LOGINShare
บทที่ 65 คำวิงวอนสุดท้ายของราชินีต้องสาป
Last Updated:
2026-01-10 17:45:45ลมทะเลทรายพัดผ่าน วิหารทั้งหลังสั่นสะเทือน ผนังหินสั่นสะท้อนรับกับคำสาปราวเสียงหัวใจของโลกกำลังเต้น อักขระโบราณบนแท่นศักดิ์สิทธิ์เรืองแสงขึ้นอีกครั้ง แล้วค่อย ๆ จางหาย
จากนั้น... ทุกสิ่งพลันนิ่งงัน…
แสงคบเพลิงดับลงพร้อมกันทีละดวง เหลือเพียงเสียงลมพัดอ้อยอิ่ง และเงาแห่งจันทร์ที่เลือนราง หมอกสีทองลอยหนาทึบทั่วห้องบูชา กลืนสรรพสิ่งให้เหลือเพียงเงาและความเงียบ
มีเพียงน้ำตาของผู้สูญเสีย... หยดลงบนพื้นหินเย็น เสียงนั้นดังเบาราวเสียงสะท้อนจากอีกโลก ภาพทั้งหมดค่อย ๆ หายไป ราวกับความฝันที่กำลังถูกดูดออกจากห้วงแห่งความจริง..
แสงสีทองวาบสุดท้ายเหนือวิหารดับวูบลง เหลือเพียงหมอกบาง ๆ ลอยคลอรอบร่างของฟาโรห์ผู้หลับใหล แต่สำหรับ “เธอ” ภาพทั้งหมดกลับไม่หายไป
หญิงสาวอยู่กลางห้วงแห่งเวลา โลกที่ไร้ฟ้า ไร้แผ่นดิน มีเพียงทะเลหมอกและแสงสีทองที่ลอยอยู่รอบตัว
หมอกทองรอบตัวเริ่มหมุนวน ราวเวลาทั้งจักรวาลกำลังเปลี่ยนทิศทาง และจากห้วงเวลานั้นเอง... เสียงของโอไซริสค่อย ๆ ดังขึ้นจากความมืด
“บุตรีแห่งเรา... เจ้ายังไม่ถึงเวลาสิ้
Latest chapter
เพลิงสวาททาสรักฟาโรห์ บทที่ 66 แสงแรกหลังความตาย
เสียงเครื่องวัดชีพจร “บี๊บ... บี๊บ... บี๊บ...” ยังคงดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ แสงสีขาวนวลลอดผ่านผ้าม่านบาง มาสัมผัสที่ปลายผมของหญิงสาวค่อย ๆ ลืมตาขึ้นช้า ๆ กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อและกลิ่นยาหอมอ่อน ๆ แสบจมูกผิวเย็นเฉียบของเตียงใต้ร่างทำให้เธอรู้สึกเหมือนยังอยู่ในฝันเธอหายใจแรง พยายามขยับตัว แต่กล้ามเนื้อกลับอ่อนแรงราวกับเพิ่งเดินทางข้ามผ่านเวลาและความตายดวงตาหญิงสาวกวาดมองไปรอบห้องสีขาวสะอาด ไม่มีวิหาร ไม่มีคบเพลิง ไม่มีเขา มีเพียงแจกันดอกบัวสีชมพูหนึ่งดอกตั้งอยู่ข้างเตียง กลีบบัวนั้นชื้นราวเพิ่งถูกน้ำค้างแตะ เหมือนมันเพิ่งมาจากอีกโลกมือของเธอขยับช้า ๆ แตะที่ข้อมือซ้ายนั่นเองที่เธอรู้ว่า กำไลงูทองคำ ยังคงอยู่มันรัดแน่นบนผิวเธอเย็นเยียบราวโลหะมีชีวิต เธอลองดึงออก... แต่มันไม่ขยับแม้แต่น้อยปลายนิ้วสัมผัสลวดลายงู ที่สลักอย่างประณีตในแวบนั้น เธอได้ยินเสียงกระซิบ... เสียงของเขา“หัวใจข้ายังอยู่... ที่อกเจ้าเสมอ”น้ำตาอุ่น ๆ ไหลอาบแก้มโดยไม่รู้ตัวเสียงประตูเปิดเบา ๆ ขัดจังหวะความเงียบ ศาสตราจารย์ โรเบิร์ต ฮอว์ธอร์น ชายวัยหกสิบกว่าใ
เพลิงสวาททาสรักฟาโรห์ บทที่ 65 คำวิงวอนสุดท้ายของราชินีต้องสาป
ลมทะเลทรายพัดผ่าน วิหารทั้งหลังสั่นสะเทือน ผนังหินสั่นสะท้อนรับกับคำสาปราวเสียงหัวใจของโลกกำลังเต้น อักขระโบราณบนแท่นศักดิ์สิทธิ์เรืองแสงขึ้นอีกครั้ง แล้วค่อย ๆ จางหายจากนั้น... ทุกสิ่งพลันนิ่งงัน…แสงคบเพลิงดับลงพร้อมกันทีละดวง เหลือเพียงเสียงลมพัดอ้อยอิ่ง และเงาแห่งจันทร์ที่เลือนราง หมอกสีทองลอยหนาทึบทั่วห้องบูชา กลืนสรรพสิ่งให้เหลือเพียงเงาและความเงียบมีเพียงน้ำตาของผู้สูญเสีย... หยดลงบนพื้นหินเย็น เสียงนั้นดังเบาราวเสียงสะท้อนจากอีกโลก ภาพทั้งหมดค่อย ๆ หายไป ราวกับความฝันที่กำลังถูกดูดออกจากห้วงแห่งความจริง..แสงสีทองวาบสุดท้ายเหนือวิหารดับวูบลง เหลือเพียงหมอกบาง ๆ ลอยคลอรอบร่างของฟาโรห์ผู้หลับใหล แต่สำหรับ “เธอ” ภาพทั้งหมดกลับไม่หายไปหญิงสาวอยู่กลางห้วงแห่งเวลา โลกที่ไร้ฟ้า ไร้แผ่นดิน มีเพียงทะเลหมอกและแสงสีทองที่ลอยอยู่รอบตัวหมอกทองรอบตัวเริ่มหมุนวน ราวเวลาทั้งจักรวาลกำลังเปลี่ยนทิศทาง และจากห้วงเวลานั้นเอง... เสียงของโอไซริสค่อย ๆ ดังขึ้นจากความมืด“บุตรีแห่งเรา... เจ้ายังไม่ถึงเวลาสิ้
เพลิงสวาททาสรักฟาโรห์ บทที่ 64 เมื่อเจ้าสูญสิ้นความทรงจำแห่งรัก
ราเมเซสยกมือขึ้นสูง เสียงเขาแผดก้องเหมือนสั่งฟ้า“ข้าคือผู้สืบเชื้อสายแห่งอาเมนราผู้เป็นเลือดของเทพเจ้าแห่งดวงอาทิตย์บัดนี้ข้าขอเรียกขานวิญญาณที่หลับใหลให้ตื่นขึ้นในนามของโอไซริสผู้เป็นสวามีแห่งชีวิตหลังความตาย!”เสียงประสานจากเหล่านักพรตดังขึ้นพร้อมกัน เป็นภาษาที่ไม่มีมนุษย์ใดในโลกปัจจุบันเข้าใจเฮกา เอน อังค์! เจ็ด เอน โอไซริสเซเน็บ เอน มุต! ซาอา เอน เค็ทอักขระโบราณเริ่มลุกไหม้บนพื้นหิน แต่แทนที่จะเผา พวกมันเรืองสว่างกลายเป็นลำแสงทองเขียว ลากเส้นเป็นสัญลักษณ์รูปดวงตางู และดอกบัวซ้อนกันเป็นเกลียวราวร่ายมนต์แห่งคำสาปกำแพงหินทั้งสี่เริ่มเคลื่อนไหว ภาพสลักของเทพเจ้ากว่ายี่สิบองค์เริ่มขยับช้า ๆ ดวงตาของรูปสลักเรืองแสงเหมือนมีชีวิต เสียงดนตรีโบราณดังขึ้นจากไหนไม่มีใครรู้ พิณโบราณ เสียงกลอง และเสียงร้องขับขานของหญิงนางสาวราวเสียงเรียกจากวิญญาณใต้พื้นพิภพคบเพลิงทุกดวงดับวูบในเวลาเดียวกัน เหลือเพียงแสงสีทองที่ลุกวาบจากวงอักขระกลางห้อง ห
เพลิงสวาททาสรักฟาโรห์ บทที่ 63 คำสาบานของฟาโรห์ผู้สิ้นรัก
กลิ่นเลือดคาวตลบอบอวล แสงเทียนทุกดวงดับวูบ เหลือเพียงเถ้าธุลีลอยค้างในอากาศ เสียงโกลาหลเริ่มดังจากนอกวิหาร ทหารที่ยืนคุมแนวทางเดินต่างแตกตื่นเมื่อเห็นหมอกดำและเงาวิญญาณพวยพุ่งขึ้นจากพื้นทราย บางคนกรีดร้อง บางคนทิ้งอาวุธหนีเอาตัวรอด เสียงโซ่เหล็กกระทบหินดังระงมทั่วโถง คำว่า “คำสาปคืนชีพ!” แผดก้องเป็นเสียงสุดท้ายก่อนทุกอย่างเงียบงัน เหลือเพียงเสียงลมหายใจแผ่วของคนที่ยังอยู่ประตูหินเปิดออกในจังหวะนั้น ไอเส็ตวิ่งเข้ามาพร้อมคบเพลิง ในมือ แต่ภาพตรงหน้าทำให้นางชะงักในทันที ทุกอย่าง... สายเกินไปแล้วไอเส็ตยืนนิ่ง มองร่างของฟาโรห์ที่แน่นิ่งในอ้อมแขนของอาริสาเลือดสีทองยังคงไหลรินบนพื้นหินที่แห้งกรังด้วยคำสาป หญิงชราคุกเข่าลง น้ำตาไหลอาบแก้ม ก่อนกระซิบเสียงสั่น“นี่คือผลของความรัก... ที่แม้เทพเจ้าก็มิอาจฝืนได้...”อาริสายังไม่พูด ไม่แม้แต่จะหันมองใคร เธอกอดชายผู้ครองแผ่นดินไว้แน่นในอ้อมแขน ราวกับหากปล่อย มือเขาจะหายไปกับลมเลือดสีแดงเข้มรินลงจากอกของพระองค์ช้า ๆ หญิงสาวกรีดร้องเรียกชื่อเขาทั้งน้ำตา“ราเมเซส!! ไม่...
เพลิงสวาททาสรักฟาโรห์ บทที่ 62 เสียงหัวเราะสุดท้ายแห่งความตาย
พื้นหินทั้งวิหารสั่นสะเทือน ควันสีดำทะยานขึ้นจากรอยแตกใต้แท่นบูชา เสียงกรีดร้องนับพันดังก้องจากใต้ผืนทราย เสียงของผู้ถูกสังเวยในอดีตกาลที่ถูกปลุกให้ตื่นอีกครั้ง อาริสากรีดร้องเมื่อเส้นเลือด ที่ ต้นแขนเปลี่ยนเป็นสีดำ ลวดลายอักขระโบราณค่อย ๆ ปรากฏบนผิวเธอ เหมือน “คำสาป” เขียนซ้ำลงบนเนื้ออีกครั้ง“ไม่... ไม่!”ฟาโรห์ราเมเซสโอบร่างหญิงสาวไว้แน่นเสียงของพระองค์แตกพร่า“ข้าไม่ยอมให้มันพรากเจ้าอีกแล้ว!”ทันใดนั้น แสงสีเขียวเข้มปะทุขึ้นจากเพดานสูง อักขระโบราณบนผนังหินสั่นไหว เสียงเสาหินโบราณแตกร้าวดัง ปึง! ปึง! พื้นห้องสั่นสะเทือน เหมือนบางสิ่งกำลังตื่นขึ้นจากเบื้องล่างและแล้ว...เสียงหนึ่งดังขึ้นจากใต้พื้นโลก เสียงเย็นเยียบ ดังก้องราวดินแดนแห่งความตายกำลังเปิดทาง ไม่ใช่เสียงของมนุษย์ แต่เป็นเสียงที่เต็มไปด้วยแรงสาปและอำนาจ“เจ้ากล้าท้าทายข้าอีกแล้วหรือ...บุตรแห่งโอไซริส…”เสียงจากใต้พื้นโลกดังก้องเหมือนเสียงหัวเราะของวิญญาณนับพัน ควันดำค่อย ๆ ไหลออกมาจากรอยแตกใต้
เพลิงสวาททาสรักฟาโรห์ บทที่ 61 เสียงร่ำไห้ของดวงวิญญาณที่ยังรัก
เสียงของพระนางทำให้เงาในวิหารสะเทือน ราวมีสิ่งเหนือมนุษย์รับรู้ถึงความจริงที่ซ่อนอยู่ ฮาเชียร่าชะงัก ดวงตาเบิกกว้างเพียงชั่ววินาที ก่อนจะกลับมาหัวเราะอีกครั้ง พระนางยกกรีฑพิธีขึ้นเหนือหัว แสงจากอักษรดำสะท้อนปลายคมวาววับ เสียงนักพรตสวดดังขึ้นรัวเร็วกว่าเดิมขณะที่ปลายกรีฑกำลังจะตกลงสู่หัวใจของร่างบางเงาดำแห่งความตายก็กระเพื่อมขึ้นรอบแท่นบูชายัญ พร้อมฉีกกระชากวิญญาณหญิงสาวไปสู่ขุมนรกทันใดนั้น ลมเย็นพัดวูบ รุนแรงราวพายุจากยมโลก คบเพลิงทั้งหมดดับพรึ่บ ในชั่วพริบตา ความมืดกลืนกินทุกสิ่งจนเงียบงัน ดั่งหลุมศพและในเงานั้น...เสียงหนึ่งก็ดังก้องขึ้นทั่ววิหาร เสียงทุ้มต่ำ ลึกล้ำ เยียบเย็นดั่งเสียงแห่งคำพิพากษาสะท้อนราวคำสาปจากเทพ อนูบิสเองจนแม้แต่เงาผีที่สิงสู่อยู่...ยังต้องเงียบลงพร้อมกันเสียงทุ้มต่ำ... คุ้นเคย... ทรงพลังเหมือนฟ้าร้องที่ก้องมาจากใต้ผืนทรายทะเลทรายทั้งแผ่น เสียงของเขาไม่ใช่เพียงคำพูด แต่มันคือคำสั่งแห่งโลกเก่า คำสั่งของฟาโรห์ที่แม้ความตายยังไม่อาจพรากความรักของเขาไปได้“อย่าแตะต้องนาง... ฮาเชียร่า”เสียงของราเมเซสดังก้องดุจฟ้าผ่
You may also like
หญิงหม้ายท้ายหมู่บ้าน
ต้นไม้แห้ง19.1K viewsหวนคืนอีกคราสตรีร้ายขอกลับใจ
Tuk Kung45.3K viewsบุตรสาวขาโหดกลับมาหลังตายอนาถ
เหยียนซี144.3K viewsชายาอัปลักษณ์ของท่านอ๋องรูปงาม
จันทร์ส่องแสง42.6K viewsทะลุมิติมาเป็นภรรยาปากร้ายยุค 70
หยางม่งเหยา554 viewsท่านอ๋องข้าไม่อยากเป็นสตรีอันสูงศักดิ์
ฉงเปาช่าย3.1K viewsพระรองแสนดีหาได้ในนิยายจริงหรือ
รอรีวัน1.4K viewsสนมวังเย็นที่แสนรัก
Lovedee1.4K views
