บทที่ 2

กางเกงขาสั้นที่ฉันใส่หน้าร้อนเดิมทีก็สั้นอยู่แล้ว แล้ววันนี้ฉันตั้งใจจะพักผ่อนโดยเฉพาะ เลยไม่ได้คาดเข็มขัดมาด้วย ตอนนี้แค่ดึงลงนิดเดียวก็หลุดออกมาได้ง่ายดาย!

“ไม่คิดเลยว่าจะสมจริงขนาดนี้ สินค้าล็อตใหม่คราวนี้ใช้ได้จริง ๆ ”

เสียงของอาหวังฟังดูตื่นเต้นกว่าก่อนหน้านี้ ร่างของคุณอาเหมือนจะโน้มเข้ามาใกล้ด้านหลังของฉันจนรับรู้ได้ถึงลมหายใจอุ่น ๆ ที่เฉียดผ่านผิวเนื้อทุกครั้งในยามที่เขาพูด

ในใจฉันทั้งโกรธ ทั้งร้อนรน แต่ในสถานการณ์นี้กลับไม่กล้าขยับตัวแม้แต่นิดเดียว เหตุเพราะฉันกลัวว่าถ้าความแตกจริง ๆ คงจะรับความอับอายไม่ไหว

จะทำยังไงดี? ฉันควรทำยังไงกันแน่?

ตอนนี้กางเกงขาสั้นของฉันถูกถอดออกไปแล้ว เหลือเพียงเสื้อผ้าชั้นในตัวบางเท่านั้น

“อ้าว ยังมีชั้นในด้วยเหรอ แถมยังเป็นลายลูกไม้ด้วย”

น้ำเสียงของอาหวังฟังดูตื่นเต้นขึ้น มือของเขาเริ่มรุกรานส่วนก้นงามงอนของฉันไม่หยุด สัมผัสอุ่นร้อนจากมือทำให้หัวใจฉันเต้นแรงจนแทบควบคุมไม่อยู่

จุ๊บ！

ทันใดนั้น ฉันรับรู้ได้ถึงสัมผัสอุ่นชื้นที่สัมผัสลงบริเวณต้นขา ความคิดหนึ่งผุดวาบขึ้นมาในหัว…หรือว่าริมฝีปากของคุณอาหวังเหรอ?

เพียงชั่วพริบตาราวกับทั่วทั้งร่างถูกฟ้าผ่า ความอับอายและความร้อนรนถาโถมเข้ามาพร้อมกัน ทั้งที่รู้สึกหวาดหวั่นใจ แต่กลับมีความรู้สึกประหลาดบางอย่างแทรกซึมเข้ามา

สติสัมปชัญญะทั้งหมดของฉันบอกว่าควรร้องหยุดเหตุการณ์ทั้งหมดและหยุดทุกอย่างทันที แต่ว่า……

ในส่วนลึกของจิตใจ กลับมีอีกเสียงหนึ่งดังขึ้นมาว่าทำแบบนั้นไม่ได้เด็ดขาด！

อาหวังคงเข้าใจผิดคิดว่าฉันเป็นแค่ตุ๊ตาตัวหนึ่ง ถ้าเกิดเขารู้ความจริงขึ้นมามันจะน่าอายแค่ไหน แล้วหลังจากวันนี้ฉันจะกล้าสู้หน้าเขาได้ยังไง

เพราะยังไงพวกเราก็ยังเป็นเพื่อนบ้านกัน อยู่ในซอยเดียวกันแถมยังอยู่ติดกันอีก ไม่มีทางหนีหน้ากันได้ไปตลอดอยู่แล้ว เรื่องแบบนี้ถ้าบาดหมางกันจริงคงไม่ดีแน่

อาหวังเปิดร้านขายของเก่าอยู่ข้าง ๆ นี่เอง แถมพื้นเพเขาก็เป็นคนสุภาพ ดูมีวุฒิภาวะน่านับถือ แถมในสายตาฉันเขายังเป็นคุณอาที่อบอุ่นและน่าเคารพนับถือจริง ๆ

เขาคงไม่ทำอะไรเกินเลยกับ “สินค้า” ในโกดังหรอกมั้ง

ฉันทำได้แค่ภาวนาอยู่ในใจ

ขอแค่ไม่ถูกจับได้ ส่วนตอนนี้แค่อดทนให้ผ่านไปได้ก็พอ

“ต้นขานี่ก็นิ่มมากจริง ๆ สั่งมาจากไหนกันนะ เดี๋ยวไว้ลองถามชุ่ยเฟินดูบ้าง ฉันเองก็อยากได้สักตัว”

ดูเหมือนตอนนี้คุณอาดูจะตื่นเต้นชอบใจไม่น้อย ลมหายใจอุ่น ๆ ในยามที่เขาอ้าปากพูดเฉียดผิวเนื้อบริเวณต้นขา

ความรู้สึกนั้นทำเอาทั่วทั้งร่างของฉันขนลุกซู่ขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

ในวินาทีถัดมา ฉันรับรู้ได้ถึงสัมผัสอุ่นร้อนจากมือหนาที่กอบกุมแกนกลางร่างกายของฉันไว้

อื้อ……

ความตกใจที่ถาโถมเข้ามาอย่างกะทันหันทำให้ร่างกายฉันสะดุ้งวาบ และทันทีที่ตั้งสติได้หัวใจก็หล่นวูบ ราวกับถูกสาดใส่ด้วยน้ำเย็นเฉียบ

รอบนี้ซวยจริง ๆ แน่！

คงไม่ถูกจับได้จริง ๆ หรอกใช่ไหม？

“เอ๊ะ? หุ่นนี่เหมือนจะขยับได้ด้วย เทคโนโลยีล้ำไปแล้วมั้งถึงทำได้ขนาดนี้”

น้ำเสียงของอาหวังฟังดูตื่นเต้นเป็นพิเศษ และในพริบตาเดียวชั้นในตัวบางของฉันก็ถูกกระชากออก！

ในตอนนี้ฉันทำได้แค่หลับตาลงอย่างสิ้นหวัง

ใครจะไปคิดว่าตัวเองจะตกอยู่ในสภาพแบบนี้ เป็นเพียงตุ๊กตาระบายความใคร่ ที่แอ่นอ้าของสงวนต่อหน้าเพศตรงข้าม！

ความอับอายถาโถมเข้ามาในอกอย่างรุนแรงจนแทบหายใจไม่ออก

แต่ยิ่งสถานการณ์แย่ลงเท่าไหร่ ฉันก็ยิ่งไม่กล้าส่งเสียง！

ก่อนหน้านี้ยังพอมีหนทางออกอย่างได้ แต่ตอนนี้มันเลยเถิดไปจนฉันมืดแปดด้านไปหมด!

ฉันได้แต่ภาวนาอยู่ในใจ ขอให้เขารีบออกไปจากที่นี่สักที!

หยุดทุกอย่างแล้วอย่าทำอะไรไปมากกว่านี้เลย

อาหวังขยับตัวเข้ามาเบียดชิดกับแกนกลางสาวของฉันมากขึ้น ระยะห่างระหว่างเรานั้นใกล้เสียจนรับรู้ได้ถึงลมหายใจอุ่นร้อน

จนร่างกายของฉันสั่นไหวอย่างควบคุมไม่อยู่

นอกจากความอับอาย ยังมีความรู้สึกตื่นเต้นแปลก ๆ

แต่พอฉันตั้งติได้ ความรู้สึกที่ถาถมเข้ามายิ่งทำให้ฉันหวาดกลัวตัวเอง

ฉันเป็นอะไรไปกันแน่…!?

“เดี๋ยวนะ…ทำไมถึงรู้สึกคุ้น ๆ เหมือนของเสี่ยวโหรวเลย?”

โครม! เดี๋ยวนะ

คำพูดนั้นราวกับฟ้าฟาดลงมากลางร่างของฉัน ความคิดทุกอย่างหยุดชะงักในเสี้ยววินาที

สมองของฉันขาวโพลนไปหมด ทั่วทั้งร่างแข็งค้างราวกับรูปปั้น

คำพูดของอาหวังหมายความว่ายังไง?

หรือว่า…เขาเริ่มรู้ตัวแล้ว?

แล้วเขารู้ได้ยังไงว่าช่วงล่างของฉันรูปร่างลักษณะเป็นยังไง?!

นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?

ฉันรับรู้ได้ถึงสัมผัสอุ่นจากมือคู่นั้นที่ยังคงบีบคลึงสะโพกงามงอนของฉัน แถมตอนนี้ก้านนิ้วของเขายังปัดผ่านแกนกลางสาวไปมา

ฉันไม่ใช่เด็กแล้ว จะมีความต้องการแบบนั้นบ้างก็เป็นเรื่องปกติ

แต่สัมผัสหยาบกร้านจากสัมผัสของคุณอาแตกต่างจากมือของฉันอย่างสิ้นเชิง

ฉันกัดริมฝีปากแน่น พยายามเพิกเฉยต่อความรู้สึกที่ก่อตัวขึ้นภายใน

ทำไมถึงเป็นแบบนี้?

ทำไมวันนี้ฉันถึงอ่อนไหวกว่าที่เคย?

คุณอาหวังเริ่มหอบหายใจหนักขึ้น ลมหายใจอุ่นร้อนรินรดสะโพกของฉันอยู่ไม่ขาดสาย

แถมสัมผัสร้อนจากมือเขาก็ยังรุกร้ำกันไม่หยุด ทั้งลูบไล้และออกแรงบีบเคล้นอย่างสนุกมือ

ช่วยด้วย!

ฉันส่งเสียงกรีดร้องอยู่ในใจ

ใครก็ได้ช่วยฉันที!

ฉันรู้สึกเหมือนหัวใจถูกฉีกออกเป็นชิ้น ๆ

ตอนนี้เหมือนมีใครบางคนคอยฉุดรั้ง ไม่ให้ฉันเปล่งเสียงใด ๆ ออกไป ราวกับกำลังมีความสุขกับสิ่งที่เกิดขึ้น

ต่อมา ฉันสัมผัสได้ว่ามือคู่นั้นถูกถอดถอนออกไป พร้อมกันนั้นมีเสียงขยับไหวเบา ๆ ดังขึ้นใกล้ตัว

หัวใจฉันกระตุกวูบ ก้อนสะอึกติดตรึงอยู่ที่ลำคอแห้งผาก

หลังจากนั้น ฉันรู้สึกเหมือนมีบางอย่างที่ทั้งแข็งและอุ่นร้อน กำลังจ่ออยู่ที่แกนกลางสาวของฉัน!