MasukShare
ยุ่งกับมัน ก็ห้ามมายุ่งกับกู
Tanggal publikasi:
2026-05-05 09:32:22ตอนที่ 8
ยุ่งกับมัน ก็ห้ามมายุ่งกับกู “ซี๊ด! อื้ม ตะวันขา ช่วยเน่หน่อยสิคะ...” เสียงครางกระเส่าหวานออดอ้อนเล็ดลอดออกมาจอปลายสาย เนินอกขาวเนียนสะท้อนบนหน้าจอ ทว่าอีกฝ่ายกลับแสดงสีหน้าไร้อารมณ์ “วันนี้อารมณ์ไม่ดี พอแค่นี้เถอะ” “เดี๋ยวสิคะ...เน่ทำให้ตะวันอารมณ์ดีได้น๊า” เสียงเล็กแหลมยังคงตอแยไม่เลิก ขณะร่างนั้นเอนอกเข้าหา คล้ายตั้งใจปลุกเร้าอารมณ์ของคนตรงหน้า “ฉันอาจจะอารมณ์ดีขึ้นก็ได้...ถ้าได้เห็นหน้าเธอ” “หื้ม....แล้วตรงนี้ของเน่ ทำให้ตะวันอารมณ์ดีไม่ได้เหรอคะ” นิ้วเรียวเล็กลากไล้แผ่วเบาบนเนินอกอวบที่มีเพียงบราสีหวานปกปิด “....” “หรือว่า...อยากจะดูตรงอื่น” น้ำเสียงนั้นหวานยั่วจนคนฟังยากจะไม่เผลอไหวเอน ทว่าตะวันกลับไม่เป็นเช่นนั้น ความหงุดหงิดที่อัดแน่นอยู่ในอกทำให้เขาไม่รับรู้อะไรนอกจากอารมณ์ขุ่นมัวของตัวเอง “ไว้วันหลังเถอะ แค่นี้นะ ฝันดี” “เดี๋ยวสิ...” ยังไม่ทันสิ้นเสียง ตะวันก็กดวางสายลงทันที น้ำเสียงก่อนตัดสายแข็งกระด้าง ปนความหงุดหงิดที่ไม่คิดปิดบัง คนที่ถูกตัดสายได้แต่นั่งนิ่ง มองหน้าจอที่มืดสนิท ความรู้สึกจุกวูบแล่นขึ้นมาในอก คล้ายจะเข้าใจอะไรบางอย่าง หรือว่าเขากำลังเบื่อเธอแล้วจริง ๆ รุ่งเช้า อัยยานั่งอยู่บนม้าหินอ่อนหน้าตึกวิศวกรรมศาสตร์ ก้มหน้ามองกระดาษรายงานตรงหน้าฆ่าเวลาไปพลาง ๆ ไม่นานก็มีใครมานั่งลงฝั่งตรงข้าม อัยยาขยับนิ้วขึ้นดันแว่นให้เข้าที่ตามความเคยชิน ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองคนที่นั่งอยู่ตรงหน้าไม่ใช่ตะวัน หากแต่เป็นคนเดียวกันกับที่ชกหน้าเธอเมื่อ หญิงสาวชะงักไปชั่วขณะ สายตาเลื่อนหลบอย่างอัตโนมัติ ความรู้สึกอึดอัดค่อย ๆ ไต่ขึ้นมาที่ลำคอโดยไม่รู้ตัว “เอ่อ...นาย” “ฉันมาขอโทษน่ะ เป็นอะไรมากรึเปล่า” “เปล่า ฉันไม่ป็นอะไร” “เธอนี่ใจกล้าจังนะ วิ่งมารับหมัดแทนผู้ชาย” “ก็ใครใช้ให้นายจะต่อยตะวันล่ะ” “แล้วทีมันต่อยฉันล่ะ...” “.....” ร่างเล็กก้มหน้าลงเงียบ ๆ ปลายนิ้วกำชายเสื้อแน่น คำพูดทั้งหมดติดค้างอยู่ในลำคอ “แล้วเธอชื่ออะไร...” ชายหนุ่มที่นั่งฝั่งตรงข้ามเอ่ยถาม พลางค้ำคางมองเธอด้วยสีหน้าเรียบเฉย ไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ หากแววตานั้นกลับไม่ได้แข็งกระด้างอย่างที่ควรจะเป็น “ทะ..ถามทำไม” “ก็อยากรู้ไงถึงถาม” “ชื่ออัยยา” “ฉัน...แทน” “ฉันไม่ได้ถามนายสักหน่อย” “ก็อยากบอก อีกอย่างฉันจะมาขอโทษเธออย่างจริงจัง ให้ฉันเลี้ยงข้าวเป็นไง” “ไม่ต้องหรอก ขอแค่นายไม่หาเรื่องตะวันอีกก็พอ” “ฉันถามหน่อยสิ...เธอเป็นอะไรกับไอ้หมอนั้น” “นี่...อย่ามาเรียกตะวันว่าไอ้หมอนั่นนะ” “อ๋อ ปกป้องมันดีนักนะ เป็นแฟนมันเหรอ” “เปล่า! เป็นเพื่อน” “อ๋อ เธอชอบมัน” “ปะ..เปล่า เพื่อนกันจะชอบกันได้ยังไง” เสียงตอบนั้นเบาลงอย่างเห็นได้ชัด อัยยาก้มหน้าหลบสายตา หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ คำปฏิเสธที่หลุดออกมากลับฟังดูไม่หนักแน่นเอาเสียเลย “เหอะ ถ้าไม่ชอบมัน จะยอมเจ็บตัวเพื่อมันทำไมกัน” “แล้วนายมายุ่งอะไรด้วย” “ก็....” บทสนทนาถูกตัดลงทันที เมื่อร่างสูงของตะวันเดินเข้ามา ชายหนุ่มกอดอกยืนมองแทนด้วยสายตาไม่เป็นมิตร แทนเหลือบมองตะวันเพียงครู่เดียว ก่อนจะยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ แล้วหันกลับมาทางอัยยา “งั้นฉันไปล่ะ…ไว้เจอกัน” “เอ่อ...” หลังจากแทนเดินจากไป ตะวันก็หันกลับมามองอัยยาด้วยสายตาขุ่นเคือง ร่างสูงทำท่าเหมือนจะก้าวหนีไปอีกทาง ทว่ายังไม่ทันได้ขยับขา อัยยาก็รีบทักขึ้นเสียก่อน “ตะวัน! เดี๋ยวสิ เอ่อ…ไม่กินแซนด์วิชก่อนเหรอ” “เก็บไว้แดกเองเถอะ” “ตะวัน…โกรธเราอยู่เหรอ” “กูจะเก็บเรื่องมึงมาใส่ใจทำไม” อัยยาก้มหน้าลง ขยับแว่นตามความเคยชิน “เมื่อกี้ที่เราคุยกับแทน...” ตะวันหันขวับกลับมามอง แววตาเกรี้ยวกราด “บอกกูทำไม” “เรานึกว่าตะวันไม่อยากให้เรายุ่งกับแทน…” “มึงจะยุ่งกับใครก็เชิญ...แต่ถ้ามึงยุ่งกับมัน ก็ไม่ต้องมายุ่งกับกู แค่นั้น” พูดจบร่างสูงก็เดินลับเข้าไปในตัวตึกโดยไม่หันกลับมาแม้แต่น้อย ปล่อยให้อัยยายืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ท่ามกลางความเงียบงันและคำพูดที่ยังคงถ่วงหนักแน่นอยู่ในอก ช่วงพักเที่ยง โรงอาหารของมหาวิทยาลัยคึกคักไปด้วยเสียงพูดคุย อัยยากวาดสายตามองหาที่นั่ง พลางขยับแว่นเล็กน้อย ก่อนสายตาจะไปหยุดอยู่ที่โต๊ะหนึ่ง ตะวันนั่งอยู่กับกลุ่มเพื่อน หญิงสาวลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจเดินเข้าไปนั่งด้วย ร่างเล็กวางถาดอาหารลงแล้วนั่งเงียบ ก้มหน้าทานข้าวอย่างประหม่า ไม่กล้าสบสายตาของตะวันหรือเพื่อน ๆ ของเขาแม้แต่น้อย “อัยยา จมูกเธอไม่เป็นอะไรมากใช่มั้ย” บรรยากาศบนโต๊ะเงียบอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่เตอร์จะเป็นฝ่ายเอ่ยถามขึ้น ทำลายความอึดอัดนั้น “เอ่อ ดีขึ้นมากแล้ว” “เออ ไอ้วัน อัยยาอุส่าปกป้องมึง มึงขอบคุณเธอรึยัง” โชนเอ่ยขึ้นมาบ้าง น้ำเสียงเหมือนจะพูดเล่น แต่แฝงด้วยความจริงจังอยู่ไม่น้อย “เรื่องอะไรกูต้องขอบคุณ ไม่ได้ขอสักหน่อย” “ไอ้นี่...ปากแบบนี้น่าตบสักที” “ช่าง ๆ เถอะ เราไม่เป็นไรจริงๆ” หญิงสาวรีบเอ่ยแทรกขึ้น ราวกับไม่อยากให้บรรยากาศตึงเครียดไปมากกว่านี้ จากนั้นอัยยาหันไปมองตะวันแวบเดียว แววตาอีกฝ่ายยังฉายความหงุดหงิดไม่จาง เธอชะงักเล็กน้อยก่อนจะหยิบน่องไก่จากจานของตัวเองวางลงในจานคนตรงหน้า “อ่ะ....นี่” ตะวันปรายตามองเพียงแวบเดียว ก่อนจะคีบไก่ชิ้นนั้นไปใส่จานของเตอร์แทน “กูอิ่มแล้ว” ทันทีที่พูดจบร่างสูงก็ลุกขึ้นเดินออกไปทันที โชนหันกลับมามองอัยยา ถอนหายใจเบา ๆ “ช่างมันเถอะ อย่าไปสนใจ เธอเป็นเพื่อนมัน ก็น่าจะรู้นิสัยมันดีอยู่แล้วหนิ” อัยยาได้แต่พยักหน้ารับอย่างเงียบงัน ไม่เอ่ยถ้อยคำใดอีก สายตาเฝ้ามองแผ่นหลังกว้างที่ค่อย ๆ เดินห่างออกไป ราวกับทิ้งระยะห่างไว้มากขึ้นทุกก้าว ช่วงเย็น อัยยาเพิ่งก้าวออกจากตึกได้ไม่ทันไร ก็ต้องหยุดยืนอยู่กับที่ เมื่อสายฝนเทกระหน่ำลงมาอย่างไม่ลืมหูลืมตา ทั้งแรงลมและเม็ดฝนซัดใส่จนพื้นทางเดินพร่าเลือนไปหมด ร่างเล็กเม้มริมฝีปาก ขยับแว่นตาเล็กน้อยก่อนจะพึมพำกับตัวเองเสียงเบา “ร่มก็ไม่ได้เอามา…จะกลับยังไงล่ะทีนี้” “ตะวันกลับหรือยังนะ” อัยยาสูดลมหายใจลึก ตัดสินใจคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะวิ่งฝ่าสายฝนตรงไปยังลานจอดรถ เสื้อผ้าเปียกชุ่มในเวลาไม่นาน เส้นผมแนบแก้ม หยดน้ำฝนไหลผ่านใบหน้าจนแยกไม่ออกว่าเป็นน้ำฝนหรือหยาดอื่นใด แฮ่ก! แฮ่ก! “เปียกหมดเลย” หญิงสาวหยุดยืนหอบเบา ๆ ใต้หลังคาลานจอดรถ กวาดสายตามองไปทั่ว แล้วรอยยิ้มบาง ๆ ก็คลี่ขึ้นอย่างไม่รู้ตัว เมื่อรถคันคุ้นตายังคงจอดอยู่ที่เดิม “ตะวันยังอยู่…โชคดีจัง” ผ่านไปหลายนาที ร่างเล็กก้มมองปลายรองเท้าของตัวเอง นิ้วเท้าขยับไปมาอย่างไร้จุดหมาย คล้ายเจ้าของร่างกำลังกลบเกลื่อนความกระวนกระวายในใจ “ตะวันจะเปียกฝนหรือเปล่านะ” หญิงสาวนิ่งไปชั่วขณะ เมื่อสายตาไปสะดุดเข้ากับร่างสูงที่เดินฝ่าฝนเข้ามา ตะวันอยู่ในเสื้อช็อปสีแดงเข้ม กางเกงยีนส์กับรองเท้าผ้าใบเปียกชื้นจากสายฝน มือหนึ่งกางร่ม อีกมือซุกกระเป๋ากางเกง ทว่าชายหนุ่มกลับไม่ได้เดินมาลำพัง ใต้ร่มคันเดียวกันนั้น มีรุ่นพี่คณะบริหารยืนเคียงข้าง ผมยาวสลวยปล่อยทิ้งตัวรับละอองฝน เสื้อเชิ้ตสีขาวแนบลำตัวตัดกับกระโปรงทรงเอสั้นเหนือเข่า ขับผิวขาวและเครื่องหน้าที่แต่งอย่างพอดี ทั้งคู่โน้มเข้าหากันเล็กน้อย เสียงหัวเราะแผ่วเบาค่อย ๆ กลืนหายไปกับเสียงฝนที่กระหน่ำลงมาไม่หยุด สองร่างเดินมาหยุดยืนอยู่ข้างรถคันเดียวกับที่อัยยาหลบฝนอยู่ สายตาคมกริบเหลือบมามองทางเธอ คล้ายจะตั้งคำถาม อัยยาก้มหน้า ขยับแว่นเล็กน้อยก่อนจะพูดเสียงแผ่ว “เอ่อ…พอดีฝนตก เราเลยอยากขอติดรถตะวันกลับบ้านน่ะ” รุ่นพี่สาวหันมองตะวันอย่างสงสัย “ใครเหรอ” “เพื่อนน่ะ” ตะวันตอบสั้น ๆ ก่อนจะหันกลับมาหาอัยยา “คอนโดฉันกับบ้านเธอมันคนละทางกัน ปกติเธอก็กลับเองได้ไม่ใช่เหรอ วันนี้คิดยังไงถึงอยากติดรถฉัน” “ก็…ฝนมันตก เราไม่ได้เอาร่มมา ถ้าตะวันไม่สะดวกก็ไม่เป็นไร” “ไม่สะดวก” ชายหนุ่มตอบทันที น้ำเสียงเรียบจนเย็นชา ก่อนจะหันไปบอกรุ่นพี่คนสวย “ขึ้นรถเถอะ” ทั้งสองก้าวขึ้นรถไปพร้อมกัน เสียงประตูปิดลงดัง ทิ้งไว้เพียงเสียงฝนที่กระหน่ำไม่หยุด อัยยายืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ไม่เอ่ยคำใดออกมา ปล่อยให้ความชื้นเย็นซึมผ่านเสื้อผ้าและผ่านเข้ามาในอกเงียบ ๆ
Bab terbaru
เพื่อนอะไรไม่เป็น จะเป็นผัว ตอนที่ 60 มีแค่หนูอย่างอื่นไม่สน (จบ)
ตอนที่ 60มีแค่หนูอย่างอื่นไม่สน (จบ)ภายในบ้านที่อบอุ่น ลูกคลื่นชายหนุ่มในวัย28 ปี ยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์ครัว สวมผ้ากันเปื้อนสีเข้ม มือหนึ่งถือทัพพี อีกมือหนึ่งกำลังคนซุปในหม้อ กลิ่นหอมอบอวลไปทั่วห้อง เด็กชายตัวน้อยวัยกำลังซนวิ่งวนไปรอบ ๆ ห้องรับแขก เสียงหัวเราะคิกคักดังก้องอย่างมีความสุข“คิริน อย่าวิ่งใกล้โต๊ะสิ เดี๋ยวหกล้มนะครับลูก” ลูกคลื่นเอ่ยเสียงเข้มแต่แฝงความเอ็นดู สายตายังคงหันกลับไปที่หม้อที่กำลังเดือด“ไม่เอา! จะวิ่ง ๆๆ” เด็กชายตอบเสียงใส ทั้งยังหัวเราะชอบใจ ยิ่งถูกห้ามก็ยิ่งวิ่งซนไปรอบโซฟาเฌอรีนนั่งเอนตัวพิงพนักโซฟา พลางหัวเราะเบา ๆ กับภาพตรงหน้า มือหยิบตุ๊กตาผ้าตัวเล็กมาเขย่าเรียกลูก “มานี่สิ มาหาแม่มา”เด็กน้อยชะงักเล็กน้อยก่อนจะวิ่งมากระโดดขึ้นตักแม่ ใบหน้าน้อย ๆ ซุกเข้าที่อกของเธออย่างอ้อน ๆ เฌอรีนก็ก้มลงหอมแก้มลูกฟอดใหญ่ พลางเงยหน้ามองไปทางครัวที่สามีกำลังตั้งใจทำกับข้าว“ที่รัก...จะเสร็จยังหนูหิวแล้ว” “จะเสร็จแล้ว....รอแป๊บ”เด็กชายคนโตอายุ 4 ขวบกำลังเล่นต่อบล็อกไม้เสียงดังลั่น พอไม่สำเร็จก็ปาขึ้นกลางอากาศอย่างไม่ใส่ใจ ข้าง ๆ กันมีน้องสาววัย 3 ข
เพื่อนอะไรไม่เป็น จะเป็นผัว ตอนที่ 59 ที่รัก NC
ตอนที่ 59ที่รัก NCลูกคลื่นค่อย ๆ ประคองร่างอรชรของเฌอรีนลงบนเตียงอย่างอ่อนโยน แผ่นหลังบางสัมผัสกับผ้าปูสะอาด กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ที่ติดตามกายเธอลอยคลุ้งปนไปกับกลิ่นกายของเขา ริมฝีปากของลูกคลื่นยังไม่ยอมผละออกไปไกลนัก ก้มลงซุกไซ้ตามซอกแก้มและลำคอของเธออย่างแผ่วเบา ราวกับจะจดจำทุกสัมผัสเอาไว้ในความทรงจำมือหนาของเขาลูบแผ่วผ่านเอวคอด ก่อนจะสอดประสานกับมือเล็กที่ยกขึ้นมากุมแน่น เฌอรีนหลับตาแน่น แก้มแดงจัด หัวใจเต้นแรงราวกับจะทะลุออกมาจากอกทุกครั้งที่เขาขยับใกล้“ที่รัก…” เสียงทุ้มกระซิบเอ่ยเรียกชื่อเธอเหมือนคำสวดที่ออกมาจากหัวใจ ก่อนที่ลูกคลื่นจะก้มลงมอบจุมพิตอีกครั้งมือหนาเข้าไปที่สาบเสื้อเชิ้ตของเฌอรีน ปลายนิ้วลากผ่านเนื้อผ้านุ่มจนเธอขนลุกวาบ เสื้อตัวบางถูกปลดกระดุมทีละเม็ดช้า ๆ ก่อนที่เขาจะดึงออกจากไหล่เล็กอย่างแผ่วเบา ร่างอรชรเผยผิวขาวนวลออกมาให้สายตาคมได้มองชัดเจนเฌอรีนเม้มริมฝีปากแน่น ใบหน้าแดงจัดเมื่อรู้สึกได้ถึงสายตาเขาที่จ้องมาไม่กะพริบ มือเล็กยกขึ้นดันอกเขาเบา ๆ “พี่… อย่ามองมองแบบนั้นสิ” ริมฝีปากร้อนเลื่อนไปตามแนวกราม ลากผ่านซอกคอ ก่อนจะหยุดที่อกอิ่มที่กระเพื่อมต
เพื่อนอะไรไม่เป็น จะเป็นผัว ตอนที่ 58 ยกให้หนูหมดเลย
ตอนที่ 58ยกให้หนูหมดเลยสองอาทิตย์ต่อมาบรรยากาศเย็น ๆ ของร้านนั่งชิลในไทยเต็มไปด้วยเสียงดนตรีสดคลอเบา ๆ และกลิ่นอาหารหอม ๆ ลอยมาตามลมลูกคลื่นเดินจับมือเฌอรีนเข้ามาในร้าน สายตาหลายคู่เหลียวมอง เพราะไม่บ่อยนักที่จะเห็นคนหน้าตาดีควงสาวสวยเข้ามาด้วยรอยยิ้มเต็มหน้า“ไอ้คลื่น!” เสียงชิม่อนตะโกนขึ้นทันทีที่เห็นเพื่อนเดินเข้ามา เขายกแก้วเบียร์ขึ้นสูงอย่างดีใจ “โผล่มาได้สักทีนะมึง กูนึกว่าจะฝังตัวอยู่แต่ต่างประเทศซะแล้ว”องศาที่นั่งไขว่ห้างอยู่ข้าง ๆ ก็หันมามองพร้อมยกยิ้ม “เออ แต่วันนี้ไม่ได้มาคนเดียวนะเว้ย มองดี ๆ สิ ใครควงมาด้วย”ทุกสายตาที่โต๊ะเลยหันไปมองเฌอรีนที่ยืนยิ้มเก้อ ๆ อยู่ข้าง ๆ ลูกคลื่น ชิม่อนถึงกับทำตาโตแล้วหันกลับมามองเพื่อน “เห้ย…จะแต่งยัง”ลูกคลื่นหัวเราะในลำคอ มือที่จับเฌอรีนอยู่ก็ยิ่งบีบแน่นขึ้นเล็กน้อยก่อนจะตอบ “ใกล้แล้ว”“สวัสดีครับน้องเฌอไม่ได้เจอกันนานเลย....สบายดีนะ”องศาที่เงียบมาตั้งแต่แรกทักขึ้น“สบายดีค่ะ พวกพี่ ๆ ก็สบายดีนะคะ”“ไม่ต้องห่วงหรอก”“นี่แฟนกูเป็นห่วงพวกมึงตั้งแต่เมื่อไหร่”“แหม๋....ทำมาเป็นหวงนะมึง”“แน่สิ ก็มีแฟนคนเดียวเนาะ ใ
เพื่อนอะไรไม่เป็น จะเป็นผัว ตอนที่ 57 สิ่งที่รอมาตลอด
ตอนที่ 57สิ่งที่รอมาตลอดสองปีต่อมาแสงแดดยามสายอาบไล้ทั่วบริเวณมหาวิทยาลัย เฌอรีนยืนอยู่หน้าตึกคณะบริหารด้วยรอยยิ้มบาง ๆ บนใบหน้า ร่างเล็กสวม ชุดครุยสีดำตัวยาวทับเดรสสุภาพสีอ่อน ผ้าฮู้ดด้านหลังเป็นสีแดงเข้มแซมทอง ตามสัญลักษณ์ของสายบริหารธุรกิจ ตัดกับความเรียบสง่างามของชุดครุยได้อย่างโดดเด่นบนศีรษะมี หมวกสี่เหลี่ยมสีดำพร้อมพู่ห้อยที่พลิ้วไปตามแรงลม เธอยกมือขึ้นจับหมวกเบา ๆ กันไม่ให้หลุด เส้นผมที่ปล่อยไว้ปรกข้างแก้มทำให้ใบหน้าของเธอดูอ่อนหวานขึ้นไปอีก“ถ้าวันนี้มีพี่อยู่ด้วยก็คงดี ช่างเถอะพรุ่งนี้ก็กลับไปหาพี่แล้ว คิดถึงจัง”เสียงผู้คนคึกคักอยู่รอบสนามหญ้าหน้าคณะบริหาร เฌอรีนกำลังยืนถ่ายรูปกับเพื่อน ๆ อยู่ พลันสายตาเหลือบไปเห็นสองร่างที่คุ้นเคยเดินเข้ามาหญิงผู้เป็นน้าของเธอและชายร่างสูงใหญ่ที่เป็นคุณลุงพ่อของลูกคลื่นทันทีที่มองเห็น เฌอรีนยิ้มกว้างอย่างห้ามไม่อยู่ ก่อนจะวางช่อดอกไม้ในมือลงแล้ววิ่งพุ่งไปหาทั้งสองอย่างไม่ลังเล“คุณน้า! คุณลุง!” เสียงเรียกดังใส ก่อนที่เธอจะโถมตัวเข้ากอดน้าแน่นด้วยความคิดถึงและความอบอุ่นที่เอ่อล้นออกมาจากหัวใจหญิงวัยกลางหัวเราะเบา ๆ พลางลูบห
เพื่อนอะไรไม่เป็น จะเป็นผัว ตอนที่ 56 ตกหลุมรักคืออะไร
ตอนที่ 56ตกหลุมรักคืออะไรอุโมงค์กระจกใต้น้ำทอดยาวราวกับพาเข้าสู่โลกอีกใบ แสงสีฟ้าอ่อนสะท้อนเกล็ดปลาที่แหวกว่ายเป็นฝูงเหนือศีรษะ เฌอรีนก้าวเคียงข้างลูกคลื่น มือเล็กถูกกอบกุมไว้แน่น ร่างบางเอ่ยขึ้นด้วยดวงตาที่เปล่งประกาย“สวยจัง…”ลูกคลื่นเหลือบตามองภาพเบื้องหน้า แต่ไม่นานก็หันกลับมาจ้องใบหน้าที่กำลังยิ้มอย่างตื่นตาตื่นใจของเธอแทน รอยยิ้มบางจาง ๆ ปรากฏขึ้นที่ริมฝีปากชายหนุ่ม ก่อนเสียงทุ้มเอ่ยตอบแผ่วเบา“ใช่…สวยมาก”หญิงสาวหันมาสบตาเข้าอย่างจัง ถึงได้รู้ว่าคำพูดนั้น…เขาไม่ได้หมายถึงฝูงปลาที่แหวกว่ายอยู่รอบด้าน ใบหน้าของเธอร้อนผ่าวขึ้นมาทันที รีบเบือนสายตากลับไปยังอุโมงค์ข้างหน้า แต่กลับไม่อาจปิดบังรอยแดงระเรื่อที่ค่อย ๆ คลี่บนแก้มได้“พี่เนี่ย…” เธอบ่นเบา ๆ คล้ายต่อว่า แต่หัวใจกลับเต้นแรงเสียจนแทบจะกลบเสียงคลื่นน้ำรอบตัว“เขินเหรอ”“เปล่า แค่ยังไม่ชินต่างหาก”“ต่อไปจะชมว่าหนูสวยทุกวัน”“พี่ชอบหนูมากขนาดนั้นเลยเหรอ....”“อื้อ..ชอบหนูมากกว่าชอบตัวเองซะอีก”“พูดอะไรก็ไม่รู้....ยังนึกถึงตอนที่พี่ด่าหนูได้อยู่เลย”“ขอโทษ....”ร่างสูงก้มหัวลงเล็กน้อยราวกับกำลังสำนึกผิด
เพื่อนอะไรไม่เป็น จะเป็นผัว ตอนที่ 55 เขร่งขรึมหน่อยสิ
ตอนที่ 55เขร่งขรึมหน่อยสิก๊อ ก๊อก ก๊อกในขณะที่ทั้งสองกำลังนอนกอดกันกลมจนแทบจะเป็นร่างเดียวกันเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น ทั้งคู่สะดุ้งจนหัวใจแทบหลุดออกมานอกอกเสียงผู้หญิงจากด้านนอกยังดังเข้ามาอีกครั้งด้วยน้ำเสียงอบอุ่นคุ้นเคย“เฌอรีน อยู่มั้ยลูก น้ามาหา”เฌอรีนหันไปมองชายหนุ่มตาโตด้วยความร้อนรน “ทำยังไงดีล่ะพี่คลื่น น้าเข้ามาเห็นพวกเราแบบนี้ นี่แล้วพี่ได้บอกคุณน้าเปล่าว่าจะมา”ลูกคลื่นกัดริมฝีปากแน่น แต่ก็พยายามตั้งสติ “ยัง ใจเย็นก่อน…ใส่เสื้อให้เรียบร้อยก่อน เดี๋ยวพี่จัดการเอง”ทั้งคู่รีบเก็บเสื้อผ้าที่ระเกะระกะบนโซฟาอย่างเร่งรีบ เสียงหัวใจเต้นดังจนแทบจะกลบเสียงเคาะประตู แล้วลูกคลื่นก็สูดหายใจลึก ก่อนจะก้าวไปเปิดประตู“นะ...นี่ลูกคลื่น ทำไมมาไม่บอกแม่เลย แล้วมาอยู่กับน้องได้ไง มารังแกอะไรน้องรึเปล่าเนี่ย”มารดาเอ่ยถามน้ำเสียงสงสัยสีหน้าดูตกใจเล็กน้อย“ทำไม ก็คิดถึงเลยมาหา ไม่ได้รังแกสักหน่อยใครจะกล้าล่ะ แม่มาขัดจังหวะจริง ๆ”“รู้อยู่แล้วว่ามาขัดจังหวะ ดูแกใส่เสื้อใส่กางเกงสิกลับไปกลับมาคนล่ะทาง ยังไม่รู้ตัวอีก”ลูกคลื่นก้มลงมองเสื้อยืดที่ใส่กลับด้านอยู่จริง ๆ กับกางเก
เพื่อนอะไรไม่เป็น จะเป็นผัว เลิกตามฉันสักที
ตอนที่ 9เลิกตามฉันสักทีอัยยานั่งอยู่บนอัฒจันทร์ริมสนามบาส มือเล็กกุมขวดน้ำไว้แน่น สายตาทอดมองไปยังสนามตรงหน้าอย่างเงียบ ๆ รอบตัวมีผู้คนเพียงประปราย จนกระทั่งรู้สึกได้ว่ามีใครบางคนนั่งลงข้าง ๆ หญิงสาวหันไปมองตามสัญชาตญาณ ก็ต้องชะงัก เมื่อเห็นว่าเป็นคนที่เธอไม่ค่อยอยากเจอเท่าไหร่“นายมาทำไมอีก”
เพื่อนอะไรไม่เป็น จะเป็นผัว ทำไมถึงไม่เหมือนที่คิดไว้ล่ะ
ตอนที่ 7ทำไมถึงไม่เหมือนที่คิดไว้ล่ะโรงภาพยนตร์ XXบรรยากาศสว่างไสวไปด้วยแสงไฟสีอุ่น ผู้คนเดินสวนกันขวักไขว่ เสียงพูดคุยปะปนกับกลิ่นป๊อบคอร์นหอมกรุ่นลอยคลุ้งทั่วโถงสองร่างหยุดยืนอยู่หน้าแผงโปสเตอร์ภาพยนตร์ อัยยากอดถังป๊อบคอร์นไว้แน่นราวกับกลัวจะหล่น สายตากวาดมองรายชื่อหนังอย่างตั้งใจ ขณะที่
เพื่อนอะไรไม่เป็น จะเป็นผัว อย่าเป็นตัวของตัวเองนักสิ
ตอนที่ 6อย่าเป็นตัวของตัวเองนักสิบริเวณทางถนนเดินในมหาวิทยาลัยคึกคักไปด้วยนักศึกษาที่เดินสวนกันขวักไขว่ เสียงพูดคุยปะปนกับเสียงฝีเท้าที่เร่งรีบอัยยาหญิงสาวร่างเล็กวิ่งฝ่าฝูงชนเข้ามา แว่นกรอบหนาเอียงเล็กน้อยตามแรงสะเทือน กระโปรงทรงเอกับเสื้อนักศึกษาตัวโคร่ง ปลิวไหวตามจังหวะก้าว มือทั้งสองข้า
เพื่อนอะไรไม่เป็น จะเป็นผัว ไม่เป็นไร
ตอนที่ 5ไม่เป็นไรวันต่อมาอัยยายืนมองตัวเองอยู่หน้ากระจก บรรจงสำรวจเงาสะท้อนของตัวเองอย่างตั้งใจ ร่างเล็กสวมชุดเอี๊ยมกระโปรงยีนส์ตัวยาวคลุมเข่า ผมยาวถูกถักเปียไว้สองข้างอย่างหลวม ๆ ใบหน้าถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางเพียงบางเบา พอให้สีผิวดูสดใสขึ้นโดยแทบไม่ต่างจากเดิมนัก ก่อนจะหยิบแว่นตาเลนส์ห
Anda juga akan menyukai
วิศวะร้อนรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์176.0K Dibacaรอยร้าวรัก
Sitha75.9K Dibacaบังเอิญเป็นผัวเธอ (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น115.9K Dibacaขย่มรักพ่อผัวกับเพื่อนๆของเขาอีกหลายคน
กาสะลอง136.9K Dibacaเมื่อแม่เลี้ยงเดี่ยวถูกกล่าวหาว่าเป็นนางร้าย
น้องเหม่ยเหมย115 DibacaMUSE ยั่วรักพี่ชายตัวร้าย
Somruthai rakD199 Dibacaถูกรักพร้อมกันจากผู้ชายธงเขียวและแดง (3P)
Selenex291 Dibacaคุณหมอไร้รัก
Wabibi72 Dibaca
