บทที่ 2 ทั้งดื้อทั้งห่วยแตก

สายฟ้าเดินลงมายังห้องรับประทานอาหารก็พบกับน้องสะใภ้แสนสวย และน้องชายที่นั่งทานข้าวกันก่อนหน้านั้นแล้ว

“แม่ไปไหน” เขาเอ่ยถามเมื่อไม่เจอแม่บังเกิดเกล้า

“ไม่รู้ น่าจะไปหาน้องญ่าละมั้ง เหมือนจะหาคนมาดูตัวเพราะน้องได้ช่อดอกไม้” เหนือฟ้าคาดเดาไปเรื่อยเปื่อย

“อืมม…” สายฟัากำหมัดแน่นจนเห็นเส้นเลือดที่มือ

“สงสัยเหมือนกันใครจะมาเป็นแฟนน้อง คงโชคดีชะมัดเพราะน้องน่ารัก” สายฟ้ามองน้องชายแล้วอยากจะเตะสักป๊าบ

“วันนี้เข้าบริษัทหรือเปล่า”

“เข้าสิ และพี่กลับคอนโดเลยใช่เปล่า”

“อืม..ไม่อยากอยู่เป็นก้าง”

“ใครจะคิดแบบนั้น” เหนือฟ้าหรี่ตามองคนข้างกายก่อนจะยักไหล่เพราะไม่ได้สนใจอะไรมากมาย

“คุณสายฟ้าลองชิมต้มยำสิคะ วันนี้พราวเข้าครัวเองเลย ไม่รู้จะถูกปากหรือเปล่า แต่รับรองแซ่บถึงใจแน่นอน”

สายฟ้ามองต้มยำที่อยู่บนจานข้าวอย่างชั่งใจ ก่อนจะตักกินเข้าปากและชมว่าอร่อยดี จากนั้นก็เดินออกไปทันที

อร่อยกับผี เผ็ดฉิบหาย แซ่บแบบนี้อย่าทำเลย

ใจของชายหนุ่มตอนนี้อยู่ที่อีกคน เขากลัวว่าจะมีใครมายุ่งกับผู้หญิงที่เขาหมายปอง รีบสตาร์ทรถและขับออกไปทันที

ใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงกว่าก็มาถึงหน้าบ้านของเพื่อนคุณแม่ รอสักพักก็พบว่าไม่มีใครอยู่บ้านออกไปกันหมดแล้ว ส่วนยัยเด็กอวดดีก็ไปร้านเค้กกับเพื่อน สายฟ้ารีบขับรถไปร้านดังกล่าวทันที

เมื่อมาถึงร้านก็มองหาเป้าหมายทันทีก่อนจะกำหมัดแน่น เมื่อเห็นภาพข้างหน้า ยัยเด็กอวดดีของเขากำลังหัวเราะมีความสุขกับคนอื่น แถมยังเอามือไปหยิกแก้มคนอื่นเล่นอีก

มันน่านัก!!

สายฟ้าเดินเข้าไปอย่างเชื่องช้าพยายามสะกดกลั้นอารมณ์ให้ไม่โกรธ เขาจะใช้อารมณ์กับยัยเด็กนี่ไม่ได้

“กอหญ้า!!”

เสียงที่ดังจนกังวานทำให้บนโต๊ะที่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะเงียบสนิทโดยฉับพลัน กอหญ้ารีบหันไปดูด้วยความตกใจ ใบหน้าหวานซีดเผือดด้วยความกลัว สีหน้าถมึงทึงของเขาทำให้เธอใจเสาะ เธอลุกเดินไปหาอย่างช่วยไม่ได้

“มาทำอะไรที่นี่คะ แล้วทำไมต้องเสียงดังด้วย”

“กลับกับฉัน” เสียงเข้มเอ่ยออกมาอย่างเอาแต่ใจ

“ไม่กลับ ญ่ากลับเองได้ อย่ามายุ่งนะ”

สายฟ้าจับข้อมือเล็กและบีบมันอย่างแรง ทำให้ใบหน้าหวานเหยเกด้วยความเจ็บ “กลับกับฉัน หรือจะให้ฉันพูดว่าเมื่อวานเราทำอะไรกันดีไหม ได้นะฉันไม่ติด”

“มะ..ไม่ กลับค่ะ ญ่ากลับแล้ว”

กอหญ้ารีบคว้ามือชายหนุ่มก่อนที่เขาจะเดินไปพูดอะไรไร้สาระ เธอรีบเดินไปบอกลาเพื่อนและเดินออกจากร้านทันทีโดยไม่หันมามอง เลยไม่ได้เห็นสายตาที่สายฟ้าจ้องเพื่อนของเธอด้วยความไม่พอใจ

โดยเฉพาะคนที่เธอหยิกแก้มเล่น

กอหญ้าเดินออกมารอหน้าร้านเพื่อรอสายฟ้าที่กำลังเดินตามหลังออกมา

“มายืนทำตัวเป็นนางเอกอะไรตรงนี้ คิดว่าสวยมากนักหรือไง ไม่ได้ดูสารรูปตัวเองเลย ไป เดินไปขึ้นรถ” สายฟ้าจับข้อมือเล็กและลากขึ้นรถและขับออกไปอย่างรวดเร็ว

กอหญ้าได้แต่นั่งตัวลีบติดกับประตูรถ เธอไม่รู้คนเลวตามเธอมาทำไม ก่อนจะหันหน้ามองไปทางอื่น ยิ่งมองก็ยิ่งสงสัยเพราะเส้นทางที่ไม่คุ้นเอาซะเลย

“เราจะไปไหนกันคะ ทำไมเส้นทางมันไม่คุ้นเลย” กอหญ้ามองซ้ายขวาด้วยความวิตก ยิ่งมองหน้าของคนข้างกายที่ทำหน้าบอกบุญไม่รับ ก็รู้ชะตากรรมตัวเองได้ทันที

รถจอดนิ่งสนิทในลานจอดรถใต้คอนโดหรูแห่งหนึ่ง เธอมองสายฟ้าที่นั่งหลับตาด้วยความไม่พอใจ

“ทำไมถึงพามาที่นี่คะ!!”

“…” สายฟ้าคิ้วกระตุกกับน้ำเสียงกึ่งตะคอกที่คาดคั้นเขาไม่หยุด แต่ก็แกล้งหลับต่อไป

“ถ้าไม่พูดญ่าจะลงแล้วกลับเอง”

“ก็ลองดู ดูว่าขาของเธอจะได้แตะพื้นหรือเปล่า

สายฟ้าลืมตาและตวัดสายตามองด้วยความไม่พอใจก่อนจะกระชากร่างบางมานั่งบนตัก

“อ๊ะ! ปล่อยนะคนเลว” พอรู้ตัวว่าพูดอะไรออกไปก็รีบปิดปากตัวเองทันที

“หึ เรียกฉันแบบนี้สินะ เรียกจนมันชินปากแบบนี้”

“ขอโทษค่ะ” กอหญ้าเอ่ยคำขอโทษแต่ไม่กล้าสบตา เธอก้มหน้างุดมองมือตัวเอง

สายฟ้าสำรวจร่างกายหญืงสาวก็ของขึ้นอีกครั้ง เสื้อยืดสีขาวที่มันบางจนแทบจะเห็นบราด้านใน กระโปรงสีชมพูที่สั้นจนโชว์ขาอ่อน แค่คิดเลือดก็ขึ้นหน้าแล้ว

“แต่งตัวแบบนี้เหรอ”

“แบบไหน ก็ปกตินี่คะใคร ๆ เขาก็ใส่กันแบบนี้ทั้งนั้น ไม่ใส่สายเดี่ยวโชว์หลังก็ดีเท่าไหร่แล้ว และปล่อยญ่าค่ะ ญ่าอึดอัด” กอหญ้าดิ้นรนและพยายามจะไปนั่งอีกฝั่ง แต่ก็ทำไม่สำเร็จ

“อ่อ? ปกติ และถ้าแบบนี้ล่ะยังจะปกติอยู่ไหม” สายฟ้าวางมือไว้บนขาอ่อนก่อนจะล้วงเข้าไปในกระโปรงด้วยความรวดเร็ว

“อ๊ะ! ปล่อยนะ อย่ามาลวนลามญ่า” เธอจับมือของเขาแน่น และพยายามต่อต้านทุกวิถีทาง

“ดื้องั้นเหรอ มาดูกัน”

สายฟ้าทั้งบีบทั้งขยำเนินเนื้ออวบอิ่มและเขี่ยเม็ดเสียวอย่างแรงด้วยความมันเขี้ยว เขาพอใจกับอาการดิ้นรนยิ่งดิ้นเท่าไหร่ก็ยิ่งทำให้เขาสำรวจได้มากขึ้น

“แฉะแล้ว เปียกกางเกงในเลย”

“คนบ้า คนเลว ทำไมต้องทำแบบนี้ด้วย ฮือ…”

กอหญ้าทุบตีสายฟ้าอย่างแรงด้วยความคับอกคับใจ ทำไมต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วย เธอทำอะไรผิดกัน ทำไมต้องตกอยู่ในเงื้อมมือผู้ชายคนนี้

“อ๊ะ!” ใบหน้าหวานที่คลอไปด้วยหยาดน้ำใสตาเบิกโพรงรีบจับมือเขาไว้อย่างแน่นหนา “ยะ อย่า อย่าทำแบบนั้น อย่าเอามันเข้าไป ญ่าขอร้อง” เสียงหวานเอ่ยขอร้องคนใจร้าย หวังให้เขาใจดีเอามือออกไป

แต่เปล่าเลยผู้ชายคนนี้ใจร้ายกว่าที่เห็นมาก

ในเมื่อทางสะดวกนิ้วร้ายก็ดันเข้าไปในโพรงเล็กคับแคบ เขาหมุนควงอย่างเชื่องช้า ทำเอาร่างเล็กบิดเกร็งส่ายหน้าร้องไห้ตลอดเวลา ต่อให้มือเล็กจะประทุษร้ายกับเขามากแค่ไหนแต่ก็ไม่เจ็บเลยสักนิด

“แคบจัง เล็กมาก วันเดียวปิดสนิทขนาดนี้เลยเหรอ” สายฟ้าเต็มไปด้วยความสงสัย สุดท้ายก็นึกออกวันนั้นยัยเด็กนี่มีอารมณ์ซินะ แต่วันนี้ไม่มี

“ไอ้เลว ไอ้ชั่ว ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ ปล่อยฉันไป”

ปึก! ปึก! ปึก!

สายฟ้าถอนนิ้วออกจนเกือบสุดและดันเข้าไปจนสุดนิ้วอย่างแรง เขาไม่ให้เวลาหญิงสาวได้เจ็บปวด เขาแทงนิ้วเข้าออกรัวเร็วถี่กระชั้น จนน้ำหวานสีใสเริ่มไหลออกมาราวกับเขื่อนแตก กอหญ้าที่เอาแต่ร้องไห้เริ่มเปลี่ยนเป็นเสียงร้องครวญครางส่ายหน้าไม่หยุด ร่างกายบิดเกร็งไปด้วยความเสียวซ่าน มือเล็กจิกเกร็งลำแขนแกร่งอย่างแรงเพื่อระบายความกระสันซ่านที่ก่อตัวขึ้นมาไม่หยุด อีกมือก็ดึงทึ้งผมชายหนุ่มอย่างเอาเป็นเอาตาย

“ได้ยินเสียงไหมกอหญ้า มันดีกว่าในห้องน้ำใช่ไหม นึกถึงวันที่เธอแอบดูฉันสิ เธออยาก เธอต้องการมันขนาดไหน คิดว่านิ้วของฉันเป็นท่อนเอ็นที่เธออยากได้สิ”

“ฮือ..ไม่เอา อื้อออ คนเลว คนขี้โกง”

“บอกสิว่าเธออยาก ฉันจะทำให้เธอมีความสุข ถ้าไม่พูดฉันหยุด และฉันไม่ได้ชื่อเลว เรียกฉันว่าเฮียสาย ถ้าไม่เรียกจะปล่อยให้เธอค้างอยู่แบบนี้แหละ”

กอหญ้ามองสายฟ้าด้วยแววตาไม่พอใจ มองร่างกายเธอในตอนนี้ที่มีนิ้วเขาคาร่องอยู่แบบนี้ เธอจะทำอะไรได้อีก

“เฮียสายอย่าหยุด”

เมื่อได้รับคำตอบที่น่าพอใจ เขาก็ลดความรุนแรงลงแต่เพิ่มนิ้วเข้าแทน กอหญ้าในตอนนี้ไม่ใช่เด็กสาวที่น่ารักน่าเอ็นดูในสายตาของผู้ใหญ่อีกแล้ว แต่เป็นหญิงสาวที่เร่าร้อนยั่วสวาทเหมือนน้ำผึ้งหวานที่น่าสัมผัส

เขาอยากเห็นร่างกายเปลือยเปล่าซะจริง มันจะน่ากินขนาดไหนกันนะ เขาจะกินไม่ให้เหลือกระดูกเลย

แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ!!!

“คุณ”

“หืมม?”

“เฮียสาย ญ่าเสียว อยากเสร็จแล้ว”

“จูบเฮียสิ อ้อนเฮียแล้วเฮียจะแตกให้”

น้ำตาที่ไหลปริ่มทางหางตากับยิ่งไหลมากขึ้นทันทีที่สายฟ้าพูดจบ ปากบางเบะออกเล็กน้อย แต่เธออยากเสร็จจะได้หลุดพ้นสักที

“เฮียสายขา ใช้นิ้วกับญ่านะคะ ญ่าเสียวจนอยากเสร็จ ทนไม่ไหวแล้วค่ะเฮีย” สายฟ้าก้มมองนิ่ง ๆ แต่นิ้วมือกับขยับไม่หยุด พอหญิงสาวใกล้จะเสร็จเขากับหยุดนิ้วและวนทำใหม่และหยุดจนกอหญ้าแทบจะทนไม่ไหว

ไอ้เลวนี่!

กอหญ้าทนความเสียวไม่ไหว เธอขยับสะโพกให้นิ้วกระแทกเข้ามาแต่เขากลับหยุด ไม่ขยับเขยื้อนสักนิด

เธอเสียวจะตายอยู่แล้ว ทำไมต้องแกล้งกันด้วย

“อยากได้ต้องทำไงกอหญ้า มันเงี่ยนจนต้องขยับสะโพกเองเลยสินะ”

“ใจร้ายที่สุด ใจร้ายที่สุดเลยสายฟ้า” เธอคว้าหน้าเขามาจูบอย่าสะเปะสะปะ มืออีกข้างก็จับมือเขาให้ขยับเข้าไปในร่องเสียวของเธอ แต่เขากลับนิ่งจนเธอขัดใจไปหมด

“ห่วยแตก แค่จูบยังไม่ได้เรื่อง ยังจะอยากได้นิ้วอีก”