Share

บทที่ 3

Author: เถาวัลย์เขียว
วันรุ่งขึ้น กู้หานชวนส่งคนขับรถมารับตัวเสิ่นหนานถังกลับไปอย่างไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธ

ทันทีที่เธอเข้าประตูมา เจียงซินเยว่ที่กำลังนั่งกินขนมมันฝรั่งทอดพลางดูโทรทัศน์อยู่บนพรมก็รีบลุกขึ้น แล้วหลบไปอยู่ด้านหลังกู้หานชวน

“พี่ ขอโทษนะคะ พี่หานชวนบอกว่านี่คือพรมผืนโปรดของพี่ หนูไม่ควรมานั่งกินมันฝรั่งทอดบนนี้”

ดวงตาคู่ใสราวลูกกวางดูหวาดกลัว คำพูดที่เปล่งออกมาก็ระมัดระวังอย่างยิ่ง

แต่เสิ่นหนานถังกลับมองเห็นความยินดีที่เก็บซ่อนไม่ทันจากสีหน้าของอีกฝ่ายอย่างชัดเจน

จู่ ๆ เธอก็หัวเราะออกมา

คนที่กู้หานชวนเก็บซ่อนไว้ในใจมาสิบปี กลับเป็นผู้หญิงแบบนี้เองเหรอ

รอยยิ้มดึงรั้งบาดแผลบนแผ่นหลังจนเจ็บ เธอจึงงอตัวลงเล็กน้อย

“ไม่เป็นไร” เสิ่นหนานถังมองกู้หานชวนตรง ๆ

“ของทุกอย่างในบ้านหลังนี้ ฉันยกให้พวกคุณได้ทั้งหมด ตอนหย่ากันค่อยตีเป็นเงินคืนให้ฉันก็พอ”

แววตาของกู้หานชวนมืดลง “เสิ่นหนานถัง เธอหมายความว่ายังไง”

“ไม่ได้หมายความอะไร” น้ำเสียงของเสิ่นหนานถังสงบนิ่งไร้คลื่นอารมณ์ “แค่ไม่อยากใช้ชีวิตแบบนี้ต่อไปแล้ว”

ห้องรับแขกตกอยู่ในความเงียบอันประหลาด

แม้แต่ผีผู้หญิงที่ตามอยู่ข้างกายเสิ่นหนานถังมาตลอดก็หยุดร้องไห้คร่ำครวญกะทันหัน

ดวงตาขุ่นมัวของเธอมีประกายความแจ่มชัดขึ้นมาเล็กน้อย

รอยแผลเป็นบิดเบี้ยวคล้ายตะขาบบนใบหน้าค่อย ๆ จางหายไป จนกลับมาสะอาดไร้ตำหนิอีกครั้ง

เมื่อมองภาพนั้น เสิ่นหนานถังก็รู้สึกขมขื่นในใจ

ใช่แล้ว

ในชาติก่อน เวลานี้พ่อของเธอตายแล้ว และเธอถูกบังคับพากลับมาที่นี่ เธอคงอาละวาดจนไม่ยอมจบไม่ยอมสิ้น

รอยแผลเต็มใบหน้าเหล่านี้ ไม่รู้เลยว่าต้องผ่านการทรมานมามากแค่ไหน

ถ้าจากนี้ไป ทุกครั้งที่เธอเลือกต่างจากชีวิตก่อนโดยสิ้นเชิง

เธอกับผีผู้หญิง จะมีโอกาสเริ่มต้นใหม่อีกครั้งหรือไม่

ร่างกายที่พิการและบอบช้ำของผีผู้หญิง จะกลับคืนสู่สภาพเดิมได้หรือเปล่า

แต่ในวินาทีต่อมา

กู้หานชวนก็กระชากเธอกลับเข้าไปในห้องนอน แล้วเหวี่ยงเธอลงกับพื้น

“เสิ่นหนานถัง เธอกำลังแสดงละครอะไรอีก เธอรักผมจนแทบบ้า จะยอมหย่าได้ยังไง หรือว่าเธอยังคิดจะทำร้ายซินเยว่อีก ผมเตือนไว้ก่อนนะ...”

“ฉันไม่ได้แสดงละคร”

ความเจ็บปวดราวกับบาดแผลฉีกขาดแล่นขึ้นมาจากแผ่นหลัง เลือดซึมจนดวงตาของเสิ่นหนานถังแดงก่ำ เธอยิ้มเยาะตัวเอง “ฉันแค่กลัวแล้ว”

“ประธานกู้ ตบ 100 ครั้ง ฟาดด้วยแส้อีก 99 ครั้ง แล้วยังมีเรื่องพ่อฉันอีก ฉันคิดไปคิดมาแล้ว ความรักที่ฉันมีต่อคุณยังไม่มากพอถึงขั้นยอมสละชีวิตตัวเอง ดังนั้น...”

“หย่ากันเถอะ ฉันจะปล่อยคุณ และปล่อยตัวเองด้วย”

มือที่บีบคางเธออยู่พลันออกแรงแน่นขึ้น ความโกรธในใจของกู้หานชวนปะทุขึ้นมาทันที

“เสิ่นหนานถัง เธอคิดว่าตอนนี้ผมยังเป็นคนที่ยอมให้เธอสั่งซ้ายหันขวาหันได้อยู่เหรอ จะหย่าหรือไม่หย่า ผมจะเป็นคนตัดสิน ไม่ใช่คุณ คุณไม่มีสิทธิ์”

“แล้วก็เลิกคิดจะใช้การหย่ามาข่มขู่ผม ซินเยว่คือคนที่ผมจะดูแลไปตลอดชีวิต เธอเป็นคนจิตใจดีโดยกำเนิด ขอแค่เธอไม่หาเรื่อง ก็อยู่ร่วมกันได้อย่างสงบ”

แต่จู่ ๆ ผีผู้หญิงก็กลับมาเสียสติอีกครั้ง

เธอร้องไห้และกรีดร้อง “อยู่ร่วมกันอย่างสงบอย่างนั้นเหรอ กู้หานชวน ฝันไปเถอะ พ่อฉันใช้ทั้งบริษัทเป็นบันไดให้แกเหยียบขึ้นไป แต่แกกลับทำให้เขาตาย ฉันจะสู้กับแกจนตัวตาย ต่อให้ต้องลงนรก ฉันก็จะลากแกไปด้วย คู่ชายหญิงชั่วอย่างพวกแก ไม่มีวันตายดี”

เสิ่นหนานถังอยากปลอบผีผู้หญิง บอกให้เธออย่าร้องไห้ อย่ากลัว

อีกแค่หกวัน

ลุงเฉินจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว พ่อยังไม่ตาย และพวกเธอจะจากไปได้อย่างปลอดภัย

แต่จู่ ๆ น้ำตาก็ไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว

คางของเธอเจ็บราวกับจะแตกเป็นเสี่ยง ๆ แต่เธอไม่แม้แต่จะขมวดคิ้ว น้ำเสียงเชื่อฟังอย่างยิ่ง “ได้ค่ะ คุณว่าไม่หย่า ก็ไม่หย่า”

“ในเมื่อคุณหนูเจียงเป็นคนจิตใจดีโดยกำเนิด ต่อจากนี้ฉันจะปฏิบัติกับเธอเหมือนน้องสาวแท้ ๆ เธออยากอยู่ห้องไหน อยากใส่เสื้อผ้าชุดไหน หรือแม้แต่อยากให้ฉันชงชาให้ คุกเข่าขอโทษให้ ก็ได้ทั้งนั้น ฉันจะให้ความร่วมมือ”

“ขอแค่คุณ...อย่าทำอะไรพ่อฉันอีก ได้ไหม”

วันนั้นกู้หานชวนตอบว่าอะไร เสิ่นหนานถังจำไม่ได้แล้ว

แต่เช้าวันรุ่งขึ้น ทันทีที่เธอลืมตา ก็เห็นเจียงซินเยว่อยู่ในห้องนอนของเธอ

อีกฝ่ายกำลังยืนอยู่หน้าตู้จัดแสดงเครื่องประดับของเธอ เลือกดูอย่างตามใจชอบ

ชิ้นไหนไม่ถูกใจก็โยนทิ้งลงบนพื้นทันที

มือโปร่งใสของผีผู้หญิงพยายามแย่งกลับอย่างไร้ประโยชน์

“วางลงนะ ห้ามแตะของของฉัน ออกไปจากห้องฉัน นั่นเป็นของที่แม่ทิ้งไว้ให้ฉัน ทั้งโลกมีแค่เส้นเดียว รีบเอาลงมาเดี๋ยวนี้”

เสิ่นหนานถังค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่งบนเตียง

เจียงซินเยว่ยิ้มให้ “พี่สาว ตื่นแล้วเหรอคะ”

“เครื่องประดับพวกนี้สวยจังเลย ยกให้หนูได้ไหมคะ”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เธอพัดพาลมใต้ให้กลายเป็นหิมะ   บทที่ 17

    ชั้นหนึ่งของโบสถ์มี “หญิงผี” ที่ไม่มีใครมองเห็น กระซิบข้างหูเสิ่นหนานถังเบา ๆ“หนานถัง พวกเขามาแล้ว อยู่ชั้นสอง... ไม่ต้องกลัวนะ”ขนตาของเสิ่นหนานถังสั่นเล็กน้อย แต่เธอไม่ได้หันไปมองชั้นสอง และไม่มีความตื่นตระหนกแม้แต่น้อยกลัวงั้นเหรอ เธอไม่กลัวมานานแล้วเมื่อห้าปีก่อนที่เมืองท่า เธอแทบเดินผ่านขุมนรกมาแล้วครั้งหนึ่งวันนี้ผลลัพธ์ที่เลวร้ายที่สุดก็แค่ความตาย แล้วเธอจะกลัวอะไรอีกเธอเอ่ยตอบ “หญิงผี” อย่างอ่อนโยน“ฉันไม่กลัว”“ฉันจัดคนไว้ในที่ลับหมดแล้ว ไม่เพียงไม่กลัว แต่ฉันจะเป็นคนพลิกชะตาของพวกเราเอง...”บริเวณมุมมืดชั้นสองมือที่กำลังถือปืนของกู้หานชวน กำลังสั่นอย่างรุนแรง"ยิงซะ" ชายคนหนึ่งเร่งด้วยความโหดเหี้ยม "รออะไรอยู่ ถ้าฆ่าจี้เป่ยมั่วได้ เธอก็จะกลายเป็นของเรานะ"ไกปืนถูกนิ้วของเขา กดไปมากกว่าครึ่งแล้วขอแค่กดลงไปเต็มแรงจี้เป่ยมั่วก็ต้องตายแน่ ๆ เขาก็จะสามารถพาเสิ่นหนานถังกลับไปที่เมืองท่าได้แต่เมื่อเห็นรอยยิ้มเจิดจ้าบนใบหน้าของเสิ่นหนานถังกู้หานชวนกลับลังเลอีกครั้งนี่คืองานแต่งของเธอที่เธอตั้งใจเตรียมมาอย่างพิถีพิถันเป็นเวลานานเขาตามเธอมาตลอดหนึ่งเ

  • เธอพัดพาลมใต้ให้กลายเป็นหิมะ   บทที่ 16

    กู้เป่ยชวนไม่พูดอะไรหลังจากเขาหัวเราะอย่างเย็นชาออกมา เขาก็ควักปืนที่มีกระบอกเก็บเสียงออกมาปากปืนสีดำขลับ ค่อย ๆ จ่อเข้าไปที่ตรงหน้าของเจียงซินเยว่"ถ้ารวมครั้งนี้เข้าไปด้วย ฉันฆ่าเธอไป 9 ครั้งแล้ว หวังว่านี่จะเป็นครั้งสุดท้าย"น้ำเสียงของชายคนนั้นเรียบสนิท ไม่มีความไหวแม้แต่น้อยราวกับการพรากชีวิตของเจียงซินเยว่ สำหรับเขาเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยที่ไม่สำคัญอะไรเลย“ไม่ ไม่เอา ช่วยด้วย”เจียงซินเยว่กรีดร้องออกมาด้วยความสิ้นหวังแต่เสียงที่ตอบกลับมา คือเสียงดังสนั่นของไกปืนจากนั้น เลือดก็กระจายไปทุกทิศทางเจียงซินเยว่เบิกตากว้าง ก่อนจะล้มลงกระแทกพื้นอย่างแรง และไร้ลมหายใจโดยสิ้นเชิงชายคนนั้นเก็บปืนกลับอย่างเย็นชาเขายืนมองร่างไร้วิญญาณของเจียงซินเยว่จากที่สูงอยู่นาน ก่อนจะพึมพำเสียงแหบแห้งเย็นเยียบออกมาเบา ๆ“หวังว่าครั้งหน้า ถ้าเจอกันอีก นายจะรู้จักกาลเทศะ หนีไปให้ไกลตั้งแต่แรก อย่ามารบกวนฉันกับเสิ่นหนานถังอีก”พูดจบ ชายคนนั้นก็หันหลังเดินออกจากห้องใต้ดินที่เต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือด โดยไม่หันกลับไปอีกเลย......สวิตเซอร์แลนด์ เมืองซูริกกู้หานชวนราวกับวิญญาณที่ไม่ควร

  • เธอพัดพาลมใต้ให้กลายเป็นหิมะ   บทที่ 15

    กู้หานชวนตะโกนสุดเสียงราวกับหัวใจแหลกสลาย พร้อมกับเสียงรั้วคฤหาสน์ที่ถูกเตะจนล้มลงกับพื้นดังสนั่น ทำลายบรรยากาศอบอุ่นภายในสวนจนสิ้นรอยยิ้มบนใบหน้าของเสิ่นหนานถังจางหายไปในพริบตาเธอหันกลับมา มองกู้หานชวนที่กำลังเดินตรงเข้ามาหาอย่างรวดเร็วหลังจากจากกันไปห้าปี ได้พบคนเก่าอีกครั้งสิ่งเดียวที่วนเวียนอยู่ในใจของเสิ่นหนานถังคือความรำคาญอันแผ่วเบาแต่กู้หานชวนกลับตื่นเต้นจนแทบควบคุมตัวเองไม่อยู่มือที่ยื่นออกไปหวังจะคว้าตัวเสิ่นหนานถัง สั่นเทาอย่างเห็นได้ชัดน่าเสียดายที่ยังไม่ทันแตะตัวเธอ ก็ถูกจี้เป่ยมั่วที่ยืนอยู่ข้างกายปัดออกอย่างแรงแต่กู้หานชวนกลับเหมือนมองไม่เห็นการมีอยู่ของคนอื่นดวงตาแดงก่ำคู่หนึ่งจับจ้องเสิ่นหนานถังไม่ยอมละสายตา“เสิ่นหนานถัง ฉันตามหาเธอมาห้าปีเต็ม กลับไปกับฉันเถอะ”น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจราวกับเป็นเรื่องที่แน่นอนความมั่นใจนั้นมาจากความรักที่ครั้งหนึ่งเสิ่นหนานถังเคยมอบให้เขาอย่างหมดหัวใจแม้แต่ตอนที่เขามองจี้เป่ยมั่ว สายตาก็ยังเต็มไปด้วยความดูแคลนราวกับกำลังบอกว่า ต่อให้ฉวยโอกาสตอนที่ฉันไม่อยู่ แต่ตราบใดที่ฉันกลับมา ไม่มีใครแย่งเสิ่นหนา

  • เธอพัดพาลมใต้ให้กลายเป็นหิมะ   บทที่ 14

    หลังพูดจบ กู้หานชวนก็หันหลังทันที ก่อนจะเซขึ้นรถอย่างทุลักทุเลรถมายบัคพุ่งทะยานออกจากลานจอดรถใต้ดินราวกับเสียสติส่วนชายผู้ที่เพียงเอ่ยไม่กี่คำก็ไขปริศนาให้กู้หานชวนได้ กลับค่อย ๆ เลือนหายเข้าไปในมุมมืดเขายืนมองไปยังทิศทางที่ไฟท้ายรถของกู้หานชวนหายลับไปอย่างเงียบงันภายในดวงตาที่ว่างเปล่าราวกับความตาย คลุกรุ่นไปด้วยความยึดติดอันผิดเพี้ยน“ไปเถอะ”เขาพึมพำเสียงแผ่ว “หวังว่าครั้งนี้ นายจะยังทัน”เขาค่อย ๆ ก้มตาลง ปลายนิ้วหยาบกร้านลูบไล้ปืนเย็นเยียบในกระเป๋าเสื้อมุมปากค่อย ๆ ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นเยือก“ถ้าตัวนายในเส้นเวลานี้ ยังดึงเธอกลับมาไม่ได้...”“งั้นฉันก็... ทำได้แค่ฆ่านายด้วยมือตัวเอง เหมือนที่จัดการพวกขยะก่อนหน้านี้ ฆ่าพวกนายให้หมด แล้วทุกเส้นเวลาก็จะเหลือแค่ฉัน”เขาเงยหน้ามองความว่างเปล่า พึมพำแผ่วเบาราวกับกำลังโหยหาอย่างสุดหัวใจ“แค่พวกเขาตายหมด ตอนอายุสิบแปด คนที่เสิ่นหนานถังตกหลุมรักตั้งแต่แรกเห็น ก็จะเป็นฉันที่ย้อนกลับไปในอดีต...”“หนานถัง ครั้งนี้ ฉันจะไม่ยอมให้เธอตายทั้งที่เสียใจและทุกข์ทรมานอีก เชื่อฉันนะ”......12 ชั่วโมงต่อมารถเก๋งสีดำคันหนึ่งเบรกกะท

  • เธอพัดพาลมใต้ให้กลายเป็นหิมะ   บทที่ 13

    ผู้ช่วยก้มหน้าลง พูดเสียงสั่นเครือ “ขอโทษครับคุณกู้”“พวกเราใช้ทรัพยากรข้ามชาติทุกอย่างที่ใช้ได้ ทั้งวงการถูกกฎหมายและใต้ดินก็ตามหาจนหมดแล้ว แต่คุณนายเธอ... เหมือนหายไปจากโลกนี้จริง ๆ ไม่มีข้อมูลเที่ยวบิน ไม่มีประวัติการใช้จ่าย ไม่มีร่องรอยการใช้ชีวิตใด ๆ”“คุณกู้ครับ คุณนายน่าจะยอมแลกด้วยราคาที่มหาศาลเพื่อซ่อนตัวเอง... เธอไม่อยากให้พวกเราหาเจอจริง ๆ”ภายในห้องตกอยู่ในความเงียบงันผ่านไปนาน กู้หานชวนก็ระเบิดโทสะขึ้นมาในทันทีเขาเตะโต๊ะเครื่องแป้งที่อยู่ข้าง ๆ จนกระเด็น“เหลวไหล”ดวงตาของกู้หานชวนแดงก่ำ เสียงแหบพร่า“เสิ่นหนานถังรักฉันมาตั้งแต่อายุ 18 จนถึงวันนี้ เธอจะยอมจากฉันไปได้ยังไง”“แค่หาตัวเธอให้เจอ แล้วบอกให้เธอรู้ว่าในใจฉันก็มีเธอเหมือนกัน เธอต้องกลับมาแน่นอน”“หา... ตามหาต่อไป” เสียงของเขาแตกพร่าแทบไม่เป็นคำ “ไปลงประกาศค่าหัวในดาร์กเว็บ เพิ่มเป็นหนึ่งหมื่นล้าน”“ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม ต่อให้ต้องพลิกทั้งโลก ฉันก็จะพาเธอกลับมาให้ได้”......แต่น่าเสียดาย โชคชะตาก็ประหลาดเช่นนี้ตอนที่ยังมีวาสนาต่อกัน ต่อให้เขาเย็นชากับเสิ่นหนานถังแค่ไหน เธอก็ยังอยู่ในที่ที่เ

  • เธอพัดพาลมใต้ให้กลายเป็นหิมะ   บทที่ 12

    ตู้ม !ในสมองของกู้หานชวน เหมือนมีสายฟ้าฟาดระเบิดขึ้นอย่างแรงสามล้านเงินสามล้านที่เขาใช้เพื่อ “ช่วยชีวิตเธอ”เขาถึงขั้นก้มหัวให้คุณปู่เสิ่น เซ็นสัญญาเข้าตระกูลเสิ่นเป็นเขย และจากนั้นก็เกลียดเสิ่นหนานถังเข้าไส้แต่แท้จริงแล้ว...มันเป็นแค่เรื่องที่เจียงซินเยว่หลอกเขาทั้งหมดสามล้านนั้น เป็นเพียงหนี้พนันที่เธอเอาไปเล่นในคาสิโนมาเก๊าเปลวไฟแห่งความโกรธในอกของกู้หานชวนแทบจะฉีกเขาออกเป็นชิ้น ๆ แต่ริมฝีปากกลับยกยิ้มเย็นชาน้ำเสียงเย็นยะเยือกถึงขีดสุดเอ่ยขึ้น “ยังมีอีกไหม”“ยังมีครับ...” ผู้ช่วยกดเปิดแท็บเล็ต แล้วเรียกวิดีโอที่กู้กู้คืนมาด้วยความยากลำบากขึ้นมาคลิปแรก เป็นในคาสิโนใต้ดินแห่งหนึ่ง เจียงซินเยว่ตั้งใจปิดโทรศัพท์ ก่อนหันไปคุยกับเพื่อนข้าง ๆเธอพูดด้วยน้ำเสียงภาคภูมิใจ “เสิ่นหนานถังนี่โง่จริง ๆ ส่งคนมาจับฉัน แต่สุดท้ายกลับถอยเอง ถึงจะเป็นแบบนั้นก็ไม่เป็นไร ฉันแค่ซ่อนตัว เธอก็ต้องตายอย่างอนาถอยู่ดี”คลิปที่สอง เป็นในห้องนอนของคฤหาสน์ในภาพ เจียงซินเยว่ทำลายของล้ำค่าเพื่อยั่วยุ แต่ไม่สำเร็จ ก่อนจะกระชากกำไลบนข้อมือของเสิ่นหนานถังอย่างแรง และแสร้งทำเป็นล้มป่วยลงกับพื้น

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status