ยายจ๋าอย่าร้องไห้

แต่เมื่อมาถึงที่หน้าร้าน ก็มีป้ายเขียนเป็นภาษาไทยว่า ‘ปิดไม่มีกำหนด มีธุระ’ เขาถามคนที่อยู่แถวนั้นว่ามันเขียนว่าอะไร ก็ได้รับคำตอบที่ทำให้เขาใจหาย

‘ปิดแบบไม่มีกำหนด แล้วจะเปิดเมื่อไหร่ แล้วเขาจะได้เจอกับเรนนี่อีกไหม’

หลุยส์มีกำหนดต้องไปดูที่ดินของสามีเก่าของคุณแม่ และเขาต้องรีบเดินทางกลับฝรั่งเศสในอีกไม่ถึงสัปดาห์ ทุกอย่างดูรีบเร่งไปหมด และเขาคงไม่มีโอกาสได้เจอกับเรนนี่อีกแล้ว

ชายหนุ่มหัวใจห่อเหี่ยว รู้สึกหมดหวัง

‘แต่ไม่เป็นไร ผมจะเก็บเธอเอาไว้ในหัวใจตลอดไป’

ห้าปีผ่านไป

“ยายจ๋า ยายอาเธอร์เก่งไหม” เด็กน้อยกำลังโชว์ถีบจักรยานสองล้อครั้งแรกให้ยายดู แถมยกแข้งยกขาชี้ไปข้างหน้า รถจักรยานบีเอ็มเอกซ์คันจิ๋ววิ่งลิ่วลงเนินอย่างรวดเร็วช่างน่ากลัว

“เก่งลูก เก่งมาก หลานยายเก่งที่สุด” ยายเม้ายืนยิ้มมองดูหลานรักเล่นอย่างสนุกสนาน

แต่แล้ว “ระวัง... เธอร์” ตะโกนบอกหลานชายเสียงหลง

โครม... เคว้ง... ฟุบ... ร่างเล็ก ๆ ปลิวละลิ่ว จักรยานไปทาง คนไปทาง ร่างของเด็กชายอาเธอร์หล่นตุบ

 “ว้าย ลูก... อาเธอร์” ยายเม้ารีบวิ่งเข้าไปหาหลานด้วยความตกใจ

“อึก... โอ้ะ... โอ้ย... ฮือ... ” เด็กน้อยร้องเสียงหลง และปล่อยโฮ ร่างเล็ก ๆ กลิ้งคลุกฝุ่นเนื้อตัวมอมแมม แขน ขา แข้ง ถลอกปอกเปิก

“ว้าย! ตายแล้ว เลือด เลือดทั้งนั้น” ด้วยความตกใจยายเม้าก้มลงไปโอบและอุ้มร่างของอาเธอร์ นางวิ่งไปที่ถนนใหญ่ด้วยความทุลักทุเล ยายเม้ากับหลานอยู่ที่บ้านแค่สอง สามีของนางเข้าไร่มัน ส่วนแม่ของอาเธอร์เธอก็ไปทำงาน

นางอุ้มร่างของอาเธอร์ขึ้นเนินไป เพราะตกใจจึงทำให้มีเรี่ยวมีแรงขึ้น นางตั้งใจจะไปโบกรถเพื่อที่จะพาหลานไปหาหมอ รถมอเตอร์ไซค์ร้าย ๆ ที่บ้านก็มีแค่คันเดียว แต่นางดันขับรถไม่เป็น

“ช่วยด้วย ช่วยด้วยจ้า ใครก็ได้ช่วยที” ปากขยับร้องออกเสียง ยกมือขึ้นโบกสะบัด แถบนั้นก็มีแค่บ้านของยายเม้าอยู่แค่หลังเดียว หลังอื่น ๆ ก็ปลูกอยู่ในสวนของพื้นที่สวนใครสวนมันห่างกันออกไป ยายเม้าได้แต่โบกรถทุกคันที่ผ่านมา อีกมือยังประคองหอบร่างหลานที่มีแต่บาดแผล  

“ฮือ ฮือ ยายจ๋าหนูเจ็บ” หนูน้อยร้องไห้ไม่หยุด ดูท่าแล้วอาเธอร์จะเอาหน้าทิ่มดิน ทำให้ปากแตกเลือดไหลย้อยเป็นทาง

 “โธ่หลานเอ๊ย เธอร์ เพี้ยง... เพี้ยง... หาย ลูกหาย ไม่เจ็บน่ะ ไม่เจ็บ”

ยายน้ำตาคลอเมื่อเห็นสภาพของอาเธอร์ ถ้าตาเชิดผัวของแกกลับมาเห็นหลานแบบนี้ มีหวังแกคงถูกบ่นตามระเบียบ

“ช่วยด้วยจ้า ช่วยด้วย” ปากเรียก มือโบกเพื่อให้รถที่ผ่านมาสักคันนั้นหยุด

เอี๊ยด... เสียงเบรกของรถ มีรถคันหนึ่งขับมาด้วยความเร็วสูง เขาสังเกตเห็นยายหลานแล้ว จึงหยุดจอดรถกะทันหัน เขารีบลงมาจากรถในทันที

“เป็นอะไรครับคุณยาย มีอะไรเกิดขึ้น” ชายหนุ่มถามยาย พร้อมกับตรงเข้าไปดูอาการของเด็กชายด้วยความเป็นห่วง

“ฮือ... ยาย หนูเจ็บ” เด็กน้อยยังร้องไห้ไม่หยุด

“คือหลานของยายรถล้ม พ่อหนุ่มจ๋าช่วยพาหลานของยายไปโรง’บาลหน่อยเถอะ” ยายเม้าส่งเสียงขอความช่วยเหลือจากชายแปลกหน้า ใบหน้าขอร้อง

เด็กน้อยก็ยังร้องไห้ไม่หยุด ชายหนุ่มมองเด็กชายในอ้อมกอดยาย เขาสะดุดตาในความน่ารัก แม้ใบหน้าของเด็กชายอาเธอร์จะขะมุกขะมอม  

ชายหนุ่มสำรวจไปทั่ว ทั้งแข้ง ทั้งขา และแขนของเด็กชายมีเลือดไหล ตรงเข้าไปจับ เห็นเด็กไม่ร้องโอดครวญก็สบายใจ เขาคิดว่า คงเจ็บแค่แผลภายนอก ไม่มีอวัยวะส่วนใดที่แตกหัก

“ไปครับ ยายไปขึ้นรถเลยครับ” เขาเปิดรถให้ สอดแขนอุ้มร่างของเด็กชายไปขึ้นรถของเขาอย่างไม่รังเกียจ แม้ว่าทั่วร่างของเด็กน้อยจะสกปรก คุณยายรีบขึ้นไปนั่งกับหลานชาย

“ไปทางนี้ค่ะ” ชี้ให้ชายหนุ่มขับตรงไปยังโรงพยาบาลของชุมชนที่อยู่ใกล้ที่สุด

“ไม่ร้องนะลูก คนเก่งของยาย เดี๋ยวหาหมอ หมอทำแผลให้อาเธอร์เสร็จ ยายจะพากลับบ้าน ยายจะทำไข่ตุ๋นให้กินเอามั้ย” ยายปลอบหลานชาย ที่ตอนนี้หยุดร้องไห้แล้ว แต่ก็ยังมีเสียงสะอื้นออกมาให้ได้ยินบ้าง

“เธอร์ไม่ร้องแล้วครับ เธอร์เก่ง เธอร์อยากกินไข่ตุ๋นของ ยายจ๋าทำไข่ตุ๋นอร่อยที่สุดในโลกเลย” พูดอ้อนยาย

ยายเองที่ทนไม่ไหวน้ำตาไหลออกมา เธอเลี้ยงมาตั้งแต่เด็กชายเกิด อาเธอร์คือดวงตาและแก้วใจของทุกคนในครอบครัวไปแล้ว อาเธอร์เกิดมาเพื่อเติมเต็มความสุขของครอบครัวเล็ก ๆ ที่มีแค่สองตายายจริง ๆ

“ยายจ๋าร้องไห้ทำไม โอ๋...โอ๋... ไม่ร้องนะยาย” ตอนนี้กลายเป็นเด็กชายที่เป็นคนปลอบยายแทน

หลุยส์ได้เห็นแบบนี้ ก็อดที่จะหลุดยิ้มออกมาไม่ได้ ทำไมเด็กน้อยคนนี้ถึงน่ารักได้ขนาดนี้ แต่ก็แอบแปลกใจเด็กคนนี้หน้าตาคล้าย ๆ เขาตอนเด็ก ๆ เลย เส้นผมบาง ๆ สีกระเดียดไปทางบลอนด์ทอง หน้าละม้ายคล้ายเด็กฝรั่งมาก ๆ หรือว่าเด็กคนนี้จะเป็นลูกครึ่ง  เขาได้แต่เก็บความสงสัยเอาไว้

หลุยส์ขับรถพาทั้งคู่มาจนถึงโรงพยาบาลชุมชน เขาจอดรถ และรีบไปอุ้มตัวเด็กชายไปส่งจนถึงมือหมอ

“ขอบใจนะพ่อหนุ่มที่ช่วยยายและอาเธอร์” ยายเม้าหันมาไหว้และขอบคุณเขายกใหญ่

 “ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมไม่ได้ลำบากอะไร” ยายแทบไม่ได้สนใจเขาอีกแล้ว หมุนตัวเข้าไปด้านในเพื่อไปดูอาเธอร์ทันที