เปลี่ยนใจรัก ยัยตัวร้าย

เปลี่ยนใจรัก ยัยตัวร้าย

last updateÚltima actualización : 2025-11-01
Por:  นรกสร้างCompletado
Idioma: Thai
goodnovel16goodnovel
No hay suficientes calificaciones
21Capítulos
351vistas
Leer
Agregar a biblioteca

Compartir:  

Reportar
Resumen
Catálogo
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP

หมอแจ๊ะอายุ28 พึ่งแต่งงานเพราะดันไปได้กับยัยป้าเฉิ่มที่พ่อตาพยายามยัดเยียดให้ เรียกเมียว่าป้าอยู่กินกันมาร้อยวันมีซัมติงตลอดเว~ปากแข็งสุดๆ หมอฟินอายุ28 เพื่อนสนิทหมอแจ๊ะทำงานคลินิกเอกชนชื่อคลินิกคลังน้ำย่านชานเมืองเป็นหมอศัลที่ชอบฟีชเจอริ่งกับของแท้แม่ให้มา แต่ดันได้เสียกะคนไข้ตัวเองที่บอกว่าทำมาหมดทั้งตัวรวมถึงผ่าปีกาจู โอ๋นางเอกคนแรกอายุ36 ไปได้กับหมอแจ๊ะอายุ28 จึงถูกเรียกว่าป้า ไม่แตะต้องของสวยงามเลยหน้าอกแบ๊นแบนก็ไม่เสริมทั้งที่มีสามีเป็นหมอศัล แต่วันหนึ่งสามีสงสัยว่าทำไมไม่รักสวยรักงามจนตามไปเจอบางอย่างเข้า.. ส่วนอีกคนน้องเบลผู้ที่เสริมสวยทุกอย่างศัลยกรรมทั้งตัวจนได้ผัวเป็นหมอชื่อฟินหน้าอกสะบึ้มมโหฬารมีปมเรื่องพี่ก็เลยทำสวยให้ผู้ชายมอง เพลย์บอยท่ีว่าแน่ต้องพ่ายแพ้ยัยตัวร้ายนะเออ

Ver más

Capítulo 1

หมอหน้านิ่ง

Del baño llegaba el sonido constante del agua cayendo. Era Adrián Vargas, dándose una ducha.

Eran las tres de la madrugada. Acababa de llegar. Olivia Muñoz estaba parada frente a la puerta del baño; tenía algo importante que hablar con él. Se sentía nerviosa, dudando si él estaría de acuerdo con lo que estaba a punto de decirle.

Cuando pensaba en cómo abordar el tema, escuchó un ruido extraño desde adentro. Agudizó el oído y entonces entendió. Se estaba... dando placer.

Los jadeos y gemidos llegaban uno tras otro, como martillazos crueles en su pecho. El dolor se expandió como una marea; sentía que se ahogaba en la angustia, incapaz de respirar. En realidad, ese día era su aniversario de bodas. Llevaba cinco años casada con él y nunca habían tenido intimidad.

¿Prefería hacerlo él solo antes que tocarla?

Conforme su respiración se aceleraba, Adrián dijo bajito, extremadamente cauteloso:

—¡Pau...!

Ese nombre fue el golpe final, el que la destrozó. Algo dentro de ella se derrumbó, haciéndose polvo. Olivia se tapó la boca con fuerza para no llorar, se dio la vuelta para huir, pero tropezó en el primer paso. Chocó contra el lavabo y cayó al suelo.

—¿Olivia? —Adrián todavía sonaba agitado desde adentro; se notaba que intentaba controlarse, pero su respiración seguía siendo pesada.

—Yo... quería usar el baño, no sabía que te estabas bañando... —mintió torpemente, aferrándose al lavabo con desesperación para intentar levantarse.

Pero cuanto más se apuraba, más patética se sentía. Había agua en el piso y en el mueble. Apenas logró ponerse de pie cuando Adrián salió. Llevaba la bata de baño blanca mal puesta por la prisa, aunque el cinturón estaba atado con fuerza.

—¿Te caíste? Déjame ayudarte —dijo, haciendo el intento de cargarla.

Las lágrimas de dolor le llenaban los ojos, pero aun así empujó su mano, sintiéndose humillada pero firme.

—No hace falta, puedo sola.

Luego, tras resbalar otra vez y casi caer de nuevo, cojeó apresuradamente hasta refugiarse en la recámara. “Huir”. Esa era la palabra exacta. En los cinco años que llevaba casada con Adrián, no había hecho otra cosa más que huir. Huir del mundo exterior, huir de las miradas curiosas de la gente y también de la lástima y la compasión de su esposo.

¿Cómo podía ser que la esposa de Adrián Vargas fuera una coja? ¿Cómo podía una mujer así estar a la altura de alguien tan brillante y exitoso como él? Y pensar que antes tenía unas piernas perfectas...

Adrián la siguió y, con un tono suave y de preocupación, dijo:

—¿Te lastimaste? Déjame ver.

—No, estoy bien. —Se envolvió en las sábanas, escondiendo su vergüenza junto con ella bajo la tela.

—¿Seguro que estás bien? —preguntó, genuinamente preocupado.

—Sí. —Olivia le dio la espalda y asintió con fuerza.

—¿Entonces nos dormimos? ¿No querías ir al baño?

—Ya se me quitaron las ganas. Mejor duérmete, ¿sí? —murmuró.

—Está bien. Por cierto, hoy es nuestro aniversario. Te compré un regalo, ábrelo mañana a ver si te gusta.

—Sí.

El regalo estaba en la mesa de noche; ya lo había visto. No necesitaba abrirlo para saber qué era. Todos los años era una caja del mismo tamaño con un reloj idéntico adentro. En su cajón, contando los regalos de cumpleaños, ya había nueve relojes iguales. Este era el décimo.

La conversación terminó ahí. Apagó la luz y se acostó. Olía al aroma húmedo del jabón, pero apenas sintió que el colchón se hundiera. En esa cama king size, dormía de un lado y él en el extremo opuesto; en el espacio que quedaba entre los dos cabían otras tres personas. Ninguno mencionó a “Pau”, ni mucho menos lo que estaba haciendo en el baño. Fue como si nada hubiera pasado.

Olivia se quedó acostada, tensa, sintiendo un ardor insoportable en los ojos. Pau. Paulina Castillo. Su compañera de universidad, su primer amor, su diosa inalcanzable.

Al graduarse, Paulina se fue al extranjero y terminaron. Adrián cayó en una depresión y se dedicó a beber diario.

Olivia y él habían sido compañeros en la secundaria. Admitía que desde esa época le gustaba en secreto.

En aquel entonces, era el más guapo de la escuela, el estudiante modelo y serio. Ella era una estudiante de artes; aunque también era bonita, había muchas chicas lindas. En una preparatoria donde las calificaciones lo eran todo, los de artes no destacaban tanto, e incluso algunos los veían con prejuicios.

Así que su amor fue platónico y solitario; nunca imaginó que algún día podría acercarse a él. Hasta que, graduada de la academia de danza y de regreso en casa por las vacaciones, se encontró con ese Adrián destruido.

Esa noche también estaba borracho, caminando en zigzag por la calle. Cruzó sin fijarse en el semáforo y un auto venía a toda velocidad sin tiempo para frenar. Fue ella, quien lo seguía preocupada, la que lo empujó para salvarlo. Pero el auto la golpeó.

Era bailarina. Ya tenía asegurada el ingreso a la maestría. Pero por ese accidente, quedó coja. Nunca más pudo volver a bailar.

Después, él dejó de beber y se casó con ella. Siempre sintiéndose culpable, siempre agradecido, siempre hablándole con suavidad, siempre indiferente, llenándola de regalos y dándole todo el dinero que quisiera.

Pero no la amaba. Creyó que el tiempo le daría calidez a su relación, creyó que el tiempo borraría el pasado.

Jamás imaginó que, cinco años después, seguiría teniendo a “Pau” tan grabada en su mente. Al grado de gritar su nombre mientras se daba placer a sí mismo. Al final, había sido demasiado ingenua.

No durmió en toda la noche. Leyó el correo en su celular más de cien veces. Era la carta de aceptación de una universidad en el extranjero para su maestría. Eso era lo que planeaba hablar con él esa noche: quería irse a estudiar fuera del país, quería saber si le parecía bien. Pero ahora estaba claro que no necesitaba preguntarle nada.

Cinco años de matrimonio, incontables noches dando vueltas en la cama... a partir de este momento, podía iniciar la cuenta regresiva. Cuando se levantó, fingió seguir dormida. Lo escuchó hablar afuera con Rosa, la empleada doméstica.

—Hoy tengo una cena de negocios, dígale a la señora que no me espere, que se duerma temprano.

Después de dar las instrucciones, regresó al cuarto y se asomó a verla. Seguía cubierta con las sábanas, pero las lágrimas ya habían empapado la almohada. Normalmente, antes de que se fuera a la oficina, le dejaba la ropa lista y combinada para que solo se la pusiera.

Pero esta vez no lo hizo. Fue al vestidor, se cambió solo y se fue a Graph Corporation. Solo entonces abrió los ojos, que sentía hinchadísimos.

Sonó la alarma del celular. Era la hora que se había fijado para estudiar el idioma.

Desde que se casaron, debido a su pierna, pasaba el 90% del tiempo en casa, sin salir. Tenía que dividir su día en bloques y buscar algo que hacer para matar el tiempo en cada uno. Tomó el celular, apagó la alarma y se puso a navegar sin rumbo por varias aplicaciones. Tenía la cabeza hecha un lío, no prestaba atención a nada de lo que veía.

Hasta que le apareció un video en Instagram. La persona en la pantalla le resultaba demasiado familiar...

Miró el nombre de la cuenta: @soypaucastillo. Maldito algoritmo... La fecha de publicación era de la noche anterior.

Olivia abrió el video. Sonó una música animada y luego alguien gritó:

—¡Una, dos, tres! ¡Bienvenida de vuelta, Pau! ¡Salud!

Esa voz... era la de Adrián.

Expandir
Siguiente capítulo
Descargar

Último capítulo

Más capítulos
Sin comentarios
21 Capítulos
เมียแก่
หมอศัลยกรรมความงามคลินิกคลังน้ำย่านชานเมืองอันเลื่องชื่อมีสองหมอหนุ่มมากฝีมืศัลยกรรมตกแต่งที่มีรูปร่างหน้าตาอันหล่อเหลาราวกับเป็นไอดอลคู่หูดูโอ้ หน้าหล่อๆ ผิวพรรณผุดผ่องหุ่นล่ำกล้ามโตนามว่าหมอฟินและหมอแจ๊ะหนึ่งในสองคนนั้นยืนมองพยาบาลในเครือคลินิกชื่อดังลับฝีปากกันเรื่องของตัวเองด้วยสีหน้าเรียบเฉยไร้อารมณ์แต่ในใจกระหยิ่มยิ้มย่องระคนคิ้วกระตุก ประมวลคำที่ถูกชื่นชมว่าน่ายินดีสักเพียงไหนเมื่อก่อนก็ไม่ใช่แบบนี้ เมื่อก่อนแพรวพราวแข่งกับเพื่อนอีกคนเชียวล่ะ แข่งกันทำแต้มสูสีดู๋ดีมากแต่ตอนนี้แต่งงานแล้ว..ก็ไม่ได้อยากแต่งสถาณการณ์มันพาไปร้อยวันฉันมีเมียหมอหนุ่มนึกถึงวันวานแล้วยกแก้วกาแฟร้อนจัดกรุ่นกลิ่นขมรมควันขาวหอมฟุ้งอัดใส่ดั้งโด่งแบบของแท้แม่ให้มาเยอะพอๆ กับหำ..อยากอวดใครจะทำไม?ซู้ดดดด~จมูกโด่งนั่นสูดกลิ่นขมอมเปรี้ยวของเมล็ดคั่วบดอาราบิก้า โรบัสต้า ปาปริก้า? อัดทุกอย่างเข้าปอดอย่างแรงแล้วทำตาลอยเคว้งเคลิบเคลิ้มเหมือนเสพสิ่งเสพติด“อืมมมมมม”ณ ปัจจุบันอายุพึ่งจะยี่สิบแปด ผ่านเรื่องอย่างว่ามาอย่างโชกโชน ช่วยไม่ได้ก็คนมันเรียนหนักต้องการการปลดปล่อย สาวน้อยใหญ่เพื่อนร่วมคลา
Leer más
เจ๊โอ๋
เจ๊โอ๋ อรวี แซ่ยี่ อายุสามสิบหกเจอกันในผับ เพราะความเข้าใจผิดแล้วดันคว้ายัยจืดนั่นมาอิ๊อ๊ะที่บ้านไม่รู้ทำลงไปได้ไงหน้าจืดม้าก เห่ยบวกเหียกไม่เห็นมีอะไรน่าพิศวาสชอบแต่งตัวเชยเฉิ่มเรโทรยุค 70 -80 ทรงผมประจำกายคือมวยผมรวบตึงเหมือนอาจารย์แม่ห้องปกครองไม่มีผิด แต่ละชุดที่ใส่ไม่รู้ไปขุดมาจากไหน มีแต่คำว่ายาย ยาย และยาย เต็มไปหมด เสื้อยืดผ้ารัดรูปคืออะไร เดรสสั้นเกาะอกชีวิตนี้คงไม่รู้จักกระมังเดินมาทีชายกระโปรงลากอะไรต่อมิอะไรตามมาเป็นพรวนใช้กวาดใบไม้ได้เลยนะนั่นผมเป็นคนไม่ค่อยพูดชอบคุยกับเสียงในหัวนอกจากไอ้หมอฟินก็ไม่ค่อยพูดกับใครมากนัก ยัยนั่นก็ไม่ชอบพูด แต่ถ้าพูดก็จะพูดดีไว้ก่อนแต่ในหัวไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่ประมาณว่ามีมารยาทผมไม่ค่อยสนใจยัยป้านั่นเพราะหล่อนเป็นฝ่ายทำให้มากกว่า ไม่รู้ว่าวันๆ ของผู้หญิงที่ชอบทำตัวเลียนแบบมนุษย์ป้านั่นไปไหนทำอะไร ชอบอะไรไม่ชอบอะไรครอบครัวเป็นอย่างไร ไม่เคยอยากรู้เลยอาจจะชอบทำอาหาร เพราะชอบเอามาให้หรือว่าชอบทำเรื่องอย่างว่าเพราะตอนกินเหล้าเข้าผับก็มักจะถูกยายนั่นลากกลับบ้านมากระทำชำเราทุกทีเอ๊ะ..(เจ๊โอ๋นั่นเป็นใครมาจากไหนกันนะ?)หิ้วกร
Leer más
เพื่อนเสนียด
"ว่าไงพ่อหนุ่มตั้งแต่มีเมียดูสุขุมขึ้นเย้อ ฮ่า ฮ่า ฮ่า"เหี้ยนัมเบอร์ทูมมาแล้ว เกิดมาก็เหี้ยเลยเพื่อนสนิทคุณหมอหนุ่มร่างสุงหล่อเหลาเด้าเก่งแม้นจะเลือกเด้าแต่สาวทรงโตหากสวยตามธรรมชาติจะมักเป็นพิเศษ มักคืนเดียวเสียวๆ แล้วแยกทางถึงได้บอกไงว่าเหี้ยหมอศัลยกรรมนามว่าฟินถลาเข้ามากะแทกไหล่คนหล่อเคยร้ายที่ตอนนี้เหมือนเสือจำศีลเพราะถูกอำนาจมืดคุมประพฤติหมอแจ๊ะเชี่ยวชาญเรื่องทำหน้าภายนอกส่วนหมอฟินเชี่ยวชาญเรื่องทรวงอกและแปลงเพศ รวยทั้งคู่ เลวทั้งคู่ เรื่องเจ้าชู้คือที่หนึ่ง"ไอ้คุณหมอฟินห้องมึงไม่มีให้หัวเราะเหรอมาทำอะไรห้องชาวบ้าน "หมอหนุ่มเก๊กหล่อหน้านิ่งมุมปากเบะคว่ำกดสายตาลงต่ำมองชายโสดที่ไปไหนทำอะไรก็ได้ไม่มีพันธะเหมือนตน จ้างผู้หญิงมาจับมันทำผัวซะดีไหม หมั่นไส้จัง~"กูโสดจะทำอะไรที่ไหนก็ได้ไม่เหมือนมึงไงไอ้คนมีเมีย"(กูจรอดูจ้ะเพื่อน)"งั้นก็ขอให้ได้ขอให้โดน"(ข้าขอสาปเจ้า)"ไม่มีทาง เรด้ากูยังใช้งานได้ดี วันนี้ไปดริ๊งกัน"(ดูมันทาม แม่งก็รู้ว่ากูต้องผ่านอะไรในวันแต่งงานชวนกินแต่เหล้าเด้าแต่หญิงมึงเป็นหมอหรือเป็นพ่อเล้าเอาดีๆ เด้าเก่งไปสองคนได้เด้าคนเดียวกูไม่เคยได้ใ
Leer más
เจ๊แซ่บ18+
ผับ Yesssเสียงเบสจากลำโพงกระหน่ำจนพื้นสะเทือน ตึ้บ ตึ้บ ตึ้บ แสงไฟหลากสีวิ่งเล่นบนผนังและหน้าโต๊ะเหล้าทุกโต๊ะ คนแน่นจนแทบจะหายใจเป็นแอลกอฮอล์แทนออกซิเจน สองหนุ่มหล่อใสขาวตี๋เยื้องย่างเข้ามาในที่อโคจรได้อย่างช่ำชองราวกับคุ้นชินกับแสงสลัวชวนให้หน้ามืดตามัวได้เป็นอย่างดี“กูไปห้องน้ำแป๊บนะ ไอ้ฟิน” เสียงเพื่อนขี้เก๊กตะโกนแข่งกับเพลง EDM ที่กำลังขึ้นบีทใส่หูเพื่อนตัวสูงแต่หมอฟินกลับแยกเขี้ยวใส่ให้เลิกตะโกนอัดหูเพราะฟังไม่รู้เรื่อง“เออ กูชนแก้วกับน้องโต๊ะข้าง ๆ รอ!” หมอโสดสุดหล่อยิ้มร่าใบหน้ากรุ้มกริ่มมีความสุขท่ามกลางดงสาวเอ็กเซ็กแตกทันใดนั้น... ในความวุ่นวายของแสงเงา มีใครบางคนสยะยิ้ม เดินเฉียดมาเปลี่ยนขวดเหล้าที่วางอยู่บนโต๊ะ อย่างรวดเร็วราวนักมายากลก่อนจะหายวับไปในมุมมืด“เอ้าาาา! ชนนนนนน!”คุณหมอยกแก้วขึ้นพร้อมกับเสียงแก้วกระทบกันดังสนั่น“ชนแก้ววววว!”“หมดแก้วววววว!”ของเหลวสีทองไหลลงคอพร้อมเสียงโห่เฮดังขึ้นรอบโต๊ะ“น้องงง~ น่ารักจังเลย มาดื่มด้วยกันมั้ยค้าบ~”หมอฟินยิ้มหวาน ยื่นหน้าเข้าหาหญิงโต๊ะข้าง ๆ ที่หัวเราะคิกคักจะแทบจะสิงร่างคนสวย หมอแจ๊ะคิ้วกระตุกยึกๆ มองหน้าจอม
Leer más
เพื่อนเสนียดที่ชื่อหมอฟิน
"อรุณสวัสดิ์จ้าสาวๆ คุณหญิงแม่ก็อยู่ด้วย รู้สึกเหมือนมีแม่สองคนเลย"ถ้าไม่ใช่หมอที่กวนบาทาหน้าตายที่สุดก็คงไม่ใช่หมอแจ๊ะ ความลามกบวกทะลึ่งที่อาจเกิดจากร่ำเรียนมากไปจนเพี้ยนหรือไม่ก็อาจเป็นสันดานส่วนลึกของคนหล่อแต่แปลก"อย่ามาทำหน้าระรื่นนะคุณหมอแจ๊ะ เมื่อคืนไปไหนมาเราโตแล้วแต่งงานแล้วนะยังจะไปเที่ยวที่แบบนั้นอยู่อีก"(ทีตัวเองไปเที่ยวโฮสลูกยังไม่ถามเลย แม่ลำเอียงนี่นา)"แม่รู้ได้ไงเมื่อคืนเป็นคนพาผมกลับมาเหรอ?""ทุกวันนี้แม่สบายแล้วค่ะ ดิฉันไม่ต้องทำอะไรแบบนั้นอีกแล้วเพราะฉันมีนี่ ลูกสะพร๊ายยย~"(เซอไพรส์มากปะละเมียแต่งตัวแต่งหน้าแก่กว่าแม่ผัวอีก นั่นใส่ชุดอะไรคอบัวกระโปรงยาวทรงสูงไปขุดจากไหนมาอีกเนี่ย)"อะไรเนี่ย นี่เล่นตลกคาเฟ่กันอยู่เหรอครับ แล้วนั่นอาหารเช้าของคุณหญิงแม่คือ..""กาแฟดำกับครัวซองร้านโปรดไงคะคุณลูก"(แหม เอาตัวรอดเก่งเหลือเกินแค่บอกว่ามีของชอบที่ต้องกินทุกเช้าก็ไม่ต้องกินอาหารที่ลูกสะใภ้ทำแล้ว เธอมันร้ายคุณนายจ๋า)"เจริญล่ะทั้งแม่ทั้งเมียทำอาหารไม่เป็นสักคน""คุณหมอจะบ่นทำไมคะ ลูกสะใภ้ของดิฉันกำลังเรียนทำอาหารอยู่ไง ใจเย็นๆ ซี้~"(เรียนโรงเรียนไหนเดี๋ยวลู
Leer más
นมของหมอฟิน18+
ผับ Yesss ผับหรูใจกลางเมือง 22:15 น.เสียงเบสหนักกระแทกทะลุกำแพงห้อง วูบแรกที่หมอแจ๊ะก้าวเข้ามา แสงไฟนีออนสีม่วงกับน้ำเงินก็ไล้ผ่านใบหน้าคมจนเงาข้างแก้มดูเข้มยิ่งกว่าเดิมบรรยากาศภายในอบอวลด้วยกลิ่นน้ำหอมราคาแพง ผสมกลิ่นเหล้าชั้นดีและควันบาง ๆ จากเครื่องสูบไฟฟ้าผู้คนแน่นขนัด ทั้งชายหญิงในชุดรัดรูปแนบเนื้อ เคลื่อนไหวตามจังหวะเพลงที่ดีเจกำลังเร่งสปีดให้เร็วขึ้นเรื่อย ๆหมอแจ๊ะปลดกระดุมคอเสื้อเพิ่มอีกหนึ่งเม็ด สูดอากาศร้อนปนกลิ่นวิสกี้เข้าปอดก่อนหัวเราะในลำคอรอยยิ้มยั่วยวนของสาว ๆ เหลียวมองมาที่คนหล่อขาวใสคล้ายหนุ่มเกาหลียืนเก๊กหล่อนิ่งๆหมอฟินตบไหล่เพื่อนเบา ๆ แล้วเดินไปสั่งเหล้ามาดื่มท่ามกลางแสงไฟกระพริบที่สะท้อนบนพื้นกระจกสายตาคมกวาดมองรอบ ๆ เหมือนหมาล่าเนื้อสาวผมยาวในชุดเดรสสั้นเซ็กซี่มากมายโยกตัวตามจังหวะเพลง แสงไฟสีทองส่องต้องผิวเนียนวับราวกับผีเสื้อกลางคืนบินว่อนล้อมรอบระเริงสีสันรอยยิ้มพึงพอใจปรากฏขึ้นเช่นทุกครั้งมีเมียแล้วไงฮ็อตได้เหมือนเดิมก็แล้วกันสายตาคมสบกับใครบางคนตรงอีกฝั่งหนึ่งของบาร์หญิงสาวคนนั้นยกแก้วไวน์ขึ้นจิบ รอยยิ้มเชิญชวนบนริมฝีปากแดงเพลิงช่างท้าทายชวนให้เข
Leer más
น้องนมกับหมอของเขา
เช้าวันทำงาน⁠⁠⁠⁠⁠ขยะค้าบ รถขยะ~ครืดดด บรื้นนนเสียงรถขยะขับผ่านหลังคุณหมอสองคนที่เดินมาจากที่จอดรถพยักหน้าทักทายกันด้วยสภาพอิดโรย หมอแจ๊ะมองเพื่อนหน้าหล่อดูดีกว่าตนเล็กน้อย..อาจจะโบกครีมผสมรกแกะมาสองกระปุกยืนดูดเอเนจี้ดริ๊งเลิกคิ้วเข้มถามหน้าตาขี้เสือกของเพื่อน“เป็นไงไอ้หมอแจ๊ะ”“กูไม่รู้...กูเมา กลับบ้านได้ไงวะ”หมอแจ๊ะเสยผมชี้เด่ลงตอบกลับเพื่อนเสียงแหบแห้ง หมอฟินหาวปากกว้างจะฉีกถึงหู ทั้งคู่เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่หมอแจ๊ะจะเหลือบไปเห็นรอยบางอย่างที่คอเพื่อนเพลย์บอย“เฮ้ย!”“อะไรของมึง”“มี...รอยดูดที่คอ”“หื้ม?” หมอฟินทำท่านึกแต่หมอแจ๊ะเริ่มสำรวจไปทั่วทั้งตัวทันที “หันหลังมาดิ้”“ไอ้หมอออออ!!”“อะไรของมึงอีกวะ หมอแจ๊ะ!”“มีรอยข่วนเต็มเลย มึงไปเอากับสาวที่ไหนมา! ทำไมกูได้มานอนกับเมียแก่แต่มึงหนีไปขึ้นสวรรค์อยู่คนเดียวไอ้เพื่อนชั่ว!”ทั้งคู่เดินเถียงกันเรื่องเมื่อคืนจนมาถึงในห้องก็ยังคุยไม่จบกระทั่งมาจะสะดุ้งกับเสียงหน้าประตูก๊อก ๆ ๆ“หมอฟินคะ~” เสียงหวานของพยาบาลสาวทำลายสงครามระหว่างคุณหมอหนุ่มให้หันมองเป็นตาเดียว“ว่าไงครับ?” หมอฟินจับคอเสื้อบังรอยแดงถามขึ้นเสีย
Leer más
หมอนม18+
เช้าวันทำงาน⁠⁠⁠⁠⁠ขยะค้าบ รถขยะ~ครืดดด บรื้นนนเสียงรถขยะขับผ่านหลังคุณหมอสองคนที่เดินมาจากที่จอดรถพยักหน้าทักทายกันด้วยสภาพอิดโรย หมอแจ๊ะมองเพื่อนหน้าหล่อดูดีกว่าตนเล็กน้อย..อาจจะโบกครีมผสมรกแกะมาสองกระปุกยืนดูดเอเนจี้ดริ๊งเลิกคิ้วเข้มถามหน้าตาขี้เสือกของเพื่อน“เป็นไงไอ้หมอแจ๊ะ”“กูไม่รู้...กูเมา กลับบ้านได้ไงวะ”หมอแจ๊ะเสยผมชี้เด่ลงตอบกลับเพื่อนเสียงแหบแห้ง หมอฟินหาวปากกว้างจะฉีกถึงหู ทั้งคู่เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่หมอแจ๊ะจะเหลือบไปเห็นรอยบางอย่างที่คอเพื่อนเพลย์บอย“เฮ้ย!”“อะไรของมึง”“มี...รอยดูดที่คอ”“หื้ม?” หมอฟินทำท่านึกแต่หมอแจ๊ะเริ่มสำรวจไปทั่วทั้งตัวทันที “หันหลังมาดิ้”“ไอ้หมอออออ!!”“อะไรของมึงอีกวะ หมอแจ๊ะ!”“มีรอยข่วนเต็มเลย มึงไปเอากับสาวที่ไหนมา! ทำไมกูได้มานอนกับเมียแก่แต่มึงหนีไปขึ้นสวรรค์อยู่คนเดียวไอ้เพื่อนชั่ว!”ทั้งคู่เดินเถียงกันเรื่องเมื่อคืนจนมาถึงในห้องก็ยังคุยไม่จบกระทั่งมาจะสะดุ้งกับเสียงหน้าประตูก๊อก ๆ ๆ“หมอฟินคะ~” เสียงหวานของพยาบาลสาวทำลายสงครามระหว่างคุณหมอหนุ่มให้หันมองเป็นตาเดียว“ว่าไงครับ?” หมอฟินจับคอเสื้อบังรอยแดงถามขึ้นเสีย
Leer más
โสดๆ อยู่กับหมอฟิน
ติ๊งๆๆๆๆๆ เสียงแจ้งเตือนจากไลน์ดังรัวตั้งแต่เช้าแทนที่จะเป็นข่าวดีจากใครสักคน กลับเป็นรูปเมียสูงวัยของเพื่อนที่ยืนหลังตรงในครัว ควันดำโขมงลอยคลุ้งเหมือนจะเผาอะไรสักอย่างไปไหวบรรพบุรุษเพียงแต่มันดูทุเรศทุรังกว่านั้นเยอะ "ฮ้าว~ใครส่งข้อความมาก่อกวนตั้งแต่เช้าเนี่ย" (หมอฟินมึงตื่นหรือยังถ้ามึงยังเมาขี้ตามึงดูนี่) "ไอ้หมอแจ๊ะ ทำไมมึงต้องส่งข้อความระบายอารมณ์มาตั้งแต่เช้าด้วยวะคนมีเมียนี่มันน่ารำคาญจริงๆ" หมอหัวกรวยส่งรูปภาพให้คุณ ในรูปเจ๊โอ๋ยืนหันหลังอยู่หน้าเตา ชุดเดรสลายดอกเล็ก ๆ ยาวลากพื้นกับผ้ากันเปื้อนสีขาวสะอาดตัดกับควันคลุ้งที่ลอยวนรอบหัวอย่างน่าขัน มวยผมแน่นเปรี๊ยะจนดูเหมือนพร้อมจะออกไปตีกับใครสักคนมากกว่าทำอาหาร ผมมองแล้วเผลอหัวเราะในลำคอ นี่มันศิลปะเหนือจริงของคนแต่งงานชัด ๆ นั่นทำกับข้าวหรือระเบิดครัว? "ฮ่าฮ่าฮ่า สีสันในชีวิตมึงสินะหมอแจ๊ะ" เสียงห้าวระเบิดขำขันเพียงลำพังจนต้องงอตัวพิมพ์ตอบกลับเพื่อนรัก คุณส่งข้อความถึงหมอหัวกรวย หมอฟิน: บ้านมึงยังอยู่ดีมั้ย หมอฟินพิมพ์ตอบกลับไปอดจิกกัดไม่ได้ ร่างสูงเดินไปกดกาแฟแคปซูลรอน้ำใสไหลรินลงบนแก้วเซรามิกสีขาวล้วนใบ
Leer más
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status