MasukShare
ทำไมถึงไม่เหมือนที่คิดไว้ล่ะ
Tanggal publikasi:
2026-05-04 11:20:38ตอนที่ 7
ทำไมถึงไม่เหมือนที่คิดไว้ล่ะ โรงภาพยนตร์ XX บรรยากาศสว่างไสวไปด้วยแสงไฟสีอุ่น ผู้คนเดินสวนกันขวักไขว่ เสียงพูดคุยปะปนกับกลิ่นป๊อบคอร์นหอมกรุ่นลอยคลุ้งทั่วโถง สองร่างหยุดยืนอยู่หน้าแผงโปสเตอร์ภาพยนตร์ อัยยากอดถัง ป๊อบคอร์นไว้แน่นราวกับกลัวจะหล่น สายตากวาดมองรายชื่อหนังอย่างตั้งใจ ขณะที่ตะวันยืนข้าง ๆ มือหนึ่งล้วงกระเป๋า สีหน้าดูสบาย ๆ ก่อนจะเอ่ยถามเสียงเรียบ “จะดูเรื่องอะไร” อัยยาคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยกมือชี้ไปที่โปสเตอร์หนังโรแมนติก เรื่องหนึ่ง ดวงตาหลังกรอบแว่นมีแววลังเลปนคาดหวัง ตะวันเหลือบมองตาม ก่อนจะส่ายหน้าเบา ๆ อย่างไม่เห็นด้วย แล้วชี้ไปที่โปสเตอร์หนังแอ็กชันอีกฝั่ง “ดูเรื่องนี้แล้วกัน” พูดจบก็หมุนตัวเดินไปทางเคาน์เตอร์ขายตั๋วทันที ไม่เปิดโอกาสให้อัยยาได้โต้แย้ง ร่างเล็กได้แต่ยืนมองตาม ก่อนจะกระชับถัง ป๊อบคอร์นในอ้อมแขนแล้วรีบก้าวตามไป ท่ามกลางแสงไฟและเสียงจอแจของโรงหนังที่ยังคงคึกคักไม่ขาดสาย ภาพยนตร์บนจอยังคงดำเนินไปตามเรื่องราว ทว่าอัยยากลับแทบไม่ได้สนใจหน้าจอแม้แต่น้อย สายตาคมภายใต้กรอบแว่นเผลอไปหยุดอยู่ที่ใบหน้าด้านข้างของตะวัน ใบหน้าที่ตั้งใจมองจอหนังอย่างจริงจัง แสงจากจอสะท้อนลงบนสันจมูกคมและกรอบหน้าชัดเจนจนเธอละสายตาไม่ได้ อัยยาขยับแว่นตาเล็กน้อย สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะเอนศีรษะลงช้า ๆ ตั้งใจจะพิงไหล่เขาอย่างแนบเนียน แต่จังหวะเดียวกันนั้น ตะวันกลับก้มตัวลงคล้ายจะหยิบของที่ตกอยู่ใต้เก้าอี้ ตุ้บ! หน้าผากบางชนเข้ากับพนักเบาะอย่างจังจนเจ้าตัวสะดุ้ง ชายหนุ่มหันมาทันที คิ้วหนาขมวดเข้าหากัน “เป็นอะไร” อัยยาชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มแห้ง ๆ กลบเกลื่อน “เอ่อ…เปล่า ไม่มีอะไร” ภาพยนตร์ยังคงฉายต่อไป แสงจากจอสาดทาบใบหน้าผู้คนท่ามกลางความมืดและกลิ่นป๊อปคอร์น อัยยากลับไม่อาจจดจ่อได้ สายตาเผลอไปเห็นคู่รักอีกฟากที่นั่งจับมือกันแน่น หญิงสาวเหลือบมองมือตะวันที่พาดอยู่บนขอบที่นั่ง ก่อนมือเรียวจะค่อย ๆ ขยับเข้าไปใกล้ หัวใจเต้นแรง ในเสี้ยววินาทีที่ปลายนิ้วกำลังจะสัมผัสกัน ตะวันกลับยกมือหนี เอาขึ้นปิดปากหาวอย่างไม่รู้ตัว อัยยาชะงัก ก่อนจะดึงมือกลับมาวางบนตัก หันกลับไปมองจอหนังอีกครั้ง ทั้งที่ในใจยังค้างคากับสัมผัสที่ไม่เคยเกิดขึ้นนั้นก่อนที่ชายหนุ่มข้าง ๆ จะหันมาถามน้ำเสียงดูไม่ใส่เท่าไหร่นัก “เธอมาดูหนังจริงป่ะ อยู่นิ่ง ๆ หน่อยสิ” “เอ่อ...ขอโทษนะ” หลังจากที่ภาพยนตร์จบลง ตะวันก็อาสามาส่งอัยยาถึงบ้าน ทว่าตลอดทางเธอกลับเงียบงัน ความรู้สึกไม่เป็นอย่างที่เคยจินตนาการไว้เกาะแน่นอยู่ในอก ทันทีที่ก้าวเข้ามาในบ้าน เสียงแม่ก็ดังขึ้น น้ำเสียงดูจริงจังจนน่าประหลาดใจ “ทำไมกลับดึกนักล่ะ” อัยยาขยับแว่น ก้มหน้าหลบสายตา “เอ่อ…ทำรายงานค่ะ” หญิงวัยกลางมองลูกสาวราวกับไม่เชื่อ ก่อนจะเอ่ยเพียงสั้น ๆ “อย่าทำให้แม่ผิดหวังล่ะ” ประโยคนั้นทิ้งน้ำหนักไว้ในใจ ก่อนแม่จะหันหลังเดินกลับเข้าไป อัยยายืนอยู่ตรงนั้น ก้มหน้าลงเงียบ ๆ โดยไม่อาจเอื้อนเอ่ยอะไรได้เลย ช่วงบ่ายของวันต่อมา สนามยาวของมหาวิทยาลัยเต็มไปด้วยความคึกคัก เสียงลูกบาสกระทบพื้นดังสลับกับเสียงเชียร์จากนักศึกษาแต่ละสาขา วันนี้เป็นวันแข่งขันบาสเกตบอล บรรยากาศรอบสนามจึงมีชีวิตชีวากว่าทุกวัน อัยยาก้าวเข้ามาท่ามกลางความวุ่นวาย ร่างเล็กในชุดกีฬาของชมรม เสื้อยืดเรียบกับกางเกงวอร์มขายาว รองเท้าผ้าใบสีสุภาพ ผมถูกรวบตึงเปิดใบหน้าเรียบใสหลังกรอบแว่น ถือขวดน้ำไว้ในมือ เดินผ่านกลุ่มคนอย่างเงียบ ๆ ก่อนจะกวาดสายตามองไปรอบสนาม ราวกับกำลังมองหาใครบางคนท่ามกลางฝูงชน “แม่ง! พวกมึงเล่นกันแรงจังวะ! เสียงโวกแวกโวยวายดังขึ้นจากกลางสนาม ดึงความสนใจของคนรอบข้างให้หันมามองเป็นตาเดียว “แล้วมึงจะเอายังไงกับกูวะ!” ตะวันในชุดกีฬาพูดขึ้น น้ำเสียงแข็งกร้าว ร่างสูงก้าวออกมาจากกลุ่มเพื่อน สายตาคมกริบจ้องเขม็งไปยังอีกฝ่ายที่เดินเข้ามาใกล้ไม่แพ้กัน “มึงก็มาดิ ไอ้สัด!” เตอร์รีบวิ่งเข้ามาขวาง “ไอ้วัน เป็นไรวะ ใจเย็นก่อนสิ” ตะวันไม่ละสายตาแม้แต่นิดเดียว “ดูแม่งเล่นดิ ชนกูเอา ๆ จงใจหาเรื่องชัด ๆ” “มึงเล่นไม่เป็นเองต่างหาก เก่งแต่ปาก” เสียงเย้ยหยันดังขึ้นจากฝั่งตรงข้าม เพียงเท่านั้น ร่างสูงก็สาวเท้าเข้าไปใกล้ ระยะห่างถูกบีบจนแทบไม่มีอากาศคั่น “แล้วมึงจะเอายังไงกับกู” โชนรีบเข้ามาเสริม จับแขนตะวันไว้แน่น “ไอ้ตะวัน พอเหอะ ใจเย็น ๆ” แต่ตะวันกลับสะบัดแขนออก สีหน้าแข็งกร้าวยิ่งกว่าเดิม “แม่ง! เย็นเหี้ยอะไรล่ะ” อีกฝ่ายยิ้มเยาะ ท้าทายเต็มที่ “งั้นมึงเข้ามาดิ อารมณ์เสียฉิบหาย เล่นบาสเป็นรึเปล่า อ่อนหัดชะมัด” ประโยคนั้นเหมือนชนวน ตะวันกระชากคอเสื้ออีกฝ่ายดึงเข้ามาใกล้ แรงอารมณ์ปะทะกันกลางสนาม ท่ามกลางเสียงฮือฮาของผู้คนรอบข้างที่เริ่มแตกตื่น “ปากแบบนี้ ให้กูเตะหมาออกจากปากให้มั้ย” พลั่ก! ชายอีกฝ่ายก็ผลักตะวันออกมาเต็มแรง ร่างสูงเซถอยไปสองก้าว รองเท้าผ้าใบเสียดสีกับพื้นสนามดังเอี๊ยด ก่อนจะตั้งหลักได้ สีหน้าที่เดิมตึงอยู่แล้วกลับยิ่งหม่นลง ดวงตาคมวาววับด้วยอารมณ์เดือดดาล “ไอ้สัด!” ผลั้ว! ตะวันคำรามลั่น ก่อนจะปรี่เข้าใส่อีกฝ่าย หมัดหนักกระแทกเข้าเต็มแรง เสียงปะทะดังสนั่นจนคนรอบสนามร้องอื้ออึง อีกฝ่ายไม่ยอมถอย สวนหมัดกลับมาอย่างรวดเร็ว ผลั้ว! ทว่าหมัดนั้นกลับไม่ทันได้โดนตะวัน อัยยาที่วิ่งฝ่าฝูงชนเข้ามาหวังห้าม กลับเป็นคนรับแรงปะทะแทนเต็ม ๆ หมัดหนักซัดเข้ากลางหน้าอย่างจัง แว่นตาถูกกระแทกกระเด็นหลุดจากใบหน้า หล่นกระทบพื้นสนาม ร่างเล็กเซถลา ก่อนจะทรุดล้มลงกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง โอ๊ย! “เห้ย!” ทุกคนต่างร้องออกมาเป็นเสียงเดียวกัน อัยยานอนทรุดอยู่บนพื้น มือกุมใบหน้าแน่น เลือดสีแดงสดไหลซึมออกจากจมูกเป็นทาง ชายร่างสูงที่เผลอชกเธอเข้าเต็มแรงรีบถลาเข้ามา ทิ้งเรื่องบาดหมางไว้ข้างหลัง ก่อนจะพยุงร่างเล็กให้ลุกขึ้นนั่งอย่างร้อนรน “เธอ…เป็นอะไรรึเปล่า ฉันไม่ได้ตั้งใจจะต่อยเธอนะ” “มะ...ไม่เป็นไร” อัยยาได้แต่ส่ายหน้าช้า ๆ พยายามกลั้นความเจ็บปวดเอาไว้ ตะวันยืนมองภาพตรงหน้าด้วยแววตาเดือดดาล กรามแข็งเกร็ง มือกำแน่นจนเส้นเอ็นปูดชัด ก่อนจะเบือนหน้าหนีอย่างไม่คิดจะพูดอะไรสักคำ จากนั้นร่างสูงก็เดินออกจากสนามไปทันที ทิ้งให้อัยยานั่งอยู่ท่ามกลางสายตาผู้คน โดยไม่หันกลับมามองเธออีกเลย อัยยาก้มลงเก็บแว่นขึ้นมาสวมด้วยมือที่สั่นระริก เลือดสีแดงสดยังซึมออกจากปลายจมูก แต่เธอกลับไม่แม้แต่จะปาดมันออก หญิงสาวฝืนพยุงตัวลุกขึ้น ก่อนจะออกวิ่งตามร่างสูงที่กำลังเดินห่างออกไปเรื่อย ๆ ราวกับไม่คิดจะหันกลับมาอีก “เฮ้ย! เดี๋ยวก่อนสิ! ให้ฉันพาไปหาหมอมั้ย!” เสียงตะโกนดังตามหลังมา ทว่าอัยยากลับไม่เหลียวมอง ร่างเล็กรีบเร่งฝีเท้า ทั้งที่สายตาพร่ามัว ในความโกลาหลนั้น หญิงสาวสนใจเพียงแผ่นหลังตรงหน้าที่กำลังเดินห่างออกไปเรื่อย ๆ ร่างสูงยืนพิงกำแพงอย่างไร้เรี่ยวแรง มือหนีบบุหรี่ไว้ระหว่างนิ้ว ควันสีเทาลอยอ้อยอิ่งปะปนกับลมหายใจหนักหน่วง สีหน้าเรียบเฉยจนดูเย็นชา ดวงตาคมทอดมองไปข้างหน้าอย่างไร้จุดหมาย คล้ายกำลังสะกดกลั้นอารมณ์เดือดดาลเอาไว้ภายใน อัยยาเดินเข้าไปใกล้อย่างลังเล ก้มหน้าต่ำ ละอองเลือดสีจางยังเปื้อนอยู่ตรงปลายจมูก “เอ่อ…ตะวัน คือ” ชายหนุ่มหันมามอง แววตาแข็งกร้าวพูดออกมาด้วยน้ำเสียงแข็งกระด้าง “มึงทำไปเพื่ออะไร” “เราแค่ไม่อยากให้ตะวันมีเรื่อง…” “กูจะมีเรื่องกับใคร แล้วมันเกี่ยวอะไรกับมึง สไลด์หน้ามารับหมัดแทนกูแบบนั้น มึงเป็นฮีโร่หรือไง” “คือเรา...” “น่ารำคาญฉิบหาย มึงทำแบบนี้ คนอื่นจะคิดว่ากูเป็นคนยังไง...จนปัญญาขนาดต้องให้ผู้หญิงอย่างมึงมาคอยปกป้องแล้วเหรอ” “เราหวังดีกับตะวันนะ…” ตะวันดีดก้นบุหรี่ทิ้งลงพื้น เหยียบดับอย่างไม่ใยดี “เก็บความหวังดีของมึงไว้เถอะ กูไม่ต้องการ” พูดจบชายหนุ่มก็เดินผ่านไปทันที ไหล่กว้างเฉี่ยวชนร่างเล็กเบา ๆ แต่แรงพอให้เซถลาได้ อัยยายืนนิ่งอยู่อย่างนั้น ก้มหน้าเงียบงัน ปล่อยให้ความเจ็บปวดค่อย ๆ ซึมลึกลงไปในอก #สวัสดีค่ะฝากติดตามนามปากกาด้วยนะคะ ❤️💕
Bab terbaru
เพื่อนอะไรไม่เป็น จะเป็นผัว ตอนที่ 60 มีแค่หนูอย่างอื่นไม่สน (จบ)
ตอนที่ 60มีแค่หนูอย่างอื่นไม่สน (จบ)ภายในบ้านที่อบอุ่น ลูกคลื่นชายหนุ่มในวัย28 ปี ยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์ครัว สวมผ้ากันเปื้อนสีเข้ม มือหนึ่งถือทัพพี อีกมือหนึ่งกำลังคนซุปในหม้อ กลิ่นหอมอบอวลไปทั่วห้อง เด็กชายตัวน้อยวัยกำลังซนวิ่งวนไปรอบ ๆ ห้องรับแขก เสียงหัวเราะคิกคักดังก้องอย่างมีความสุข“คิริน อย่าวิ่งใกล้โต๊ะสิ เดี๋ยวหกล้มนะครับลูก” ลูกคลื่นเอ่ยเสียงเข้มแต่แฝงความเอ็นดู สายตายังคงหันกลับไปที่หม้อที่กำลังเดือด“ไม่เอา! จะวิ่ง ๆๆ” เด็กชายตอบเสียงใส ทั้งยังหัวเราะชอบใจ ยิ่งถูกห้ามก็ยิ่งวิ่งซนไปรอบโซฟาเฌอรีนนั่งเอนตัวพิงพนักโซฟา พลางหัวเราะเบา ๆ กับภาพตรงหน้า มือหยิบตุ๊กตาผ้าตัวเล็กมาเขย่าเรียกลูก “มานี่สิ มาหาแม่มา”เด็กน้อยชะงักเล็กน้อยก่อนจะวิ่งมากระโดดขึ้นตักแม่ ใบหน้าน้อย ๆ ซุกเข้าที่อกของเธออย่างอ้อน ๆ เฌอรีนก็ก้มลงหอมแก้มลูกฟอดใหญ่ พลางเงยหน้ามองไปทางครัวที่สามีกำลังตั้งใจทำกับข้าว“ที่รัก...จะเสร็จยังหนูหิวแล้ว” “จะเสร็จแล้ว....รอแป๊บ”เด็กชายคนโตอายุ 4 ขวบกำลังเล่นต่อบล็อกไม้เสียงดังลั่น พอไม่สำเร็จก็ปาขึ้นกลางอากาศอย่างไม่ใส่ใจ ข้าง ๆ กันมีน้องสาววัย 3 ข
เพื่อนอะไรไม่เป็น จะเป็นผัว ตอนที่ 59 ที่รัก NC
ตอนที่ 59ที่รัก NCลูกคลื่นค่อย ๆ ประคองร่างอรชรของเฌอรีนลงบนเตียงอย่างอ่อนโยน แผ่นหลังบางสัมผัสกับผ้าปูสะอาด กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ที่ติดตามกายเธอลอยคลุ้งปนไปกับกลิ่นกายของเขา ริมฝีปากของลูกคลื่นยังไม่ยอมผละออกไปไกลนัก ก้มลงซุกไซ้ตามซอกแก้มและลำคอของเธออย่างแผ่วเบา ราวกับจะจดจำทุกสัมผัสเอาไว้ในความทรงจำมือหนาของเขาลูบแผ่วผ่านเอวคอด ก่อนจะสอดประสานกับมือเล็กที่ยกขึ้นมากุมแน่น เฌอรีนหลับตาแน่น แก้มแดงจัด หัวใจเต้นแรงราวกับจะทะลุออกมาจากอกทุกครั้งที่เขาขยับใกล้“ที่รัก…” เสียงทุ้มกระซิบเอ่ยเรียกชื่อเธอเหมือนคำสวดที่ออกมาจากหัวใจ ก่อนที่ลูกคลื่นจะก้มลงมอบจุมพิตอีกครั้งมือหนาเข้าไปที่สาบเสื้อเชิ้ตของเฌอรีน ปลายนิ้วลากผ่านเนื้อผ้านุ่มจนเธอขนลุกวาบ เสื้อตัวบางถูกปลดกระดุมทีละเม็ดช้า ๆ ก่อนที่เขาจะดึงออกจากไหล่เล็กอย่างแผ่วเบา ร่างอรชรเผยผิวขาวนวลออกมาให้สายตาคมได้มองชัดเจนเฌอรีนเม้มริมฝีปากแน่น ใบหน้าแดงจัดเมื่อรู้สึกได้ถึงสายตาเขาที่จ้องมาไม่กะพริบ มือเล็กยกขึ้นดันอกเขาเบา ๆ “พี่… อย่ามองมองแบบนั้นสิ” ริมฝีปากร้อนเลื่อนไปตามแนวกราม ลากผ่านซอกคอ ก่อนจะหยุดที่อกอิ่มที่กระเพื่อมต
เพื่อนอะไรไม่เป็น จะเป็นผัว ตอนที่ 58 ยกให้หนูหมดเลย
ตอนที่ 58ยกให้หนูหมดเลยสองอาทิตย์ต่อมาบรรยากาศเย็น ๆ ของร้านนั่งชิลในไทยเต็มไปด้วยเสียงดนตรีสดคลอเบา ๆ และกลิ่นอาหารหอม ๆ ลอยมาตามลมลูกคลื่นเดินจับมือเฌอรีนเข้ามาในร้าน สายตาหลายคู่เหลียวมอง เพราะไม่บ่อยนักที่จะเห็นคนหน้าตาดีควงสาวสวยเข้ามาด้วยรอยยิ้มเต็มหน้า“ไอ้คลื่น!” เสียงชิม่อนตะโกนขึ้นทันทีที่เห็นเพื่อนเดินเข้ามา เขายกแก้วเบียร์ขึ้นสูงอย่างดีใจ “โผล่มาได้สักทีนะมึง กูนึกว่าจะฝังตัวอยู่แต่ต่างประเทศซะแล้ว”องศาที่นั่งไขว่ห้างอยู่ข้าง ๆ ก็หันมามองพร้อมยกยิ้ม “เออ แต่วันนี้ไม่ได้มาคนเดียวนะเว้ย มองดี ๆ สิ ใครควงมาด้วย”ทุกสายตาที่โต๊ะเลยหันไปมองเฌอรีนที่ยืนยิ้มเก้อ ๆ อยู่ข้าง ๆ ลูกคลื่น ชิม่อนถึงกับทำตาโตแล้วหันกลับมามองเพื่อน “เห้ย…จะแต่งยัง”ลูกคลื่นหัวเราะในลำคอ มือที่จับเฌอรีนอยู่ก็ยิ่งบีบแน่นขึ้นเล็กน้อยก่อนจะตอบ “ใกล้แล้ว”“สวัสดีครับน้องเฌอไม่ได้เจอกันนานเลย....สบายดีนะ”องศาที่เงียบมาตั้งแต่แรกทักขึ้น“สบายดีค่ะ พวกพี่ ๆ ก็สบายดีนะคะ”“ไม่ต้องห่วงหรอก”“นี่แฟนกูเป็นห่วงพวกมึงตั้งแต่เมื่อไหร่”“แหม๋....ทำมาเป็นหวงนะมึง”“แน่สิ ก็มีแฟนคนเดียวเนาะ ใ
เพื่อนอะไรไม่เป็น จะเป็นผัว ตอนที่ 57 สิ่งที่รอมาตลอด
ตอนที่ 57สิ่งที่รอมาตลอดสองปีต่อมาแสงแดดยามสายอาบไล้ทั่วบริเวณมหาวิทยาลัย เฌอรีนยืนอยู่หน้าตึกคณะบริหารด้วยรอยยิ้มบาง ๆ บนใบหน้า ร่างเล็กสวม ชุดครุยสีดำตัวยาวทับเดรสสุภาพสีอ่อน ผ้าฮู้ดด้านหลังเป็นสีแดงเข้มแซมทอง ตามสัญลักษณ์ของสายบริหารธุรกิจ ตัดกับความเรียบสง่างามของชุดครุยได้อย่างโดดเด่นบนศีรษะมี หมวกสี่เหลี่ยมสีดำพร้อมพู่ห้อยที่พลิ้วไปตามแรงลม เธอยกมือขึ้นจับหมวกเบา ๆ กันไม่ให้หลุด เส้นผมที่ปล่อยไว้ปรกข้างแก้มทำให้ใบหน้าของเธอดูอ่อนหวานขึ้นไปอีก“ถ้าวันนี้มีพี่อยู่ด้วยก็คงดี ช่างเถอะพรุ่งนี้ก็กลับไปหาพี่แล้ว คิดถึงจัง”เสียงผู้คนคึกคักอยู่รอบสนามหญ้าหน้าคณะบริหาร เฌอรีนกำลังยืนถ่ายรูปกับเพื่อน ๆ อยู่ พลันสายตาเหลือบไปเห็นสองร่างที่คุ้นเคยเดินเข้ามาหญิงผู้เป็นน้าของเธอและชายร่างสูงใหญ่ที่เป็นคุณลุงพ่อของลูกคลื่นทันทีที่มองเห็น เฌอรีนยิ้มกว้างอย่างห้ามไม่อยู่ ก่อนจะวางช่อดอกไม้ในมือลงแล้ววิ่งพุ่งไปหาทั้งสองอย่างไม่ลังเล“คุณน้า! คุณลุง!” เสียงเรียกดังใส ก่อนที่เธอจะโถมตัวเข้ากอดน้าแน่นด้วยความคิดถึงและความอบอุ่นที่เอ่อล้นออกมาจากหัวใจหญิงวัยกลางหัวเราะเบา ๆ พลางลูบห
เพื่อนอะไรไม่เป็น จะเป็นผัว ตอนที่ 56 ตกหลุมรักคืออะไร
ตอนที่ 56ตกหลุมรักคืออะไรอุโมงค์กระจกใต้น้ำทอดยาวราวกับพาเข้าสู่โลกอีกใบ แสงสีฟ้าอ่อนสะท้อนเกล็ดปลาที่แหวกว่ายเป็นฝูงเหนือศีรษะ เฌอรีนก้าวเคียงข้างลูกคลื่น มือเล็กถูกกอบกุมไว้แน่น ร่างบางเอ่ยขึ้นด้วยดวงตาที่เปล่งประกาย“สวยจัง…”ลูกคลื่นเหลือบตามองภาพเบื้องหน้า แต่ไม่นานก็หันกลับมาจ้องใบหน้าที่กำลังยิ้มอย่างตื่นตาตื่นใจของเธอแทน รอยยิ้มบางจาง ๆ ปรากฏขึ้นที่ริมฝีปากชายหนุ่ม ก่อนเสียงทุ้มเอ่ยตอบแผ่วเบา“ใช่…สวยมาก”หญิงสาวหันมาสบตาเข้าอย่างจัง ถึงได้รู้ว่าคำพูดนั้น…เขาไม่ได้หมายถึงฝูงปลาที่แหวกว่ายอยู่รอบด้าน ใบหน้าของเธอร้อนผ่าวขึ้นมาทันที รีบเบือนสายตากลับไปยังอุโมงค์ข้างหน้า แต่กลับไม่อาจปิดบังรอยแดงระเรื่อที่ค่อย ๆ คลี่บนแก้มได้“พี่เนี่ย…” เธอบ่นเบา ๆ คล้ายต่อว่า แต่หัวใจกลับเต้นแรงเสียจนแทบจะกลบเสียงคลื่นน้ำรอบตัว“เขินเหรอ”“เปล่า แค่ยังไม่ชินต่างหาก”“ต่อไปจะชมว่าหนูสวยทุกวัน”“พี่ชอบหนูมากขนาดนั้นเลยเหรอ....”“อื้อ..ชอบหนูมากกว่าชอบตัวเองซะอีก”“พูดอะไรก็ไม่รู้....ยังนึกถึงตอนที่พี่ด่าหนูได้อยู่เลย”“ขอโทษ....”ร่างสูงก้มหัวลงเล็กน้อยราวกับกำลังสำนึกผิด
เพื่อนอะไรไม่เป็น จะเป็นผัว ตอนที่ 55 เขร่งขรึมหน่อยสิ
ตอนที่ 55เขร่งขรึมหน่อยสิก๊อ ก๊อก ก๊อกในขณะที่ทั้งสองกำลังนอนกอดกันกลมจนแทบจะเป็นร่างเดียวกันเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น ทั้งคู่สะดุ้งจนหัวใจแทบหลุดออกมานอกอกเสียงผู้หญิงจากด้านนอกยังดังเข้ามาอีกครั้งด้วยน้ำเสียงอบอุ่นคุ้นเคย“เฌอรีน อยู่มั้ยลูก น้ามาหา”เฌอรีนหันไปมองชายหนุ่มตาโตด้วยความร้อนรน “ทำยังไงดีล่ะพี่คลื่น น้าเข้ามาเห็นพวกเราแบบนี้ นี่แล้วพี่ได้บอกคุณน้าเปล่าว่าจะมา”ลูกคลื่นกัดริมฝีปากแน่น แต่ก็พยายามตั้งสติ “ยัง ใจเย็นก่อน…ใส่เสื้อให้เรียบร้อยก่อน เดี๋ยวพี่จัดการเอง”ทั้งคู่รีบเก็บเสื้อผ้าที่ระเกะระกะบนโซฟาอย่างเร่งรีบ เสียงหัวใจเต้นดังจนแทบจะกลบเสียงเคาะประตู แล้วลูกคลื่นก็สูดหายใจลึก ก่อนจะก้าวไปเปิดประตู“นะ...นี่ลูกคลื่น ทำไมมาไม่บอกแม่เลย แล้วมาอยู่กับน้องได้ไง มารังแกอะไรน้องรึเปล่าเนี่ย”มารดาเอ่ยถามน้ำเสียงสงสัยสีหน้าดูตกใจเล็กน้อย“ทำไม ก็คิดถึงเลยมาหา ไม่ได้รังแกสักหน่อยใครจะกล้าล่ะ แม่มาขัดจังหวะจริง ๆ”“รู้อยู่แล้วว่ามาขัดจังหวะ ดูแกใส่เสื้อใส่กางเกงสิกลับไปกลับมาคนล่ะทาง ยังไม่รู้ตัวอีก”ลูกคลื่นก้มลงมองเสื้อยืดที่ใส่กลับด้านอยู่จริง ๆ กับกางเก
เพื่อนอะไรไม่เป็น จะเป็นผัว เลิกตามฉันสักที
ตอนที่ 9เลิกตามฉันสักทีอัยยานั่งอยู่บนอัฒจันทร์ริมสนามบาส มือเล็กกุมขวดน้ำไว้แน่น สายตาทอดมองไปยังสนามตรงหน้าอย่างเงียบ ๆ รอบตัวมีผู้คนเพียงประปราย จนกระทั่งรู้สึกได้ว่ามีใครบางคนนั่งลงข้าง ๆ หญิงสาวหันไปมองตามสัญชาตญาณ ก็ต้องชะงัก เมื่อเห็นว่าเป็นคนที่เธอไม่ค่อยอยากเจอเท่าไหร่“นายมาทำไมอีก”
เพื่อนอะไรไม่เป็น จะเป็นผัว ยุ่งกับมัน ก็ห้ามมายุ่งกับกู
ตอนที่ 8ยุ่งกับมัน ก็ห้ามมายุ่งกับกู“ซี๊ด! อื้ม ตะวันขา ช่วยเน่หน่อยสิคะ...”เสียงครางกระเส่าหวานออดอ้อนเล็ดลอดออกมาจอปลายสาย เนินอกขาวเนียนสะท้อนบนหน้าจอ ทว่าอีกฝ่ายกลับแสดงสีหน้าไร้อารมณ์“วันนี้อารมณ์ไม่ดี พอแค่นี้เถอะ”“เดี๋ยวสิคะ...เน่ทำให้ตะวันอารมณ์ดีได้น๊า”เสียงเล็กแหลมยังคงตอแยไม่เ
เพื่อนอะไรไม่เป็น จะเป็นผัว อย่าเป็นตัวของตัวเองนักสิ
ตอนที่ 6อย่าเป็นตัวของตัวเองนักสิบริเวณทางถนนเดินในมหาวิทยาลัยคึกคักไปด้วยนักศึกษาที่เดินสวนกันขวักไขว่ เสียงพูดคุยปะปนกับเสียงฝีเท้าที่เร่งรีบอัยยาหญิงสาวร่างเล็กวิ่งฝ่าฝูงชนเข้ามา แว่นกรอบหนาเอียงเล็กน้อยตามแรงสะเทือน กระโปรงทรงเอกับเสื้อนักศึกษาตัวโคร่ง ปลิวไหวตามจังหวะก้าว มือทั้งสองข้า
เพื่อนอะไรไม่เป็น จะเป็นผัว ไม่เป็นไร
ตอนที่ 5ไม่เป็นไรวันต่อมาอัยยายืนมองตัวเองอยู่หน้ากระจก บรรจงสำรวจเงาสะท้อนของตัวเองอย่างตั้งใจ ร่างเล็กสวมชุดเอี๊ยมกระโปรงยีนส์ตัวยาวคลุมเข่า ผมยาวถูกถักเปียไว้สองข้างอย่างหลวม ๆ ใบหน้าถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางเพียงบางเบา พอให้สีผิวดูสดใสขึ้นโดยแทบไม่ต่างจากเดิมนัก ก่อนจะหยิบแว่นตาเลนส์ห
Anda juga akan menyukai
เกิดมาร่าน
Beefy Cat217.1K Dibacaเด็กมันยั่ว BAD LOVE
ลำเจียก73.4K Dibacaวิศวะร้ายพลาดรัก
Re-match I รีแมทช์85.1K Dibacaราตรีสวัสดิ์ เซอร์อาเรส!
หยาน อัน310.0K Dibacaประธานลู่ต้องสยบ คุณซูไปตรวจสายเลือดอีกแล้ว
หวานละมุน274 Dibacaเล่ห์หัสดิน (ซีรีส์บ้านไร่ / หัสดิน VS ธารธารา)
MOONY MAY19 Dibacaเสิร์ฟรักหมดใจให้เจ้านายสุดคูล
Molin-T175 Dibacaห้วงรักหวนคืน
ม่านซู/เหมือนนับหมื่น314 Dibaca
