EP.8 ไม่ไหวแล้ว

เอลฟ์...

" มาถึงแล้วก็ขึ้นรถสิคร้าบหรือกูต้องเปิดประตูให้" ไอ้เอิร์ธที่เข้าไปนั่งประจำที่คนขับตะโกนบอกผมที่ตอนนี้ผมยืนทำหน้ามึนอยู่นอกรถ

" เออ มาเปิดประตูให้กูด้วย " ผมตอบกวนๆ

" สัส เรื่องมากนะมึง " มันบ่นพลางทำหน้าหงุดหงิดก่อนจะเดินลงจากรถมาหาผม มาเปิดให้จริงด้วยอะน่ารักจริงๆเลยเมียกรูวววว

" จะขึ้นมั้ยรถอะกูเปิดให้แล้วครับประตู เชิญคุณมึงขึ้นรถได้แล้วครับ " มันพูดพลางทำไม้ทำมือเชิญผมให้เข้าไปนั่งด้านใน

" กูอยากนั่งหลังอะเปิดประตูหลังให้กูหน่อยดิ " ผมบอกเมื่อคิดแผนอะไรออก

" เรื่องเยอะฉิบหาย อะเปิดให้แล้วครับขึ้นมะอื้อออ" ผมไม่รอให้มันได้เปิดประตูแต่รีบเดินเข้าไปดันแผ่นหลังมันให้ติดกับประตูรถก่อนจะทาบริมฝีปากตัวเองลงบนริมฝีปากนุ่มๆของมัน ผมขบริมฝีปากล่างมันเบาๆเพื่อทำให้มันเปิดปากก่อนจะสอดแทรกลิ้นตัวเองเข้าไปด้านใน

คนตรงหน้าที่ก่อนหน้านี้เหมือนจะตกใจและมีท่าทีขัดขืนตอนนี้กลับยืนนิ่งให้ผมจูบ สองมือของมันเอื้อมมาจับเอวผมไว้แน่นแล้วจูบตอบ ซึ่งนั่นล่ะคือสิ่งที่ผมรอคอยมันจะรู้มั้ยว่าทุกครั้งที่มันจับเอวผมทีไรเอลฟ์น้อยของผมมักจะตื่นตัวทุกครั้งเลย ยิ่งวันนี้ดื่มเหล้าไปแล้วด้วยแบบนี้ก็ยิ่งดีดเลยน่ะสิ

.

.

.

เอิร์ธ...

ผมตกใจเล็กน้อยที่จู่ๆไอ้เอลฟ์ก็เข้ามาจูบผมแบบไม่ทันตั้งตัวแถมยังกลางลานจอดด้วย ผมพยายามผลักมันออกแต่ไม่สำเร็จเลยทำได้แค่ยืนให้มันจูบจนพอใจจะได้จบๆ

แต่ความจริงแล้วมันไม่เป็นแบบนั้นไงล่ะจะว่าอารมณ์พาไปก็ได้เมื่อคนที่จูบผมอยู่สอดแทรกลิ้นหนาเข้ามาในโพรงปากของผมก่อนจะตวัดปลายลิ้นไปมา พลันสติผมก็ขาดกระเจิงเมื่อไอ้เอลฟ์ดูดดึงลิ้นผมไปมาอย่างเมามันเหมือนเด็กทารกได้ดูดนมแม่ยังไงยังงั้น

กลิ่นแอลกอฮอล์จากมันทำให้ผมเคลิ้มในรสจูบ ริมฝีปากหนาของมันขบเม้นริมฝีปากผมก่อนจะค่อยๆเคลื่อนลงต่ำมาที่ซอกคอและขบเม้มให้ผมเจ็บเล่นๆแต่ก็รู้สึกดี สองมือของมันกอดผมเอาไว้แน่นจนผมรู้สึกได้ว่าบางอย่างของเราสองคนที่เบียดกันอยู่ในกางเกงตอนนี้กำลังประท้วงเหมือนอยากจะออกมา

" เอิร์ธ...เปิดห้องกันกูไม่ไหวแล้ว " ไอ้เอลฟ์กระซิบที่ข้างหูผมอย่างแผ่วเบาก่อนจะค่อยๆซุกไซร้ใบหน้าไปมาตามซอกคอผม ลมหายใจร้อนๆของมันทำให้ขนแขนผมลุกซู่รู้สึกร้อนๆหนาวๆอย่างบอกไม่ถูก

" หื่นไม่รู้เวล่ำเวลากลับบ้านได้แล้วมึง " ผมเบี่ยงหน้าหนีเมื่อมันจะหันมาประกบจูบอีกครั้งก่อนจะออกแรงผลักมันเบาๆ

" บ้านมึงไกลกว่าจะไปถึงกูใจขาดตายพอดี "

" มึงนี่มัน... " ผมไม่รู้จะด่ามันคำไหนดี ถึงผมจะรู้สึกไม่ต่างจากมันแต่ผมก็ไม่ได้หนักเหมือนมันป่าววะอีกอย่างเป็นแบบนี้ทีไรก็เป็นผมที่เจ็บหนักกว่ามัน

" งั้นไปผับกูนะผับกูอยู่ใกล้กว่าบ้านมึงถ้ามึงไม่ไปก็ให้กูเอาในรถ" มันพูดกับผมพลางกดจมูกลงบนไหล่และซอกคอผมไปเรื่อยๆ ว่าแต่ทำไมตอนนี้มันไม่เหมือนคนเมาเลยวะหรือจะสร่างเมาแล้ว

" เออๆ แต่ตอนเช้ากูต้องเข้าบริษัทมึงต้องไปส่งกูเข้าใจ๊" ผมสบตากับมันแต่ก็ยังคงทำสีหน้าหงุดหงิดกลบเกลื่อนอยู่ดี

" รู้แล้วน่างั้นเดี๋ยวกูขับเอง เร็วดิรีบๆขึ้นรถ " มันเร่งผมพลางวิ่งไปประจำที่นั่งคนขับ

" มึงเมานะขับได้หรอ " ผมชักสีหน้าสงสัยก่อนจะหันไปถามคนข้างๆที่กำลังเคลื่อนรถออก ก็ตอนอยู่ในผับมันเมาไงเมามากด้วย

" ก็...ตอนนี้สร่างเมาแล้วไงได้ยาดีเมื่อกี้นี้เอง" มันตอบยิ้มๆ มีพิรุธนะเนี่ย

" มึงนี่นะ... " ผมบ่นมันแต่ก็อดที่จะยิ้มให้กับท่าทีของมันตอนนี้ไม่ได้ ทั้งน่าตบทั้งน่าถีบ

ไม่นานรถของเราสองคนก็เคลื่อนเข้ามาจอดในลานจอดรถของผับมัน ปีกว่าแล้วมั้งหลังจากเกิดเรื่องวันนั้นผมก็ไม่ได้มาที่นี่อีก

" ถ้าพรุ่งนี้เช้าเดินไม่ไหวก็ไม่ต้องไปทำงานเนอะ" ไอ้เอลฟ์พูดพลางยิ้มมุมปากก่อนที่มันจะถอดเสื้อยืดของตัวเองออกแล้วโยนทิ้งไปด้านหลังเมื่อมันปิดประตูห้องลงก่อนจะเดินดุ่มๆมาหาผม

" ไอ้เชี้ยเอลฟ์อื้อ!!! "

เอลฟ์...

" ถ้าพรุ่งนี้เช้าเดินไม่ไหวก็ไม่ต้องไปทำงานเนอะ" ผมพูดพลางยิ้มมุมปากก่อนที่จะถอดเสื้อยืดตัวเองออกแล้วโยนทิ้งไปด้านหลังเมื่อปิดประตูห้องลงก่อนจะเดินดุ่มๆตรงไปหาคนตรงหน้าที่ทำหน้าตกใจอยู่

" ไอ้เชี้ยเอลฟ์อื้อ!!! " ท้ายทอยของคนตรงหน้าถูกผมรั้งเอาไว้ก่อนจะทาบริมฝีปากหนักๆลงไปบดจูบแรงๆ

ผมจัดการถอดเสื้อผ้าของตัวเองและของไอ้เอิร์ธออกให้เร็วที่สุดเมื่อมาถึงห้องนอนที่ผับของผมเองเพราะถ้ารอช้ากว่านี้เอลฟ์น้อยของผมคงปวดหัวตายพอดี แค่นี้ก็หัวแข็งจนแทบจะระเบิดอยู่แล้ว

" ไอ้เชี้ยเอลฟ์!! กูไม่เอาตรงนี้ " เสียงคนที่ผมจับพลิกตัวให้หันหน้าเข้าผนังห้องร้องบอก ผมไม่ได้สนใจกลับค่อยๆจูบตามหัวไหล่มันไปมาช้าๆก่อนที่จะป้ายบางอย่างที่ทำให้มันเจ็บน้อยลงบนช่องทางด้านหลัง

“ อื้ออะไอ้เอลฟ์!! ” เสียงคนที่ผมดันติดกำแพงร้องอูอี้เมื่อผมวาดวนเจลเย็นๆไปมาก่อนจะแทรกนิ้วเข้าไปในช่องทางด้านหลังของมัน

“ อื้อไอ้เอลฟ์แมร่ง!! ” ผมปล่อยให้มันด่าผมต่อไปอย่างไม่สนใจก่อจะจับเอลฟ์น้อยแทรกตัวเข้าไปในช่องทางด้านหลังของไอ้เอิร์ธ มันทั้งคับทั้งแน่นบีบรัด

“ อ๊าซี๊ดดด ” แรงบีบรัดของมันทำให้ผมรู้สึกเจ็บบ้างดีบ้างสลับกัน ความรู้สึกเหมือนมีอะไรแน่นๆมากอบกุมเอลฟ์น้อยเอาไว้ยิ่งเวลาผมขยับตัวเข้าออกมันยิ่งแผ่ความรู้สึกเสียวซ่านเมามัน จนอยากจะดันเข้าไปให้สุดๆแล้วกระแทกแรงๆแบบไม่ยั้งไปเลย คุณเคยได้ยินแต่ยิ่งสูงยิ่งหนาวใช่มั้ยผมอยากจะบอกพวกคุณว่ายิ่งลึกยิ่งเสียวก็มีนะ

" อึก อ๊ะ กะกูเจ็บ " ไอ้เอิร์ธที่ยืนแนบกับผนังห้องตอนนี้ร้องบอกแต่ผมก็หยุดไม่ได้ ตามเนื้อตัวของเราสองคนมีเม็ดเหงื่อผุดตามใบหน้าและผิวหนัง ขาสองข้างของคนที่ยืนแนบกำแพงอยู่สั่นระริกเมื่อผมเริ่มเร่งจังหวะสะโพกให้เร็วขึ้นๆ

" ซี๊ดด แน่นชิบ "

“ อ๊ะ อะไอ้เอลฟ์ อ๊า ”

" เดี๋ยว มึงจะเอาท่านี้ "

ผมรีบห้ามเมื่อเห็นว่ามันกำลังแทรกบางอย่างเข้ามาในท่าทางที่ผมนอนหงายเผชิญหน้ากับมัน

" ก็เออสิวะ ไม่ดีหรอได้มองหน้าด้วยปกติกูก็เอามึงท่านี้นี่"

พูดจบมันก็ขยับสะโพกเข้าออกช้าๆก่อนจะเร็วๆขึ้นๆจนผมรู้สึกจุกๆที่ช่องท้องเพราะขนาดของมันที่ใหญ่เกินไป

" อื้ออ "

คนที่ขยับสะโพกอยู่ก้มหน้าลงมาประกบจูบพลางสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากของผมซึ่งผมก็จูบตอบมัน สะโพกของมันยังคงขยับเข้าออกแรงๆซ้ำๆไม่หยุดหย่อนปากก็จูบดูดดึงลิ้นผมไปมาอยู่อย่างนั้น ทำไมมันอึดจังวะ

" ซี๊ดด เสียวชิบ นิดนึงเอิร์ธ นึดนึง "

ใบหน้าหื่นๆของไอ้เอลฟ์ที่มีเม็ดเหงื่อผุดขึ้นเต็มไปหมดกำลังบิดเบี้ยวเหมือนกับว่าจะถึงจุดหมาย ทำให้มันยิ่งดูเซ็กซี่เข้าไปอีก

" อ๊ะ อ๊ะ อ่ะ ซี๊ดด เอิร์ธ กะกู เอิร์ธ กู ซี๊ดอ๊ะ"

ไอ้เอลฟ์จับเอวผมไว้พลางกระแทกแก่นกายมันเข้ามาเรื่อยๆอย่างไม่ยั้งก่อนที่ของเหลวที่ขาวขุ่นของมันจะพุ่งเข้ามาในตัวผม มันค่อยๆโน้มใบหน้าลงมาหาผมก่อนจะพรมจูบจนทั่วหน้าแล้วค่อยๆดึงแก่นกายของมันออกก่อนจะนอนทับผมไว้อย่างนั้น