LOGINแต่เพียงเดี๋ยวเดียวภายในหัวก็คิดถึงเรื่องราวของวันนั้น วันที่เธอเป็นคนเหนี่ยวไกเล็งยิงบุตรชายของตัวเองจนร่างทรุดลงไปกับตาจู่ๆ ความร้อนภายในอกก็ปะทุขึ้นมาอย่างไม่อาจหักห้ามได้ จึงทำให้เธอไม่อาจกลั้นหยาดน้ำตาที่ค่อยๆ เออไหลออกมาได้อย่างใจความรู้สึกผิดถาโถมเข้ามาในใจ จนทำให้เธอรู้สึกหายใจแทบไม่ไหว แล
ชลนิภาจึงตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงลอดไรฟันว่า “แล้วที่แกแย่งพี่ดนัยไปจากฉันล่ะ แกยังกล้าที่จะบอกว่าแกไม่ได้ทำร้ายฉันอย่างนั้นน่ะเหรอ”คุณหญิงเพ็ญแขจึงพูดสวนขึ้นมาทันควันว่า “นี่ชล เธอลืมไปอะไรไปหรือเปล่า ตอนนั้นเธอกับพี่ดนัยไม่ได้เป็นอะไรกัน และพี่ดนัยก็ไม่ได้มองเธอแบบนั้น มีแต่เธอที่แอบหลงรักพี่ดนัยคนเ
บทส่งท้ายหลังจากเรื่องราวในวันนั้นชลนิภาก็ถูกควบคุมตัว และถูกตัดสินให้จำคุกไปตลอดชีวิต โดยที่นายตำรวจชั้นผู้ใหญ่ที่อยู่เบื้องหลังของชลนิภา ก็ไม่สามารถรอดพ้นจากคดีนี้ไปได้เช่นกัน แถมยังถูกขุดคุ้ยประวัติและถูกสาวไปถึงขบวนการค้ายาเสพติดขนาดใหญ่ที่อยู่เบื้องหลังของคนคนนี้อีกทีและด้วยความร่วมมือของบรรด
ส่งผลให้เจ้านาย ที่เห็นเช่นนั้นจึงอดไม่ได้ที่จะถามออกไปว่า “แย้วนี่กุนกุนเอาดอกไม้มาตำไมเจอะแยะฮับ (แล้วนี่ขุ่นๆ เอาดอกไม้มาทำไมเยอะแยะครับ)”เจ้าขุนจึงยกปลายนิ้วขึ้นแนบริมฝีปากของตัวเองเอาไว้ เพื่อบอกให้เจ้านายอย่าส่งเสียงดังมากเกินไป พร้อมกับกระซิบกระซาบออกไปว่า “ปะป๋าเอามาให้หม่าม๊าครับ เจ้านายอย
พอได้ยินคำพูดของอีกฝ่าย เจ้าขุนจึงพูดออกไปอย่างขบเขี้ยวเคี้ยวฟันว่า “เป็นเพราะหมอยังไม่ให้ขยับตัวมากหรอกนะ ไม่งั้นน่ะฉันจะไปฟ้องยายแพทว่าหลายวันก่อนแกแอบไปเหล่นักศึกษาสาวๆ ตอนขับรถผ่านมหาวิทยาลัยน่ะ” สิ้นเสียงดังกล่าวเข็มทิศก็พูดออกไปด้วยน้ำเสียงทีเล่นทีจริงว่า “อย่าเชียวนะ ไม่งั้นน่ะแกเ
“ลืม” เจ้าขุนพูดขึ้นมาหลังเข็มทิศพูดจบประโยคลงอย่างไม่เข้าใจ ก่อนจะยกนิ้วชี้ ชี้มาที่หน้าอกของตัวเอง แล้วถามออกมาว่า “ฉันเนี่ยนะลืม ลืมอะไรของแกวะ”พอได้ยินคำพูดของอีกฝ่าย เข็มทิศก็อดไม่ได้ที่จะกลอกตาขึ้นลงอย่างระอา ที่เห็นว่าเพื่อนของตัวเองนั้นไม่เข้าใจความคิดของคนที่เป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวเลยสักครั้ง
เพราะหลายปีก่อนตอนที่เขาไปดูหนังกับไอดินที่โรงหนังในห้างสรรพสินค้าชื่อดังซึ่งตั้งอยู่ใจกลางเมืองใหญ่ ไอดินได้เจอกับคนคนนี้และถูกอีกฝ่ายทำเสียมารยาทใส่มิหนำซ้ำตัวเขายังถูกคนคนนี้ฮีทและปล่อยฟีโรโมนใส่อย่างไม่เต็มใจ แต่โชคยังดีที่ไอดินช่วยเขาเอาไว้ หาไม่แล้วคงได้มีสัมพันธ์กับคนคนนี้โดยที่ตัวเองไม่ต้อง
จากนั้นจึงโทรเรียกรถพยาบาลให้มารับกีตาร์ยังอยู่ในอาการไม่สู้ดีให้ออกไปจากพื้นที่นี้โดยเร็ว แม้เขาจะไม่ชอบที่อีกฝ่ายทำเช่นนี้กับคนรักของตนแต่เขาก็คงไม่อยากเห็นคนคนนี้ถูกอัลฟ่าที่ผ่านมาเห็นรุมโทรมสักเท่าไร หลังจากที่จัดการทุกอย่างเรียบร้อยดีแล้ว ไอดินก็พาเจ้าขุนเดินทางกลับบ้านอย่างรวดเร็วหลังจากวันน
ได้ยินเช่นนั้นเจ้าขุนจึงพูดออกไปว่า “เดี๋ยวพี่ไปเป็นเพื่อน” ก่อนจะสาวเท้าเพื่อหมายจะตามอีกฝ่ายไป แต่ก็ถูกไอดินห้ามเอาไว้ “พี่จะมาเข้าห้องน้ำของโอเมก้าได้ยังไงล่ะครับ พี่เป็นอัลฟ่านะ ขืนเจอโอเมก้าฮีทใส่ในห้องน้ำจะทำยังไง อยู่นี่แหละเดี๋ยวผมไปเอง”เนื่องจากห้องน้ำในห้างสรรพสินค้าแห่งนี้แยกเพศสภาพเอาไ
ก่อนจะมีคำตอบกลับมาจากอีกฝ่ายว่า “ไม่ใช่สักหน่อย ใครว่าจารย์จักรสั่งงานผมล่ะ”“แล้วทำไมถึงหน้าบูดแบบนั้นล่ะ”ไอดินจึงไม่รอช้าชิงถามออกมาก่อนว่า “แล้ววันนี้พี่ขุนเจ้าขุนไปที่ไหนมาครับ ทำไมถึงกลับมาช้าจัง” ก่อนเจ้าตัวจะเหลียวหน้าหันไปมองใบหน้าของคนรักของตัวเองอีกที แล้วชักใบหน้าคืนกลับพร้อมกับพึมพำออก


![อุบัติรักฟีโรโมน [Omagaverse]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
![หวนคืนลิขิตรัก [Mpreg]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



