Masuk“เอ่อใช่!”ผมตอบเธอไปพลางดึงข้อมือของเธอให้หยุดออกไปจากคอผม เพราะไม่แน่ว่าเธออาจจะบีบคอผมจนกระดูกคอผมแตกหักและตายก็เป็นได้
“ไปชอบมันตรงไหน?”เธอเอ่ยถามผมและค่อยๆคลายมือของเธอที่บีบคอผมออกอย่างทีละน้อยๆ ผมก็มองหน้าเธอที่ตอนนี้สายตาของเธอที่มองหน้าผมมันต่างไปจากเดิม “นายไม่ชอบผู้หญิงเหรอ?”เธอเอ่ยถามผมพลางสะบัดผมยาวๆของเธอไปข้างหลังอย่างเซ็กซี่ ผมก็มองเธอพลางทำตาปริบๆอะไรของเธอว่ะเเม่ง อารมณ์ผู้หญิงนี้มันเปลี่ยนไวจริงๆ “ไม่อ่ะ”ผมแกล้งตอบเธอไปด้วยนำ้เสียงเรียบนิ่ง อยากจะดูว่าเธอจะทำยังไงต่อ เด็กน้อยอย่างเธอจะมาทันเสือที่ผ่านสนามรบอย่างผมมามากได้อย่างงั้นเหรอ? “ไม่ชอบนมเหรอ?”เธอเอ่ยถามผมด้วยสายตาเร้าร้อน ใบหน้าของผมค่อยๆร้อนผ่าวขึ้นมาใจของผมเต้นรัวเร็วขึ้นมาเมื่อมือน้อยๆของเธอค่อยๆยื่นมือไปปลดปมผ้าขนหนูของเธอ ผมจ้องมองการกระทำของเธออย่างไม่วางตา อีหนูนี้กำลังยั่วผมอย่างนั่นเหรอ “อื้อ”เธอครวญครางขึ้นเมื่อมือเล็กๆของเธออีกข้างยื่นมาลูบโครงหน้าของผม “นายเป็นคนแรกเลยน่ะ ที่ฉันรู้สึกชอบและมองนายว่าหล่อ”เธอพูดบอกผมและค่อยๆยื่นหน้าของเธอลงมาหาผม นำ้เสียงกระเส่าของเธอกำลังจะทำให้ผมใจแตก เด็กเว้ยเด็ก ปล่อยให้เด็กมันเรียนให้จบ “เธอคิดจะทำอะไร?”ผมเอ่ยถามเธอไป เธอก็แสยะยิ้มให้ผมอย่างเยือกเย็น ผู้หญิงคนนี้น่ากลัวจริงๆ “ทำให้นายเปลี่ยนใจจากตุ๊ดมาชอบฉัน”เธอกระซิบด้วยนำ้เสียงแหบพร่าที่ข้างหูผม ทำให้ผมขนลุกซู่ไปทั้งตัว เอาแล้วไงครับ เห็นหน้าจริงผมไม่พอ ยังจะมาจับผมทำผัวอีก ชะนีสมัยนี้ร้ายจริงๆ อพาร์ตเมนต์SA ไต้ฝุ่น ตรีชฏา... “ฟอดดด”ฉันกดปลายจมูกลงไปบนซอกคอขาวๆของผู้ชายคนที่ฉันนอนทาบทับร่างของเขาอยู่ คนอะไรแข็งแน่นไปทุกสัดส่วน น่ากิ๊นน่ากินอร๊าย “อื้อ ยัยบ้าออกไปจากตัวของฉัน!!”เขาโวยวายพลางดันไหล่อของฉันให้ลุกออกไปจากตัวเขา แต่มีเหรอที่ฉันจะยอม คำตอบคือไม่ค่ะ!!!ชีวิตของฉันที่ผ่านมา ฉันไม่เคยเจอผู้ชายคนไหนที่ถูกชะตาตรงสเปคเท่าคนนี้มาก่อนเลย เพราฉะนั้นถ้าเราชอบหรือถูกตาต้องใจกับใคร ก็ควจจะรุกให้เต็มที่อย่าไปอาย ด้านได้ อายอดนะจ๊ะ “อื้อ อย่าดันสิคะสุดหล่อ ทำไมนายหล่ออย่างนี้ล่ะ ริมฝีปากสีชมพูระเรื่อน่าจูจู๊ฟ”ฉันพูดบอกเขาพลางยื่นมือไปลูบไล้ริมฝีปากของเขาและทำท่าปากจู๋ลงไปหาเขาแต่ก็ติดแขนของเขานี้แหละที่พยายามดันร่างของฉันให้ลุกออกไปจากตัวเขา แขนของฉันก็จับไหล่ของเขาไว้เป็นที่ยึด “อี๋ๆๆๆฉันไม่ชอบผู้หญิง รังเกียจ ลุกไปจากตัวฉันเลย!!!”เขาทำหน้าสะอิดสะเอียนใส่ฉันสายตาคู่สวยสีนำ้ตาลของเขากำลังจะหลอมหัวใจของฉันให้ละลาย งื้อตาสวย “ไม่ลุก!!!”ฉันตะโกนใส่หน้าเขา ทำไมมันต้องขัดขืนว่ะ ทำไมฉันออกจะสวย หุ่นก็ดี แถมรวยขนาดนี้วันๆมีแต่ผู้ชายวิ่งเข้าหาฉัน แต่อีตาบ้านี้มันกลับพลัดไสไล่ส่งฉันให้ออกไป กรี๊ด ฉันอยากจะบ้าตาย “นายชอบอีตุ๊ดเหรอ?”ฉันเอ่ยถามเขาไปด้วยนำ้เสียงสงสัยเขาก็มองหน้าฉัน ทำให้เราสบตากันโดยบังเอิญ ยิ่งมองก็ยิ่งหล่อ ยิ่งอยู่ใกล้ใจก็เต้นแรง หน้าแดงทุกทีใช่เธอเหรอนี่ที่คอยตลอดมา อร๊าย “ไม่ได้ชอบ”เขาตอบฉันมาด้วยน้ำเสียงเหนื่อยๆหน้าตาของเขาบ่งบอกว่าเขากำลังเบื่อฉัน “ไม่ได้ชอบ?”ฉันก็เอ่ยทวนคำตอบของเขาไป อ้าวถ้าเขาไม่ชอบตุ๊ดแล้วเขาจะมาที่นี้ทำไม “ใช่ไม่ได้ชอบ แต่ตุ๊ดที่เธอพูดถึงคือเมียฉัน จบป่ะ!”เขาตอบฉันมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง แววตาของเขาก็บ่งบอกว่าในสายตาของเขาไม่มีฉันอยู่ในนั้นเลย รักครั้งแรกหัวใจก็แตกสลาย เร็วเกินไปไหมกับความเจ็บซำ้ รักเธอคนแรกแต่ฟ้า ไม่ยุติธรรม เพราะอีตุ๊ดเลย อีตุ๊ดคนเดียว!!! พรึบ “ไปแต่วตัวได้แหละ ฉันจะไปส่ง!”เขาจับร่างฉันดันออกมาจากร่างของเขาได้สำเร็จเพราะฉันกำลังเจ็บจี๊ดๆที่หน้าอกข้างซ้ายเลยทำให้เผลอปล่อยมือจากไหล่ของเขา ทำไมผู้หญิงอย่างไต้ฝุ่น ผู้หญิงที่ทั้งสวยทั้งรวยต้องมาแพ้ให้กับอีตุ๊ดบ้านนอกนั้นด้วย!! “อืม”ฉันเงยหน้าขึ้นไปมองร่างสูงที่มีเรือนร่างที่เพอร์เฟคทั้งสีผิวสีขาวและมัดกล้ามหน้าท้องที่แข็งแรงและเป็นมัดๆของเขาอย่างคนที่ออกกำลังกายทุกวัน ฉันละสายตาจากเรือนร่างของเขาไม่ได้จริงๆ “เช็ดน้ำลายด้วย เป็นผู้หญิงทำไมทำตัวซกมก”เขาบอกฉันพลางทำสีหน้ารังเกียจฉันและเขาก็เดินบ่นเดินหายไปหลังตู้เสื้อผ้า ฉันก็รีบยกมือขึ้นมาเช็ดปากของฉัน“ใช่ค่ะ ชอบผู้ชาย”ฉันตอบเขาไปตามความจริง คำใบ้บ้าๆของพี่รหัสฉันเองแหละ(งั้นโอเครตามนั้นห้างSร้านอาหารDที่เหลือไปหาเองว่าคนไหน)พี่พายุบอกฉัน“ค่ะ ขอบคุณค่ะ”ฉันพูดเสร็จก็ตัดสายพี่พายุทิ้งและนอนต่อเพราะนี้มันเพิ่งจะสิบเอ็ดโมงเช้าเหลือเวลาอีกตั้งสองชั่วโมงแหนะห้าง S ร้านอาหารD“คนไหนว่ะเนี่ย ผู้ชายหรือผู้หญิงลืมถามพี่พายุ”ฉันพูดบ่นขึ้นและค่อยๆไล่สายตามองผู้คนในร้านที่มีทั้งผู้หญิงผู้ชาย เด็กนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายทั้งผู้ชายและผู้หญิงนั่งอยู่เต็มร้านไปหมด และที่ทีสะดุดตาฉันก็คงจะมีแต่ผู้ชายที่นั่งคุยกับพี่ไดมอนด์อยู่นั้นแหละ วันนี้ฉันใส่กางเกงขาสั้นและเสื้อสายเดี่ยวคลุมตัวเสื้อแขนยาวตัวสีเขียนอ่อนสวมหมวกสีขาวและตามด้วยแว่นกันแดดสีดำ“มาอยู่ที่นี้ได้ยังไงว่ะ?”ฉันพูดขึ้นเมื่อพี่ไดมอนด์เงยหน้ามาสบเข้ากับฉัน เขายิ้มหวานให้ฉันและกวักมือเรียกฉันให้เดินเข้าไปหาเขา ฉันจึงต้องจำใจเดินเข้าไปหาเขา“พี่สาวน่ารักจังเลยนะครับ^_^”เสียงนุ่มทุ้มเอ่ยขึ้นเมื่อฉันเดินผ่านโต๊ะของกลุ่มเด็กนักเรียนมอปลายสามคนที่สวมชุดเครื่องแบบกางเกงนักเรียนสีนำ้เงินสามคนโรงเรียนนี้ค่าเทอมแพงอยู่เหมือนกันน่ะ“ย่ะ ฉันรู้
“มันเป็นใครว่ะ เดินเข้าออกห้องคนอื่นเหมือนบ้านตัวเองเลย!”ฉันพูดขึ้นและค่อยๆย่องๆเดินไปยังห้องอาบนำ้เพื่อจะดูว่าเงานั้นเป็นของใคร เพราะฉันปิดไฟในห้องทุกดวงเลยไม่สามารถมองเห็นหน้าตาของเงาปริศนานั้นได้แต่มันไม่ใช่ผีแน่นอน“มันเป็นคน เพราะว่าถ้าเป็นผีมันจะเปิดประตูทำไม มันต้องเดินผ่านประตูไปเลย หึๆๆ ฉลาดจริงๆไต้ฝุ่นเอ้ย^_^”ฉันพูดขึ้นและยกแขนขึ้นมากอดอกและยิ้มอย่างภาคภูมิใจ ดีน่ะที่ฉันกินยาแก้ปวดท้องไปแล้วน่ะเลยไม่ค่อยปวดเท่าไหร่“เห้ย!ผู้ชาย!”ฉันพูดขึ้นเมื่อแอบมองทะลุไปยังห้องอาบนำ้ที่เป็นประตูกระจกใสที่ตอนนี้มีไอนำ้เกาะตู้กระจกอยู่บางแต่ก็สามารถมองเห็นว่าร่างของคนที่อยู่ในห้องอาบนำ้นั้นเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย“ใครว่ะ พี่พายุเหรอ?”ฉันยังคงพูดกับตัวเอง แต่พี่พายุเพิ่งจะบินไปเมื่อเช้านี้เองน่ะ เพราะฉะนั้นไม่ใช่พี่พายุแน่นอน! ฉันทิ้งตัวลงนั่งบนที่นั่งหน้าห้องอาบนำ้เพื่อรอให้ร่างนั้นออกมาจากห้องอาบนำ้ พอร่างนั้นเดินออกมาปุป ฉันก็จะยกไม้เบสบอลฟาดหัวมันไปเลย หึๆๆ“เล่นกับใครไม่เล่น มาเล่นกับคนอย่างไต้ฝุ่น^_^”ฉันพูดขึ้นและแสยะยิ้มอย่างชั่วร้าย ไม่ว่ามันจะเป็นใคร ถ้าล้วงคอหูเห่าขนาดนี้ อย่าคิดว่ามั
“โอ้ยยย”ฉันร้องขึ้นเมื่อขยับตัวลุกขึ้นนั่งเพื่อจะลุกออกจากที่นอน เอื้อมมือไปหยิบกระเป๋าตังค์กับคีย์การ์ดแต่ฉันก็ต้องแปลกใจเมื่อคีย์มันถูกวางไว้ข้างกระเป๋าตังค์ของฉันสองใบ ฉันจำได้ว่าฉันทำมันหายที่ไหนไม่รู้หนึ่งใบแต่เมื่อสองสามวันก่อนมากลับปรากฎอยู่ที่ห้องของฉันครบทั้งสองใบเลย“อื้อออออ”ฉันกัดฟันและค่อยๆก้าวขาเดินเรื่อยๆไปตามห้องต่างๆที่อยู่ในคอนโดของฉัน จนไปถึงหน้าประตูห้อง ฉันก็สวมรองเท้าหูคีบและเปิดประตูออกไปยังทางเดินมุ่งหน้าไปยังลิฟท์ที่อยู่เบื้องหน้าฉัน คุณพ่อกับคุณแม่และพี่พายุไปดูงานที่ต่างประเทศ เลยไม่สามารถมีใครมาดูแลฉันได้เลยสักคน หนูผิงฉันก็เกรงใจเธอไม่ค่อยกล้าขอร้องให้เธอมาดูแลฉัน“สวัสดีครับ^_^”พี่ยามหน้าซุปเปอร์มาร์เก็ตเอ่ยทักทายฉันพร้อมกับทำท่าตะเบ๊ะฉันก็ยิ้มให้เขา“สวัสดีค่ะพี่ยาม^_^”ฉันเอ่ยทักทายเขากลับ ฉันกับเขาค่อนข้างสนิทกันน่ะ เพราะเขาจะขึ้นไปประจำที่ชั้นของฉันบ้างเป็นบางทีเป็นคนส่งดอกไม้จากหนุ่มๆให้ฉัน“กลับมาตอนไหนเหรอครับ ผมไม่ยักจะเห็น”พี่ยามเอ่ยถามฉันในขณะที่ฉันกำลังจะเดินผ่านเขาเข้าไปในซุปเปอร์มาร์เก็ต ฉันก็หันไปมองหน้าเขาอย่างนึกแปลกใจ เขาพูดถึงอะไรฉันไม่เข
00:00น.ไค พิธิวัชร์...“ฉันมาทำอะไรที่นี้?”ผมเอ่ยถามตัวเองไปและมองไปยังร่างบางที่กำลังนอนหลับไหลอยู่บนที่นอนสีหวานของเธอใบหน้าหวานกำลังหลับปุ๋ยเหมือนเด็กๆผิดกับผมที่เนื้อตัวเปียกโชกไปหมดเพราะฝนข้างนอกตกหนักมาก กว่าผมจะเข้ามาที่นี้ได้ไม่ใช่เรื่องง่ายจริงๆ แต่ยัยนี้เซอะซะมีคีย์การ์ดเข้าห้องสองใบแต่ยันนี้ดั้นไปทำตกไว้ที่ห้องของผมอันหนึ่งซึ่งผมกะว่าจะเอามาคืนเธอแค่นั้นเองน่ะ จริงๆน่ะ ผมพูดจริงๆ“ขอใช้ห้องนำ้หน่อย”ผมพูดขออนุญาตเจ้าของห้องที่กำลังนอนหลับอยู่ในท่าที่อุบาทมาก ต้องขอให้คำว่าอุบาทจริงๆ เป็นผู้หญิงแท้ๆแต่นอนก้นเปิดโชว์อยู่นั้นแหละ ที่จริงเธอสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวยาวน่ะแต่ดูเหมือนเธอจะใส่เพียงแพนตี้สีขาวตัวเดียวและเธอกำลังนอนควำ้หน้าอยู่ก้นงอนโด่งขึ้นขาทั้งสองข้างอ้าออกจากกัน เนี่ยเห็นไหมผมบอกแล้วว่ะอุบาท!พรึบผมเดินเข้ามาในห้องนำ้แลเริ่มถอดเสื้อผ้าเพื่อจะอาบนำ้เพราะเสื้อผ้าของผมเปียกโชกไปหมดซ่าาาาาาาาาา“ทำไมใจต้องเต้นแรงเวลาอยู่ใกล้เธอ?”ผมหลับตาลงพร้อมกับยกมือขึ้นมากุมหน้าอกข้างซ้ายของตัวเอง“ทำไมต้องคอยอยากรู้อยากเห็นว่าวันๆหนึ่งเธอคนนี้ทำอะไร?”“ทำไมใจต้องวูบๆวาบๆหวิวๆเวลาท
“น้องฝุ่นมายังไงครับ?”พี่ไดมอนด์เอ่ยถามฉันในขณะที่เราสองคนกินข้าวกันเสร็จแล้ว“ขับรถมา”ฉันตอบเขาไปตามความจริง พี่ไดมอนด์ก็ยิ้มขำกับท่าทางของฉัน“ขำอะไรคะ?”ฉันเอ่ยถามเขาไป เขาก็ยิ้มหวานให้ฉัน“ขำคนสวยครับ”เขาตอบฉันมา ฉันก็ยิ้มหวานส่งไปให้เขาทีหนึ่ง “ขอบคุณนะคะที่ชมว่าสวย”“ครับ ก็จริงหนิครับยิ่งโตยิ่งสวย^-^”“แหวะ!”เสียงของบุคคลที่สามทำเสียงขึ้น“เป็นอะไรว่ะ?!!”พี่ไดมอนด์หันไปมองหน้าพนักงานเด็กเข็นรถเข็นอย่างเอาเรื่อง ฉันจึงหันไปมองตามเขาก็พบว่าเด็กที่เข็นรถเข็นมันหน้าตาคุ้นๆ“ป่าวครับ”เสียงพนักงานตอบกลับมา ฉันก็เลิกสนใจเขาและหันมามองหน้าพี่ไดมอนด์ต่อ เขามีอายุมากกว่าฉันหกปี เขามีความเป็นใหญ่สูงและมีความเป็นผู้นำตรงนี้ก็เป็นเสน่ห์ของเขาอีกแบบหนึ่ง ผู้ชายที่ขยันทำงานและประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุยังน้อย“แล้วมึงทำเสียงอ้วกทำไม มึงเลี่ยนอะไรหนักหนา!!!”พี่ไดมอนด์ลุกขึ้นยืนและชี้หน้าว่าพนักงานของร้านอาหารแห่งนี้ ฉันที่ไม่ชอบเห็นคนอื่นถูกรังแก“พี่ไดมอนด์คะ ฝุ่นขอตัวกลับก่อนนะคะ มหาลัยใกล้จะเปิดแล้วฝุ่นต้องไปเตรียมตัว”ฉันลุกขึ้นยืนและเอ่ยบอกพี่ไดมอนด์ไป เขาก็เลิกสนใจพนักงานคนนั้นและหันมาให้
คอนโดA10:30น.ไต้ฝุ่น ตรีชฏา...“ฮัลโหล”ฉันกดรับสายและพูดตอบปลายสายไปทันที(อยู่ไหน?ทำอะไรอยู่?กินข้าวรึยัง?)เสียงดัดเล็กแหลมเอ่ยถามฉันกลับมาแทบจะทันทีหลังจากที่ฉันพูดเสียงกรอกใส่ปลายสายไป“อยู่คอนโดกำลังจะออกไปกินข้าวนี้แหละ มีอะไร?”ฉันพูดด้วยนำ้เสียงเร่งรีบ เพราะตอนนี้ฉันรีบจริงๆนั้นแหละ ฉันสวมรองเท้าส้นสูงและรีบเปิดประตูคอนโดออกมาเพื่อจะออกไปข้างนอกวันนี้ฉันมีนัดทานข้าวกับพี่ไดมอนด์ว่าที่คู่หมั้นของฉันเอง(ป๊าวว ก็แค่ถามดู)“อ๋อเหรอจ๊ะ ถ้าไม่มีอะไรแค่นี้น่ะ!!”ฉันพูดรัวเร็วมันจะโทรมากวนประสาทฉันทำไมตอนนี้ คนยิ่งรีบๆอยู่พลานให้อารมณ์เสียอยู่ได้(ย่ะ รีบร้อนแบบนี้ สงสัยจะออกไปกินข้าวกับผู้ชาย)เสียงดัดจริตเล็กแหลมเอ่ยออกมาด้วยนำ้เสียงกระแหนะกระแหนฉัน“ใช่ จะออกไปหาผู้ใหม่เบื่อของเดิมๆ!!!”ฉันพูดด้วยอารมณ์หงุดหงิดและตะคอกใส่ปลายสายไปจนปลายสายเงียบเสียงไปสักพัก“แค่นี้แหละ รำคาญ!!!”ฉันพูดเสร็จและกดตัดสายทิ้งทันที และเดินกระทืบเท้าไปยังโรงจอดรถชั้นของฉันและบึ้งรถออกไปยังสถานที่นัดหมายของเราสองคนทันที ความจริงฉันขอนัดกับพี่ไดมอนด์นอกรอบเองแหละ เพราะคุณพ่อของฉันท่านบังคับให้ฉันหมั้นกับพี่ได
“เอ่อเชี้ย บอกให้ไปเปลี่ยนเสื้อผ้า แม่งพี่แกไปนานสัสๆ!!”เสียงโคเอ่ยเห็นด้วยกับคิง เพราะพวกเขาได้รับมอบหมายงานให้มาตรวจหาความผิดปกติของผับที่นี้ว่ามีการพนันสิ่งผิดกฎหมายและยาเสพติดด้วยเหรอไหม แต่สมาชิกของพวกเขาได้หายไปคนหนึ่ง ซึ่งนั่นก็คือไค หนุ่มน้อยหน้าหวานที่รับอาสาเป็นคนไปล่อพวกลูกค้าระดับวีไอพี
ผับSSKไต้ฝุ่น ตรีชฏา“อื้อ สัมผัสฉันหน่อยได้ไหมคะ?”ฉันหันหลังไปเอ่ยบอกเจ้าของฝามืออบอุ่นที่ยืนโอบเอวคอดของฉันอยู่“อืม”เสียงทุ้มนุ่มตอบฉันกลับมา ฉันจึงค่อยๆเงยหน้าขึ้นไปมองหน้าของเขา ไม่รู้ว่าสายตาของฉันพร่ามัวหรือใจของฉันมันเรียกร้องหาไค ผู้ชายหน้าหล่อคนนั้น ทำให้ฉันมองเห็นผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าของ
“คุณแม่ครับ!!!!”ทันทีที่ผมกดเปิดสวิตซ์ไฟก็พบร่างที่เปียกชุ่มไปด้วยเลือดของคนหลายคนและกลิ่นที่เหม็นอย่างรุนแรงจนผมต้องกลั่นหายใจ และผมไม่รอช้ารีบวิ่งเข้าไปหาร่างของคุณแม่ที่นอนอยู่ในท่าควำ่หน้าลงมือทั้งสองข้างตะเกียกตะกายจนเล็บของท่านมีแต่รอยเลือดดวงตาของท่านเบิกโตราวกับคนที่ทรมาน“ฮืฮๆๆๆคุณแม่ครับ
แนะนำตัวละครพระเอกไค พิธิวัชร์ ตันตินิเวชกุล อายุ29ปีชายหนุ่มผู้ลึกลับ เขาโตมาในครอบครัวที่อบอุ่นและเพียบพร้อมไปหมดทุกๆอย่างเเต่เขาไม่ชอบ เขามีโลกส่วนตัวสูงไม่สุงสิงกับใครเขาเป็นบุคคลที่ถูกลบตัวตนออกไปจากทะเบียนราษฎร์เขาเป็นใคร เขาทำงานอะไร และเขามีใจเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย?นี้เป็นคำถามที่ไม่ม







