LOGINแต่เพียงเดี๋ยวเดียวภายในหัวก็คิดถึงเรื่องราวของวันนั้น วันที่เธอเป็นคนเหนี่ยวไกเล็งยิงบุตรชายของตัวเองจนร่างทรุดลงไปกับตาจู่ๆ ความร้อนภายในอกก็ปะทุขึ้นมาอย่างไม่อาจหักห้ามได้ จึงทำให้เธอไม่อาจกลั้นหยาดน้ำตาที่ค่อยๆ เออไหลออกมาได้อย่างใจความรู้สึกผิดถาโถมเข้ามาในใจ จนทำให้เธอรู้สึกหายใจแทบไม่ไหว แล
ชลนิภาจึงตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงลอดไรฟันว่า “แล้วที่แกแย่งพี่ดนัยไปจากฉันล่ะ แกยังกล้าที่จะบอกว่าแกไม่ได้ทำร้ายฉันอย่างนั้นน่ะเหรอ”คุณหญิงเพ็ญแขจึงพูดสวนขึ้นมาทันควันว่า “นี่ชล เธอลืมไปอะไรไปหรือเปล่า ตอนนั้นเธอกับพี่ดนัยไม่ได้เป็นอะไรกัน และพี่ดนัยก็ไม่ได้มองเธอแบบนั้น มีแต่เธอที่แอบหลงรักพี่ดนัยคนเ
บทส่งท้ายหลังจากเรื่องราวในวันนั้นชลนิภาก็ถูกควบคุมตัว และถูกตัดสินให้จำคุกไปตลอดชีวิต โดยที่นายตำรวจชั้นผู้ใหญ่ที่อยู่เบื้องหลังของชลนิภา ก็ไม่สามารถรอดพ้นจากคดีนี้ไปได้เช่นกัน แถมยังถูกขุดคุ้ยประวัติและถูกสาวไปถึงขบวนการค้ายาเสพติดขนาดใหญ่ที่อยู่เบื้องหลังของคนคนนี้อีกทีและด้วยความร่วมมือของบรรด
ส่งผลให้เจ้านาย ที่เห็นเช่นนั้นจึงอดไม่ได้ที่จะถามออกไปว่า “แย้วนี่กุนกุนเอาดอกไม้มาตำไมเจอะแยะฮับ (แล้วนี่ขุ่นๆ เอาดอกไม้มาทำไมเยอะแยะครับ)”เจ้าขุนจึงยกปลายนิ้วขึ้นแนบริมฝีปากของตัวเองเอาไว้ เพื่อบอกให้เจ้านายอย่าส่งเสียงดังมากเกินไป พร้อมกับกระซิบกระซาบออกไปว่า “ปะป๋าเอามาให้หม่าม๊าครับ เจ้านายอย
พอได้ยินคำพูดของอีกฝ่าย เจ้าขุนจึงพูดออกไปอย่างขบเขี้ยวเคี้ยวฟันว่า “เป็นเพราะหมอยังไม่ให้ขยับตัวมากหรอกนะ ไม่งั้นน่ะฉันจะไปฟ้องยายแพทว่าหลายวันก่อนแกแอบไปเหล่นักศึกษาสาวๆ ตอนขับรถผ่านมหาวิทยาลัยน่ะ” สิ้นเสียงดังกล่าวเข็มทิศก็พูดออกไปด้วยน้ำเสียงทีเล่นทีจริงว่า “อย่าเชียวนะ ไม่งั้นน่ะแกเ
“ลืม” เจ้าขุนพูดขึ้นมาหลังเข็มทิศพูดจบประโยคลงอย่างไม่เข้าใจ ก่อนจะยกนิ้วชี้ ชี้มาที่หน้าอกของตัวเอง แล้วถามออกมาว่า “ฉันเนี่ยนะลืม ลืมอะไรของแกวะ”พอได้ยินคำพูดของอีกฝ่าย เข็มทิศก็อดไม่ได้ที่จะกลอกตาขึ้นลงอย่างระอา ที่เห็นว่าเพื่อนของตัวเองนั้นไม่เข้าใจความคิดของคนที่เป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวเลยสักครั้ง
ส่งผลให้ไอดินอดไม่ได้ที่จะพูดออกไปว่า “หม่าม๊าไม่คิดว่าจะต้องนั่งรอนานขนาดนี้ เลยห่อมาให้เจ้านายกินโดยเฉพาะ ถ้าหม่าม๊ากินข้าวกับเจ้านายด้วย เจ้านายจะกินไม่อิ่มนะครับ”เจ้านายจึงตอบกลับไปทันทีว่า “ม่ายเป็นอาไย นายนายตนได้ นายนายแข็งแยง (ไม่เป็นอะไร นายนายทนได้ นายนายแข็งแรง)” ก่อนตัวเองจะยกแขนแล้วเบ่
หญิงสาวจึงผายมือไปยังโซฟาที่อยู่มุมมืดมุมหนึ่งซึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลสักเท่าไร “งั้นคุณก็รออยู่ตรงนั้นก่อนนะคะ เดี๋ยวถ้าคิวบอสว่างดิฉันจะบอกเขาให้”สิ้นเสียงดังกล่าวไอดินจึงพยักหน้าลง แล้วเหลียวหน้าหันไปมองโซฟาที่ตั้งอยู่ไม่ไกล ก่อนจะชักสายตาคืนกลับมา พร้อมกับก้มศีรษะลงเล็กน้อยแล้วพูดออกไปว่า “ขอบคุณครับ
เนื่องจากกลุ่มคนที่จ้องจะทำร้ายครอบครัวของเขาให้พังมีกำลังและเงินทองอยู่มาก เขาที่เป็นแค่เด็กตัวเล็กๆ คนหนึ่ง จะต่อกรกับคนเหล่านี้ได้อย่างไรคิดมาถึงตรงนี้เจ้านายก็ได้แต่นั่งกินข้าวเงียบๆ จนหมดชาม โดยที่ยังคงลอบมองดูไอดินโดยที่ไม่ยอมละสายตาไปทางใดหลังจากที่เจ้านายกินข้าวจนหมด ไอดินก็พาเจ้านายไปอาบน
บทที่10เจ้านายกับพี่สาวที่นิสัยไม่ดีสองวันผ่านไป...หลังจากที่ศศินและดีแลนเดินทางมาเยี่ยมไอดินและเจ้านายผู้เป็นบุตรชายถึงที่บ้าน เวลาก็ล่วงเลยพ้นผ่านมาแล้วถึงสองวันแต่ถึงกระนั้นไอดินก็ยังเอาแต่นั่งคิดไม่ตกอยู่ดี แม้หลายวันมานี้จะไม่เกิดเรื่องอะไรขึ้นก็ตามที แต่ลางสังหรณ์บางอย่างก็ยังคงร้องเตือนเ




![องศาเดือดเชือดหัวใจ [End]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


![เฝ้า(รอ)รัก [Mpreg]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)