LOGINShare
บทที่ 7 จ้องแย่งชิง 1
publish date:
2026-08-17 11:58:04บทที่ 7 จ้องแย่งชิง
ไม่นานหลังจากเทพธิดาปรากฏตัวเคียงข้างฮ่องเต้แห่งแคว้นต้าหยาง และมีข่าวลือสะพัดไปทั่วว่า เทพธิดาสวรรค์ ได้โปรดประทานความเจริญรุ่งเรืองให้แด่ต้าหยางอย่างเห็นผล หลินหลินถูกจับตามองในฐานะเทพธิดา ไม่ว่าเธอจะไปไหน ไม่ว่าเธอจะทำอะไรก็ล้วนถูกตีความ หลินหลินกลับรู้สึกว่าพวกเขากำลังคลั่ง เธอจึงต้องรีบเบรกก่อนที่พวกเขาจะงมงายกันไปมากกว่านี้ ร่างบางจึงจดๆ จ้องๆ หาจังหวะพูด หลงเทียนอี้รับรู้ว่านางกำลังมองอยู่จึงส่งยิ้มหล่อเหลา
“ถ้าเจ้าไม่อยากเดินไม่ได้ทั้งอาทิตย์…อย่าจ้องข้าแบบนั้นอีก”
ช่วยเลิกตีความต่ำกว่าสะดือสักทีจะได้มั้ยยะ!!
"ฝ่าบาท…" หลินพูดเสียงเรียบในขณะที่พระหัตถ์กำลังจะเอื้อมมาแตะเอวของนาง “หม่อมฉันว่า…พวกเราควรจะพักบ้างนะเพคะ”
“เหตุใดกัน เจ้าเหนื่อยจากพรของสวรรค์หรือ” หลงเทียนอี้ยกคิ้ว หลินหลินยิ้มแห้งๆ ก่อนจะถอนหายใจเฮือก เหนื่อยน่ะไม่เท่าไหร่...แต่เธอเริ่มสงสัยว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้น มันคือความบังเอิญ หรือ...พวกเขาแค่อยากเชื่อกันไปเอง
“เจ้าไม่เชื่อว่าพรจากสวรรค์จะส่งมอบผ่านตัวเจ้าหรือ?”
“เรื่องนั้น...”
“ใครจะเชื่อหรือไม่เชื่อ ก็ช่างหัวพวกเขาเถิด! ตราบใดที่ข้ายังได้เจ้ามานอนในอ้อมแขนทุกคืน ข้าก็ไม่ปรารถนาสิ่งใดแล้ว”
“ฝ่าบาท…” นางเอ่ยเสียงเรียบ พยายามให้น้ำเสียงจริงจังที่สุด “หม่อมฉันรู้ว่าทุกคนในที่นี้ล้วนเฝ้าจับจ้อง... เพราะหม่อมฉันถูกเรียกว่า 'เทพธิดา'”
หลงเทียนอี้ยังมิได้เอ่ยอันใด พระเนตรลึกซึ้งดั่งทะเลเงียบสงบ จ้องมองนางราวกับพยายามอ่านใจ หลินสูดหายใจเข้า แล้วกล่าวอย่างชัดถ้อยชัดคำ
“แต่การจะปกครองบ้านเมืองให้มั่นคงได้นั้น... อำนาจของสวรรค์เพียงอย่างเดียวไม่อาจช่วยท่านได้ตลอดไปหรอกเพคะ สวรรค์ให้พรได้เพียงครู่เดียว... พระองค์ต้องดูแลเอาใจใส่ราษฎรให้ทุกคนอยู่ดีมีความสุข… และคิดถึงการวางรากฐานให้ประชาชนพึ่งพาตนเองได้ แม้ไม่มีเทพใดคุ้มครองด้วยเพคะ”
พระเนตรของหลงเทียนอี้วาววับขึ้นชั่วขณะ...ดั่งได้รับบางสิ่งที่หายไปจากใจมานาน
“เจ้า…” พระองค์เอ่ยเสียงต่ำ “เจ้านี่มัน...”
ยังไม่ทันตรัสจบ หลินหลินก็ยิ้มตาหยี ยกมือขึ้นลูบท้องตัวเองอย่างขำขัน “หม่อมฉันขอแถมอีกข้อ หากพระองค์ไม่ทรงหยุดวอแวหม่อมฉัน หม่อมฉันจะเหนื่อยก่อนนะเพคะ”
หลงเทียนอี้หลุดยิ้มตรงมุมปาก ก่อนจะหันไปยังขันทีข้างกาย “ออกไป ข้าต้องการอยู่กับเทพธิดาตามลำพัง”
“เดี๋ยวเถอะ คืนนี้ท่านต้องไปหาซูเฟยต่างหาก”
หลงเทียนอี้รวบตัวเธอมากอดแน่น แววเนตรวาววับ “อย่าคิดว่าข้าไม่รู้ ว่าเจ้าใช้พวกนางเพื่อหลบเลี่ยงข้า”
“อ่า... เอ่อ... แหะๆ ฝ่าบาทพูดเรื่องอะไรเพคะ อ๊ะ ว้าย”
จู่ๆ ก็ถูกอุ้มขึ้นกะทันหัน ทำเอาหลินหลินตั้งตัวไม่ทัน ถูกมัดกล้ามแข็งแกร่งพันธนาการแน่นหนา ร่างกำยำกอบกุมเต้าทั้งสองข้างไว้ในอุ้งมือ บีบคลึงหัวนมสีชมพูหวานอย่างเผ็ดร้อนจนมันชูชันแข็งเขม็ง ท่อนเอ็นใหญ่ยาวกำลังถูไถต้นขานวลเนียน สัมผัสถูกกลีบอ่อนไหวซ้ำไปซ้ำมา ยั่วเย้าทรมานจนร่างบางหอบกระเส่า แขนขาหมดแรงยืนแทบไม่ไหว
“อ...อา อย่า อย่านะ”
“เจ้าบอกให้ข้าหยุด? หลิน…อย่าปากแข็งนักเลย ข้ารู้ว่าเนื้อแท้ของเจ้าร้อนแรงยิ่งกว่าสตรีใดที่ข้าเคยแตะต้องมา... เจ้าลองยื่นหน้าไปมองกระจกดูสิ…ยังกล้ามาบอกข้าว่าไม่ต้องการหรือ?”
ทรงเอียงหน้าเข้าใกล้กระซิบชิดใบหู “หรือว่า…จะให้ข้าแสดงอีกครั้งต่อหน้ากระจก ว่าเทพธิดานั้น ‘สั่นสะท้าน’ ได้ถึงเพียงใด?”
ที่เบื้องหน้ากระจกบานใหญ่ ร่างบางกำลังอยู่ในท่าโก้งโค้งโดยที่มีท่อนลึงค์บดเบียดสะโพกอย่างหิวกระหาย มันแข็งเครียดและร้อนเป็นไฟ เสียดสีและพยายามดุนดันกระแทกกระทั้น รู้ได้ทันทีว่าพระองค์คิดจะสอดใส่เข้ามาในอีกไม่กี่อึดใจนี้
“อา... อา... อูยย ซี้ดดด อย่านะ รีบไปหาซูเฟยได้แล้ว”
“เสียวจนหน้าเบี้ยวแล้วเทพธิดา ข้าจะรับพรจากเจ้าก่อน แล้วค่อยไปหาซูเฟย”
“อ๊าๆๆๆ”
“เอาล่ะนะ แท่งมังกรอร่อยๆ จะเข้าไปแล้ว ข้าจะถวายน้ำกามให้เจ้ามากเป็นพิเศษ”
“อร๊าง” หัวหยักบานกำลังกระทุ้งเข้ารูแน่นปั๋งอย่างเอร็ดอร่อย ด้วยความที่มันคับแน่น ราชบุรุษจึงต้องค่อยๆ สอดใส่ หัวดุ้นร้อนฉ่าถึงจะตอกเข้ารูเสียวฉ่ำเยิ้มได้
สวบบบบ
“อ๊าๆๆๆ โดน ค ทิ่มหอยอีกแล้ว อ๊า...”
“อู้วววว แน่นขึ้นอีกหรือนี่ ตอดสู้ยิบตาเลยเทพธิดา” ในลำคอคำรามอย่างพึงพอใจ เหมือนสิงโตที่กำลังลิ้มรสเหยื่ออันโอชะที่ตามหามานานแสนนาน ร่างสูงใหญ่บดคลึงอยู่ครู่หนึ่งให้รูสาวชินขนาดท่อนเอ็น ก่อนจะดันสะโพกแทงพรวดจนมิดด้าม
สวบบบบบ!!!
“อ๊า!!!”
“ซี้ดด โอ้วว... อื้อ... อู้วว เสียวมาก” ทรงขึ้นขย่ม ถมที่ว่างดังป้าบๆๆ เสียงครวญครางก็พุ่งขึ้นถึงขีดสุดเมื่อเริ่มเย่อเอ็น ขยับผ่านเข้าออกกลีบร่องชุ่มชื้น โยกไหวด้วยพละกำลังมหาศาล
“ไม่อยากจะเชื่อเลย แค่ใส่เข้าไปก็น้ำจะแตกแล้ว ร้ายกาจนัก” หลงเทียนอี้คำราม กัดฟันถอนกายออกแล้วสอดเข้าหาช้าๆ อย่างระมัดระวังจนสุดอีกรอบ ก่อนจะขยับสะโพกถอยแล้วพุ่งเข้าหาซ้ำอีก กระแทกเต็มแรงจนเต้านมของหลินหลินส่ายไหว เธอคลานเข่าแอ่นรูให้ปี้
“อู้วว อา...” หลินหลินคลานโก้งโค้ง สะโพกยกลอยสูง ให้แท่งมังกรแข็งใหญ่ล่วงล้ำจากทางด้านหลัง กระแทกซ้ำๆ โดยที่แต่ละครั้งลึกและดุดันขึ้น เสียงครวญครางดังผสานกับเสียงต้นขากำยำกระทบสะโพกงอนงามถี่ยิบ
ตับๆๆๆๆๆๆๆๆๆ พั่บๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
“โอ้วว... น้ำแตกแล้ว”
พรวดดดดด!!!
ร่างกำยำแช่หอกในรูตอดเด้งอยู่อึดใจ พอถอนลำออกมาน้ำสีขาวขุ่นก็ไหลย้อยจากรู ทรงถ่างกลีบแบะอ้าพลางมองผลงานอย่างซาบซ่านสุดขีด
“น้ำกามนี้คือเครื่องบัตรพลี เทพธิดาโปรดอวยพรให้แคว้นต้าหยาง”
“แฮ่ก... แฮ่ก...” สายตาคมกริบจ้องมองรูรักที่เพิ่งโดนตอกกระแทกใส่อย่างใคร่กระหาย กลีบเนื้อสีชมพูเข้มสวยยังคายน้ำหวานไม่หยุด ผสมปนเปกับน้ำเชื้อสวาทอาบเยิ้ม ท่อนเอ็นก็พองขยายขนาดอีกครั้ง
“รู้สึกว่าน้ำกามที่ข้าถวายรอบนี้จะยังไม่พอ ขอข้าปี้อีกสักรอบก็แล้วกัน”
“ไม่นะ อย่า!! งื้อออ...”
“เจ้าบอกให้ข้าหยุด…แต่รู้หรือไม่ว่าทุกครั้งที่เจ้าเอ่ยปากห้าม ข้ายิ่งอยากลากเจ้าเข้าห้องมากกว่าเดิมสิบเท่า…”
ร่างกำยำเริ่มต้นชำเรากามอีกครั้งอย่างเอร็ดอร่อย แสงแห่งเทพธิดา... ส่องไกลเกินฟ้าแดนตน แคว้นต่างๆ ที่อยู่ได้รอบต่างได้รับรายงานเรื่องเทพธิดาผู้ปรากฏตัวกลางสนามรบ ดลบันดาลให้แคว้นต้าหยางสงบสุข
Latest chapter
เทพธิดาสวาท บทที่ 3 ไฟในใจ 2
พริบตาเดียวเท่านั้น ชายเสื้อก็ถูกตลบขึ้นมาเหนือเต้า แววเนตรของบุรุษผู้สูงศักดิ์กำหนัดเข้มข้นขึ้นทันใด ใช้นิ้วเขี่ยหัวนมสีชมพูหวานเล่นทันที“ย...อย่า อึ่ก...”ร่างบอบบางกระตุกสั่น พวงแก้มแดงระเรื่อและหอบหายใจแรงขณะช้อนสายตามอง ลู่หวังเฉียนครางฮือ คำรามออกมาแผ่วเบาทว่าเครียดจัด ร่างกำยำล่ำสันกระตุกเฮือกเป็นระยะ ลำคอของเธอพลันแห้งผากเมื่อใบหน้าคมเข้มเคลื่อนผ่านเข้ามาใกล้เต้าอวบ ลมหายใจร้อนจัดเป่ารดลงบนผิวเนื้อ กว่าจะทันรู้ตัวหัวนมงอนงามก็เปียกชุ่มและถูกดูดดึงในอุ้งปากร้อนๆ ไปแล้วเรียบร้อยจ๊วบบ จ๊วบบบบบ“อย่า อย่านะ... อ๊ะ อา...”หลินหลินดิ้นรนสุดกำลัง ทว่าร่างสูงใหญ่ดูดกลืนหัวนมผลิพุ่งไม่ยอมปล่อย ตวัดปลายลิ้นหยอกเย้หัวนมชี้เด่ทั้งสองข้างอย่างอิ่มเอมจ๊วบบ... จ๊วบบ...ร่างกำยำดูดเลียจนสองเต้าหยาดชุ่ม จากนั้นก็ขยับขึ้นคร่อมร่างขาวผ่อง จับหัวลึงค์มาเขี่ยหัวนมสีชมพูหวานถี่ยิบ สลับกันซ้ายขวาจนพวงเต้าสั่นกระเพื่อม หัวนมถูกเสียดสีจนแข็งเป็นไต“อ๊า... อ๊า...”เธอกลั้นเสียงร้อง กระตุกหงึกๆ กลีบสาวน้ำแตกพุ่งเป็นระยะ ถึงจุดสุดยอดซ้ำๆ จนแววตาเหลือกลอย“ถึงแม้ร่างกายเจ้าจะอ่อนไหวขึ้นเพราะพิษกำหนัดขอ
เทพธิดาสวาท บทที่ 3 ไฟในใจ 1
บทที่ 3 ไฟในใจแคว้นต้าหยาง... ตำหนักเหยียนหลง ยามค่ำนับตั้งแต่เทพธิดาถูกลักพาตัวหายไปจากแคว้นต้าหยาง แผ่นดินก็ลุกเป็นเพลิงด้วยโทสะของฮ่องเต้หนุ่ม เหล่าขุนนางต่างหวั่นวิตก ส่งเสียงลมหายใจแผ่วเบากระทบพื้นหินอ่อนในโถงราชตำหนัก เจ้ากรมข่าวกรองน้อมตัวลงคำนับ เหงื่อผุดเต็มหน้าผากแม้เป็นคืนฤดูใบไม้ผลิ“ฝ่าบาท...ขอทรงระงับโทสะพ่ะย่ะค่ะ เราเพียงพบร่องรอยที่น่าสงสัย แต่ยังไม่มีหลักฐานแน่ชัดว่าผู้ใดลักพาตัวเทพธิดา...”“เงียบ!” เสียงของหลงเทียนอี้ตวาดลั่นจนขันทีรอบข้างสะดุ้งถอย ชายหนุ่มที่ได้ชื่อว่าเป็นพญามังกรสวรรค์ ยามนี้ดวงตาวาววับราวเปลวเพลิงเกรี้ยวกราด“มีข่าวอะไรเพิ่มเติมอีกหรือไม่”“พ่ะย่ะค่ะ...มีรายงานว่ามีขบวนแห่ศพเคลื่อนผ่านจุดตรวจชายแดนตอนกลางคืนเมื่อสามวันก่อน...พวกทหารตรวจตรา เปิดโลงเพื่อตรวจสอบ ก็พบศพหญิงสาวคนหนึ่งที่มีลักษณะคล้ายเทพธิดา แต่นางไร้ลมหายใจ...”เสียงลมหายใจของหลงเทียนอี้หนักขึ้น ฝ่ามือที่กำขอบบัลลังก์จนแน่นนั้นเริ่มสั่น ก่อนแววเนตรจะแปรเป็นแข็งกร้าว“องค์ชายลู่...เจ้ากล้าดีเกินไปแล้ว” ราชบุรุษหนุ่มลุกขึ้นทันที ฉลองพระองค์คลุมไหล่สะบัดตามแรงขยับตัว สายพระเนตรแน่วแน่รา
เทพธิดาสวาท บทที่ 2 พิษกำหนัด 2
องค์ชายลู่หัวเราะในลำคอ เบาและหยันตัวเองเล็กน้อย “พิษของข้ากลายเป็นแค่…โรคอย่างนั้นหรือ?”“ท่านถามข้าก่อนเองมิใช่หรือว่า พิษหิมะร้ายมีจุดบกพร่องตรงไหน เมื่อรู้สาเหตุแล้ว ก็สามารถป้องกันได้ง่ายดายมาก” หลินหลินยิ้ม ดวงตาสุกสว่างดั่งแสงเทียนที่ส่องกลางหิมะ แต่แล้วร่างกายสุดจะทานทนพิษกำหนัดได้ไหวจึงทรุดลง หอบหายใจแรงและกระตุกสั่น“โอ๊ะโอ ทำเป็นเก่งเรื่องพิษหิมะร้าย ดูเหมือนว่าเจ้าจะยังล้างพิษกำหนัดของข้าไม่ได้สินะ” ร่างกำยำกอดอก มุมปากมีรอยยิ้มเย็นยะเยือก ในขณะที่เธอพยายามฝืนต้านทาน แต่ก็มึนงงจนสายตาล่องลอย“เจ้าต้องการถอนพิษกำหนัดสินะ”“อึ่ก... โอย...”“อ้าปากสิคนสวย”“ม..ไม่”“หึๆ เจ้าไม่เข้าใจรึ ยาถอนพิษกำหนัดก็คือน้ำกามของข้า อ้าปากกว้างๆ ดูดเลียน้ำกามของข้า แล้วเจ้าจะหายทรมาน”ร่างกำยำจับมือเธอให้วางลงบนท่อนลึงค์แสนร้อนฉ่า ปล่อยให้เทพธิดาหัดเรียนรู้อย่างเงอะงะ มันใหญ่จนกำไม่มิดและมีเส้นเลือดเต้นตุบๆ ราวกับมีชีวิต...“อะไรกัน เจ้าหลงเทียนอี้ไม่เคยให้เจ้าใช้ปากดูดน้ำกามหรอกรึ”“ม...ไม่ ไม่เคย”“โฮ่ เช่นนั้นก็ถือว่าข้าชำเราปากเจ้าคนแรกสินะ เป็นเกียรติอย่างยิ่ง เอาล่ะ อ้าปากสิเทพธิดา”เธ
เทพธิดาสวาท บทที่ 2 พิษกำหนัด 1
บทที่ 2 พิษกำหนัด เธอถูกกักขังอยู่ภายในตำหนักว่างเปล่า มีเพียงแท่นใหญ่ตั้งอยู่กลางตำหนัก ทุกๆ วันจะมีนางกำนัลนำอาหารและน้ำมาส่งให้โดยไม่เห็นหน้า ทุกสิ่งรอบตัวช่างเย็นเยียบ หม่นหมอง ไม่มีแม้แต่แสงแดดสาดส่องเข้ามาถึงด้านในตำหนักแห่งนี้ แคว้นลู่อยู่ทางเหนือของคาบสมุทร มีพรมแดนติดกับแนวเขาหิมะจิ้งหลง และล้อมรอบด้วยทุ่งน้ำแข็งที่ไร้พืชพันธุ์ใดๆ ขึ้นได้ถาวร ฤดูหนาวของแคว้นลู่ไม่มีวันสิ้นสุด หิมะโปรยปรายตลอดทั้งปี ท้องฟ้ามืดครึ้มราวไม่มีแสงตะวัน ใบไม้ไม่มีฤดูผลิ และพื้นดินแข็งกระด้างจนเกษตรใดๆ เป็นเรื่องเพ้อฝัน ผู้คนแคว้นลู่เติบโตมากับความหนาวเย็น พวกเขาจึงอดทน แข็งกระด้าง และสงบเสงี่ยมกว่าชาวแคว้นอื่นๆ ไม่ยิ้มง่าย ไม่กล่าวคำหวาน แต่จงรักภักดีลึกซึ้ง หากใครได้ความเชื่อใจจากคนลู่...ถือว่าเป็นเกียรติยิ่งใหญ่ ซึ่งในความหนาวเหน็บและไร้ชีวิตนี้เองได้ก่อเกิด "ศาสตร์พิษ" ที่หาคู่เทียมได้ยากในแผ่นดินสิ่งที่ทำให้แคว้นลู่เป็นที่หวาดเกรงที่สุดในแผ่นดินก็คือ “พิษหิมะร้าย” ที่กล่าวกันว่า เมื่อปล่อยออกมาในกองทัพของศัตรู แม้จะไม่มีบาดแผลใด ทว่าในคืนเดียว ทั้งกองทัพจะทยอยล้มลงราวใบไม้โร
เทพธิดาสวาท บทที่ 1 เงาและพิษ
“ข้าต้องการพิสูจน์ว่านางสามารถแก้พิษหิมะร้ายที่ข้าปรุงแต่งขึ้นได้จริงเสียก่อน ข้าถึงจะเชื่อ”“เรื่องนี้กระหม่อมพิสูจน์ด้วยตนเองแล้ว ระหว่างทางที่พาเทพธิดามาแคว้นลู่ กระหม่อมพบว่าหมู่บ้านที่เคยต้องพิษหิมะร้าย ผู้คนทยอยหายป่วยจากพิษ”“ข้าจะทดสอบนางเอง ออกไปได้แล้ว”“พ่ะย่ะค่ะ”กลุ่มสายลับชุดดำล่าถอยออกไป องค์ชายลู่หวังเฉียนลูบไล้ร่างบอบบาง ใครได้มองเต้างามชูช่อก็ล้วนเกิดกำหนัดลุกโชน ร่างสูงใหญ่จึงจัดการเลื่อนนิ้วลงไปสำรวจร่องสาวแฉะฉ่ำ ทรงถ่างกลีบสาวแล้วสอดนิ้ว ดันยาเม็ดเล็กๆ เข้าไป ไม่นานนักหลินหลินก็เริ่มกระสับกระส่าย โยกเอวขึ้นลงและเปล่งเสียงร้องครางกระเส่า“อ๊า อ๊า... อึ่ก.. อา... อ๊า..”ความร้อนวูบแผดเผาเรือนร่างหนั่นงาม ยาเริ่มออกฤทธิ์ น้ำหวานก็ยิ่งพรั่งพรูจนแฉะ นิ้วร้อนๆ เสียดสี ค่อยๆ กรีดให้เนื้อสาวแบะอ้าจากนั้นจึงถูเม็ดเสียวอย่างหนักหน่วง รีดเค้นน้ำสวาทแสนหวานจนเยิ้มหน้าขา เธอเริ่มครางกระเส่า ส่ายหน้ากระสับกระส่ายไปมาจนเรือนผมสีดำยาวสวยกระจายเต็มหมอน“อูยย... ซี้ดดด... อา..” ร่างขาวผ่องนอนชันเข่าเปิดอ้า สองเต้าเปลือยเปล่าต้องลมเย็นจนสั่นระริก หัวนมแข็งเสียดชันท้าทายปลายลิ้น แ
เทพธิดาสวาท บทนำ [ภาคองค์ชายอสรพิษ]
เมื่อหลินหลินทะลุมิติมาโผล่กลางสนามรบ ทำให้เธอกลายเป็น "เทพธิดาสวาทแห่งแคว้นต้าหยาง" ผู้คนเล่าลือว่าหากได้ครอบครองนางแล้ว ราชวงศ์จะรุ่งเรือง ฟ้าฝนจะอุดม ปราบศึกใดก็สำเร็จ องค์ชายลู่หวังเฉียน... องค์ชายเลือดเย็น ผู้ได้รับฉายาว่า “อสรพิษแห่งแคว้นลู่” ไม่เคยศรัทธาในสิ่งเหนือธรรมชาติ ทว่ากลับรู้สึกสนุกยิ่งเมื่อเห็นผู้คนตกอยู่ภายใต้มนตร์เสน่ห์ของหญิงคนหนึ่ง พระองค์จึงลักพาตัวเธอ อาบย้อมชโลมด้วยพิษกำหนัด กอดรัดให้เธอครวญคราง บำเรอสวาทเทพธิดาจากสวรรค์ ----------------บทนำ เธอเป็นเพียงหญิงสาวธรรมดาที่พลัดหลงขณะท่องเที่ยวราชวังโบราณ ปรากฏกายท่ามกลางสมรภูมิรบ สยบการศึกราบคาบและถูกเรียกขานว่าเทพธิดา ผู้คนเล่าลือว่าหากได้ครอบครองนางแล้ว ราชวงศ์จะรุ่งเรือง ฟ้าฝนจะอุดม ปราบศึกใดก็สำเร็จนับตั้งแต่เทพธิดาหลินหลินเหยียบแผ่นดินต้าหยางด้วยหัวใจจากโลกอื่น นางมิได้เป็นเพียงแค่ปาฏิหาริย์ที่สวรรค์ส่งมา แต่กลายเป็นหัวใจของแผ่นดิน เป็นแสงสว่างของผู้คน และเป็นดวงจันทร์ในดวงเนตรของฮ่องเต้หนุ่มผู้เคยเย็นชา และเพื่อให้เทพธิดาอิ่มเอมและอำนวยพรแด่แคว้นต้าหยาง ฮ่องเต้หลงเทียนอี้บูชานางด้วยรสกำหนัด หลั่
You May Also Like
เกิดใหม่เป็นนางร้าย ขอหย่าให้ตายท่านอ๋องก็ไม่ยอม
แคลร์ออสติน33.9K viewsกลรักร้ายเสด็จอาเล็ก
อีปี้ถังถัง63.0K viewsเกิดใหม่ทั้งทีได้ลูกมาสองแถมสามีอีกหนึ่งคน
พิมพ์สีทอง / หยุ่นไฮ่ / ฉินมอร์62.3K viewsเกิดใหม่เป็นคุณหนูไร้ค่าพร้อมมิติบ้านสวน
ต้าซินซิน37.6K viewsพี่สาวเจ้าหาใช่คนร้ายกาจเสียหน่อย
ไฉ่เฉิน / หลานจิง / ราตรีฝนพรำ / เกนไลซี / ไนยาดา258 viewsเกิดใหม่อีกครา อนุไร้ค่าขอทวงแค้น
เสี่ยวเยว่68 viewsอธิษฐานเคียงคู่
ยัยหนวดแมว29 viewsเรือนราคะ
หยกขาว275 views
