ข้อยกเว้น

บุริศรีบพลิกร่างเล็กลงกับโซฟานุ่ม เขารวบสองขาเรียวพาดบ่าแล้วล็อกไว้แน่น เสือกไสครูดถูโพรงนุ่มที่ตอดรัดจนสติแทบหลุด มุ่งหมายแน่วแน่ว่ายังไงเขาก็จะแตกในล้นๆ ในร่องร่านของเมษาให้ได้

“อ๊า อ๊ะ อู้ว อ๊า อ๊า คุณทิขา คุณทิ”

ทิวามองคนบิดกายเร่าโดนกระแทกจนหัวคลอนด้วยความรู้สึกหลากหลาย กรามบดข่มแน่นยามเห็นสายตาคู่นั้นที่มองมา เสียงหวานครวญครางชื่อตัวเองทั้งที่เมษาโดนคนอื่นเย่อเย็ดอยู่ มันกำลังทำให้อกคับแน่นจากแรงต้านของความรู้สึกบางอย่าง ด้วยผลลัพธ์มันไม่ได้เป็นไปอย่างที่ตนนึกดูแคลนเธอเอาไว้สักนิด

“อย่าแตกในนะพี่บาส อ๊า อ๊ะ อื้อ ยะ อย่านะ”

“พี่จะอัดแน่นๆ เลยคนสวย”

“อื้อ คะ คุณทิ ไม่เอา อ๊า”

เมษานิ่วหน้าเกร็งขาที่จะบิดออกหนีจากอีกฝ่าย ผู้กำลังมุ่งมั่นจะระเบิดน้ำกามใส่ร่องหลืบของตัวเอง เธอเอาแต่ครางชื่อทิวาจนน่าโมโห แต่ยิ่งอีกฝ่ายต่อต้านการแตกในเขากลับยิ่งเสียวซ่านไปหมด เสียวมากจนไม่อยากรีบแตกเพราะเสียดาย

กริ๊ก!

“ทำตามที่เธอบอก”

ฟู่ววว

ทิวายกปืนจ่อหัวคนที่ซอยยิกๆ ถี่ยิบในร่องสวาทแสนร่านของเมษา ควันบุหรี่ถูกพ่นอัดใส่หน้าของบุริศที่เปียกโชกไปด้วยเหงื่อ คนมุ่งมั่นในการแตกในใจหล่นวูบด้วยคาดไม่ถึง กระนั้นเอวก็ยังซอยยับๆ ใส่รูสีหวานที่อมดูดดุ้นได้โคตรเสียว

“คุณทิขา อื้อ อุน..อิ”

ทิวายัดนิ้วเข้าปากคนเอาแต่ครางเรียกชื่อของตัวเอง เมษาน้ำตาซึมจากการที่เขากดโคนลิ้นเอาไว้ไม่ให้ส่งเสียง กระนั้นคนดื้อด้านกลับกดฝังรอยกัดลงบนนิ้วของเขา ทิวาขบกรามแน่นพลางข่มจังหวะลมหายใจ หาใช่ว่าเขาจะเจ็บกับรอยที่เหมือนเล็บแมวข่วนแบบนี้ แต่ไม่รู้ทำไมเขากลับนึกชังใบหน้าของคนที่สาวเย่อร่องของเธออยู่ ผู้กำลังเสียวลำดุ้นจนจะหลุดลอย และเกลียดที่เธอเอาแต่เรียกหากันจนเสียงพร่า ทั้งที่รูกำลังโดนบี้ตอกอย่างเมามัน

พรวด!

“อึก อ่า ซี้ด”

บุริศชักลำเนื้ออกมาฉีดพ่นน้ำเชื้อข้นบนหน้าท้องแบนราบของเมษา ทิวาหรี่ตามองคนทำหน้าเสียวสุดขีด ขณะห้ามใจตัวเองไม่ให้เผลอกดลั่นไกออกไป

บ้าจริง ไอ้ความอึดอัดในอกนี่มันคืออะไร

“เสร็จแล้วก็ออกไป”

“ครับ แล้ว...”

“พรุ่งนี้ค่อยคุย ตอนนี้กูไม่ว่าง”

คนทั้งสองรีบแต่งกายให้เรียบร้อยก่อนออกไปจากห้อง กลิ่นคาวจากน้ำกามของชายอื่นมันช่างชวนให้เขาหงุดหงิด ทิวาชักนิ้วออกจากปากคนนอนหอบถี่ช้าๆ โคนนิ้วบนรอยสักลายโซ่ตรวนเป็นร่องฟันจนมองเห็นเลือดซึม

“ไง หายร่านได้หรือยัง?”

“หนูชอบสายตาเวลาคุณทิมองมา ตอนที่กำลังเย็ดกับพวกเขามากเลยค่ะ”

เมษายันกายลุกขึ้นนั่ง ดวงตาฉ่ำปรือพร้อมรอยยิ้มหวานถูกส่งให้คนถาม เธอคว้าชุดเดรสของตัวเองขึ้นมาม้วน ก่อนเช็ดคราบเมือกขาวขุ่นของบุริศออกจนเกลี้ยงในปาดเดียว ขาเรียวสั่นระริกตั้งชันขึ้นแล้วแยกออกช้าๆ ต่อหน้าทิวาที่กำลังมองดูอยู่

ดวงตาสีเข้มจ้องเขม็งบนหน้าคนตอบไม่ตรงคำถาม ทิวาเพ่งมองคนยกยิ้มกริ่มพลางแลบลิ้นเลียกลีบปากเจ่อๆ ก่อนพูดต่อ

“ทีนี้ตาคุณทิต้องทำตามคำพูดแล้วล่ะค่ะ”