บทที่5

'ทำไรอยู่'

'กลางวันนี้มาหาฉันด้วย'

'...'

จวบจนเวลาผ่านไปสองชั่วโมงเมื่อ 'ผู้ขาย' ก็ยังไม่ตอบข้อความ..ผู้ซื้อที่จ่ายเงินไปก่อนก็ชักอารมณ์ขึ้น..คนเอาแต่ใจรัวสติ๊กเกอร์มาเป็นสิบ ทว่าสาวเจ้าก็ยังคงไม่ตอบ..หัวร้อนจนต้องโทรตามตัวแบบไม่เคยทำกับผู้หญิงคนไหนมาก่อน...แต่ยัยตัวแสบกับตัดสายเขาทิ้งเสียอย่างงั้น

"เงียบ? คืออะไร หรือคิดจะผิดสัญญา"พระเอกสุดฮอตดุเสียงกร้าวมาตามสาย..เล่นเอาหญิงสาวกลืนน้ำลายดังเฮือกใหญ่

"ใจเย็นพ่อหนุ่ม..เดี๋ยวฉันออกไปตอนนี้เลยค่ะ คุณฉันรอแป๊บนะ"พูดจบ...ไอ้คนปลายสายก็ตัดสายทิ้งทันควัน..เล่นเอามณีเมขลานั่งหน้ามุ่ยอยู่บนเตียง

ถ้าเธอจะขอยกเลิกสัญญาที่ว่าจะเป็นอะไรมั้ย? เพียงแต่ถ้าเขาเกิดทวงเงินขึ้นมา..เธอจะหาเงินจากไหนมาคืนเขาดี..แค่คิดสาวหลงภพก็แทบอยากขยุ้มหัวตัวเอง

มีทางเดียวต้องปลุกสัญชาตญาณหัวหน้าแผนกทรัพยากรบุคคลมืออาชีพขึ้นมา...คิดซะว่าเขาคือบอสของเธอก็หมดเรื่อง!!!

คนตัวเล็กรีบกวาดมือถือ กระเป๋าเงินใส่กระเป๋าหนังก็อบเกรดเอใบเดิม ก่อนจะกระโจนออกจากห้อง

ยังดีที่วันนี้เป็นวันอาทิตย์รถจึงไม่ค่อยติดเท่าที่ควร..รถเมล์สาย8 แล่นเร็วราวกับหนัง the fast มณีเมขลาจับเบาะโดยสาร แม้รถเมล์จะทั้งปาดซ้ายแซงขวา หรือเบรกจนหัวทิ่ม..เธอก็ล้วนยืนได้อย่างมั่นคง..ผลมาจากการขึ้นรถสาธารณะมาร่วมยี่สิบกว่าปี

จวบจนเวลาผ่านไปเกือบสี่สิบห้านาที..ร่างเล็กหุ่นแซ่บจึงมาโผล่หน้าเพ้นท์เฮ้าส์สุดหรู

หญิงสาวเดินเข้าไปหน้ารีเซพชั่นของตึก เพ้นท์เฮ้าส์แห่งนี้มีเพียงแปดชั้น โดยfloorชั้น6-7เป็นของเจตณะ..ทายาทมหาเศรษฐีผู้ร่ำรวยของประเทศ

ส่วนชั้นล่างๆ ลงมาล้วนปล่อยเช่าให้ชาวต่างชาติ หรือลูกหลานเศรษฐีด้วยกัน โดยตัวตึกจะลิฟต์พิเศษขึ้นตรงถึงห้อง

รีเซพชั่นสาวมองผู้หญิงตรงหน้าด้วยความแปลกใจเล็กน้อย..คุณเจตณะเจ้าของตึกมักพาผู้หญิงมาที่เพนต์เฮ้าส์อยู่เสมอ..บางคนก็เห็นหน้าแค่คืนเดียว..บางคนก็เห็นหน้าร่วมเดือน..หลายๆ คนเป็นนางแบบ..กับอีกบางคนเป็นดาราดาวรุ่งตัวท็อปของประเทศ

แต่ทุกคนล้วนไม่มีการ์ดเข้าตัวตึก..มีเพียงรีเซพชั่นคอยจัดการให้ตามที่เจ้านายแจ้งไว้

อย่างคู่ขาของคุณเจตนะคนล่าสุด..เจ้าหล่อนมีนามว่า 'มณีเมขลา' หญิงสาวตัวเล็กหุ่นแซ่บ..หน้ามัธยม..นมมหาลัย

เพียงแต่ระยะเดือนกว่าที่ผ่านมาเธอมักจะใส่ชุดนักศึกษา ไม่ก็ชุดเดรสสวยๆ หรือชุดแฟชั่นตามสมัยนิยม..ไหนเลยจะใส่เสื้อยืดตัวหลวมโคร่ง..กับกางเกงขาสั้น ราวกับเด็กกะโปโลแบบนี้

ไหนจะใบหน้ารูปหัวใจที่ปราศจากเครื่องสำอาง..แม้จะดูไม่โทรม..เพราะพื้นฐานผิวดีมากก็ตาม..แต่มันก็ช่างห่างไกลจากผู้หญิงที่เธอเคยเห็นก่อนหน้านี้ที่แต่งเนื้อแต่งตัวแต่งหน้าด้วยความประณีตทุกครั้งที่เจอ

ณ ห้องนั่งเล่นสุดหรูสไตล์โมเดิร์นคลาสสิคโทนดำ

ร่างสูงใหญ่เอวสอบกำลังนั่งหน้าบึ้งอยู่บนโซฟาตัวใหญ่..ในมือของเขาถือแก้วบรั่นดีแกว่งไปมา..เป็นครั้งแรกที่เขานั่งรอใครบางคนนานขนาดนี้...นึกใจว่าจะต้องหาเรื่องลงโทษเธอให้จงได้..อย่างน้อยต้องมีค่าปรับไม่มากไม่น้อย

ในขณะเดียวกันหญิงสาวผู้มาใหม่เดินย่องเข้ามาในห้องด้วยท่าทางประหม่า..ดวงตายาวรีสีน้ำตาลอมทองคู่สวยเหลือบมองเจ้าของห้องด้วยความรู้สึกผิดเล็กน้อย..ชายหนุ่มผู้อยู่ในช่วงวัยที่เร่าร้อนที่สุด ตอนนี้เขาสวมชุดเสื้อยืดสีดำ กับกางเกงยีนสีซีดขายาว..ช่างตัดกับใบหน้าหล่อเหลาราวกับคุณชายเสียเหลือเกิน..มันคือความดิบเถื่อนผสมกับความเป็นผู้ดี

สรุปพระเอกนิยายของเธอช่างกร้าวใจชะมัด!!

ถ้าไม่ติดว่า..ตอนนี้ดวงตาคมกริบของเขาเตรียมจะกินเลือดกินเนื้อก็คงจะดีมาก เมื่อเห็นว่าผู้ขายที่ปล่อยให้เขารอมาหลายชั่วโมงกำลังส่งยิ้มแฉ่งแกมประจบมาให้..รุ่นพี่สุดฮอตที่ไม่เคยต้องรอใครคลายความโกรธลงเล็กน้อย

แต่ต้องขมวดคิ้วยุ่งเมื่อเห็นใบหน้าเล็กไร้เครื่องสำอางราวกับเด็กน้อยชื้นเหงื่อ..ผมยาวสีน้ำตาลยุ่งเหยิงจากสภาพการเดินทาง..เสื้อผ้าก็ดูเหมือนจะอยู่กับบ้าน...ดูไม่เป็นมืออาชีพเสียเหลือเกิน!!!

"ทำไมมาช้า"เขาตั้งคำถามขึ้นก่อน เพราะเจ้าหล่อนบอกเขาว่าจะรีบออกมาเลย..ซึ่งจากหอพักหญิงสาวมาเพ้นท์เฮ้าส์ขึ้นรถแท็กซี่ก็ไม่ควรเกินครึ่งชั่วโมง

"รถเมล์จอดบ่อยไปหน่อยอ่ะค่ะ เอ่อ...คุณ..ฉันขอเข้าใช้ห้องน้ำได้มั้ยคะ"คนเป็นแขกส่งยิ้มเหยๆ มาให้ เธออยากล้างมือ ล้างหน้ามาก..เจ้าของห้องเพียงเม้มปากแน่น ก่อนพยักเพยิกเป็นเชิงอนุญาต มณีเมขลาจึงวิ่งแจ้นเข้าห้องน้ำในโซนฝั่งรับแขกทันที

ในห้องน้ำส่วนรับแขก

ดวงตายาวรีสีน้ำตาลคู่สวยกวาดตามองการตกแต่งภายในด้วยความสนใจ...พื้นห้องน้ำดูยังไงก็ทำจากหินอ่อนแท้

เพียงแค่ห้องน้ำรับแขกยังมีอ่างจากุชชี่กลางห้องดูราคาแล้วน่าจะหกหลักขึ้นไป..เฟอร์นิเจอร์ในห้องก็ดูหรูหรา มีเกรด และดูแพงไปเสียทั้งหมด

ถ้ามีแตกต่างก็คงเป็นผู้หญิงที่สะท้อนอยู่ในกระจก...ภาพหญิงสาวใบหน้าเหงื่อซกปราศจากเครื่องสำอาง..ทำเงาที่สะท้อนชะงักงัน..จะว่าไปเพราะความรีบ เธอจึงออกมาทั้งที่แต่งตัวด้วยชุดอยู่บ้าน ตอนนี้ทำได้มากสุดคือส่งยิ้มให้กำลังใจตัวเองในกระจก

ส่วนมือก็ถูล้างสบู่ไปมา..กลิ่นหอมของมันส่งผลให้หญิงสาวอดดมมือตัวเองด้วยความพอใจเสียหลายรอบไม่ได้..คิดดูแม้แต่สบู่เหลวล้างมือยังดูดีมีราคา วาสนาของยัยน้องนางเอกโดยแท้!

ก่อนที่คนตัวเล็กจะวักน้ำสะอาดล้างหน้าล้างตา..โดยไม่ทันสังเกตเห็นว่าใครบางคนเปิดประตูห้องน้ำเข้ามา

มณีเมขลาสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อสบสายตาคมกริบของชายหนุ่มในกระจก..มือเล็กที่กำลังมัดผมยาวเป็นทรงหางม้าแบบง่ายๆ สั่นเล็กน้อย..ไม่ทันจะรู้ตัวร่างสูงก็ประชิดแนบหลัง ลมหายใจของเขาทั้งร้อนทั้งเจือกลิ่นแอลกอฮอล์อ่อนๆ...กลิ่นความเป็นชายเต็มตัวเข้มข้น

ชวนให้คนหลงภพใจแกว่ง..แน่ละ เกิดมาเธอไม่เคยมีแฟน หรือเพื่อนชายคนสนิทแม้แต่คนเดียว และกว่าที่เธอจะรู้ตัว...ไอ้ผู้ชายที่เธอขีดเส้นว่าเป็นลูกเขยคนโปรดก็จัดแจงผินหน้านวลให้หันมาประกบจูบ..เล่นเอาคนโดนตัวแข็งทื่อ..ไม่พอมือหนาหยาบยังกอบกุมหน้าอกอวบใหญ่ภายใต้เสื้อยืดตัวโคร่ง..อารมณ์คนตัวเล็กเริ่มกระเจิง..พอเผลอครางเขาก็สอดลิ้นเข้ามาอย่างชำนาญ..เนื้อกายสาวอ่อนระทวยไปหมด แต่สติยังคงบอกเธอว่ายังไงก็ต้องห้าม...ทำกับว่าที่ลูกเขยมโนไม่ได้มันผิดผี!!!

"เดี๋ยวก่อน..คุณเจตณะ..คือฉัน..ยังไม่พร้อม"คู่ขาคนสวยพยายามปฏิเสธ...เธอตั้งใจมาหาเพื่อจะต่อรอง..เขาเองก็อย่าพึ่งจู่โจมเซ่!

แต่ไอ้เจ้าของห้องจอมเย็นชาเพียงส่งเสียงเหอะในลำคอ ก่อนจะส่งคำพูดราวกับสาดน้ำเย็นให้เธอได้สติ

"ฉันผูกปิ่นโตกับเธอไว้..เธอรับเงินฉันไปแล้ว..ฉันจะเอาที่ไหน..เมื่อไร..ถ้าฉันต้องการ..เธอก็ต้องให้"

ไม่พูดเปล่ามือไม้ราวกับปลาหมึกก็จัดแจงลอกคราบรุ่นน้องสาวสุดแซ่บจนเหลือแต่เนื้อตัวขาวผ่อง...อะไรที่ตักตวงได้ล้วนแต่ตักตวง..ทิ้งรอยวาบหวานให้กับเนื้อตัวสาวให้คล้อยตาม

แต่กลับกันคำพูดของเขา...ก็พาให้ใจดวงน้อยเจ็บแปล็บ..สาริณีรู้..มันคือความรู้สึกของร่างเดิม..มณีเมขลาคนเดิม 'เลือก' ที่จะเสนอตัวให้พี่เจตณะก่อน..ก็คงเพราะมีความรู้สึกดีๆ ให้เขาไม่น้อย

เธอจึงเจ็บทุกครั้งที่เขาไม่เลือกเธอ..แล้วก็กลายเป็นการเพาะบ่มความรู้สึกอิจฉาลึกๆ ต่อตัวรสา..ทั้งที่เพื่อนรักของเธอ สถานะความเป็นอยู่ก็ไม่ต่างจากเธอเลย..แต่พี่เขาก็ดันเลือกผู้หญิงคนนั้น

สิ่งสำคัญของเด็กเลี้ยง..ห้ามเอาใจลงไปเล่น..ยัยน้องณีนางร้ายหมายเลขสอง..หล่อนไม่เข้าใจเงื่อนไขนี้..และมันจึงพาตัวเองไปจุดที่แย่สุดของชีวิต!!

.....