(เหม็นหน้า)แรกพบ

“ไอ้พี่เป้ ไอ้พี่บ้า ไอ้พี่ใจดำ ไอ้พี่... โว้ย!”

หญิงสาวร่างเล็กผมตรงยาวในชุดสูทกระโปรงสีกรมท่ากับเสื้อตัวในสีขาว รองเท้ารัดส้นสีดำเข้าชุดกันร้องออกมาอย่างหงุดหงิดงุ่นง่าน ครั้นพอดวงตาคู่กลมโตหลังเลนส์แว่นตาแบบไร้กรอบเหลือบไปเห็นก้อนหินกลิ้งอยู่ไม่ไกล และโดยไม่คิดอะไรทั้งสิ้นเธอจึงเตะโครมเข้าให้หวังใช้มันเป็นเครื่องระบายอารมณ์

“โอ๊ย! เฮ้ย! อะไรวะเนี่ย!”

เสียงโวยวายอย่างหัวเสียของคนดวงไม่ดีที่บังเอิญเดินอยู่ในวิถีที่ก้อนหินถูกเตะออกไปพอดิบพอดีดังขึ้นในไม่กี่วินาทีถัดมา มือข้างหนึ่งของชายหนุ่มกุมอยู่ที่หน้าอก ส่วนอีกข้างยังกำหลักฐานที่ทำให้เจ็บตัวเอาไว้แน่น ขณะที่ดวงตาคู่คมก็กวาดมองไปรอบตัว

ผู้ก่อการร้ายตกใจไม่ใช่น้อย แต่ในเมื่อผู้เสียหายมีแค่หลักฐานไม่มีพยาน เธอจึงทำเนียนปั้นหน้าไม่รู้ไม่ชี้ใดๆ แล้วก้าวเดินต่อไปเรื่อยๆ หวังจะรีบไปขึ้นรถตู้โดยสารเพื่อหลีกหนีความผิด

หากมันคงเนียนไม่พอเพราะยังไม่ทันจะไปถึงที่หมาย ผู้เสียหายซึ่งมีหลักฐานเป็นก้อนหินในมือก็สาวเท้ายาวๆ ตรงเข้ามาขวางทาง

“คุณใช่ไหมที่ปาหินนี่มา!”

น้ำเสียงขุ่นเขียวอีกทั้งแววตาที่ฉายแสงโชนนั่นบ่งบอกได้ว่าดีกรีอารมณ์ของเจ้าตัวพุ่งสูงขึ้นแค่ไหน

'ซวยแล้วไง ยัยปุ่น อีตาบ้านี่ท่าทางเอาเรื่องไม่เบา เอาไงดี เป็นผู้หญิงตัวคนเดียวด้วย จะถูกจับหักคอมั้ยเนี่ย  คงไม่มั้ง หน้าตาก็ดูไม่ชั่วเท่าไรนี่ ทำเป็นมึนๆ อึนๆ ไปก่อนแล้วกัน'

“พูดบ้าอะไรของคุณ ฉันไม่รู้เรื่อง ไม่เกี่ยวกับฉันสักหน่อย” หญิงสาวเชิดหน้าปฏิเสธชัดถ้อยชัดคำ

“จะไม่เกี่ยวได้ไง ในเมื่อแถวนี้ไม่มีใครนอกจากคุณคนเดียว ถ้าไม่ใช่ฝีมือคุณ จะเป็นฝีมือใคร ผีจะออกมาหาเรื่องคนกลางวันแสกๆ หรือไง” หากชายหนุ่มก็ยังกล่าวหาเธอต่อไม่มีลดละ

'ฮึ่ย! ฉันชักจะหมดความอดทนแล้วนะ อีตาบ้านี่!'

หญิงสาวยกมือขึ้นเท้าสะเอวหมับ “เอ๊ะ! บอกว่าไม่เกี่ยวกับฉันก็ไม่เกี่ยวสิ กล่าวหากันอยู่ได้ คุณเห็นกับตาหรือไงว่าฉันเป็นคนทำ เดินไม่ดูตาม้าตาเรือ ซุ่มซ่าม ไม่รู้จักหลบ ดวงซวยเองแล้วมาโทษคนอื่น ประสาท! จะโทษผีสางนางไม้อะไรก็โทษไป ไม่เกี่ยวกับฉันย่ะ!”

พอพ่นจบหญิงสาวก็รีบก้าวฉับๆ ตรงไปขึ้นรถตู้โดยไม่เหลียวหลังกลับมาอีกเลย

คนดวงซวยได้แต่ยืนนิ่งอึ้งอ้าปากค้าง ดวงตาคู่คมจ้องมองตามร่างเล็กพริกขี้หนูนั่นคล้ายไม่เชื่อสายตา

“ยัยแสบเอ๊ย! อย่าให้เจออีกล่ะ จะ... ฮึ่ย!” ครั้นทำอะไรไม่ได้เขาก็ได้แต่เข่นเขี้ยวพลางเสยผมแรงๆ อย่างขัดอกขัดใจอยู่คนเดียว

...TBC...