Share

ทวงคืน [2]

Author: Tuk Kung
last update publish date: 2026-10-01 15:53:02

บทที่ 4

“ม่านถง เนี่ยนจิน เข้ามานี่”

ม่านถงและน้องชายที่แอบอยู่ด้านนอกสะดุ้งเฮือก คิดไม่ถึงว่ามารดาจะจับได้เร็วถึงเพียงนี้ ทั้งสองจึงออกจากที่ซ่อน ก้าวเข้าบ้านท่านยายด้วยท่าทางกล้า ๆ กลัว ๆ

“กระทะ หม้อ เนื้อตากแห้ง ผ้าพับ ผ้าห่ม หมอน ไข่ ข้าวสาร แม่ไก่ทั้งหมดในเล้า พวกเจ้าไปขนออกมาให้หมด”

“กล้าหรือ” นางจงไฉ่ชี้หน้าบุตรสาวด้วยความเดือดดาล ก่อนจะถลึงตาใส่เด็กน้อยทั้งสอง พลางส่งสัญญาณให้บุตรชายและลูกสะใภ้ออกไปขวางหน้า ไม่ให้เอาของจากบ้านไปได้สักชิ้น

“ทำไมจะไม่กล้า ในเมื่อมันเป็นของที่พวกท่านขโมยมา ข้ามีสิทธิ์จะเอาคืน”

เหมยกุ้ยยืนประจันหน้ามารดา บัดนี้นางไม่มีท่าทีเกรงกลัวแต่อย่างใด พยักหน้าให้เด็ก ๆ เข้าไปหยิบของออกมา ทว่าเมื่อม่านถงขยับตัว จงซานกับภรรยากลับยืนเท้าสะเอว กดดันให้เด็กสาวถอยออกไป

“ถอยไป ไม่เช่นนั้นข้าฟันไม่เลี้ยงแน่ ม่านถงจัดการตามที่แม่สั่ง” ฮึ! ถ้ากล้าก็ลองเข้ามาสิ แม่จะฟันด้วยมีดขึ้นสนิมนี่แหละ ให้บาดทะยักกินกระบาลเสียให้เข็ด

หญิงสาวฟันมีดใส่ขอบโต๊ะข่มขู่ หากกล้าขวางนางจะฟันจริงไม่มีการล้อเล่น เด็กทั้งสองเห็นดังนั้นจึงผลักท่านลุงและป้าสะใภ้ให้ถอยไป ก่อนจะเข้าไปขนของออกมาตามคำสั่งมารดา

“บ้าไปแล้ว นี่มันบ้าไปแล้ว นังลูกอกตัญญู มีที่ไหนเขาทำกับแม่ตัวเองแบบนี้”

เมื่อทุกอย่างไม่เป็นดั่งใจ บุตรสาวที่ตนเคยโขกสับสั่งได้ กลับมาถือมีดพร้าชี้หน้า พร้อมกับขนเอาข้าวของในบ้านตนไปหมด จงไฉ่ทำอะไรไม่ได้นอกจากเต้นแร้งเต้นกาอยากจะเข้าไปแย่งคืน แต่ก็ไม่กล้า กลัวจะถูกฟันเข้าจริง ๆ

ในเวลาแห่งความวุ่นวายนั้นเอง ผู้นำหมู่บ้านที่ได้รับแจ้งจากซือฮั่น ก็วิ่งหน้าตั้งมาถึงพอดี เดิมทีเขาคิดจะเข้าไกล่เกลี่ย เพื่อยืดเวลาตามที่เด็กหนุ่มร้องขอ ทว่าภาพตรงหน้ากลับไม่ใช่อย่างที่คิด บัดนี้เหมยกุ้ยกำลังใช้มีดชี้หน้ามารดาตัวเอง แล้วสั่งให้เด็ก ๆ ขนของจากบ้านเดิม หวังเพ่ยจึงหยุดชะงักไปชั่วอึดใจ

อะไรเข้าสิงเหมยกุ้ย ถึงได้กล้าขัดใจแม่ตัวเอง หรือว่านางจะคิดได้แล้ว

“ผู้ใหญ่หวัง ท่านมาก็ดีแล้ว ท่านดูนังเด็กคนนี้มันทำกับข้าสิ อยู่ ๆ ก็เข้ามาขนของบ้านข้า จับนังลูกอกตัญญูคนนี้ส่งทางการเลยเจ้าค่ะ” นางจงไฉ่ปราดเข้าหาผู้ใหญ่บ้านหวัง นางโกรธมาก ร้องเรียกให้ผู้ใหญ่บ้านจับเหมยกุ้ยเข้าคุก ไม่สนใจว่านั่นจะเป็นบุตรสาวของตนหรือไม่ ขอแค่จับนังลูกอกตัญญูไปรับโทษได้เป็นพอ

“จงไฉ่ เจ้าใจเย็นก่อน นั่นน่ะบุตรสาวเจ้านะ มีอะไรค่อยพูดค่อยจากันก่อนเถอะ”

“จะให้ใจเย็นได้อย่างไร ท่านไม่เห็นหรือว่ามันทำอะไรกับข้าบ้าง ยายแก่คนนี้ทนไม่ไหวแล้ว จับมันส่งทางการเดี๋ยวนี้เลย”

ผู้ใหญ่บ้านหวังได้แต่ถอนหายใจ เอือมระอากับลูกไม้เดิม ๆ ของนางจงไฉ่ ที่มักจะเอาแต่ตีโพยตีพายยามไม่ได้ดั่งใจ

ทุกคนในหมู่บ้านต่างรู้กันดีว่านางเฒ่าคนนี้มีนิสัยเช่นไร เอาเปรียบบุตรสาวลำเอียงไปทางบุตรชาย หลายคนเคยเตือนเหมยกุ้ยนับครั้งไม่ถ้วน ให้เลิกคิดที่จะกลับบ้านเดิม การได้แต่งงานกับอวิ๋นเซียวนับเป็นโชควาสนา กระนั้นเจ้าตัวกลับไม่ฟัง

ใคร ๆ ก็รู้ว่าที่นางจงรีบเร่งให้เหมยกุ้ยแต่งงาน เพราะอยากได้ค่าสินสอด เคยทำมาหลายครั้งแล้วแต่ไม่สำเร็จ นั่นมันต่างอะไรกับการขายลูกกิน กระนั้นแม้จะขายลูกสาวไปแล้ว แต่กลับยังคงหลอกให้เหมยกุ้ยมีความหวัง ยามอยากได้ก็พูดจาดี พอได้แล้วก็ผลักไสทุบตี

“เหมยกุ้ยบ้านเมืองมีกฎ เจ้าจะทำตามใจตนเองเช่นนี้ไม่ได้ มีอะไรก็มาคุยกันดี ๆ เถอะ ลุงจะไม่ลำเอียงแน่นอน เจ้ามีอะไรคับข้องใจบอกลุงมาเลย”

“ท่านลุงหวัง ที่ข้าเชิญท่านมาในวันนี้ เพื่อจะให้มาเป็นพยานเจ้าค่ะ นี่คือสัญญาซื้อขาย หม้อ แม่ไก่สามตัว ข้าวสาร หมอน ผ้าห่ม รวมไปถึงสัญญายืมเงิน เงินพวกนี้มาจากน้ำพักน้ำแรงของสามีข้าทั้งนั้น การที่ข้ามาเอาของของตัวเองคืน มันผิดหรือเจ้าคะ”

หญิงสาวกางหลักฐานทั้งหมดลงบนโต๊ะ สัญญาซื้อขายทุกอย่างล้วนเป็นชื่อของนางทั้งหมด เพื่อให้ผู้ใหญ่บ้านพิจารณา พลางคิดถึงเหมยกุ้ยในอดีตเสียมิได้ แม้เจ้าตัวจะโง่เขลา แต่อย่างน้อยเรื่องซื้อของเป็นชื่อของนางเอง สิ่งนี้นับว่าดียิ่งไม่ถือว่านางโง่จนเกินไป

ผู้ใหญ่บ้านหวังเปิดดูสัญญาซื้อขายแต่ละแผ่น ก่อนจะจ้องไปทางนางจงไฉ่ ก็รู้อยู่ว่านางเฒ่าคนนี้เอาเปรียบเหมยกุ้ยแค่ไหน แต่ก็ไม่คิดว่าจะเป็นถึงขนาดนี้ นี่ถึงขั้นที่ว่าเจ้าตัวมาทวงของคืน ก็คงสุดจะทนแล้วกระมัง

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เปลี่ยนชะตาย้อนเวลามาพร้อมระบบพิเศษ   คนบาปหนา [3]

    บทที่ 15ชุนหว่านยังคงจำได้ดี เมื่อห้าปีก่อนหลังจากกินขนมที่เหมยกุ้ยให้มาโดยไม่คิดอะไร จากนั้นทุกอย่างก็ดับวูบ ตื่นขึ้นมาก็พบว่าตนกับตู้เย่นอนอยู่ด้วยกันที่กระท่อมปลายนาเสียแล้วไม่นานก็มีชาวบ้านหลายคนแห่กันมาเห็นพวกตนได้พอดิบพอดี มารู้ภายหลังว่าเป็นเหมยกุ้ยที่เอาเรื่องของตนไปป่าวประกาศ ชื่อเสียงป่นปี้ ถูกครอบครัวรังเกียจซึ่งเรื่องราวความขัดแย้งก็ไม่ได้มีเพียงเท่านั้น เดิมทีตนกับตู้เย่ก็ยังไม่ได้ชอบพอกัน แต่มารักกันภายหลังต่างหาก หรือจะเรียกให้ถูกก็คือก่อนจะตัดสินใจหนีตามกัน มันเกิดเรื่องไม่งามผิดศีลธรรม ทำให้ครอบครัวขายหน้าเป็นขี้ปากชาวบ้าน“ชุนหว่านเจ้าฟังข้านะ ข้าสาบานได้ ไม่เคยคิดวางแผนทำลายชื่อเสียงของเจ้าแม้แต่นิดเดียว”“ทำไมจะไม่ใช่เจ้า เจ้าก็รู้ว่าตอนนั้นข้าชอบพี่อวิ๋นเซียว เจ้าก็เช่นกัน ก็เลยวางแผนกำจัดคู่แข่งหัวใจใช่ไหมเล่า” ชุนหว่านตาแดงก่ำ ถึงตอนนั้นจะชอบบุรุษคนเดียวกัน แต่ตนก็ไม่ใช่คนที่ไม่ยอมรับความจริง หากสู้กันซึ่ง ๆ หน้า ไม่ทำกันลับหลังเช่นนี้ ความเป็นเพื่อนคงไม่ลงเอยด้วยการเป็นศัตรู“เราเป็นสหายกันมาตั้งแต่จำความได้นะ ข้าเป็นคนเช่นนี้หรือ ลองตรองดูให้ดี ก่อนหน้าที่เ

  • เปลี่ยนชะตาย้อนเวลามาพร้อมระบบพิเศษ   คนบาปหนา [2]

    บทที่ 15ทว่าคำขอของซ่งอวิ๋นเซียวก็คงจะไม่สมหวังเสียทีเดียว เพราะชุนหว่านกับตู้เย่ ได้มาเยือนถึงที่ ทันทีที่มาถึงตู้เย่ก็รีบขอโทษขอโพยเสียยกใหญ่ ทั้งสองบ้านต่างรู้กันดีว่าภรรยาไม่ถูกกัน“ขอโทษที่มารบกวนนะ พอดีชุนหว่านรบเร้าให้พามาน่ะ”“ไม่เป็นไร เราก็คนกันเองทั้งนั้น” ซ่งอวิ๋นเซียวกล่าวอย่างเนิบนาบ หากเขาไม่ได้พูดคุยกับภรรยามาก่อนหน้า ก็คงจะมีอาการกระอักกระอ่วนไม่ต่างกับตู้เย่ ชุนหว่านที่หลบอยู่หลังสามี รวบรวมความกล้าก้าวออกมาด้านหน้า ก่อนจะชี้ไปที่อดีตสหายรัก เชิดหน้ามองอีกฝ่ายอย่างไว้ตัว นางสะกิดสามีให้วางกระบุงที่สะพายมาลง“เห็ดพวกนี้ ยังรับอยู่ใช่ไหม”“รับสิ” เหมยกุ้ยตอบกลับอย่างรวดเร็ว มองเห็ดที่อัดแน่นเต็มกระบุงตาวาว ประเมินด้วยสายตาก็น่าจะได้สักประมาณเกือบสิบกิโลได้กระมัง ดีจริง อยู่ ๆ ก็มีเงินวิ่งเข้ามาหาถึงบ้าน“แต่ว่า... ข้าจะขอรับเงินไปก่อนได้หรือไม่” ชุนหว่านถามไม่เต็มเสียงนัก เข้าใจดีว่าเหมยกุ้ยต้องสำรองจ่ายไปก่อน แต่ว่านางมีความจำเป็นต้องใช้เงินจริง ๆ ตอนนี้เจ้าของที่นามาทวงเงินที่ค้างถึงบ้าน หากไม่มีจ่ายวันนี้ ปีหน้าก็คงไม่มีข้าวเก็บไว้กินแน่“ไม่มีปัญหา”“เจ้าพูดจริงใ

  • เปลี่ยนชะตาย้อนเวลามาพร้อมระบบพิเศษ   คนบาปหนา [1]

    บทที่ 15ทันทีที่มาถึงบ้าน เหมยกุ้ยกับซือฮั่นต่างพากันปล่อยเสียงหัวเราะเต็มที่ พลางนึกถึงภาพของหย่าถิงที่เอาแต่ดีดดิ้นราวกับไส้เดือนโดนแดด ทั้งสองก็เอาแต่หัวเราะท้องคัดท้องแข็งเสียงของพวกเขาดังไปจนถึงคนที่อุดอู้อยู่แต่ในบ้านมาหลายวัน ถึงกับต้องใช้ไม้ค้ำยันฝืนร่างกายออกมาดูว่าเกิดอะไรขึ้น ถึงทำให้หัวเราะกันเสียงดังได้ขนาดนี้ ซ่งอวิ๋นเซียวยืนเกาะขอบประตูด้วยมือข้างหนึ่ง อีกข้างจับไม้ค้ำยันไว้มั่น มองคนทั้งสองด้วยความสงสัยใคร่รู้“มีเรื่องอะไรน่าสนุกนักหรือ ถึงได้หัวเราะกันเสียงดังเชียว”“ท่านพี่ ลุกยืนได้แล้วหรือเจ้าคะ” เหมยกุ้ยรีบวางข้าวของไว้ข้างแคร่กลางลานบ้าน ก่อนจะทำท่าทางวี้ดว้ายไม่เก็บกิริยา ปรี่เข้าหาสามีไม่ได้อยากจะจับแขนล่ำ ๆ กล้ามเป็นมัดหรอกนะ ที่ทำไปก็เพราะห่วงว่าเขาจะล้มต่างหาก “อืม... ลุกขึ้นมาขยับตัวบ้าง จะได้หายเร็วขึ้น วันนี้ได้อะไรกลับมาบ้างเล่า”“ได้มาเยอะเชียวเจ้าค่ะ ท่านพี่เดินระวังนะเจ้าคะ”ซ่งอวิ๋นเซียวพยักหน้าทำทีเป็นไม่รู้สึกอะไร ทว่าใบหูกลับแดงระเรื่อ เมื่อคนข้างกายเข้ามาโอบต้นแขนตนเอาไว้แน่น เหมยกุ้ยรู้สึกถึงอาการสั่นเล็กน้อย นางจึงเข้าใจไปว่าสามีร่างกายยัง

  • เปลี่ยนชะตาย้อนเวลามาพร้อมระบบพิเศษ   แผนตื้น ๆ [2]

    บทที่ 14ด้านเหมยกุ้ยหลังจากเดินแยกตัวออกมา นางได้เดินหาเห็ดอยู่ครึ่งค่อนวัน จึงตัดสินใจชวนบุตรชายกลับบ้าน วันนี้ครึ่งวันนางสามารถหาเงินได้ถึงสิบหกตำลึงกับอีกหกร้อยอีแปะ โชคดีที่หลังแยกจากชุนหว่าน ก็มาเจอกับเห็ดชนิดอื่น จึงได้เงินเพิ่มมาถึงห้าตำลึง เมื่อรวมกับของเดิมก็ได้สิบหกตำลึง หกร้อยอีแปะทว่าถึงจะหาเงินสิบหกตำลึงหกร้อยอีแปะมาได้ แต่ก็ไม่ได้ทำให้นางรู้สึกพอใจเลยสักนิดไหนเล่าเห็ดหลินจือที่วาดฝัน เดินจนปวดน่อง ไม่เห็นเจอสักดอก คิดถึงตรงนี้จากที่เดินไหล่ตรงมาตั้งแต่เช้า กลับห่อเหี่ยวลงด้วยความผิดหวัง ความจริงกับนิยายมันก็แค่เรื่องเพ้อฝันสินะ ทว่าในตอนที่เดินมาถึงครึ่งทาง ก็มีเด็กสาวนางหนึ่งโผล่มาดักหน้า พลางตีหน้าเศร้ากล่าวทักทาย“พี่ซือฮั่นเพิ่งกลับจากหาของป่าหรือเจ้าคะ”“อืม”เสียงใสกังวานที่ดังตามหลัง ทำเอาเหมยกุ้ยหันขวับ นางไม่เก็บอาการเลยสักนิด มองอีกฝ่ายด้วยสีหน้าที่ยากจะบรรยาย ที่แท้สตรีที่ปรากฏอยู่ในสายตาของเหมยกุ้ยก็คือ หย่าถิง หลานสาวของเอ้อเหนียงจากหมู่บ้านข้าง ๆ นี่เองยังดีที่ซือฮั่นแม้จะดูซื่อ ๆ แต่ก็ไม่ได้หลงไปกับมารยาสตรี เด็กหนุ่มแสดงท่าทีเคร่งขรึมไม่เล่นด้วย แม้อ

  • เปลี่ยนชะตาย้อนเวลามาพร้อมระบบพิเศษ   แผนตื้น ๆ [1]

    บทที่ 14“เดี๋ยวก่อนชุนหว่าน” เดิมทีคิดว่าเอาไว้ค่อยปรับความเข้าใจใหม่ภายหลัง ทว่าเมื่อเห็นสภาพของสหายรักตอนนี้แล้ว ก็ไม่อาจปล่อยผ่าน โดยที่ไม่ยื่นมือเข้าช่วยเหลืออะไรเลย“มีธุระอะไรกับข้าอีก จะพูดก็รีบพูดมาเถอะ ข้ารีบ ไม่มีเวลามาทะเลาะกับเจ้าหรอกนะ” ชุนหว่านหยุดชะงักไป ก่อนจะหันกลับมาด้วยสีหน้าไม่เต็มใจนัก“วันก่อนสามีเจ้าช่วยข้าไว้ ยังไม่ได้ตอบแทนน้ำใจเลย ไหน ๆ ก็เจอเจ้าแล้ว ฝากของแทนคำขอบคุณไปให้พี่ตู้เลยก็แล้วกัน”เหมยกุ้ยเลิกเสแสร้ง นางทำทีเป็นควานหาของในกระบุง ทว่าแท้จริงแล้วกำลังซื้อของในระบบ สหายรักก็มีชีวิตคู่ที่ไม่ค่อยดีนัก เจอเรื่องหนัก ๆ ยิ่งกว่านางเสียอีกก่อนหน้าที่จะเกิดความวุ่นวาย ครอบครัวของชุนหว่านได้หมั้นหมายนางให้กับบุรุษเสเพล บุตรชายเจ้าของเขียงหมูในเมือง ด้วยคิดว่าสู้ให้แต่งไปกับคนมีอันจะกิน ดีกว่าคนไม่มีอะไรเลย ทว่ายังไม่ทันได้แต่งเข้าบ้านเถ้าแก่เขียงหมู ก็เกิดเรื่องชู้สาวระหว่างชุนหว่านกับตู้เย่เสียก่อนส่วนตู้เย่ก็มิได้มีใจปฏิพัทธ์ต่อชุนหว่าน เขาก็แค่ถูกดึงเข้ามาเกี่ยวกับสถานการณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก แต่ด้วยเป็นบุรุษมีความรับผิดชอบสูง จึงไม่อาจทำให้สตรีคนหน

  • เปลี่ยนชะตาย้อนเวลามาพร้อมระบบพิเศษ   สหายรัก [2]

    บทที่ 13เหมยกุ้ยผ่อนลมหายใจอย่างโล่งอก ที่ซือฮั่นไม่ถามให้นางรู้สึกลำบากใจ เมื่อเด็กหนุ่มเดินห่างออกไปแล้ว นางจึงรีบขายต้นหุ่ยเชียง แล้วจึงเร่งฝีเท้าเดินตามให้ทันระหว่างทางก็เอาแต่คิดเรื่องเงิน ขายหน่อไม้และต้นหุ่ยเชียงตอนนี้รวมแล้วได้สิบเอ็ดตำลึงกับหกร้อยอีแปะ ถือว่าการขึ้นเขาครั้งนี้คุ้มไม่น้อย หากเดินหาของป่าอีกสักหน่อยค่อยกลับ ก็ไม่แน่ว่าจะได้เงินเพิ่มอีกสักห้าตำลึงเงินก็ได้ติ๊ง![ตรวจพบเห็ดมันปู รับซื้อกิโลกรัมละหนึ่งตำลึงเงิน]“ซือฮั่นเก็บเห็ดพวกนี้เร็วเข้า ดอกที่ยังเล็กอยู่อย่าเก็บเล่า ให้มันโตก่อนพรุ่งนี้เราค่อยมาเก็บ” ร่างบางวีดว้ายดีใจ คิดถึงเงิน เงินก็มา นางรีบชี้ไปที่เห็ดมันปูกลุ่มใหญ่ เหลืองอร่ามละลานตาไปหมด“ขอรับ”สองแม่ลูกช่วยกันเก็บเห็ดอย่างเพลิดเพลิน แค่เห็ดกลุ่มนี้นางต้องขายได้มากแน่ ๆ ขั้นต่ำก็น่าจะราว ๆ สักสามตำลึงเงินได้ ไม่คิดว่าราคาเห็ดจะมากขนาดนี้ มากกว่าหน่อไม้เสียอีกกระนั้นในระหว่างที่ทั้งสองกำลังช่วยกันเก็บเห็ดมันปู ก็ได้มีบุคคลที่สามโผล่มาจากที่ใดก็ไม่รู้ ยังไม่ทันที่เหมยกุ้ยจะโยนเห็ดในมือลงกระบุง สตรีคนนั้นก็ปัดเห็ดในมือนางทิ้งไปเสียได้ ทำเอาหญิงสาวโม

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status