LOGIN"อรุณสวัสดิ์จ้าสาวๆ คุณหญิงแม่ก็อยู่ด้วย รู้สึกเหมือนมีแม่สองคนเลย"
ถ้าไม่ใช่หมอที่กวนบาทาหน้าตายที่สุดก็คงไม่ใช่หมอแจ๊ะ ความลามกบวกทะลึ่งที่อาจเกิดจากร่ำเรียนมากไปจนเพี้ยนหรือไม่ก็อาจเป็นสันดานส่วนลึกของคนหล่อแต่แปลก "อย่ามาทำหน้าระรื่นนะคุณหมอแจ๊ะ เมื่อคืนไปไหนมาเราโตแล้วแต่งงานแล้วนะยังจะไปเที่ยวที่แบบนั้นอยู่อีก" (ทีตัวเองไปเที่ยวโฮสลูกยังไม่ถามเลย แม่ลำเอียงนี่นา) "แม่รู้ได้ไงเมื่อคืนเป็นคนพาผมกลับมาเหรอ?" "ทุกวันนี้แม่สบายแล้วค่ะ ดิฉันไม่ต้องทำอะไรแบบนั้นอีกแล้วเพราะฉันมีนี่ ลูกสะพร๊ายยย~" (เซอไพรส์มากปะละเมียแต่งตัวแต่งหน้าแก่กว่าแม่ผัวอีก นั่นใส่ชุดอะไรคอบัวกระโปรงยาวทรงสูงไปขุดจากไหนมาอีกเนี่ย) "อะไรเนี่ย นี่เล่นตลกคาเฟ่กันอยู่เหรอครับ แล้วนั่นอาหารเช้าของคุณหญิงแม่คือ.." "กาแฟดำกับครัวซองร้านโปรดไงคะคุณลูก" (แหม เอาตัวรอดเก่งเหลือเกินแค่บอกว่ามีของชอบที่ต้องกินทุกเช้าก็ไม่ต้องกินอาหารที่ลูกสะใภ้ทำแล้ว เธอมันร้ายคุณนายจ๋า) "เจริญล่ะทั้งแม่ทั้งเมียทำอาหารไม่เป็นสักคน" "คุณหมอจะบ่นทำไมคะ ลูกสะใภ้ของดิฉันกำลังเรียนทำอาหารอยู่ไง ใจเย็นๆ ซี้~" (เรียนโรงเรียนไหนเดี๋ยวลูกชายคนนี้จะไปเผาโรงเรียนมันเอง สอนบ้าสอนบออะไรเครื่องตวงที่โรงเรียนพังหมดแล้วเหรอ?) "อ้อเหรอ ช่วยบอกครูที่สอนด้วยนะครับว่าไปรักษาต่อมรับรสด้วยเพราะมันน่าจะพังไปแล้ว" "แม่มีความสุขจังที่คุณหมอเป็นฝั่งเป็นฝาเสียที" (คุณหญิงแม่เปลี่ยนเรื่องใช่ไหม นั่นสีหน้าภาคภูมิใจหรือสะใจที่มีคนกำราบลูกชายเสียที หื้ม~) "ตอนผมไปเที่ยวกับสาวแม่ห้ามแทบตาย" "ก็ดูคุณเลือกมาแต่ละคนสิ สวยแต่รูปจูบไม่หอมสักคน แต่งตัวอะไรนมทะลักโผล่ล่าง โผล่บน หมอฟินก็อีกคนชอบนักของใหญ่โตมโหฬาร ใช้ชีวิตลำบากจะตายสู้เรียบๆ คล่องแคล่วปราดเปรียวแบบลูกโอ๋ก็ไม่ได้" “โอ๋เข้าใจค่ะมันคือสไตล์ใครสไตล์มัน โอ๋ไม่ถือค่ะ” (นี่เล่นละครใส่กันหรือเปล่าเนี่ยแม่ผัวลูกสะใภ้บ้านนี้ดูไม่ออกเลยนะ เนียนมาก) "ตัวเองก็แต่งตัวโป๊ยังจะไปแอนตี้คนอื่นอีก ความเท่าเทียมอยู่ไหนครับคุณนายจ๋า" "ไม่รู้ล่ะคนนี้ดีที่สุดแล้ว" "ดีเพราะตามใจแม่แต่ไม่ตามใจผมต่างหาก" "ถูกต้องค่า~" "เข้าวัดทำบุญบ้างนะครับคุณนายจ๋า" "อุ๊ จู่ๆ ก็เวียนหัวหน้ามืด ตากแดดไม่ได้" "การละค๊อน การละคร" (Doctor Fin) ผมชื่อหมอฟิน สมศักดิ์ อายุยี่สิบแปดเป็นหมอศัลยกรรมความงามถนัดงานผ่าตัดใหญ่พวกทำนมแปลงเพศ เป็นหมอเสริมความงามก็ต้องดูดีเสมอ ในคลินิกผมหล่อที่สุด~ เมื่อก่อนจะมีคู่แข่งอยู่หนึ่งแต่ตอนนี้มันแต่งงานไปแล้วสมน้ำหน้าโดนคนแก่กว่าจับทำผัว ระหว่างที่ขับรถบนถนนคิดอะไรเพลินๆ ตีไฟเลี้ยวแป้กๆ จะเบี่ยงซ้าย บรื้นนน ฟ้าววว! "แหกกกก เหี้ยเอ๊ยยย!!" ปี๊นนน!! "พ่อคุณทำถนนไว้ให้ขับคนเดียวเหรอ ค ค กร๊วยยยย!" จู่ๆ รถสปอตยี่ห้อกระทิงเปลี่ยวก็เลี้ยวมาจากไหนไม่รู้ปาดหน้าฟ้าบใจหายแว้บ หักหลบขวาแทบปีนฟุตบาตหลังจากนั้นก็แจกกรวยไปให้เผื่อเอาไว้กั้นถนนขับคนเดียว จากที่อารมณ์ดีก็กลายเป็นวันนรก รถติดยาวไปถึงเชียงใหม่เพราะแทรกเข้าเลนหลักไม่ได้ "ไปทำอะไรมาหน้าตาเหี้ยมเกรียมไม่ได้แดกข้าวเช้ามาใช่ไหมเอานี่ไปกิน" หมอแจ๊ะเดินหน้านิ่งเก๊กหล่ออย่างกับดาราเกาหลีถืออะไรมาไม่รู้แต่ยัดใส่ปากเพื่อนพร้อมคำทักทายที่เหมือนจะห่วงใย แต่… งั่บบ.. พรู้ดดดดด!! แค่แตะโดนลิ้นก็พุ่งพรวดกระจายใส่เสื้อกาวน์ไอ้ตัวดีที่ยืนนิ่งไม่ไหวติง แข็งแกร่งดุจหินผาทำเพียงยกมือขึ้นปัดด้วยใบหน้านิ่ง จะเก๊กหล่อทำเชี่ยไรนักหนาเอาขี้หมามายัดใส่ปากกูเร๊อะรสชาติโคตรเหี้ย! หรือว่านี่คือ…เนื้อเหี้ยแดดเดียว (กรี๊ดดดดด!!) "เอาอะไรมายัดปากกูเนี่ยหมอแจ๊ะ" "หมูทอดสูตรชาววังของเมียกูไงช่วยกินหน่อย" เพื่อนชั่วทำท่าจะยัดของแข็งสีเข้มรสชาติเค็มไปถึงใบหูโดนไปคำเดียวลิ้นชาดีนะพ่นออกมาได้ "กูยังไม่ได้แต่งงานกูยังไม่อยากตายเก็บไว้กินคนเดียวเลยไป!" "มึงรักกูไหมหมอฟิน?" "ไม่รัก" "เฮ้ย~ฟังกูก่อนกูมีเหตุผลนะถ้าเรากินสองคนสารพิษมันก็จะเจือจางเหมือนโครงการรัฐคนละครึ่งกูก็จะไม่ตายไงเพื่อน" "อยากพิการคู่หรือไง เอาไปให้ไอ้ด่างข้างคลินิกไปรายนั้นกระเพาะเหล็กหมูเคลือบเกลือของเมียมึงทำอะไรมันไม่ได้หรอก" "เออจริง ว่าแต่เป็นอะไรหน้าบูดเป็นตูดแมว" "กูมาสายไม่เห็นเหรอ" "เห็นไงครึ่งชั่วโมงโดนหักตังแน่ แม่ด่าแน่นอน" "เออ เบื่อคนรวยนิสัยเสียขับรถสปอตหรูราคาเป็นสิบล้านแต่สันดานแย่มากปาดซ้ายปาดขวาจะพาคนอื่นทัวร์นรกไปด้วย เมื่อเช้ากูเกือบปีนเกาะกลางถนน" "โอ๋~ขวัญเอ๊ยขวัญมากินหมูหน่อยไหมจะได้อารมณ์ดี" "ไอ้หมอแจ๊ะเลิกกวนตีนทีซิ้ เดี๋ยวกูเรียกหม่อมแม่ของมึงมาเก็บลงถังขยะซะหรอก" "แม่กูติดเด็กไม่ว่างมาหรอก" "ใครอีกละคราวนี้" "น้องบาร์โฮสเบอร์ตอง" "กูไม่เคยสงสัยเลยว่าทำไมพ่อมึงหนีไปบวชแล้วมึงมีนิสัยลามกแบบนี้" "เนอะ กูก็ไม่สงสัย" "ไปทำงานก่อนไปนี่ก็สายมากแล้ว" "เค๊ เออหมอ.." "อะไร?" "เอาหมูสวรรค์ไปกินตอนพักไหมกูมีเยอะนะ" "กรวยยย~" นี่ไงเพื่อนสนิทหมอแจ๊ะไอ้เพื่อนตัวดีที่พาเข้าวงการเพลย์บอยตั้งแต่เรียนมหาลัย ความหื่นกามบวกความวางมาดเคร่งขรึมหน้านิ่งแต่กวนตีนที่สุดในโลกนี่แหละเอกลักษณ์ของมัน หมอนี่มันอายุยี่สิบแปดเท่ากันเก่งเรื่องศัลยกรรมใบหน้า เรื่องหน้าไว้ใจมันได้เหมือนตัดคอสวมหัวใหม่กันเลยทีเดียว "หมอฟินคะวันนี้มีเสริมหน้าอกนะคะ" "ครับ เอ๊ะ? น่านนภา มาเสริมสามรอบแล้วนี่ครับ" "ค่ะ เธอทำกับคุณหมอมาทั้งตัวแล้วนะคะ" "อ่อ เอ่อ..ครับ ทำไมผมจำไม่ได้" "แปลงเพศไงคะเมื่อก่อนเป็นผู้ชาย ตอนนี้บอกใครก็ไม่มีใครเชื่อว่าเป็นผู้ชาย" "ทำไมเหรอครับ?" "สวยแบบส๊วยสวย เธอดูแลตัวเองดีมากค่ะ" "อ้อ~" สามเดือนต่อมา… 21:00 น. "หมอแจ๊ะเป็นอะไรหน้ายุ่งเหยิงเชียว" "เมียพาแม่ไปเที่ยว กูว่าต้องแวะบาร์โฮสแน่ๆ โทรไปไม่ติดเลยมึงก็รู้ว่าแม่กูชอบอะไรแบบนี้ ยัยป้านั่นก็ตามใจจังถ้าสมบัติหมดจะทำไง กูไม่อยากขอทานนะ" "เขาทำงานหนักก็ปล่อยเขาบ้างทีมึงยังไปเที่ยวกลางคืนบ่อยๆ" "แล้วทำไมต้องพากันไปทั้งบ้านด้วย ทิ้งกูอยู่บ้านคนเดียว" "เราก็ไปเที่ยวกันบ้างสิ" "เดี๋ยวเมียด่า" "กูลืมไปว่ามึงไม่ปกติมึงมีเมียแล้ว นี่แค่สองร้อยวันยังถามหาแต่เมียไอ้คนปากไม่ตรงกับใจ" "ไปก็ไปเด่ะ! กลัวอะไรวะ" "ต้องแบบนี้ซี้~"พิเศษ หมอแจ๊ะ หมอฟิน สองครอบครัวบทพิเศษ:หมอแจ๊ะฝนตกโปรยปรายลงมาไม่หยุด เสียงฝนกระทบหลังคารถและพื้นคอนกรีตดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ รถเก๋งคันเก่าดับสนิทอยู่ริมงถนนข้างมหาวิทยาลัย"เฮ้อ~ซ่อมรถไม่เป็นโทรหาแม่ก็ไม่รับ คุณหญิงไปไหนของเค้ากันเนี่ย"ชายหนุ่มนักศึกษาปีแพทย์ปีหนึ่งกับการเรียนวันแรกๆ ที่แสนจะเหน็ดเหนื่อย คนหน้านิ่งถอนหายใจยาว มือกำพวงมาลัยแน่น พยายามหมุนกุญแจหลายครั้ง แต่เครื่องยนต์ก็ยังนิ่งปฏิเสธทุกความพยายามของเขาขณะที่เขากำลังลังเลว่าจะเรียกใครมาช่วย ร่างผอมบางภายใต้เสื้อกันฝนเปียกปอนก็เดินลงมาเคาะกระจกข้างคนขับทำเอาคนข้างในสะดุ้งก๊อกๆๆ"เฮ้ย! ตกใจหมด""มีอะไรครับ""รถเสียเหรอเห็นจอดนานแล้ว""ครับไม่รู้เป็นอะไร""เปิดกระโปรงรถให้หน่อย""ครับ? จะช่วยดูให้เหรอ""แล้วมีใครมาช่วยหรือยังละ""ไม่ครับไม่มีติดต่อใครไม่ได้เลย..คุณ ทำเป็นเหรอตัวออกจะเล็ก""ทำได้เปิดมาเถอะ""ครับๆ"ใครบางคนโผล่มาในสายฝนสวมเสื้อกันฝนสีเข้ม หมวกคลุมศีรษะไว้ผมหน้าม้าเกือบบังใบหน้า ท่าทางร้ายๆ คล้ายนักเลงแต่ทะมัดทะแมงน่าดู เขาคิดว่าเป็นผู้ชายเพราะคนที่รู้เรื่องเครื่องยนต์จนซ่อมรถได้ก็มีแต
วันนี้อาจจะเป็นครั้งแรกที่ทำเรื่องน่าอายนอกบ้านโดยไม่เมา สาวผมสั้นในลุคทอมบอยผู้เชี่ยวชาญในการใช้นิ้ว..เขี่ยใครมาบ้างเนี่ย(เรื่องนมนี่ก็ด้วยกูว่าแล้วทำไมไม่ทำหน้าไม่ทำนมเครื่องสำอางก็ไม่ค่อยรู้จัก มันใช่เลย ใช่เลย อ๊าาาาค!)เล็บสั้นกุดจิกครูดจุกนมน้อยๆ ค่อยๆ ลูบไล้ไปเรื่อยจนถึงขอบกางเกงเอามือปลดกางเกงหมอเด้งขึ้นลงตามอารมณ์ร้อนที่ถูกจุดติดง่าย"ทำกันมั้ย”“กลางวันอยู่เลยแล้วนี่ก็บนรถ”“ไม่อยาก?”“แข็งโป๊กแบบนี้มีสากในกางเกงมั้ง ไม่เคยเห็นหน้าพี่ตอนทำกันสักทีเพราะเมาตลอด”“เห็นหน้าชัดแล้วไม่มีอารมณ์เหรอ?”“เปล่า พี่เท่อ้ะหัวใจเต้นตึกตัก ตึ้กตั้ก”“ฮ่าฮ่า หมอแจ๊ะน่ารัก”“พี่โอ๋”“คะ?”“ผมว่าผมชอบพี่ไปแล้วล่ะ”“หื้ม~”“ชอบ..ยิ่งรู้ว่าเป็นใครก็ยิ่งชอบทั้งที่ควรจะเกลียดสาวหล่อแต่ผมชอบผู้หญิงทรงนี้ เท่ มั่นใจ ปกป้องผมได้แน่ เย้รอดแล้วตอนรถเสียก็ไม่ต้องกลัวอะไรแล้ว ""ฮะ ฮะ หมอน่ารัก""พี่ต้องรักผมคนเดียวนะผมจะพยายามเป็นคนรักที่ดี..อย่างตั้งใจพี่ไม่สวยแต่..ก็น่ารัก”“จริงเหรอ?”“ไม่สวยแต่มีคนสวยมองตาเป็นมันรู้สึกเหนือกว่าผู้หญิงพวกนั้น”"เหรอ..""ใช่ ถึงจะไม่สวย..อ๊าอย่าเ
“นี่มันเรื่องอะไรกันครับป้า”หมออ้าปากถามเสียงดังจนกาแฟในมือแทบหก ใบหน้าเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม เขารู้สึกเหมือนตัวเองหลุดเข้าไปอยู่ในรายการเปิดเผยตัวตนของคนใกล้ตัว“เรื่องอะไรเหรอคะ”หญิงสาวตอบกลับอย่างใจเย็น เสียงเรียบจนหมอเริ่มสงสัยว่านี่เขาควรตกใจดีไหมหรือควรตั้งโต๊ะแถลงข่าวแทน“ก็ตั้งแต่แรกที่เราเจอกัน ไม่สิ พี่เป็นใครกันแน่”เขาขมวดคิ้วจริงจังราวกับกำลังสอบสวนคนร้าย แต่คนตรงหน้ากลับยิ้มเหมือนคนกำลังโดนเด็กบ่นเรื่องทำกับข้าวไม่อร่อย“พี่เห็นคุณไม่สนใจเรื่องของพี่ก็เลยไม่ได้พูดอะไร แล้วพี่กับคุณแม่ของหมอก็คุยเรื่องงานตลอด หมออาจจะไม่ได้สนใจฟัง”น้ำเสียงนั้นนุ่มนวลจนหมอรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเด็กที่เพิ่งโดนคุณครูอธิบายการบ้าน เขาอ้าปากจะเถียงแต่พูดไม่ออก เพราะมันก็จริงทุกคำ “ผมจะฟัง ผมอยากฟังทุกอย่าง ทุกเรื่องของป้าตอนนี้เดี๋ยวนี้ นี่มันเกินจินตนาการไปมาก”คนพูดตีหน้าเครียดแต่เสียงสั่นจนอีกฝ่ายเผลอหัวเราะออกมาเบาๆ นี่หมอจริงจังหรือแค่ตกใจที่ป้าไม่ได้ขายขนมอย่างที่คิด“พี่เป็นลูกของพ่อที่อยู่ในวงการคนรักรถ”คำตอบนั้นทำให้หมออ้าปากค้างทันที “ลูกคนรักรถ” ตลอดมานึกแค่ภาพป้า
หนึ่งชั่วโมงต่อมา... หมอฟินเปิดประตูพาร่างสูงหน้าหล่อแต่สีหน้าเซ็งสุดขีด แววตาคู่คมหรี่มองเพื่อนหมอหน้านิ่งยืนเคาะเท้ากับพื้นปั่บๆ ท่าทางที่รู้กันว่ามีคนร้อนใจแม้หน้าตาจะเรียบเฉย “ว่าไง ไอ้ตัวดี” หมอตัวโตพูดพลางขยี้หัวตัวเอง หมอหนุ่มสอดส่ายสายตารอบๆ คิ้วหนาก็พลันขมวดแน่น พึ่งจะมีเมียเพื่อนก็พามาเจอกิเลสหนาเท่านม “ทำไมที่นี่มีแต่ผู้หญิงวะเดี๋ยวเมียกูคิดว่ากูแอบมาเจอหญิงจะทำไง ใครจะรับผิดชอบชีวิตกูห้ะไอ้หมอแจ๊ะ!” ปากหยักของหมอฟินยกแยกเขี้ยวขาวราวกับบจะงับหัวเพื่อน แต่คนเป็นเดือดเป็นร้อนเหยียดแขนยาวยกขึ้นทำท่าปางห้ามญาติหันคอมาหาเพื่อนช้าๆ (ก็ยังกวนตีนได้อย่างใจเย็น) “อย่าพึ่งห่วงเมียห่วงเพื่อนก่อน กูรู้สึกว่าเมียกำลังจะมีชู้” “ก็ดีนี่มึงอยากมีเมียใหม่พอดีไม่ใช่เหรอ” “หยุดก่อนอานน มึงดูนั่นสิ” ปางห้ามญาติหดนิ้วทั้งหมดลงเหลือนิ้วกลางเพียงนิ้วเดียวชี้ไปที่ข้างสนามแข่งที่มีสาวกลุ่มใหญ่รุมล้อมนักแข่งอยู่ “ใครวะสาวห้อมล้อมตรึมเลย นักแข่งดังมาเหรอเรียกกูมาดูนักแข่งรถเนี่ยนะ?” “มึงช่วยกูดูหน่อยว่ายัยทอมนั่นหน้าเหมือนเมียกูไหม” “ห้ะ? เอ้อ.. หน้าเหมือนพี่โอ๋
(Doctor Jea talk)วันนี้แหละ! ต้องรู้ให้ได้ว่า เมียแก่กำลังทำอะไรอยู่กันแน่!ตั้งแต่รู้ข่าวว่าหมอฟินเพื่อนรักเพิ่งไปสารภาพรักกับเจ้าสาวของชาวบ้าน พร้อมกับที่รู้ว่าตัวเองอาจจะได้เป็นคุณพ่อเร็วๆ นี้ชีวิตที่เคยยาเบื่อก็ตื่นเต้นขึ้นมาชีวิตแม่งโล้ดโผนกว่ากูได้ไงวะไอ้เพื่อนยากจู่ๆ ก็กลายเป็นคนสงบเสงี่ยมรักเด็กขึ้นมา ตอแหลซะไม่มี ความรู้สึกหมั่นไส้ที่โดนแซงหน้าของหมอแจ๊ะทำให้คนชอบจินตนาการมองหน้าเมียที่ยืนทำกับข้าวในครัวแล้วยกมือลูบคางแบบนักสืบคนว่างงานเพราะเป็นวันหยุดยาวเริ่มจินตนาการถึงความโล้ดโผนของชีวิตไปไกลขึ้นๆ ความแฟนตาซีของคนเรียนเยอะกำลังยำทุกอย่างรวมเข้าด้วยกัน“จืดชืด คนจืดชืดอย่างป้ามีอะไรน่าตื่นเต้นเหมือนคนอื่นเขาบ้างไหมเนี่ย” หมอหนุ่มพึมพำกับตัวเองร่างหนาในชุดนอนผ้าแพรสีดำนั่งหัวฟูหรี่ตามองภรรยาในชุดเดรสยาวลายดอกเดซี่สีขาวสวมผ้ากันเปื้อนยาวหยิบปลาทับทิมในตู้เย็นออกมาทำอาหารเช้า“ไม่เห็นจะเซ็กซี่เหมือนในหนังโป๊เลย”(ปลอมตัวมาทำภารกิจลับอะไรหรือเปล่า อาจจะเป็นสายลับเกาหลีเหนือ อาจะเป็นนักฆ่า หรืออาจจะเป็นฆาตกรโรคจิต กรี๊ดดด น่าตื่นเต้นจัง)"หมอคะ หมอ หมอแจ๊ะ""อะไร
(คอนโดหมอฟิน) ปากหยักกดจูบบนเรียวปากอิ่มสีแดงสด สองลิ้นสอดแทรกเข้าหากัน ขบเบารอบริมฝีปากแล้ววนกลับมาบดปากดูดลิ้น สองมือปัดป่ายบนร่างกายอีกคน ร่างบางสะท้านไปทั้งตัว จะร้องครางยังทำไม่ถนัดถูกประกบปากอยู่ มือเขาก็เริ่มลูบไล้ลัดเลาะเข้าให้สยิวสะท้านด้วยความเสียวซ่าน "หมอฟิน..ไม่อยากใส่ชุดนี้" "งั้นถอด" "ไม่อยากถอด" "เอาแต่ใจจัง จะเอาอะไรคะ" ไม่พูดเปล่ามือหนาลูบล้วงเข้าไปในชุดเกาะอกเกี่ี่ยวลงปล่อยสองเต้าให้เป็นอิสระ "เอา..หมอ" "อยากเอาก็เอาเลย" หมอฟินพึมพำอยู่กลางอกที่หนีบหน้าตนอยู่สองมือลูบลากแหวกลงมาที่กระโปรงสุ่มยาวฟูฟ่องบีบเค้นเนินเนื้อของน่านนภาคราวนี้คนเก่งตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก "สวย..." เสียงชื่นชมไม่ขาดปากดังแว่วไม่ขาดสายข้างใบหูถูกล้วงเข้าไปถึงไหนต่อไหนมือใหญ่บีบเนื้อตัวไปทั่วร่างขาวสว่างทั้งที่ยังไม่ถอดชุดเจ้าสาวแตถลกเกาะอกลงปล่อยสองเต้าอวบให้เป็นอิสระ ร่างเจ้าสาวถูกอุ้มซ้อนตักบนโซฟาถลกกระโปรยาวขึ้นดึงรั้ง ดึงตัวเธอมานั่งตักหันหน้าเข้าหากันเกยคางยาวบนเนินอกอิ่ม ก็ไม่เห็นว่าเจ้้าตัวจะผลักไสเหมือนนายเจ้าบ่าวนั่น จึงเกี่ยวเอวเธอมากอดแน่นจ้องตากันนิ่งๆ แต่ก







