EP.1 : การกลับมา

เอลฟ์...

" ใครมาหรอภา " เสียงหญิงวัยกลางคนเอ่ยถามสาวใช้ในบ้านก่อนจะเดินออกมายังห้องนั่งเล่นที่ตอนนี้มีผมนั่งรอท่านอยู่

" สวัสดีครับแม่ " ผมเอ่ยทักทายคนที่อายุมากกว่าก่อนจะยกมือไหว้อย่างนอบน้อมพร้อมกับส่งยิ้มให้ท่าน

" ตาเอลฟ์!! กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ลูกแล้วนี่กินอะไรมาหรือยังหืม แม่กำลังทำมื้อเย็นอยู่เลยเดี๋ยวกินข้าวกับแม่ก่อนนะลูก" ผู้หญิงตรงหน้าแสดงท่าทางดีใจก่อนจะเข้ามากอดผม ท่านคือแม่ของไอ้เอิร์ธเมียผมเองอดีตมันคือเพื่อนสนิทผม

เมื่อก่อนผมสนิทกับครอบครัวนี้มากเพราะครอบครัวเราพ่อกับแม่เป็นเพื่อนสนิทกันที่สำคัญผมกับไอ้เอิร์ธเราโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็กๆผมกับมันเข้าออกบ้านของกันและกันได้เหมือนบ้านของตัวเอง และส่วนมากผมก็จะอยู่ที่บ้านไอ้เอิร์ธมากกว่าบ้านผมซะอีกทั้งๆที่บ้านผมกับบ้านมันก็อยู่ข้างกัน อาจเป็นเพราะบ้านผมมีแต่สาวใช้กับคนสวนอยู่มั้งส่วนบ้านมันมีแม่มันอยู่จึงทำให้ผมรู้สึกเหมือนได้อยู่กับแม่เพราะแม่ผมเสียตั้งแต่ผมยังเด็กและได้แม่ไอ้เอิร์ธนี่แหละที่ช่วยป๊าเลี้ยงผมมา

" แม่อยู่คนเดียวหรอครับ " ผมถามก่อนจะมองซ้ายมองขวาเพื่อหาใครอีกคนที่ไม่ได้เจอกันนานนับปีไม่รู้ว่าตอนนี้มันมีเมียไปแล้วหรือยัง

" เปล่าจ้ะ สักพักเอิร์ธคงกลับมานั่นแหละแล้วนี่ตาเอิร์ธรู้มั้ยว่าเอลฟ์กลับมา" แม่ถามพลางแกะกระเทียมไปด้วย ตอนนี้ผมตามท่านเข้ามาในครัวเพื่อเป็นลูกมือน่ะปกติท่านชอบทำอาหารเองแล้วผมก็ชอบฝีมือท่านด้วย

" ผมยังไม่ได้บอกมันครับกะว่าจะมาเซอร์ไพรส์แม่อย่าบอกมันนะครับ" ผมหันไปพูดกับแม่ยิ้มๆ ที่จริงไม่ได้เซอร์ไพรส์อะไรหรอกกลัวบอกมันแล้วมันหนีไปน่ะสิ

" ไม่บอกก็ไม่บอก แล้ววันนี้เอลฟ์นอนไหนลูกนอนนี่มั้ย? " แม่ถามผมก่อนจะหันมาสบตากับผม ปกติเมื่อก่อนผมก็นอนที่นี่เกือบทุกวันอย่างที่บอกแหละนอกจากวันไหนไปดูงานที่ผับผมถึงจะไม่มานอนที่นี่แต่จะค้างที่ผับแทน ผมลืมบอกว่าผมเป็นเจ้าของผับ

" ครับแม่ ผมนอนห้องไอ้เอิร์ธเหมือนเดิมได้มั้ยครับ" ผมถามหยั่งเชิง เผื่อไอ้เอิร์ธมันมีแฟนแล้วพาแฟนมานอนด้วย

" ถามอะไรแปลกๆปกติเราสองคนก็นอนด้วยกันนี่นาหรือว่าลูกมีปัญหาอะไรกัน" แม่ถามก่อนจะหรี่ตามองผมเพื่อจับพิรุธ มีมากเลยครับแม่...

" เปล่าครับแม่แต่ที่ถามเผื่อไอ้เอิร์ธมันจะพาสาวมานอนไง" ผมแกล้งพูด

" อ่อ รายนั้นหายห่วงได้เลยกลายเป็นคนบ้างานได้ปีกว่าๆแล้วล่ะลูก"

.

.

.

" ไอ้เอิร์ธมันกลับบ้านดึกทุกวันแบบนี้เลยหรอครับแม่" ผมถามแม่ขณะที่เรานั่งคุยกันที่ห้องนั่งเล่นหลังจากที่ทานมื้อเย็นเสร็จแล้ว ซึ่งแม่บอกว่าไอ้เอิร์ธมันไม่กลับมากินข้าวเย็นที่บ้านแต่จะแวะกินนอกบ้านแล้วค่อยกลับมา

ดึกขนาดนี้แล้วแต่ก็ยังไม่มีวี่แววของคนที่ผมอยากเจอหน้ากลับเข้าบ้านสักทีมันทำอะไรของมันอยู่วะ

" ใช่จ้ะ ช่วงหลังๆมานี่ตาเอิร์ธบ้างานหนักมากออกไปแต่เช้ากลับดึกทุกวัน บางทีวันหยุดก็ยังเข้าไปเคลียร์งานที่บริษัทเหมือนวันนี้ไง แม่บอกก็ยังดื้ออยู่" แม่พูดพลางส่งยิ้มบางๆมาให้ผม

" หรอครับถ้างั้นผมขอไปอาบน้ำก่อนนะครับแม่เดี๋ยวลงมารอมันใหม่" ผมบอก

" ไม่ต้องรอแล้วลูกแม่ก็จะนอนแล้วเหมือนกัน เอลฟ์อยากได้ของใช้อะไรเพิ่มมั้ยเดี๋ยวแม่ให้คนไปเอามาให้"

" ไม่เป็นไรครับแม่ผมเตรียมมาแล้ว "

พรึ่บ!! พรึ่บ!!

ขณะนี้ผมนอนพลิกตัวไปมาบนเตียงเพื่อรอเจ้าของห้องแต่ก็ไม่มีวี่แววว่าเจ้าของห้องจะกลับมาสักที สี่ทุมกว่าแล้วนะมันทำอะไรอยู่วะชักเป็นห่วงแล้วสิ

แกร๊ก!!

เสียงลูกบิดประตูจากคนข้างนอกดังขึ้นทำให้ผมรีบปิดไฟแล้วเข้าไปซ่อนตัวใต้ผ้าห่ม พอมันกลับมาแล้วผมก็ไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นคุยกันยังไงแมร่งเอ้ย!!ลืมคิดเฉยเลย

" ว่าไงน้ำแข็ง " เสียงคนบางคนเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับคุยโทรศัพท์กับใครบางคน น้ำแข็ง? ผู้หญิง?

[ ......... ]

" อ่อ ไปสิว่าแต่ไปยังไงล่ะ "

[ ......... ]

" ถ้าแฟนไม่ว่างไปส่ง เดี๋ยวพี่ไปส่งเราเองพรุ่งนี้พี่ว่าจะไม่เข้าบริษัท"

[ ......... ]

" ฝันดีจ้า "

ผมนอนฟังเสียงไอ้เอิร์ธนั่งคุยโทรศัพท์อยู่ปลายเตียงกับใครบางคนที่ผมเองก็ไม่รู้จัก นี่มันไปยุ่งกับคนมีเจ้าของตั้งแต่เมื่อไหร่วะ แต่ยัยน้ำแข็งอะไรนี่คงร้ายไม่เบาไม่งั้นคงไม่ยุ่งกับไอ้เอิร์ธทั้งๆที่ตัวเองก็มีแฟนอยู่แล้วหรอก ถึงเวลาแล้วที่ผมต้องแสดงให้ยัยน้ำแข็งอะไรนั่นเห็นว่าไม่ควรมายุ่งกับเมียของผม