LOGINShare
บทนำ 2
publish date:
2026-01-17 17:16:17ฟังข้อเสนอเจ๊จุงจบ ภูภามว์ก็ออกอาการหงุดหงิด พาลไปถึงมือขวาที่นั่งแหกปากร้องเพลง จะให้คนอย่างไอ้ภูภามว์วิ่งตามไปขอเคลมเด็กน่ะหรือ เสียเชิงหมด !
หลังเช็กบิลค่าเสียหายเรียบร้อยแล้ว ชายหนุ่มก็กลับออกจากร้านด้วยอารมณ์ขุ่นมัวที่ก่อตัวขึ้นเล็ก ๆ คิดว่าตัวเองสวยมากแล้วจะโก่งค่าตัวหรือไง ฝันไปเถอะ !
ไม่ได้อยากกินขนาดนั้นโว้ยยยย!
“อุ้ย ! ! ! เจ็บจัง...”
ขณะเดียวกัน ‘อลีนา’ ที่วิ่งรับแขกเข้าอย่างบ้าคลั่งเพื่อหวังทิปจากลูกค้าก็ไม่ทันระวังตัว เธอบังเอิญเดินชนเข้ากับเจ้าของร่างสูงอย่างจัง จนเกือบล้มหงายท้องหงายไส้
หากไม่ได้วงแขนแข็งแกร่งของเขาช่วยเหนี่ยวรั้งรอบเอวเธอเอาไว้ มีหวังสะโพกเคล็ด!
“หนูขอโทษนะคะ” พอเงยหน้าขึ้นถึงได้รู้ว่าคนที่เธอเดินชนคือใคร อลีนาก็รีบผละออกห่างจากเจ้าของไร่ภูพลาธรอย่างเร็วรี่ ก้มหน้าหลบสายตาคมเหมือนอย่างเก่า จากนั้นถึงเอ่ยขอตัว
“เดี๋ยว !” แต่เดินหนีได้ไม่กี่ก้าว ข้อมือเธอก็ถูกคว้าเอาไว้ ทำให้อลีนาต้องหันกลับมาเผชิญหน้ากับเขาด้วยใจประหวั่น
“ค่ะ ! คะ ?” และยิ่งสบสายตาคมเข้มคู่นั้น ก็ยิ่งทำอลีนาถึงกับไปไม่เป็น เพราะนอกจากเสียงจะเข้มแล้ว สายตายังดุอีก !
คุณภูภามว์ทำเธอกลัวไปหมดแล้วเนี่ย ! หญิงสาวครวญครางในใจแต่ก็ยังฉีกยิ้มสู้
“คืนนี้ไปกับฉัน ฉันจะจ่ายให้ตามที่เธอเรียกร้อง เท่าไรว่ามา”
“คะ ?” ดวงตากลมโตเบิกกว้างเกือบเท่าไข่ห่าน อลีนามองเจ้าของประโยคเมื่อครู่อย่างไม่เข้าใจในตอนแรก ก่อนสมองจะประมวลคำตอบให้ตัวเองได้ในนาทีถัดมา แล้วนิ่งงันไปหลายอึดใจ
คุณภูภามว์กำลังขอซื้อเธองั้นเหรอ...
“ค้างคืนเท่าไร ?” ยิ่งเห็นใกล้ ๆ ยิ่งได้สัมผัส ภูภามว์คิดว่าชั่วคราวคงไม่พอ
หวานหยาดเยิ้มขนาดนี้ มันต้องซ้ำแล้วปะ !
นานทีปีหน เขาจะอยากกินของหวาน ปกติซดแต่ของแซ่บ ๆ ช่วงนี้เลยรู้สึกแสบท้อง สงสัยจะแสลงของเผ็ด ลองเปลี่ยนมาชิมน้ำผึ้งเดือนห้าบ้างดีกว่า เผื่อเอเนอร์จีจะดีขึ้น
“...” นานนับนาทีที่หญิงสาวเงียบไป ทำเอาคนรอฟังคำตอบเริ่มใจแป้ว
“ว่าไง จะไปหรือไม่ไป ขอบอกไว้ก่อนเลยนะ ว่าฉันไม่ชอบผู้หญิงเล่นตัว”
จบคำภูภามว์ก็ปล่อยข้อมือบางเป็นอิสระ แล้วตั้งท่าจะหันกลับไปที่รถ อีโก้มันค้ำคอขนาดนี้ แค่เขาต้องยืนรอคำตอบจากเด็กนี่นานตั้งเกือบสามนาทีก็ถือว่าลดตัวลงมามากแล้ว
“ดะ เดี๋ยวค่ะ ! หนูตกลงไปกับเฮีย แต่หนูขอหมื่นนึง”
เมื่อเห็นว่าโอกาสรอดที่เหลืออยู่น้อยนิดกำลังจะหลุดลอย อลีนาจึงรีบตัดสินใจตะโกนเรียกตามหลังคนใจร้อนในวินาทีนั้น
ที่เธอคิดนานเพราะไม่รู้ว่าต้องตอบรับข้อเสนอของลูกค้าอย่างไร อลีนาเพิ่งเข้ามาทำงานที่นี่ได้แค่สามวันเพราะร้อนเงินล้วน ๆ เคยแค่เห็น และได้ยินเพื่อนร่วมงานพูดคุยกันผ่าน ๆ หู ว่าเป็นงานง่าย ๆ สบาย ๆ ออกไปกับแขกแค่สองสามชั่วโมง ก็ได้เงินตั้งหลายพันบาท
แต่เธอไม่ใช่ผู้หญิงใจกล้าขนาดนั้น สามวันที่ผ่านมา อลีนาถึงวิ่งรับแขกจ้าระหวั่น หวังสะสมเงินที่ได้รับเป็นทิปไปวัน ๆ รวมกับค่าแรง แต่ก็ยังไม่พออยู่ดี
ช่างน่าอนาถที่พรุ่งนี้คือวันขีดเส้นตาย แล้วอีกแค่หนึ่งชั่วโมง ร้านคาราโอเกะก็ใกล้จะเป็นแล้ว ถ้ามัวแต่หวังรอรับทิปจากลูกค้าก็คงไม่ทัน
“นะ หนูเรียกเยอะไปเหรอคะ” เห็นอีกฝ่ายเงียบ อลีนาก็ชักใจคอไม่ดี อุตส่าห์ใจกล้าบ้าบิ่นตัดสินใจทำเรื่องน่าละอายไปขนาดนี้แล้ว โอกาสยังจะไม่เข้าข้างเธออีกหรือ
“เปล่า เมื่อกี้เธอเรียกฉันว่าอะไรนะ” ทรงเขาดูเหมือนพวกป๊ะป๋าเลี้ยงเด็กไว้บำเรอกามหรือไง
เรียกพี่ก็พอม้างงงง...
“ฮะ เฮียค่ะ หรือจะให้หนูเรียกว่าเสี่ยดีคะ”
อือหือ... หนักกว่าคำเดิมอีก
“ไม่ต้อง ! เรียกเฮียนั่นแหละ ดีแล้ว” อยากเรียกอะไรก็เรียก เพราะเขาคงเจอยัยเด็กนี่แค่คืนนี้คืนเดียว พอน้ำแตกก็ทางใครทางมัน เขาสบายตัว ส่วนเด็กนี่ได้เงิน จบการขายแบบแฟร์ ๆ
“ค่ะเฮีย” เสียงเข้มทำอลีนาสะดุ้งนิด ๆ คุณภูภามว์ดูไม่ค่อยพอใจ
เธอพลาดตรงไหนเหรอ ? เพื่อนร่วมงานหลายคนก็เรียกลูกค้ากันแบบนี้ แล้วบรรดาเฮีย ๆ เสี่ย ๆ ทั้งหลายก็ดูจะพออกพอใจกันทั้งนั้น บางคนถึงขั้นถอดสร้อยทองเส้นเท่าโซ่ตกรางวัลให้เลยด้วยซ้ำ
แล้วนี่เธอพยายามฉีกยิ้มหวาน ๆ เอาใจเขาเต็มที่ สักสี่สิบก็ไม่ควักตกรางวัลให้บ้างเลยหรือไง
เคยได้ยินคนงานในไร่ต่างกล่าวขานว่าคุณภูภามว์เป็นคนเขี้ยว แต่ก็ไม่คิดว่าจะเขี้ยวลากดินขนาดนี้ ใจดำจริง !
“เธอชื่ออะไร”
“ชะ ชื่ออุ้มค่ะ” อลีนาที่กำลังนึกค่อนขอดคนตรงหน้าในใจสะดุ้งพรวด
“ขึ้นรถ” เขาบอกเธอเท่านั้น ก่อนจะเดินนำหน้าไปที่รถ Jeep คันโก้ที่จอดอยู่ไม่ไกล อลีนาได้แต่มองตามหลังเจ้าของไร่ภูพลาธรด้วยหัวใจเต้นระรัว
นี่เป็นครั้งแรกที่อลีนาได้เข้าใกล้คุณภูภามว์ในระยะประชิด ปกติเธอเป็นเพียงเศษเสี้ยวมนุษย์ตัวเล็ก ๆ ที่มองเห็นเขาจากที่ไกล ๆ ไม่มีโอกาสได้พูดคุยหรือแม้แต่เดินเฉียด
เธอรู้จักเขา... แต่เขาไม่รู้จักเธอ...
คำนี้น่าจะนิยามความสัมพันธ์ของเราทั้งคู่ได้ดี
ทว่าคืนนี้เราทั้งคู่กำลังจะข้ามขั้นตอนไปไกล ไกลจนอลีนาไม่เคยกล้าจินตนาการว่าจะมีวันนี้
Latest chapter
เมียคุณภามว์ บทส่งท้าย แต่งงานกันไหม
ไม้เอกสูดลมหายใจเรียกความกล้าให้ตัวเองหนึ่งที ในมือกำช่อดอกบัวที่ตนพึ่งไปซื้อมาจากตลาดสดเมื่อตอนเช้ามืด พร้อมกับดอกไม้สำหรับใส่บาตรพระเหมือนเคยดวงตาคมเข้มเหลือบมองหญิงสาวซึ่งกำลังวุ่นวายอยู่ในครัวก่อนหันมองคนโน้นทีคนนี้ทีอย่างไม่ค่อยมั่นใจ “ไปสักทีไอ้เวร ตื่นเต้นเป็นเด็กหนุ่มอายุสิบห้าไปได้ มึงจะรอให้ลูกโตจนเข้าโรงเรียนเลยไหม”จนคนรอหนุ่นหลังชักเริ่มรำคาญจึงช่วยเรียกสติไปหนึ่งที โดยการถีบส่งเพื่อนให้พ้นหัวกระไดบ้าน “มึงไม่ใช่กูนี่ คนเยอะแยะมึงเห็นไหม”ถึงไม้เอกจะอายุสามสิบกว่าก็ใช่ว่าจะเขินไม่เป็นนะ โดยเฉพาะต่อหน้าคนในบ้านแบบนี้“งั้นแล้วแต่มึง กูว่าบางทีขอไปน้องเขาอาจจะไม่ตกลงก็ได้” หมอหนุ่มเหลือบมองช่อดอกบัวในมือเพื่อนแล้วส่ายหัว ไอ้ไม้เอกมันคิดได้อย่างไรเอาดอกบัวมาขอผู้หญิงแต่งงาน ขอเสร็จตั้งใจจะยกขึ้นไปไว้บนหิ้งเลยมั้ง“คนใจแคบอย่างมึงจะไปรู้อะไร ความหมายมันลึกซึ้งนะเว้ย!” ความจริงคือไม่รู้จะหาดอกไม้ที่สวยและดีกว่านี้มาจากไหน ต่างจังหวัดในตลาดสดแบบนี้มีดอกไม้ให้ซื้อไปไหว้พระก็ถือว่าดีแล้ว ถ้าไม่เอาดอกบัวมาที่เหลือก็มีแต่ดอกดาวเรือง“เออ! ไอ้คนใจกว้าง ถ้างั้นก็ช่วยทำใจกล้าๆ ด้
เมียคุณภามว์ 21/2
“ตามมาง้อเมียหรอ สมน้ำหน้าไอ้ควาย”นั่นคือคำแรกที่ชายหนุ่มใช้เอ่ยทักทายเพื่อนทันทีที่เห็นมันลงจากรถ พาลให้คนที่พึ่งถูกเมียหอบลูกหนีหงุดหงิดไปกันใหญ่ ขับรถมาตั้งแต่เมื่อคืนกว่าจะถึงที่นี่ฟ้าก็เกือบสว่างยังต้องทนฟังไอ้คนที่ไม่อยากเจอขี้หน้าซ้ำเติมอีกคนถูกเมียทิ้งจึงทำได้แค่มองฝ่ายตรงข้ามตั้งแต่หัวจรดปลายเท้าด้วยสายตาไม่เป็นมิตร ทว่าในมือไอ้ไม้เอกดันถือถุงชุดดอกไม้ธูปเทียนหลายกำในนั้นกลับทำให้หมอทิมแปลกใจ“อย่าบอกนะว่ามึงจะลงทุนขอลาบวช เพราะง้อเมียไม่สำเร็จอะไอ้ไม้เอก”“บวชห่าอะไรละไอ้เพื่อนเวร หน้าที่กูต้องไปซื้อดอกไม้ให้เมียกับย่าใส่บาตรพระทุกเช้า คนบาปอย่างมึงจะไปเข้าใจอะไร”“ครับไอ้คนดี ง้อเมียมาเป็นปีแต่ทุกวันนี้ยังได้นอนแค่ข้างเตียง”บัดซบ! ไอ้ทิมแม่งรู้เรื่องน่าอายแบบนี้ได้ไงวะ อย่าบอกนะว่าแก้วเจ้าจอมเล่าให้ยายน้องสาวตัวแสบของเขาฟัง แล้วมะปรางก็เอาไปบอกต่อให้ไอ้ผัวเฮงซวยรู้อีกที สุดท้ายแล้วไม้เอกก็สบัดหน้าเดินนำขึ้นไปบนเรือน เพราะจนแต้มไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาด่ามันคืน ต้องยอมรับว่าตนเป็นพวกไม่เอาไหนจริงๆ คิดแล้วก็ท้อใจ แก้วเจ้าจอมตัวเล็กแค่นิดเดียว แต่ทำไมถึงใจแข็งเหลือเกิน… “สวั
เมียคุณภามว์ 21 เด็กชายน้ำน่าน
“เจ้าจอม? นอนไม่หลับเหรอ” คนตัวโตซึ่งนอนเหยียดยาวอยู่บนพื้นข้างเตียง เอ่ยถามหญิงสาวด้วความเป็นห่วง เมื่อได้ยินเสียงพลิกไปพลิกมาหลายนาทีแล้ว“อื้อ ปวดหลัง”ยิ่งอายุครรภ์เพิ่มขึ้นแก้วเจ้าจอมยิ่งใช้ชีวิตลำบาก “งั้นอยู่นิ่งๆ นะ” พอรู้สาเหตุไม้เอกจึงรีบลุกขึ้นมาบนเตียงแล้วบอกให้หญิงสาวขยับตัวก่อนเขาจะขึ้นมานั่งซ้อนหลังเธอเอาไว้ แล้วจับร่างอุ้ยอ้ายของว่าที่คุณแม่เอนลงซบกับแผงอกกว้าง “แบบนี้ดีขึ้นไหม” แก้วเจ้าจอมพยักหน้าแทนคำตอบฝ่ามือหนาลูบไล้ไปตามหน้าท้องนูน พร้อมกับนวดเบาๆ ตามแขนและลาดไหล่เพื่อสร้างความผ่อนคลายให้แม่ของลูก“จอมนอนทับคุณแบบนี้ คุณจะไม่อึดอัดหรอ”เธอเผลอแทนตัวเองด้วยชื่อเหมือนเมื่อครั้งเก่าก่อนโดยไม่รู้ตัว มีแต่คนฟังเท่านั้นที่ได้ยินและยังแอบยิ้มอย่างดีใจ“ไม่สักนิด ต่อให้มีแก้วเจ้าจอมอีกสิบคนพี่ก็รับไหว”“…” ไม่มีเสียงตอบรับจากแม่ของลูก พอความเงียบเข้าปกคลุมทั้งคู่จึงได้ยินแต่เสียงหัวใจของกันและกันที่เต้นโหมกระหน่ำเหมือนจะหลุดออกมาจากเบ้า “ทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมาพี่ขอโทษนะครับ พี่มันโง่เองทั้งๆ ที่รู้ว่ารักแต่ก็ยังใจร้าย”“ที่คุณบอกว่ารักนี่คือรักจอมจริงๆ หรือเป็นเพรา
เมียคุณภามว์ 20/2
ช่วงสายของวันเสียงรถยนต์คนหรูที่แก้วเจ้าจอมคุ้นหูดีก็แล่นเข้ามาจอด ทว่าไม่อาจทำให้หญิงสาวเหลียวกลับไปมองได้เพราะยังเคืองเขาเรื่องเมื่อเช้าอยู่ เธอก็แค่อยากรู้ว่าไม้เอกไปทำอะไรที่พิษณุโลก คำถามนั้นมันตอบยากมากหรือไง “คุณไม้เอกกลับมาแล้วค่ะน้องจอม” เป็นพี่ใบพูลเสียอีกที่ดูตื่นเต้นนักหนากับการกับมาของเขา“ช่างเขาสิคะ”แก้วเจ้าจอมตอบราวกับไม่ใส่ใจทั้งที่หูผึ่งคอยฟังเสียงรถอยู่ตลอดเวลา ก็เมื่อคืนไม้เอกนอนน้อยอีกทั้งยังขับรถออกไปทำธุระไกลถึงพิษณุโลก เธอแค่เป็นห่วงในถานะเพื่อนมนุษย์ด้วยกันเท่านั้น “ไม่คิดว่าลูกสาวฉันจะทำอะไรแบบนี้เป็นด้วย”มือบางซึ่งกำลังพับกลีบดอกบัวเพื่อนำไปถวายพระพุทธรูปหยุดชะงักงัน แก้วเจ้าจอมรีบหันไปตามต้นเสียงเพื่อดูให้แน่ใจว่าเธอฟังไม่ผิดและใช่! เจ้าของเสียงนั้นเป็นแม่ของเธอจริงๆ แล้วยังมีพ่อยืนอยู่ข้างๆ ด้วย“พ่อ! แม่!” น้ำเสียงของแก้วเจ้าจอมสั้นเครือพอๆ กับหยดน้ำตาที่ไหลหล่นลงมาอย่างตื้นตันใจ ร่างอุ้ยอ้ายของหญิงสาวอายุครรภ์เกือบหกเดือนวิ่งเข้าหาบุพการีทั้งสองแล้วโอบกอดไว้ราวกับลืมว่าตนเองกำลังตั้งท้อง“เบาๆ สิแก้วเจ้าจอมแกท้องอยู่นะเดี๋ยวหลานฉันได้ออกมาวิ่งเล่นก่
เมียคุณภามว์ 20 ดอกไม้แทนใจ
วันนี้เป็นวันเกิดแก้วเจ้าจอม ข้าวปลาอาหารที่ต้องใส่บาตรพระเลยมากอย่างกว่าปกติ เช้านี้หญิงสาวจึงต้องรีบตื่นเพื่อมาช่วยทุกคนเตรียมของ ทว่าตื่นมาข้างกายเธอกลับไร้วี่แววพ่อของลูกไปเสียแล้ว ไม่รู้ว่าไม้เอกลุกออกไปตอนไหนแต่ถ้าให้เดาเขาคงคลาดกับเธอไปแค่เสี้ยววิ เพราะแก้วเจ้าจอมรู้สึกได้ว่าพื้นที่นอนข้างกายยังมีกลิ่นไอกับความอบอุ่นของเขาตลบอบอวลอยู่“ของทุกอย่างเตรียมเสร็จแล้วหรอคะย่าเนียร”เจ้าของร่างอุ้ยอ้ายถามขึ้นเมื่อมาถึงแล้วทุกอย่างในครัวดูว่างเปล่า แก้วเจ้าจอมตั้งใจตื่นเร็วกว่าเดิมไปตั้งหนึ่งชั่วโมงแล้วนะแต่ก็ยังไม่ทันคนอื่นๆ อยู่ดี“เด็กๆ ยกลงไปข้างล่างหมดแล้วเหลือแต่ดอกไม้ถวายพระ ไม่รู้มันไปซื้อถึงไหน”‘มัน’ ที่ว่านั่นคือหลายชายตัวดี ที่เดินทำหน้าระรื่นออกมาจากห้องหลานสะใภ้ของนางเมื่อเช้า ไอ้ไม้เอกมันคิดว่าย่ามันหัวหงอกปานนี้จะโง่เง่าจนไม่รู้หรือไง ว่ามันแอบย่องขึ้นเรือนแทบทุกคืน เด็กในบ้านก็รู้กันหมดแค่ไม่กล้าเอาไปพูดมีแค่แก้วเจ้าจอมโฉมงามดอกนี้เท่านั้นแหละ ที่ไม่รู้ตัวว่าผัวแอบย่องขึ้นห้องเข้าไปดอมดมแทบทุกคืน “จอมไม่ได้ออกมาช่วยทุกคนเลย” หญิงสาวหน้ามุ้ยเพราะรู้สึกผิดวันเกิดตัวเ
เมียคุณภามว์ 19/3
“ดูๆ ไปกูก็ดูเหมือนชู้เหมือนกันนะ” แต่ไม่ใช่ไง… กูเป็นผัว! ไม้เอกอยากจะตะโกนให้คนทั้งโลกรับรู้ว่าไอ้คนเลวๆ คนนี้นี่แหละเป็นผัวของแม่ดอกแก้วเจ้าจอมซึ่งกำลังนอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียงแสงสลัวจากโคมไฟเล็กๆ ข้างหัวแตียงทำให้เขาเห็นทุกอย่างค่อนข้างชัดเจน ไม้เอกหันไปสบตากับไอ้แมวอ้วนข้างกายหญิงสาวหนึ่งทีและเหมือนเจ้าส้มฉุนจะเข้าใจเพราะมันมักจะกระโดดลงจากเตียงแล้วกลับไปนอนในที่ของมันทุกครั้ง โดยไร้เสียงร้องรบกวนเมื่อชายหนุ่มแอบย่องเข้ามาในห้อง“น่ารักมากลูกพ่อ” ไม้เอกไม่ลืมกระซิบชมเจ้าส้มฉุนเบาๆ ในเมื่อแก้วเจ้าจอมแทนตัวเองว่าแม่กับเจ้าส้มฉุนไม้เอกก็ต้องเป็นพ่อน่ะถูกแล้วร่างสูงพยายามแทรกกายเข้าไปในผ้าห่มผืนหนาให้แผ่วเบาที่สุด หากเขาทำแก้วเจ้าจอมตื่นการแอบย่องขึ้นบ้านเพื่อแอบมานอนกอดเมียทุกคืนจะไม่เป็นความลับอีกต่อไป หนักสุดไม้เอกอาจโดนไล่ออกจากบ้านด้วย“คิดถึงพ่อไหมเด็กดี” ฝ่ามือหนาลูบไล้หน้าท้องนูนเบาๆ เพื่อทักทายลูกน้อยในนั้น และครั้งนี้ลูกชายตัวน้อยที่ไม้เอกพึ่งรู้เพศเมื่อไม่กี่วันก่อน ก็ดิ้นตอบสนองเขาเป็นครั้งแรก “หนูทักทายพ่อหรอครับ” และด้วยความดีใจทำให้ไม้เอกเผลอเอ่ยถามด้วยน้ำเสียง
เมียคุณภามว์ 5/2
อลีนาเหลียวมองซ้ายทีขวาทีไปรอบ ๆ บริเวณท้ายไร่อย่างระมัดระวัง ก่อนจะเดินลัดเลาะมาตามทางแปลงองุ่นแถวสุดท้าย เพื่อตรงไปยังบ้านไม้เปิดโล่งหลังงามที่ตั้งเด่นเป็นตระหง่านอยู่ทางตีนเขา การที่ภูภามว์นัดเจอที่นี่ทำอลีนาแปลกใจไม่น้อย เธอรู้มาว่าบ้านหลังนี้ไม่ใช่บ้านที่เขาใช้อยู่อาศัย แต่เป็นบ้าน
Last Updated : 2026-03-17เมียคุณภามว์ 4/2
“ถึงแล้ว !”น้ำเสียงนุ่มทุ้มขุดอลีนาขึ้นจากภวังค์อดีต ดวงตากลมโตเสมองไปนอกรถ ภูภามว์จอดตรงตำแหน่งเดิมที่มารอรับเธอพอดีเป๊ะ !“จะลงหรือจะไปกับฉันต่อ ฉันยังไหวนะ”“ละ ลงค่ะ อุ้มจะลง” คำเชิญชวนทำเอาอลีนาตะลึงพรึงเพริด เธอแทบจะงัดประตูแล้วกระโดดลงจากรถไปทันที แต่พยายามเปิดเท่าไรก็ไม่ออก “เฮียก็ปลดล็อกใ
Last Updated : 2026-03-17เมียคุณภามว์ 5 หวง
“ข้าวกลางวันมาส่งแล้วค่ะ คุณภามว์ขา...”ร่างสูงหลังโต๊ะทำงานเงยหน้าขึ้นจากเอกสารการซื้อขายพันธุ์ม้า เปลี่ยนมามองเวลาบนนาฬิกาข้อมือหลังได้ยินเสียงแหลม ๆ แสบแก้วหูที่ได้ยินเป็นประจำเวลาเดิม“อันนี้ของคุณภามว์นะคะ ส่วนอันนี้ของพี่สัน” ดาหลาแจกแจงพร้อมส่งยิ้มหวานให้หนุ่มคนรักที่นั่งอยู่อีกฝั่งหนึ่งของห
Last Updated : 2026-03-17เมียคุณภามว์ 6 เส้นขนาน
เพราะเซ็กซ์ที่หนักหน่วงและยาวนานกว่าทุกครั้ง ส่งผลให้อลีนาไม่อาจต้านทานอาการป่วยไข้ที่มาเยี่ยมเยียนได้ ยิ่งคิดถึงเหตุการณ์เมื่อค่ำคืนที่ผ่านมาก็ยิ่งหงุดหงิด กว่าภูภามว์จะปล่อยตัวเธอออกจากแดนทรมาน เวลาก็ล่วงเลยเข้าสู่เช้าวันใหม่ อลีนาจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าตัวเองครางคำว่า ‘เฮียขา...’ ไปกี่รอบ
Last Updated : 2026-03-17
You may also like
ลุ้นรักคุณแม่ตัวแสบ
ผู้แสวงหาชีวิตที่เป็นสุข60.4K viewsคุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อวินจงมี่814.2K viewsพันธะสัญญา วิวาห์ร้ายรัก
กวักทรัพย์เข้ากรุสมบัติ57.9K viewsยัยตัวร้ายกับนายแบดบอย NC18++
Me'JinJIn47.4K viewsFriend With Benefits รักระหว่างเพื่อน
มนต์จันทร์1.3K viewsSet อีโรติก ชุดรักต้องห้าม
อักษรามณี2.3K viewsสามีชั่วข้ามคืน
Sherlina1.2K viewsสลับร่างเพื่อมาเจอรัก(ฉบับสายมู)
Chalam whale42 views
