EP14 | ใครที่เหมาะสม 1/2

"พี่น้ำหวานกับพี่คิณเป็นแฟนกันหรือคะ พะพิมเพิ่งทราบเลย อยากจะกรี๊ด"

"เบา ๆ ก่อนน้องพิม เรื่องนี่ยังไม่มีใครรู้นะคะ พี่เพิ่งทราบจากพี่คิณว่าน้องพิมก็เรียนที่นี่ด้วย แถมเรายังเรียนคณะเดียวกันอีก พี่คิณเพิ่งบอกพี่เมื่อวันก่อนน่ะ"

"พิมยินดีมาก ๆ เลยค่ะที่พี่น้ำหวานเป็นแฟนพี่คิณ พิมติดตามผลงานของพี่ตลอดเลยนะคะ พิมดีใจมากเลยที่พี่คิณมีแฟนแล้ว เพราะพิมไม่ชอบคนที่ปู่หาให้พี่คิณน่ะค่ะ"

"ใช่คนที่ชื่อปรายฟ้าหรือเปล่า"

"อ้าว…พี่น้ำหวานก็รู้จักยัยนั่นด้วยหรือคะ"

"รู้จักสิ นี่พี่ก็กำลังหาทางจัดการอยู่"

"มีอะไรให้พิมช่วยบอกได้เลยนะคะ พิมก็เกลียดขี้หน้ามันเหมือนกัน"

"แล้วเราจะทำยังไงดีล่ะน้องพิม"

"วันนี้หลังจากเสร็จกิจกรรมรับน้องแล้ว ไปเที่ยวเล่นบ้านพิมไหมคะ จะได้เซอร์ไพรส์พี่คิณด้วย"

"พี่ไปจะดีหรือคะ แล้วพ่อแม่ของน้องพิมจะไม่ว่าเอาหรือ"

"จะว่าอะไรล่ะคะ เชื่อพิมเถอะค่ะ เดี๋ยวพิมจะจัดการเอง"

"งั้นพี่รบกวนด้วยนะ"

"ค่ะ งั้นพิมไปทำกิจกรรมแล้วนะคะ รุ่นพี่ที่สาขาพิมเรียกรวมตัวแล้ว"

"ค่ะ เดี๋ยวพี่นั่งรอแถวนี้นะ"

ปรายฟ้ากับต้นน้ำก็ไปนั่งที่ใต้อาคารของคณะ ระหว่างรอรุ่นพี่เรียกรวมเพื่อทำกิจกรรมรับน้องใหม่

"น้องปราย"

ปรายฟ้ากับต้นน้ำหันขวับไปทางเสียงที่เรียกทันที

"อ้าว…พี่ธามนี่นา พี่เขามาจีบเธอหรือเปล่าเนี่ยปราย" ประโยคสุดท้ายต้นน้ำแอบมากระซิบกับเพื่อนเบา ๆ

"จะเป็นไปได้ยังไง เธอนี่พูดเกินไปแล้ว"

"ฉันไม่ได้พูดเกินไปนะ ใคร ๆ เขาก็ดูออกกันทั้งนั้นแหละ ตอนนี้ที่คณะเราก็มีคนคิดแบบนี้กันทั้งนั้น"

"กระซิบกระซาบอะไรกันอยู่หรือครับสาว ๆ"

"สวัสดีค่ะพี่ธาม ไหนพี่ธามบอกจะโทรมาก่อนไงคะ แล้วตอนนี้ว่างแล้วหรือคะ"

"พี่ก็จะมาให้น้องปรายตกใจเล่นน่ะ นี่ของที่พี่บอกจะเอามาให้"

ปรายฟ้ารับซองสีขาวมาด้วยความแปลกใจ

"นี่มันบัตรที่นั่งนี่คะ บัตรอะไรหรือคะ เอามาให้ปรายทำไมคะ"

"ในซองเป็นบัตรที่นั่ง VIP มีอยู่สองใบ จะพาเพื่อนน้องปรายไปด้วยก็ได้นะ วันเสาร์นี้มาด้วยล่ะ สถานที่กับที่จัดงานมีรายละเอียดอยู่ในซองแล้ว"

"คือปรายคงไม่มีเวลาว่างทั้งวันน่ะค่ะพี่ธาม ปรายขอบคุณมากนะคะที่อุตส่าห์เอาบัตรมาให้ แต่ปรายไม่ค่อยชอบดูการเดินแบบเท่าไหร่เลยน่ะค่ะ"

"นี่ปราย ที่นั่ง VIP เลยนะ ไปเถอะนะฉันอยากไป คงไม่ได้ไปทั้งวันหรอก นะ ๆ ฉันอยากไปจริง ๆ" ต้นน้ำกระซิบกระซาบกับปรายฟ้าให้ได้ยินกันแค่สองคน

"ไม่ได้ทั้งวันหรอกครับ แค่สามชั่วโมงเอง ยังไงก็ไปเถอะนะครับ เพราะพี่จองที่นั่งไว้แล้ว ถ้าไม่ไปก็เสียสิทธิ์คนอื่นนะครับ" ธามบอกเหตุผลออกมาแกมบังคับกลาย ๆ ส่วนปรายฟ้าก็ทำหน้าอึดอัดใจเป็นอย่างมาก

"พี่ธามไม่ต้องเป็นห่วงค่ะ น้ำจะลากตัวปรายไปให้ได้ไว้ใจได้เลย"

"ขอบคุณครับน้องน้ำ พี่ฝากด้วยนะครับ"

การสนทนาของดาราหนุ่มกับปรายฟ้าก็ตกเป็นเป้าสายตาของน้ำหวานที่นั่งรอพะพิมอยู่ที่มุมหนึ่งของตึกคณะ

"น้องปรายคิดออกหรือยังครับเราเคยเจอกันที่ไหน"

"ขอโทษนะคะ ปรายจำไม่ได้จริง ๆ"

"จำที่สวนสาธารณะได้ไหมครับ" ธามยื่นถุงของร้านสะดวกซื้อให้ ปรายฟ้ามองดูถุงที่มีเครื่องดื่มเกลือแร่ น้ำเปล่า ผ้าเย็นและขนมปัง ก็ทำให้เธอย้อนไปนึกถึงเหตุการณ์ที่สวนสาธารณะเมื่อหลายเดือนก่อนหน้านั้น

"อ้าว…ผู้ชายแปลกหน้าคนนั้นคือพี่ธามหรือคะ เอ่อ…ปรายขอโทษนะคะที่จำพี่ไม่ได้"

"ไม่เป็นไรครับ แค่น้องปรายจำได้พี่ก็ดีใจแล้ว"

"แล้วพี่ธามไปทำอะไรที่นั่นหรือคะ"

"วันนั้นพี่ไปถ่ายโฆษณาแถวนั้นน่ะ แต่อากาศร้อนมากพี่ก็เลยไปนั่งพักตรงใต้ต้นไม้ ก็บังเอิญเจอน้องปรายที่มีน้ำใจซื้อของมาให้พี่ พอได้เจอน้องอีกทีโดยบังเอิญเมื่อตอนที่ชนกันว่าเราอยู่คณะเดียวกันอีก ก็เลยคิดว่ายังไงก็ต้องทำความรู้จักให้ได้เพื่อจะขอบคุณน่ะครับ"

"ความจริงไม่ต้องขนาดนั้นก็ได้นะคะ เพราะมันก็แค่เรื่องเล็กน้อยเท่านั้นเองค่ะ"

"เอาเป็นว่างานเดินแบบแฟชั่นที่จะถึงนี้ ขอให้ไปให้ได้ล่ะ พี่รออยู่นะ"

"เอ่อ…ก็ได้ค่ะ"

"งั้นพี่จะกลับแล้วล่ะ เดี๋ยวตอนค่ำไปถ่ายรายการสดต่อ ผู้จัดการพี่รออยู่ที่รถแล้ว พี่แวะเอาของมาให้น้องปรายแค่นั้นแหละ งั้นพี่ไปนะ พี่ไปแล้วนะครับน้องน้ำ วันเสาร์มาให้ได้ล่ะ"

"นี่ปราย พี่ธามเหมือนจะสนใจเธอจริง ๆ แล้วแหละ วันนี้ไม่เข้าเรียนแต่ยังอุตส่าห์แวะเอาของมาให้" หลังจากที่ธามเดินออกไปแล้ว ต้นน้ำก็มองไปที่ปรายฟ้าด้วยสายตายิ้มกริ่ม ส่วนเพื่อนสาวก็ดูไม่ได้มีท่าทีจะสนใจคนที่มาก่อนหน้านี้เลยสักนิด

"เข้าใจผิดไปกันใหญ่แล้ว พี่ธามเขาคงแค่อยากตอบแทนเรื่องที่ฉันเคยช่วยไว้เท่านั้นแหละ"

"จ้า ๆ แล้วจะคอยดูละกัน รุ่นพี่ที่สาขาเราเรียกรวมแล้วแล้วนี่นา เราไปกันเถอะ"