ตอนที่ 5

"ป่ะ ฉันพร้อมแล้ววว"

สิ้นเสียงหวานใส บานประตูห้องน้ำก็เปิดออกกว้างเผยให้เห็นเจ้าของเสียงซึ่งก้าวเท้าออกมาพร้อมรอยยิ้มหวาน

"ชุดนี้เป็นไง สวยไหม ๆ"

บริ้งค์เอ่ยถามพลางหมุนตัวอวดชุดเดรสตัวเก่งด้วยสีหน้าภาคภูมิใจ แต่แทนที่จะได้รับคำชม เหล่าเพื่อนสาวกลับระเบิดเสียงหัวเราะออกมาดังลั่น ทำเอาคนนำเสนอค้อนขวับ หุบยิ้มแทบไม่ทัน

"ขำอะไรของพวกแกเนี้ย!"

"ก็ดูแกแต่งตัวดิ" ขวัญข้าวพยักพเยิดหน้าพร้อมหัวเราะร่า

"ชุดเดรสแขนตุ๊กตา สีชมพูหวานแหวว แถมยังยาวคลุมตาตุ่ม ถามจริงนะ นี่แกจะไปผับกับพวกฉันหรือจะไปนั่งวิปัสสนากันฮะยัยบริ้งค์"

บริ้งค์ทำหน้ากระเง้ากระงอด เบนสายตามามองท่อนแขนเรียวที่พาดอยู่บนหัวไหล่เพียงนิดก่อนหันกลับไปมองเงาสะท้อนในกระจกเงาอีกครั้งด้วยความไม่มั่นใจ

เธออุตส่าห์เลือกชุดตั้งนาน แถมยังตั้งใจแต่งหน้าแบบสุด ๆ เลยนะ ถึงมันจะไม่แซ่บซ่าเท่าชุดของขวัญข้าวที่ให้ยืมใส่เมื่อคราวก่อน แต่มันก็พอถู ๆ ไถ ๆ ไปได้ไม่ใช่เหรอ

เคทส่ายหน้ายิ้ม ๆ ด้วยรู้ดีว่าสไตล์การแต่งกายของเพื่อนนั้นค่อนข้างแตกต่างจากเธอและขวัญข้าวคนละขั้ว มือเรียวจึงหยิบเอาหนึ่งในถุงกระดาษที่เพิ่งหิ้วมาจากห้างสรรพสินค้าเมื่อเย็นมายื่นให้

"เอาตัวนี้ไปลองไป ฉันว่าแกน่าจะใส่ได้"

"ตัวนี้แกเพิ่งซื้อมาวันนี้นะ จะให้ฉันเจิมก่อนเจ้าของได้ไง"

บริ้งค์โบกไม้โบกมือปฏิเสธรัวเร็ว แต่ดูเหมือนจะไม่มีใครสนใจฟังเธอเลยเพราะยัยเพื่อนตัวดีกลับยัดชุดที่ว่าใส่ในอ้อมแขนก่อนจะผลักให้เธอถอยกลับเข้าไปในห้องแต่งตัวอีกครั้ง โดยมีสายตาอีกคู่คอยจ้องกดดัน

"แต่ว่า..."

"ไม่มีแต่ เอาไปลองเร็ว ๆ สองทุ่มแล้วนะเดี๋ยวที่บ้านแกไม่ให้ออก"

เพราะข้อจำกัดด้านเวลาทำให้จำต้องหอบเอาเสื้อผ้าเข้าไปผลัดเปลี่ยนอย่างไม่มีทางเลือก แต่พอหันมาเห็นตัวเองในกระจก เธอก็ยิ่งรู้สึกไม่มั่นใจเข้าไปใหญ่

สายเดี่ยวตัวสั้นอวดหน้าท้องแบนราบ จับคู่กับกระโปรงหนังสีดำสุดเซ็กซี่ ถึงจะสวยแต่ไม่ว่าจะมองมุมไหน มันก็ไม่ใช่แนวเธอเลยสักนิด

แล้วอีกอย่าง ... จะเดินยังไงให้ไม่โป๊เนี้ย 

ก้มมองความยาวของชุดที่คาดคะเนจากสายตาแล้วน่าจะแค่ไม่กี่คืบแล้วทำหน้าคิดไม่ตก ครั้นจะหาตัวอื่นที่เข้าท่า เพื่อนสาวทั้งสองก็พากันโผล่พรวดเข้ามาด้านในราวกับรู้ทัน

"อุ้ย! พอดีเป๊ะเลย"

ใช่..พอดีเป๊ะ! ไม่ใช่ชุดนะ แต่เป็นเวลาที่พวกแกเข้ามาเนี้ย

บริ้งค์กลอกตาใส่ขวัญข้าวที่ปรี่เข้ามาล็อกแขนพร้อมหัวเราะร่าชอบอกชอบใจ ก่อนจะเดินตามแรงฉุดกระชากไปอย่างเสียไม่ได้

เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยทั้งสามก็ค่อย ๆ ย่องลงมาจากชั้นสองอย่างไร้สุ้มเสียง โชคดีที่ผู้ปกครองขึ้นห้องนอนกันไปแล้วบริ้งค์จึงไม่ต้องลำบากคิดหาข้ออ้างในการย่องออกจากบ้านยามวิกาล

ใช้เวลาเดินทางเพียงไม่นานรถยนต์คันหรูก็แล่นเข้ามาจอดเทียบหน้าไนท์คลับ Y 

ดวงตากลมโตฉายแววตื่นเต้นขณะก้าวเท้าเข้ามาด้านใน แม้ว่านี่จะไม่ใช่ครั้งแรกที่มา แต่ด้วยจุดประสงค์ที่แตกต่างไปจากทุกที เธอจึงอดรู้สึกใจเต้นแรงด้วยความประหม่าไม่ได้

"พวกแก คือ...."

เมื่อเห็นว่าเพื่อนเอาแต่อิดออดขวัญข้าวจึงรุนหลังให้เคทเดินนำเข้าไปก่อน ปลายนิ้วเรียวดันคางมนให้เชิดหน้าขึ้นแล้วพูดปลุกเร้าเติมเชื้อไฟ

"สวยแล้วค่ะคุณเพื่อน ทำหน้าเริ่ด ๆ เชิด ๆ เข้าไว้ มาเร็ววว"

ละล้าละลังอยู่ครู่หนึ่งบริ้งค์ก็ยอมปล่อยให้เพื่อนจับจูงไปยังโต๊ะประจำในโซนวีไอพีในที่สุด สองมือประคองแก้วเครื่องดื่มสีสวยมาวางไว้ก่อนหย่อนสะโพกลงนั่งบนโซฟาตามแรงกดบนหัวไหล่

ความเย็นของอากาศที่สาดเข้ามาปะทะผิวกายทำเอาร่างเล็กสั่นสะท้าน นั่งบิดกระมิดกระเมี้ยน มือหนึ่งพยายามดึงชิ้นบนขึ้นปิดเนินเนื้ออวบอิ่มที่นูนเด่น ขณะที่อีกมือก็พยายามดึงชิ้นล่างให้คลุมปิดต้นขาไปด้วย

เพี้ยะ!

บริ้งค์สะดุ้งโหยง หดมือที่กำลังดึงรั้งชายกระโปรงแทบจะในทันทีที่ความเจ็บแผ่ซ่านไปทั่วหลังมือก่อนหันไปทำหน้ามุ่ยใส่คนตีอย่างขัดใจ

"วันนี้เรามาเป็นผู้ล่านะ มั่นใจในตัวเองหน่อย อย่าทำหงอเหมือนเป็นเหยื่อสิ มันเสียบุคลิก!"

"ก็มันไม่ชินนี่นา ใครจะไปเชี่ยวชาญแบบแกกับยัยเคท"

"นี่ ๆ อย่ามาเหมารวมสิยะ"

คนถูกพาดพิงรีบเถียงอย่างว่องไว หากแต่สายตากลับกวาดมองไปรอบ ๆ กายแล้วยกยิ้มมุมปากเมื่อมีชายหนุ่มส่งสายตาเชิญชวนมาให้

บริ้งค์แสร้งทำหน้าเอือมระอาแล้วใช้มือผลักใบหน้าเพื่อนสาวสุดฮอตด้วยความหมั่นไส้ แม้ภาพทำนองนี้จะมีให้เห็นบ่อยครั้งยามมีโอกาสได้ออกมาเที่ยวเล่นด้วยกันก็ตาม

"จ้ะ ๆ ไม่เหมารวมก็ได้ แม่เสือสาว"

"สนใจออกจากวัดแล้วมาเข้าป่าด้วยกันไหมล่ะยัยแม่ชี"

คำหยอกล้อเรียกเสียงหัวเราะให้ดังประสานกัน ก่อนที่ทั้งสามจะยกแก้วเครื่องดื่มขึ้นจรดริมฝีปากตามเสียงยุของแต่ละคนที่ผลัดกันเชียร์อย่างสนุกสนาน ไม่นานของเหลวสีเข้มก็พร่องจากแก้วไปภายในไม่กี่นาที