Share

ภาระ (Nc นิดๆ)

Penulis: Sun Su
last update Tanggal publikasi: 2025-09-08 21:22:25

"หนาว หนาว! มึงเป็นไงบ้าง ใครทำอะไรมึงไหม?!" ร่างสูงที่ตอนนี้มีเหงื่อไหลตามกรอบหน้า เพราะเขาวิ่งตามหาคนตัวเล็กอย่างบ้าคลั่ง จนมาเจอเธอนั่งกอดเข่าอยู่หน้าร้าน ยิ่งทำให้เป็นเขากังวล

"เปล่า~ไม่มีอะไร กูแค่อ้วกกก" เธองัวเงียตอบ พร้อมกับเงยหน้าขึ้นมาทำตาหวานใส่เขา

"ฮะ! มึงว่าอะไรนะ?!"

"กูเมาแล้วกูก็อ้วก อิกัสก็ไม่รู้ไปไหนกูก็เลยโทรหามึง" ลมหนาวลุกขึ้นยืนแล้วเอามือคล้องคอคนตัวสูง

"พากลับบ้านหน่อย เมาไม่ไหวแล้ว~"

"มึงนี่มัน! กูหมดคำจะพูดกับคนแบบมึงจริง ๆ อิหนาว!"

"แงงงงง พากูกลับหน่อย นะ นะ นะ~" พร้อมกับพยายามปีนขึ้นตัวของร่างสูง จนเขาได้แต่ถอนหายใจแล้วใช้แขนเพียงข้างเดียวอุ้มเธอขึ้นพาดบ่า ด้วยขนาดตัวเธอและเขาที่ต่างกันมากทำให้อุ้มเธอได้สบาย ๆ

"ภาระ ทำไมชีวิตนี้กูต้องมาเจอกับตัวภาระอย่างมึงด้วยวะ มึงรีบหาผัวซะนะ ลำบากกูฉิบหายอิสัส"

"คิก คิก"

"คิก คิก พ่อ_ เพียะ! กูขอสักทีเถอะ" ซุนกัดฟันพร้อมกับฝ่ามือใหญ่ฟาดลงบนก้นงอน ๆ ของคนตัวเล็กไปทีหนึ่งข้อหาหมั่นไส้

"เฮ้อ~" เสียงถอนหายใจของคนตัวสูง หลังจากค่อย ๆ วางคนตัวเล็กลงบนเตียง นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาต้องแบกเธอกลับในสภาพแบบนี้เสียหน่อย เขาทำแบบนี้บ่อยจะตายไป

ร่างสูงเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวเดินเข้าไปในห้องน้ำ เพื่อที่จะทำความสะอาดร่างกาย เสื้อผ้าถูกถอดกองไว้กับพื้น สายน้ำจากฝักบัวค่อย ๆ ไหลลงตามร่างกายที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามแบบหุ่นนักกีฬา เขากำลังปล่อยอารมณ์สบาย ๆ หวังผ่อนคลาย แต่ทุกอย่างกลับต้องหยุดชะงัก เขาแทบจะหยุดหายใจ เมื่อเขาหันหลังกลับไปเจอเข้ากับบางสิ่งบางอย่าง

"เหี้ยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!" ซุนร้องตะโกนด้วยความตกใจ

"คนสวยค่า~~ ไม่ใช่เหี้ยเนอะ"

เป็นอะไรไปไม่ได้นอกจาก 'ลมหนาว' ที่ตอนนี้กำลังนั่งอยู่บนชักโครก จ้องมองมาที่ชายหนุ่มร่างกายเปลือยเปล่าซึ่งกำลังอาบน้ำอยู่ ช็อค! ช็อค ร่างสูงถึงกับอ้าปากค้าง เขาแทบหยุดหายใจ

"อิเหี้ยย มึงเข้ามาตั้งแต่ตอนไหนนนน?!"

พอได้สติเขาก็รีบคว้าผ้าเช็ดตัวมาสวมใส่ในทันที พร้อมกับหันไปเผชิญหน้ากับคนตัวเล็ก ที่ไม่รู้โผล่มาตอนไหน หรือเข้ามาได้ยังไง แล้วมานั่งฉี่มองเจ้าโลกของเขาอยู่นานแค่ไหน โถ่..! ชีวิต คนตัวโตตอนนี้โมโห ทั้งตกใจ อยากจะบีบคอยัยเพื่อนตัวแสบนี้ ให้มันตาย ๆ ไปซะ เขาจะได้ไม่ต้องมาประสาทแดกกับพฤติกรรมประหลาด ๆ ในแต่ละวันแบบนี้

"เข้ามาซักพักแล้ว ปวดขี้ แต่ขี้ไม่ออก~ เอิ้ก~" หญิงสาวมือเท้าคาง ตาปรือจะหลับแหล่ไม่หลับแหล่ เหมือนยังไม่สร่างเมาเท่าไรนัก

"สภาพ! มึง ฮึ่ม กูจะด่ามึงว่าอะไรดีหนาว”

"....."

“มึงรู้ว่ากูอาบน้ำอยู่แล้วมึงจะเข้ามาทำไมหา? โอ้ยย! กูอยากตาย! "

ซุนถึงกับเส้นเลือดบริเวณขมับปูดนูน ทำไมชีวิตเขาต้องมีเพื่อนแบบนี้ด้วยนะ สนิทมันก็สนิทกันแหละ แต่มันไม่ชินที่เพื่อนตัวเองที่เป็นผู้หญิง มานั่งขี้ และดูเขาอาบน้ำเนี่ยนะ ตาย… เขากำลังจะบ้าตาย...

"ใจเย็นเพื่อนรักกก ก่อนมึงจะตาย มึงมาช่วยกูปลดชั้นในก่อน กูจะอาบน้ำ~" ลมหนาวพูดพร้อมกับพยายามปลดตะขอบราเซียที่เธอใส่อยู่อย่างทุลักทุเล

"กูอยากฆ่ามึงจริง ๆ ถ้ามึงเมาแล้วจะเป็นภาระกูขนาดนี้ ต่อไปไม่ต้องแดก!! ตั้งแต่กูเกิดมากูไม่เคยเจอใครที่ทำกูประสาทได้ทั้งวันแบบมึงเลย"

"จะอาบน้ำ~" ลมหนาวเอ่ยเสียงเบาพร้อมกับเดินเซเข้ามาหาร่างสูง ด้วยสภาพเปลือยท่อนล่าง และด้านบนตอนนี้เหลือเพียงบราแบบเกาะอกสีดำ

"หยุด! มึงหยุด มึงจะมาทำตัวแบบนี้ไม่ได้หนาว กูเป็นผู้ชาย และกูก็เป็นเพื่อนมึง"

"อะไรอ่าาา~ กูแค่อยากอาบน้ำมึงอาบให้กูไม่ได้รึไง?"

"มึงดูสภาพมึงสิ" ซุนกัดฟันเอ่ยปาก พร้อมกับดึงแขนคนตัวเล็ก แต่ด้วยความที่อีกคนเมา ทำให้การทรงตัวไม่ค่อยดีนัก คนตัวเล็กจึงเซถลาเข้ามาชนเข้ากับแผงอกของเขา

"......." จังหวะช็อตฟิล ทุกอย่างเงียบลง มีเพียงเสียงหายใจแรงของคนร่างสูง ผู้ชายกับผู้หญิงใกล้ชิดกันเป็นเรื่องธรรมดาที่มีความรู้สึกแบบนี้เกิดขึ้น และด้วยยิ่งในสถานการณ์ ทั้งสภาพของเขาและเธอในตอนนี้ มันดูล่อแหลมเกินไป...

เขารีบสลัดความคิดที่แทรกขึ้นมาออกไป ก่อนที่จะตัดสินใจ ปลดบราเกาะอกบนตัวของร่างบางออก เพราะถ้าหากเขาไม่ทำยัยนี่ไม่มีทางกลับไปนอนดี ๆ เขาต้องรีบทำให้มันเสร็จ ก่อนที่จะควบคุมตัวเองไม่อยู่แล้วทำอะไรที่ไม่สมควรทำลงไป

"หันหลังมา" พูดจบก็ปลดบราของร่างบางออกพร้อมหันไปเปิดฝักบัวอาบน้ำให้เธอ

"อื้อ~ซุนน~" เสียงครางของคนตัวเล็ก เมื่อมือหนาของเขาถูสบู่บริเวณหน้าขา ทำเอาคนได้ยินถึงกับขาอ่อน เคลิ้มไปตามเสียงหวานนั้นอย่างห้ามไม่อยู่

"อ่ะ อื้มม~"

ร่างสูงขยับเข้ามาจากทางด้านหลัง เมื่อร่างกายทั้งสองสัมผัสกัน คนตัวเล็กถึงกับสะดุ้งเล็กน้อย เมื่อรับรู้ได้ถึงบางอย่างที่มันชนเข้ากับหลังของเธอ

อื้อ~ ซุน ตรงนั้น...อื้อ ไม่ อ่ะ~"

ร่างบางถึงกับเสียงสั่น เมื่อมือหนานวดวน บริเวณขาอ่อน ลากผ่านเอวคอดกิ่ว จนถึงหน้าอกขนาดพอดีมือ แล้วลากกลับลงไปถึงส่วนล่างกลางลำตัวของเธอ นิ้วยาวก็ล้วงเข้าไปในร่องรักของเธอ แล้วบดขยี้จุดนั้น

"อ่าาาส์~ อ่ะ ๆ ~"

ร่างสูงผละออกเล็กน้อยเพื่อหมุนตัวเธอให้หันหน้ามาหาเขา ทันทีที่เธอหันมาเขาก็ประกบจูบอย่างหนักหน่วง มือของเขาก็ไม่อยู่เฉย ข้างหนึ่งนวดคลึงหน้าอก อีกข้างก็บีบก้นงอนอย่างไม่เบามือ คนตัวเล็กหลับตาพริ้ม ตอนนี้อารมณ์ของทั้งสองกำลังจะเตลิดแล้ว...

"กูทำได้ใช่ไหม?" ซุนพูดหลังจากผละออกจากจูบแสนเร่าร้อน

"อื้อออ~" คนตัวเล็กพูดโดยไม่ลืมตา ร่างกายเธอตอนนี้ไม่อาจปฏิเสธได้

ผิวขาวเนียนที่ตอนนี้มีหยดน้ำเกาะอยู่ ยิ่งเพิ่มความเซ็กซี่แบบสุด ๆ ชายหนุ่มที่กำลังมองถึงกับต้องกลืนน้ำลายอึกใหญ่ เอาวะ ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้ว ถ้าเพื่อนมันจะยั่วเย็_ขนาดนี้ เขาก็พร้อม เพราะตอนนี้แท่งเอ็นของเขามันปวดหนึบ จนแทบจะระเบิดอยู่แล้ว

"แล้วมึงอย่ามาเสียใจทีหลังล่ะ"

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • เพื่อน(รัก)กัน   ตอนพิเศษ

    3 ปีผ่านไป…"ปะ ป๊า ยูหนายอ่า~"เสียงเรียกยานคางจาก ‘โซล’ เด็กชายวัยสามขวบพยานรักของเขาและเธอ ที่รูปร่างน่าตาถอดแบบออกมาจากผู้เป็นพ่อเด๊ะ อย่างกับพิมพ์เดียวกันทั้งจมูก ปาก ตา คาง รูปหน้า ผิวพรรณและส่วนต่าง ๆ เรียกได้ว่าหอบมาจากเขาหมดเลย แต่นิสัยกลับได้ผู้เป็นแม่มาเต็ม ๆ ทำเอาเขาจากที่หลงคุณแม่ว่าหนักแล้ว หลงลูกยิ่งหนักเข้าไปอีก…"ป๊าอยู่ในห้องน้ำครับบบบบ~""หนูขอเข้าด้ายม้ายยย~""ได้ครับ ป๊าไม่ได้ล็อค"เด็กชายตัวน้อยน่าตาน่ารัก เดินดุ๊กดิ๊ก ๆ เข้ามาในห้องน้ำ พร้อมกับปีนป่ายขึ้นไปนั่งบนตักของผู้เป็นพ่อที่นั่งอยู่บนชักโครก ด้วยท่าทางน่าเอ็นดู ทำเอาเขาอดใจไม่ไหวต้องก้มลงหอมแก้มเจ้าลูกชายฟอดใหญ่“ฟอดดดดด” คนอะไรไม่รู้ ติดพ่อสุด ๆ ไปไหนทำอะไรเป็นต้องตามเขาไปทุกที่…"ปะป๊าา หนู คะ คิดถึง ปะป๊าา~~^^"^^โอ้ยตาย ทำไมลูกเขาถึงขี้อ้อนน่ารักขนาดนี้นะ เอะอะก็คิดถึง เอะอะก็บอกรักป๊า เขานี่ใจละลายเป็นไอติมแล้ว อรั้ยยย…"หืม~ป๊ามาเข้าห้องน้ำแป๊บเดี

  • เพื่อน(รัก)กัน   บทส่งท้าย

    1 เดือนผ่านไป… กลางดึก"อื้อ~"ลมหนาวที่ตอนนี้พยายามลุกขึ้นนั่งอย่างยากลำบาก ช่วงนี้เธอนอนไม่ค่อยได้ เพราะจะปวดหลังปวดซี่โครงบ่อยมาก ยิ่งท้องโตยิ่งปวดทรมานแบบสุด ๆ การเป็นแม่คนนี่ต้องเหนื่อยและทรมานขนาดนี้เลยหรอ จะนอนก็นอนไม่ได้ หายใจก็เหมือนหายใจไม่เต็มปอด"ฮึก~ๆ " เสียงสะอื้นเบา ๆ จากว่าที่คุณแม่ ตอนนี้อยู่ดี ๆ เธอก็อยากร้องไห้ออกมาซะงั้น"อื้อออ~หนาวเป็นไรอ่ะ?"เสียงอู้อี้ของคนที่นอนอยู่ข้าง ๆ เธอ การขยับตัวของลมหนาวทำให้เขาตื่นขึ้นมาอีกคน"เป็นอะไรคะ? ปวดท้องหรอ!? ไปหาหมอไหม!!?"พอเขาปรับสายตาได้ ก็เห็นว่าเธอที่นั่งพิงหัวเตียงอยู่นั้น กำลังร้องไห้ มือข้างหนึ่งลูบท้องส่วนมืออีกข้างก็กดเอวด้านหลังไว้จนเขาอดเป็นห่วงไม่ได้"ฮึก~ปะ เปล่า หนาวแค่ปวดหลังนอนไม่ได้""โอ๋ ๆ มานี่มา" เขาพูดจบก็ขยับไปนั่งซ้อนหลัง ก่อนที่จะค่อย ๆ นวดหลังให้เธอเบา ๆ ด้วยท่าทีเอาใจใส่" ซุนขอโทษนะ ซุนไม่สามารถอุ้มท้องแทนหนาวได้ ซุนรู้นะว่าหนาวทั้งเหนื่อยทั้งทรมาน เดี๋ยวแพ้ท้องเดี๋ยวปวดหลังปวดท้อง หนาวคงลำบากน่าดู "เขาพูด

  • เพื่อน(รัก)กัน   เหล่ากงตัวจริง

    หลังจากไปทำบุญให้ม๊าเสร็จเรียบร้อย ทั้งเขาและเธอก็ต้องกลับไปเหยียบบริษัทของป๊าซุนอีกครั้ง เพื่อเคลียร์เอกสารขายหุ้น และเคลียร์เรื่องต่าง ๆ ให้เรียบร้อย มือเรียวกุมมือเขาไว้แน่นเป็นการให้กำลังใจ และเพื่อให้เขารับรู้ว่าเธอจะอยู่ตรงนี้ไม่ไปไหน จะอยู่ข้างเขาเสมอ…เธอคิดว่าเขาคงรู้สึกไม่ดีเท่าไร ที่ต้องกลับมาเจอกับผู้เป็นพ่อที่เห็นแก่ตัวแบบนั้น…"หืม~ ซุนโอเคน่า"เขาหันมายิ้มให้เธอ ก่อนจะเอ่ยขึ้น เขารับรู้ถึงความเป็นห่วง และกังวลของคนตัวเล็ก เธอคงจะคิดว่าการมาเจอผู้ชายคนนั้นในครั้งนี้ จะทำให้เขากลัวหรือรู้สึกไม่โอเคสินะ เปล่าเลย… เขารู้สึกเฉยมาก เขารู้สึกดีด้วยซ้ำที่จะได้ตัดขาดกับผู้ชายคนนี้สักที คนที่ไม่สมควรเรียกตัวเองว่าพ่อแบบนั้น เมื่อพวกเขาทั้งสองก้าวขาเข้ามาในบริษัท ทุกคนก็ต่างวิ่งเข้ามาทักทาย"สวัสดีครับ/ค่ะ คุณซุน/คุณลมหนาว"ก่อนที่จะโค้งตัวทำความเคารพ จนเขาและเธอจะรีบห้ามเอาไว้"ไม่ต้องครับ ผมไม่ใช่บอสของที่นี่แล้ว ไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้ก็ได้""คุณซุนจะไปจริง ๆ หรอครับ?""ใช่ครับ"เขาส่งยิ้มให้กับพน

  • เพื่อน(รัก)กัน   ฟ้าหลังฝน

    เมื่อพายุเเห่งการสูญเสียที่โหมกระหน่ำสงบลง หลังจากงานศพของแม่ผู้เป็นที่รักได้ผ่านพ้นไปทำให้เขาเริ่มปลง สภาพจิตใจค่อย ๆ ดีขึ้นตามลำดับ เพราะได้รับกำลังใจและพลังบวก จากคนรอบข้างโดยเฉพาะ ลมหนาว และสิ่งสำคัญที่สุดที่ทำให้เขาอยากกลับมาเริ่มต้นชีวิตใหม่นั่นก็คือ ‘ลูกเมีย’ เขาอยากปกป้องและดูแลพวกเขาให้ดีที่สุด…"ทำไมเล็บเท้ายาวจังเลยล่ะหนาว?"ร่างสูงที่ตอนนี้ร่างกายเปลือยเปล่าก้มถูสบู่อาบน้ำให้เธอ ตอนนี้เธอท้องโตขึ้นมาก จริง ๆ เธอก็อาบเองได้แหละ แต่เขาไม่ยอมน่ะสิ ทำอย่างกับเธอเป็นอัมพาต อาบน้ำก็จะอาบให้ เธอเข้าห้องน้ำก็มานั่งเฝ้า ไม่ยอมให้เธอห่างกายเลยแม้แต่นิด ส่วนเหตุผลที่ได้รับก็คือกลัวเธอลื่นล้มบ้างแหละ กลัวโน่นนี่นั่น สรุปคือกลัวจนเธอไม่ต้องทำอะไรกันเลยทีเดียว"ยังไม่ได้ตัดมาสักพักแล้ว ขี้เกียจก้ม"เธอเอ่ยขึ้นพร้อมกับใช้มือบีบแชมพู แล้วนวดผมให้เขาอย่างเบามือ ตอนนี้คนหนึ่งก็คุกเข่าก้มลงพื้นถูตามซอกเท้าให้เมียสุดที่รัก ส่วนอีกคนก็ใช้มือสองข้างขยี้ผมให้ เป็นภาพที่ดูแล้วอบอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก ต่างคนต่างรักและเอาใจใส่กันและกัน&he

  • เพื่อน(รัก)กัน   คนเก่ง

    "หนาวจริง ๆ ใช่ไหม? หนาวอย่าทิ้งซุนไปไหนนะ ซุนขอโทษ อย่าทิ้งซุนไปนะ ซุนไม่เหลือใครแล้ว ฮึก~ๆ ฮือออ ๆ ๆ ๆ"ซุนร้องไห้โฮ ปากเพียงพร่ำขอโทษเธอและขอร้องให้อยู่กับเขาอย่าทิ้งเขาไป ตอนนี้ซุนเหมือนคนหมดที่พึ่งทางใจ ทุกอย่างในชีวิตของเขาราวกับพังทลายลงจนหมดสิ้น เขาสูญเสียผู้หญิงที่รักคนหนึ่งไปอย่างไม่มีวันหวนกลับ การจากลาที่ไม่อาจกลับมาพบเจอกันได้อีก มันทรมานจนเขาไม่อยากจะหายใจต่อเลยด้วยซ้ำ แต่ทว่า…"ฮึก~โอ๋ๆ หนาวอยู่นี่แล้วนะ ไม่เป็นอะไรนะคนเก่ง"เธอพยายามกลั้นเสียงสะอื้นและหยดน้ำตาไว้ เธอเสียใจมากแต่ตอนนี้เธอต้องเป็นหลักยึดเหนี่ยวจิตใจให้กับเขา เธอจะอ่อนแอไม่ได้เด็ดขาดมือบางลูบผมร่างสูงในอ้อมกอดที่ยังคงร้องไห้ไม่หยุดอย่างเบามือ ทำให้เธอรู้ว่าเขาปล่อยปะละเลยตัวเองแค่ไหน เส้นผมสั้นที่เคยนุ่มสลวยมีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ตอนนี้กลับแข็งกระด้าง กลิ่นแปลก ๆ ราวกลับว่าไม่ได้ทำความสะอาดมาสักพัก ตอนเธอไม่อยู่เขาใช้ชีวิตเละเทะแค่ไหนกันนะ?"ฮือ ๆ ๆ ซุนขอโทษ ๆ ๆ ถ้าซุนบอกหนาวเร็วหน่อยหนาวก็คงไม่ต้องเสียใจ ฮึก ~ซุนมันขี้ขลาดเอง~" เขายังคงร้องไห้ไม่หยุด

  • เพื่อน(รัก)กัน   สูญเสีย

    “ม๊า~” ลมหนาวที่พอตั้งสติได้ เธอก็รีบจองตั๋วบินกลับทันที!เท้าสองข้างก้าวเข้ามาในงานฌาปนกิจศพ ของผู้เป็นแม่ของเพื่อนสนิท ที่เป็นอดีตแฟนและเป็นทั้งพ่อของลูกเธอ บรรยากาศโดยรอบเต็มไปด้วยความโศกเศร้า ดวงตากลมโตที่ตอนนี้มีน้ำตาเอ่อคลอเต็มเบ้าตา นี่เธอมาช้าไปงั้นเหรอ? เธอยังคิดว่าจะรอท่านกลับมา เธออยากจะบอกลาท่านด้วยตัวของเธอเอง แต่คงไม่มีโอกาสนั้นแล้วสินะ คนที่รักและเอ็นดูเธอประดุจดั่งแม่อีกคน ได้จากเธอไปแล้วงั้นเหรอ…"ฮึก~ ม๊า หนาวมาหาม๊าแล้วนะ ฮึก ฮือออ~"เธอเดินเข้าไปทิ้งตัวลงอย่างคนหมดแรง น้ำตาไหลอาบสองแก้ม มือบางค่อย ๆ ลูบโลงศพเบา ๆ พร้อมกับวางใบหน้าแนบชิด เพียงหวังให้คนที่นอนอยู่ภายในรับรู้ถึงการมาของเธอ"หนาวลูก ฮึก~ " ร่างของผู้เป็นแม่โผลเข้ากอดลูกสาวที่นั่งร้องไห้อยู่ด้วยความคิดถึง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นตกใจ"หนูท้องหรอ? ทำไมหนูไม่คิดจะบอกแม่เลย!?"คนเป็นแม่จับไหล่เธอแน่น นี่ลูกเธอท้องโตขนาดนี้ ยังไม่ยอมบอกคนเป็นแม่เลยหรือนี่?"หนาวท้อง 7 เดือนกว่าแล้วค่ะแม่" มือเรียวรีบยกขึ้นเช็ดน้ำตา ก่อนที่จะยอมบอกเร

  • เพื่อน(รัก)กัน   เคลียร์ใจ

    "หนาว ๆ เดี๋ยว ๆ มึง คุยกับกูก่อน" ร่างสูงวิ่งตามมา มือหนารั้งแขนคนตัวเล็กที่เดินหนีเขาออกมาก่อนหน้านี้"เป็นอะไร ไหนบอกมาซิ?"“……” คนตัวเล็กก็ยังเงียบ"OK" พูดจบชายหนุ่มก็หิ้วคนตัวเล็กด้วยแขนเพียงข้างเดียว เดินมุ่งหน้าไปที่รถ"มึงปล่อยกูลงเดี๋ยวนี้นะ!!" ลมหนาววีดร้องพร้อมกับพยายามดิ้น"ไปคุยกันในร

  • เพื่อน(รัก)กัน   หาย

    เช้าวันถัดมา...ร่างบางที่กำลังงัวเงียพร้อมกับอาการปวดหัว และกำลังพยายามจะขยับลุกขึ้นนั่ง เธอปรับสายตาเข้ากับแสงที่ลอดผ่านเข้ามา พร้อมกวาดตามองไปทั่วห้อง เป็นห้องที่เธอคุ้นเคย แต่มันไม่ใช่ห้องของเธอ มันห้องเขา!คนตัวเล็กลุกขึ้นนั่ง พลันผ้าห่มที่ปกคลุมกายอยู่ก็เลื่อนลง ทำให้เธอมองเห็นร่างกายเปลือยเป

  • เพื่อน(รัก)กัน   บทนำ

    " หนาว มึงจะกลับได้ยัง?"ชายหนุ่มเจ้าของร่างที่สูงเกือบ ๆ 2 เมตร ใบหน้าหล่อเหลา ผิวขาวตามแบบฉบับลูกครึ่งจีน ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาว กับกางเกงขาสามส่วนสีดำ กำลังยืนมอง พร้อมกับเอ่ยถามคนตัวเล็ก ที่นอนกลิ้งเกลือกอยู่บนเตียงนอนของเขา เนื่องด้วยเหตุผลที่ว่า ไม่อยากกลับไปนอนบ้านตัวเองเพราะ 'กลัวผี'"ไม่ ๆ ก

  • เพื่อน(รัก)กัน   แนะนำเรื่อง

    เรื่องราวความสัมพันธ์ของเพื่อนสนิท ระหว่างสาวสุดจี๊ดที่แสนจะบอบบาง กับเพื่อนชายสุดหล่อปากแซ่บ ที่ความสัมพันธ์นี้จะไม่ใช่ความสัมพันธ์แบบเพื่อนตลอดไป...เมื่อทั้งสองเกิดพลาดท่าเสียทีเกินเลยมากกว่าคำว่าเพื่อน"ซุน อย่างี่เง่า ถ้าเป็นเรื่องที่กูพูดเมื่อคืนกูขอโทษ คือกูไม่ได้จะหมายความแบบนั้น...คือกู..."

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status