเสียง ลมหายใจติดขัด ยิ่งตอนที่หลุยส์ดันให้มันเข้าลึกฝังแน่น หยาดฝนก็อ้าปากร้อง
“โอ้ย อื้อ... เจ็บ... เจ็บ...” ฝ่ามือน้อย ๆ ยกยันแผงอกของเขาที่โน้มเข้ามาถาม การกระทำของหลุยส์เหมือนจะแหกร่างของเธอให้ออกเป็นสองส่วน
“Are you virgin?” เขาคำรามอยู่ในลำคอ สะโพกสอบตอกอัดแทงพรวด พร้อมกับก้มลงมาใช้ริมฝีปากของเขาปิดริมฝีปากที่จะร้องดัง น้ำตาแห่งความเจ็บร้าวไหลออกมาจากหางตาพราก ๆ กรงเล็บของเธอจิกลงไปบนแผ่นหลังของเขาลากเป็นทางยาว
หลุยส์เองก็รู้สึกเจ็บที่ลำเหมือนกัน ช่องทางที่คับแคบเหมือนไม่เคยมีอะไรเคยผ่าน เธอทำงานแบบนี้ หลุยส์คิดว่าเธอคงไม่ซิง แต่หยาดฝนยังเวอร์จิน ด้วยความรีบเร่ง หลุยส์พลาดที่ไม่ได้ใส่ปลอกป้องกัน ท่อนเนื้ออันใหญ่ของเขาก็เข้าไปอยู่ในร่องสวรรค์ของเธอจนผนึกเป็นเนื้อเดียว
ปลายลิ้นของชายหนุ่มพันรัดและดูดดุนเพื่อเบนความสนใจ หลุยส์รู้ว่าเธอคงเจ็บมาก จากการจิกลากเล็บบนแผ่นหลังของเขาจนชายหนุ่มรู้สึกแสบ ๆ เพราะเหงื่อของตัวเอง แต่นั่นไม่ใช่อุปสรรค อุปสรรคของหลุยส์ที่ร่องสาวที่บีบอัดท่อนอันตรายของเขาอยู่ในตอนนี้ต่างหาก มันกำลังจะระเบิดแล้ว
ในจังหวะที่ริมฝีปากบดขยี้หนักหน่วง ท่อนล่างของหลุยส์ก็เริ่มขยับโยกแบบเนิบนาบ หากเขาไม่ทำอะไรสักอย่าง ตัวเขาเองคงจะทนไม่ไหวระเบิดลาวาส่งฉีดเข้าไปในตัวของเธออย่างแน่นอน
“ผมไม่ไหวแล้ว เรนนี่ให้ผมขยับนะ”
“ค่ะ” เธอขานรับ เพราะความแน่นและอึดอัดไปหมดแล้ว เมื่อหลุยส์ขยับ เธอก็ครางครวญ ความเจ็บร้าวตึงยังคงมี แต่มันก็ผ่อนคลายลงไปเยอะ
หลุยส์ยังคงส่งเสียงครางอื้ออ้าอยู่ในลำคอ เขาเป่าลมออกปากเป็นระยะ สองมือยังคงประคองศีรษะของหญิงสาว สายตาจับจ้องมองใบหน้าของหยาดฝนไปด้วย สีหน้าของสาวน้อยยังคงเหยเก เธอเป่าลมระบายความอึดอัดออกมาเป็นระยะ สองมือของหยาดฝนยังคงยึดเอาลำคอของเขาเป็นที่ตั้ง
สวรรค์ร่ำไรอยู่เบื้องหน้าของคนทั้งคู่แล้ว เขาต้องตักตวงความหรรษาจากร่างกายของเธอให้มากที่สุด ท่อนล่างของหลุยส์ยังคงทำงานอย่างแข็งขันและขะมักเขม้น เพื่อเพิ่มความสุขให้กับตัวเองและก็เธอ
เสียงโหนกของทั้งคู่เริ่มกระทบกัน จังหวะความสนุกเริ่มหนักหน่วง จากที่เจ็บที่ปวด กลับกลายเป็นความเสียวแบบแปลกใหม่ ท่อนลึกกระแทกโดนจุดเสียวในร่องสาวจนมันเต้นระยิบ ช่องทางน้อย ๆ ส่งสารบางอย่างออกมามากมาย
มนุษย์ผู้ชายกับมนุษย์ผู้หญิง พระเจ้าจัดให้มาเป็นคู่กัน เพื่อสืบสายพันธุ์กันต่อไป เมื่อมีความลื่นไหล การสอดรับก็เริ่มเป็นไปอย่างคล่องตัว หลุยส์ออกปากร่ำไม่เป็นคำศัพท์ ชอบเธอเปาะไม่ขาดปาก
เลือดสีแดงชาดจากการถูกชำระแรกพรหมจรรย์ ไหลปะปนออกมากับสายน้ำมหัศจรรย์ของสาวน้อยที่พรั่งพรู เด็กสาวกัดปากข่มความเจ็บปนเสียวสยิวที่ชวนให้เธอไต่บันไดเพื่อขึ้นสวรรค์ หลุยส์จงใจทำมันและสร้างความปั่นป่วนรัญจวนใจอย่างตั้งอกตั้งใจ
เขาพลิกร่างของหยาดฝนตะแคง มือหนึ่งรั้งขาขาว ๆ ของเธอเอาไว้ ท่อนล่างของชายหนุ่มยังคงเคลื่อนไหว หลุยส์ไม่อยากให้เกมนี้จบง่ายเกินไป แม้ร่างเล็ก ๆ จะส่ายสั่น และกระตุกเกร็งเป็นระยะ ชายหนุ่มก็มีผ่อนหนักผ่อนเบา
ช่องทางที่คับแคบบีบรัดตอดขมิบแกนบุรุษแบบระรัว สร้างความสุขสันต์หรรษาให้กับหลุยส์เป็นอันมาก เขาจับร่างบางให้ขยับตัวตาม ร่างเล็ก ๆ ของหยาดฝนคุกเข่าอยู่บนเตียง สองอวัยวะยังสอดประสานกันโดยที่หลุยส์ไม่ยอมให้หลุด
เธอยังคงส่งเสียงร้องครางออกมาเป็นระยะ ท่านี้ทั้งลึกทั้งแน่น ยิ่งเขาเริ่มขยับโยกกระแทกกระทั้น มือของหยาดฝนต้องจับขยุ้มผ้าปูที่รองนอนเอาไว้แน่น เธอร้องออกมาด้วยเสียงที่ดัง
“มันเป็นเสียงสะท้อนนะลูก เวลาที่เราตะโกน แล้วเสียงของเราเดินทางไปกระทบกับสิ่งที่ขวางกั้นอยู่ ทำให้มันสะท้อนกลับมาน่ะ”“จริงหรือครับ มันดีจัง พ่อลองตะโกนสิ”หลุยส์รีบทำตาม “ผมรักคุณเรนนี่ รักมาก ๆ รักมากถึงมากที่สุด อยากให้คุณได้ยินคำนี้มาตลอดเวลาที่ผมรอคอย ยกโทษให้ผมได้ไหมครับ อยู่กับผมได้ไหมครับ”ตาของเขามองไปที่หญิงสาวด้วยความเว้าวอนมือน้อยของน้องอาเธอร์หันไปจับใบหน้าของแม่“แม่จ๋า แม่ตอบพ่อสิครับ ผมอยากอยู่กับพ่อ แล้วแม่อยากอยู่กับพ่อไหม” เด็กชายบอกความในใจของเขาไปกับแม่ สายตามองแม่ด้วยความหวังหยาดฝนถึงกับหลั่งน้ำตา ภาพพ่ออุ้มลูกชายตรงหน้ามันช่างประทับใจ ริมฝีปากของเธอสั่นระริก ๆ ขยับอ้าปาก ก่อนจะส่ายหน้าระรัวหลุยส์ดึงตัวของเธอเข้ามากอด แล้วเขาก็น้ำตาไหล“อย่าปฏิเสธเลยนะ ให้โอกาสผมสักครั้งเถอะ ผมจะดูแลคุณกับลูกให้ดีที่สุด”หยาดฝนร้องไห้ฮือ ๆ อยู่ในอ้อมกอดของเขาโดยมีเด็กชายอาเธอร์คอยลูบหลังคุณแม่ปลอบประโลม“แม่จ๋า แม่อย่าร้องเลยนะครับ เธอร์ไม่อยากเห็นแม่ร้องไห้เลย” เด็กน้อยทำเสียงสั่นผู้เป็นแม่สบตากับลูกชาย ก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปสบตากับหลุยส์ทั้งม่านน้ำตา เขาจับปลายทางของเธอขึ้น
“เรนนี่ คุณช่วยหยิบจับอะไรออกมา แล้วช่วยเอาใส่เข้าไปในปากของคุณด้วย” เขาเล่นลิ้น พลางก้มลงมาหอมแก้มเธอฟอด...ฟอด... จุ๊บแรกของพ่อ จุ๊บที่สองของลูก“อาเธอร์ไปกับพ่อ เราจะไปเอาม้ากัน”“เย่...” กระโดดแบบดีอกดีใจ“แล้วขี่ขึ้นมาหาแม่ใช่ไหมครับ”“ใช่ เรนนี่จ๋า รอเราสองคนอยู่ที่นี่นะครับ”“อือ...” คุณแม่พยักหน้า มองพ่อที่อุ้มลูกชายกลับไปที่รถ แล้วขับลงเนินไปยังคอกม้า ที่นั่งอยู่ตรงนั้นก็เห็นหยาดฝนหยิบมือถือของหลุยส์ขึ้นมา เธอแปลกใจที่เขาไม่ได้ล็อกหน้าจอ เห็นหลุยส์ใช้รูปของอาเธอร์เป็นภาพพักหน้าจอแล้ว เธอเปิดเข้าไปด้านใน หยาดฝนได้เห็นรูปของตัวเองที่หลุยส์ได้แอบถ่ายเอาไว้ตอนที่เธอหลับ“อะไรของเขาเนี่ย” อดที่จะอมยิ้มไม่ได้หยาดฝนยกหน้าขึ้นมา เห็นหลุยส์กำลังควบม้าสีดำตัวทะมึน โดยมีอาเธอร์นั่งอยู่ด้านหน้า หญิงสาวยกมือถือขึ้นมาพร้อมกับเปิดกล้องถ่ายรูปสองพ่อลูกเอาไว้“แม่ครับ สนุกมากครับ”อาเธอร์ตะโกนออกมาตอนที่วิ่งผ่านตรงที่แม่ฝนนั่งอยู่ น้ำตาของแม่ค่อย ๆ ไหล นี่มันสวรรค์ชัด ๆ เป็นความโชคดีของเธอกับลูกใช่ไหมหลุยส์พาอาเธอร์ขี่ม้าวิ่งไปชมรอบ ๆ สวนองุ่นของเขา แล้วกลับมาทางที่หยาดฝนนั่งอยู่ เมื่อเห็
บ่ายคล้อยของวันนั้นจุ๊บ... หลุยส์จุมพิตลงไปที่กลางหน้าผากของหยาดฝน“ที่รัก” เขากระซิบบอกเธอเบา ๆ หญิงสาวลืมตาขึ้นมามอง“จะบ่ายสามโมงแล้วนะ คุณหลับไปจนเลยเวลาอาหารเที่ยงมาแล้วด้วย แล้วตอนนี้ ผมจะพาอาเธอร์ไปขี่ม้าเล่น และผมอยากจะให้คุณไปกับพวกเราด้วย”หยาดฝนคิดว่าเธอฝันไป ใบหน้าของหลุยส์อยู่ใกล้แค่เอื้อม หญิงสาวยกมือขึ้นมาแตะ ก่อนจะพูด“คุณกลับมาแล้วหรือคะ คุณจะมาอยู่กับฝนกับลูกใช่ไหม” หยาดฝนคิดว่าตัวเองฝันไป“ใช่” หลุยส์ตอบพร้อมกับจับมือของเธอแนบไปที่แก้มของเขา ปลายคางสาก ๆ และหนวดเคราของหลุยส์ที่เริ่มยาวออกมาทิ่มลงไปบนหลังมือของเธอหยาดฝนจึงสะดุ้ง แล้วเธอก็จำได้ทุกอย่างว่ามันเกิดอะไรขึ้นบ้าง“คุณ”“ก็ใช่ไง ผมเอง” เขายิ้ม พร้อมกับใช้มือช้อนศีรษะของเธอขึ้น ปลุกเธอให้นั่ง“ไปล้างหน้าล้างตาสิ ผมให้แต้วจัดปิกนิกให้ด้วย เราจะไปนั่งเล่นที่บนเขานู้นกัน” พูดพร้อมกับชี้ให้เธอดูออกไปที่นอกหน้าต่างหยาดฝนพ่นลมหายใจออกมา ขยับตัวเองอย่างช้า ๆ ร่องรอยที่หลุยส์ประทับความรักลงบนตัวเธอเมื่อเช้าสร้างความระบมให้กับเธอเช่นเดียวกัน“เป็นอะไร ขยับตัวช้าจัง”เธอมองค้อนเขา“อ๋อ... รู้แล้ว” ยิ้มมีเลศนัย“วันห
“ตั้งแต่วันแรกที่เราเจอกัน คุณพูดภาษาอังกฤษกับฉัน ทั้งที่คุณพูดภาษาไทยได้ชัดเป๊ะ” เธอตั้งท่าหาเรื่อง หยาดฝนคิดว่าเขากลับไปฝรั่งเศสแล้ว ในชีวิตนี้ เธอกับลูกจะไม่มีวันได้เจอกับเขาอีก“ผมขอโทษคุณแล้วกัน”“คุณตั้งใจโกหก”“โอเค ผมขอโทษแล้วไง”“ก็มันเป็นเรื่องโกหกเรื่องแรกของคุณค่ะ ที่ทำให้ฉันรู้ว่า ฉันไม่ควรเชื่อใจใครทั้งนั้น และฉันไม่ควรจะเชื่อ หรือไว้ใจคุณอีก”“เรนนี่คุณจะเอาประสบการณ์ในชีวิตแย่ ๆ ที่คุณเจอมา มาวัดกับนิสัยใจคอของผมไม่ได้นะ” เขาบีบมือของเธอแน่นขึ้นกว่าเดิม หลุยส์รู้สึกเจ็บในหัวใจ“คุณไม่รู้หรอกว่า ผมผ่านอะไรมาบ้างในช่วงที่ผ่านมา ตอนที่ผมยังหาคุณไม่เจอ”“คุณก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะว่าฉันผ่านอะไรมาบ้าง ตอนที่ไม่มีคุณ” เธอโต้เขากลับ“คุณจะไม่ให้โอกาสผมเลยเหรอ แล้วคุณจะไม่ให้โอกาสตัวเอง หรือแม้แต่อาเธอร์เลยใช่ไหม ผมเป็นพ่อแท้ ๆ ของอาเธอร์ ผมมีสิทธิ์ในตัวของลูกเท่ากับคุณ วันไหนที่ผลดีเอ็นเอออก วันนั้นจะเป็นวันที่วัดว่า ผมไม่ได้พูดโกหก และคุณเองก็รู้อยู่แก่ใจ มานี่”เขาดึงแขนเธอ และพาตัวเธอที่หน้างอเข้าไปด้านใน“แม่ครับ มาดูสิ เรื่องนี้ไง ที่เธอร์อยากดูน่ะ และแม่ก็หาไม่ได้” เด็กชาย
“แต่ผมจะบอกคุณให้รู้นะ คุณตรงข้ามกับผมเลย ผมรู้สึกดีใจมากที่ได้เจอคุณกับลูก” เขาหยอดคำหวาน และพยายามจะจับมือของเธอ หยาดฝนชักมือของเธอลงไปใต้โต๊ะ“คุณพ่อครับ คุณพ่อรักคุณแม่แล้วหรือครับ”คำถามของลูกชายทำให้ทั้งสองตกใจ หันมามองหน้ากัน แล้วหลุยส์ก็พูดขึ้น“พ่อรักแม่ของลูกไม่เคยเปลี่ยนแปลง แต่อาเธอร์ต่างหากที่ต้องถามแม่ว่า แม่น่ะรักพ่อหรือเปล่า”น้องหันไปหาคุณแม่ในทันที“คุณแม่รักคุณพ่อหรือยังครับ”เด็กน้อยช่างไม่รู้อะไรเลย คนจะรักกันได้ง่าย ๆ ได้อย่างไร คนเป็นแม่ที่ได้ยินถึงกับหน้าออกสีแดง“กินข้าวไปเถอะเธอร์” คนเป็นแม่เรียกชื่อลูกสั้น ๆเด็กชายก็หันมายิ้มกับพ่อ ยกมือขึ้นป้องปาก“แม่อารมณ์บ่จอยแล้วครับ”“จริงหรือ เธอร์รู้ได้ยังไง”“อ๋อ... เวลาแม่อารมณ์ดี แม่ก็จะเรียกว่า อาเธอร์ อาเธอร์ครับ แต่ถ้าแม่อารมณ์เสียนะครับ แม่ก็จะเรียก เธอร์สั้น ๆ แบบนี้” พร้อมกับออกเสียงเลียนแบบเสียงของแม่หลุยส์หัวเราะออกมาเสียงดังแต่หยาดฝนทำเป็นไม่สนใจ เลือกที่จะกินข้าวไปอย่างเงียบเชียบแทน มื้อนี้เธอกินแทบจะไม่ลง มันตื้ออยู่ในลำคอ มันตื้นตันอยู่ในหัวใจอาเธอร์ยังคงส่งเสียงถามพ่อเจื้อยแจ้ว“คุณพ่อครับ เธอร์เห
อาเธอร์เดินไปหาคุณพ่อ“เธอร์มาหาแม่” หยาดฝนเรียกลูกเสียงดัง สะบัดมือของหลุยส์ที่ยังจับแน่น อาเธอร์ชะงักก่อนจะเดินเข้ามากอดแม่“อยากกลับบ้านหรือยัง” เธอก้มลงไปถามลูก“ไม่กลับ เธอร์จะอยู่บ้านคุณพ่อ”“เอ๊ะ!” หญิงสาวทำเสียง“เราจะอยู่ที่นี่ไม่ได้ เราจะต้องกลับไปหาคุณตาคุณยายนะลูก คุณตาคุณยายรออยู่”“เธอร์อยากจะอยู่กับคุณพ่อครับ เธอร์โทร. ไปบอกคุณตาแล้ว คุณตาคุณยายอนุญาต คุณพ่อบอกคุณตาว่าจะกลับไปส่งพวกเราวันอาทิตย์ครับ”“นี่เธอร์ ทำไมดื้อ ชักจะเอาใหญ่แล้วนะ” หยาดฝนทำเสียงดังเข้าใส่ลูก“เรนนี่ ให้ลูกอยู่ที่นี่เถอะ ผมอยากจะใช้เวลา และขอให้ผมมีความสุขกับลูกบ้าง” เขาจับเธอและลูกหมุนตัว พาไปนั่งที่โต๊ะอาหาร“พี่แต้วตักข้าวได้เลยครับ” เขาสั่งแต้วรีบยกสำรับกับข้าวออกมา“วันนี้มีพะแนงเนื้อ ไก่ทอดและน้ำพริกปลาทู ผมไม่รู้ว่าคุณชอบกินอะไร ก็เลยสั่งพี่แต้วมั่ว ๆ ลองชิมดูนะ” หลุยส์พูดเอาใจ“ข้






![บ่วงรักรอยบาป [NC-20+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
![เพลิงแค้นเจ้าสาวผิดตัว [Love Drama 18+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)