LOGIN"อ๊าาาาา เสียว จะเสร็จ อือออ ผัวจ๋า จะเสร็จหรือยังเมียจะเสร็จแล้ว" ฉันบอกคนใต้ร่างที่ยังต้ัง้หน้าตั้งตาดูดเลียหน้าอกของฉันอย่างหลงใหล"อ่าาา เมียขย่มแรงๆอีกหน่อยผัวพร้อมแตกแล้วครับ"ตั่บ!!!!!! ตั่บ!!!!!! ตั่บ!!!!! ตั่บ!!!!! ตั่บ!!!!!"ซี๊ดดด อื้มมม เมียจ๋า ผัวจะแตกแล้ว""อ๊ะ อ๊ะ แตกเลยค่ะ แตกเลยเมีย
"หรือตะวันไม่คิด""คิด เอ้ย ไม่ได้คิด""ฮั่นแน่อยากเปลี่ยนบรรยากาศเหรอ งั้นปิดร้านเถอะ""ไม่เอา อย่ามาทำอะไรทะลึ่งๆนะ เดี๋ยวฟาดด้วยเหยือกนมซะหรอก""55555 วันก็แค่แหย่เล่นใครจะกล้าทำ""หึ คนหื่นอย่างซันน่ะเหรอจะแค่แหย่เล่น""พูดเหมือนตัวเองไม่หื่น""พอเลยเลิกพูดเรื่องนี้ อ่ะเอาผ้านี่ไปเช็ดโต๊ะให้หน่อ
ตะวัน....ที่ร้านกาแฟ"สวัสดีครับคุณเจ้าของร้านยุ่งอยู่หรือเปล่าครับ" ฉันที่กำลังง่วนอยู่กับการจัดเรียงขนมใส่ตู้ต้องเงยหน้าขึ้นมาดูลูกค้าคนแรกที่เข้ามาในร้านทั้งที่ร้านยังไม่ถึงเวลาเปิด"อ้าวไอ้พอสกูก็นึกว่าไง ว่าแต่ว่างเหรอถึงมาหากูได้อ่ะ""ไม่ว่างแต่อยากมาหากาแฟกินแก้ง่วงเดี๋ยวจะเข้าไปดูโรงงานต่อ"
"แอ๊ะ แอ๊ะ" แกร้องแอ๊ะ แอ๊ะ เหมือนเข้าใจที่ผมพูด ลูกผมนี่ฉลาดจริงๆ^^ สามปีต่อมา...."ซัน เดี๋ยวตะวันพาน้องโซ่ไปบ้านพ่อก่อนนะ" ตะวันเดินจูงมือน้องโซ่ลูกชายคนเล็กเดินมาหาผมที่กำลังหาอุปกรณ์ตัดผมอยู่"อื้มมม เดี๋ยวตัดผมให้ซิดนี่ย์เสร็จซันจะรีบตามไปนะ""เร็วๆล่ะเกิดไปสายพ่อโมโหอีก""ค๊าบคุณเมีย"วันนี
หลายเดือนต่อมา....ห้องคลอดโรงพยาบาล....ซัน...."ตะวันเป็นไงบ้าง อดทนเอาไว้นะครับ" ผมจับมือตะวันไว้แน่นด้วยความเป็นห่วงพร้อมกับเอามือเช็ดน้ำตาที่เริ่มไหลออกมาไม่ขาดสาย"ฮือออซัน ตะวันกลัวมากเลยอ่ะ ฮือออ ฮืออออ ซัน""ไม่ต้องกลัวนะ ซันจะอยุู่ตรงนี้ไม่ไปไหน" ผมรู้ว่าตะวันกลัวมากแค่ไหน เมื่อคืนก่อนจะย
ตะวัน..."แล้วพ่อกำนันจะให้ผมทำยังไงครับถึงจะเชื่อในความจริงใจที่ผมมีให้ตะวัน""หึ" ฉันเริ่มใจไม่ดีเมื่อเห็นสายตาเจ้าเล่ห์ของพ่อกำนันของฉัน "ผมยอมทำตามที่พ่อกำนันบอกทุกอย่างขอแค่พ่อกำนันยกโทษให้ผมครับ และผมอยากจะขอยืนยันว่าผมจะไม่มีวันทิ้งตะวันมันไปไหนอีกที่สำคัญตอนนี้เรากำลังจะมีลูกด้วยกันผมอยากดู
"โทษที งั้นเราเข้าไปรอกันในบ้านเถอะ" ผมกำลังจะเปิดประตูรั้วเข้าไปแต่ตะวันมันรั้งแขนผมไว้"มีอะไร" ผมหันไปถาม"เอ่อ กูมาคิดๆดูแล้วกูว่าเราไปรอที่บ้านมึงก่อนดีกว่ามั้ย แล้วชวนพ่อแม่มึงมาคุยด้วยเผื่อพ่อกูจะเกรงใจไม่เอาปืนยิงมึง กูไม่อยากให้ลูกของกูไม่มีพ่อกูไม่อยากกำพร้าผัวนะ" พูดซะน่าเอ็นดูเลยครับเมีย
ตะวัน..."เอาไว้ค่อยกลับตอนรับปริญญาเสร็จเรียบร้อยดีมั้ย" หลังจากที่ไอ้ซันมันชวนฉันกลับเชียงใหม่ศุกร์นี้ฉันก็เลยต่อรองเวลากลับบ้านกับพ่อของลูกที่ไม่รู้จะมานึกเป็นคนดีอะไรตอนนี้ เพราะฉันยังไม่ได้ทำใจแล้วก็ยังไม่ทันคิดจะหาเหตุผลอะไรที่จะไม่ทำให้ไอ้ซันต้องตายก่อนวัยอันควร ฉันกลัวลูกจะกำพร้าพ่อน่ะ"อีกต
ตะวัน..."ตื่นได้แล้วคนหื่น" จุ๊บ จุ๊บ"หื้อออออ อย่าแซวคนจะนอน>ฉันขยับใบหน้าหนีทั้งที่ยังตายังผิดเพราะโดนคนบางคนก่อกวนการนอน รู้ไหมว่าเมื่อคืนกว่าจะได้นอนกี่โมงแล้วตอนนี้ฉันทั้งง่วงทั้งเพลียแล้วก็ทั้งอาย อายที่ตัวเองเรียกร้องให้มันทำเรื่องอย่างว่าเรียกร้องแบบไม่หยุดไม่พอเป็นครั้งแรกที่ฉันร้องขอใ
ตะวัน...ฉันกับกั้งเราเดินออกมาด้วยกันเพื่อไปช่วยคนอื่นๆทำงาน พอมาถึงก็เจอกับกลุ่มของไอ้ซันที่กำลังขะมักเขม้น,เขม้นขะมักกับการซ่อมอาคารเรียนของเด็กในชุมชน"พี่ตะวันคะ กั้งขอไปช่วยงานทางโน้นก่อนนะคะ""อื้มไปเถอะ"หลังจากที่กั้งแยกตัวออกไปฉันก็ไปช่วยนักศึกษาผู้หญิงที่กำลังนั่งจัดแบ่งอุปกรณ์การเรียนออก







