مشاركة

บทนำ

مؤلف: Sun Su
last update تاريخ النشر: 2025-09-08 21:05:01

" หนาว มึงจะกลับได้ยัง?"

ชายหนุ่มเจ้าของร่างที่สูงเกือบ ๆ 2 เมตร ใบหน้าหล่อเหลา ผิวขาวตามแบบฉบับลูกครึ่งจีน ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาว กับกางเกงขาสามส่วนสีดำ กำลังยืนมอง พร้อมกับเอ่ยถามคนตัวเล็ก ที่นอนกลิ้งเกลือกอยู่บนเตียงนอนของเขา เนื่องด้วยเหตุผลที่ว่า ไม่อยากกลับไปนอนบ้านตัวเองเพราะ 'กลัวผี'

"ไม่ ๆ กูไม่กลับ กูขอนอนบ้านมึงอีกคืนนะ ๆ รอแม่กูกลับมากูก็ไม่มากวนมึงละ"

"แต่มึงนอนบ้านกูมาสองวันแล้ว"

"ทำไมอะ แต่ก่อนกูก็นอนเป็นอาทิตย์ ยังไม่เห็นเป็นไรเลย มึงอย่างกแม้กระทั่งที่นอนได้ป่ะซุน"

'ลมหนาว' เจ้าของร่างบาง ใบหน้าสวยหวาน ผิวขาว เธอที่กำลังนอนเล่นโทรศัพท์มือถือบนเตียงกว้าง หันมาเถียงกับเพื่อนสนิทของเธอ ซึ่งเธอกับเขาเป็นเพื่อนกันตั้งแต่สมัยเป็นเด็ก เรียนโรงเรียนเดียวกัน เรียนมหาลัยก็มหาลัยเดียวกัน แถมคณะเดียวกันอีกต่างหาก แทบจะตัวติดกันตลอด จนคนคิดว่าเป็นคู่ผัวเมียกันซะอีก

"ได้ ไม่กลับก็ไม่กลับ แต่กูให้มึงนอนคืนนี้แค่คืนเดียว" คนตัวสูงยังคงยืนกอดอก แล้วมองเธอด้วยสายตาเอือมระอา เพราะตอนนี้ไม่ว่าจะพูดอย่างไร คนที่นอนอยู่บนเตียงก็ไม่มีท่าทีจะยอมกลับ

"โอเคเพื่อนรัก พรุ่งนี้แม่กูก็กลับมาละ"

พูดจบคนตัวสูงก็เดินไปหยิบผ้าเช็ดตัว เดินเข้าห้องน้ำไป สักพักพออาบน้ำเสร็จเขาก็เดินออกมาพร้อมกับผ้าเช็ดตัวเพียงผืนเดียวพันกายท่อนล่างอยู่ ซุนเดินมานั่งลงบนเตียงข้าง ๆ กับคนตัวเล็กที่นอนหลับไปแล้ว นี่ก็เป็นคืนที่สองที่เธอมาขอนอนบ้านเขา เพราะแม่ของเธอ ก็คือ 'น้าฝน' ที่เป็นเพื่อนสนิทกับม๊าเขา ที่ตอนนี้กำลังไปเที่ยวทะเลกันอย่างสบายใจเฉิบ ปล่อยให้เขาต้องทนชดใช้กรรมคนเดียว

วันถัดมา... 22:00 ณ ผับ A

ลมหนาวในชุดเสื้อเกาะอก กับกระโปรงจิ๋วสีดำ อวดหุ่นสมส่วน เจ้าของใบหน้าสวยจัดที่วันนี้แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางค์สีฉูดฉาดแลดูเซ็กซี่ เธอเดินเข้ามาพร้อมกับชายหนุ่มร่างสูงในชุดเสื้อเชิ้ต กับกางเกงขายาวสีดำ ตัดกับผิวขาวและใบหน้าอันหล่อเหลา ด้วยความสวยหล่อแบบเกินต้านนี้ ทำให้หลาย ๆ สายตาจับจ้องมาที่พวกเขาทั้งสองอย่างไม่วางตา

"มึงเดินเร็ว ๆ หน่อยได้ไหมวะไอ้ซุน เพื่อนเขารออยู่" ลมหนาวพูดพร้อมกับออกเเรงลากคนตัวสูงเข้าไปในผับ สถานที่ที่พวกเขานัดกันมาดื่มฉลองวันเกิดให้กับเพื่อนในกลุ่มอย่าง 'กัสจัง'

"ฮายยย เพื่อนสาว~"

"อิหนาววววว มานี่เลย มึงไปเต้นกับกูเลย ใครบอกให้มึงมาช้าขนาดนี้"

มาถึงยังไม่ทันได้เอาก้นนั่งด้วยซ้ำ กัสจังสาวสองเจ้าของวันเกิดที่เริ่มเมาได้ที่ ก็ร้องเรียกเพื่อนเสียงดังลั่น พร้อมกับลากคนตัวเล็กให้ออกไปเต้นหน้าเวทีด้วยกัน ส่วนซุนเจ้าของร่างที่ถูกทอดทิ้งโดยไม่แยเเส ก็เดินไปที่โต๊ะซึ่งตอนนี้มีคู่รักคู่หนึ่งกำลังนัวเนียกัน แบบไม่สนไม่แคร์สายตาใครต่อใคร

"เหี้ยเวฟ เปิดห้องเลยไหมครับ?"

"อ้าว มึงมาตั้งแต่ตอนไหนวะไอ้ซุน " เวฟที่กำลังนัวเนียกับแม่สาวอกสะบึ้ม หันมาพูดกับเขา

"น้อง ๆ ขอเหล้าเพิ่มหน่อย" พูดจบซุนก็กระดกเหล้าเข้าปากแบบรวดเดียวหมดแก้ว

"แล้วลมหนาวอะ? พวกมึงไม่มาด้วยกันเหรอวะ"

"มา แต่โดนอิกัสลากไปเต้นละ "

ใบหน้าหล่อยังคงเรียบเฉย พร้อมกับพยักหน้าไปทางหน้าเวที ที่ตอนนี้เพื่อนสาวทั้งสองของพวกเขากำลังเต้นอย่างเอาเป็นเอาตาย

พวกเขานั่งดื่มกันไปได้สักพัก เวฟก็ขอตัวไปจัดการกับเด็กของตน ร่างสูงที่กำลังนั่งกระดกเหล้าอยู่คนเดียว จู่ๆ ก็มีผู้หญิงในชุดเดรสสีแดงรัดรูป เธอคนนั้นตั้งใจเดินเข้ามาเพื่อขอชนแก้วกับเขา

"ขอโทษนะคะ พอดีเห็นนั่งอยู่คนเดียวขอนั่งด้วยได้ไหมคะ?" พร้อมกับส่งสายตายั่วยวนแบบไม่ปิดบัง

"ได้สิครับ"

"พี่ใช่พี่ซุนคณะบริหารหรือเปล่าคะ หนูแตงกวานะคะ ได้ยินเพื่อนพูดถึงพี่บ่อย ๆ เจอตัวจริงซะที"

"เหรอครับ แล้วที่บอกว่าเพื่อนพูดถึงพี่บ่อย ๆ นี่ พูดถึงพี่แบบไหนเหรอครับ?"

"ก็แบบ...เราไปคุยกันข้างนอกดีกว่าไหมคะ?"

.

.

.

"อ๊อก ๆ ม๊วฟฟฟ"

"อืม" เสียงครางในลำคอของคนตัวสูง พร้อมกับมือที่กดหัวสาวสวยที่กำลังอมแท่งยักษ์ ที่ทั้งใหญ่และยาว ขึ้นลงอย่างรุนแรง

"อ๊อก ๆ อ๊ะ พี่ซุนขาาา ทำให้แตงกวาบ้างสิคะ"เธอเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของแท่งยักษ์นี้ พร้อมกับทำสายตาอ้อนวอน เธอชอบผู้ชายคนนี้มาก คนอะไรทั้งหล่อ ทั้งแซ่บ ทุกอย่างดูถูกใจเธอไปหมดตุ๊บ! มือหนาผลักหญิงสาวร่างกายเปลือยเปล่า ลงบนเบาะด้านหลังของรถ โดยไม่พูดไม่จา

เขาคว้ามือไปหยิบถุงยางที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงออกมา พร้อมกับทำการสวมใส่อย่างเร่งรีบ โดยไม่ได้สนใจทำตามสิ่งที่หญิงสาวใต้ร่าง ที่เตรียมอ้าขารอเขานั้นร้องขอ แต่ทว่าทั้งสองต้องหยุดชะงัก เมื่อมีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นขัดจังหวะ หน้าจอแสดงชื่อคนตัวเล็ก เจ้าของร่างสูงจึงกดรับด้วยอารมณ์หงุดหงิด

"อะไรของมึงวะ!?"

[ซุนนนน อยู่หนายยอ่าาา~ ช่วยกูหน่อยยย!]

"หนาว! หนาว! ฮัลโหล มึงเป็นอะไร! ใครทำอะไรมึง!?"

[ตุ๊ด ตุ๊ด...]

เสียงในสายตัดไป ไม่รอช้าซุนหยุดการกระทำทุกอย่าง แล้วไล่ผู้หญิงคนนั้นลงจากรถทันที เพราะตอนนี้สิ่งเดียวที่เขาต้องทำก็คือ ตามหาลมหนาวให้เจอ!

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • เพื่อน(รัก)กัน   ตอนพิเศษ

    3 ปีผ่านไป…"ปะ ป๊า ยูหนายอ่า~"เสียงเรียกยานคางจาก ‘โซล’ เด็กชายวัยสามขวบพยานรักของเขาและเธอ ที่รูปร่างน่าตาถอดแบบออกมาจากผู้เป็นพ่อเด๊ะ อย่างกับพิมพ์เดียวกันทั้งจมูก ปาก ตา คาง รูปหน้า ผิวพรรณและส่วนต่าง ๆ เรียกได้ว่าหอบมาจากเขาหมดเลย แต่นิสัยกลับได้ผู้เป็นแม่มาเต็ม ๆ ทำเอาเขาจากที่หลงคุณแม่ว่าหนักแล้ว หลงลูกยิ่งหนักเข้าไปอีก…"ป๊าอยู่ในห้องน้ำครับบบบบ~""หนูขอเข้าด้ายม้ายยย~""ได้ครับ ป๊าไม่ได้ล็อค"เด็กชายตัวน้อยน่าตาน่ารัก เดินดุ๊กดิ๊ก ๆ เข้ามาในห้องน้ำ พร้อมกับปีนป่ายขึ้นไปนั่งบนตักของผู้เป็นพ่อที่นั่งอยู่บนชักโครก ด้วยท่าทางน่าเอ็นดู ทำเอาเขาอดใจไม่ไหวต้องก้มลงหอมแก้มเจ้าลูกชายฟอดใหญ่“ฟอดดดดด” คนอะไรไม่รู้ ติดพ่อสุด ๆ ไปไหนทำอะไรเป็นต้องตามเขาไปทุกที่…"ปะป๊าา หนู คะ คิดถึง ปะป๊าา~~^^"^^โอ้ยตาย ทำไมลูกเขาถึงขี้อ้อนน่ารักขนาดนี้นะ เอะอะก็คิดถึง เอะอะก็บอกรักป๊า เขานี่ใจละลายเป็นไอติมแล้ว อรั้ยยย…"หืม~ป๊ามาเข้าห้องน้ำแป๊บเดี

  • เพื่อน(รัก)กัน   บทส่งท้าย

    1 เดือนผ่านไป… กลางดึก"อื้อ~"ลมหนาวที่ตอนนี้พยายามลุกขึ้นนั่งอย่างยากลำบาก ช่วงนี้เธอนอนไม่ค่อยได้ เพราะจะปวดหลังปวดซี่โครงบ่อยมาก ยิ่งท้องโตยิ่งปวดทรมานแบบสุด ๆ การเป็นแม่คนนี่ต้องเหนื่อยและทรมานขนาดนี้เลยหรอ จะนอนก็นอนไม่ได้ หายใจก็เหมือนหายใจไม่เต็มปอด"ฮึก~ๆ " เสียงสะอื้นเบา ๆ จากว่าที่คุณแม่ ตอนนี้อยู่ดี ๆ เธอก็อยากร้องไห้ออกมาซะงั้น"อื้อออ~หนาวเป็นไรอ่ะ?"เสียงอู้อี้ของคนที่นอนอยู่ข้าง ๆ เธอ การขยับตัวของลมหนาวทำให้เขาตื่นขึ้นมาอีกคน"เป็นอะไรคะ? ปวดท้องหรอ!? ไปหาหมอไหม!!?"พอเขาปรับสายตาได้ ก็เห็นว่าเธอที่นั่งพิงหัวเตียงอยู่นั้น กำลังร้องไห้ มือข้างหนึ่งลูบท้องส่วนมืออีกข้างก็กดเอวด้านหลังไว้จนเขาอดเป็นห่วงไม่ได้"ฮึก~ปะ เปล่า หนาวแค่ปวดหลังนอนไม่ได้""โอ๋ ๆ มานี่มา" เขาพูดจบก็ขยับไปนั่งซ้อนหลัง ก่อนที่จะค่อย ๆ นวดหลังให้เธอเบา ๆ ด้วยท่าทีเอาใจใส่" ซุนขอโทษนะ ซุนไม่สามารถอุ้มท้องแทนหนาวได้ ซุนรู้นะว่าหนาวทั้งเหนื่อยทั้งทรมาน เดี๋ยวแพ้ท้องเดี๋ยวปวดหลังปวดท้อง หนาวคงลำบากน่าดู "เขาพูด

  • เพื่อน(รัก)กัน   เหล่ากงตัวจริง

    หลังจากไปทำบุญให้ม๊าเสร็จเรียบร้อย ทั้งเขาและเธอก็ต้องกลับไปเหยียบบริษัทของป๊าซุนอีกครั้ง เพื่อเคลียร์เอกสารขายหุ้น และเคลียร์เรื่องต่าง ๆ ให้เรียบร้อย มือเรียวกุมมือเขาไว้แน่นเป็นการให้กำลังใจ และเพื่อให้เขารับรู้ว่าเธอจะอยู่ตรงนี้ไม่ไปไหน จะอยู่ข้างเขาเสมอ…เธอคิดว่าเขาคงรู้สึกไม่ดีเท่าไร ที่ต้องกลับมาเจอกับผู้เป็นพ่อที่เห็นแก่ตัวแบบนั้น…"หืม~ ซุนโอเคน่า"เขาหันมายิ้มให้เธอ ก่อนจะเอ่ยขึ้น เขารับรู้ถึงความเป็นห่วง และกังวลของคนตัวเล็ก เธอคงจะคิดว่าการมาเจอผู้ชายคนนั้นในครั้งนี้ จะทำให้เขากลัวหรือรู้สึกไม่โอเคสินะ เปล่าเลย… เขารู้สึกเฉยมาก เขารู้สึกดีด้วยซ้ำที่จะได้ตัดขาดกับผู้ชายคนนี้สักที คนที่ไม่สมควรเรียกตัวเองว่าพ่อแบบนั้น เมื่อพวกเขาทั้งสองก้าวขาเข้ามาในบริษัท ทุกคนก็ต่างวิ่งเข้ามาทักทาย"สวัสดีครับ/ค่ะ คุณซุน/คุณลมหนาว"ก่อนที่จะโค้งตัวทำความเคารพ จนเขาและเธอจะรีบห้ามเอาไว้"ไม่ต้องครับ ผมไม่ใช่บอสของที่นี่แล้ว ไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้ก็ได้""คุณซุนจะไปจริง ๆ หรอครับ?""ใช่ครับ"เขาส่งยิ้มให้กับพน

  • เพื่อน(รัก)กัน   ฟ้าหลังฝน

    เมื่อพายุเเห่งการสูญเสียที่โหมกระหน่ำสงบลง หลังจากงานศพของแม่ผู้เป็นที่รักได้ผ่านพ้นไปทำให้เขาเริ่มปลง สภาพจิตใจค่อย ๆ ดีขึ้นตามลำดับ เพราะได้รับกำลังใจและพลังบวก จากคนรอบข้างโดยเฉพาะ ลมหนาว และสิ่งสำคัญที่สุดที่ทำให้เขาอยากกลับมาเริ่มต้นชีวิตใหม่นั่นก็คือ ‘ลูกเมีย’ เขาอยากปกป้องและดูแลพวกเขาให้ดีที่สุด…"ทำไมเล็บเท้ายาวจังเลยล่ะหนาว?"ร่างสูงที่ตอนนี้ร่างกายเปลือยเปล่าก้มถูสบู่อาบน้ำให้เธอ ตอนนี้เธอท้องโตขึ้นมาก จริง ๆ เธอก็อาบเองได้แหละ แต่เขาไม่ยอมน่ะสิ ทำอย่างกับเธอเป็นอัมพาต อาบน้ำก็จะอาบให้ เธอเข้าห้องน้ำก็มานั่งเฝ้า ไม่ยอมให้เธอห่างกายเลยแม้แต่นิด ส่วนเหตุผลที่ได้รับก็คือกลัวเธอลื่นล้มบ้างแหละ กลัวโน่นนี่นั่น สรุปคือกลัวจนเธอไม่ต้องทำอะไรกันเลยทีเดียว"ยังไม่ได้ตัดมาสักพักแล้ว ขี้เกียจก้ม"เธอเอ่ยขึ้นพร้อมกับใช้มือบีบแชมพู แล้วนวดผมให้เขาอย่างเบามือ ตอนนี้คนหนึ่งก็คุกเข่าก้มลงพื้นถูตามซอกเท้าให้เมียสุดที่รัก ส่วนอีกคนก็ใช้มือสองข้างขยี้ผมให้ เป็นภาพที่ดูแล้วอบอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก ต่างคนต่างรักและเอาใจใส่กันและกัน&he

  • เพื่อน(รัก)กัน   คนเก่ง

    "หนาวจริง ๆ ใช่ไหม? หนาวอย่าทิ้งซุนไปไหนนะ ซุนขอโทษ อย่าทิ้งซุนไปนะ ซุนไม่เหลือใครแล้ว ฮึก~ๆ ฮือออ ๆ ๆ ๆ"ซุนร้องไห้โฮ ปากเพียงพร่ำขอโทษเธอและขอร้องให้อยู่กับเขาอย่าทิ้งเขาไป ตอนนี้ซุนเหมือนคนหมดที่พึ่งทางใจ ทุกอย่างในชีวิตของเขาราวกับพังทลายลงจนหมดสิ้น เขาสูญเสียผู้หญิงที่รักคนหนึ่งไปอย่างไม่มีวันหวนกลับ การจากลาที่ไม่อาจกลับมาพบเจอกันได้อีก มันทรมานจนเขาไม่อยากจะหายใจต่อเลยด้วยซ้ำ แต่ทว่า…"ฮึก~โอ๋ๆ หนาวอยู่นี่แล้วนะ ไม่เป็นอะไรนะคนเก่ง"เธอพยายามกลั้นเสียงสะอื้นและหยดน้ำตาไว้ เธอเสียใจมากแต่ตอนนี้เธอต้องเป็นหลักยึดเหนี่ยวจิตใจให้กับเขา เธอจะอ่อนแอไม่ได้เด็ดขาดมือบางลูบผมร่างสูงในอ้อมกอดที่ยังคงร้องไห้ไม่หยุดอย่างเบามือ ทำให้เธอรู้ว่าเขาปล่อยปะละเลยตัวเองแค่ไหน เส้นผมสั้นที่เคยนุ่มสลวยมีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ตอนนี้กลับแข็งกระด้าง กลิ่นแปลก ๆ ราวกลับว่าไม่ได้ทำความสะอาดมาสักพัก ตอนเธอไม่อยู่เขาใช้ชีวิตเละเทะแค่ไหนกันนะ?"ฮือ ๆ ๆ ซุนขอโทษ ๆ ๆ ถ้าซุนบอกหนาวเร็วหน่อยหนาวก็คงไม่ต้องเสียใจ ฮึก ~ซุนมันขี้ขลาดเอง~" เขายังคงร้องไห้ไม่หยุด

  • เพื่อน(รัก)กัน   สูญเสีย

    “ม๊า~” ลมหนาวที่พอตั้งสติได้ เธอก็รีบจองตั๋วบินกลับทันที!เท้าสองข้างก้าวเข้ามาในงานฌาปนกิจศพ ของผู้เป็นแม่ของเพื่อนสนิท ที่เป็นอดีตแฟนและเป็นทั้งพ่อของลูกเธอ บรรยากาศโดยรอบเต็มไปด้วยความโศกเศร้า ดวงตากลมโตที่ตอนนี้มีน้ำตาเอ่อคลอเต็มเบ้าตา นี่เธอมาช้าไปงั้นเหรอ? เธอยังคิดว่าจะรอท่านกลับมา เธออยากจะบอกลาท่านด้วยตัวของเธอเอง แต่คงไม่มีโอกาสนั้นแล้วสินะ คนที่รักและเอ็นดูเธอประดุจดั่งแม่อีกคน ได้จากเธอไปแล้วงั้นเหรอ…"ฮึก~ ม๊า หนาวมาหาม๊าแล้วนะ ฮึก ฮือออ~"เธอเดินเข้าไปทิ้งตัวลงอย่างคนหมดแรง น้ำตาไหลอาบสองแก้ม มือบางค่อย ๆ ลูบโลงศพเบา ๆ พร้อมกับวางใบหน้าแนบชิด เพียงหวังให้คนที่นอนอยู่ภายในรับรู้ถึงการมาของเธอ"หนาวลูก ฮึก~ " ร่างของผู้เป็นแม่โผลเข้ากอดลูกสาวที่นั่งร้องไห้อยู่ด้วยความคิดถึง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นตกใจ"หนูท้องหรอ? ทำไมหนูไม่คิดจะบอกแม่เลย!?"คนเป็นแม่จับไหล่เธอแน่น นี่ลูกเธอท้องโตขนาดนี้ ยังไม่ยอมบอกคนเป็นแม่เลยหรือนี่?"หนาวท้อง 7 เดือนกว่าแล้วค่ะแม่" มือเรียวรีบยกขึ้นเช็ดน้ำตา ก่อนที่จะยอมบอกเร

  • เพื่อน(รัก)กัน   คนที่ถูกมองข้าม

    เมื่อกลับมาถึงห้อง คนตัวเล็กก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่พร้อมกับฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดี จนคนที่นอนดูหนังอยู่โซฟาหน้าห้องรับแขกถึงกับต้องหันตาม ทำเอาเขารีบเด้งตัวลุกจากโซฟาวิ่งมาหาคนตัวเล็กด้วยความตกใจ เพราะตอนนี้เขาเห็นเธอมีผ้าพันแผลข้อศอกกับเข่า แค่เขาห่างเธอวันเดียวสภาพเธอเป็นแบบนี้แล้วเหรอเนี่ย!"หนาว!มึงเป็

  • เพื่อน(รัก)กัน   อุบัติเหตุ

    วันนี้เป็นวันที่ลมหนาวต้องเข้ามาเคลียร์งานที่คณะ ปกติแล้วเพื่อนชายคนสนิทของเธอจะเป็นคนมารับมาส่ง แต่เสียดายที่วันนี้เขาดันติดธุระที่บริษัท ทำให้วันนี้เธอต้องนั่งแท็กซี่มาเองหลังจากที่เคลียร์ทุกอย่างเสร็จ ก็เป็นเวลาเกือบ 5 โมงเย็น ร่างบางเดินตามฟุตบาท ที่ตอนนี้มีคนคนเดินอยู่พอสมควร ขณะที่เธอก้มมองโ

  • เพื่อน(รัก)กัน   อยู่ร่วมกันอย่างสงบ?

    เมื่อมาถึงคอนโดที่พัก ทั้งสองก็ช่วยกันเก็บของจัดเตรียมห้องให้เรียบร้อย คอนโดที่เพื่อนเธอซื้อเรียกได้ว่าหรูหราหมาเห่าแบบสุด ๆ มีเฟอร์นิเจอร์อุปกรณ์ต่าง ๆ ที่ช่วยเพิ่มความสะดวกสบาย ห้องแต่ละห้องกว้างขวาง ส่วนห้องนอนจะอยู่ติดกัน ซึ่งก็ไม่มีปัญหาอะไร เพราะขนาดนอนห้องเดียวกันเธอก็นอนมาตั้งแต่เล็กจนโตแล้

  • เพื่อน(รัก)กัน   เคลียร์ใจ

    "หนาว ๆ เดี๋ยว ๆ มึง คุยกับกูก่อน" ร่างสูงวิ่งตามมา มือหนารั้งแขนคนตัวเล็กที่เดินหนีเขาออกมาก่อนหน้านี้"เป็นอะไร ไหนบอกมาซิ?"“……” คนตัวเล็กก็ยังเงียบ"OK" พูดจบชายหนุ่มก็หิ้วคนตัวเล็กด้วยแขนเพียงข้างเดียว เดินมุ่งหน้าไปที่รถ"มึงปล่อยกูลงเดี๋ยวนี้นะ!!" ลมหนาววีดร้องพร้อมกับพยายามดิ้น"ไปคุยกันในร

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status