Se connecterPartager
7 – คำท้าจากปีศาจหน้าหล่อ
Date de publication:
2024-11-22 16:44:097 – คำท้าจากปีศาจหน้าหล่อ
ดวงฤทัยเงยศีรษะขึ้นจากผ้าปูโต๊ะที่เธอจ้องมองมาสักพักแล้วเพื่อเรียกความกล้า ส่งน้ำเสียงราบเรียบด้วยตาคมวาววับ ไม่ปิดบังอารม์หงุดหงิดของตนแม้แต่น้อย
“ตอนนี้เรายังชอบกันอยู่”
“พ่อเลี้ยง มันเป็นไปไม่ได้หรอก อย่าทำเป็นพูดเหมือนละครน้ำเน่าเลยค่ะ เจ็ดปี...มันนานมาก คุณเองคงเจอผู้หญิงสวยมาเยอะ ทำไมถึงยังอยากกลับมายุ่งเกี่ยวกับฉันค่ะ”
“เจ็ดปีมันนานน่ะใช่ แต่พอเราเจอกันอีกครั้ง ดวงเองก็รู้สึกใช่ไหม เหมือนกับว่าเราเองยังชอบกันอยู่”
“ไม่! ฉันไม่ได้รู้สึกอย่างนั้น คุณน่ะคิดเอาเองคนเดียว เฮ้อ! เอาล่ะพูดไปก็เปล่าประโยชน์ เอาเป็นว่าไปส่งฉันกลับบ้าน แล้วเราก็ไม่ต้องเจอกันอีก”
เสียงหวานรีบเอ่ยขึ้นอย่างร้อนตัว เหนือหัวพูดจี้ใจดำ ขืนอยู่ใกล้เขานานกว่านี้ นัยน์ตาคมกล้าคงมองเธอออกจนทะลุปรุโปร่ง มือเล็กยกแก้วไวน์ขึ้นดื่มอีกหางตาเห็นคนร่างสูงลุกขึ้นจากโต๊ะแล้ว กำลังเดินอ้อมมาทางเธอ
“งั้นกลับกันเลย”
มือใหญ่ช่วยดึงเก้าอี้ออกเมื่อดวงฤทัยยืนขึ้นอย่างสุภาพบุรุษที่เธอไม่เห็นบ่อยนัก ประคองร่างเธอห่างเล็กน้อยพาออกจากห้องอาหาร
“น้องดวง!!”
ร่างแกร่งสูงใหญ่ชะงักทันทีเมื่อได้ยินเสียงทุ้มของชายคนหนึ่งเรียกด้วยเสียงไม่เบานัก คนร่างเล็กในวงแขนหยุดฝีเท้าเอี้ยวหน้ากลับไปทางด้านหลัง เขาเห็นสีหน้าเธอแสดงอาการว้าวุ่นใจจึงตวัดสายตาไปยังชายคนนั้นอีกครั้งหนึ่ง ส่งตาคมดุให้แต่ดูเหมือนว่าชายคนนั้นไม่ได้มองมาทางเขาแม้แต่น้อย สายตาอ่อนนุ่มหวานเชื่อมจ้องมองเพียงดวงหน้าของแม่เลี้ยงเมืองเหนือ
“พี่กานต์”
“ดวงมาทำอะไรที่นี่ มากับใคร”
แล้วในที่สุดกานต์แก้วจึงมองเห็นเขา ที่ยังส่งสายตาหวงก้างให้ สังเกตเห็นว่าพี่ชายของเพื่อนรักแม่เลี้ยงจะทำหน้าบึ้งชักสีหน้าทันควันเมื่อจำเขาได้
“มากับผมเองครับคุณกานต์ ไม่ได้เจอกันนานมากเลยนะครับ”
เหนือหัวชิงเอ่ยทักทายก่อนแล้วยื่นมือออกไปทำให้ชายร่างเล็กกว่าหน้าจืดตี๋อย่างคนจีนจำใจจับมือทักทายตอบ
“ผมขอตัวก่อน ดึกมากแล้วดวงเองคงเพลียมาก”
น้ำเสียงของเหนือหัวฟังสนิทสนมอย่างคนเหนือกว่า ประโยคเอ่ยตัดบทพลางโอบแผ่นหลังแน่นขึ้นดันร่างเล็กของแม่เลี้ยงลงบันไดโรงแรม ทิ้งให้กานต์แก้วได้แต่ยืนมองตามตาละห้อย
“นี่พ่อเลี้ยง เดินรักษาระยะห่างหน่อยได้ไหม”
คนร่างสูงยังเดินประกบกระทั่งรถมาจอดรับด้านหน้า เขาต้อนเธอขึ้นรถอย่างรวดเร็วจนแม้แต่เธอจะหันมองเอ่ยลาพี่ชายเพื่อนยังทำไม่ได้
“ไม่ต้องเป็นห่วงนายคนนั้นหรอกดวง”
“ฉันจะห่วงใครมันก็เรื่องของฉันนะพ่อเลี้ยง ไม่เกี่ยวกับคุณ”
“อีกไม่นานหรอกเราคงได้เกี่ยวกันแนบแน่นยิ่งกว่า”
“นี่พ่อเลี้ยง! หยุดพูดอะไรแบบนี้ได้ไหม ฟังแล้วเหมือน เหมือน..”
เสียงหวานเอ่ยไม่จบประโยคสะบัดหน้าหนีไปทางหน้าต่างเสียก่อน ปล่อยให้เหนือหัวลอบมองร่างเล็กของเธออีกรอบ โดยเธอไม่ทันได้เห็นสายตาบ่งบอกการเป็นเจ้าของ
แสงไฟถนนสีเหลืองนวลสาดส่องเข้ามาเกิดเงาพาดผ่านลำตัวบอบบางแต่อวบอิ่มจนเขาต้องกัดกรามแน่นรีบหันหน้าหนี
แต่ภาพร่างดวงฤทัยกลับยังตราตรึง จินตนาการในความเฝ้ายาค่ำคืน ร่างอรชรเปลือยเปล่า ผลุดเข้ามาในหัวเป็นระลอกจนยากระงับ กายแกร่งสัมผัสได้ถึงไอร้อนจากทั้งสองร่าง กลิ่นกายสาว เสียงลมหายใจกระชั้น เหนือหัวสบถในใจ ค่ำนี้เขารู้สึกไวต่อสัมผัสเป็นพิเศษ
“คุณจอดแค่หน้าบ้านก็พอ”
เสียงหวานนุ่มรีบเอ่ยบอกเมื่อเห็นรั้วบ้านแต่ไกลราวยี่สิบเมตร บอดี้การ์ดเหลือบมองกระจกหลังเห็นเจ้านายหนุ่มส่งสัญญาณ จึงนำรถจอดหันหน้ารถเตรียมตั้งลำเข้ารั้ว
ดวงฤทัยควานมือหาที่เปิดแต่ติดล็อกอัตโนมัติจึงทำได้แค่หันไปมองคนด้านข้างด้วยตาขุ่นเขียว หางตาเห็นบอดี้การ์ดเดินลงไปกดกริ่งหน้าบ้านแล้ว เพียงไม่นานหลินหลานสาวของแม่อุ๊ยเปิดแอ้มออกเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าแม่เลี้ยงนั่งมาในรถจึงกระวีกระวาดเลื่อนประตูเหล็กทึบหนาเก่า
ครืด!!!
แสงทัดขับเลี้ยวเข้าไปจอดข้างในรั้วลานบ้าน แล้วลงจากรถไปยืนรอข้างนอกทิ้งให้สองหนุ่มสาวนั่งในรถเพียงลำพัง สีหน้าคนร่างเล็กประหวั่นพรั่นพรึงเมื่อไม่สามารถเปิดประตูได้ ส่งเสียงแหลมสูงกึ่งบังคับกึ่งกลัว
“พ่อเลี้ยงปลดล็อคประตูนะ ไม่งั้น..ไม่งั้น ฉันจะตะโกนร้องให้คนช่วย ที่บ้านฉันก็มีคนเหมือนกัน”
คนร่างโตยังยิ้มกว้างพลางเอื้อมมือคว้าเอวคนร่างเล็กดึงมาใกล้ ทุลักทุเลเพราะร่างเล็กดิ้นหนีขลุกขลัก
แควก!
“นี่หยุดนะ ชุดฉันขาดแล้ว ปล่อย!”
“ผมรู้ว่าคุ้มเจ้าจอมอินไม่มีคน มีแค่คนแก่สองคนกับหลานสาวคนนั้น”
มือเล็กยันอกแกร่งไว้เมื่อร่างถูกอุ้มขึ้นวางบนตักและรัดแผ่นหลังเธอจนแน่น ดวงหน้างามฉุนเฉียวแลดูโกรธมากทีเดียว
เหนือหัวแปลกใจเมื่อพบว่าร่างเล็กน้ำหนักเบากว่าที่คิด เพียงยกด้วยลำแขนข้างเดียวพลันตัวลอยจากเบาะมายังตักกว้างได้สบาย ฉวยโอกาสอีกเล็กน้อยด้วยการทาบมือลงบั้นเอวเปลือยใต้ผ้ารัดอกสีแดง
ดวงฤทัยเหยียดกายขึ้นทันที มือร้อนอุ่นจัดวางนิ่งบนเนื้อนิ่มเอวคอด ส่งสายตาดุดันสู้นัยน์ตาสีนิลที่พราวระยับ
“อย่าทำอะไรรุ่มร่ามที่บ้านของฉันนะพ่อเลี้ยง”
“ถ้างั้น ที่อื่นได้ใช่ไหม”
“ไม่ ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น อย่ามาทำเล่นลิ้นนะพ่อเลี้ยง”
“พี่อยากจูบดวง”
เสียงทุ้มต่ำเอ่ยพูดทะลุกลางปล้องตรง ๆ จนแม่เลี้ยงเองตาเบิกกว้างตกตะลึง สายตาของคนร่างโตหลุบลงจดจ้องริมฝีปากสีระเรื่อ เธอได้ยินเสียงกลืนน้ำลายชัดเจน
“ยะ อย่าทำอะไรบ้า ๆ นะ ปล่อยได้แล้ว!!”
“ดวงไม่อยากรู้เหรอว่ามันยังดีอยู่หรือเปล่า จูบของเรายังทำให้เราเหมือนเดิมหรือเปล่า”
น้ำเสียงสั่นพร่าปนกระเส่าดั่งเสียงหลอกล่อของซาตาน แม่เลี้ยงส่ายหน้ามือเล็กกำเสื้อผ้าฝ้ายของพ่อเลี้ยงแน่นขึ้น พยายามเปล่งเสียงปฏิเสธ
“ม่ะ ไม่! ไม่อยากรู้!!”
“ขี้ขลาด”
คำท้าจากปีศาจหน้าหล่อพร้อมเสียงทุ้มเนิบนาบ รอยยิ้มมุมปากส่งให้เหนือหัวยิ่งดูเจ้าเล่ห์
“อะไรนะ นี่พ่อเลี้ยงคิดว่าจูบห่วย ๆ ริมถนนหน้าบ้านสองสามครั้งจะทำให้ฉันไม่ลืมไปตลอดทั้งชีวิตงั้นเหรอ?”
“พิสูจน์สิ”
Dernier chapitre
เพลิงเหนือหัวใจพ่อเลี้ยง บทพิเศษ
บทพิเศษสามเดือน เมื่อเจ็ดปีที่แล้วตุบ ตุบ!ดวงฤทัยสะดุ้งลุกขึ้นนั่งเมื่อได้ยินเสียงก้อนหินปามาโดนผนังห้องนอนด้านหน้าเรือนทรงไทยล้านนาร่างเล็กสะลืมสะลือลงจากเตียงควานมือเพราะความมืด เปิดหน้าต่างห้องนอน ชะโงกหน้าออกไปแต่ยังไม่เห็นใครได้ยินแต่เสียงเรียกทุ้มต่ำแผ่วเบา“ดวง ดวง”ดวงฤทัยขมวดคิ้ว เธอจำได้ว่าเสียงนี้เป็นเสียงของใคร เพราะตั้งแต่วันนั้นที่เขาเดินลับหายไปท่ามกลางผู้คนในงานยี่เป็ง แต่กลับโผล่เข้ามาในชีวิตแทบทุกวันแอ๊ดดด!!ดวงฤทัยพยายามเปิดประตูให้เบาที่สุด ย่องปลายเท้าผ่านชานเรือน โชคดีเธอได้นอนห้องหน้าสุดทำให้ไม่ต้องเดินผ่านห้องนอนของคุณแม่และคุณยาย จากนั้นดวงฤทัยก็พาร่างอันบอบบางลงบันไดบ้านเดินไปยังประตูเล็กข้างรั้ว“มาทำไม มันดึกแล้ว!!”“เอาขนมมาให้”“แขวนไว้นั้นแหล่ะ แล้วก็กลับไปได้แล้ว”“เดี๋ยวก่อนสิ ขอเห็นหน้าก่อนไม่ได้เหรอ”ดวงฤทัยมองซ้ายมองขวา ดูลาดเลาก่อนแอ้มประตูรั้วยื่นมือออกไปเพื่อรับขนม แต่คนร่างสูงกลับจับข้อมือเธอไว้ดึงเธอออกไปนอกรั้วดันไปยังมุมมืดด้านข้างใช้มือยันรั้วไว้“พี่แค่อยากขอดูหน้าน้องดวง หลับไปหรือยัง”“ถ้าหลับจะได้ยินเสียงหรือไง เห็นหน้าก็กลับไปได้แล
เพลิงเหนือหัวใจพ่อเลี้ยง 38 – ดาวเหนือคอยนำทาง จบบริบูรณ์ nc
38 – ดาวเหนือคอยนำทาง จบบริบูรณ์ ncคราวนี้ดวงฤทัยลุกขึ้นนั่งข้างกายของเหนือหัว ก้มมองดวงตาของชายแกร่งที่ปิดสนิทไม่ยอมมองเธอ“คุณนฤเบศร์ฉีกสัญญาไปทิ้งแล้วค่ะ”“แล้วยังไง? แม้ว่าไม่มีสัญญา ดวงจะยอมเล่าเรื่องนี้ให้พี่ฟังไหม ไม่เลย พี่ไม่ได้อยู่ในแผนการ อยู่ในความคิดของดวงด้วยซ้ำ!”“พี่เหนือ!”มือเล็กวางบนแผ่นอกใต้ผ้าห่ม เธอวางไว้ตรงอกข้างซ้ายตรงที่หัวใจของเหนือหัวกำลังเต้นแรง“ที่ดวงไม่บอกพี่ เพราะว่าดวงไม่อยากให้พี่เหนือมองดวงว่าเป็นผู้หญิงเห็นแก่เงิน ทั้งที่ดวงเองก็เป็นอย่างนั้นจริง ๆ ดวงต้องการหลักประกันมั่นคงให้กับตัวเอง ดวงต้องการบ้านคุ้มหัวที่ปกป้องแม่และยายไปตลอดชีวิต แต่ดวงยอมทิ้งทุกอย่างแล้ว ที่ดวงไปบ้านคุณนฤเบศร์วันนั้นก็เพราะว่าดวงต้องการยกเลิกสัญญา ดวงยอมทิ้งทุกอย่าง ไม่เอาบ้าน ไม่เอาอะไรทั้งนั้น ขอแค่ได้อยู่กับพี่เหนือ”“แน่ล่ะ ก็เพราะพี่รวยใช่ไหม”“พี่เหนือ! พี่คิดว่าดวงรักพี่เหนือเพราะเงินเหรอคะ พี่คิดว่าดวง ดวงทิ้งของพวกนั้นเพราะต้องการเงินทองของพี่ใช่ไหม? ไม่เลย ดวงไม่ต้องการอะไรทั้งนั้น ดวงไม่ยอมให้คุณนฤเบศร์หรือเจ้ายิ่งบอกพี่เหนือก็เพราะว่า ถ้าพี่เหนือรู้ พี่เหนือต้อง
เพลิงเหนือหัวใจพ่อเลี้ยง 37 - คนร่างเล็กเขาง้อแล้วนะ
37 - คนร่างเล็กเขาง้อแล้วนะ“หนูดวง”ดวงฤทัยสะดุ้งหันกลับไปยังจันทร์มาลา เธอไม่ได้ยินเสียงเดินของหญิงวัยกลางคนเนื่องจากคิดเรื่องของเหนือหัว“คะ?”“ตั้งโต๊ะเถอะ เย็นมากแล้ว เหนือจะได้ทานยา”“ค่ะ”สองหญิงหนึ่งคนสาวหนึ่งคนแก่กว่า จัดจานใส่ถาดกว้างทยอยยกมากลางลานใกล้ระเบียงแล้ววางบนพื้นบ้านของเหนือหัวยังคงนั่งทานกับพื้นซึ่งในหมู่บ้านแห่งนี้เองก็ยังคงทำแบบนี้ ยกเว้นบางบ้านที่นั่งทานโต๊ะทานอาหารอาหารของไทใหญ่ก็คล้ายกับของทางภาคเหนือจึงทำให้ดวงฤทัยเองทานได้คล่องปาก“แล้วนี่ทำไมเหนือถึงบาดเจ็บมาล่ะลูก”ในที่สุดจันทร์มาลาก็เอ่ยถามอย่างที่ใจของดวงฤทัยเองอยากรู้เช่นกัน เธอเอี้ยวหน้าไปมองพลันสบตาของเหนือหัวที่มองมาทางเธอพอดี จึงรีบหลบก้มมองจานข้าวของตัวเอง ตักข้าวเข้าปากนิ่งเงียบ“ไปตรวจงานอยู่หลายวัน พอใกล้ ๆ วันกลับเจอพวกชนกลุ่มน้อยครับ ปะทะนิดหน่อย แต่ผมก็ไม่เป็นอะไรมาก หมอผ่าเอากระสุนออกไปแล้ว”“แล้วทางนั่นลูกยังจะไปอีกเหรอ”“ก็ต้องไปครับ นั่นมันธุรกิจเรา แต่อาจจะน้อยลง ให้หุ้นส่วนที่เป็นทหารช่วยดูแล”“แล้วเราจะไว้ใจได้ยังไง คนพวกนี้ใช่ย่อย”ดวงฤทัยแม้ว่าจะก้มหน้าทานข้าวแต่หูเธอคอยฟังเสียงท
เพลิงเหนือหัวใจพ่อเลี้ยง 36 - สำหรับเขาต้องมากกว่า ไม่มีน้อยกว่า
36 - สำหรับเขาต้องมากกว่า ไม่มีน้อยกว่าเหนือหัวชะโงกตัวไปยังหลังรถแต่แสงทัดปัดมือของชายหนุ่มไว้ก่อนแล้วคว้ากระเป๋าของเหนือหัวมาไว้เอง“ยังไม่รู้ ไว้หลังสงกรานต์ว่ากันอีกที”แสงทัดเดินนำยกกระเป๋าใบใหญ่ขึ้นไปบนเรือนยกใต้ถุนไม่สูงมากนักแบบไทใหญ่ อากาศในหน้านี้ไม่ร้อนมากนักเพราะอยู่ภูเขา ทำให้มีสายลมพัดมาตลอดเวลาบอดี้การ์ดเดินขึ้นเรือนกำลังเดินตรงไปยังห้องนอนของเหนือหัว พลันเหลือบเห็นร่างเล็กของคน ๆ หนึ่งที่เพื่อนของเขาถวิลหามาตลอด ทำให้เท้าใหญ่หยุดนิ่งตาเบิกกว้างหันกลับไปมองเพื่อนที่กำลังก้าวเท้าขึ้นบันไดเรือนมาพอดี“ไอ้เหนือ!”เหนือหัวเงยหน้าขึ้นมองแสงทัดที่ทำหน้าเหมือนเห็นผี คิ้วเข้มขมวดนิ่งไม่เอ่ยตอบอะไรยังก้าวขึ้นเรือนตามปกติ“มากันแล้ว”เสียงมารดาเอ่ยลอยมาจากชานเรือนแม้ว่าเขายังไม่ทันขึ้นไปชั้นบน จวบจนกระทั่งร่างสูงสาวเท้าไปบนขั้นสุดท้ายก้มศีรษะลงเพื่อให้พ้นชายหลังคาทรงเตี้ยเพื่อมุดเข้าไปในเรือน เมื่อเงยหน้าขึ้นอีกครั้งจึงเห็นแม่เลี้ยงสาวแห่งสินธุเจริญพาณิชยืนซ้อนอยู่ทางด้านหลัง หน้าเข้มกระด้างลงทันที“ไอ้ทัด มึงรอก่อน พาแม่เลี้ยงกลับไปด้วย”“ไอ้เหนือ!!”“เหนือ!!”เสียงแสงทัดและจั
เพลิงเหนือหัวใจพ่อเลี้ยง 35 – รัฐฉาน
35 – รัฐฉานปีใหม่ของชาวรัฐฉานปกติจัดขึ้นในวันขึ้นหนึ่งคำเดือนอ้ายของทุกปี ซึ่งมักจะเป็นช่วงงต้นเดือนธันวาคม ทำให้ในวันปีใหม่สากลของที่นี่เงียบเหงา ไม่ได้จัดงานเหมือนที่อื่นมีเพียงตามสถานที่สำคัญร้านค้าที่ทำสัญลักษณ์ว่าป้ายสวัสดีปีใหม่บางร้านค้าเท่านั้นร่างสูงยืนนิ่งตรงชานเรือนไม้ยกพื้นสูงบนเขาดอยเย่ว[1] ดอยสูงคดเคี้ยวเข้าลำบากถิ่นเดิมของมารดา บ้านทรงธรรมดาแบบไทใหญ่เพียงแต่หลังใหญ่กว่าทุกหลังในหมู่บ้านบอกสถานะทั้งทางสังคมและฐานะเงินทองใบหน้าเข้มไม่ได้พันผ้าโผกหัวนุ่งโสร่งเหมือนกับผู้ชายคนอื่นพื้นถิ่น เขาสวมกางเกงผ้าฝ้ายสีเข้มม่อฮ่อมและเสื้อผ้าฝ้ายสีอ่อนคอจีนผ่ายาวลงมาติดกระดุมทำจากรังผ้าฝ้ายสีเดียวกันจันทร์มาลา มารดาของเหนือหัวเองเฝ้าสังเกตลูกชายมาสักระยะแล้วนับจากกลับมาบ้านในคราวนี้ร่วมสองเดือน แม้ว่าเหนือหัวยังคงพูดคุยด้วยปกติแต่สีหน้าลูกชายดั่งมีเรื่องกลุ้มใจ บางครั้งเธอได้ยินเสียงถอนหายใจออกมาขณะที่เขาเผลอยามอยู่คนเดียวแสงทัดเองเมื่อกลับมายังหมู่บ้านแห่งนี้เขาเองก็กลับบ้าน ไม่ได้มาอยู่ดูแลเหมือนดั่งอยู่เมืองไทย ทำให้จันทร์มาลาไม่รู้ว่าจะหันหน้าไปถามใครดี ได้แต่เฝ้ามองลูกชายคนเ
เพลิงเหนือหัวใจพ่อเลี้ยง 34 – รู้ความจริง
34 – รู้ความจริงร่างเล็กนั่งรอแทบไม่ติดที่นั่งเมื่อนฤเบศร์เดินเข้ามาในห้องรับแขกของบ้าน และพลันยืนขึ้นทันทีอย่างร้อนใจเมื่อเห็นเขา โดยไม่ต้องพูดนฤเบศร์ก็รู้ว่าเธอมาเพื่อสิ่งใดในบ่ายวันนี้“พ่อเลี้ยง”“นั่งก่อนสิ ค่อย ๆ พูด”มือเล็กกุมไว้ขยุกขยิกห้ามตัวเองไม่ได้ ร้อนใจต้องการพูดเรื่องที่ตนเองตัดสินใจโดยเด็ดขาดแล้ว แต่ถูกขัดจังหวะด้วยเด็กรับใช้ในบ้านกำลังนำน้ำดื่มมาต้อนรับเธอนั่งนิ่งรอจนกระทั่งเด็กคนนั้นออกจากห้องไปจึงได้เริ่มเปิดปาก“ดวงตัดสินใจแล้ว”“ผมรู้ว่าที่คุณดวงมาวันนี้ก็คงเลือกมาแล้ว คุณเลือกเหนือหัวใช่ไหม”ดวงฤทัยพยักหน้ารับทันทีไม่รอช้า“ใช่ ดวงตัดสินใจแล้วว่าจะขอละเมิดสัญญาที่ทำไว้ ไม่มีสิ่งใดแทนที่พี่เหนือได้ ดวงไม่ต้องการบ้านหรือฟาร์ม”“ดื่มน้ำก่อนสิ”นฤเบศร์เอ่ยแนะนำเมื่อเสียงของดวงฤทัยทั้งแหบแห้งและฟังเหนื่อยล้า นั่นคงเพราะเธอคงร้องไห้มาทั้งคืน ร่างเล็กหยุดไปชั่งครู่แล้วทำตามที่เขาบอก“ดวงรู้หรือเปล่าว่าในสัญญานอกจากจะสูญเสียทุกอย่างแล้ว ยังต้องชดใช้เงินสินสอดกลับคืนอีกด้วย”ดวงฤทัยหน้าซีดเผือดวางแก้วลงมือสั่นเล็กน้อยพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ“ดวงจำได้ดี และสินสอดที่คุณพ่
เพลิงเหนือหัวใจพ่อเลี้ยง 17 - nc
17 - ncคลิก!!เสียงลูกบิดประตูดังขึ้น ตาที่แต่เดิมกลมโตรีบหลับตาปี๋นอนนิ่ง แว่วเสียงฝีเท้าแผ่วเบาเดินไปทางห้องแต่งตัวด้านข้าง รู้สึกดั่งได้ต่อชีวิตจึงผ่อนลมหายใจออกมา พลิกตัวตะแคงไปอีกข้างเพื่อไม่ให้เขาเห็นว่าเธอแกล้งหลับมือเล็กเกาะกุมมือตัวเองทั้งสองข้างไว้ตรงหน้าอก สัมผัสหัวใจถี่รัวเต้นตุ่ม ๆ ต่อม
เพลิงเหนือหัวใจพ่อเลี้ยง 16- บ้านพ่อเลี้ยง
16- บ้านพ่อเลี้ยงติ๊ง!!เหมือนเสียงเตือนลิฟต์ดังขัดจังหวะช่วยทำให้สถานการณ์พูดคุยที่เริ่มน่าอึดอัดสำหรับแสงทัดหมดไป เขาเดินนำออกไปก่อนแล้วผายมือให้แม่เลี้ยง“เชิญครับ พ่อเลี้ยงรออยู่แล้วที่ห้องเดิมครับ”แม่เลี้ยงสาวพยักหน้าขอบคุณ เดินตรงไปทางห้องของพ่อเลี้ยง แสงทัดเหลือบตามองอริสรา เลขานุการสาวที
เพลิงเหนือหัวใจพ่อเลี้ยง 15 – แก้วนภา
15 – แก้วนภา“คุณดวงเจ้า! คุณดวง”เสียงเรียกของหลินจากนอกห้อง ดวงฤทัยจึงกราบลาพระพุทธรูป อีกครั้งก่อนลุกเปิดประตูเดินออกไป“มีอะไรหลิน”“คุณแก้วมาเจ้า”รอยยิ้มหวานค่อยปรากฏบนใบหน้าเมื่อรับรู้ว่าเพื่อนรักมาหา มองเลยไปด้านหลังเห็นเพื่อนรักนั่งรออยู่ตรงโต๊ะรับแขกชานเรือน แก้วนภานั่งยิ้มกวักมือเรียก“ม
เพลิงเหนือหัวใจพ่อเลี้ยง 14 – หลวงพ่อเจ้าขา
14 – หลวงพ่อเจ้าขาเหนือหัวคล้อยร่างลงประกบปากสาวช่างเจรจา เมื่อคืนกลับมาเจอสาวน้อยนอนหลับสนิททิ้งเขาไว้ให้นอนตาค้าง“อืม เห็นไหม อืม ไม่เห็นเป็นไรเลย อืมม”“อื้อ พะ พี่เหนือหยุดก่อน”“อืม อีกนิดนะ ขออีกนิด ให้เจ้านั่นทำความรู้จักน้องสาวเสียหน่อย”ดวงฤทัยตาโตมือยันหน้าอกแต่กลายเป็นคว้าเอายอดหัวนมขอ
Vous vous intéresseriez aussi à
นางบำเรอ BAD GUY
ลำเจียก69.5K Vuesให้ตายเถอะ โยนอดีตสามีไปข้างหลังคนรักที่มิอาจเอื้อม เขาคลั่งไปแล้ว
เล่อเอิน68.8K VuesHot Love ของรักท่านประธาน
ณดารินทร์363.7K Vuesสัญญารักผูกหัวใจท่านประธานปากแข็ง
ธารดารา373.5K Vuesเมียจ้างที่คุณไม่มีวันรัก
สามสิบเอ็ดมีนา_83 Vuesระเริงชู้
ภัสสพิชชา54 Vuesปฏิบัติการสอบตกของคุณหนูตระกูลเคานต์
เซียวเหยา18 Vuesหนี้สวาทพ่อเลี้ยงทมิฬ [ Drama,Comedy 18+]
มนต์ศิขริน150 Vues
