เข้าสู่ระบบออยกระแทกไหล่แม่ค้าหน้าหวาน ม่อนยิ้มอาย พวงแก้มแดงน่ารัก ผู้หญิงทรงปากแจ๋วที่ชอบพูดก๋ากั่นแท้จริงแล้วก็แค่สาวน้อยวัยใสที่ยังอ่อนเดียงสาเรื่องแบบนี้อยู่มาก
“จะบ้าเหรอแก เขาเป็นแอคเคอคนตามหลักล้านขนาดนั้นคงไม่ได้สนใจฉันจริงจังหรอก แค่แซวเล่นขำ ๆ แก้เหงาแหละ” ถึงสัมผัสได้ว่าอีกฝ่ายมีใจ ทว่าเธอก็ยังไม่อยากคิดไปไกล ไม่อยากให้ความหวังตัวเอง และไม่อยากมั่นหน้ามั่นโหนกจนเกินเหตุ กลัวตกจากที่สูงแล้วจะเจ็บจนกระอักเลือด ชีวิตนี้ยังไม่พร้อมรับมือกับอาการอกหัก ขออยู่แบบโสดสวยรวยเม็ดเงินไปจนแก่เฒ่าดีกว่า ผู้ชายอยากได้เมื่อไรค่อยใช้เงินเปย์เอาทีหลัง
“อย่ามาทำตัวตะมุตะมิแถวนี้นะยะหล่อน ระดับนั้นเขาไม่พูดหว่านพร่ำเพื่อหรอกค่ะ ทั้งหยอดในไลฟ์ ในแชท ในทวิตซะขนาดนั้น ใคร ๆ ก็ดูออกว่าพี่เขาชอบแกจริง ๆ”
นุ่นยืนยัน ออยพยักหน้าเห็นด้วย
“ใช่ แกนั่นแหละมองโลกแคบจนไม่รู้ตัวว่ากำลังตกเป็นที่หมายปองของแอคเคอกรวยใหญ่ตัวพ่อ” ออยทำเสียงชวนฝัน เขย่าแขนเพื่อนรักด้วยความตื่นเต้น
“ยัยม่อน แกควรไปเจอพี่เขาสักครั้งนะ ทำความรู้จักกันไว้ก็ไม่เสียหาย พี่เขาเป็นแอคเคอชื่อดังมีคนตามหลักล้าน ส่วนแกก็ทำเพจขายของเล่นผู้ใหญ่ งานเสียวกับงานเสียวมาเจอกันฉันว่าเริศ!” ออยปรบมือสะใจ
ม่อนยิ้มบาง แววตายังมีความกังวลนิดหน่อย เธอไม่เคยมีแฟน ไม่เคยนัดบอด พูดง่าย ๆ ก็คือไม่เคยออกเดตมาก่อนในชีวิต ที่ผ่านมาเวลาใครเข้ามาจีบก็มักหลีกเลี่ยงด้วยถ้อยคำสุภาพมาโดยตลอด พอเริ่มจะสนใจผู้ชายสักคนเขาคนนั้นก็ดันเป็นแอคเคอเอวดุดันที่ทำให้เธอต้องคิดหนักหากจะลองเปิดใจ
“หรือแกกลัวติดโรค ถ้าเป็นแบบนั้นแกไม่ต้องห่วงเลยนะ ฉันสืบรู้มาว่าพี่เขาตรวจเลือดทุกเดือน แถมเวลาทำงานเขาก็ใส่ถุงป้องกันตลอด หายห่วง สะอาด ปลอดภัย ไม่ท้องแล้วก็ไม่ติดโรคแน่นอน” นุ่นพูดขึ้น
“เห้ย พูดอะไรของแกยัยนุ่น ถ้าฉันกับเขาจะนัดเจอกันจริง ๆ อย่างมากก็คงหนีไม่พ้นดูหนังกินข้าวทั่วไป ไม่ได้จะนัดยิ้มกันสักหน่อย” ม่อนส่ายหน้ายิ้ม ๆ
“โอ๊ยลำไย! เรื่องมากแบบนี้ไงถึงได้ไม่เคยมีผัวกับเขาสักที”
“แหม คุณออยขา เรื่องแบบนี้มันก็ต้องแล้วแต่พรหมลิขิตด้วยหรือเปล่าคะ ไม่ใช่เห็นอะไรก็คว้าไปเรื่อย ว่าแต่เขาตังเองก็ยังแห้งอยู่นะได้ข่าว”
“แล้วไง แกจะปล่อยพี่เขาหลุดมือไปง่าย ๆ แบบนี้เหรอ”
ออยแบสองมือถามหน้าเหวอ
“ก็ไม่ใช่แบบนั้น…”
ม่อนเม้มปากครุ่นคิด นุ่นที่เห็นเพื่อนมีสีหน้าลังเลก็รีบพูดกระตุ้น
“ยัยม่อน ชาตินี้มีผู้ชายครบเครื่องที่ผู้หญิงมากมายอยากครอบครองมาหมายปองเราทั้งที ถ้าไม่คว้าไว้ก็โง่เต็มทนนะยะ เลิกคิดเล็กคิดน้อยแล้วนัดเจอพี่เขาก่อน แซ่บกันก่อนจะได้ไม่เสียชาติเกิด เดี๋ยวตอนแกตายไปแล้วลงไปคิดบัญชีที่นรกจะไม่มีคำตอบไว้ให้ยมบาลนะ ถ้าท่านยมถามว่า เจ้าน่ะเคยโดนกระแทกมาแล้วหรือยัง แกจะตอบท่านว่ายังไง ตอบว่าแบบนี้เหรอ ยังค่ะท่าน หนูโง่ปล่อยผู้ชายกรวยใหญ่เอวดุหลุดมือไปค่ะ แบบนี้เหรอ?”
“นังนุ่น!! ฮ่า ๆ” ออยระเบิดเสียงหัวเราะลั่นห้อง เช่นเดียวกับม่อนที่กลั้นขำไม่ไหว
“เล่นของแรงนะแกน่ะ ระวังท่านยมจะมาเอาตัวแกไปลงนรกคนแรกเลย”
ม่อนชี้หน้า นุ่นรีบยกมือไหว้ขอขมาอย่างไว กลัวเหลือเกินว่าท่านยมบาลจะดลบันดาลให้เธอไม่มีผัวไปอีกคน
“เฮ้อ เอาเป็นว่าเรื่องไปเจอพี่เขาฉันขอคิดดูก่อนแล้วกัน แต่ตอนนี้ขอตัวไปคอนเฟิร์มยอดออเดอร์ก่อนนะคะคุณหุ้นส่วนทั้งสอง”
ม่อนเอามือแตะปลายคางเพื่อนเล่นเหมือนตอนที่ชอบเล่นกับน้องเหมียว ปลีกตัวไปคุยโทรศัพท์กับแอดมินเกี่ยวกับรายละเอียดสั่งซื้อสินค้าที่ไลฟ์ขายได้ทั้งหมดของวันนี้ เช็คย้ำจนแน่ใจว่าไม่มีชิ้นไหนขาดตกบกพร่องก่อนส่งแพคในขั้นตอนต่อไป
“เอ่อพี่คะ เดี๋ยวลูกค้าแอคเคาท์นี้หนูดูแลเองค่ะ” แอดมินไล่รายชื่อลูกค้าที่เข้ามา F สินค้าในไลฟ์ พอถึงชื่อของเจ้าพ่อแอคเคอสายแซ่บคนนั้นม่อนก็รีบขอเอาไว้
หลังวางสายจากแอดมินเพจ หญิงสาวก็ยืนมองช่องแชทที่เคยคุยกับเขาวันแรกด้วยท่าทีตื่นเต้น สูดลมหายใจเข้าลึกก่อนจรดปลายนิ้วลงบนแป้นพิมพ์บนหน้าจอมือถือ
‘สวัสดีค่ะ ขออนุญาตคอนเฟิร์มออเดอร์ที่สั่งซื้อทางไลฟ์สดเมื่อครู่นี้นะคะ หนูเป็นเจ้าของเพจ แม่ค้าเสียงหวานเองค่ะ’
“เห้ย!!” ไทเลอร์ที่กำลังเลื่อนฟีดดูอะไรเรื่อยเปื่อยถึงกับลุกพรวดนั่งพิงหัวเตียง เขาตื่นเต้นทำอะไรไม่ถูก ไม่คาดคิดว่าเธอจะเป็นฝ่ายทักมาคอนเฟิร์มด้วยตัวเอง ทีแรกเขาคิดว่าจะเป็นแอดมินทั่วไป
‘สวัสดีครับ’
‘คุณพี่ F ชุดนางพยาบาลขี้อ้อนหนึ่งชุด ยอดทั้งหมด 1,999 บาทค่ะ โอนผ่านช่องทาง xxx ได้เลยนะคะ’
ไม่ถึงห้านาทีชายหนุ่มก็ส่งสลิปตอบกลับมา ทว่าจำนวนเงินที่เขาโอนมามันเกินกว่าราคาสินค้าจริงไปไกลโข ม่อนจึงรีบพิมพ์ส่งไปเพราะเกรงว่าเขาอาจจะโอนผิดแล้วเกิดเรื่องเข้าใจผิดกันได้ เธอไม่อยากให้ร้านเสียประวัติ
‘เอ่อ คุณลูกค้าคะ โอนผิดยอดหรือเปล่า ยอดที่ต้องโอนแค่ 1,999 บาทนะคะ ไม่ใช่ 50,000 บาทค่ะ’
‘ไม่ผิดหรอกครับ ที่เหลือพี่ให้เป็นค่ากาแฟกับค่ายาแก้ปวดแม่ค้าเสียงหวานนะครับ ไลฟ์ขายของตั้งหลายชั่วโมง พี่ไม่อยากให้น้องเสียงแห้ง เดี๋ยวพี่จะอดได้ยินเสียงหวาน ๆ ของน้อง แล้วยืนนาน ๆ พี่ก็ไม่อยากให้น้องเมื่อยครับ ถ้าน้องเมื่อยพี่กลัวว่าตัวเองจะไม่ได้เห็นเรียวขาขาว ๆ เนียน ๆ ให้ชุ่มชื่นหัวใจ’
“เจ้าเล่ห์นักนะ” ม่อนยิ้มกับข้อความยาวเหยียดที่หยอดเธอกลับมาอีกระลอก ก่อนที่ลมหายใจแทบสะดุดเมื่ออ่านประโยคล่าสุดที่เขาพิมพ์มา
‘นัดรับได้ไหมครับ พอดีว่าพี่รีบใช้ของ’
‘นัดรับได้ค่ะ’
‘น้องมาส่งเองไหมครับ’
‘ยังไม่สะดวกค่ะพี่ เดี๋ยวหนูให้แอดมินไปส่งนะคะ’
‘ได้ครับ ไม่เป็นไร’
ถ้อยคำปฏิเสธนั้นทำให้ไทเลอร์ถึงกับถอนหายใจเสียดาย แต่เขาก็ไม่ได้เร้าหรือให้เธอรำคาญ นอกจากส่งคำพูดเชิงอ้อนไปให้แม่ค้าเสียงหวาน
‘เฮ้อ สงสัยพี่คงน่ากลัวเกินไปน้องเลยไม่กล้ามาส่ง แต่ไม่เป็นไรครับ ขอบคุณมากนะครับที่มาคอนเฟิร์มสินค้ากับพี่ด้วยตัวเอง ไว้พี่จะมาอุดหนุนใหม่นะครับ’
‘ต้องขอโทษด้วยนะคะพี่ ไว้โอกาสหน้านะคะ’
‘ครับ โอกาสหน้าพี่จะมาจีบใหม่นะครับ’
ทั้งสองส่งสติ๊กเกอร์รูปยิ้มให้กัน…
หัวใจดวงน้อยเต้นรัวระส่ำกับประโยคชัดเจนของเขา ม่อนยิ้มแก้มปริ ดวงตาเปล่งแสงแห่งความสุขออกมา สรรพสิ่งรอบกายคล้ายกับหยุดเคลื่อนไหว ราวกับโลกใบนี้กำลังถูกแช่แข็งด้วยพลังแห่งความรัก
เห็นทีงานนี้เธอคงหนีไม่พ้นเงื้อมมือของเจ้าพ่อแอคเคอหน้าหล่อหุ่นแซ่บแล้วล่ะ!
นุ่นรู้สึกประหม่าที่จู่ ๆ ก็มีผู้ชายสูงหล่อหน้าตาดีมาขอคุยเป็นการส่วนตัว “เอ่อ ที่คุณบอกว่ารู้จักฉันมาก่อน หมายความว่ายังไงคะ?” ประโยคแรกที่เขาทักทายเธอที่โต๊ะเมื่อครู่นี้ เขาบอกว่าเขารู้จักฉัน อยากคุยด้วยเป็นการส่วนตัว เธอจะไม่ลุกตามมาก็ไม่ได้ ยัยเพื่อนซี้สองคนยุให้มาเพราะเห็นว่าผู้ชายหน้าตาดี แถมยังใส่สูทผูกไทดูภูมิฐาน ประเมินจากรูปลักษณ์ภายนอกแล้วท่าทางจะรวยไม่เบา แต่ว่า… ‘บ้าหรือเปล่าวะ ใส่สูทเต็มยศมาเที่ยวร้านเหล้าริมทะเล ประสาท!’ ถึงจะคิดแบบนั้นแต่นุ่นก็ต้องรักษามารยาทต่อลูกค้าคนสำคัญ “ที่เห็นว่าผมใส่สูทเป็นเพราะว่าผมเพิ่งเสร็จงานก็ขับรถมาภูเก็ตทันทีเลยครับ พอดีว่ามีธุระด่วนต้องรีบมาจัดการ” ไบรอันเดาสายตาคู่นั้นออกว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ในหัว “อ๋อ ค่ะ คือ… เอ่อ… หล่อดีนะคะ” สาวเจ้ายิ้มกลบเกลื่อน ‘บ้าเอ๊ย! ดั๊นมารู้ทันความคิดเราอีก’ แล้วนี่ยังไงเนี่ย… เธอต้องคุยกับเขาไปเรื่อย ๆ งั้นเหรอ ถามว่ารู้สึกดีไหมที่ได้คุยกับคนหล่อขั้นเทพ เบ้าหน้าฟ้าประทานดุจดาราฮอลลิวูด ดีค่ะ ดีมากเลยด้วย
11:00 น. หลังจากช่วยม่อนเลือกซื้อของเสร็จเรียบร้อยแล้วทั้งสามคนก็มานั่งกินไอศกรีมกันที่ร้านประจำ พูดคุยถามไถ่สารทุกข์สุขดิบ ต่างคนต่างงานยุ่ง แต่เพจขายของที่ทำร่วมกันก็ยังแบ่งหน้าที่กันรับผิดชอบอย่างเต็มที่ และเมื่อเพื่อนรักได้มารวมตัวกัน ออยจึงตัดสินใจปรึกษาเรื่องที่วันก่อนอิตาบ้านั่นส่งคลิปเสียงครางกระเส่าพร้อมรูปช่วยตัวเองมาหาเธอให้เพื่อนทั้งสองฟัง ระบายความอัดอั้นตันใจออกไปบ้าง ดีกว่าต้องเก็บความน่าอึดอัดนี้เอาไว้กับตัว พอได้เล่าได้พูดออยก็รู้สึกดีขึ้น ตอนแยกกับม่อนขึ้นรถขับกลับคอนโดฯ เพื่อน หญิงสาวเลยแวะซื้อผลไม้ที่ตลาดสักหน่อย ตั้งใจเอาไปทานกับยัยสองสาวจอมแก่นนั่นแหละ สาวสวยผิวน้ำผึ้งเนียนละเอียดซื้อมาหลายอย่าง ล้วนแล้วแต่เป็นของโปรดของเพื่อนทั้งนั้น พลันสายตาเหลือบไปเห็นกล้วยหอมหวีใหญ่ห้อยอยู่ที่ร้านผลไม้ข้าง ๆ กันกับร้านที่เธอกำลังควักเงินจ่ายค่าของ ตัวกล้วยเหลืองสุกกำลังดี แถมกลิ่นยังหอมน่ากิน “เอาหวีหนึ่งจ้ะป้า”อดใจไม่ไหวต้องซื้อติดมือ นึกขึ้นได้ว่าในห้องยัยม่อนมีไอศกรีมถ้วยแช่แข็งไว้หลายรส วิปครีมและท็อปปิ้งต่าง ๆ ก็มีพร้อม ถ้าเ
“หนูตื่นเต้นค่ะ” ม่อนตัดสินใจบอกคนข้างกาย ไทเลอร์จับมือน้องกอบกุม บรรยากาศภายในรถหรูอบอวลไปด้วยความรู้สึกหลากหลาย ตื่นเต้น กังวล ดีใจ และ สั่นประหม่า หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกยามมองไปด้านหน้า คฤหาสน์หลังงามมีบททดสอบอันยิ่งใหญ่กำลังรอเธออยู่ “ไม่ต้องกลัวนะ พ่อกับแม่พี่ใจดีมาก” ไทเลอร์ส่งยิ้มเป็นกำลังใจให้น้อง วันนี้เขาพาเธอมาเปิดตัวกับครอบครัว แน่นอนว่าตลอดเวลาที่ทั้งคู่ตกลงคบกันอย่างจริงจัง ม่อนยังไม่เคยเจอพ่อแม่ของเขาเลย เธอคิดมาตลอดว่าจะวางตัวอย่างไรหากมีโอกาสได้เจอพวกท่านทั้งสอง ด้วยว่าฐานะชาติตระกูลของเธอกับครอบครัวไทเลอร์แตกต่างกันมาก พ่อแม่ของชายหนุ่มเป็นถึงมหาเศรษฐีมีเงินมีชื่อเสียง ครอบครัวทำธุรกิจใหญ่โตระดับประเทศ มีผู้คนมากมายนับหน้าถือตาในแวดวงสังคมชั้นสูง ส่วนเธอเป็นแค่หญิงสาวธรรมดาที่ไม่มีอะไรเลย… “มาครับ จับมือพี่ไว้” ลงรถได้ไทเลอร์ก็จับมือน้องจูงเดินเข้าบ้าน เหล่าสาวใช้มากหน้าหลายตาโค้งศีรษะทำความเคารพเจ้านาย บรรยากาศเหมือนในซีรีส์ลูกคนรวยที่เธอเคยดูไม่มีผิด ม่อนแทบลืมหายใจเมื่อย
หลังจากวันที่ทั้งคู่ปรับความเข้าใจกัน กาลเวลาก็ล่วงเลยผ่านมานานกว่าสามเดือนแล้วที่ม่อนกับไทเลอร์ตกลงคบหากันเป็นแฟน เปิดตัวต่อที่สาธารณะ ทั้งในโลกโซเชียลและชีวิตจริง ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เป็นไปอย่างราบรื่น หวานชื่นจนใครก็ต่างอิจฉาโดยเฉพาะกลุ่มเพื่อนสนิท…ไทเลอร์พาม่อนมาทำความรู้จักกับเพื่อนของเขา ทุกคนหล่อมาก สมแล้วที่เป็นกลุ่มแอคเคออันดับหนึ่ง แต่ไม่ว่าจะหล่อแค่ไหนก็หล่อสู้หวานใจของเธอไม่ได้อยู่ดีพี่ไทเลอร์ของน้องม่อนหล่อกินขาดกว่าใคร! “เป็นไรครับ ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่”ไทเลอร์ที่กำลังนั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะเห็นแฟนสาวนั่งยิ้มตาหยีอยู่ที่โซฟาตัวยาว ทีแรกเขาคิดว่าเธอกำลังนั่งเล่นมือถืออยู่ แต่พอชะโงกหน้ามองกลับไม่เห็นว่ามือของน้องจะถืออะไรสักอย่าง นอกจากกอดหมอนอิงแนบอกแล้วยิ้มสดใสกับตัวเอง “ดีใจค่ะ” ม่อนตอบเสียงใส “ดีใจเรื่องอะไรครับ” ไทเลอร์ควงปากกาในมือไปมา แสงไฟในห้องตกกระทบปากกาด้ามโปรด ส่องสะท้อนความหรูหราลอยเด่นปะทะสายตา ม่อนยิ้มกว้างกว่าเก่า ของขวัญชิ้นแรกที่เธอตั้งใจให้เขาถูกหยิบใช้เป็นอย่างดี ไทเลอร์หวงแหนปากกาด้ามนี้มาก เขาจะใช้มันเฉพาะตอนทำงา
“ทีแรกก็คิดว่าเป็นผู้หญิงที่ฉันชอบซะอีก เห็นรูปร่างใกล้เคียงกัน”ไบรอันแกล้งพูดไปงั้นแหละ เธอคนนั้นสะโพกดุ้งกว่าเยอะ “ดูดี ๆ ผู้หญิงที่พี่ชอบนั่งอยู่ทางขวามือ” ไทเลอร์ชี้เป้าหมายให้ หางคิ้วเข้มกระตุกทันที เมื่อผู้หญิงหนึ่งในกลุ่มนั้นมีรูปร่างเหมือนสาวที่เขาชอบจากการดูไลฟ์สดเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว! “สวยว่ะ! สวยฉิบหาย สวยยิ่งกว่าตอนเห็นแค่ช่วงอกช่วงสะโพกอีก” ขนาดในไลฟ์สดไม่เห็นหน้าเขาก็ว่าสวยแล้วนะ แต่พอได้มายลโฉมเครื่องหน้าสวยเฉี่ยวดุจนางพญาลุคเย่อหยิ่งของเธอ ไบรอันยิ่งหลงใหลหนัก “แล้วนี่แกจะเอาไง เข้าไปเลยมะ”ที่ถามเพราะเขาอยากเข้าไปใกล้ ๆ เธอคนนั้นให้มากขึ้น“เดี๋ยวก่อน” ไทเลอร์ส่ายหน้า เขาจะไม่เข้าไปตอนนี้เด็ดขาด เขาจะรอให้น้องปลีกตัวแยกจากเพื่อน ๆ ก่อนถึงเข้าไป ไม่อย่างนั้นก็ไม่ได้คุยกันหรอกเพื่อนน้องม่อนแต่ละคนมีแต่แรง ๆ ทั้งนั้น แต่เดี๋ยวก่อนนะ… “พี่” “ว่า” “เข้าไปทักน้องคนนั้นสิ คนที่พี่ชอบอะ” ไบรอันขมวดคิ้ว มองหน้าน้องชายนิ่ง “อะไร ก็ไหนแกบอกว่าให้นั่งรอไปก่อนไม่ใช่หรือไง” “
“มันใช่หน้าที่กูไหมวะที่ต้องมาสลับเวรขับรถกับมึงตั้งหกชั่วโมงเนี่ย!!” ไบรอันบ่นอุบ ขณะนี้เป็นเวลาสี่ทุ่มกว่าแล้ว อีกชั่วโมงกว่า ๆ ก็จะถึงภูเก็ต แต่มีแนวโน้มว่าเขาอาจจะต้องขับไปอีกเกือบสามชั่วโมงเพื่อไปให้ถึงรีสอร์ตที่ไอ้น้องชายเวรตะไลมันปักหมุดเอาไว้ แล้วมันก็นั่งมองหมุดหมายบนหน้าจอมือถือตลอดเวลาที่มันให้เขาขับรถแทนมัน “ตกลงแกจะบอกฉันได้หรือยังว่ามันเกิดอะไรขึ้น ทำไมต้องถ่อสังขารไปภูเก็ตด่วนจี๋ตอนนี้ด้วยวะ” ช่วยบอกกันหน่อยเหอะเขาอยากรู้ จะได้มีแรงขับรถต่อ “ถึงแล้วจะบอก” ประโยคเดิมเหมือนเมื่อตอนหกโมงที่แล้วเปี๊ยบ “ถ้างั้นฉันจะหักเลี้ยวกลับกรุงเทพฯ เดี๋ยวนี้เลย” ในเมื่อใช้ไม้อ่อนแล้วไม่ได้ผล เขาก็ต้องใช้ไม้แข็ง “อย่าทำตัวเป็นเด็กได้ปะ มีหน้าที่ขับก็ขับไปเหอะ” ไทเลอร์ชักเริ่มหงุดหงิด ทีตอนเขาขับเขายังไม่บ่นสักคำ “อ๋อ นี่ฉันทำตัวเป็นเด็กเหรอ” ไบรอันลากเสียงสูง ให้รู้กันไปเลยว่าเขาไม่พอใจหนักมาก “ที่แกลากฉันมาด้วยทั้ง ๆ ที่ฉันมีงานกองท่วมหัว สรุปฉันเด็กว่างั้น?” “ก็ขอยืมรถดี ๆ แล้วพี่
ปัง! ไทเลอร์สะดุ้งสุดตัวเมื่ออยู่ ๆ ประตูห้องนอนของเขาก็ถูกผลักออกจากด้านนอกอย่างแรง ภาพที่เขากำลังนอนเอามือลูบคลำเป้ากางเกงยิ้มตาเยิ้ม จินตนาการถึงน้ำเสียงหวานหูของแม่ค้าแสนซนที่รู้จักพูดจาหยอกเย้าเขาประหนึ่งเป็นสาวกร้านโลกเรื่องอย่างว่าเผยให้เพื่อนๆ เห็นเต็มสองตา “ไอ้เชี่ยไทเลอ
หลังจากลงไลฟ์ไปได้ประมาณสิบห้านาทีม่อนก็รวบรวมสติกลับมาไลฟ์ต่อ เนื่องจากว่ายังมีชุดอีกหลายชุดที่ต้องใส่ให้ลูกค้าดู ไม่เช่นนั้นของจะค้างสต๊อกแล้วทำให้เสียรายได้ แม่ค้าหน้าหวานดวงตากลมโตจึงพยายามเก็บซ่อนความรู้สึกมากมายที่ก่อเกิดจากผู้ชายคนนั้นเอาไว้ เปิดไลฟ์ใหม่แจกรอยยิ้มสดใสพร้อมสวมใส่ชุดน
น้ำอำพันสีเข้มในแก้วคริสตัลทรงสี่เหลี่ยมขนาดเหมาะมือถูกแกว่งไปมาเบา ๆ ขณะที่ไทเลอร์กำลังนั่งเอนกายพิงโซฟาเลือกซื้อเสื้อผ้าเซ็ตใหม่ให้กับบรรดาหญิงเดี่ยวของเขาในงานรอบถัดไป เจ้าพ่อแอคเคอยอดฮิตถอนหายใจเฮือกใหญ่หลายเฮือกเมื่อชุดที่เขาหยิบขึ้นมาดูมีเนื้อผ้าที่ไม่นุ่มลื่นมือหลายชุด แถมตะเข็บรอยเย็
แสงแดดยามเช้าสาดกระทบร่างกำยำของหนุ่มหล่อลูกครึ่งไทย-อังกฤษ ที่กำลังนอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียงกว้างให้รู้สึกตัวตื่นเมื่อรุ่งอรุณแห่งเช้าวันใหม่ทักทาย เปลือกตาและสมองหนักอื้อเพราะถูกฤทธิ์แอลกอฮอล์ของเมื่อคืนเล่นงานอย่างหนัก เส้นประสาทส่วนปลายทุกเส้นพร้อมใจกันเต้นตุบ ๆ ยามที่เขาขยับเขยื้อนร่า







