1 ไม่ได้ซ้ำ

“ซี้ดดด ดดด ดด ด ด”

“อะ ! อ๊ะ !”

“อ่า....”  

เสียงเนื้อกระทบเนื้อเป็นจังหวะถี่รัวดังสอดประสานกับเสียงครวญครางของสองหนุ่มสาวที่โหมกระหน่ำโจนจ้วงเข้าหากันด้วยอารมณ์ดิบ ดังกึกก้องไปทั่วทุกมุมห้องภายในม่านรูดแห่งหนึ่ง

“มันมากอุ้ม !” ภูภามว์ยกขาเรียวสวยข้างหนึ่งขึ้นพาดบ่า รั้งรวบเอวบางไว้ด้วยมือเดียว จากนั้นดันสะโพกสอบแทรกลึกเข้าหาความอ่อนนุ่มลงไปอีก

เขากระแทกกระทั้นสุดลำเอ็นอย่างบ้าระห่ำ ! แรงขึ้น ลึกขึ้น ทำแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนอลีนาหมดเสียงจะครางสนอง

มีไม่กี่อย่างที่เธอรับรู้ได้ในตอนนี้ อย่างแรกเลยคือเจ็บ ตามมาด้วยความเสียดเสียวที่มีมากกว่า เธอสัมผัสได้ถึงตัวตนของเขาแทบทุกอณู ทั้งยามขยับออกและตอกกลับเข้ามาใหม่ได้ลึกกว่าเดิม

มันทั้งอ่อนโยนและดิบเถื่อนในเวลาเดียวกัน

อลีนาแทบดิ้นทุรนทุรายในช่วงจังหวะสุดท้ายที่ภูภามว์แผดเผาเธอจนเดือดพล่าน ท้องน้อยเกร็งเครียดรับแรงกระแทกที่ตอกตรึงเข้ามาสุดลำ ก่อนจะหวีดร้องออกมาสุดเสียงราวกับคนกำลังจะขาดใจตายเพราะถูกไฟสวาทครอก...

“กรี๊ดดดดด”

เสร็จ ! เธอเสร็จกับเซ็กซ์ครั้งแรกในชีวิต กับผู้ชายที่ไม่เคยคิดจะอาจเอื้อมหมายมือไปไขว้คว้า

“อ่า...” เอวสอบกระตุกเกร็งทะลวงช่องทางรัดรึงอีกสองสามที ความอยากใคร่ที่อัดแน่นทั้งหมดก็แตกเป็นเสี่ยง ๆ พรั่งพรูออกมาล้นถุงยางอนามัย

เสร็จจนสุขสม ! ดีจนอยากซ้ำ ! อิ่มเอมจนแทบจะสำลัก !

ภูภามว์กวาดสายตามองคนใต้ร่างด้วยความพึงพอใจ อกเป็นอก เอวเป็นเอว ไอ้ส่วนที่ผู้หญิงควรจะมี อลีนามีครบทุกอย่าง

แม่ง ! โคตรยั่วเย็- แต่ก็เพราะตัณหาครอบงำจนความยับยั้งชั่งใจขาดสะบั้นนี่แหละ ถึงนำพาความ ‘ฉิบหาย’ มากองอยู่ตรงหน้า

อลีนายังบริสุทธิ์... ไอ้ห่าเอ๊ย ! แล้วผู้หญิงที่ยังไม่เคยโดนมือชายไปทำอะไรในร้านคาราโอเกะ

“ทำไมไม่บอกก่อนวะ ว่ายังไม่เคย !”

ภูภามว์ถอดถอนตัวตนออกจากความคับแน่น รูดถุงยางอนามัยออกจากแก่นกายที่ยังแข็งโด่เด่ แล้วโยนทิ้งลงถังขยะข้างเตียงอย่างกระแทกกระทั้น ไม่สนแม้แต่คราบเลือดที่เปราะเปื้อนตามมา เพราะว่าหงุดหงิดเต็มประดา

เขาเป็นคนแรกที่ได้เจาะไข่แดงยัยเด็กนี่ ตอนแรกที่เห็นท่าทีเงอะงะ ภูภามว์ก็เข้าใจว่าคนตรงหน้ายังไม่ค่อยเป็นงาน ชายหนุ่มจึงตั้งตนจะเป็นครูสอนให้ กะสอนคืนเดียวเอาทุกกระบวนท่า

แต่ที่ไหนได้ นอกจากจะไม่เป็นแล้ว ยังไม่เคยเลยนี่หว่า !

“แม่งเอ๊ย !” แววตาที่เคยมีประกายปรารถนามองปราดมาที่ตัวต้นเรื่องทันควันก่อนจะสบถเสียงเข้มตามอารมณ์

“...” ทำเอาอลีนาตกใจลนลานคว้าหาผ้าห่มมาคลุมร่างเปลือยเปล่าที่สั่นระริกเพราะ‘พิษใคร่’ ยังไม่สร่างซา ใครจะไปรู้ว่าต้องบอกเรื่องพวกนี้ด้วย ในเมื่อเขาอยากซื้อ เธอก็ขายให้

“เธอรู้จักฉันหรือเปล่า”

ภูภามว์มองร่างเล็กที่นั่งเนื้อตัวสั่นหงกอย่างเห็นใจ แน่ละ ! ครั้งแรกก็เจอ ‘ของใหญ่’ เกินตัวขนาดนั้น คงจะร้าวระบมไปอีกหลายวันทีเดียว

“รู้จักค่ะ” อลีนาก้มหน้าแล้วเค้นเสียงตอบออกมาแผ่วเบา เธอทำเส้นเสียงหายไปตอนเล่นกิจกรรมเข้าจังหวะเมื่อครู่นี้แน่ ๆ เลย  

“แล้วทำแบบนี้ต้องการอะไร”

คราวนี้คนถูกถามเงยหน้าขึ้นมาสบสายตาดุดันที่แฝงเร้นนัยยะบางอย่าง บางอย่างที่อลีนารู้สึกเหมือนกำลังโดนดูถูก

อลีนาไม่เข้าใจว่าคุณภูภามว์จะสื่ออะไร เธอก็แค่ต้องการเงิน

“เงินค่ะ อุ้มอยากได้เงินตามที่เราตกลงกันไว้”

“แค่นี้ ?” น้ำเสียงของเขาบ่งบอกว่าไม่ไว้ใจอย่างชัดเจน มารยาหญิงเชื่อถือได้ที่ไหน โดยเฉพาะหน้าซื่อ ๆ ตาใส ๆ อย่างคนตรงหน้าเขาตอนนี้

“ค่ะ อุ้มแค่ต้องการเงินไปใช้หนี้ให้แม่” เห็นความไม่ไว้ใจในแววตาคู่นั้น อลีนาก็รู้สึกจุกเสียดขึ้นมาในอก เธอจึงยอมรับออกไปตรง ๆ เพราะมันไม่ใช่ความลับอะไร

เรื่องที่เธอขายตัวให้เขา ยังน่าละอายกว่าอีก

“ดี ! ฉันจะให้ตามที่ตกลงกันไว้ แล้วจะเพิ่มให้อีกห้าพัน ถือซะว่าฉันทำบุญสะเดาะเคราะห์ในครั้งนี้ก็แล้วกัน”

อะไรนะ ! อลีนาอ้าปากเหวอ จ้องมองร่างสูงที่นุ่งผ้าขนหนูผืนเดียวยืนหันหลังให้เธออย่างทำอะไรไม่ถูก นี่เขาเห็นเธอเป็นเคราะห์กรรมงั้นเหรอ

จะด่าก็ไม่ได้ จะแสดงความไม่พอใจก็กลัวจะไม่ได้ค่าตัว ไอ้คนใจยักษ์ใจมาร !