INICIAR SESIÓN🚩 คำโปรย 🚩 เขาไม่เคยเชื่อในความรัก ส่วนเธอ... ไม่เคยเชื่อว่าตัวเองคู่ควรกับมัน แต่โชคชะตากลับบังคับให้คนสองคนที่แตกต่างสุดขั้ว ต้องใช้ชีวิตใต้คำว่า "สามีภรรยา" และเริ่มต้นความสัมพันธ์ด้วยข้อตกลงที่ต่างฝ่ายต่างยอมรับ "เมื่อเราได้ในสิ่งที่ต้องการแล้ว เราจะหย่ากันทันทีนะคะ" "แน่นอน..." ทว่า... ยิ่งเวลาผ่านไป ความใกล้ชิดกลับค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นความผูกพัน แต่คนที่ขวางความรักครั้งนี้ กลับไม่ใช่โชคชะตา แต่เป็น กำแพงในหัวใจของพวกเขาเอง และในวันที่ทุกอย่างกำลังจะสายเกินไป... ‘อีกหนึ่งชีวิต’ ก็ได้ก้าวเข้ามา เปลี่ยนความสัมพันธ์ของทั้งคู่... ไปตลอดกาล "เซ็นใบหย่าซะ เบบี้จะเลี้ยงลูกเอง" "ลูกเฮีย ยังไงก็ต้องอยู่กับเฮีย" "งั้น! ก็ไปฟ้องเอา" "ฟ้องแน่! แต่ทั้งลูกและเธอ ต้องเป็นของเฮียแค่คนเดียว”
Ver más# คฤหาสน์หลังใหญ่ของตระกูลซาโต้ ประเทศญี่ปุ่น
ร่างสูงโปร่งของ แบล็ค กำลังยืนยืดเส้นยืดสายอยู่หลังบ้านของตัวเอง ดวงตาคมมองไปยังวิวเบื้องหน้าที่มีภูเขาและแม่น้ำตัดผ่าน ภาพตรงหน้ามันชวนให้ใคร ๆ ก็อยากมาอยู่ที่นี่ แต่แตกต่างจากเขาที่เห็นจนชินตา และไม่ได้รู้ตื่นเต้นอะไรแล้ว
“นายครับ เธอไม่ยอมกลับครับ” เสียงลูกน้องคนสนิทอย่าง โจ พูดขึ้นกับนายตัวเอง แบล็คเอียงคอไปมาเล็กน้อยไม่ได้รีบร้อนอะไร
“มึงก็จัดการไปสิ”
“เธอบอกว่ารักคุณแบล็คครับ”
“เหอะ!” แบล็คหลุดหัวเราะออกมาและหันมาทางลูกน้อง รอยยิ้มเย็นปรากฏบนใบหน้าหล่อทันทีที่ได้ยินเรื่องตลกแต่เช้า
“เธอเมาxxยกูหรือไง ไล่กลับไปกูรำคาญ”
“ครับ”
ยังไม่ทันที่โจจะได้เดินกลับไป หญิงสาวหน้าตาสวย หุ่นดีราวกับนางแบบ วิ่งพุ่งเข้ามาทางแบล็คที่ยืนอยู่ จากใบหน้าที่เคร่งขรึมก่อนหน้าของแบล็ค แปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์แค่เสี้ยววินาที
“พี่แบล็คคะ ทำไมทิ้งซินดี้ให้กลับกับลูกน้องแบบนี้ ซินดี้ไม่โอเคเลยนะ”
แบล็คมองคนที่เกาะแขนตัวเองแน่นอยู่ครู่หนึ่ง เขายกยิ้มอย่างคาดเดาไม่ได้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่ ร่างสูงจับมือเธอและลูบเบา ๆ จากนั้นก็ยกขึ้นมาจูบและส่งสายตาเจ้าชู้ไปให้ เสียงทุ้มปนเจ้าเล่ห์ในน้ำเสียงพูดขึ้น
“คนสวย~ อย่าดื้อสิครับ พี่บอกแล้วไง...” รอยยิ้มก่อนหน้าหายไปทันที เสียงเข้มจนเย็นยะเยือกพูดต่อ “…ว่าไม่ชอบคนน่ารำคาญ”
“ตะ แต่ แต่ว่า...” ซินดี้ขนลุกซู่และพูดติดขัดขึ้นมาทันที เพราะแบล็คคนก่อนหน้า ที่ตามจีบเธออยู่นานสองเดือน กับแบล็คตอนนี้มันแตกต่างกันราวกับคนละคน
แบล็คยกยิ้มมุมปากอีกครั้ง และเข้าไปดึงเธอกอดพร้อมกับลูบหัวเบา ๆ น้ำเสียงที่ตรงข้ามกับการกระทำพูดย้ำไปอีกครั้ง
“อย่าให้พี่ต้องพูดซ้ำซาก รู้ใช่ไหมว่าความอดทนของพี่มันต่ำแค่ไหน หืม~”
“แต่ แต่ซินดี้รักพี่แบล็คไปแล้วนะคะ”
“ชู่วววว~” เสียงลมจากปากของแบล็คพูดขึ้นกับคนที่พูดจาไม่รู้เรื่อง เขาผละกอดออก และยกฝ่ามือทั้งสองข้างมาประคองใบหน้าของหญิงสาวไว้ พร้อมลูบเบา ๆ
“อยากได้รถใหม่ไม่ใช่หรือไง ไปเลือกมาสักคัน แล้วอยู่เงียบ ๆ จนกว่าพี่จะเรียก ดีกว่าไหมคนสวย”
“จริงเหรอคะ?” ซินดี้ตาลุกวาวและแสดงอาการดีใจออกมาชัดเจน แบล็คพยักหน้าช้า ๆ และหันไปทางลูกน้องตัวเอง
“พาซินดี้ไปดูรถในโกดัง เธออยากได้คันไหนก็จัดการแทนกูที”
“ครับนาย”
ซินดี้ที่ยืนอยู่ได้ยินแบบนั้นก็ดีใจจนเนื้อเต้นขึ้นมาทันที เธอยกมือของแบล็คขึ้นมาจูบคืน และพูดเสียงหวานออกไป
“ขอบคุณนะคะ งั้นวันนี้ซินดี้ยอมกลับก็ได้ ถ้าพี่แบล็คคิดถึงก็รีบโทรหาซินดี้เลยนะ”
“ครับคนสวย”
แบล็คขยิบตาไปให้เธอหนึ่งที ซินดี้เอาแขนมาคล้องลำคอหนาเอาไว้อย่างถือวิสาสะ เธอเขย่งตัวขึ้นและหอมแก้มเขาไปสองข้าง แบล็คยืนนิ่งไม่ได้ว่าอะไร ซินดี้หลุบมองที่ริมฝีปากของคนตัวสูง เพราะเธอไม่เคยได้สัมผัสมัน ขนาดตอนมีอะไรกันกับเขาเมื่อคืน เธอยังไม่ได้ลิ้มรสมันเลยด้วยซ้ำ
ซินดี้ขยับหน้าเข้าไปใกล้เรื่อย ๆ แบล็คหลุบมองนิ่ง เสียงเข้มพูดขึ้นมาก่อน
“จะทำอะไร?”
“ซินดี้อยากจูบ”
“คนสวย” แบล็คยกยิ้มเย็นกลับมาและลูบที่ริมฝีปากเธอแผ่วเบา แต่ไม่นานน้ำหนักมือก็เริ่มกดหนักขึ้นจนซินดี้เริ่มรู้สึกเจ็บ เสียงเข้มกว่าทุกครั้งของแบล็คพูดออกไป พร้อมแววตาที่ไม่อ่อนโยน
“พี่ไม่เคยจูบกับใคร ซินดี้คงไม่คิดใช่ไหม ว่าพี่จะมอบจูบนั้นให้กับเธอ”
“ไม่เคยเลยเหรอคะ?”
แบล็คยกยิ้มตอบกลับไป และใช้นิ้วกดริมฝีปากของเธอจนเลือดไหลออกมาเล็กน้อย ซินดี้ยืนตัวสั่นและไม่กล้าขยับตัว
“...มันสกปรก” พูดจบแบล็คก็สะบัดหน้าเธอออก และเบี่ยงตัวเดินเข้าบ้านทันที
ภายในเขตพื้นที่ส่วนตัวของแบล็ค
ร่างสูงเข้ามาเขตที่คนนอกและผู้หญิงที่เขาพามานอนด้วยไม่มีสิทธิ์เข้ามาในนี้ แบล็คเดินเข้าไปในห้องน้ำ ก่อนถอดเสื้อผ้าออกทั้งหมด เขามองรูปร่างตัวเองและรอยสักตามร่างกายที่ตั้งใจออกแบบมาอย่างดีด้วยแววตาว่างเปล่า
ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์ดังขึ้น ร่างสูงหยิบมันขึ้นมาดูและเห็นว่าเป็นข้อความของแม่เขาที่ส่งมา แบล็คถอนหายใจออกมาเบา ๆ และเปิดมันเข้าไปดู
แชตมามี๊ :
มามี๊ : ลูกแบล็ค เดือนหน้าสัญญากับมี๊ไว้แล้วนะ ว่าจะไปกินข้าวกับลูกสาวตระกูลเฟย
มามี๊ : ห้ามผิดสัญญากับมี๊ เข้าใจไหม?
แบล็คยืนอ่านข้อความของแม่ตัวเองนิ่ง เขาที่โดนแม่บังคับหลายครั้งให้ไปเดตกับลูกสาวบ้านโน้นบ้านนี้ แต่ทุกครั้งเขาแค่ทำตามไปให้มันจบ ๆ และไม่อยากมีปัญหากับแม่ก็เท่านั้น
แบล็ค : ครับ
มามี๊ : น้องเขาน่ารัก ทำตัวให้มันดี ๆ นะลูก
แบล็ค : น่ารักสำหรับมี๊คนเดียวไหมครับ
แบล็ค : You unsend a message.
ร่างสูงรีบกดลบข้อความที่พิมพ์ไป เพราะไม่อยากฟังแม่ตัวเองบ่นอีกแล้ว แต่ข้อความเด้งมาทันที
มามี๊ : มี๊อ่านทันครับ
มามี๊ : -ส่งรูปภาพ-
มามี๊ : -ส่งรูปภาพ-
มามี๊ : น้องน่ารักไหมแบล็ค เรียบร้อย อ่อนหวาน มี๊ชอบมาก ๆ เลย
แบล็คกดเข้าไปดูรูปที่แม่เขาส่งมาให้แบบผ่าน ๆ เพราะเธอไม่ได้แตกต่างอะไรจากคนก่อนหน้าเลยแม้แต่นิดเดียว ทั้งเชยและไม่มีอะไรเร้าใจสำหรับเขาเลย ที่แม่เขาคอยหาคู่ให้ เพราะตอนนี้ในบรรดาสี่พี่น้อง มีแค่เขาคนเดียวที่ยังไม่มีครอบครัว และยังไม่คิดจริงจังกับใครทั้งนั้น
ร่างสูงถอนหายใจออกมาแรง ๆ และกดส่งรูปเธอคนนั้นไปในแชตของลูกน้องตัวเอง และพิมพ์สั่งไป
แชตโจ :
แบล็ค : -ส่งรูปภาพ-
แบล็ค : -ส่งรูปภาพ-
แบล็ค : หาข้อมูลมาภายในสิบนาที
โจ : ครับ
ต่อให้ปากเขาจะบอกว่าไม่อยากสนใจ แต่ทุกครั้งที่แม่เขาส่งผู้หญิงมา แบล็คจะต้องตามสืบเรื่องของเธอคนนั้นก่อนทุกครั้ง เพราะเขาที่มีศัตรูเยอะแยะไปหมด เขาไม่อยากมาพลาดกับเรื่องง่าย ๆ พวกนี้ให้มันเสียเวลา และทุกครั้งที่ตามสืบ พวกผู้หญิงพวกนั้นก็ไม่ได้ต่างกันสักเท่าไร
แบล็คเดินมาแช่น้ำในอ่างอาบน้ำราคาแพง และเอนหัวพิงอย่างผ่อนคลาย เขาหลับตาลงและฟังเสียงดนตรีเบา ๆ ที่เปิดอยู่
ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนเด้งมาอีกครั้ง แบล็คไม่ได้รีบร้อนจะเปิดอะไร เขาทิ้งข้อความนั้นค้างไว้เกือบห้านาที จากนั้นเขาก็เอื้อมไปหยิบโทรศัพท์มาเปิดดู
แชตโจ :
โจ : นี่ไอจีเธอครับ
โจ : -ลิงก์-
แบล็คเปิดเข้าไปดูและปัดแบบเร็ว ๆ เพราะในนั้นมันมีแค่ไม่กี่ภาพและยังเป็นภาพที่แทบไม่มีเธอเลยด้วยซ้ำ ภาพส่วนใหญ่มีแค่เรื่องธุรกิจและภาพที่เธอไปออกงานตามประสาลูกสาวของตระกูลใหญ่ แบล็คเบื่อหน่ายและจะโยนโทรศัพท์ทิ้ง แต่ข้อความของลูกน้องเขาเด้งซ้อนขึ้นมา
โจ : ผมว่า เธอน่าจะมีไอจีลับนะครับ
โจ : กำลังแฮ็กเข้าไปส่องอยู่ครับ
แบล็คยกคิ้วสูงเล็กน้อย เพราะเขาไม่เคยคิดว่าคนเราจะมีไอจีไปทำไมสองสามอัน เขาเปิดแชตของลูกน้องค้างไว้และรอให้โจส่งมา
ไม่นานมากนักโจก็ส่งรูปภาพมาหลายภาพ นิ้วแกร่งกดเลื่อนดูไปเรื่อย ๆ รอยยิ้มมุมปากบนใบหน้าเขาค่อย ๆ ปรากฏขึ้น
“แอบแซ่บนี่” เสียงทุ้มพูดขึ้น เขากดรูปหนึ่งค้างเอาไว้และซูมไปตรงหน้าท้องของเธอ
เสียงหัวเราะหลุดออกมาในลำคอของเขา เสียงทุ้มปนเจ้าเล่ห์พูดขึ้นเบา ๆ
“อ่า… เรียบร้อยจริงด้วย น่าสนใจจริง ๆ”
🚩 ช่วงพูดคุย 🚩
ยัยน้องแซ่บมาก น้องเป็นคนประเภท แข็งนอก อ่อนในนะค้าบ ถึงจะเอาคนอย่างอิเฮียมันอยู่
—————————
ฝากกดหัวใจ และกดนิยายเข้าคลังด้วยนะคะ
(ช่วยคอมเม้นให้ไรท์หน่อยได้ไหมค้าบ 🥹 สติ๊กเกอร์คนละดวงสองดวงก็ได้งับ 💓🙏🏻)
เสียงกรี๊ดของหญิงสาวสองคนนั้นดังไปไกล ๆ จากตรงนี้แล้ว แบล็คหันไปมองแม่ตัวเองที่ตอนนี้กำลังเดินมาทางเขา ร่างสูงดีดตัวว่ายน้ำหนีแม่ตัวเองไปอีกฝั่งหนึ่ง แต่แม่ของเขาวิ่งตามมาดักเอาไว้ พร้อมกับพูดเสียงดังลั่น“หยุดทำตัวเป็นเด็ก ๆ เลยนะ!! ขึ้นมาคุยกับมี๊เดี๋ยวนี้!!!”ร่างสูงของแบล็คที่อยู่ใต้ผิวน้ำ เขาได้ยินไม่ชัด แบล็คตั้งหน้าตั้งตาว่ายน้ำต่อไปอีกฝั่งหนึ่ง เพราะอยากยื้อเวลาหาข้อแก้ตัวก่อน“โจลงไปเอาเจ้านายแกขึ้นมา ถ้าไม่ได้ตัวลูกฉัน ฉันจะไล่ออกให้หมดทุกคน” แม่ของแบล็คพูดสั่งลูกน้องของเขาไป ทำให้ไม่มีใครกล้าขัดคำสั่งนายหญิงของตระกูล โจและลูกน้องของแบล็คอีกสี่คน กระโดดลงไปเอาตัวเจ้านายตัวเองขึ้นมานั่งตรงขอบสระด้วยความทุลักทุเลได้สำเร็จแบล็คเสยผมตัวเองลวก ๆ อีกครั้งและสะบัดแขนออก“ปล่อยกู” เขาพูดและเหลือบไปมองแม่ตัวเองที่ปรี่ตัวเดินเข้ามาแม่แบล็คเข้ามาจับหูของเขาและออกแรงบิดจนแบล็คต้องนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ“โอ๊ย โอ๊ย! มี๊ครับ ผมเจ็บ”“แค่นี้จะมาเจ็บอะไร ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้!” แม่พูดเสียงดังอีกครั้ง แบล็คยอมยืนขึ้นและทำตัวเงียบลง เขาตวัดสายตาไปทางลูกน้องให้เดินออกไปจากตรงนี้ให้หมดคุณหญิงยอมปล
หนึ่งอาทิตย์ต่อมาร่างเล็กของเบบี้กำลังนั่งเย็บผ้าในสตูดิโอของเธอ เพราะอีกไม่กี่เดือน งานเปิดตัวคอลเลกชันใหม่ของเธอก็จะมาถึงแล้ว“คุณเบบี้คะ” เสียงของรตีพูดขึ้น รตีเดินเข้ามาพร้อมช่อดอกไม้ และถุงแบรนด์เนมราคาแพง เบบี้ไม่ได้สนใจ เพราะช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมาเธอได้รับแบบนี้ทุกวัน“ของคุณแบล็คอีกแล้วค่ะ”“เอาไปไกล ๆ เบบี้ไม่อยากเห็นค่ะ”“จะไม่เปิดดูหน่อยเหรอคะ คุณแบล็คส่งมาทุกวันจนรตีจะเอาไปเก็บไว้ที่อื่นแล้วนะคะ ห้องทำงานรตีเต็มแล้ว”“ถ้าเต็มก็ทิ้งช่อดอกไม้ไปค่ะ หรือไม่ก็เอาไปให้คุณป้าริมถนนขาย ส่วนของที่เขาซื้อคุณรตีจะเอาไปขายหรือเอาไปใช้ก็ได้ค่ะ เบบี้ไม่ได้อยากได้”รตีถอนหายใจออกมาและเดินมาทางเจ้านายตัวเองที่ตอนนี้ไม่ได้เงยหน้ามามองเธอด้วยซ้ำ เบบี้กำลังทำงานของตัวเองอย่างตั้งใจอย่างเคย“เขาเอาใจผู้หญิงเก่งสมคำล้ำลือนะคะ นี่ขนาดแค่ผิดนัดคุณเบบี้แค่ครั้งเดียว แต่ทำถึงขนาดนี้ ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าได้รู้จักจนถึงคบกัน เขาจะเอาใจเก่งกว่าเดิมขนาดไหน”“มันจะขนาดไหน เบบี้ไม่ได้สนใจอยู่แล้วค่ะ เขาผิดนัด เบบี้ก็แค่มองหาคนอื่น”“ทำไมถอดใจง่ายจังเลยคะ ไม่สมกับเป็นคุณเบบี้เลย”เบบี้หยุดทำงานตรงหน้าลง แ
# ประเทศไทยร่างสูงของแบล็คเดินเข้ามาภายในบ้านหลังใหม่ที่เขาเพิ่งซื้อไป เพราะต้องย้ายมาดูงานที่นี่สักพักใหญ่ และตัวเขาเองไม่ชอบที่จะอยู่บนตึกสูงและห้องสี่เหลี่ยมแคบ ๆ เขาเลยใช้เศษเงินแก้ปัญหาเพื่อความสุขสบายของตัวเอง“บ้านถูกใจไหมครับ?” เสียงของโจพูดขึ้น“ก็ดี แต่สระน้ำเล็กไปนะ กูชอบทำ Outdoor”“เบาหน่อยเถอะครับ ข้างบ้านเขาจะว่าเอาได้”“ข้างบ้านมันเรื่องมากนัก มึงก็ซื้อบ้านมันซะ กูไม่ชอบอยู่ติดกับใคร”“พูดจริงเหรอครับ?”“กูเคยพูดเล่น?” แบล็คพูดจบก็เดินไปดูส่วนอื่นต่อ โจได้แต่ส่ายหน้าให้กับความใช้เงินเก่งของเจ้านายตัวเองทางด้านของเบบี้ร่างเล็กกำลังนั่งอยู่ในโชว์รูมแบรนด์ห้องเสื้อของตัวเอง เธอกำลังนั่งดูแบบเสื้อผ้าและแพทเทิร์นด้วยท่าทางตั้งใจ“คุณเบบี้คะ ใกล้ถึงเวลานัดแล้วนะคะ”“ค่ะ” เบบี้ตอบกลับไปเพียงสั้น ๆ เพราะวันนี้เธอมีนัดเดตกับลูกชายตระกูลใหญ่ เธอไม่ได้เตรียมพร้อมอะไรมาก แค่ทำในแบบที่คิดว่าคนอื่นน่าจะชอบร่างเล็กลุกขึ้นยืนและมองลูกน้องตัวเองที่กำลังทำหน้าที่ตัวเองอยู่ เสียงหวานพูดออกไป“วันนี้เบบี้สั่งอาหารเย็นมาให้ทุกคนด้วยนะคะ และชานมหวาน ๆ เติมพลังกันหน่อย ถ้าใครทำในส่วนของต
# บาร์หรูแห่งหนึ่งใจกลางเมืองร่างเล็กของเบบี้นั่งอยู่หน้าเคาน์เตอร์บาร์ เบื้องหน้ามีแก้วเหล้าที่ว่างเปล่าหลากหลายแบบวางอยู่ เธอยังมีสติดีเต็มร้อย และยังจำคำพูดของหมวยได้ชัดเจน“หึ!” เสียงของเธอหลุดออกมาเบา ๆ เบบี้ยกแก้วในมือกระดกพรวดเดียวจนหมดด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง “เอา Femme Fatale” เบบี้พูดสั่งเครื่องดื่มไปอีกครั้ง พนักงานจัดการให้เธอตามคำสั่งร่างเล็กนั่งเหม่อมองไปด้านหน้านิ่ง เธอมีอะไรในหัวให้คิดเต็มไปหมด“ขอนั่งด้วยคนนะคะ” เบบี้หันไปมองตามเสียงพูดด้านข้าง เธอยกยิ้มออกมาที่เห็นเลขาของตัวเองอย่าง รตี ที่เพิ่งมาถึง“หน้าเครียดนะคะคุณเบบี้”“เฮ้อ~”“ไปเจอคุณหมวยมาอีกแล้วใช่ไหมคะ วันนี้วันกินข้าวนี่”“น่ารำคาญ” เบบี้พูดจบก็หยิบแก้วมากระดกดื่มอีกครั้ง รตีมองเจ้านายตัวเองและไม่ได้ห้ามอะไร เพราะรู้ว่าเบบี้คอแข็งกว่าใคร“นางตัวดีพูดอะไรมาอีกคะ ไหนเล่าให้รตีฟังหน่อย”“โรงงาน”“อย่าบอกนะคะ ว่าคุณหมวยจะตามไปเอาโรงงานอีก บ้าไปแล้ว”“บอกแล้วว่ายัยหมวยมันเหมือนหมาบ้า สงสัยเบบี้คงต้องหายามาฉีดหน่อย”ทั้งสองคนเงียบลง และนึกถึงหมวยที่ตามราวีเบบี้มานานหลายปี เธอมักจะแย่งทุกอย่างจากเบบี้ไป“แล้วเรื่อง